Overig
alle pijlers
moeder in huis nemen?
dinsdag 23 februari 2010 om 22:58
Hoi,
Mijn vader heeft longkanker in een stadium waarvan verwacht wordt dat hij de zomer niet haalt, We zijn allemaal nog erg geschrokken (altijd erg gezond geweest en pas 2 weken geleden ontdekt), .
Wij (ik en mijn vriendin) zijn erg bezorgd over mijn moeder als mijn vader er niet meer zal zijn.
Zij hebben een relatie, waarbij zij altijd meer op hem gesteund heeft dan andersom en zijn bang dat zij in een gat valt, waar zij niet meer uit zal kunnen komen.(tevens reuma)
Ons huis staat te koop en wij vragen wij ons af of we niet een ruimer huis moeten gaan nemen om mijn moeder bij ons te laten wonen.
We willen ons graag orienteren wat de gevolgen zouden zijn met betrekking tot financieele gevolgen zoals bv belasting, verzekering enz als wij mijn moeder in huis zouden nemen.
Heeft iemand hier ervaring mee met het in huis nemen van een ouder? of waar we terecht kunnen voor informatie?
Mijn vader heeft longkanker in een stadium waarvan verwacht wordt dat hij de zomer niet haalt, We zijn allemaal nog erg geschrokken (altijd erg gezond geweest en pas 2 weken geleden ontdekt), .
Wij (ik en mijn vriendin) zijn erg bezorgd over mijn moeder als mijn vader er niet meer zal zijn.
Zij hebben een relatie, waarbij zij altijd meer op hem gesteund heeft dan andersom en zijn bang dat zij in een gat valt, waar zij niet meer uit zal kunnen komen.(tevens reuma)
Ons huis staat te koop en wij vragen wij ons af of we niet een ruimer huis moeten gaan nemen om mijn moeder bij ons te laten wonen.
We willen ons graag orienteren wat de gevolgen zouden zijn met betrekking tot financieele gevolgen zoals bv belasting, verzekering enz als wij mijn moeder in huis zouden nemen.
Heeft iemand hier ervaring mee met het in huis nemen van een ouder? of waar we terecht kunnen voor informatie?
dinsdag 23 februari 2010 om 23:08
ik weet niets over de financiële kant. Sorry. Maar even wat andere praktische dingen. Wil je moeder wel bij jou inwonen? In een nieuw huis? Wil ze wel weg uit het huis waar ze al hun lief en leed gedeeld hebben? En is het niet verstandiger om een huis te kopen in een buurt waar je moeder gewoon dichtbij woont of kan wonen? Mocht dit gebeuren bij onze familie dan zou mijn moeder dichtbij ons komen wonen, zelfde straat-wijk, maar niet inwonend. Dat zou ze zelf niet willen ivm haar gevoel om anderen tot last te zijn, privé en we zo allemaal makkelijk in staat zijn om ons eigen leven te kunnen behouden. Niet dat mijn vader zo ziek is, maar dit is wel iets waar wij t over hebben omdat ze al wat ouder zijn.. Heel veel sterkte met het ziekbed van je vader en ik hoop echt dat jullie een passende oplossing kunnen vinden. Het doet me goed om te lezen dat jullie samen hiervoor kiezen als gezin.
Poelepoelepoelepoes!
dinsdag 23 februari 2010 om 23:12
Ik heb er ook geen ervaring mee, maar je had toch van die speciale dubbele bewoning huizen (kangoeroehuizen)
Dan heb je iig allebei je eigen stekje maar toch dichtbij...
een gewoon huis met 'extra' slaapkamer zou ik niet doen....
meer info over kangoeroehuizen:
http://www.destentor.nl/m ... roewoningen__1064116a.pdf
Dan heb je iig allebei je eigen stekje maar toch dichtbij...
een gewoon huis met 'extra' slaapkamer zou ik niet doen....
meer info over kangoeroehuizen:
http://www.destentor.nl/m ... roewoningen__1064116a.pdf
dinsdag 23 februari 2010 om 23:15
quote:jackie23 schreef op 23 februari 2010 @ 23:05:
Wat vindt je moeder er van?
Mijn moeder vind het een fijn idee, we hebben dit wel voorzichtig verteld, met eerst kijken of het haalbaar is enz enz.
We hebben zelf 2 kleine kinderen (8 jaar en 4 mnd) in ons huidige huis is dit niet mogelijk, we moet eerst ons huis verkopen(staat al een tijd te koop) een huis binnen budget vinden, wat ook ruim genoeg is enz enz.
Ik heb met zowel mijn moeder als mijn vader een goede band en we kunnen eerlijk en open met elkaar praten over afspraken en privacy.
Ik ben ook realistisch, zowel mijn moeder als wij moeten een eigen stukje hebben, dus dat houd in eigen ingang zij eigen woonkamer+ slaapkamer enz.
Wat vindt je moeder er van?
Mijn moeder vind het een fijn idee, we hebben dit wel voorzichtig verteld, met eerst kijken of het haalbaar is enz enz.
We hebben zelf 2 kleine kinderen (8 jaar en 4 mnd) in ons huidige huis is dit niet mogelijk, we moet eerst ons huis verkopen(staat al een tijd te koop) een huis binnen budget vinden, wat ook ruim genoeg is enz enz.
Ik heb met zowel mijn moeder als mijn vader een goede band en we kunnen eerlijk en open met elkaar praten over afspraken en privacy.
Ik ben ook realistisch, zowel mijn moeder als wij moeten een eigen stukje hebben, dus dat houd in eigen ingang zij eigen woonkamer+ slaapkamer enz.
dinsdag 23 februari 2010 om 23:29
quote:gelukkigmeisje schreef op 23 februari 2010 @ 23:12:
Ik heb er ook geen ervaring mee, maar je had toch van die speciale dubbele bewoning huizen (kangoeroehuizen)
Dan heb je iig allebei je eigen stekje maar toch dichtbij...
een gewoon huis met 'extra' slaapkamer zou ik niet doen....
meer info over kangoeroehuizen:
http://www.destentor.nl/m ... roewoningen__1064116a.pdf
Kangeroewoningen worden niet in onze woonplaats gebouwd.(al naar gezocht)
We willen voor haar ook iets meer dan een eigen slaapkamer.
Ons vorige huis hebben we ook verbouwd zodat we een deel konden verhuren, met een apparte keuken en douche,
We zoeken nu een huis met een inpandige garage en extra grote woonkamer zodat deze twee gecombineert kunnen worden tot een 2 kamer appartement op de begaande vloer.
Ik heb er ook geen ervaring mee, maar je had toch van die speciale dubbele bewoning huizen (kangoeroehuizen)
Dan heb je iig allebei je eigen stekje maar toch dichtbij...
een gewoon huis met 'extra' slaapkamer zou ik niet doen....
meer info over kangoeroehuizen:
http://www.destentor.nl/m ... roewoningen__1064116a.pdf
Kangeroewoningen worden niet in onze woonplaats gebouwd.(al naar gezocht)
We willen voor haar ook iets meer dan een eigen slaapkamer.
Ons vorige huis hebben we ook verbouwd zodat we een deel konden verhuren, met een apparte keuken en douche,
We zoeken nu een huis met een inpandige garage en extra grote woonkamer zodat deze twee gecombineert kunnen worden tot een 2 kamer appartement op de begaande vloer.
dinsdag 23 februari 2010 om 23:50
quote:heartwork schreef op 23 februari 2010 @ 23:08:
ik weet niets over de financiële kant. Sorry. Maar even wat andere praktische dingen. Wil je moeder wel bij jou inwonen? In een nieuw huis? Wil ze wel weg uit het huis waar ze al hun lief en leed gedeeld hebben? En is het niet verstandiger om een huis te kopen in een buurt waar je moeder gewoon dichtbij woont of kan wonen? Mocht dit gebeuren bij onze familie dan zou mijn moeder dichtbij ons komen wonen, zelfde straat-wijk, maar niet inwonend. Dat zou ze zelf niet willen ivm haar gevoel om anderen tot last te zijn, privé en we zo allemaal makkelijk in staat zijn om ons eigen leven te kunnen behouden. Niet dat mijn vader zo ziek is, maar dit is wel iets waar wij t over hebben omdat ze al wat ouder zijn.. Heel veel sterkte met het ziekbed van je vader en ik hoop echt dat jullie een passende oplossing kunnen vinden. Het doet me goed om te lezen dat jullie samen hiervoor kiezen als gezin.
Ja mijn moeder wil wel bij ons wonen.
Hun huis(huurhuis) wordt op termijn gesloopt, binnen 3 jaar, de sloopvergunning is al afgegeven.
De gehele wijk wordt gesloopt, dus in de buurt wat kopen is niet zo handig , wij zijn wat locatie keuze betreft wat meer afhankelijk van werk en school.
"Mocht dit gebeuren bij onze familie dan zou mijn moeder dichtbij ons komen wonen, zelfde straat-wijk, maar niet inwonend"
Ik ken jou en je ouders natuurlijk niet, maar ik heb niet voor niets tot mijn 26ste thuis gewoont, als wij elkaar geen privacy hadden gegunt, was ik absoluut op mijn 17de weg geweest.
Idee om mijn moeder in huis te nemen is eerst door mijn vriendin uitgesproken, voordat ik het in de mond nam. Mijn vriendin kent mijn moeder ook al 12 jaar en heeft ook 1,5 jaar een kamer gehuurd waarbij ze in het weekend vanaf mijn ouders er heen hing om de planten water te geven, dus dit is ok voor haar een bewuste keuze, en kent mijn moeder erg goed.
ik weet niets over de financiële kant. Sorry. Maar even wat andere praktische dingen. Wil je moeder wel bij jou inwonen? In een nieuw huis? Wil ze wel weg uit het huis waar ze al hun lief en leed gedeeld hebben? En is het niet verstandiger om een huis te kopen in een buurt waar je moeder gewoon dichtbij woont of kan wonen? Mocht dit gebeuren bij onze familie dan zou mijn moeder dichtbij ons komen wonen, zelfde straat-wijk, maar niet inwonend. Dat zou ze zelf niet willen ivm haar gevoel om anderen tot last te zijn, privé en we zo allemaal makkelijk in staat zijn om ons eigen leven te kunnen behouden. Niet dat mijn vader zo ziek is, maar dit is wel iets waar wij t over hebben omdat ze al wat ouder zijn.. Heel veel sterkte met het ziekbed van je vader en ik hoop echt dat jullie een passende oplossing kunnen vinden. Het doet me goed om te lezen dat jullie samen hiervoor kiezen als gezin.
Ja mijn moeder wil wel bij ons wonen.
Hun huis(huurhuis) wordt op termijn gesloopt, binnen 3 jaar, de sloopvergunning is al afgegeven.
De gehele wijk wordt gesloopt, dus in de buurt wat kopen is niet zo handig , wij zijn wat locatie keuze betreft wat meer afhankelijk van werk en school.
"Mocht dit gebeuren bij onze familie dan zou mijn moeder dichtbij ons komen wonen, zelfde straat-wijk, maar niet inwonend"
Ik ken jou en je ouders natuurlijk niet, maar ik heb niet voor niets tot mijn 26ste thuis gewoont, als wij elkaar geen privacy hadden gegunt, was ik absoluut op mijn 17de weg geweest.
Idee om mijn moeder in huis te nemen is eerst door mijn vriendin uitgesproken, voordat ik het in de mond nam. Mijn vriendin kent mijn moeder ook al 12 jaar en heeft ook 1,5 jaar een kamer gehuurd waarbij ze in het weekend vanaf mijn ouders er heen hing om de planten water te geven, dus dit is ok voor haar een bewuste keuze, en kent mijn moeder erg goed.
dinsdag 23 februari 2010 om 23:58
quote:Faye_C schreef op 23 februari 2010 @ 23:33:
Je moet idd eerst uitzoeken of zoiets wel mogelijk is in de gemeente waar je woont. Of idd gewoon ombouwen tot iets wat wenselijk is. Ik vind het heel nobel van jullie. Het is niet niks. Sterkte met je vader.
Vandaar ook mijn post op dit forum, ik wil graag precies weten waar ik aan toe ben, voordat ik dingen beloof.
Nobel is een groot woord, ik vind het normaal om je ouders te steunen als ze ouder worden.
Moet er bij zeggen ik ben misschien wat meer verzorgend dan gemiddeld, als mijn vriendin me niet zou afremmen hadden we al heel wat meer dieren rondhuppelen dan wat er nu rond loopt.
Wat mijn vader betreft, zijn we allemaal nog steeds een beetje in shock, ik kan me niet herinneren zo een overweldigend gevoel van verdriet te hebben, en gevoel van onmacht.
Je moet idd eerst uitzoeken of zoiets wel mogelijk is in de gemeente waar je woont. Of idd gewoon ombouwen tot iets wat wenselijk is. Ik vind het heel nobel van jullie. Het is niet niks. Sterkte met je vader.
Vandaar ook mijn post op dit forum, ik wil graag precies weten waar ik aan toe ben, voordat ik dingen beloof.
Nobel is een groot woord, ik vind het normaal om je ouders te steunen als ze ouder worden.
Moet er bij zeggen ik ben misschien wat meer verzorgend dan gemiddeld, als mijn vriendin me niet zou afremmen hadden we al heel wat meer dieren rondhuppelen dan wat er nu rond loopt.
Wat mijn vader betreft, zijn we allemaal nog steeds een beetje in shock, ik kan me niet herinneren zo een overweldigend gevoel van verdriet te hebben, en gevoel van onmacht.
woensdag 24 februari 2010 om 05:03
Jij kunt het wel normaal vinden om je ouders zo te steunen op zo'n moment, maar dat is het voor de gemiddelde NL-er niet. In zuidelijkere culturen is het heel normaal om voor je ouders te zorgen als ze oud zijn, maar hier is het toch anders. Als iemand je complimentje geeft, moet je het aannemen hoor. Ik zou willen dat de omstandigheden anders waren voor je, maar ik vind het echt heel goed wat je wil doen.
woensdag 24 februari 2010 om 07:05
Hier in de buurt ken ik het wel, veel mensen met bijv. boederijtjes die van vader op zoon zijn gegaan bouwen een extra huisje op het erf voor hun ouders. Ook zijn er hier wel speciale woningen zodat je voor elkaar kunt zorgen.
Veel van die ouderwetse, vierkante hooibergen die zijn omgebouwd tot extra ruimte.
Ik denk dat je voor een extra huisje (of misschien chalet?) op eigen grond een vergunning moet aanvragen en moet kijken of het mogelijk is om aangesloten te worden op het riool en de electriciteit.
Mijn schoonouders hebben toen mijn man nog thuis woonde een aanbouw gemaakt met eigen douche en voordeur voor mijn man. Dus dan heb je het riool- elektriciteitnetprobleem niet.
Super idee natuurlijk, als ik later het geld heb om zo'n huis te realiseren zou ik dit ook graag doen. Liever dan dat mijn ouders in een bejaardentehuis wegkwijnen.
Veel van die ouderwetse, vierkante hooibergen die zijn omgebouwd tot extra ruimte.
Ik denk dat je voor een extra huisje (of misschien chalet?) op eigen grond een vergunning moet aanvragen en moet kijken of het mogelijk is om aangesloten te worden op het riool en de electriciteit.
Mijn schoonouders hebben toen mijn man nog thuis woonde een aanbouw gemaakt met eigen douche en voordeur voor mijn man. Dus dan heb je het riool- elektriciteitnetprobleem niet.
Super idee natuurlijk, als ik later het geld heb om zo'n huis te realiseren zou ik dit ook graag doen. Liever dan dat mijn ouders in een bejaardentehuis wegkwijnen.
woensdag 24 februari 2010 om 07:09
Hoewel ik 'n supergoeie band heb met mijn beide ouders zou ik niet samen met ze in 1 huis willen wonen. We wonen gelukkig al op 'n paar km afstand van elkaar, dus als er wat is kan ik er zo zijn.
Toen ik vroeger klein was en mijn oma werd dementerend toen mijn opa net gestorven was, hebben mijn ouders haar ook niet in huis genomen. Ze wisten dat dat niet goed zou gaan. Zeker met 'n jong kind in huis die af en toe muziek hard zet en andere drukke dingen doet waar oma niet tegen kan.
Je zet de verhoudingen in je gezin op scherp als je zoiets wilt ondernemen denk ik. Ook wat je vrouw betreft. Moeders weten alles beter in de huishouding bijv. dat kan ook wrijving gaan geven.
Toen ik vroeger klein was en mijn oma werd dementerend toen mijn opa net gestorven was, hebben mijn ouders haar ook niet in huis genomen. Ze wisten dat dat niet goed zou gaan. Zeker met 'n jong kind in huis die af en toe muziek hard zet en andere drukke dingen doet waar oma niet tegen kan.
Je zet de verhoudingen in je gezin op scherp als je zoiets wilt ondernemen denk ik. Ook wat je vrouw betreft. Moeders weten alles beter in de huishouding bijv. dat kan ook wrijving gaan geven.
woensdag 24 februari 2010 om 07:20
Ookal is de aanleiding heel naar natuurlijk (sterkte met de ziekte van je vader), ik vind het wel leuk dat je hier over nadenkt. Zelf zou ik ook best graag met mijn (schoon)ouders op één plek willen wonen dus ik heb hier vaak over nagedacht.
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je heel veel met elkaar bespreekt voordat je deze stap neemt. Wat wil je met/voor elkaar? Hoe wil je omgaan met privacy? Wat doe je voor elkaar (je moeder oppassen, jullie de boodschappen, ik noem maar wat)? Hoe vaak eet je samen? Hele praktische vragen die vanzelf de diepere gevoelens aanboren denk ik.
Is het een idee om jullie huis even uit de verkoop te halen en hier pas mee verder te gaan als je vader er echt niet meer is? Ik kan me voorstellen dat jullie nu namelijk niet de tijd en de rust hebben om dit goed en grondig door te spreken.
Zorg er ook voor dat je vriendin eerlijk kan blijven zeggen wat ze er van vindt, dat ze niet, hoe goed bedoeld ook, het gevoel krijgt dat jij en je moeder het helemaal eens zijn en ze er niet meer tussen kan komen (misschien is dat ondenkbaar hoor, in jullie relatie, maar ik geeft het even mee).
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je heel veel met elkaar bespreekt voordat je deze stap neemt. Wat wil je met/voor elkaar? Hoe wil je omgaan met privacy? Wat doe je voor elkaar (je moeder oppassen, jullie de boodschappen, ik noem maar wat)? Hoe vaak eet je samen? Hele praktische vragen die vanzelf de diepere gevoelens aanboren denk ik.
Is het een idee om jullie huis even uit de verkoop te halen en hier pas mee verder te gaan als je vader er echt niet meer is? Ik kan me voorstellen dat jullie nu namelijk niet de tijd en de rust hebben om dit goed en grondig door te spreken.
Zorg er ook voor dat je vriendin eerlijk kan blijven zeggen wat ze er van vindt, dat ze niet, hoe goed bedoeld ook, het gevoel krijgt dat jij en je moeder het helemaal eens zijn en ze er niet meer tussen kan komen (misschien is dat ondenkbaar hoor, in jullie relatie, maar ik geeft het even mee).
woensdag 24 februari 2010 om 07:31
Ik vind het heel tof dat jullie er over nadenken.
Maar onderschat ook niet de kracht van mensen zoals je moeder (zonder haar te kennen). Veel mensen komen na lange tijd alleen te staan en natuurlijk kunnen die veel hulp gebruiken van geliefden in de omgeving. Maar na verloop van tijd komen ook deze mensen weer in een bepaald ritme en kunnen heel goed zelfstandig wonen en bouwen zo weer een eigen leven op.
Jullie zouden haar ook intensief kunnen helpen met een nieuw begin in een andere omgeving als ze dat wil, of een doorstart in haar oude omgeving. Zeker zolang jullie je huis nog niet verkocht hebben....
Sterkte trouwens met deze nare situatie.
Maar onderschat ook niet de kracht van mensen zoals je moeder (zonder haar te kennen). Veel mensen komen na lange tijd alleen te staan en natuurlijk kunnen die veel hulp gebruiken van geliefden in de omgeving. Maar na verloop van tijd komen ook deze mensen weer in een bepaald ritme en kunnen heel goed zelfstandig wonen en bouwen zo weer een eigen leven op.
Jullie zouden haar ook intensief kunnen helpen met een nieuw begin in een andere omgeving als ze dat wil, of een doorstart in haar oude omgeving. Zeker zolang jullie je huis nog niet verkocht hebben....
Sterkte trouwens met deze nare situatie.
woensdag 24 februari 2010 om 07:52
Je kunt ook overwegen om bij je moeder in het dorp/de buurt te gaan wonen. Dan kun je altijd makkelijk bij elkaar langs, maar zit je niet bij elkaar op de lip.
Zolang ze nog zelfstandig zijn is het niet nodig om in te laten wonen en als ze niet meer zelfstandig kunnen wonen evenmin, omdat je ze dan niet meer alleen kunt laten terwijl je naar je werk moet e.d.
Zolang ze nog zelfstandig zijn is het niet nodig om in te laten wonen en als ze niet meer zelfstandig kunnen wonen evenmin, omdat je ze dan niet meer alleen kunt laten terwijl je naar je werk moet e.d.
woensdag 24 februari 2010 om 08:57
Ik vind het echt fantastisch dat jullie dit willen doen! Ik zou het ook doen, zowel met ouders als schoonouders. Wij hebben met alle4 super contact en het zijn hele makkelijke mensen.
Ik weet niet waar jullie wonen, maar langs de kust zijn er veel huizen met een 'zomerhuis' of souterrainwoning. Deze zijn groot genoeg om privacy te hebben, maar het is toch aan huis. En mocht je moeder haar leven weer opgepakt hebben en weer zelfstandig willen wonen, dan kun je dat verhuren.
Je vroeg naar de financiëele kanten. Ik heb hier en hier wat gevonden. Misschien kun je er wat mee.
Ik weet niet waar jullie wonen, maar langs de kust zijn er veel huizen met een 'zomerhuis' of souterrainwoning. Deze zijn groot genoeg om privacy te hebben, maar het is toch aan huis. En mocht je moeder haar leven weer opgepakt hebben en weer zelfstandig willen wonen, dan kun je dat verhuren.
Je vroeg naar de financiëele kanten. Ik heb hier en hier wat gevonden. Misschien kun je er wat mee.
woensdag 24 februari 2010 om 09:13
Het enige wat ik kan zeggen: weet wat je doet.
Mijn opa heeft jarenlang bij ons in huis gewoond en dat heeft ons gezinsleven geen goed gedaan. We hadden een groot huis met de mogelijkheid van allebei een aparte woonkamer en hij had ook een grote slaapkamer. Mijn vader voelde zich geremd in zijn huwelijk want zijn vader was constant in huis aanwezig. Daarbij hebben wij als kinderen nooit een gezindsleven met ons eigen gezin meegemaakt. Ik vind dat echt echt jammer. Je dwingt je kinderen ook in een positie waar ze misschien niet in willen zitten. Het is echt niet altijd leuk als oma er altijd bij is. Want dat wordt vaak toch de praktijk.
Ik had echt een geweldige band met mijn opa....maar toch. Ik weet dat ik never nooit geen ouders in huis ga nemen hoe ziek ze ook zijn of hoe eenzaam.
Mijn opa heeft jarenlang bij ons in huis gewoond en dat heeft ons gezinsleven geen goed gedaan. We hadden een groot huis met de mogelijkheid van allebei een aparte woonkamer en hij had ook een grote slaapkamer. Mijn vader voelde zich geremd in zijn huwelijk want zijn vader was constant in huis aanwezig. Daarbij hebben wij als kinderen nooit een gezindsleven met ons eigen gezin meegemaakt. Ik vind dat echt echt jammer. Je dwingt je kinderen ook in een positie waar ze misschien niet in willen zitten. Het is echt niet altijd leuk als oma er altijd bij is. Want dat wordt vaak toch de praktijk.
Ik had echt een geweldige band met mijn opa....maar toch. Ik weet dat ik never nooit geen ouders in huis ga nemen hoe ziek ze ook zijn of hoe eenzaam.
woensdag 24 februari 2010 om 09:32
Mooi plan.
In mijn jeugd heeft mijn oma heeft 10 jaar bij ons gewoond, tot groot geluk van iedereen. Wij hebben een groot gezin (8 kinderen en ouders) en oma had haar eigen badkamer en slaap- en woonkamer. De kinderen zaten te pas en te onpas bij haar. Superleuk mens. Ze ging ook altijd mee op vakanties. Ze ging verder haar eigen gang en bemoeide zich per defintie niet met mijn ouders' relatie of opvoeding.
We hadden wel een enorm landhuis... ik woon nu zelf in een gewoon huis zonder extra ruimte en besef me dat ruimte wel heel essentieel is bij zoiets, wil het voor iedereen leuk blijven.
Info kan ik ke verder niet geven, alleen een positieve herinnering.
In mijn jeugd heeft mijn oma heeft 10 jaar bij ons gewoond, tot groot geluk van iedereen. Wij hebben een groot gezin (8 kinderen en ouders) en oma had haar eigen badkamer en slaap- en woonkamer. De kinderen zaten te pas en te onpas bij haar. Superleuk mens. Ze ging ook altijd mee op vakanties. Ze ging verder haar eigen gang en bemoeide zich per defintie niet met mijn ouders' relatie of opvoeding.
We hadden wel een enorm landhuis... ik woon nu zelf in een gewoon huis zonder extra ruimte en besef me dat ruimte wel heel essentieel is bij zoiets, wil het voor iedereen leuk blijven.
Info kan ik ke verder niet geven, alleen een positieve herinnering.
woensdag 24 februari 2010 om 12:16
TO; ik weet er niks van, mijn bijdrage is dus redelijk zinloos
Maar ik verbaas mij echt over de reacties die zeggen dat t niet zou moeten.
Eerlijk gezegd zou ik ook niet zitten springen om mijn moeder; gewoon omdat onze band er niet naar is; maar als mijn schoonmoeder in huis zou willen zou ik het zo doen; zou het een aanvulling van mijn gezin vinden. (nu is mijn schoonmoeder niet van plan in te trekken maar ze zou zeker welkom zijn)
Als mijn moeder behoeftig word zou ik haar ondanks onze slechte band liever in huis nemen dan haar in een verzorg huis stoppen. Dat je je kinderen daarin te kort doet vind ik ook een rare ervaring. Oma is dan toch gewoon deel van het gezin, hoe kan je dan tijd te kort komen?
TO je kan een belastingadviseur bellen over de gevolgen voor je financieen en die van je moeder.
Maar ik verbaas mij echt over de reacties die zeggen dat t niet zou moeten.
Eerlijk gezegd zou ik ook niet zitten springen om mijn moeder; gewoon omdat onze band er niet naar is; maar als mijn schoonmoeder in huis zou willen zou ik het zo doen; zou het een aanvulling van mijn gezin vinden. (nu is mijn schoonmoeder niet van plan in te trekken maar ze zou zeker welkom zijn)
Als mijn moeder behoeftig word zou ik haar ondanks onze slechte band liever in huis nemen dan haar in een verzorg huis stoppen. Dat je je kinderen daarin te kort doet vind ik ook een rare ervaring. Oma is dan toch gewoon deel van het gezin, hoe kan je dan tijd te kort komen?
TO je kan een belastingadviseur bellen over de gevolgen voor je financieen en die van je moeder.
woensdag 24 februari 2010 om 17:03
quote:zakdoekjeopviva schreef op 24 februari 2010 @ 12:16:
TO; ik weet er niks van, mijn bijdrage is dus redelijk zinloos
Maar ik verbaas mij echt over de reacties die zeggen dat t niet zou moeten.
Eerlijk gezegd zou ik ook niet zitten springen om mijn moeder; gewoon omdat onze band er niet naar is; maar als mijn schoonmoeder in huis zou willen zou ik het zo doen; zou het een aanvulling van mijn gezin vinden. (nu is mijn schoonmoeder niet van plan in te trekken maar ze zou zeker welkom zijn)
Als mijn moeder behoeftig word zou ik haar ondanks onze slechte band liever in huis nemen dan haar in een verzorg huis stoppen. Dat je je kinderen daarin te kort doet vind ik ook een rare ervaring. Oma is dan toch gewoon deel van het gezin, hoe kan je dan tijd te kort komen?
TO je kan een belastingadviseur bellen over de gevolgen voor je financieen en die van je moeder.Ja maar een oma is nog geen onderdeel van het gezin en wordt er zo tussen gezet. Oma heeft ook een mening, een eigen leven etc. Daar wordt je als kind wel mee geconfronteerd. 24 uur per dag. Je kunt niet even afstand nemen. De relatie tussen TO en zijn vrouw kunnen ook onder spanning komen te staan. En dat kan ook weer spanningen geven tot de kinderen.
TO; ik weet er niks van, mijn bijdrage is dus redelijk zinloos
Maar ik verbaas mij echt over de reacties die zeggen dat t niet zou moeten.
Eerlijk gezegd zou ik ook niet zitten springen om mijn moeder; gewoon omdat onze band er niet naar is; maar als mijn schoonmoeder in huis zou willen zou ik het zo doen; zou het een aanvulling van mijn gezin vinden. (nu is mijn schoonmoeder niet van plan in te trekken maar ze zou zeker welkom zijn)
Als mijn moeder behoeftig word zou ik haar ondanks onze slechte band liever in huis nemen dan haar in een verzorg huis stoppen. Dat je je kinderen daarin te kort doet vind ik ook een rare ervaring. Oma is dan toch gewoon deel van het gezin, hoe kan je dan tijd te kort komen?
TO je kan een belastingadviseur bellen over de gevolgen voor je financieen en die van je moeder.Ja maar een oma is nog geen onderdeel van het gezin en wordt er zo tussen gezet. Oma heeft ook een mening, een eigen leven etc. Daar wordt je als kind wel mee geconfronteerd. 24 uur per dag. Je kunt niet even afstand nemen. De relatie tussen TO en zijn vrouw kunnen ook onder spanning komen te staan. En dat kan ook weer spanningen geven tot de kinderen.
woensdag 24 februari 2010 om 20:48
Een ouder wordende oma die steeds minder kan verdragen in combinatie met opgroeiende puberende kinderen is geen goeie match. En als je zelf niet thuis bent omdat je 'n fulltime baan hebt, dan zit je gezin wel 24/7 met zorg nodig hebbende oma opgescheept.
Zolang iemand nog zelfstandig kan functioneren is het niet nodig ze in huis te halen en zodra ze niet meer capabel zijn (gas vergeten uit te doen bijv.) is het ook niet haalbaar om ze in huis te hebben, aangezien je niet 24/7 er bovenop kunt gaan zitten. Je hebt ook 'n eigen leven.
Voor de band met mijn eigen hartstikke geweldige lieve ouders zou het meer slecht dan goed doen om ze in huis te halen als ze niet meer zelfstandig kunnen wonen. Komt ook wel omdat ik mijn ruimte en rust nodig heb. Een huis dicht in de buurt zodat je elke dag even aan kunt wippen voor wat aandacht en wat hulp is de meest ideale oplossing. Voor specifieke hulptaken (als ze zich niet meer kunnen wassen/aankleden e.d.) lijkt me dat je dan beter 'n thuishulp kunt inschakelen, die zijn daarin getraind.
Zolang iemand nog zelfstandig kan functioneren is het niet nodig ze in huis te halen en zodra ze niet meer capabel zijn (gas vergeten uit te doen bijv.) is het ook niet haalbaar om ze in huis te hebben, aangezien je niet 24/7 er bovenop kunt gaan zitten. Je hebt ook 'n eigen leven.
Voor de band met mijn eigen hartstikke geweldige lieve ouders zou het meer slecht dan goed doen om ze in huis te halen als ze niet meer zelfstandig kunnen wonen. Komt ook wel omdat ik mijn ruimte en rust nodig heb. Een huis dicht in de buurt zodat je elke dag even aan kunt wippen voor wat aandacht en wat hulp is de meest ideale oplossing. Voor specifieke hulptaken (als ze zich niet meer kunnen wassen/aankleden e.d.) lijkt me dat je dan beter 'n thuishulp kunt inschakelen, die zijn daarin getraind.