Kinderen
alle pijlers
Mijn dochter heeft Down
zondag 25 oktober 2009 om 19:33
Ik ben 29, weinig kans zou je denken... Ondanks de nekplooimeting, bloedtesten en behoorlijk veel echo's hebben de dokters nooit gezien dat onze dochter het syndroom van Down heeft. Pas bij haar geboorte kregen wij dit te horen.
Dit is nu zo een 3 weken geleden en ons lieve kleine meisje doet het verder super. Maar wat is het moeilijk haar los te zien van het syndroom van Down. Wie heeft hier nog meer ervaring mee?
Dit is nu zo een 3 weken geleden en ons lieve kleine meisje doet het verder super. Maar wat is het moeilijk haar los te zien van het syndroom van Down. Wie heeft hier nog meer ervaring mee?
vrijdag 20 november 2009 om 14:12
vrijdag 1 januari 2010 om 19:37
Hallo Mik1980 en de anderen,
Ben eigenlijk ook benieuwd hoe het met je gaat nu je dochter 2 maanden is en wat je ervaringen zijn van de laatste weken.
21 december ben ik bevallen van een dochtertje.
Ik ben supersnel bevallen, lekker thuis.
Mijn dochtertje huilde flink bij de geboorte en alles leek goed te zijn. Alleen leek ze niet op mijn man of mij.
Gevoelsmatig had ik het idee dat er iets niet goed was.
De verloskundige ging overleggen met de kraamverzorgende en kwamen weer boven met het bericht: we denken dat ze het syndroom van Down heeft en toen zag ik het ook,
De grond zakte echt onder onze voeten vandaan.
Twee dagen waren we heel verdrietig en angstig voor de toekomst.
Nu , 10 dagen later en drie dagen ziekenhuisonderzoeken en couveuzeverblijf, zijn we volop aan het genieten van ons prachtige meisje.
Ze is, tot nu toe, helemaal gezond. Ze kan goed uit de borst drinken en is lekker pittig.
Ze is lief en mooi en we zijn zo trots op haar.
Ben dus benieuwd hoe het inmiddels met jou en je dochter gaat.
Kom je dat nog een keer vertellen?
Ben eigenlijk ook benieuwd hoe het met je gaat nu je dochter 2 maanden is en wat je ervaringen zijn van de laatste weken.
21 december ben ik bevallen van een dochtertje.
Ik ben supersnel bevallen, lekker thuis.
Mijn dochtertje huilde flink bij de geboorte en alles leek goed te zijn. Alleen leek ze niet op mijn man of mij.
Gevoelsmatig had ik het idee dat er iets niet goed was.
De verloskundige ging overleggen met de kraamverzorgende en kwamen weer boven met het bericht: we denken dat ze het syndroom van Down heeft en toen zag ik het ook,
De grond zakte echt onder onze voeten vandaan.
Twee dagen waren we heel verdrietig en angstig voor de toekomst.
Nu , 10 dagen later en drie dagen ziekenhuisonderzoeken en couveuzeverblijf, zijn we volop aan het genieten van ons prachtige meisje.
Ze is, tot nu toe, helemaal gezond. Ze kan goed uit de borst drinken en is lekker pittig.
Ze is lief en mooi en we zijn zo trots op haar.
Ben dus benieuwd hoe het inmiddels met jou en je dochter gaat.
Kom je dat nog een keer vertellen?
vrijdag 1 januari 2010 om 20:51
zaterdag 2 januari 2010 om 09:23
donderdag 7 januari 2010 om 19:27
Mik,
Ik heb een zoon met Down, hij is bijna 4. Ik vond het ook best moeilijk de Down los te zien van mijn zoon in het begin, totdat ik me opeens realiseerde hij heeft Down, hij IS niet Down syndroom.
Hij is pittig, ondeugend, lief, uitgekookt soms, druk, houd van gezelligheid en dansen, lijkt uiterlijk sprekend op zijn vader en ik zou hem voor geen goud willen missen. Het is mijn allesje
Ik hoop dat het goed gaat met je dochter, laat je nog eens iets van je horen?
Ik heb een zoon met Down, hij is bijna 4. Ik vond het ook best moeilijk de Down los te zien van mijn zoon in het begin, totdat ik me opeens realiseerde hij heeft Down, hij IS niet Down syndroom.
Hij is pittig, ondeugend, lief, uitgekookt soms, druk, houd van gezelligheid en dansen, lijkt uiterlijk sprekend op zijn vader en ik zou hem voor geen goud willen missen. Het is mijn allesje
Ik hoop dat het goed gaat met je dochter, laat je nog eens iets van je horen?
donderdag 7 januari 2010 om 21:09
Lieve Mik,
Ik lees jouw verhaal en jouw verhaal was mijn verhaal precies 1,5 jaar geleden. Bij mij was ook de combinatietest goed en ook alle echo's en toch bleek ons dochtertje downsyndroom te hebben. En het is een schat van een meisje. Het is een heel proces wat je doormaakt en wat ik ook nog steeds doormaak. Het accepteren, je draai vinden met allerlei mensen waar je mee te maken krijgt, fysiotherapeut, logopediste, dietiste, kinderarts, CB, cardialoog enz.
Maar wij genieten enorm van ons meisje, we hebben onze doelstellingen behoorlijk moeten bijstellen maar kijken vooral wat onze dochter ons brengt ipv wat zij ons had kunnen brengen. Ze is nu 1,5 jaar maar nog een heerlijke baby, ik geniet daar heel erg van. De gezichten die ze trekt en hoe ze reageert. Maar vooral dat ze enorm veel liefde met zich meebrengt.
Groetjes, Kaatje
Ik lees jouw verhaal en jouw verhaal was mijn verhaal precies 1,5 jaar geleden. Bij mij was ook de combinatietest goed en ook alle echo's en toch bleek ons dochtertje downsyndroom te hebben. En het is een schat van een meisje. Het is een heel proces wat je doormaakt en wat ik ook nog steeds doormaak. Het accepteren, je draai vinden met allerlei mensen waar je mee te maken krijgt, fysiotherapeut, logopediste, dietiste, kinderarts, CB, cardialoog enz.
Maar wij genieten enorm van ons meisje, we hebben onze doelstellingen behoorlijk moeten bijstellen maar kijken vooral wat onze dochter ons brengt ipv wat zij ons had kunnen brengen. Ze is nu 1,5 jaar maar nog een heerlijke baby, ik geniet daar heel erg van. De gezichten die ze trekt en hoe ze reageert. Maar vooral dat ze enorm veel liefde met zich meebrengt.
Groetjes, Kaatje
donderdag 25 februari 2010 om 09:01
Mik,
Ik kwam op dit topic terecht en sluit me bij Kaatje30 aan. Wij hebben bijna 1 jaar geleden een ontzettend lief mannetje met Down gekregen. Wat was dat schrikken. Nog kan ik huilen omdat ik bang ben voor wat er gaat komen, of wat er niet gaat komen. Ik heb erg in de knoop gezeten en nog soms wel, maar het gaat steeds beter.
Ook ik ben benieuwd hoe het met je gaat en of we misschien wat voor je kunnen betekenen.
Ik kwam op dit topic terecht en sluit me bij Kaatje30 aan. Wij hebben bijna 1 jaar geleden een ontzettend lief mannetje met Down gekregen. Wat was dat schrikken. Nog kan ik huilen omdat ik bang ben voor wat er gaat komen, of wat er niet gaat komen. Ik heb erg in de knoop gezeten en nog soms wel, maar het gaat steeds beter.
Ook ik ben benieuwd hoe het met je gaat en of we misschien wat voor je kunnen betekenen.
donderdag 25 februari 2010 om 09:20
Het afgelopen half jaar heb ik stage gelopen in een groep met daarin een jongen en meisje met het syndroom van Down. Ze zijn 5 en 3 jaar. En wat waren/zijn ze lief, en ondeugend en grappig, enz enz..Ik heb echt van ze genoten
Ik heb toen ik een scriptie schreef over het rett syndroom een gedichtje gevonden...Ik denk dat het op elk gehandicapt kind kan slaan....Ik vind het iig waar.....en ook ik heb dingen(tjes) geleerd van die lieve schatten.....Oa dat je blij mag zijn met wat je hebt, dat het goed is om te genieten van het leven
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Liefs MMR
ps. GEFELICITEERD met je lieve kleine meid.....Ze zal veel mogen betekenen voor anderen, ik weet het zeker
Ik heb toen ik een scriptie schreef over het rett syndroom een gedichtje gevonden...Ik denk dat het op elk gehandicapt kind kan slaan....Ik vind het iig waar.....en ook ik heb dingen(tjes) geleerd van die lieve schatten.....Oa dat je blij mag zijn met wat je hebt, dat het goed is om te genieten van het leven
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Liefs MMR
ps. GEFELICITEERD met je lieve kleine meid.....Ze zal veel mogen betekenen voor anderen, ik weet het zeker
donderdag 25 februari 2010 om 19:44
quote:MMR schreef op 25 februari 2010 @ 09:20:
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Hm...Ik weet niet wat ik hier van vind.
Wat is een gehandicapt kind? Een kind met maar een arm is gehandicapt, een kind met Down, autisme, spasme, noem het maar op. Zo uiteen lopend. Waarom zou een gehandicapt kind niet een goed gesprek kunnen voeren, of een grappige opmerking kunnen maken? Waarom kan een gehandicapt kind geen commentaar op de wereld om hem heen kunnen geven? ook kinderen met Down zijn mensen zoals jij en ik, alleen met een stukje extra. Met gevoelens, met een mond en een stel hersens. Mijlpalen genoeg, iedere dag weer. Die vallen meer op dan bij kinderen zonder Down, dat is het mooie.
Eigenlijk weet ik wel wat ik hiervan vind en denk dat het wel duidelijk is
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Hm...Ik weet niet wat ik hier van vind.
Wat is een gehandicapt kind? Een kind met maar een arm is gehandicapt, een kind met Down, autisme, spasme, noem het maar op. Zo uiteen lopend. Waarom zou een gehandicapt kind niet een goed gesprek kunnen voeren, of een grappige opmerking kunnen maken? Waarom kan een gehandicapt kind geen commentaar op de wereld om hem heen kunnen geven? ook kinderen met Down zijn mensen zoals jij en ik, alleen met een stukje extra. Met gevoelens, met een mond en een stel hersens. Mijlpalen genoeg, iedere dag weer. Die vallen meer op dan bij kinderen zonder Down, dat is het mooie.
Eigenlijk weet ik wel wat ik hiervan vind en denk dat het wel duidelijk is
donderdag 25 februari 2010 om 19:57
HGJM,
Zelfde gevoel over dit "gedichtje"
Vind het net zo stigmatiserend als "je ziet er bijna niets van"
Aan de ene kant zegt het; "je gaat niets kunnen" Geen gesprek, geen emoties.
Aan de andere kant maakt het van een kind met een handicap iets verhevends.
Het zijn ook mensen met goede en minder goede kanten.
Ik hoop voor mijn dochtertje met Down niet dat ze alleen maar lief en leuk en blij is.
Ik hoop dat ze alle gevoelens gaat krijgen die elk mens heeft; blijdschap en verdriet, vreugde en frustratie, maar ook boosheid.
Ik wil dat ze de wereld aankan.
Zulke stukjes maken me boos, maar misschien interpreteer ik het wel verkeerd.
't is vast goed bedoeld
Onze lieve kleine heeft vandaag trouwens met haar handje tegen de mobiel geslagen.
Kijk, daar word ik nou blij van.
Zelfde gevoel over dit "gedichtje"
Vind het net zo stigmatiserend als "je ziet er bijna niets van"
Aan de ene kant zegt het; "je gaat niets kunnen" Geen gesprek, geen emoties.
Aan de andere kant maakt het van een kind met een handicap iets verhevends.
Het zijn ook mensen met goede en minder goede kanten.
Ik hoop voor mijn dochtertje met Down niet dat ze alleen maar lief en leuk en blij is.
Ik hoop dat ze alle gevoelens gaat krijgen die elk mens heeft; blijdschap en verdriet, vreugde en frustratie, maar ook boosheid.
Ik wil dat ze de wereld aankan.
Zulke stukjes maken me boos, maar misschien interpreteer ik het wel verkeerd.
't is vast goed bedoeld
Onze lieve kleine heeft vandaag trouwens met haar handje tegen de mobiel geslagen.
Kijk, daar word ik nou blij van.
donderdag 25 februari 2010 om 21:01
Ik maak er even geen woorden meer aan vuil. Heb al meerdere reacties geschreven, maar steeds weer weggehaald. Hoe vaker ik het lees, hoe bozer ik word. Ik snap dat dat niet de bedoeling was van MMR, maar het is zo.
Spoockey: wat fantastisch dat je kleine meid tegen de mobiel heeft geslagen! En dat terwijl gehandicapte kindjes geen mijlpalen kunnen bereiken
zonder dollen, helemaal top! Van dat soort momenten geniet ik dubbel en dwars, steeds weer een stapje verder.
Spoockey: wat fantastisch dat je kleine meid tegen de mobiel heeft geslagen! En dat terwijl gehandicapte kindjes geen mijlpalen kunnen bereiken
zonder dollen, helemaal top! Van dat soort momenten geniet ik dubbel en dwars, steeds weer een stapje verder.
donderdag 25 februari 2010 om 21:57
Het is zeeeeeeeeer zeker niet de bedoeling!!! Ik weet ook heel goed hoe gehandicapten kunnen zijn ivm mijn werk...Ik weet dat ze ook kunnen praten enz......niet allemaal maar ook heeeel veel wel.....
Het gedicht komt van het Rett syndroom site........Deze kinderen kunnen niet praten......vandaar deze benoemingen zeg maar.......Maar het is zeer zeker niet op iedereen gericht....
Sorry als ik jullie boos maakte, is echt niet de bedoeling...wilde juist iets positiefs bij dragen....dat je juist zoveel kan leren van kinderen die gehandicapt zijn....en was zelf niet op deze alinea gestruikeld, miss ook omdat ik wist dat het van het Rett syndroom site vandaan komt. Maar ik kan me jullie reactie wel voorstellen......
Ik hoop dat jullie mij begrijpen.....
Het zijn schatjes echt waar......En ze maakte mijn chago ochtend humeur altijd heel snel weer goed
Wees trots op jullie kinderen!!!
Het gedicht komt van het Rett syndroom site........Deze kinderen kunnen niet praten......vandaar deze benoemingen zeg maar.......Maar het is zeer zeker niet op iedereen gericht....
Sorry als ik jullie boos maakte, is echt niet de bedoeling...wilde juist iets positiefs bij dragen....dat je juist zoveel kan leren van kinderen die gehandicapt zijn....en was zelf niet op deze alinea gestruikeld, miss ook omdat ik wist dat het van het Rett syndroom site vandaan komt. Maar ik kan me jullie reactie wel voorstellen......
Ik hoop dat jullie mij begrijpen.....
Het zijn schatjes echt waar......En ze maakte mijn chago ochtend humeur altijd heel snel weer goed
Wees trots op jullie kinderen!!!
donderdag 25 februari 2010 om 22:02
quote:spoockey schreef op 25 februari 2010 @ 19:57:
Onze lieve kleine heeft vandaag trouwens met haar handje tegen de mobiel geslagen.
Kijk, daar word ik nou blij van.
Wat leuk zeg!!! Dat vind ik echt leuk om te horen Ik had ook een meisje op mijn oude stage die ons in de communicatie heel erg verbaasde....Echt super vond ik dat en nog steeds.....Maakte mijn werk extra mooi en bijzonder......Het zijn vaak maar kleine dingen voor andere, maar wij weten dat het een mijlpaal is voor deze kinderen als ze iets nieuws laten zien
Ik hoop ook voor je en voor jullie allemaal dat je kind nog heel veel mijlpalen mag mee maken...en dat het gezien mag worden als een grote prestatie, waar jullie met recht trots op zijn....
Een kind met een handicap is een kind met mogelijkheden (duh) en niet met onmogelijkheden wat helaas veel mensen denken :-S
Onze lieve kleine heeft vandaag trouwens met haar handje tegen de mobiel geslagen.
Kijk, daar word ik nou blij van.
Wat leuk zeg!!! Dat vind ik echt leuk om te horen Ik had ook een meisje op mijn oude stage die ons in de communicatie heel erg verbaasde....Echt super vond ik dat en nog steeds.....Maakte mijn werk extra mooi en bijzonder......Het zijn vaak maar kleine dingen voor andere, maar wij weten dat het een mijlpaal is voor deze kinderen als ze iets nieuws laten zien
Ik hoop ook voor je en voor jullie allemaal dat je kind nog heel veel mijlpalen mag mee maken...en dat het gezien mag worden als een grote prestatie, waar jullie met recht trots op zijn....
Een kind met een handicap is een kind met mogelijkheden (duh) en niet met onmogelijkheden wat helaas veel mensen denken :-S
donderdag 25 februari 2010 om 22:04
vrijdag 26 februari 2010 om 07:43
quote:MMR schreef op 25 februari 2010 @ 21:57:
Het is zeeeeeeeeer zeker niet de bedoeling!!! Ik weet ook heel goed hoe gehandicapten kunnen zijn ivm mijn werk...Ik weet dat ze ook kunnen praten enz......niet allemaal maar ook heeeel veel wel.....
Het gedicht komt van het Rett syndroom site........Deze kinderen kunnen niet praten......vandaar deze benoemingen zeg maar.......Maar het is zeer zeker niet op iedereen gericht....
Sorry als ik jullie boos maakte, is echt niet de bedoeling...wilde juist iets positiefs bij dragen....dat je juist zoveel kan leren van kinderen die gehandicapt zijn....en was zelf niet op deze alinea gestruikeld, miss ook omdat ik wist dat het van het Rett syndroom site vandaan komt. Maar ik kan me jullie reactie wel voorstellen......
Ik hoop dat jullie mij begrijpen.....
Het zijn schatjes echt waar......En ze maakte mijn chago ochtend humeur altijd heel snel weer goed
Wees trots op jullie kinderen!!!
Geeft niet hoor.
't is maar een verhaaltje en misschien op Rett wel toepasbaar.
Ik ken dat syndroom niet, dus daar kan ik niets van zeggen.
* ben in een vergevinsgezinde bui, want de kleine meid heeft vannacht doorgeslapen, nadat ze van mijn man een fles je had gehad. Ik heb dus geslapen van 21:00- 6:00.* Hoera!
En ik ben ook trots.
Net zo trots als op mijn andere dochtertje als ze een mijlpaal heeft bereikt.
Het is zeeeeeeeeer zeker niet de bedoeling!!! Ik weet ook heel goed hoe gehandicapten kunnen zijn ivm mijn werk...Ik weet dat ze ook kunnen praten enz......niet allemaal maar ook heeeel veel wel.....
Het gedicht komt van het Rett syndroom site........Deze kinderen kunnen niet praten......vandaar deze benoemingen zeg maar.......Maar het is zeer zeker niet op iedereen gericht....
Sorry als ik jullie boos maakte, is echt niet de bedoeling...wilde juist iets positiefs bij dragen....dat je juist zoveel kan leren van kinderen die gehandicapt zijn....en was zelf niet op deze alinea gestruikeld, miss ook omdat ik wist dat het van het Rett syndroom site vandaan komt. Maar ik kan me jullie reactie wel voorstellen......
Ik hoop dat jullie mij begrijpen.....
Het zijn schatjes echt waar......En ze maakte mijn chago ochtend humeur altijd heel snel weer goed
Wees trots op jullie kinderen!!!
Geeft niet hoor.
't is maar een verhaaltje en misschien op Rett wel toepasbaar.
Ik ken dat syndroom niet, dus daar kan ik niets van zeggen.
* ben in een vergevinsgezinde bui, want de kleine meid heeft vannacht doorgeslapen, nadat ze van mijn man een fles je had gehad. Ik heb dus geslapen van 21:00- 6:00.* Hoera!
En ik ben ook trots.
Net zo trots als op mijn andere dochtertje als ze een mijlpaal heeft bereikt.
vrijdag 26 februari 2010 om 21:48
MMR, dat was duidelijk hoor, je wilde een positieve bijdrage leveren. Zal schrikken zijn geweest toen je de reacties las 
Zie kindjes met Down (of met een andere handicap) als individu. Net als kindjes zonder handicap. 'ze' zijn zo lief, 'ze' zijn zo muzikaal, 'ze'... Er is geen 'ze'. Mensen hebben Down, ze zijn niet Down. Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik bedoel.
En Spookey, super zeg dat je een lekker nachtje hebt gehad. Schrok je niet toen je wakker werd?Had ik de eerste paar keren wel. Ons mannetje geeft ook heel slecht aan dat hij honger heeft, dus was bang dat hij stikte van de honger. Lekker hoor, genieten!
Zie kindjes met Down (of met een andere handicap) als individu. Net als kindjes zonder handicap. 'ze' zijn zo lief, 'ze' zijn zo muzikaal, 'ze'... Er is geen 'ze'. Mensen hebben Down, ze zijn niet Down. Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik bedoel.
En Spookey, super zeg dat je een lekker nachtje hebt gehad. Schrok je niet toen je wakker werd?Had ik de eerste paar keren wel. Ons mannetje geeft ook heel slecht aan dat hij honger heeft, dus was bang dat hij stikte van de honger. Lekker hoor, genieten!
vrijdag 26 februari 2010 om 22:12
Ja stiekem schrok ik wel ja juist omdat ik het niet zo bedoelde Maar goed het is 'uitgepraat'
Ik zie ze ook zeker als inividu....Ik heb het miss laten lijken van niet...Maar in mijn stage heb ik echt naar het individu gekeken....Wat kan S.....Wat kan L, enz...en ik was op beide trots....
Maar ik zal er nog extra opletten....bedankt iig voor de goed bedoelde tip/feedback!! En ik snap je zeer zeker...Het is een valkuil...waarin ik niet in wil vallen en zeker niet in zou willen blijven als ik er per ongeluk in val
Ik ben nu opzoek naar werk en ik hoop iets te vinden in de activiteitenbegeleiding...en dan het liefst met gehandicapten kinderen....Het lijkt me echt super.......Om elke dag te hopen op een nieuwe mijlpaal en als het komt zal ik een gat in de lucht springen en heel erg 'stuiteren' (ik heb ADHD ) Nee ff serieus, ik zal dat heel trots zijn op het kind....en als er geen mijlpaal komt binnen......tijd...Ben ik trots op alles wat ze doen...Ik zal op een professionele maar ook zeker op een liefdevolle manier met de kinderen omgaan...net als ik zou doen als het mijn kinderen waren geweest...Dus wees niet bang als ik voor de neus van jullie kinderen staan...Ik zal goed voor ze zorgen gedurende de opvang oid....
Spookey..Ik hoop dat je weer een goede nacht zal hebben, hihi!!
Ik zie ze ook zeker als inividu....Ik heb het miss laten lijken van niet...Maar in mijn stage heb ik echt naar het individu gekeken....Wat kan S.....Wat kan L, enz...en ik was op beide trots....
Maar ik zal er nog extra opletten....bedankt iig voor de goed bedoelde tip/feedback!! En ik snap je zeer zeker...Het is een valkuil...waarin ik niet in wil vallen en zeker niet in zou willen blijven als ik er per ongeluk in val
Ik ben nu opzoek naar werk en ik hoop iets te vinden in de activiteitenbegeleiding...en dan het liefst met gehandicapten kinderen....Het lijkt me echt super.......Om elke dag te hopen op een nieuwe mijlpaal en als het komt zal ik een gat in de lucht springen en heel erg 'stuiteren' (ik heb ADHD ) Nee ff serieus, ik zal dat heel trots zijn op het kind....en als er geen mijlpaal komt binnen......tijd...Ben ik trots op alles wat ze doen...Ik zal op een professionele maar ook zeker op een liefdevolle manier met de kinderen omgaan...net als ik zou doen als het mijn kinderen waren geweest...Dus wees niet bang als ik voor de neus van jullie kinderen staan...Ik zal goed voor ze zorgen gedurende de opvang oid....
Spookey..Ik hoop dat je weer een goede nacht zal hebben, hihi!!
vrijdag 26 februari 2010 om 23:57
quote:MMR schreef op 25 februari 2010 @ 09:20:
Het afgelopen half jaar heb ik stage gelopen in een groep met daarin een jongen en meisje met het syndroom van Down. Ze zijn 5 en 3 jaar. En wat waren/zijn ze lief, en ondeugend en grappig, enz enz..Ik heb echt van ze genoten
Ik heb toen ik een scriptie schreef over het rett syndroom een gedichtje gevonden...Ik denk dat het op elk gehandicapt kind kan slaan....Ik vind het iig waar.....en ook ik heb dingen(tjes) geleerd van die lieve schatten.....Oa dat je blij mag zijn met wat je hebt, dat het goed is om te genieten van het leven
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Liefs MMR
ps. GEFELICITEERD met je lieve kleine meid.....Ze zal veel mogen betekenen voor anderen, ik weet het zeker Wat een afschuwelijk stuk zeg....
Het afgelopen half jaar heb ik stage gelopen in een groep met daarin een jongen en meisje met het syndroom van Down. Ze zijn 5 en 3 jaar. En wat waren/zijn ze lief, en ondeugend en grappig, enz enz..Ik heb echt van ze genoten
Ik heb toen ik een scriptie schreef over het rett syndroom een gedichtje gevonden...Ik denk dat het op elk gehandicapt kind kan slaan....Ik vind het iig waar.....en ook ik heb dingen(tjes) geleerd van die lieve schatten.....Oa dat je blij mag zijn met wat je hebt, dat het goed is om te genieten van het leven
Het gehandicapten kind:
Ik ben het gehandicapte kind. U heeft vaak medelijden met me.
Ik zie het in uw ogen. U vraagt zich af of ik alle dingen bewust meemaak - ik zie dat ook in uw ogen. Toch ben ik me van vele dingen bewust - of u blij bent, of triest of angstig, geduldig of ongeduldig, vol liefde en verlangen, of dat u alleen uw plicht tegenover mij doet. Ik ben verbaasd door uw frustratie, wetend dat die van mij veel erger is, want ik kan niet zoals u voor mijzelf opkomen en mijn verlangens kenbaar maken. U kunt zich niet voorstellen hoe geisoleerd ik me soms voel. Ik kan u niet blij maken met een goed gesprek of met grappige opmerkingen. Ik geef u geen antwoord op gewone vragen over hoe ik mij voel, wat ik graag wil hebben en ik geef geen commentaar op de wereld om mij heen. Ik beloon u niet zoals anderen dat doen - door het bereiken van mijlpalen in mijn ontwikkeling. Ik toon geen begrip zoals u van anderen gewend bent. In plaats daarvan geef ik u iets unieks - ik geef u andere mogelijkheden. De mogelijkheid om uzelf te leren kennen en uw grenzen te verleggen. De mogelijkheid om de grenzen van uw liefde te ontdekken, uw toewijding en geduld op de proef te stellen. Ik geef u de mogelijkheid om dieper in uw eigen ziel te kijken, veel dieper dan u ooit gedacht hebt. Ik zorg ervoor dat u uw eigen grenzen steeds verlegt, dat u nog harder werkt, dat u nog verder zoekt om antwoorden op uw vragen te krijgen. Ik ben het gehandicapte kind.
Ik ben het gehandicapte kind. Ik ben uw leraar. Als u mij de kans geeft, dan leer ik u wat echt belangrijk in het leven is. Ik geef u onvoorwaardelijke liefde en ik leer u deze liefde te geven en te ontvangen. Ik geef u mijn onschuldige vertrouwen en mijn afhankelijkheid. Ik leer u om anderen te respecteren en in te zien dat elke mens uniek is. Ik leer u het belang van het leven, hoe waardevol het is en hoe alles in het leven niet vanzelfsprekend is. Ik leer u om uw eigen dromen en verlangens te vergeten. Ik leer u om te geven. Vooral leer ik u wat hoop en geloof voor u kunnen betekenen. Ik ben het gehandicapte kind.
Liefs MMR
ps. GEFELICITEERD met je lieve kleine meid.....Ze zal veel mogen betekenen voor anderen, ik weet het zeker Wat een afschuwelijk stuk zeg....
zaterdag 27 februari 2010 om 00:10
Wow, heftig zeg. Heb de reacties verder niet gelezen, maar reagerend op jou, Mik; lijkt me ontzettend moeilijk en oneerlijk voelen als je ineens wordt 'overvallen' met de handicap van je kindje. Vrienden van me hebben ook een Down-kindje, maar die wisten het al tijdens de zwangerschap.
Ik geloof er altijd in dat het niet zonder reden is dat dit kindje bij jullie terecht is gekomen. Zorg er goed voor en hou ervan zoals het is. Het is een levend mensje!
Ik geloof er altijd in dat het niet zonder reden is dat dit kindje bij jullie terecht is gekomen. Zorg er goed voor en hou ervan zoals het is. Het is een levend mensje!
zaterdag 27 februari 2010 om 07:37
quote:MMR schreef op 26 februari 2010 @ 22:12:
Ja stiekem schrok ik wel ja juist omdat ik het niet zo bedoelde Maar goed het is 'uitgepraat'
Ik zie ze ook zeker als inividu....Ik heb het miss laten lijken van niet...Maar in mijn stage heb ik echt naar het individu gekeken....Wat kan S.....Wat kan L, enz...en ik was op beide trots....
Maar ik zal er nog extra opletten....bedankt iig voor de goed bedoelde tip/feedback!! En ik snap je zeer zeker...Het is een valkuil...waarin ik niet in wil vallen en zeker niet in zou willen blijven als ik er per ongeluk in val
Ik ben nu opzoek naar werk en ik hoop iets te vinden in de activiteitenbegeleiding...en dan het liefst met gehandicapten kinderen....Het lijkt me echt super.......Om elke dag te hopen op een nieuwe mijlpaal en als het komt zal ik een gat in de lucht springen en heel erg 'stuiteren' (ik heb ADHD ) Nee ff serieus, ik zal dat heel trots zijn op het kind....en als er geen mijlpaal komt binnen......tijd...Ben ik trots op alles wat ze doen...Ik zal op een professionele maar ook zeker op een liefdevolle manier met de kinderen omgaan...net als ik zou doen als het mijn kinderen waren geweest...Dus wees niet bang als ik voor de neus van jullie kinderen staan...Ik zal goed voor ze zorgen gedurende de opvang oid....
Spookey..Ik hoop dat je weer een goede nacht zal hebben, hihi!!
Tuurlijk zijn we niet bang wanneer jij voor onze kinderen staat. Als ik het zo lees ben jij gek op je kinderen en hou je van je vak. Mag hopen dat ik iemand met zo'n instelling tref die voor mijn mannetje zorgt.
Weet je waar het vandaan komt onze reacties, dat komt doordat we dagelijks horen: 'ze zijn zo...' Allemaal goed bedoeld, soms wat minder goed bedoeld (je staat soms versteld van wat mensen allemaal durven zeggen). Ik hoop dat je een mooie baan kunt vinden, maar als je maar iets van je enthousiasme laat zien die je hier laat zien, zit het wel snor
Ja stiekem schrok ik wel ja juist omdat ik het niet zo bedoelde Maar goed het is 'uitgepraat'
Ik zie ze ook zeker als inividu....Ik heb het miss laten lijken van niet...Maar in mijn stage heb ik echt naar het individu gekeken....Wat kan S.....Wat kan L, enz...en ik was op beide trots....
Maar ik zal er nog extra opletten....bedankt iig voor de goed bedoelde tip/feedback!! En ik snap je zeer zeker...Het is een valkuil...waarin ik niet in wil vallen en zeker niet in zou willen blijven als ik er per ongeluk in val
Ik ben nu opzoek naar werk en ik hoop iets te vinden in de activiteitenbegeleiding...en dan het liefst met gehandicapten kinderen....Het lijkt me echt super.......Om elke dag te hopen op een nieuwe mijlpaal en als het komt zal ik een gat in de lucht springen en heel erg 'stuiteren' (ik heb ADHD ) Nee ff serieus, ik zal dat heel trots zijn op het kind....en als er geen mijlpaal komt binnen......tijd...Ben ik trots op alles wat ze doen...Ik zal op een professionele maar ook zeker op een liefdevolle manier met de kinderen omgaan...net als ik zou doen als het mijn kinderen waren geweest...Dus wees niet bang als ik voor de neus van jullie kinderen staan...Ik zal goed voor ze zorgen gedurende de opvang oid....
Spookey..Ik hoop dat je weer een goede nacht zal hebben, hihi!!
Tuurlijk zijn we niet bang wanneer jij voor onze kinderen staat. Als ik het zo lees ben jij gek op je kinderen en hou je van je vak. Mag hopen dat ik iemand met zo'n instelling tref die voor mijn mannetje zorgt.
Weet je waar het vandaan komt onze reacties, dat komt doordat we dagelijks horen: 'ze zijn zo...' Allemaal goed bedoeld, soms wat minder goed bedoeld (je staat soms versteld van wat mensen allemaal durven zeggen). Ik hoop dat je een mooie baan kunt vinden, maar als je maar iets van je enthousiasme laat zien die je hier laat zien, zit het wel snor
