Werk & Studie
alle pijlers
Uitvaartverzorger.
zondag 7 februari 2010 om 13:51
Tja het klinkt heel vreemd, maar sinds klein af aan ben ik altijd al heel geïnteresseerd geweest in begrafenissen, en nu zit ik er aan te denken om iets in die branche te gaan doen.
Alleen hoe? Ik ben 18 en nog bezig met school. Maar zijn er speciale opleidingen voor? Ik heb ook al even gegoogled maar daar kwam niet echt wat concreets uit. En hoe weet ik of het echt wat voor mij is? Ik weet dat het emotioneel een heel zwaar vak is. En ook vooral daarom wil ik wel van te voren weten of ik het aan zou kunnen. Mede omdat ik persoonlijk erg gevoelig ben voor andermans gevoelens.
Zou ik gewoon zomaar een uitvaartcentrum bij mij in de buurt kunnen mailen om vragen een week mee te lopen? Of is dat weer over the top?
En zijn er hier mensen die iets in die branche doen?
Bedankt!
Alleen hoe? Ik ben 18 en nog bezig met school. Maar zijn er speciale opleidingen voor? Ik heb ook al even gegoogled maar daar kwam niet echt wat concreets uit. En hoe weet ik of het echt wat voor mij is? Ik weet dat het emotioneel een heel zwaar vak is. En ook vooral daarom wil ik wel van te voren weten of ik het aan zou kunnen. Mede omdat ik persoonlijk erg gevoelig ben voor andermans gevoelens.
Zou ik gewoon zomaar een uitvaartcentrum bij mij in de buurt kunnen mailen om vragen een week mee te lopen? Of is dat weer over the top?
En zijn er hier mensen die iets in die branche doen?
Bedankt!
zondag 7 februari 2010 om 15:00
Hmz nou ja de eerlijkheid gebied me toch wel te zeggen dat ik iemand van 18jr niet serieus zou nemen. Ik geef daarmee geen waardeoordeel aan zijn of haar leven maar iemand van 18 kan mij geen gevoel van rust geven, ik kan me aan een "puber" niet "overgeven" en zou direct geïrriteerd zijn hoe lullig ook voor de heer/dame in kwestie.
Ik denk echt dat je op de leeftijd nog beter een tijdje achter de schermen ervaring op zou kunnen doen alvorens mensen met groot en zwaar verdriet te kunnen begeleiden. Je kunt het misschien best maar ik zou je niet toelaten zeg maar.
Ik denk echt dat je op de leeftijd nog beter een tijdje achter de schermen ervaring op zou kunnen doen alvorens mensen met groot en zwaar verdriet te kunnen begeleiden. Je kunt het misschien best maar ik zou je niet toelaten zeg maar.
zondag 7 februari 2010 om 15:22
Tja ik kan jullie ook alleen maar gelijk geven hoor. Maar ik ben sowieso nog wel even bezig met school ik doe nu de volwassenopleiding zeg maar. En ik zou eventueel daarna nog een jaartje rust kunnen nemen om te reizen. Ik ben pas 18 ik heb nog wel even . Maar ik kan niet vroeg genoeg beginnen met uitzoeken wat ik nou eigenlijk wil denk ik dan .
zondag 7 februari 2010 om 22:56
Die leeftijd lijkt me ook wel een punt. Alle uitvaartondernemers/medewerkers die ik zie zijn echt heel ruim boven de 18.
Over de "verzorgingskant" van de doden heb ik geen beeld, mijn betrokkenheid bij uitvaarten zit bij nabestaanden en bij de feitelijke uitvaart zelf, het ceremoniele deel.
Aan de nabestaandenkant lijkt het mij ingewikkeld dat je met heftige emoties (en zeker niet alleen verdriet!) te maken krijgt, daar een rol in moet vinden, maar dat je tegelijk ook zakelijk moet zijn. Het klinkt mogelijk lullig, maar de begrafenisondernemer is precies dat: ondernemer. Géén hulpverlener, maar ondernemer.
Aan de ceremoniele kant is je rol die van ceremoniemeester. Dat betekent dat je gevoel voor stijl moet hebben, voor ritueel, maar ook voor logistiek, en dat je een zekere vorm van leiderschap moet hebben die zowel krachtig als totaal onopvallend is.
Ik vind het persoonlijk een prachtig vak om goed uitgeoefend te zien worden, maar eigenlijk zijn er maar twee smaken: heel goed, of heel waardeloos.
Over de "verzorgingskant" van de doden heb ik geen beeld, mijn betrokkenheid bij uitvaarten zit bij nabestaanden en bij de feitelijke uitvaart zelf, het ceremoniele deel.
Aan de nabestaandenkant lijkt het mij ingewikkeld dat je met heftige emoties (en zeker niet alleen verdriet!) te maken krijgt, daar een rol in moet vinden, maar dat je tegelijk ook zakelijk moet zijn. Het klinkt mogelijk lullig, maar de begrafenisondernemer is precies dat: ondernemer. Géén hulpverlener, maar ondernemer.
Aan de ceremoniele kant is je rol die van ceremoniemeester. Dat betekent dat je gevoel voor stijl moet hebben, voor ritueel, maar ook voor logistiek, en dat je een zekere vorm van leiderschap moet hebben die zowel krachtig als totaal onopvallend is.
Ik vind het persoonlijk een prachtig vak om goed uitgeoefend te zien worden, maar eigenlijk zijn er maar twee smaken: heel goed, of heel waardeloos.
maandag 8 februari 2010 om 10:17
Ik sluit me helemaal bij Rider aan; je bent in de eerste plaats ondernemer. Mijn oma is vorige maand overleden (was zeer op leeftijd en echt op, dus daar hadden we allemaal vrede mee), maar bij de begrafenis is het misgegaan, ze hebben nl de kist laten vallen. De familie bleef vrij rustig (we zijn gelukkig nogal nuchter), maar de begrafenisondernemer stond keihard te janken. Vervolgens heeft hij een speech gehouden dat het niet zijn schuld was maar van de begraafplaats (alsof ons dat wat kon schelen), en nu laat hij mijn moeder het zelf uitzoeken met de begraafplaats, want 'daar heeft hij niks mee te maken, en hij heeft het er al zo moeilijk mee'. Al met al heeft mijn moeder daar dus nu wel een soort trauma van, slaapt niet meer enz.
Ik vind het echt onzin, je huurt zo iemand in om alles goed te laten verlopen,en als er dan iets misgaat (kan gebeuren,dat snappen wij ook wel), dan moet hij dat oplossen. En aan zijn emoties heb ik al helemaal geen boodschap. Stel dat de Appie-meneer zou gaan staan janken omdat de melk bedorven is of zo...
Ik vind het echt onzin, je huurt zo iemand in om alles goed te laten verlopen,en als er dan iets misgaat (kan gebeuren,dat snappen wij ook wel), dan moet hij dat oplossen. En aan zijn emoties heb ik al helemaal geen boodschap. Stel dat de Appie-meneer zou gaan staan janken omdat de melk bedorven is of zo...
maandag 8 februari 2010 om 10:58
quote:nausicaa schreef op 08 februari 2010 @ 10:17:
Ik sluit me helemaal bij Rider aan; je bent in de eerste plaats ondernemer. Mijn oma is vorige maand overleden (was zeer op leeftijd en echt op, dus daar hadden we allemaal vrede mee), maar bij de begrafenis is het misgegaan, ze hebben nl de kist laten vallen. De familie bleef vrij rustig (we zijn gelukkig nogal nuchter), maar de begrafenisondernemer stond keihard te janken. Vervolgens heeft hij een speech gehouden dat het niet zijn schuld was maar van de begraafplaats (alsof ons dat wat kon schelen), en nu laat hij mijn moeder het zelf uitzoeken met de begraafplaats, want 'daar heeft hij niks mee te maken, en hij heeft het er al zo moeilijk mee'. Al met al heeft mijn moeder daar dus nu wel een soort trauma van, slaapt niet meer enz.
Ik vind het echt onzin, je huurt zo iemand in om alles goed te laten verlopen,en als er dan iets misgaat (kan gebeuren,dat snappen wij ook wel), dan moet hij dat oplossen. En aan zijn emoties heb ik al helemaal geen boodschap. Stel dat de Appie-meneer zou gaan staan janken omdat de melk bedorven is of zo...Dat bedoel ik met heel goed of heel waardeloos. Fouten maken kan (hoewel ik de kist laten vallen een vrij lompe fout vind), maar dit is echt een waardeloze manier van met je eigen fouten omgaan.
Ik sluit me helemaal bij Rider aan; je bent in de eerste plaats ondernemer. Mijn oma is vorige maand overleden (was zeer op leeftijd en echt op, dus daar hadden we allemaal vrede mee), maar bij de begrafenis is het misgegaan, ze hebben nl de kist laten vallen. De familie bleef vrij rustig (we zijn gelukkig nogal nuchter), maar de begrafenisondernemer stond keihard te janken. Vervolgens heeft hij een speech gehouden dat het niet zijn schuld was maar van de begraafplaats (alsof ons dat wat kon schelen), en nu laat hij mijn moeder het zelf uitzoeken met de begraafplaats, want 'daar heeft hij niks mee te maken, en hij heeft het er al zo moeilijk mee'. Al met al heeft mijn moeder daar dus nu wel een soort trauma van, slaapt niet meer enz.
Ik vind het echt onzin, je huurt zo iemand in om alles goed te laten verlopen,en als er dan iets misgaat (kan gebeuren,dat snappen wij ook wel), dan moet hij dat oplossen. En aan zijn emoties heb ik al helemaal geen boodschap. Stel dat de Appie-meneer zou gaan staan janken omdat de melk bedorven is of zo...Dat bedoel ik met heel goed of heel waardeloos. Fouten maken kan (hoewel ik de kist laten vallen een vrij lompe fout vind), maar dit is echt een waardeloze manier van met je eigen fouten omgaan.
woensdag 10 februari 2010 om 22:11
Rondkijken voor de toekomst kan geen kwaad. Je hebt alleen als je naar het vak uitvaartverzorger kijkt inderdaad nu op dit moment je leeftijd tegen. Maar zoals je al schrijft, ben je voorlopig nog aan het studeren.
Zelf was ik 25 jaar toen ik een meeloop dag had bedongen bij een uitvaartondernemer. Het vak trok me aan alle kanten. De enige angst die ik had was of ik er wel tegen kon om meerdere overleden mensen tegelijk te zien. Uiteindelijk is die dag me goed bevallen dat ik de overstap gemaakt heb naar uitvaartverzorging.
Persoonlijk denk ik dat je er verstandig aan doet om inderdaad eens een dag mee te lopen met een uitvaartonderneming (als je dit voor elkaar krijgt). Een cursus blijft een cursus, waarmee je niet de werkelijkheid ziet en inderdaad veel geld kwijt bent.
Je bent niet kansloos op basis van je leeftijd. Ooit had ik een collega die 21 jaar was. Als je de kennis beheerst met als aanvulling alle punten die rider al omschreef, dan zou je eventueel ook op jonge leeftijd in dit werk terecht kunnen komen.
Succes
Zelf was ik 25 jaar toen ik een meeloop dag had bedongen bij een uitvaartondernemer. Het vak trok me aan alle kanten. De enige angst die ik had was of ik er wel tegen kon om meerdere overleden mensen tegelijk te zien. Uiteindelijk is die dag me goed bevallen dat ik de overstap gemaakt heb naar uitvaartverzorging.
Persoonlijk denk ik dat je er verstandig aan doet om inderdaad eens een dag mee te lopen met een uitvaartonderneming (als je dit voor elkaar krijgt). Een cursus blijft een cursus, waarmee je niet de werkelijkheid ziet en inderdaad veel geld kwijt bent.
Je bent niet kansloos op basis van je leeftijd. Ooit had ik een collega die 21 jaar was. Als je de kennis beheerst met als aanvulling alle punten die rider al omschreef, dan zou je eventueel ook op jonge leeftijd in dit werk terecht kunnen komen.
Succes
zaterdag 12 februari 2011 om 20:32
Ik ken het opleidingsinstituut L'autre Monde.
Zij geven ook opleidingen voor de uitvaartbranche.
Ik weet dat je daar ook gewoon eerst een test kunt doen om te kijken of je persoonlijkheid past bij het beroep van uitvaartverzorger. Misschien is dat iets?
Kijk op www. lautremonde.nl
En verder vind ik leeftijd een relatief begrip. Niet elke meid van 18 is hetzelfde. Ik heb een jongen van 22 meegemaakt die een heel goede uitvaartverzorger was. Dus als je een droom hebt, moet je er gewoon voor gaan. Succes
Zij geven ook opleidingen voor de uitvaartbranche.
Ik weet dat je daar ook gewoon eerst een test kunt doen om te kijken of je persoonlijkheid past bij het beroep van uitvaartverzorger. Misschien is dat iets?
Kijk op www. lautremonde.nl
En verder vind ik leeftijd een relatief begrip. Niet elke meid van 18 is hetzelfde. Ik heb een jongen van 22 meegemaakt die een heel goede uitvaartverzorger was. Dus als je een droom hebt, moet je er gewoon voor gaan. Succes
zondag 13 februari 2011 om 08:26
Wat leuk om dit te lezen dat nog meer mensen interesse hebben,
Ik heb hetzelfde meegemaakt ben 28 maar al 6 jr bezig om een baan te krijgen in de uitvaartverzorging,en leeftijd speelde daarbij wel een rol.
Nu begin ik over 2 weken in de uitvaartverzorging,wel eerst "onderaan"het verzorgen van overledene,thuisopbaringen en etc etc,uiteindelijk zou ik graag uitvaartverzorgster/leidster willen worden.Maar omdat ik bij 1 van de grootste ondernemingen werk is het makkelijk doorgroeien,
Ik raad je wel aan,diegene die dit topic geopent heeft,een opleiding te doen bij bijv,docendo,heb ik ook gedaan goede scholing en uitvaartondernemingen erkennen de certificaten omdat zij een keurmerk hebben.
Je mag me altijd mailen voor meer info!
Ik heb hetzelfde meegemaakt ben 28 maar al 6 jr bezig om een baan te krijgen in de uitvaartverzorging,en leeftijd speelde daarbij wel een rol.
Nu begin ik over 2 weken in de uitvaartverzorging,wel eerst "onderaan"het verzorgen van overledene,thuisopbaringen en etc etc,uiteindelijk zou ik graag uitvaartverzorgster/leidster willen worden.Maar omdat ik bij 1 van de grootste ondernemingen werk is het makkelijk doorgroeien,
Ik raad je wel aan,diegene die dit topic geopent heeft,een opleiding te doen bij bijv,docendo,heb ik ook gedaan goede scholing en uitvaartondernemingen erkennen de certificaten omdat zij een keurmerk hebben.
Je mag me altijd mailen voor meer info!
