Overig
alle pijlers
Bar de liefde
donderdag 28 januari 2010 om 01:15
donderdag 28 januari 2010 om 07:41
Moge. Hihi, ik zit ook helemaal vol. En veul te veul weer gehaald. Maar vanavond dus lekker niet koken.
Poez had een doosje mee, dat is hier zo'n succes bij die 3. Voorlopig zal ik die nog niet mogen weggooien.
Eind van de middag naar het ziekenhuis voor de uitslag van de foto's en mri scan. Ik duim dat er iets uitkomt, dan weet ik maar waar ik aan toe ben.
Nu straks maar de ontploffing in de keuken opruimen. Als ik alleen voor mijzelf kook dan was ik ook wel dingen tussendoor af. Maar zoals gister dan niet, dan wil ik mij helemaal concentreren op het eten.
Poez had een doosje mee, dat is hier zo'n succes bij die 3. Voorlopig zal ik die nog niet mogen weggooien.
Eind van de middag naar het ziekenhuis voor de uitslag van de foto's en mri scan. Ik duim dat er iets uitkomt, dan weet ik maar waar ik aan toe ben.
Nu straks maar de ontploffing in de keuken opruimen. Als ik alleen voor mijzelf kook dan was ik ook wel dingen tussendoor af. Maar zoals gister dan niet, dan wil ik mij helemaal concentreren op het eten.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 30 januari 2010 om 04:10
Wat erg, ik kan gewoon NIET slapen.....
Om 2 uur thuis gekomen na een twee uur durende autorit, die maar 40 minuten had moeten duren, door een vliegende sneeuwstorm. Ben er nog niet helemaal overheen, de adrenaline is nog niet weggezakt zeg maar.
Het was echtechtecht niet leuk. De sneeuw overviel ons, toen we 10 km op weg waren. Dan denk je nog; ach, valt wel mee, is zo over. Niet dus. Het werd alleen maar erger. Kon op sommige stukken niet harder dan hooguit 20 km per uur rechtuit. Hier en daar door 15 cm verse sneeuw waar eerder op de avond nog niets lag.. Tomtom riep op de ondergesneeuwde snelweg: "Neem de afslag." Afslag? Welke afslag, waar afslag???
Gelukkig twee vriendinnen mee in de auto, ik was niet alleen. Maar ik vond dat ik niet kon laten merken hoe nerveus ik was bij elke glijdende bocht met minder dan 5 km per uur, terwijl ik meestal toch redelijk cool blijf in de auto. "Alles onder controle hoor!" Als ik alleen was geweest, was ik een potje gaan grienen ben ik bang.
(En toch is het ook spannend en fascinerend, zo'n dichte sneeuw in een donkere wereld....)
Bij thuiskomst te laat om Lief nog te bellen om even mijn hart te luchten. Zat met zwaar bibberende benen en dat is nu bijna over.
Overigens ligt er hier in Hometown zo goed als niks. Man van vriendin was nog op toen ik haar thuis bracht, ze had hem twee keer gebeld onderweg. Hij stond wat meewarig te kijken waar we ons zo druk over hadden gemaakt......
Om 2 uur thuis gekomen na een twee uur durende autorit, die maar 40 minuten had moeten duren, door een vliegende sneeuwstorm. Ben er nog niet helemaal overheen, de adrenaline is nog niet weggezakt zeg maar.
Het was echtechtecht niet leuk. De sneeuw overviel ons, toen we 10 km op weg waren. Dan denk je nog; ach, valt wel mee, is zo over. Niet dus. Het werd alleen maar erger. Kon op sommige stukken niet harder dan hooguit 20 km per uur rechtuit. Hier en daar door 15 cm verse sneeuw waar eerder op de avond nog niets lag.. Tomtom riep op de ondergesneeuwde snelweg: "Neem de afslag." Afslag? Welke afslag, waar afslag???
Gelukkig twee vriendinnen mee in de auto, ik was niet alleen. Maar ik vond dat ik niet kon laten merken hoe nerveus ik was bij elke glijdende bocht met minder dan 5 km per uur, terwijl ik meestal toch redelijk cool blijf in de auto. "Alles onder controle hoor!" Als ik alleen was geweest, was ik een potje gaan grienen ben ik bang.
(En toch is het ook spannend en fascinerend, zo'n dichte sneeuw in een donkere wereld....)
Bij thuiskomst te laat om Lief nog te bellen om even mijn hart te luchten. Zat met zwaar bibberende benen en dat is nu bijna over.
Overigens ligt er hier in Hometown zo goed als niks. Man van vriendin was nog op toen ik haar thuis bracht, ze had hem twee keer gebeld onderweg. Hij stond wat meewarig te kijken waar we ons zo druk over hadden gemaakt......
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zaterdag 30 januari 2010 om 11:57
Mijn hemel, dat is dus mijn nachtmerrie. Afgezien dat ik niet met sneeuw durf te rijden. En mijn nachtblindheid, vind ik het ook een hele verantwoordelijkheid met andere in de auto. Misschien neem ik het te serieus, maar een leuk avondje moet ook leuk eindigen.
Nou krijg ik van autorijden hoe dan ook hoofdpijn dus ik neem liever met dat soort ritten de trein.
Wat een geluk dat het allemaal goed is gekomen. Ja veel keuze heb je niet maar ik zou ook van schrik een traantje laten denk ik. Wel fijn als je niet alleen in de auto zit. Dan kan de rest ook meekijken naar afslagen end. Ik heb het een keer gehad dat ik van een andere kant van NL naar huis moest, had op papier opgeschreven hoe ik moest rijden, maar het weer was zo slecht dat ik niet en kon rijden en de routebeschrijving kon lezen. Nou als ik dan toch geen route hoefde te lezen, kan ik net zo goed janken. Heb geloof ik over het ritje van 1 uur , 3 uur over gedaan.
Hoop dat de rest van de avond wel heel gezellig was Poez.
Nou krijg ik van autorijden hoe dan ook hoofdpijn dus ik neem liever met dat soort ritten de trein.
Wat een geluk dat het allemaal goed is gekomen. Ja veel keuze heb je niet maar ik zou ook van schrik een traantje laten denk ik. Wel fijn als je niet alleen in de auto zit. Dan kan de rest ook meekijken naar afslagen end. Ik heb het een keer gehad dat ik van een andere kant van NL naar huis moest, had op papier opgeschreven hoe ik moest rijden, maar het weer was zo slecht dat ik niet en kon rijden en de routebeschrijving kon lezen. Nou als ik dan toch geen route hoefde te lezen, kan ik net zo goed janken. Heb geloof ik over het ritje van 1 uur , 3 uur over gedaan.
Hoop dat de rest van de avond wel heel gezellig was Poez.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 30 januari 2010 om 12:01
zaterdag 30 januari 2010 om 12:05
quote:tangerine schreef op 29 januari 2010 @ 10:24:
hoe is het gegaan in het ziekenhuis, mv?
Tsja. Weet nou niet of ik moet zeggen goed of slecht.
Goede nieuws is dat er na al die jaren niets neurologisch te vinden is voor die dagelijkse pijnen. De neuroloog was heel blij. Stond met 3 minuten weer buiten. Kreeg alleen te horen dat hij het niet weet.
Wel kon hij zien bij iets waar ik niet voor kwam (ik heb 2 vingers die elke dag slapen) dat er een storing zit bij de zenuw, dus ik moet zo min mogelijk mijn arm buigen, oppassen met typen, niet op ellebogen leunen, niet op de buik slapen. Maar goed, dat was het probleem niet.
Ja verder weet hij het niet. Ik moet naar een orthopeed of een revalidatiearts. Hij had pas over 2 weken tijd om mijn huisarts een brief hierover te schrijven. Verwijzing moet via ha gaan. Nou daar ga ik niet mee accoord, ik bel maandag mijn ha voor een verwijzing. Ik heb iets van 6 tot 7 afspraken gehad met die neuroloog (incl. onderzoeken) en tussen elke afspraak zaten 4 tot 6 maanden. Ben nu 3 jaar verder, zonder dat ik iets tegen de pijn heb die meestal ondraaglijk is, ben het zat. Kan wel janken.
Theoretisch begrijp ik dat ik blij moet zijn dat er niets is met de zenuwen. Maar ik blijf gewoon dom denken, als er een oorzaak is, dan misschien ook een oplossing. Nu ben ik nog geen stap verder.
Zo even gezeik na een nacht rot slapen van de pijn. Ik merk toch dat ik erg teleurgesteld ben dat ik nog geen stapje verder ben gekomen.
Maar maandag weer met volle moed mijn huisarts bellen. Misschien zegt hij wel dat ik direct een verwijzing mag hebben ipv wachten tot de neuroloog tijd heeft hem een brief te sturen.
hoe is het gegaan in het ziekenhuis, mv?
Tsja. Weet nou niet of ik moet zeggen goed of slecht.
Goede nieuws is dat er na al die jaren niets neurologisch te vinden is voor die dagelijkse pijnen. De neuroloog was heel blij. Stond met 3 minuten weer buiten. Kreeg alleen te horen dat hij het niet weet.
Wel kon hij zien bij iets waar ik niet voor kwam (ik heb 2 vingers die elke dag slapen) dat er een storing zit bij de zenuw, dus ik moet zo min mogelijk mijn arm buigen, oppassen met typen, niet op ellebogen leunen, niet op de buik slapen. Maar goed, dat was het probleem niet.
Ja verder weet hij het niet. Ik moet naar een orthopeed of een revalidatiearts. Hij had pas over 2 weken tijd om mijn huisarts een brief hierover te schrijven. Verwijzing moet via ha gaan. Nou daar ga ik niet mee accoord, ik bel maandag mijn ha voor een verwijzing. Ik heb iets van 6 tot 7 afspraken gehad met die neuroloog (incl. onderzoeken) en tussen elke afspraak zaten 4 tot 6 maanden. Ben nu 3 jaar verder, zonder dat ik iets tegen de pijn heb die meestal ondraaglijk is, ben het zat. Kan wel janken.
Theoretisch begrijp ik dat ik blij moet zijn dat er niets is met de zenuwen. Maar ik blijf gewoon dom denken, als er een oorzaak is, dan misschien ook een oplossing. Nu ben ik nog geen stap verder.
Zo even gezeik na een nacht rot slapen van de pijn. Ik merk toch dat ik erg teleurgesteld ben dat ik nog geen stapje verder ben gekomen.
Maar maandag weer met volle moed mijn huisarts bellen. Misschien zegt hij wel dat ik direct een verwijzing mag hebben ipv wachten tot de neuroloog tijd heeft hem een brief te sturen.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 30 januari 2010 om 13:20
Ik hoop dat ze niet te laat richting jou komen. Zie weerbericht;
http://www.telegraaf.nl/b ... nterfenomeen__.html?p=4,2
http://www.telegraaf.nl/b ... nterfenomeen__.html?p=4,2
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 30 januari 2010 om 15:48
Poezel, ik ben blij dat je heelhuids thuisgekomen bent!
Zat laatst tijdens alle sneeuwval en al die gladheid ook met dichtgeknepen billen naast Alice-XY in de kar en uiteraard hadden we de kleine man bij ons. We gingen eten bij mijn ''zusje'' en haar partner. We gleden al letterlijk de straat uit op de heenweg en moesten zeg maar aan de andere kant van het grote dorp wezen. Uiteindelijk zijn we blijven pitten omdat de weer -en verkeerssituatie al zo bar en boos was op de heenweg en later nog heftiger werd...
Tom en de Tommetjes blijven hopelijk slapen vannacht? Laat Tomcat echt geen risico's nemen!
MV, ik kan me die gemengde gevoelens heel goed voorstellen. Chronische pijn is zo iets verschrikkelijks, dus van 1 kant hoop je juist wel dat ze een oorzaak vinden. Dan kunnen ze er nl. wellicht ook iets aan doen. Laat je inderdaad niet afschepen, de neuroloog moet idd z.s.m. een verwijzing regelen. Hang in there, woman.
P.s. je aanbod om met te helpen met mijn keukenprestatie vind ik reuzelief. Ik keek hier alleen te laat. Ik heb bij bij het zien van de foto's van je koningsmaal alles ondergekwijld. Poezel en Tomcat hoeven volgens mij een maand lang niet te eten. Alles was zeker kaalgevreten of hebben ze nog een doggybag meegevraagd ?
Zat laatst tijdens alle sneeuwval en al die gladheid ook met dichtgeknepen billen naast Alice-XY in de kar en uiteraard hadden we de kleine man bij ons. We gingen eten bij mijn ''zusje'' en haar partner. We gleden al letterlijk de straat uit op de heenweg en moesten zeg maar aan de andere kant van het grote dorp wezen. Uiteindelijk zijn we blijven pitten omdat de weer -en verkeerssituatie al zo bar en boos was op de heenweg en later nog heftiger werd...
Tom en de Tommetjes blijven hopelijk slapen vannacht? Laat Tomcat echt geen risico's nemen!
MV, ik kan me die gemengde gevoelens heel goed voorstellen. Chronische pijn is zo iets verschrikkelijks, dus van 1 kant hoop je juist wel dat ze een oorzaak vinden. Dan kunnen ze er nl. wellicht ook iets aan doen. Laat je inderdaad niet afschepen, de neuroloog moet idd z.s.m. een verwijzing regelen. Hang in there, woman.
P.s. je aanbod om met te helpen met mijn keukenprestatie vind ik reuzelief. Ik keek hier alleen te laat. Ik heb bij bij het zien van de foto's van je koningsmaal alles ondergekwijld. Poezel en Tomcat hoeven volgens mij een maand lang niet te eten. Alles was zeker kaalgevreten of hebben ze nog een doggybag meegevraagd ?
zaterdag 30 januari 2010 om 15:56
Haai Alice! Hoest met het pronkjong?
Tom gaat gelukkig grotendeels over de grote weg en daar is inmiddels wel gestrooid en geschoven neem ik aan. Ik sta stijf van de spierpijn in benen en bumb, geen opschieter.
Ik ben echt geen watje in de auto maar achteraf gezien was dit niet slim en hadden we om moeten draaien. Maar ja, dan zit je er al middenin.
MV, goed plan om maandag even naar de ha. Laat je doorverwijzen naar een revalidatie-arts. Je kan echt heel veel baat hebben bij een pijnprogramma. Anders met je klachten omgaan kan soms echt de wereld schelen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zaterdag 30 januari 2010 om 15:58
Hihi, Alice, nee vragen zouden ze niet doen, maar kon het toch niet laten om natuurlijk de kaasjes waar ze het meest van gesmuld hadden mee te geven, dat is het minste wat ik kan doen.
Mocht ik je nog een andere keer kunnen helpen met iets lekkers te verzinnen, je mag me altijd mailen op mylenevalerie@hotmail.com. Vind het altijd leuk om iemand te helpen met lekkere recepten of andere ideeen op te doen.
Oh kan me zo voorstellen dat jullie het risico niet hebben genomen met het terug rijden met de baby. Wat fijn dat je kon blijven slapen.
Nee geen risico nemen. Ik woon iets van 30 km? van Poez af maar hier lijkt de sneeuw langzaam weg te gaan en veel zon en geen vorst en sneeuw dus ik denk dat de Tommies goed aan zullen komen. Hopelijk lekker snel.
Mocht ik je nog een andere keer kunnen helpen met iets lekkers te verzinnen, je mag me altijd mailen op mylenevalerie@hotmail.com. Vind het altijd leuk om iemand te helpen met lekkere recepten of andere ideeen op te doen.
Oh kan me zo voorstellen dat jullie het risico niet hebben genomen met het terug rijden met de baby. Wat fijn dat je kon blijven slapen.
Nee geen risico nemen. Ik woon iets van 30 km? van Poez af maar hier lijkt de sneeuw langzaam weg te gaan en veel zon en geen vorst en sneeuw dus ik denk dat de Tommies goed aan zullen komen. Hopelijk lekker snel.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zondag 31 januari 2010 om 09:42
zondag 31 januari 2010 om 10:44
zondag 31 januari 2010 om 10:47
Gaat wel. Ik heb deze afgelopen week 2 weer 2 dagen gewerkt, ben weer begonnen. Ging goed. Lieve collega's. En het geeft afleiding en mijn hersens moeten weer kraken, uitdagingen volop.
Ik heb mijn moeilijke momenten en vind het nog steeds niet eerlijk!
Dit is het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Zo snel, zo jong, zo onverwacht, geen afscheid.
Ellendig.
Ik heb mijn moeilijke momenten en vind het nog steeds niet eerlijk!
Dit is het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Zo snel, zo jong, zo onverwacht, geen afscheid.
Ellendig.
zondag 31 januari 2010 om 10:49
MV, ik hoop dat de orthopeed iets vindt. Die hoort alles van voeten te weten. Als dat ook niet werkt, is er ben ik bang weinig over dan de pijnpoli/ revalidatiearts/ zoiets. .
Ook hier ligt alwéér een dik pak sneeuw. Ik ben zo klaar met die hele *(^&%$#$^ winter.
Verder gaat het wel ok met mij. Heb donderdag nog met tanga-ex gesproken en ben er eigenlijk wel klaar mee om verdrietig te zijn. Dat schiet toch helemaal niets op. Mijn dromen zijn wel bijzonder woelig en zo, maar overdag gaat het wel. Hij is ingewikkeld, kan toch niet met antwoorden/ redenen komen en ik vind dat ie bijzonder weinig moeite heeft gedaan er iets van te maken eigenlijk. (Hij wist me zelfs te vertellen donderdag dat ie sowieso geen relatie wilde, dat 'past niet in zijn leven'. Dat terwijl ie me zelf had verteld dat ie er serieus in stond! Maar volgens hem gaan die twee dingen prima samen...)
Vandaag ga ik stofzuigen (zou ik gisteren al doen), de was doen en ondertussen een opdracht maken voor mijn studie. Ik heb volgende week een drukke week qua werk, daar zie ik wel een beetje tegenop, maar goed.
Straks lekker broodjes rosbief eten, jummie.
Ook hier ligt alwéér een dik pak sneeuw. Ik ben zo klaar met die hele *(^&%$#$^ winter.
Verder gaat het wel ok met mij. Heb donderdag nog met tanga-ex gesproken en ben er eigenlijk wel klaar mee om verdrietig te zijn. Dat schiet toch helemaal niets op. Mijn dromen zijn wel bijzonder woelig en zo, maar overdag gaat het wel. Hij is ingewikkeld, kan toch niet met antwoorden/ redenen komen en ik vind dat ie bijzonder weinig moeite heeft gedaan er iets van te maken eigenlijk. (Hij wist me zelfs te vertellen donderdag dat ie sowieso geen relatie wilde, dat 'past niet in zijn leven'. Dat terwijl ie me zelf had verteld dat ie er serieus in stond! Maar volgens hem gaan die twee dingen prima samen...)
Vandaag ga ik stofzuigen (zou ik gisteren al doen), de was doen en ondertussen een opdracht maken voor mijn studie. Ik heb volgende week een drukke week qua werk, daar zie ik wel een beetje tegenop, maar goed.
Straks lekker broodjes rosbief eten, jummie.
zondag 31 januari 2010 om 10:55
Yas, klinkt niet slecht meid, you're bouncing back. En ellendig blijft het. Er is een grote hap uit je hart genomen.
Tang, klinkt als iemand die niet weet wat hij nu eigenlijk wil. Beetje slappe hap hoor, die antwoorden van hem. Maakt het voor jou niet minder verdrietig maar kan me wel voorstellen dat je er niet veel aan hebt om met hem te praten.
Tang, klinkt als iemand die niet weet wat hij nu eigenlijk wil. Beetje slappe hap hoor, die antwoorden van hem. Maakt het voor jou niet minder verdrietig maar kan me wel voorstellen dat je er niet veel aan hebt om met hem te praten.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
