Overig
alle pijlers
Bezemtopic deel 6
maandag 8 maart 2010 om 09:51
maandag 8 maart 2010 om 09:52
Zo. Machines zijn klaar. Nu moet eigenlijk de droger aan maar ik heb mezelf een rustgebod gegeven. Dus met film op de bank zitten. Gisteravond ook al aan de film begonnen maar toen - uiteraard - in slaap gevallen. Vandaag poging 2
Eten voor vanavond staat op, straks bij het opwarmen nog olijven erbij en klaar.
Oh, en ex hier had ook zo'n mooi plan. In december mag Zoon naar de Verenigde Emiraten. Naar zijn opa, oma en tante. Alleen Dacht het dus niet!
Eten voor vanavond staat op, straks bij het opwarmen nog olijven erbij en klaar.
Oh, en ex hier had ook zo'n mooi plan. In december mag Zoon naar de Verenigde Emiraten. Naar zijn opa, oma en tante. Alleen Dacht het dus niet!
maandag 8 maart 2010 om 10:40
maandag 8 maart 2010 om 11:17
Wat balen Mamz van die ouderbijdrage. Je moet het toch ook maar kunnen betalen. Belachelijk eigenlijk dat daar geen regeling voor is. Al je nagaat wat er over de balk gesmeten wordt.
Ik weet er alles van. Manliefs ziekzijn heeft er hier ook ingehakt.
Fussie, nee zeg, dat zou ik ook niet doen, om zoon alleen naar de VE te laten gaan. Zelfs misschien niet eens met ex erbij.
Jullie hebben nogal wat te stellen zeg met die exen. Blij dat ik er geen heb.
Ik wil graag weer aan het werk, maar mag dus niet. Moet eerst overleggen met de neuroloog. Nou ja die vond zes weken geleden al dat ik maar weer aan de slag moet, dus aan die zal het niet liggen. Ben veel benieuwder naar wat de orthopeed van mijn knie zegt. Duim maar dat het geen grote operatie moet worden. Wil ik dat eigenlijk ook wel??? Nee dus.
En als het wel moet dan geen ruggeprik meer. Nooit meer.
Ik weet er alles van. Manliefs ziekzijn heeft er hier ook ingehakt.
Fussie, nee zeg, dat zou ik ook niet doen, om zoon alleen naar de VE te laten gaan. Zelfs misschien niet eens met ex erbij.
Jullie hebben nogal wat te stellen zeg met die exen. Blij dat ik er geen heb.
Ik wil graag weer aan het werk, maar mag dus niet. Moet eerst overleggen met de neuroloog. Nou ja die vond zes weken geleden al dat ik maar weer aan de slag moet, dus aan die zal het niet liggen. Ben veel benieuwder naar wat de orthopeed van mijn knie zegt. Duim maar dat het geen grote operatie moet worden. Wil ik dat eigenlijk ook wel??? Nee dus.
En als het wel moet dan geen ruggeprik meer. Nooit meer.
maandag 8 maart 2010 om 12:05
Wat heb ik dan toch een luizeleventje als ik sommigen van jullie zo hoor. ..
En dan die belachelijke klaagjes van mij die vallen in het niets vergeleken bij wat jullie meemaken.
Koffie bij vriendinnetje was gezellie.
Ze zit een paar dagen zonder wasmachine, dus die staat nu hier te draaien.
Lijst van vandaag staat dus nog steeds:
Stofzuigen
Overhemden strijken
Was vouwen en opruimen.
Wel heb ik de keuken al een beetje aan kant.
Ik heb mijn koffiezetapparaat naar de bijkeuken verbannen omdat ie toch steeds stof staat te happen sinds ik aan de thee ben en evt visite krijgt een senseootje.
Aanrecht oogt weer heerlijk ruim nu!
Nu eten!
Vanmorgen als tussendoortje alleen een (1!) 'Cellebration'. Niet dat er iets te vieren was hoor.
En dan die belachelijke klaagjes van mij die vallen in het niets vergeleken bij wat jullie meemaken.
Koffie bij vriendinnetje was gezellie.
Ze zit een paar dagen zonder wasmachine, dus die staat nu hier te draaien.
Lijst van vandaag staat dus nog steeds:
Stofzuigen
Overhemden strijken
Was vouwen en opruimen.
Wel heb ik de keuken al een beetje aan kant.
Ik heb mijn koffiezetapparaat naar de bijkeuken verbannen omdat ie toch steeds stof staat te happen sinds ik aan de thee ben en evt visite krijgt een senseootje.
Aanrecht oogt weer heerlijk ruim nu!
Nu eten!
Vanmorgen als tussendoortje alleen een (1!) 'Cellebration'. Niet dat er iets te vieren was hoor.
maandag 8 maart 2010 om 12:24
Ach, arm Ukkie
Goldie, staat de steps al beneden? Ennuh, niks geen belachelijke klaagjes hoor. Je hebt het flink te stellen gehad in het verleden en hartstikke fijn dat je nu mag genieten van een wat meer zorgeloos leven.
Vloer gedweild (nu moet ik de zooitjes er nog van opruimen, ik durfde niet de juiste volgorde te doen omdat ik dan altijd blijf steken net voordat ik de dweil pak).
Omdat ik het al zie aankomen dat ik de hele dag achter het forum blijf plakken ga ik zo naar het bos om die tas op te halen. Frisse lucht en zo.
Ex heeft zijn schriftelijke ei gelegd, er staat nog net geen Ugh achter. Hoop dat het daarbij blijft dus.
Goldie, staat de steps al beneden? Ennuh, niks geen belachelijke klaagjes hoor. Je hebt het flink te stellen gehad in het verleden en hartstikke fijn dat je nu mag genieten van een wat meer zorgeloos leven.
Vloer gedweild (nu moet ik de zooitjes er nog van opruimen, ik durfde niet de juiste volgorde te doen omdat ik dan altijd blijf steken net voordat ik de dweil pak).
Omdat ik het al zie aankomen dat ik de hele dag achter het forum blijf plakken ga ik zo naar het bos om die tas op te halen. Frisse lucht en zo.
Ex heeft zijn schriftelijke ei gelegd, er staat nog net geen Ugh achter. Hoop dat het daarbij blijft dus.
maandag 8 maart 2010 om 12:38
Mamz, Zoeb en Coe, een dikke
En Goldie, natuurlijk mag jij ook wel eens balen van je eigen futiliteitjes. Ik heb dat zelf ook wel eens, en als ik dat dan vergelijk met sommige anderen hier mag ik ook in mijn handjes knijpen.
Een goede vriend die héél erg veel meegemaakt heeft zei me ooit dat het onzinnig is om altijd te spiegelen aan zijn problemen, in dit geval (ik deed dat ook altijd), omdat op het moment zelf mijn triviale issues voor mij veel zwaarder kunnen wegen dan zijn écht grote problemen op dat moment voor hem. Dus dat ik dan met mijn ingegroeide teennagel/verkoudheid/pesthumeur soms best wel eens de meeste reden tot klagen kan hebben, omdat die situatie op dat moment gewoon zwaarder weegt voor mij.
Zoiets. Hij zei het uiteraard korter, bondiger en begrijpelijker, maar ik ben nu eenmaal niet kort, bondig en begrijpelijk
Enne, ik wist inderdaad vaag dat jij aan de overkant woont, maar ik heb geen idee waar aan de overkant
En Goldie, natuurlijk mag jij ook wel eens balen van je eigen futiliteitjes. Ik heb dat zelf ook wel eens, en als ik dat dan vergelijk met sommige anderen hier mag ik ook in mijn handjes knijpen.
Een goede vriend die héél erg veel meegemaakt heeft zei me ooit dat het onzinnig is om altijd te spiegelen aan zijn problemen, in dit geval (ik deed dat ook altijd), omdat op het moment zelf mijn triviale issues voor mij veel zwaarder kunnen wegen dan zijn écht grote problemen op dat moment voor hem. Dus dat ik dan met mijn ingegroeide teennagel/verkoudheid/pesthumeur soms best wel eens de meeste reden tot klagen kan hebben, omdat die situatie op dat moment gewoon zwaarder weegt voor mij.
Zoiets. Hij zei het uiteraard korter, bondiger en begrijpelijker, maar ik ben nu eenmaal niet kort, bondig en begrijpelijk
Enne, ik wist inderdaad vaag dat jij aan de overkant woont, maar ik heb geen idee waar aan de overkant
668, the neighbour of the Beast
maandag 8 maart 2010 om 12:51
Ehh ja Marels en dat hou ik ook liever een beetje anoniem hier.
Het is in het oosten... ik denk dat je de rest wel in kan vullen.
Was in gevouwen en opgeruimd en nieuwe hang alweer.
Net trouwens alweer iets uit mijn handjes laten vallen. Een glazen asbak deze keer.
Ik zou ondertussen wel al heeeel erg gelukkig moeten zijn...
En Marels, je legt het heel mooi uit over dat klagen...
Ik heb een heel mooi leven, een lieve man, een mooi gezin, gedoe met ouders is achter de rug en dat lucht alleen maar op.
Maar ik blijf maar steeds hangen in een beetje ludduvuduh (al is dat misschien niet eens het goede woord).
Het is in het oosten... ik denk dat je de rest wel in kan vullen.
Was in gevouwen en opgeruimd en nieuwe hang alweer.
Net trouwens alweer iets uit mijn handjes laten vallen. Een glazen asbak deze keer.
Ik zou ondertussen wel al heeeel erg gelukkig moeten zijn...
En Marels, je legt het heel mooi uit over dat klagen...
Ik heb een heel mooi leven, een lieve man, een mooi gezin, gedoe met ouders is achter de rug en dat lucht alleen maar op.
Maar ik blijf maar steeds hangen in een beetje ludduvuduh (al is dat misschien niet eens het goede woord).
maandag 8 maart 2010 om 13:22
Maar dat mag toch Goldie?
Ik besefte me dat gisteren voor mezelf ook, zei dat vanmorgen tegen Boro op msn. Ben al weken moe moe moe en ik snapte maar niet waar het door kwam. Tot ik gisteren iemand sprak die ik lang niet gesproken had en vertelde hoe het laatste driekwart jaar hier geweest is.
Ik ben afgestudeerd in september, maar kon maar geen werk vinden. Toen ben ik aan het werk gegaan in de supermarkt hier op het dorp. Ik heb daar een half jaar gewerkt en me dus een half jaar rot gevoeld omdat ik het idee had dat ik faalde doordat ik zo'n rotbaantje had terwijl ik eindelijk mijn HBO diploma had. Ik heb een half jaar lang het gevoel gehad dat ik mislukt was, als persoon, als therapeut. Kwam bij de de sfeer op mijn werk ook niet geweldig was. Veel gekonkel, zowel onderling als vanuit de baas. Hoewel ik een half jaar lang naar mijn beste kunnen daar gewerkt heb ben ik zelfs indirect beschuldigd van diefstal daar, iets wat je ook niet in de koude kleren gaat zitten.
Tussendoor hebben we in december onze kat in moeten laten slapen, wat ook echt niet het leukste was wat ik in mijn leven gedaan heb. Ik heb sollicitatiebrief na sollicitatiebrief gestuurd en werd steeds afgewezen, wat mijn gevoel van zelfwaardering ook niet echt ten goede kwam. Ik bedoel, wat is er mis met mij, dat niemand me wil?
Inmiddels werk ik niet meer bij de supermarkt en heb ik dus wél die baan waar ik voor geleerd heb, maar mán, wat heeft dat bloed, zweet en tranen gekost.
En nee, op zich was het allemaal echt niet zo heftig, zeker niet vergeleken met mensen die ernstig ziek zijn, mensen die heftige problemen in hun gezin hebben, mensen die geliefden verliezen, mensen die om wat voor reden dan ook een beperking in hun leven hebben.
Waarom vertel ik dit? Om aan te geven dat mijn leven echt niet zo bizar heftig is, dat ik echt geen rotleven heb, dat ik echt geen hele erge rotdingen meegemaakt heb, maar dat ik wel merk dat ik gewoon zoooo moe ben van al het gepieker en alle gebeurtenissen van de laatste maanden. En dat ik mij dus gisteren pas realiseerde dat voor mij, in mijn makkelijke relaxte leventje, het afgelopen half jaar eigenlijk best wel heftig en "zwaar" geweest is. En dat het niet in verhouding staat tot wat sommige andere mensen mee maken, verre van zelf, maar dat het, op dat moment, best mijn leven wel beheerst heeft.
Dus dat het gewoon zo is dat je van minder heftige problemen gewoon écht even op en uitgeblust kan zijn.
En dat dat mag. Tenminste, ik mag dat nu van mijzelf. Lekker dat je dat dan pas achteraf bedenkt ook
Maar goed, wat ik maar wil zeggen; je hoeft niet altijd hele ernstige problemen te hebben om even niet lekker in je vel te zitten, da's niet gek! Ieder huisje heeft zijn kruisje, om er maar een cliché in te gooien. En het ene kruisje is zwarter dan het ander, maar op momenten kunnen ze even zwaar op je schouders drukken.
Overigens heb ik de afgelopen dagen ook al vanalles gesloopt. Eerst een bloemenvaas, toen gooide de kat een pastabewaarpotding (hoe heet dat?) om.... Gaat lekker hier!
Ik besefte me dat gisteren voor mezelf ook, zei dat vanmorgen tegen Boro op msn. Ben al weken moe moe moe en ik snapte maar niet waar het door kwam. Tot ik gisteren iemand sprak die ik lang niet gesproken had en vertelde hoe het laatste driekwart jaar hier geweest is.
Ik ben afgestudeerd in september, maar kon maar geen werk vinden. Toen ben ik aan het werk gegaan in de supermarkt hier op het dorp. Ik heb daar een half jaar gewerkt en me dus een half jaar rot gevoeld omdat ik het idee had dat ik faalde doordat ik zo'n rotbaantje had terwijl ik eindelijk mijn HBO diploma had. Ik heb een half jaar lang het gevoel gehad dat ik mislukt was, als persoon, als therapeut. Kwam bij de de sfeer op mijn werk ook niet geweldig was. Veel gekonkel, zowel onderling als vanuit de baas. Hoewel ik een half jaar lang naar mijn beste kunnen daar gewerkt heb ben ik zelfs indirect beschuldigd van diefstal daar, iets wat je ook niet in de koude kleren gaat zitten.
Tussendoor hebben we in december onze kat in moeten laten slapen, wat ook echt niet het leukste was wat ik in mijn leven gedaan heb. Ik heb sollicitatiebrief na sollicitatiebrief gestuurd en werd steeds afgewezen, wat mijn gevoel van zelfwaardering ook niet echt ten goede kwam. Ik bedoel, wat is er mis met mij, dat niemand me wil?
Inmiddels werk ik niet meer bij de supermarkt en heb ik dus wél die baan waar ik voor geleerd heb, maar mán, wat heeft dat bloed, zweet en tranen gekost.
En nee, op zich was het allemaal echt niet zo heftig, zeker niet vergeleken met mensen die ernstig ziek zijn, mensen die heftige problemen in hun gezin hebben, mensen die geliefden verliezen, mensen die om wat voor reden dan ook een beperking in hun leven hebben.
Waarom vertel ik dit? Om aan te geven dat mijn leven echt niet zo bizar heftig is, dat ik echt geen rotleven heb, dat ik echt geen hele erge rotdingen meegemaakt heb, maar dat ik wel merk dat ik gewoon zoooo moe ben van al het gepieker en alle gebeurtenissen van de laatste maanden. En dat ik mij dus gisteren pas realiseerde dat voor mij, in mijn makkelijke relaxte leventje, het afgelopen half jaar eigenlijk best wel heftig en "zwaar" geweest is. En dat het niet in verhouding staat tot wat sommige andere mensen mee maken, verre van zelf, maar dat het, op dat moment, best mijn leven wel beheerst heeft.
Dus dat het gewoon zo is dat je van minder heftige problemen gewoon écht even op en uitgeblust kan zijn.
En dat dat mag. Tenminste, ik mag dat nu van mijzelf. Lekker dat je dat dan pas achteraf bedenkt ook
Maar goed, wat ik maar wil zeggen; je hoeft niet altijd hele ernstige problemen te hebben om even niet lekker in je vel te zitten, da's niet gek! Ieder huisje heeft zijn kruisje, om er maar een cliché in te gooien. En het ene kruisje is zwarter dan het ander, maar op momenten kunnen ze even zwaar op je schouders drukken.
Overigens heb ik de afgelopen dagen ook al vanalles gesloopt. Eerst een bloemenvaas, toen gooide de kat een pastabewaarpotding (hoe heet dat?) om.... Gaat lekker hier!
668, the neighbour of the Beast
maandag 8 maart 2010 om 13:26
Afgelopen zaterdag is een zusje van oudste zoon's vriendin getrouwd met een Amerikaan. Hier in het dorp. Er waren 15 Harleys in de trouwstoet. Wat een kabaal. Maar leuk om te zien.
Zoon had met vrienden een leuke eerste huwelijksnacht gepland.
In een echte molen. Van de vader van een van zijn vrienden. Ze hebben er een bed in gezet met een roze/wit muggennet van gaas met allemaal roosjes erop genaaid en overal kaarsjes op batterijen (vuur mocht natuurlijk niet) en rozenblaadjes gestrooid. Geen verwarming of niets. Het bruidspaar wist van niets. Alleen dat ze ergens anders de huwelijksnacht gingen doorbrengen.
Het was wel heel leuk bedacht maar het bruidspaar had het nogal koud gehad. Om van de muizen en de vleermuizen maar niet te spreken.
Ze kregen 's morgen nog wel een champagne-ontbijt.
Och voor een Amerikaan is het natuurlijk wel een belevenis. Heeft hij straks in de states heel wat te vertellen.
Zoon had met vrienden een leuke eerste huwelijksnacht gepland.
In een echte molen. Van de vader van een van zijn vrienden. Ze hebben er een bed in gezet met een roze/wit muggennet van gaas met allemaal roosjes erop genaaid en overal kaarsjes op batterijen (vuur mocht natuurlijk niet) en rozenblaadjes gestrooid. Geen verwarming of niets. Het bruidspaar wist van niets. Alleen dat ze ergens anders de huwelijksnacht gingen doorbrengen.
Het was wel heel leuk bedacht maar het bruidspaar had het nogal koud gehad. Om van de muizen en de vleermuizen maar niet te spreken.
Ze kregen 's morgen nog wel een champagne-ontbijt.
Och voor een Amerikaan is het natuurlijk wel een belevenis. Heeft hij straks in de states heel wat te vertellen.
maandag 8 maart 2010 om 13:34
Och meiden. Het is zo moeilijk te relativeren wat erg is of niet. je kunt dat zelf het beste. Ik krijg soms van die verhalen en dan op het eind de mededeling, maar dat wat ik heb meegemaakt erger is.
Maar 't is net wat jullie zeggen. Voor jullie gevoel is het heftig geweest en dan is het toch ook zo.
Ik had een collega en die was altijd tegen mij aan het zeuren over haar kinderen. Echt om niets. Het was gewoon een zeur. Is dat nog trouwens. Ik ben op een moment zo boos geworden dat ik eruit flapte dat ze blij mocht zijn dat ze haar kinderen nog had. Ze heeft tegen mij nooit meer gezeurd gelukkig.
En ik ben helemaal niet zo'n boze, dus het zat me toen wel hoog denk ik.
Gewoon lekker je verhaal hier neerzetten. Je hoofd leegbezemen. Het zou een saaie boel worden als we het echt alleen maar over de bezem van Blokker zouden hebben.
Maar 't is net wat jullie zeggen. Voor jullie gevoel is het heftig geweest en dan is het toch ook zo.
Ik had een collega en die was altijd tegen mij aan het zeuren over haar kinderen. Echt om niets. Het was gewoon een zeur. Is dat nog trouwens. Ik ben op een moment zo boos geworden dat ik eruit flapte dat ze blij mocht zijn dat ze haar kinderen nog had. Ze heeft tegen mij nooit meer gezeurd gelukkig.
En ik ben helemaal niet zo'n boze, dus het zat me toen wel hoog denk ik.
Gewoon lekker je verhaal hier neerzetten. Je hoofd leegbezemen. Het zou een saaie boel worden als we het echt alleen maar over de bezem van Blokker zouden hebben.
maandag 8 maart 2010 om 13:41
Juist Zoeb, wat verwoordt je het mooi!
Je zegt precies wat ik bedoel te zeggen.... Natuurlijk weet ik dondersgoed dat wat jij hebt meegemaakt, of waat Borodini of Mamzelle in zitten, dat dat vele malen heftiger is.
Maar soms kun je best wel even flink balen of uitgeblust raken van kleine zorgen en tegenslagen.
Ik heb ook een tijd gehad dat ik niet durfde of wilde klagen over mijn problemen "omdat er zoveel dingen erger zijn". En ik zal ook niet zo iemand zijn die zeurt over álles en nog wat, maar goed, net als die situatie met mijn werk, dat heeft me echt hoog gezeten en ik realiseerde me dus pas gisteren dat ik dat eigenlijk heel lang weg gerelativeerd heb met de gedachte dat anderen het veel erger hebben.
Vraag me nog steeds wel eens af of ik wel mag klagen over mijn futiliteiten tegen mensen met échte problemen, dus die balans is niet zo makkelijk gevonden ofzo, maar ik ben op de goeie weg
Dus ik wil absoluut niet zeggen dat mijn probleempjes van het zelfde kaliber zijn als die van anderen hier, maar wel dat het oké is als die probleempjes je af en toe goed dwars zitten.
Je zegt precies wat ik bedoel te zeggen.... Natuurlijk weet ik dondersgoed dat wat jij hebt meegemaakt, of waat Borodini of Mamzelle in zitten, dat dat vele malen heftiger is.
Maar soms kun je best wel even flink balen of uitgeblust raken van kleine zorgen en tegenslagen.
Ik heb ook een tijd gehad dat ik niet durfde of wilde klagen over mijn problemen "omdat er zoveel dingen erger zijn". En ik zal ook niet zo iemand zijn die zeurt over álles en nog wat, maar goed, net als die situatie met mijn werk, dat heeft me echt hoog gezeten en ik realiseerde me dus pas gisteren dat ik dat eigenlijk heel lang weg gerelativeerd heb met de gedachte dat anderen het veel erger hebben.
Vraag me nog steeds wel eens af of ik wel mag klagen over mijn futiliteiten tegen mensen met échte problemen, dus die balans is niet zo makkelijk gevonden ofzo, maar ik ben op de goeie weg
Dus ik wil absoluut niet zeggen dat mijn probleempjes van het zelfde kaliber zijn als die van anderen hier, maar wel dat het oké is als die probleempjes je af en toe goed dwars zitten.
668, the neighbour of the Beast
maandag 8 maart 2010 om 14:00
Ook bij mij wel een 'issue' dat spiegelen aan de problemen van anderen.. zeker ook hier waar zo vaak echt heftige dingen voorbij komen. Wat zit ik dan te miepen over niet lekker in mn vel zitten en/of een kapotte vaatwasser?? Nu ben ik ook wel geneigd om een beetje een klagerige negativo te zijn en dat wil ik heel graag afleren maar verder.. denk ik dat het juist ook wel goed is als we hier gewoon lekker wel even eruit gooien wat er dwars zit en dat hoeft helemaal niet perse heel groot te zijn.
Zolang we allemaal ook nog de zonnige kanten kunnen blijven zien en ook de goeie dingen melden is het volgens mij gewoon prima. En weet je.. dat zit hier wel goed! Iedereen is ook heel goed in staat om de mooie kanten te belichten dus we zijn hier helemaal in balans denk ik
En nu voor iedereen die hem nodig heeft of gewoon voor de lekker:
Zolang we allemaal ook nog de zonnige kanten kunnen blijven zien en ook de goeie dingen melden is het volgens mij gewoon prima. En weet je.. dat zit hier wel goed! Iedereen is ook heel goed in staat om de mooie kanten te belichten dus we zijn hier helemaal in balans denk ik
En nu voor iedereen die hem nodig heeft of gewoon voor de lekker:
maandag 8 maart 2010 om 14:37
Marels, ik vind het juist wel fijn dat je je hart lucht en zelf ook merkt dat het afgelopen halfjaar pittig voor je is geweest. De dingen waar je je zorgen om maakte (maakte, gelukkig) zouden mij ook doen twijfelen aan mezelf, of aan hoe ik gezien wordt door anderen. En jij maar doorbikkelen en niet klagen.. dan is het voor een buitenstaander heel makkelijk om te denken 'oh, die trekt het wel'.
Het blijft een lastig punt, klagen. Af en toe vind ik mezelf een enooorme klaagdoos. Maar het lucht wel op, en een stuk meer dan zelf maar blijven piekeren.
Moegelopen. Powernap.
Het blijft een lastig punt, klagen. Af en toe vind ik mezelf een enooorme klaagdoos. Maar het lucht wel op, en een stuk meer dan zelf maar blijven piekeren.
Moegelopen. Powernap.
maandag 8 maart 2010 om 14:42
Als we toch mogen klagen.... doe ik even mee.
Van morgen bij de gyn geweest en ik heb me weer eens totaal laten overrulen door de kennis en 'dominantie' van zo'n man. Er was niets aan de hand en ik kon thuis bevallen. Op mijn vraag of hij kon zien hoe ver de placenta van de bb-mond afligt gaf hij geen concreet antwoord (ver genoeg)... en wat deed ik? Daar genoegen mee nemen . En ik had me nog zo voorgenomen om dit te zeggen, dat te zeggen....
Van morgen bij de gyn geweest en ik heb me weer eens totaal laten overrulen door de kennis en 'dominantie' van zo'n man. Er was niets aan de hand en ik kon thuis bevallen. Op mijn vraag of hij kon zien hoe ver de placenta van de bb-mond afligt gaf hij geen concreet antwoord (ver genoeg)... en wat deed ik? Daar genoegen mee nemen . En ik had me nog zo voorgenomen om dit te zeggen, dat te zeggen....
