Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 3 maart 2010 om 22:44
@ Levin!! wat leuk dat je reageert maar vertel ff meis hoe het nu gaat, daar kan ik met mijn 2 maanden weer wat van leren
heb je je ex nog gesproken nadat hij wegging bij je werk? en de dates?? wat heerlijk om te horen dat het beter wordt, ik kan niet wachten!! zou het leuk vinden om wat meer te horen hoe het met je gaat!!!
@ brocoli fijn dat je zo'n leuke avond hebt gehad!! en heeeeeeeeeeel veel succes morgen meis!! ik denk aan je!!!!
@ girl, begrijp wel een beetje wat je bedoelt, het dichtbij jezelf staan, denk ik je "voelt" echt terwijl we in het dagelijks leven het "voelen" vaak vergeten ..
ik voel me gelukkig iets beter, tranen hebben plaatsgemaakt voor vechtlust! slaap lekker zo!
heb je je ex nog gesproken nadat hij wegging bij je werk? en de dates?? wat heerlijk om te horen dat het beter wordt, ik kan niet wachten!! zou het leuk vinden om wat meer te horen hoe het met je gaat!!!
@ brocoli fijn dat je zo'n leuke avond hebt gehad!! en heeeeeeeeeeel veel succes morgen meis!! ik denk aan je!!!!
@ girl, begrijp wel een beetje wat je bedoelt, het dichtbij jezelf staan, denk ik je "voelt" echt terwijl we in het dagelijks leven het "voelen" vaak vergeten ..
ik voel me gelukkig iets beter, tranen hebben plaatsgemaakt voor vechtlust! slaap lekker zo!
woensdag 3 maart 2010 om 22:51
wat zijn jullie lief!
Levin goed verhaal om te horen!
Ik ben helemaal van het pad af... Ex smste net dat hij me zo mist etc. en ik smeek hem gewoon om terug te komen.. en hij weigert gewoon.. Maar wel elke keer mij smsen uit eigen iniatief. als ik niks hoor gaat het zo veel beter,,, Bah voel me zo rot nu.. Sann; ik snap opeens je vorige post zoveel beter...
So far the independent woman dus... Voel me een hoopje ellende die nu alleen maar zich af kan vragen waarom hij me niet gewoon me het goed laat maken.. waarom niet gewoon voorzichtig opbouwen. Ik weet dat het beter is om te zeggen dat hij me voortaan met rust moet laten.. Maar dan voelt het echt alsof alles instort... Wat een warrig verhaal. Ga straks maar slapen, en hopen dat ik me morgen overdag weer net zo voel als vandaag.. onafhankelijk.... nu vreselijk
Levin goed verhaal om te horen!
Ik ben helemaal van het pad af... Ex smste net dat hij me zo mist etc. en ik smeek hem gewoon om terug te komen.. en hij weigert gewoon.. Maar wel elke keer mij smsen uit eigen iniatief. als ik niks hoor gaat het zo veel beter,,, Bah voel me zo rot nu.. Sann; ik snap opeens je vorige post zoveel beter...
So far the independent woman dus... Voel me een hoopje ellende die nu alleen maar zich af kan vragen waarom hij me niet gewoon me het goed laat maken.. waarom niet gewoon voorzichtig opbouwen. Ik weet dat het beter is om te zeggen dat hij me voortaan met rust moet laten.. Maar dan voelt het echt alsof alles instort... Wat een warrig verhaal. Ga straks maar slapen, en hopen dat ik me morgen overdag weer net zo voel als vandaag.. onafhankelijk.... nu vreselijk
woensdag 3 maart 2010 om 23:00
@sloopthard wat gemeen van die ex van jou zeg!! hij doet dat waarschijnlijk alleen om een reactie te ontlokken van jou zodat hij zich weer beter kan voelen! ik snap je verdrietjes meis.. gooi het eruit en neem je zelf voor niet meer te reageren op zn sms-jes of andere berichtjes, als hij je terug zou willen moet hij van betere huizen komen. Als hij je echt zou missen dan had hij op de stoep gestaan.. doe jezelf geen verdriet meer en probeer hem op afstand te houden, ik weet hoe moeilijk het is meis..je bent niet alleen
woensdag 3 maart 2010 om 23:12
woensdag 3 maart 2010 om 23:20
Zo daar ben ik weer. Even flink van me af gehuild en nu voel ik me gelukkig weer rustig. Zal het wel nodig gehad hebben.
@ sloopthard, hoop dat je een beetje lekker zal slapen en dat je je morgen beter en sterker zal voelen.
@ Sann, gaat t bij jou ook weer een beetje beter? Hoop het wel!
@ Brocoli, heel veel succes morgen!!
Slaap lekker meiden, knuffel
@ sloopthard, hoop dat je een beetje lekker zal slapen en dat je je morgen beter en sterker zal voelen.
@ Sann, gaat t bij jou ook weer een beetje beter? Hoop het wel!
@ Brocoli, heel veel succes morgen!!
Slaap lekker meiden, knuffel
donderdag 4 maart 2010 om 07:27
pffffffffff....zie het allemaal even niet zitten, ben ontzettend moe. Er komen niet alleen de emoties kijken van hem bij maar ook nog hele andere waardoor ik hem weer mis. Slechte nacht gehad, dochter extreem vroeg wakker. En ik mis ontzettend mijn maatje om te delen.......het wegkruipen in zijn armen en het weer rustig worden.
Ik moet zo werken.
Ik moet zo werken.
donderdag 4 maart 2010 om 07:56
@ suus: wat naar dat je je zo rot voelt. Succes
straks met werken. Hoop dat dat een beetje
afleiding je goed doet. Maar het is herkenbaar
mis hem ook behoorlijk!
@diay; voel me niet echt beter, al die drama smsen
van me ex voel ik me echt k*t en snap ik het niet.
Waarom die smsen? Ga dan met me verder of
laat me met rust.. Maar niet van die smsen dat
ie zo verdrietig is etc. Het ging zo goed gister,
en ik dacht 's avonds 'haha het gaat me lukken hem
niet te smsen, en dan kan ik morgen zo trots zijn'
Maar ik krijg het ook me strot niet uit om tegen
hem te zeggen dat ie me met rust moet laten.
Nu slecht geslapen en ben gebroken.. Zie het allemaal
niet meer zitten
straks met werken. Hoop dat dat een beetje
afleiding je goed doet. Maar het is herkenbaar
mis hem ook behoorlijk!
@diay; voel me niet echt beter, al die drama smsen
van me ex voel ik me echt k*t en snap ik het niet.
Waarom die smsen? Ga dan met me verder of
laat me met rust.. Maar niet van die smsen dat
ie zo verdrietig is etc. Het ging zo goed gister,
en ik dacht 's avonds 'haha het gaat me lukken hem
niet te smsen, en dan kan ik morgen zo trots zijn'
Maar ik krijg het ook me strot niet uit om tegen
hem te zeggen dat ie me met rust moet laten.
Nu slecht geslapen en ben gebroken.. Zie het allemaal
niet meer zitten
donderdag 4 maart 2010 om 08:17
Lieve meiden, heel veel sterkte vandaag. Ik hoop dat jullie wat afleiding kunnen vinden vandaag. Lijkt wel of we met zijn allen in een dalletje zitten...
Vanmorgen, toen ik wakker werd, had ik zo graag ff tegen mijn vriendje aangekropen... maar helaas... Voelt erg leeg...
@ Brocoli: heel veel sterkte en suc6 vandaag meid! Spannend hoor!
@ Sprakss: ik zal vanavond even reageren op de vragen die je mij stelde.
Nu in razend tempo naar mijn werk, anders wordt mijn werkgever ook nog eens laaiend
Vanmorgen, toen ik wakker werd, had ik zo graag ff tegen mijn vriendje aangekropen... maar helaas... Voelt erg leeg...
@ Brocoli: heel veel sterkte en suc6 vandaag meid! Spannend hoor!
@ Sprakss: ik zal vanavond even reageren op de vragen die je mij stelde.
Nu in razend tempo naar mijn werk, anders wordt mijn werkgever ook nog eens laaiend
donderdag 4 maart 2010 om 09:40
Hey lieve dames!
Toch nog even een berichtje van moi. Moet eigenlijk aan een verslag werken voordat ik straks om 11 uur weg moet, want mss gaat het niet goed en zit ik dagen met mn ogen dicht en kan ik niet achter een computer om het af te maken, maar ben veel te gespannen. Nerveus! Maar ergens heel blij dat ik te nerveus ben voor straks zodat ik geen tijd heb om aan mn ex te denken...
Aan zn msn naam en hyves en facebook gezien zit hij er toch wel mee. Weet niet of hij mij mist, maar hij flink aan het malen en denken in ieder geval over hemzelf. Ben aan het twijfelen of ik moet zeggen dat hij er mee op moet houden. Mn vriendinnen die hem in de lijst hebben staan zijn het ook een beetje zat. Hoor geregeld dat ze zin hebben om te reageren naar hem met de boodschap dat hij niet zo zielig moet doen. Hihi en daar voel ik me dan weer beter door. Stom eigenlijk. Zou hem eigenlijk moeten verwijderen, maar dat voelt ook zo definitief To soon.
@sloopthard. Wat een ontzettend laffe actie van die ex van jou. Beetje smsen en hoop creeeren en dan de grond weer onder je voeten wegslaan. Maar weer wat geleerd toch? De volgende keer dat hij zo flauw doet sms je hem dat je hem gaat blocken in je telefoon dan komen zijn smsjes niet meer aan. Je hoeft het niet te doen, maar dan houdt hij er hopelijk mee op om zon flauwe poging nog een keer te doen. En als jij het dan volhoudt om niet terug te smsen waar hij nu heeft bewezen dat hij jouw aandacht helemaal niet meer waard is, dan ben je weer stappen verder.
@alle dames die hun ex zo missen waaronder ik soms ook wel. Stel dat je wel weer bijelkaar komt. Hij staat voor de deur met een radio en het mooiste liedje en een ring. Probeer je voor te stellen hoe dat dan verder gaat. Het is misschien een weekje leuk, maar dan. Dit was voor mij en mn ex ook poging 2. De twijfel dat iemand het eigenlijk niet meer zo zag zitten blijft. Het vertrouwen van onvoorwaardelijke liefde is weg, iets wat oh zo belangrijk is. Hij is toch niet helemaal veranderd in die paar weekjes en langzaam maar zeker ben je weer terug aan het vallen in oude patronen. Dat gaat vanzelf, de gewenning komt terug en daarmee ook de oude problemen. En zelfs als dat niet gebeurd zal het heel hard werken blijven van 2 kanten. Zodra 1 van de 2 een steekje laat vallen hierin komen alle onzekerheden van daarvoor weer naar boven. En je bent weer 10 stappen terug om het vertrouwen in je relatie weer terug te krijgen.
Zo zie ik het in ieder voor me bij mijn ex. Zo ging het namelijk nu ook. Er is iets gebroken tussen ons wat met alle goede bedoelingen en beloftes nooit meer te lijmen valt.
Wat we eigenlijk willen is dat dit allemaal nooit gebeurd is. Dat het nooit zover is gekomen, dat we de laatste paar maanden over konden doen en dingen anders kunnen doen. Maar een tijdmachine bouwen is onmogelijk. De situatie is nu zoals ie is en ik ben van mening dat je nooit meer terug kan krijgen wat eerst was. Daarvoor is er teveel gebeurd. Daarvoor hebben ze ons teveel gekwetst en laten twijfelen. Misschien dat je ooit een vriendschap kunt opbouwen en samen kunt balen van hoe het is gegaan. Maar het is zo gegaan en kan je realistisch gezien ooit hem weer in je hart laten nu hij er zo mee is omgegaan? Kan je ooit dat vertrouwen weer terug krijgen in een liefde van twee kanten als hij tot nu toe toch geen moeite voor gedaan heeft? Relatie is samen eraan werken, maar het zou niet zo moeilijk moeten zijn.
Snap echt heel goed dat je de goede tijden en de aandacht gaat missen. Ik ook! En heb gefantaseerd over nog een keertje seks en in slaap vallen in zn armen. Maar als ik me dan voorstel hoe dat gaat dan weet ik dat er teveel dingen zijn geweest rond het onderwerp lichamen en seks en nog meer dat het nooit zal gebeuren. Hij heeft het recht verspeeld om ooit nog op die manier bij me te zijn. Hij kon het en mij niet op waarde inschatten, dus ben zeker niet van plan het ooit nog zomaar aan hem te geven.
En ja het is zwaar schijt dat er niet zoiets bestaat als tijdmachines. Maar zelfs dan neem je alles wat er nu is gebeurd met je mee. Voor mij gesproken is het vertrouwen, respect en liefde voor eeuwig geknakt. En dat kan me opnieuw heel verdrietig maken, want had zo gewild dat alles anders was gelopen, maar zal moeten accepteren dat het niet anders is en hem vergeten. Het is niet dat ik eeuwig boos op hem blijf, maar weet realistisch gezien dat er teveel gebeurd is om ooit nog terug te gaan naar hoe het was. En dat realiseren doet zeer.
Maar snap echt heel goed dat het moeilijk is. Er zijn zoveel dingen in mn leven die ik overnieuw en anders zou willen doen. Maar dit is het leven dat ik heb en ik ben zoals ik ben omdat ik dit leven heb gehad. En met mezelf moet ik het het langste volhouden, dus kan ik maar beter accepteren dat het zo is gelopen allemaal, hoe k u t dat vaak ook is.
Pff verschrikkelijk lange post! Maar in ieder geval hele dikke aan iedereen hier. Ik laat jullie weten hoe het is gegaan, maar misschien pas ergens eind dit weekend. Jullie doen het allemaal echt heel goed en alles wat je voelt is logisch. Blijf hier schrijven en dan lees ik over aantal dagen de vooruitgang!
Toch nog even een berichtje van moi. Moet eigenlijk aan een verslag werken voordat ik straks om 11 uur weg moet, want mss gaat het niet goed en zit ik dagen met mn ogen dicht en kan ik niet achter een computer om het af te maken, maar ben veel te gespannen. Nerveus! Maar ergens heel blij dat ik te nerveus ben voor straks zodat ik geen tijd heb om aan mn ex te denken...
Aan zn msn naam en hyves en facebook gezien zit hij er toch wel mee. Weet niet of hij mij mist, maar hij flink aan het malen en denken in ieder geval over hemzelf. Ben aan het twijfelen of ik moet zeggen dat hij er mee op moet houden. Mn vriendinnen die hem in de lijst hebben staan zijn het ook een beetje zat. Hoor geregeld dat ze zin hebben om te reageren naar hem met de boodschap dat hij niet zo zielig moet doen. Hihi en daar voel ik me dan weer beter door. Stom eigenlijk. Zou hem eigenlijk moeten verwijderen, maar dat voelt ook zo definitief To soon.
@sloopthard. Wat een ontzettend laffe actie van die ex van jou. Beetje smsen en hoop creeeren en dan de grond weer onder je voeten wegslaan. Maar weer wat geleerd toch? De volgende keer dat hij zo flauw doet sms je hem dat je hem gaat blocken in je telefoon dan komen zijn smsjes niet meer aan. Je hoeft het niet te doen, maar dan houdt hij er hopelijk mee op om zon flauwe poging nog een keer te doen. En als jij het dan volhoudt om niet terug te smsen waar hij nu heeft bewezen dat hij jouw aandacht helemaal niet meer waard is, dan ben je weer stappen verder.
@alle dames die hun ex zo missen waaronder ik soms ook wel. Stel dat je wel weer bijelkaar komt. Hij staat voor de deur met een radio en het mooiste liedje en een ring. Probeer je voor te stellen hoe dat dan verder gaat. Het is misschien een weekje leuk, maar dan. Dit was voor mij en mn ex ook poging 2. De twijfel dat iemand het eigenlijk niet meer zo zag zitten blijft. Het vertrouwen van onvoorwaardelijke liefde is weg, iets wat oh zo belangrijk is. Hij is toch niet helemaal veranderd in die paar weekjes en langzaam maar zeker ben je weer terug aan het vallen in oude patronen. Dat gaat vanzelf, de gewenning komt terug en daarmee ook de oude problemen. En zelfs als dat niet gebeurd zal het heel hard werken blijven van 2 kanten. Zodra 1 van de 2 een steekje laat vallen hierin komen alle onzekerheden van daarvoor weer naar boven. En je bent weer 10 stappen terug om het vertrouwen in je relatie weer terug te krijgen.
Zo zie ik het in ieder voor me bij mijn ex. Zo ging het namelijk nu ook. Er is iets gebroken tussen ons wat met alle goede bedoelingen en beloftes nooit meer te lijmen valt.
Wat we eigenlijk willen is dat dit allemaal nooit gebeurd is. Dat het nooit zover is gekomen, dat we de laatste paar maanden over konden doen en dingen anders kunnen doen. Maar een tijdmachine bouwen is onmogelijk. De situatie is nu zoals ie is en ik ben van mening dat je nooit meer terug kan krijgen wat eerst was. Daarvoor is er teveel gebeurd. Daarvoor hebben ze ons teveel gekwetst en laten twijfelen. Misschien dat je ooit een vriendschap kunt opbouwen en samen kunt balen van hoe het is gegaan. Maar het is zo gegaan en kan je realistisch gezien ooit hem weer in je hart laten nu hij er zo mee is omgegaan? Kan je ooit dat vertrouwen weer terug krijgen in een liefde van twee kanten als hij tot nu toe toch geen moeite voor gedaan heeft? Relatie is samen eraan werken, maar het zou niet zo moeilijk moeten zijn.
Snap echt heel goed dat je de goede tijden en de aandacht gaat missen. Ik ook! En heb gefantaseerd over nog een keertje seks en in slaap vallen in zn armen. Maar als ik me dan voorstel hoe dat gaat dan weet ik dat er teveel dingen zijn geweest rond het onderwerp lichamen en seks en nog meer dat het nooit zal gebeuren. Hij heeft het recht verspeeld om ooit nog op die manier bij me te zijn. Hij kon het en mij niet op waarde inschatten, dus ben zeker niet van plan het ooit nog zomaar aan hem te geven.
En ja het is zwaar schijt dat er niet zoiets bestaat als tijdmachines. Maar zelfs dan neem je alles wat er nu is gebeurd met je mee. Voor mij gesproken is het vertrouwen, respect en liefde voor eeuwig geknakt. En dat kan me opnieuw heel verdrietig maken, want had zo gewild dat alles anders was gelopen, maar zal moeten accepteren dat het niet anders is en hem vergeten. Het is niet dat ik eeuwig boos op hem blijf, maar weet realistisch gezien dat er teveel gebeurd is om ooit nog terug te gaan naar hoe het was. En dat realiseren doet zeer.
Maar snap echt heel goed dat het moeilijk is. Er zijn zoveel dingen in mn leven die ik overnieuw en anders zou willen doen. Maar dit is het leven dat ik heb en ik ben zoals ik ben omdat ik dit leven heb gehad. En met mezelf moet ik het het langste volhouden, dus kan ik maar beter accepteren dat het zo is gelopen allemaal, hoe k u t dat vaak ook is.
Pff verschrikkelijk lange post! Maar in ieder geval hele dikke aan iedereen hier. Ik laat jullie weten hoe het is gegaan, maar misschien pas ergens eind dit weekend. Jullie doen het allemaal echt heel goed en alles wat je voelt is logisch. Blijf hier schrijven en dan lees ik over aantal dagen de vooruitgang!
donderdag 4 maart 2010 om 09:55
@ Brocoli, je hebt gelijk. Het stemt me zo verdrietig. Ik stond vanochtend op en altijd heb ik zo'n vreemd gevoel. Ik kan het niet goed plaatsen, misschien is het leegte, ik mis hem zo. Ik mis het vertrouwde gevoel van samen zijn
nu lees ik jouw post en moet even heel hard huilen.
Een half jaar terug zijn wij ook weer bij elkaar gekomen, maar het is nooit meer hetzelfde geworden. Het vertrouwen was gebroken, ik was niet meer zeker van zijn onvoorwaardelijke liefde voor mij. Ik had wel het idee dat dit langzaam terug begon te komen... denk je niet dat als je het allebei graag genoeg wil en ervoor werkt, dat het beetje bij beetje terug komt? Misschien wordt de band juist beter, omdat je beter met elkaar leert praten, over alles, zodat je je meer verbonden voelt? Zo zou het ook kunnen gaan denk ik als de liefde echt heel diep zit. Maar helaas zal dit minder voorkomen dan jouw bovenstaande scenario.
Ik mis hem verschrikkelijk, wil hem nu hier op de bank doodknuffelen, maar dat is goed voor korte termijn bevrediging. Op lange termijn is het nog maar de vraag en is het heel misschien beter dat ik hem niet meer zie. Time will tell!
nu lees ik jouw post en moet even heel hard huilen.
Een half jaar terug zijn wij ook weer bij elkaar gekomen, maar het is nooit meer hetzelfde geworden. Het vertrouwen was gebroken, ik was niet meer zeker van zijn onvoorwaardelijke liefde voor mij. Ik had wel het idee dat dit langzaam terug begon te komen... denk je niet dat als je het allebei graag genoeg wil en ervoor werkt, dat het beetje bij beetje terug komt? Misschien wordt de band juist beter, omdat je beter met elkaar leert praten, over alles, zodat je je meer verbonden voelt? Zo zou het ook kunnen gaan denk ik als de liefde echt heel diep zit. Maar helaas zal dit minder voorkomen dan jouw bovenstaande scenario.
Ik mis hem verschrikkelijk, wil hem nu hier op de bank doodknuffelen, maar dat is goed voor korte termijn bevrediging. Op lange termijn is het nog maar de vraag en is het heel misschien beter dat ik hem niet meer zie. Time will tell!
donderdag 4 maart 2010 om 10:09
@sparkss. Sorry dat ik je heb laten huilen. Dat was natuurlijk nooit mijn bedoeling. Ik spreek alleen vanuit mijn eigen ervaringen van mezelf en vriendinnen. En die ervaring is dat als er eenmaal iets geknakt is dan is het niet meer goed te buigen. Het is heel menselijk om twijfels te hebben en onzekerheden en ik vrees dat als die er eenmaal inzitten die steeds de kop op blijven steken.
Ik dacht bij mijn relatie ook dat we er samen aan werken waren, dat het echt heel veel beter ging. Maar toen werd hij met iets van het verleden geconfronteerd en toen is het op al dezelfde dingen als daarvoor weer ontploft. Die gedachten en twijfels waren alleen naar de achtergrond gedrukt en kwamen nu als een sneltreinvaart weer naar boven en toen was het voorbij...
Misschien dat het met heel veel praten en hard werken weer goed komt. Maar voor mij is het geen optie. Hij gaat die dingen nooit kunnen loslaten en hoop heel erg dat hij dat bij de volgende wel kan, want wil nog steeds dat hij gelukkig wordt en baal nog steeds dat het niet met mij is. Maar wil je niet veel liever alles opnieuw beleven met iemand nieuws? Iemand waarmee je wel een gelijkwaardig relatie kan hebben? Wat mis je precies aan hem specifiek. Ik kwam er namelijk achter dat alles wat ik mis aan hem: goede gesprekken, humor, seks, samen knuffelen allemaal dingen zijn die als het goed is bij een volgende relatie ook horen.
Ik gun het iedereen echt als ze denken weer gelukkig te kunnen worden met je ex, maar komt dat vertrouwen ooit weer goed? Vertrouw je erop dat hij niet weer je aandoet zoals je je nu al weken hebt gevoeld?
Nogmaals sorry dat je moest huilen.
Ik dacht bij mijn relatie ook dat we er samen aan werken waren, dat het echt heel veel beter ging. Maar toen werd hij met iets van het verleden geconfronteerd en toen is het op al dezelfde dingen als daarvoor weer ontploft. Die gedachten en twijfels waren alleen naar de achtergrond gedrukt en kwamen nu als een sneltreinvaart weer naar boven en toen was het voorbij...
Misschien dat het met heel veel praten en hard werken weer goed komt. Maar voor mij is het geen optie. Hij gaat die dingen nooit kunnen loslaten en hoop heel erg dat hij dat bij de volgende wel kan, want wil nog steeds dat hij gelukkig wordt en baal nog steeds dat het niet met mij is. Maar wil je niet veel liever alles opnieuw beleven met iemand nieuws? Iemand waarmee je wel een gelijkwaardig relatie kan hebben? Wat mis je precies aan hem specifiek. Ik kwam er namelijk achter dat alles wat ik mis aan hem: goede gesprekken, humor, seks, samen knuffelen allemaal dingen zijn die als het goed is bij een volgende relatie ook horen.
Ik gun het iedereen echt als ze denken weer gelukkig te kunnen worden met je ex, maar komt dat vertrouwen ooit weer goed? Vertrouw je erop dat hij niet weer je aandoet zoals je je nu al weken hebt gevoeld?
Nogmaals sorry dat je moest huilen.
donderdag 4 maart 2010 om 10:15
@brocoli: net als sparks schieten de tranen in mn
ogen bij je post.. Ik wil dat t goed komt.
Maar waarschijnlijk ben ik bang dat ik zo onzeker
wordt dat het eigenlijk geen succes wordt. Diep in
mn hart weet ik dat het beter is om nu door al deze
ellende heen te gaan. Daarnaast ben ik zo boos..
Ik heb nooit echt het idee dat dit hele gedoe puur
mijn schuld is en mn ex draait het zo dat ik moet
kruipen voor hem. Het ergste is dat ik dat ook nog
doe. Al mn trots opzij ik probeer het te lijmen, terwijl
hij er weken over nadenk. Maar owee als het goed
met me gaat en ik niks van me laat horen dan stormt
ie weer binnen met zn zielige smsjes en het creeeren
van hoop. Nu weer; krijg net een sms met we moeten
praten.. Ik denk: hoop! Maar k ga het niet laten gebeuren!
K krijg het dan wel niet uit mn strot om te zeggen
dat ie me voor altijd met rust moet laten, maar ik
heb voorlopig gewoon geen tijd om af te spreken.
Brocoli je hebt zo gelijk. Op de lange termijn heeft
bij elkaar komen geen zin. Je komt sterk over hoor!
@sparks; ik was ook altijd van mening dat de band
beter werd als je dit soort crises overwint. Gewoon
als je het rustig aan doet maar ik denk dat t vaker
voorkomt dat er een paar essentiele elementen
weg zijn.. Vertrouwen, gelijkwaardigheid. Het
kan zeker voorkomen dat t goed komt maar denk
dat bij elkaar komen binnen twee maanden ofzo te
kort is. Denk echt dat je dan eerst een langere poos
uit ekjaar moet zijn zodat alles verwerkt is en je
met een schone lei kan beginnen.
Oef ook al een lange post, maar buiten schijnt de
zon hoe dan ook geeft me al een iets beter gevoel!
ogen bij je post.. Ik wil dat t goed komt.
Maar waarschijnlijk ben ik bang dat ik zo onzeker
wordt dat het eigenlijk geen succes wordt. Diep in
mn hart weet ik dat het beter is om nu door al deze
ellende heen te gaan. Daarnaast ben ik zo boos..
Ik heb nooit echt het idee dat dit hele gedoe puur
mijn schuld is en mn ex draait het zo dat ik moet
kruipen voor hem. Het ergste is dat ik dat ook nog
doe. Al mn trots opzij ik probeer het te lijmen, terwijl
hij er weken over nadenk. Maar owee als het goed
met me gaat en ik niks van me laat horen dan stormt
ie weer binnen met zn zielige smsjes en het creeeren
van hoop. Nu weer; krijg net een sms met we moeten
praten.. Ik denk: hoop! Maar k ga het niet laten gebeuren!
K krijg het dan wel niet uit mn strot om te zeggen
dat ie me voor altijd met rust moet laten, maar ik
heb voorlopig gewoon geen tijd om af te spreken.
Brocoli je hebt zo gelijk. Op de lange termijn heeft
bij elkaar komen geen zin. Je komt sterk over hoor!
@sparks; ik was ook altijd van mening dat de band
beter werd als je dit soort crises overwint. Gewoon
als je het rustig aan doet maar ik denk dat t vaker
voorkomt dat er een paar essentiele elementen
weg zijn.. Vertrouwen, gelijkwaardigheid. Het
kan zeker voorkomen dat t goed komt maar denk
dat bij elkaar komen binnen twee maanden ofzo te
kort is. Denk echt dat je dan eerst een langere poos
uit ekjaar moet zijn zodat alles verwerkt is en je
met een schone lei kan beginnen.
Oef ook al een lange post, maar buiten schijnt de
zon hoe dan ook geeft me al een iets beter gevoel!
donderdag 4 maart 2010 om 10:27
joh, ik vind het juist een mooie post, het is gewoon confronterend. Ik weet dat ik met iemand anders helemaal opnieuw kan beginnen, dat ik een relatie kan krijgen waar geen barsten in zitten en hopelijk ook niet in komen. Alleen vraag ik me af hoe lang dat duurt, het liefst wil ik het nu alweer om die leegte om mij heen weg te halen! En ik geef nu nog teveel om hem om dat bij een ander te kunnen vinden. Er zal zeker een langere tijd overheen moet gaan voordat je weer bij je ex komt, 2 maanden minstens, voordat je met een schone lei kunt beginnen.
Ik merk dat ik nu weer een beetje in mijn hoop periode zit terwijl ik juist het idee had dat ik hiervan af was! Ergens zegt er weer een stemmetje in me dat hij mij vast wel heel erg gaat missen en er toch achter komt dat ik de ware voor hem ben. Dat het allemaal wel goed komt. pff voel me zwakjes vandaag
Ik merk dat ik nu weer een beetje in mijn hoop periode zit terwijl ik juist het idee had dat ik hiervan af was! Ergens zegt er weer een stemmetje in me dat hij mij vast wel heel erg gaat missen en er toch achter komt dat ik de ware voor hem ben. Dat het allemaal wel goed komt. pff voel me zwakjes vandaag
donderdag 4 maart 2010 om 10:39
Hey.ladies....
Brocoli,heel veel succes vandaag! Duim voor je!
Alle dames die even in een dalletje zitten... en lees vooral heel goed de voorlaatste post van brocoli! Daaarin slaat ze de spijker op z'n kop,voor wat betreft beschadigd vertrouwen en gekwetstheid! Als er zoveel gebeurd is,kun je die draad niet zomaar weer oppakken.Ik heb dat ondervonden toen ik voor de 2e keer met ex begonnen ben.Dacht dat ik er wel overheen kon stappen..over de pijn,de onzekerheid..Maar dat viel vies tegen..ik had steeds bevestiging nodig en als ik die onvoldoende kreeg,sloeg de onzekerheid toe.Ik begon aan hem te trekken,want het was al eerder misgegaan.Hij begon meer te duwen...had ruimte nodig.Ik was steeds met de relatie bezig,24/7/,en maar kijken of er signalen waren dat het weer mis kon gaan....en zie nu..tis voorbij.Ging er veel te krampachtig mee om,wilde die controle houden.Niet gek ook gezien de voorgeschiedenis...maar NIET goed.
Zo wil ik niet meer in een relatie staan...bang,onzeker,vaak verdrietig...Zie nu in dat ik veel daarvan ook zelf in de hand heb hoor.Heb hiervoor keihard aan mezelf gewerkt om bepaalde patronen te herkennen..en te doorbreken.Ik BEN en WIL niet (meer) afhankelijk zijn van een kerel om me happy te voelen! Ik moet dat uit mezelf halen..en dat is soms lastig..hoe doe je dat dan? Op de eerste plaats door blij te zijn met jezelf en wat je hebt! Idd count your blessings...niet kijken wat je allemaal niet hebt.Mijn blessings zijn; mijn 2 prachtige dochters,mijn werk,mijn vrienden en familie...
En als daar in de toekomst een partner bijkomt is dat heel prettig..maar het is niet zaligmakend of MIJN leven bepalend...waarom? Omdat ik dat niet meer laat gebeuren...
Heb gemerkt nu,op een keiharde manier,wat het met je kan doen als je je in een relatie (man) verliest..it knocks you down!
Tip; heb heel veel gehad aan het boek van Robin Norwood "Als hij maar gelukkig is" . Enorme eyeopener over afhankelijk zijn in relaties,heel confronterend.. maar ozo leerzaam!
Dames,stuk voor stuk..kom op,probeer het allemaal wat positiever te zien.Kijk ook eens op positievegedachten.com,kan ook helpen!
Maar..uiteindelijk moeten we het allemaal zelf doen! En dat gaat lukken! Ook voor jullie allemaal,probeer dat verdriet om te zetten in kracht en vechtlust! Komt goed..echt.
Dikke en voor iedereen! Liefs,mirre
Brocoli,heel veel succes vandaag! Duim voor je!
Alle dames die even in een dalletje zitten... en lees vooral heel goed de voorlaatste post van brocoli! Daaarin slaat ze de spijker op z'n kop,voor wat betreft beschadigd vertrouwen en gekwetstheid! Als er zoveel gebeurd is,kun je die draad niet zomaar weer oppakken.Ik heb dat ondervonden toen ik voor de 2e keer met ex begonnen ben.Dacht dat ik er wel overheen kon stappen..over de pijn,de onzekerheid..Maar dat viel vies tegen..ik had steeds bevestiging nodig en als ik die onvoldoende kreeg,sloeg de onzekerheid toe.Ik begon aan hem te trekken,want het was al eerder misgegaan.Hij begon meer te duwen...had ruimte nodig.Ik was steeds met de relatie bezig,24/7/,en maar kijken of er signalen waren dat het weer mis kon gaan....en zie nu..tis voorbij.Ging er veel te krampachtig mee om,wilde die controle houden.Niet gek ook gezien de voorgeschiedenis...maar NIET goed.
Zo wil ik niet meer in een relatie staan...bang,onzeker,vaak verdrietig...Zie nu in dat ik veel daarvan ook zelf in de hand heb hoor.Heb hiervoor keihard aan mezelf gewerkt om bepaalde patronen te herkennen..en te doorbreken.Ik BEN en WIL niet (meer) afhankelijk zijn van een kerel om me happy te voelen! Ik moet dat uit mezelf halen..en dat is soms lastig..hoe doe je dat dan? Op de eerste plaats door blij te zijn met jezelf en wat je hebt! Idd count your blessings...niet kijken wat je allemaal niet hebt.Mijn blessings zijn; mijn 2 prachtige dochters,mijn werk,mijn vrienden en familie...
En als daar in de toekomst een partner bijkomt is dat heel prettig..maar het is niet zaligmakend of MIJN leven bepalend...waarom? Omdat ik dat niet meer laat gebeuren...
Heb gemerkt nu,op een keiharde manier,wat het met je kan doen als je je in een relatie (man) verliest..it knocks you down!
Tip; heb heel veel gehad aan het boek van Robin Norwood "Als hij maar gelukkig is" . Enorme eyeopener over afhankelijk zijn in relaties,heel confronterend.. maar ozo leerzaam!
Dames,stuk voor stuk..kom op,probeer het allemaal wat positiever te zien.Kijk ook eens op positievegedachten.com,kan ook helpen!
Maar..uiteindelijk moeten we het allemaal zelf doen! En dat gaat lukken! Ook voor jullie allemaal,probeer dat verdriet om te zetten in kracht en vechtlust! Komt goed..echt.
Dikke en voor iedereen! Liefs,mirre
donderdag 4 maart 2010 om 10:48
quote:mirre67 schreef op 04 maart 2010 @ 10:39:
Alle dames die even in een dalletje zitten... en lees vooral heel goed de voorlaatste post van brocoli! Daaarin slaat ze de spijker op z'n kop,voor wat betreft beschadigd vertrouwen en gekwetstheid! Als er zoveel gebeurd is,kun je die draad niet zomaar weer oppakken.Ik heb dat ondervonden toen ik voor de 2e keer met ex begonnen ben.Dacht dat ik er wel overheen kon stappen..over de pijn,de onzekerheid..Maar dat viel vies tegen..ik had steeds bevestiging nodig en als ik die onvoldoende kreeg,sloeg de onzekerheid toe.Ik begon aan hem te trekken,want het was al eerder misgegaan.Hij begon meer te duwen...had ruimte nodig.Ik was steeds met de relatie bezig,24/7/,en maar kijken of er signalen waren dat het weer mis kon gaan....en zie nu..tis voorbij.Ging er veel te krampachtig mee om,wilde die controle houden.Niet gek ook gezien de voorgeschiedenis...maar NIET goed.
Dit is gewoon precies zoals ik het ook ervaren heb. Ik zou het zelf geschreven kunnen hebben! Het is idd niet goed, maar ik snap ook niet dat de mannen hier niet op inspeelden, snapten ze dan niet dat we meer bevestiging nodig hadden, dat er net iets meer liefde van hun kant uit moest komen???!?!
Mijn ex zei op een begeven moment dat ik die bevestiging en het vertrouwen uit mezelf moest halen, dat hij dat niet voor me kon doen. En ik pikte dat zomaar, ik geloofde dat. Kun je nagaan hoe ver ik gezakt was.
En als ik er zo over nadenk wil ik dat absoluut niet meer! nooit meer! Ik ben me er zo klein door gaan voelen omdat ik zo afhankelijk was. En toch denk ik nog wel eens, misschien kan het worden zoals het daarvoor was, toen was het zo mooi, bijna sprookjesachtig.
Ok, ik ga een schop onder mn kont geven. Ik ga de dingen doen die ik moet doen en dan weer even kijken naar het lijstje van dingen waarom het juist zoveel beter is dat we uit elkaar zijn.
Heerlijk he, die lijstjes hihi
Hoe gaat het eigenlijk met jou mirre?
Alle dames die even in een dalletje zitten... en lees vooral heel goed de voorlaatste post van brocoli! Daaarin slaat ze de spijker op z'n kop,voor wat betreft beschadigd vertrouwen en gekwetstheid! Als er zoveel gebeurd is,kun je die draad niet zomaar weer oppakken.Ik heb dat ondervonden toen ik voor de 2e keer met ex begonnen ben.Dacht dat ik er wel overheen kon stappen..over de pijn,de onzekerheid..Maar dat viel vies tegen..ik had steeds bevestiging nodig en als ik die onvoldoende kreeg,sloeg de onzekerheid toe.Ik begon aan hem te trekken,want het was al eerder misgegaan.Hij begon meer te duwen...had ruimte nodig.Ik was steeds met de relatie bezig,24/7/,en maar kijken of er signalen waren dat het weer mis kon gaan....en zie nu..tis voorbij.Ging er veel te krampachtig mee om,wilde die controle houden.Niet gek ook gezien de voorgeschiedenis...maar NIET goed.
Dit is gewoon precies zoals ik het ook ervaren heb. Ik zou het zelf geschreven kunnen hebben! Het is idd niet goed, maar ik snap ook niet dat de mannen hier niet op inspeelden, snapten ze dan niet dat we meer bevestiging nodig hadden, dat er net iets meer liefde van hun kant uit moest komen???!?!
Mijn ex zei op een begeven moment dat ik die bevestiging en het vertrouwen uit mezelf moest halen, dat hij dat niet voor me kon doen. En ik pikte dat zomaar, ik geloofde dat. Kun je nagaan hoe ver ik gezakt was.
En als ik er zo over nadenk wil ik dat absoluut niet meer! nooit meer! Ik ben me er zo klein door gaan voelen omdat ik zo afhankelijk was. En toch denk ik nog wel eens, misschien kan het worden zoals het daarvoor was, toen was het zo mooi, bijna sprookjesachtig.
Ok, ik ga een schop onder mn kont geven. Ik ga de dingen doen die ik moet doen en dan weer even kijken naar het lijstje van dingen waarom het juist zoveel beter is dat we uit elkaar zijn.
Heerlijk he, die lijstjes hihi
Hoe gaat het eigenlijk met jou mirre?
donderdag 4 maart 2010 om 10:50
Hey dames! wat is er weer mooi geschreven! brocoli, je hebt het zo helder in beeld super joh, daar heb ik ook wat aan en ik ben het met je eens! ik geloof er ook niet in dat het weer goed kan komen, weetje als er een incident is gebeurd waar er ruzie door is ontstaan, dan kan het wel maar als het een langer traject is van vallen en opstaan, vechten, energie inleveren dan moet je concluderen dat het gewoon niet samen werkt, zeker niet als op een gegeven moment de ander opgeeft om verder te vechten. Ik geloof nog steeds dat een goede relatie wel inspanning nodig heeft maar dat het geen gevecht is. Het moet meer vanzelf gaan, het moet klikken samen. wanneer dit niet het geval is hebben we te maken met een mismatch.. Natuurlijk is het moeilijk om je daarbij neer te leggen, ik vergeet vaak de mindere momenten en hou me vast aan wat wel leuk was.. maar het feit dat ik me regelmatig onzeker voelde of niet helemaal happy dat zegt toch genoeg!?? Dan moet je ook niet meer terugwillen naar elkaar echt niet, je houdt jezelf dan voor de gek omdat je echt te maken hebt met karakterverschillen en dat verander je niet.. het past niet en dan kun je beter jezelf een schop onder je kont geven en je erbij neerleggen en zorgen dat je weer zo snel mogelijk jezelf op de rit hebt want alleen dan sta je weer open voor een mogelijke nieuwe relatie en natuurlijk wil je dat liefst vandaag nog ik ook!!! tegen dat gevoel moet ik echt vechten!! ik weet namelijk ook dat ik mezelf weer leuk moet gaan vinden en mijn draai zonder man.. pas daarna sta je er weer voor open. Allemaal makkelijk gezegd ik weet het.. maar zodra we dit goed tot ons door laten dringen komen we misschien verder..
Sprakss lees je posts van gister nog even terug, je was zo sterk toen en hebt zulke goede adviezen gegeven.. zet het uit je hoofd dat je hem mogelijk terugwilt, als het voortbestemd is gaat dat namelijk vanzelf maar je zou het niet moeten willen, waarom niet!? omdat je van jezelf houdt en jezelf het beste wenst!!!
Dames een vraagje he tot slot.. het lijkt me best een keer leuk om met een aantel keertje borreltje te doen en gewoon 's gezellig bij te kleppen een independant date! maar ik weet natuurlijk niet hoe jullie daarover denken? misschien blijven jullie liever anoniem dat kan natuurlijk ook! het mooie weer komt er ook weer aan dus tijd voor een nieuwe start en het is altijd leuk om dit met gelijkgestemden te delen en nieuwe contacten op te doen..
voor iedereen!!!
Sprakss lees je posts van gister nog even terug, je was zo sterk toen en hebt zulke goede adviezen gegeven.. zet het uit je hoofd dat je hem mogelijk terugwilt, als het voortbestemd is gaat dat namelijk vanzelf maar je zou het niet moeten willen, waarom niet!? omdat je van jezelf houdt en jezelf het beste wenst!!!
Dames een vraagje he tot slot.. het lijkt me best een keer leuk om met een aantel keertje borreltje te doen en gewoon 's gezellig bij te kleppen een independant date! maar ik weet natuurlijk niet hoe jullie daarover denken? misschien blijven jullie liever anoniem dat kan natuurlijk ook! het mooie weer komt er ook weer aan dus tijd voor een nieuwe start en het is altijd leuk om dit met gelijkgestemden te delen en nieuwe contacten op te doen..
voor iedereen!!!
donderdag 4 maart 2010 om 11:45
@ Sprakss: Even terugkomend op je post van net.Ja,ze hadden ons wat meer bevestiging kunnen geven....zeggen dat het allemaal wel goed zou komen.Maar.....zou het genoeg geweest zijn...wil je dan niet steeds weer (meer) bevestiging? In a way en dat bedoel ik niet lulllig..heeft je ex gelijk.Waarom? Omdat we die bevestiging en dat vertrouwen idd uit onszelf moeten halen.
Wij moeten er ZELF van overtuigd zijn dat we leuk genoeg zijn om een relatie mee te hebben...dat we veel te bieden hebben! Want dat is zo! In die zin moeten we veel meer vertrouwen in onszelf hebben...Dat moet en kan een ander ons niet geven...
Tuurlijk is het fijn om van een ander een compliment te krijgen over hoe leuk of mooi je bent..heerlijk zelfs! Maar in ons eigen innerlijke zelf moet dat geloof/vertrouwen en de kracht zitten..
De "leegte" moeten we allereerst zelf opvullen...happy zijn met onszelf! Dat ben ik nu allemaal aan het uitzoeken en vind dat soms erg lastig..maar het gaat steeds beter!
Het kan toch niet zo zijn dat we alleen maar happy kunnen zijn als we een kerel hebben! Duh... dacht het niet!
Hiermee zeg ik niet dat het met z'n 2en niet gezelliger is...ik mis ook m'n maatje,een klankbord,het fysieke...wil ook knuffelen,vrijen enz,echt! Maar dat is nu ff niet zo...Dus moet ik het uit mezelf zien te halen en het met mezelf leuk hebben..en dat lukt aardig!
Af en toe een dipje,maar die duren steeds korter en zijn veel minder heftig,dusssss...on my way back!
Bedenk ook dat we uit al het de negatieve,de pijn,het verdriet ook weer heel veel positiefs halen! Zelfkennis,onze kracht wordt gestimuleerd,nieuwe inzichten...en dat nemen we allemaal weer mee in een nieuwe relatie!
Wij moeten er ZELF van overtuigd zijn dat we leuk genoeg zijn om een relatie mee te hebben...dat we veel te bieden hebben! Want dat is zo! In die zin moeten we veel meer vertrouwen in onszelf hebben...Dat moet en kan een ander ons niet geven...
Tuurlijk is het fijn om van een ander een compliment te krijgen over hoe leuk of mooi je bent..heerlijk zelfs! Maar in ons eigen innerlijke zelf moet dat geloof/vertrouwen en de kracht zitten..
De "leegte" moeten we allereerst zelf opvullen...happy zijn met onszelf! Dat ben ik nu allemaal aan het uitzoeken en vind dat soms erg lastig..maar het gaat steeds beter!
Het kan toch niet zo zijn dat we alleen maar happy kunnen zijn als we een kerel hebben! Duh... dacht het niet!
Hiermee zeg ik niet dat het met z'n 2en niet gezelliger is...ik mis ook m'n maatje,een klankbord,het fysieke...wil ook knuffelen,vrijen enz,echt! Maar dat is nu ff niet zo...Dus moet ik het uit mezelf zien te halen en het met mezelf leuk hebben..en dat lukt aardig!
Af en toe een dipje,maar die duren steeds korter en zijn veel minder heftig,dusssss...on my way back!
Bedenk ook dat we uit al het de negatieve,de pijn,het verdriet ook weer heel veel positiefs halen! Zelfkennis,onze kracht wordt gestimuleerd,nieuwe inzichten...en dat nemen we allemaal weer mee in een nieuwe relatie!
donderdag 4 maart 2010 om 11:48
Nog even snel voordat ik wegga,
Sann, je hebt echt he-le-maal gelijk!
Voor vandaag:
''Verlies is een ervaring naar een nieuwe weg. Een nieuwe gelegenheid om op een andere manier te denken. Verliezen is niet het einde van alles, maar het einde van een bepaalde manier van denken. Wie ergens valt, staat ergens anders weer op. Dat is de wet van het leven.''
Sann, je hebt echt he-le-maal gelijk!
Voor vandaag:
''Verlies is een ervaring naar een nieuwe weg. Een nieuwe gelegenheid om op een andere manier te denken. Verliezen is niet het einde van alles, maar het einde van een bepaalde manier van denken. Wie ergens valt, staat ergens anders weer op. Dat is de wet van het leven.''
donderdag 4 maart 2010 om 12:05
quote:sprakss schreef op 04 maart 2010 @ 11:48:
Nog even snel voordat ik wegga,
Sann, je hebt echt he-le-maal gelijk!
Voor vandaag:
''Verlies is een ervaring naar een nieuwe weg. Een nieuwe gelegenheid om op een andere manier te denken. Verliezen is niet het einde van alles, maar het einde van een bepaalde manier van denken. Wie ergens valt, staat ergens anders weer op. Dat is de wet van het leven.''
Ja das een mooie zeg!!! zo moeten we het ook zien..
@Mirre, ik ben het deels met je eens.. je moet zekerheid ook uit je zelf halen maar waren wel niet allemaal zeker voordat de relatie begon?! het is dus werkelijk zo dat de relatie en de persoon ons onzeker maakte.. of in ieder geval dat gevoel bij ons opriep dan weet je dus dat je niet past bij die persoon.. een ander moet namelijk ook het beste in jou oproepen. Je weet dat je voor hem heel belangrijk bent omdat hij jou dat gevoel geeft, dan gaat het veel natuurlijker.. (maar misschien bedoelde je dat ook hoor!) nu is het wel zo dat je eerst weer die zelfverzekerde vrouw moet zijn voordat je in een relatie kunt stappen.. maar weet je ergens is het ook niet heel erg aan regels gebonden, het komt wanneer het komt, je moet er ook weer niet teveel mee bezig gaan.
Nog even snel voordat ik wegga,
Sann, je hebt echt he-le-maal gelijk!
Voor vandaag:
''Verlies is een ervaring naar een nieuwe weg. Een nieuwe gelegenheid om op een andere manier te denken. Verliezen is niet het einde van alles, maar het einde van een bepaalde manier van denken. Wie ergens valt, staat ergens anders weer op. Dat is de wet van het leven.''
Ja das een mooie zeg!!! zo moeten we het ook zien..
@Mirre, ik ben het deels met je eens.. je moet zekerheid ook uit je zelf halen maar waren wel niet allemaal zeker voordat de relatie begon?! het is dus werkelijk zo dat de relatie en de persoon ons onzeker maakte.. of in ieder geval dat gevoel bij ons opriep dan weet je dus dat je niet past bij die persoon.. een ander moet namelijk ook het beste in jou oproepen. Je weet dat je voor hem heel belangrijk bent omdat hij jou dat gevoel geeft, dan gaat het veel natuurlijker.. (maar misschien bedoelde je dat ook hoor!) nu is het wel zo dat je eerst weer die zelfverzekerde vrouw moet zijn voordat je in een relatie kunt stappen.. maar weet je ergens is het ook niet heel erg aan regels gebonden, het komt wanneer het komt, je moet er ook weer niet teveel mee bezig gaan.
donderdag 4 maart 2010 om 12:42
Hey,Sanne
Gaat ie weer een beetje meis? Hope so..
Snap wat je bedoelt..de omstandigheden in de relatie maakten dat we ons onzeker gingen voelen.Ik was niet onzeker toen ik de relatie instapte,althans voor mijn gevoel niet.Het is wel zo dat je je in een relatie aan elkaar spiegelt.Het is belangrijk wat de ander van je vindt..omdat je om diegene geeft.Op het moment dat je het gevoel krijgt dat je niet voldoet aan zijn "eisen" ,tja dan slaat de onzekerheid toe..denk dat je dat ook bedoelt? Maar zegt dat niet meer over zijn verwachtingen? Is het wel zo realistisch wat hij van je verwacht op zo'n moment? It works 2 ways..om een succes van een relatie te maken moet je BEIDE begrip hebben voor elkaars standpunten.Moet je de ander in zijn waarde laten en hem/.haar nemen zoals hij/zij is..met alle "fouten" en tekortkomingen.Communicatie is hierin zo belangrijk...we vullen vaak veel te veel voor een ander in,doen aannames..
En elkaar tijd gunnen om met de situatie om te gaan zoals hij is.Zeker als er kids in het spel zijn...Als er 2 mensen bij elkaar komen ,ieder met hun verleden,kun je niet verwachten dat alles meteen van een leien dakje gaat...Hoe realistisch is dat?
Je moet er samen voor willen gaan,ook (juist) als het ff niet zo lekker loopt! En dat miste ik wel..dat doorzetten...i.p.v weglopen en er meteen het bijltje bij neergooien..
In die zin pas je dan idd waarschijnlijk niet bij elkaar.1 alleen kan de kar niet trekken...
Gaat ie weer een beetje meis? Hope so..
Snap wat je bedoelt..de omstandigheden in de relatie maakten dat we ons onzeker gingen voelen.Ik was niet onzeker toen ik de relatie instapte,althans voor mijn gevoel niet.Het is wel zo dat je je in een relatie aan elkaar spiegelt.Het is belangrijk wat de ander van je vindt..omdat je om diegene geeft.Op het moment dat je het gevoel krijgt dat je niet voldoet aan zijn "eisen" ,tja dan slaat de onzekerheid toe..denk dat je dat ook bedoelt? Maar zegt dat niet meer over zijn verwachtingen? Is het wel zo realistisch wat hij van je verwacht op zo'n moment? It works 2 ways..om een succes van een relatie te maken moet je BEIDE begrip hebben voor elkaars standpunten.Moet je de ander in zijn waarde laten en hem/.haar nemen zoals hij/zij is..met alle "fouten" en tekortkomingen.Communicatie is hierin zo belangrijk...we vullen vaak veel te veel voor een ander in,doen aannames..
En elkaar tijd gunnen om met de situatie om te gaan zoals hij is.Zeker als er kids in het spel zijn...Als er 2 mensen bij elkaar komen ,ieder met hun verleden,kun je niet verwachten dat alles meteen van een leien dakje gaat...Hoe realistisch is dat?
Je moet er samen voor willen gaan,ook (juist) als het ff niet zo lekker loopt! En dat miste ik wel..dat doorzetten...i.p.v weglopen en er meteen het bijltje bij neergooien..
In die zin pas je dan idd waarschijnlijk niet bij elkaar.1 alleen kan de kar niet trekken...
donderdag 4 maart 2010 om 12:50
helemaal waar Mirre.. in ons geval was het vanaf het begin niet helemaal zorgeloos omdat je in een situatie stapt met kind(eren) dan heeft dit ook meer nodig dan enkel met zn tweetjes.. het is altijd een wisselwerking en beide partijen moeten investeren anders werkt het niet. Doordat ik de bevestiging en waardering miste werd ik onzeker en ging ik trekken, daardoor werd hij weer "bang" maar had ik iemand getroffen die het normaal vind om dat stukje bevestiging te geven dan was dit allemaal helemaal niet gebeurd. En als ik iemand was die niet jaloers was en weinig aandacht en waardering nodig had dan had het misschien ook gewerkt.. dus dan match je gewoon niet.. en kun je elkaar niet geven wat je nodig hebt.. dan kun je nu wel met alle geweld proberen jezelf te veranderen maar zo werkt het niet, je moet juist happy zijn met wie je bent en daar komt iemand bij die juist wel die aanvulling is op jouw persoon, wat jij nodig hebt. Het enige waar je nu voor moet vechten is jezelf terugvinden en gelukkig maken want dat kan niemand beter dan jijzelf.
Het gaat beter hoor vandaag maar heb wel moet concluderen dat ik door een iets te diep dalletje ben gegaan.. sombere gevoel is er nog wel maar dat kan ook niet 123 weg zijn.. weet wel wat goed voor me is en dat is GEEN contact. Hoe is ie bij jou??
Het gaat beter hoor vandaag maar heb wel moet concluderen dat ik door een iets te diep dalletje ben gegaan.. sombere gevoel is er nog wel maar dat kan ook niet 123 weg zijn.. weet wel wat goed voor me is en dat is GEEN contact. Hoe is ie bij jou??
donderdag 4 maart 2010 om 13:15
@ Sann: Zo is het ook,zoals je schrijft...toch altijd weer fijn die herkenbaarheid! En hoop dat je je rust snel weer vindt,meis!
Die somberheid verdwijnt wel,echt ..en dat weet je ook..je weet waar het door komt en hebt je beslissing erin genomen,ff geen contact.Goed hoor! Want ik weet hoe moeilijk dat kan zijn..
Hier gaat het okay,lekker bezig met vanalles en nog wat.Zo werken,kep er wel zin in! Zonnetje helpt ook hoor!
Nou,hang in there girl,komt goed! Mirre
Die somberheid verdwijnt wel,echt ..en dat weet je ook..je weet waar het door komt en hebt je beslissing erin genomen,ff geen contact.Goed hoor! Want ik weet hoe moeilijk dat kan zijn..
Hier gaat het okay,lekker bezig met vanalles en nog wat.Zo werken,kep er wel zin in! Zonnetje helpt ook hoor!
Nou,hang in there girl,komt goed! Mirre