Kinderen
alle pijlers
Jonge moeders ??
maandag 8 maart 2010 om 18:58
Zelf ben ik nu 21 en word in september 22 ik woon bijna een jaar samen met een hele lieve vriend van 32 in augustus 33. Nu gaan wij volgend jaar trouwen. En komen er bij mij steeds meer de moedergevoelen's boven. Maar ik wil eigelijk eerst lekker trouwen. daarna zou ik het graag gaan proberen. Nu zit ik in strijd met mijn hart en hoofd. Mijn hart zegt volgend jaar als we getrouwd zijn wil ik het proberen ( misschien zelfs nu al eigelijk, omdat het vaak toch een tijdje duurt voor het lukt). Nu dit is mijn dilema ik heb op het moment geen vast inkomen, mijn vriend heeft wel gewoon een vaste baan van 40 uur. We wonen in een maisonette woning en ik zou liever in een gezinswoning zitten.
Nu vroeg ik me af hoe jullie jonge moeders het gedaan hebben ? Wat was jullie situatie, toen je aan kinderen begon??
Nu vroeg ik me af hoe jullie jonge moeders het gedaan hebben ? Wat was jullie situatie, toen je aan kinderen begon??
maandag 8 maart 2010 om 22:14
Dat klopt helemaal ja. Al moet ik zeggen dat hun de meest volwasse jongere waren van alle stelletje's. Wat waarschijnlijk dan ok weer te maken heeft met hun verleden. Maar het is zeker een progamma waar je in kunt zien wat een baby met zich meebrengt. Al denk ik dat je nooit voorbereid bent op een kindje ongeacht leeftijd .
maandag 8 maart 2010 om 22:24
Heb jij de serie weleens met je vriend bekeken? Ik voel me na het zien van een aflevering weer helemaal top. Ik ben een gewone man met mijn plus en minpunten, maar vergeleken met de meeste van de jongens in die serie doe ik het helemaal fantastisch als vader en partner
Ik kon mij echt ergeren aan Ryan. Hij heeft een leuke vriendin en een schat van een kind, maar doet geen enkele moeite voor hen. Vermoedelijk omdat hij het allemaal niet aan kan en met zichzelf in de knoop ligt, maar dan nog *zucht*.
Ik kon mij echt ergeren aan Ryan. Hij heeft een leuke vriendin en een schat van een kind, maar doet geen enkele moeite voor hen. Vermoedelijk omdat hij het allemaal niet aan kan en met zichzelf in de knoop ligt, maar dan nog *zucht*.
maandag 8 maart 2010 om 22:53
Ik heb ze uiteraard allemaal gezien haha. Mijn vriend een paar en inderdaad die ryan verschrikkelijk. Terwijl macy het echt super doet. Lijkt het wel of het hem gewoon niet's kan schelen. Maar dat had ik ook met Gary trouwens die kocht echt de meest on dingen en was alleen maar met zichzelf bezig. Ik geloof meteen dat je je dan beter voelt . Maar ik heb dat wel met meer progamma''s kijk naar dubbeltje op zn kant, als ik dat kijk denk ik bij mezelf nou dan hebben wij het helemaal niet slecht juist super met z''n 2e samen. En door zoiets heb ik juist van hup eerst finaceel iets beter, want zo wil ik niet eindigen ( hoe hard dat ook klinkt).
dinsdag 9 maart 2010 om 08:28
Je moet hiermee echt op je eigen gevoel afgaan, maar wat ik, voor mijn eigen sprekende, belangrijk vond was een stabiele situatie.
Een stabiele relatie (kan voor iedereen anders voelen en kan denk ik niemand echt voor een ander inschatten)
Een eigen (koop)huis en in onze situatie een eigen auto.
Op dit moment heb ik een relatie van bijna 6 jaar, ruim ander half jaar getrouwd, een eengezins koophuis, nieuwe eigen auto (maar dat is niet perse noodzaak, maar wel handig voor ons)
Ben 23 en mijn man 27.
Ben direct in de eerste maand zwanger geworden, ben 24 als ze geboren worden.
Wij verwachten namelijk een tweeling.
Als je zoals jij nu de mogelijkheid heb, om nog even te wachten en datgene voor elkaar te krijgen wat je graag wil, zou ik dat zeker doen
Zoals een eigen inkomen en een andere woning, zou ik dat doen.
Want wanneer gaan jullie trouwen?
Hadden wij totaal niet verwacht, dus ook dat is nog een mogelijkheid.
Maar wat er hier ook wordt gezegt, uiteindelijk zijn jullie de enige die jullie eigen gevoel hierin kennen en dus het beste besluit kunnen nemen.
Een stabiele relatie (kan voor iedereen anders voelen en kan denk ik niemand echt voor een ander inschatten)
Een eigen (koop)huis en in onze situatie een eigen auto.
Op dit moment heb ik een relatie van bijna 6 jaar, ruim ander half jaar getrouwd, een eengezins koophuis, nieuwe eigen auto (maar dat is niet perse noodzaak, maar wel handig voor ons)
Ben 23 en mijn man 27.
Ben direct in de eerste maand zwanger geworden, ben 24 als ze geboren worden.
Wij verwachten namelijk een tweeling.
Als je zoals jij nu de mogelijkheid heb, om nog even te wachten en datgene voor elkaar te krijgen wat je graag wil, zou ik dat zeker doen
Zoals een eigen inkomen en een andere woning, zou ik dat doen.
Want wanneer gaan jullie trouwen?
Hadden wij totaal niet verwacht, dus ook dat is nog een mogelijkheid.
Maar wat er hier ook wordt gezegt, uiteindelijk zijn jullie de enige die jullie eigen gevoel hierin kennen en dus het beste besluit kunnen nemen.
dinsdag 9 maart 2010 om 09:25
Pfffff, op die leeftijd was ik met heel andere dingen bezig, maar goed, ieder z'n ding natuurlijk.
Ik ken verschillende vrouwen die jong moeder zijn geworden, en dat zijn geen goede voorbeelden. De meesten zijn namelijk niet meer samen met hun partner en eentje dan nog wel, maar die heeft het verschrikkelijk zwaar gehad en is in de schuldsanering terecht gekomen. Die moest dus ook keihard werken en kindje zat de hele week op de creche. Gelukkig is dat verder wel goed gekomen, maar zij heeft het echt zwaar gehad.
Ik vind het verstandig dat je zegt dat je eerst je financien op orde wilt hebben. Dat is gewoon zo belangrijk dat dat stabiel is (en je relatie natuurlijk ook
). Richt je daar lekker op, en dan kun je over een tijdje met een 'gerust hart' over kinderen gaan nadenken. En te oud ben je voorlopig zeker niet, dus je hebt die druk ook niet.
Ik ken verschillende vrouwen die jong moeder zijn geworden, en dat zijn geen goede voorbeelden. De meesten zijn namelijk niet meer samen met hun partner en eentje dan nog wel, maar die heeft het verschrikkelijk zwaar gehad en is in de schuldsanering terecht gekomen. Die moest dus ook keihard werken en kindje zat de hele week op de creche. Gelukkig is dat verder wel goed gekomen, maar zij heeft het echt zwaar gehad.
Ik vind het verstandig dat je zegt dat je eerst je financien op orde wilt hebben. Dat is gewoon zo belangrijk dat dat stabiel is (en je relatie natuurlijk ook
). Richt je daar lekker op, en dan kun je over een tijdje met een 'gerust hart' over kinderen gaan nadenken. En te oud ben je voorlopig zeker niet, dus je hebt die druk ook niet.
dinsdag 9 maart 2010 om 09:25
quote:plukkie86 schreef op 09 maart 2010 @ 08:28:
Je moet hiermee echt op je eigen gevoel afgaan, maar wat ik, voor mijn eigen sprekende, belangrijk vond was een stabiele situatie.
Een stabiele relatie (kan voor iedereen anders voelen en kan denk ik niemand echt voor een ander inschatten)
Een eigen (koop)huis en in onze situatie een eigen auto.
Op dit moment heb ik een relatie van bijna 6 jaar, ruim ander half jaar getrouwd, een eengezins koophuis, nieuwe eigen auto (maar dat is niet perse noodzaak, maar wel handig voor ons)
Ben 23 en mijn man 27.
Ben direct in de eerste maand zwanger geworden, ben 24 als ze geboren worden.
Wij verwachten namelijk een tweeling.
Als je zoals jij nu de mogelijkheid heb, om nog even te wachten en datgene voor elkaar te krijgen wat je graag wil, zou ik dat zeker doen
Zoals een eigen inkomen en een andere woning, zou ik dat doen.
Want wanneer gaan jullie trouwen?
Hadden wij totaal niet verwacht, dus ook dat is nog een mogelijkheid.
Maar wat er hier ook wordt gezegt, uiteindelijk zijn jullie de enige die jullie eigen gevoel hierin kennen en dus het beste besluit kunnen nemen.We trouwen 18 maart 2011 dus wilde we zowizo tot dan wachten. In dat jaar wilde we ook naar een huisje kijken en als we in een nieuw huisje zitten wilden we het gaan proberen dus voor ons duurt het nog even. Ookal zou ik het nu graag willen ik doe het niet om boven staande redenen . De baan is natuurlijk maar afwachten. Maar ondertussen ben k daar natuurlijk hard mee bezig. Bedankt voor je reactie .
Je moet hiermee echt op je eigen gevoel afgaan, maar wat ik, voor mijn eigen sprekende, belangrijk vond was een stabiele situatie.
Een stabiele relatie (kan voor iedereen anders voelen en kan denk ik niemand echt voor een ander inschatten)
Een eigen (koop)huis en in onze situatie een eigen auto.
Op dit moment heb ik een relatie van bijna 6 jaar, ruim ander half jaar getrouwd, een eengezins koophuis, nieuwe eigen auto (maar dat is niet perse noodzaak, maar wel handig voor ons)
Ben 23 en mijn man 27.
Ben direct in de eerste maand zwanger geworden, ben 24 als ze geboren worden.
Wij verwachten namelijk een tweeling.
Als je zoals jij nu de mogelijkheid heb, om nog even te wachten en datgene voor elkaar te krijgen wat je graag wil, zou ik dat zeker doen
Zoals een eigen inkomen en een andere woning, zou ik dat doen.
Want wanneer gaan jullie trouwen?
Hadden wij totaal niet verwacht, dus ook dat is nog een mogelijkheid.
Maar wat er hier ook wordt gezegt, uiteindelijk zijn jullie de enige die jullie eigen gevoel hierin kennen en dus het beste besluit kunnen nemen.We trouwen 18 maart 2011 dus wilde we zowizo tot dan wachten. In dat jaar wilde we ook naar een huisje kijken en als we in een nieuw huisje zitten wilden we het gaan proberen dus voor ons duurt het nog even. Ookal zou ik het nu graag willen ik doe het niet om boven staande redenen . De baan is natuurlijk maar afwachten. Maar ondertussen ben k daar natuurlijk hard mee bezig. Bedankt voor je reactie .
dinsdag 9 maart 2010 om 10:20
Mijn man en ik willen ook graag kinderen. Hij is 26 en ik 21. We zijn nu ruim 7 jaar bij elkaar waaronder 1 jaar getrouwd.
Allebei een vaste baan en we hebben een mooie eengezinswoning met een grote tuin.
Ik zou nu heel graag kinderen willen, maar ik wil toch tot mijn 23e wachten totdat ik wat meer verdien. Zo hebben wij meer zekerheid en kan ik straks gerust minder gaan werken.
Allebei een vaste baan en we hebben een mooie eengezinswoning met een grote tuin.
Ik zou nu heel graag kinderen willen, maar ik wil toch tot mijn 23e wachten totdat ik wat meer verdien. Zo hebben wij meer zekerheid en kan ik straks gerust minder gaan werken.
dinsdag 9 maart 2010 om 13:06
Jee, Bunny, dan was je dus 14 toen jullie een relatie kregen? En heb je in al die jaren nooit eens de behoefte of nieuwsgierigheid gevoeld om eens naar andere jongens/mannen te kijken? (meer dan kijken bedoel ik natuurlijk)
Ik was zelf 20 toen mijn man en ik een relatie kregen, ook nog jong, maar ik ben wel blij dat ik tussen mijn 15e en 20e jaar een beetje heb kunnen proeven in de keuken zeg maar..
Beetje off-topic misschien, maar ben daar toch benieuwd naar...
Ik was zelf 20 toen mijn man en ik een relatie kregen, ook nog jong, maar ik ben wel blij dat ik tussen mijn 15e en 20e jaar een beetje heb kunnen proeven in de keuken zeg maar..
Beetje off-topic misschien, maar ben daar toch benieuwd naar...
dinsdag 9 maart 2010 om 18:27
@superletje; Ik heb daar nooit last van gehad. Nou was ik ook overal vroeg bij met mij 13e heb ik al een boel geproefd om het zo maar te zeggen haha.
Het voelde gelijk goed met hem en heb er nooit geen spijt van gehad. En heb eigenlijk ook nooit de behoefte gehad naar anderen omdat alles met hem gewoon goed is.
En natuurlijk denk er weleens over na wat als.... Maar ik ben blij dat ik hem toen tegen ben gekomen dan op mijn 30e.
Het voelde gelijk goed met hem en heb er nooit geen spijt van gehad. En heb eigenlijk ook nooit de behoefte gehad naar anderen omdat alles met hem gewoon goed is.
En natuurlijk denk er weleens over na wat als.... Maar ik ben blij dat ik hem toen tegen ben gekomen dan op mijn 30e.
dinsdag 9 maart 2010 om 21:30
Een belangrijk argument om vroeg kinderen te krijgen, is dat bij oudere vrouwen (30+) de kansen op medische complicaties aanzienlijk toenemen. Om die reden vind ik dat we in Nederland wij ons niet moeten blind staren op het bereiken van de ideale situatie qua inkomen, relatie en levenservaring. In Nederland leggen wij de lat zo hoog tegenwoordig, dat je lang op dat moment kan wachten.
In Nederland staren wij ons niet zo noodzakelijk blind op de ideale situatie. Als ik de reacties lees, zie ik nergens staan dat men eerst de top van de voedselketen wil bereiken/topcariere/huis-met-minimaal-1ha-grond, maar hebben we het over een gunstige startpositie.
Kijk eens naar de gunstige regelingen in de landen om ons heen, daar heerst ook gewoon een meer 'kindvriendelijker' klimaat. Moet je hier eens om komen. Daar stap je als 20-er dan ook sneller dat grote avontuur binnen denk ik.
Ik vind het wel een slim idee van TO om dit topic te openen. Vooral voor haarzelf, om alle ervaringen eens door te nemen en te vergelijken met haar eigen situatie/wensen/toekomstbeeld.
oh, en bij sixteen and pregnant/teenmom: tsja, de serie gaat wel over kinderen die kinderen krijgen, da's bij 21+ niet meer het geval (uitzonderingen daar gelaten ). Kinderen die door de situatie gedwongen worden om snel volwassen te worden.
In Nederland staren wij ons niet zo noodzakelijk blind op de ideale situatie. Als ik de reacties lees, zie ik nergens staan dat men eerst de top van de voedselketen wil bereiken/topcariere/huis-met-minimaal-1ha-grond, maar hebben we het over een gunstige startpositie.
Kijk eens naar de gunstige regelingen in de landen om ons heen, daar heerst ook gewoon een meer 'kindvriendelijker' klimaat. Moet je hier eens om komen. Daar stap je als 20-er dan ook sneller dat grote avontuur binnen denk ik.
Ik vind het wel een slim idee van TO om dit topic te openen. Vooral voor haarzelf, om alle ervaringen eens door te nemen en te vergelijken met haar eigen situatie/wensen/toekomstbeeld.
oh, en bij sixteen and pregnant/teenmom: tsja, de serie gaat wel over kinderen die kinderen krijgen, da's bij 21+ niet meer het geval (uitzonderingen daar gelaten ). Kinderen die door de situatie gedwongen worden om snel volwassen te worden.
woensdag 10 maart 2010 om 08:05
Lemoos: Wat betreft de gunstige situatie zullen de meningen verschillen, de een woont met drie kinderen in een klein flatje, de ander wacht er geld is voor een halfvrijstaande woning met tuin. Ik ben het met je eens dat de regelingen in bijvoorbeeld Scandinavie een stuk gunstiger zijn.
En wat teen mom betreft, sommige kwesties waar de moeders tegenaan lopen zijn volgens mij niet veel anders voor 21 jarigen en andere kwesties zijn niet leeftijdsgebonden. Een voorbeeld van de eerste is het afronden van een studie of de overgang van het leven als student naar het leven van een volwassene met baan en kind. Een voorbeeld van het laatste is de discussie over de taakverdeling met de partner. Een onderwerp dat regelmatig terug komt op het VIVA forum.
En wat teen mom betreft, sommige kwesties waar de moeders tegenaan lopen zijn volgens mij niet veel anders voor 21 jarigen en andere kwesties zijn niet leeftijdsgebonden. Een voorbeeld van de eerste is het afronden van een studie of de overgang van het leven als student naar het leven van een volwassene met baan en kind. Een voorbeeld van het laatste is de discussie over de taakverdeling met de partner. Een onderwerp dat regelmatig terug komt op het VIVA forum.
woensdag 10 maart 2010 om 22:23
Ik ben jong moeder geworden, dat was niet gepland.
De eerste jaren waren best hectisch en soms ook best zwaar; op zoek naar geschikte woonruimte, paar keer verhuist omdat je aangrijpt wat er op je pad komt en ondertussen doorkijkt naar iets beters (groter, goedkoper, leukere buurt).
Ik studeerde nog, werkte in weekends en 's avonds waar mogelijk, terwijl ik eigenlijk heel graag zelf voor mijn kindje wilde zorgen. Er waren ook gewoon geldzorgen en toen ons tweede kindje een huilbaby bleek ben ik uiteindelijk gestopt met werk (dat wilde ik ook erg graag en werd op dat moment net aan mogelijk) en studie (dat wilde ik helemaal niet). Het was gewoon niet te combineren, hoe graag ik het ook anders had gezien.
Mijn studie heb ik nog niet af kunnen maken en dat blijft ook gewoon heel moeilijk, ik zie het voorlopig nog even niet gebeuren (zonder de kinderen heel de week niet te zien).
Daar heb ik bij vlagen wel veel moeite mee, maar aan de andere kant is het een keus die ik maak. Als ik echt wil dan moet ik 'gewoon' oppas regelen en gaan studeren, maar nu wil ik er voor de kindjes zijn, ze zijn snel genoeg groot.
Het lastige is dat als ik nu parttime wil gaan werken (dat zou ik wel willen, onder schooltijd grotendeels) het een rotbaantje wordt, omdat ik geen afgeronde opleiding heb. Als ik de opleiding af wil ronden, moet ik fulltime aan het werk en dat wil ik voorlopig niet.
Wat mij betreft is dus vooral die afgeronde opleiding echt heel belangrijk, de financieen.. daar heb ik me nooit heel druk over gemaakt. Ja, er waren tijden dat we moeilijk rondkwamen, maar daar kozen we wel voor; minder geld te besteden maar meer tijd met de kinderen.
De eerste jaren waren best hectisch en soms ook best zwaar; op zoek naar geschikte woonruimte, paar keer verhuist omdat je aangrijpt wat er op je pad komt en ondertussen doorkijkt naar iets beters (groter, goedkoper, leukere buurt).
Ik studeerde nog, werkte in weekends en 's avonds waar mogelijk, terwijl ik eigenlijk heel graag zelf voor mijn kindje wilde zorgen. Er waren ook gewoon geldzorgen en toen ons tweede kindje een huilbaby bleek ben ik uiteindelijk gestopt met werk (dat wilde ik ook erg graag en werd op dat moment net aan mogelijk) en studie (dat wilde ik helemaal niet). Het was gewoon niet te combineren, hoe graag ik het ook anders had gezien.
Mijn studie heb ik nog niet af kunnen maken en dat blijft ook gewoon heel moeilijk, ik zie het voorlopig nog even niet gebeuren (zonder de kinderen heel de week niet te zien).
Daar heb ik bij vlagen wel veel moeite mee, maar aan de andere kant is het een keus die ik maak. Als ik echt wil dan moet ik 'gewoon' oppas regelen en gaan studeren, maar nu wil ik er voor de kindjes zijn, ze zijn snel genoeg groot.
Het lastige is dat als ik nu parttime wil gaan werken (dat zou ik wel willen, onder schooltijd grotendeels) het een rotbaantje wordt, omdat ik geen afgeronde opleiding heb. Als ik de opleiding af wil ronden, moet ik fulltime aan het werk en dat wil ik voorlopig niet.
Wat mij betreft is dus vooral die afgeronde opleiding echt heel belangrijk, de financieen.. daar heb ik me nooit heel druk over gemaakt. Ja, er waren tijden dat we moeilijk rondkwamen, maar daar kozen we wel voor; minder geld te besteden maar meer tijd met de kinderen.
vrijdag 12 maart 2010 om 17:30
Ik was zelf 22 toen ik voor het eerst moeder werd. Ben inmiddels 26 en heb 2 kinderen, ik vind het heerlijk om zo jong moeder te zijn! Als het kan, je financiele basis is goed en je hebt samen ruimte in je huis en hart, gewoon lekker ervoor gaan dan! Wij begonnen trouwens ook op een flat en zijn 1,5 jaar na de geboorte van de 1e naar een eengezinswoning verhuisd. Kan prima hoor!
vrijdag 12 maart 2010 om 17:32
vrijdag 12 maart 2010 om 18:03
Ik ben 27 en verwacht in juli onze kleine meid . Vind mezelf een jonge moeder.
Moet wel zeggen dat ik mezelf op mijn 21ste nog veel te jong vond om moeder te worden, wilde volop uitgaan, was nog aan het studeren, woonde al wel samen met mijn man (toen vriend), maar in een 2 kamerflat etc. Maar iedereen is anders. Ik denk dat het belangrijk is dat je een stabiele situatie creeert voordat je aan kinderen begint, dus een goede relatie, vast inkomen en een huis waar plek is voor een kindje. Maar wat ik voor mezelf nog belangrijker vond was dat ik mezelf volwassen, stabiel en verantwoordelijk genoeg vond om aan kinderen te beginnen. En voor al deze dingen geld dat er geen vaste leeftijd is waarop je al die vastigheid hebt. De 1 is er zn op zijn 19e klaar voor, de ander op zn 35ste. Succes met alles!
Moet wel zeggen dat ik mezelf op mijn 21ste nog veel te jong vond om moeder te worden, wilde volop uitgaan, was nog aan het studeren, woonde al wel samen met mijn man (toen vriend), maar in een 2 kamerflat etc. Maar iedereen is anders. Ik denk dat het belangrijk is dat je een stabiele situatie creeert voordat je aan kinderen begint, dus een goede relatie, vast inkomen en een huis waar plek is voor een kindje. Maar wat ik voor mezelf nog belangrijker vond was dat ik mezelf volwassen, stabiel en verantwoordelijk genoeg vond om aan kinderen te beginnen. En voor al deze dingen geld dat er geen vaste leeftijd is waarop je al die vastigheid hebt. De 1 is er zn op zijn 19e klaar voor, de ander op zn 35ste. Succes met alles!
zondag 21 maart 2010 om 14:12
quote:Spijker schreef op 08 maart 2010 @ 19:13:
Ik vind je wel heeeeel erg jong als ik eerlijk ben. Over 5 jaar vind ik je ook nog een jonge moeder.
Hmm, ik zat zo eens mee te lezen.. Maar heeeeel jong? Ik ben 21 en heb een zoontje van 2 jaar en een dochtertje van 5 weken..
Ik vind 21 niet heeeeeeeel jong hoor...
Ik vind je wel heeeeel erg jong als ik eerlijk ben. Over 5 jaar vind ik je ook nog een jonge moeder.
Hmm, ik zat zo eens mee te lezen.. Maar heeeeel jong? Ik ben 21 en heb een zoontje van 2 jaar en een dochtertje van 5 weken..
Ik vind 21 niet heeeeeeeel jong hoor...
zaterdag 17 april 2010 om 09:37
zaterdag 17 april 2010 om 09:39
quote:MamavanRN schreef op 17 april 2010 @ 09:37:
[...]
Ja precies ja.. En de gene die zeggen dat wij jong zijn, is omdat hun op hun 30ste nog eens een keer beginnen aan kinderen..Bullshit. Ik zeg dat 21 nog heel erg jong is en ben zelf nu 30+ en ik begin niet meer aan kinderen. Ik kreeg mijn eerste toen ik 19 was, tweede toen ik 21 was, derde toen ik 23 was en vierde toen ik 25 was dus ik denk dat ik wel weet waar ik het over heb, dank je.
[...]
Ja precies ja.. En de gene die zeggen dat wij jong zijn, is omdat hun op hun 30ste nog eens een keer beginnen aan kinderen..Bullshit. Ik zeg dat 21 nog heel erg jong is en ben zelf nu 30+ en ik begin niet meer aan kinderen. Ik kreeg mijn eerste toen ik 19 was, tweede toen ik 21 was, derde toen ik 23 was en vierde toen ik 25 was dus ik denk dat ik wel weet waar ik het over heb, dank je.
zaterdag 17 april 2010 om 09:45
[quote]summerbreeze21 schreef op 08 maart 2010 @ 19:17:
Ik werd (bewust) zwanger, 21 jaar. Toch stiekem onverwacht, want 3 maanden daarvoor had ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en was mijn eileider met spoed verwijderd. Dacht niet dat het zo snel zou lukken, maar dolblij natuurlijk.
Ik ben nu 23 en moeder van een lief meisje van net 1 jaar oud.
Financieel je zaken op orde hebben is wel erg fijn maar verder niet teveel over nadenken, je kunt toch niet in de toekomst kijken.[/quote]
Ik kreeg ons zoontje met 25 jaar (bijna 26)...
En daar ben ik heel blij mee, want als ik hem niet zo jong had gekregen waren wij kinderloos gebleven.
Een jaar later kreeg ik gezondheidlijke tegenslagen waardoor ik absoluut niet zwanger mag worden.
Ik werd (bewust) zwanger, 21 jaar. Toch stiekem onverwacht, want 3 maanden daarvoor had ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en was mijn eileider met spoed verwijderd. Dacht niet dat het zo snel zou lukken, maar dolblij natuurlijk.
Ik ben nu 23 en moeder van een lief meisje van net 1 jaar oud.
Financieel je zaken op orde hebben is wel erg fijn maar verder niet teveel over nadenken, je kunt toch niet in de toekomst kijken.[/quote]
Ik kreeg ons zoontje met 25 jaar (bijna 26)...
En daar ben ik heel blij mee, want als ik hem niet zo jong had gekregen waren wij kinderloos gebleven.
Een jaar later kreeg ik gezondheidlijke tegenslagen waardoor ik absoluut niet zwanger mag worden.
zaterdag 17 april 2010 om 09:48
Op hun 30e nog eens een keer? Gheh, toen had ik Dalman nog niet eens ontmoet! Ik ben een ouwe doos van 35 met een kind van 5 maanden! .
En ondanks dat ik inderdaad vind dat je niemand over 1 kam kan scheren als het gaat om wanneer klaar te zijn voor een kind, neig ik er toch naar te denken dat je wellicht eind twintig een stuk beter weet wie je bent en wat je wilt, dan als je 21/22 bent en mogelijk pas net van school komt. Zelfs al heb je al een paar jaar gewerkt: ik geloof er echt in dat je feitelijke wasdom pas in je twintiger jaren komt en je dus aan het begin van die decade nog niet alle consequenties voor jouzelf kúnt overzien. (Zelfs is aangetoond dat het menselijk brein pas rond zijn 25e echt 'af' is).
En ondanks dat ik inderdaad vind dat je niemand over 1 kam kan scheren als het gaat om wanneer klaar te zijn voor een kind, neig ik er toch naar te denken dat je wellicht eind twintig een stuk beter weet wie je bent en wat je wilt, dan als je 21/22 bent en mogelijk pas net van school komt. Zelfs al heb je al een paar jaar gewerkt: ik geloof er echt in dat je feitelijke wasdom pas in je twintiger jaren komt en je dus aan het begin van die decade nog niet alle consequenties voor jouzelf kúnt overzien. (Zelfs is aangetoond dat het menselijk brein pas rond zijn 25e echt 'af' is).
zaterdag 17 april 2010 om 09:52
quote:MamavanRN schreef op 17 april 2010 @ 09:46:
Asjeblieft!
Prima als jij jezelf heel jong vond toen je moeder werd, ik vind het niet heel jong.. En heb ik ergens gezegd dat ik denk dat jij niet weet waar je over praat? Nee.. Dankje!19 niet heel erg jong? Van welke planeet kom jij dan? En ja je zegt in feite dat alle 30+ers niet weten waar ze het over hebben door de sneer uit te delen dat wij alleen maar zeggen dat 21 jong is en zelf op onze 30ste nog aan een kind te beginnen.
Asjeblieft!
Prima als jij jezelf heel jong vond toen je moeder werd, ik vind het niet heel jong.. En heb ik ergens gezegd dat ik denk dat jij niet weet waar je over praat? Nee.. Dankje!19 niet heel erg jong? Van welke planeet kom jij dan? En ja je zegt in feite dat alle 30+ers niet weten waar ze het over hebben door de sneer uit te delen dat wij alleen maar zeggen dat 21 jong is en zelf op onze 30ste nog aan een kind te beginnen.
zaterdag 17 april 2010 om 09:53
En verder volkomen eens met Tia. Ik was bij lange na niet zo volwassen met 19 jaar als dat ik nu ben. Ik dacht het wel even allemaal te weten maar ben tot de conclusie gekomen dat het hele kinderen krijgen toch niet zo makkelijk was als ik dacht op die leeftijd.
Ik heb er geen spijt van hoor, maar volwassen was ik zeker niet op die leeftijd ( nu ook nog niet helemaal, maar one learns something new everyday )
Ik heb er geen spijt van hoor, maar volwassen was ik zeker niet op die leeftijd ( nu ook nog niet helemaal, maar one learns something new everyday )
zaterdag 17 april 2010 om 09:55
Ik bedoelde er niks meer met op hun 30ste nog eens een keer, van mij mag iedereen helemaal zelf weten wanneer ze aan kinderen beginnen.. Natuurlijk vind ik voor je 18e wel dat je beter nog even kan wachten.. en sommige meiden van mijn leeftijd denk ik ook, je kan beter nog even wachten..
Waar ik een beetje ziek van wordt, is dat ik altijd als te jonge moeder gezien word, omdat ik 21 ben en 2 kleintjes heb!
Terwijl als ik eerlijk ben ik het een stuk beter voor elkaar heb dan sommige vrouwen van 30+ in mijn omgeving.
En ik weet wie ik ben, en wat ik wil, en hoe ik daar kom.. En dat ik 2 kindjes heb, houd mij daar niet in tegen.. Ik ben 3 dagen in de week van huis, dan zijn ze bij mijn ouders, en dat zou ook zo zijn geweest als ik 30+ zou zijn.
En het stappen en op vakantie met vriendinnen, helemaal los gaan en de volgende dag niet meer weten wat je allemaal gedaan hebt... Tja dat heb ik allemaal al meegemaakt toen ik 16 was..
Waar ik een beetje ziek van wordt, is dat ik altijd als te jonge moeder gezien word, omdat ik 21 ben en 2 kleintjes heb!
Terwijl als ik eerlijk ben ik het een stuk beter voor elkaar heb dan sommige vrouwen van 30+ in mijn omgeving.
En ik weet wie ik ben, en wat ik wil, en hoe ik daar kom.. En dat ik 2 kindjes heb, houd mij daar niet in tegen.. Ik ben 3 dagen in de week van huis, dan zijn ze bij mijn ouders, en dat zou ook zo zijn geweest als ik 30+ zou zijn.
En het stappen en op vakantie met vriendinnen, helemaal los gaan en de volgende dag niet meer weten wat je allemaal gedaan hebt... Tja dat heb ik allemaal al meegemaakt toen ik 16 was..
