Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 10 maart 2010 om 16:02
Diay succes! Het is heel lastig maar gewoon doen!
Heb het dus ook vandaag gedaan. Het contact verbreken.
Het is heel eng, als ik eraan denk dat ik hem dus
nu heb gezegd dat ik hem iig een paar maanden
niet wil zien breekt het angst en paniekzweet me uit.
Maar het is het beste! Dan heb je rust en kan je
pas beginnen met het verwerken. Ik heb tig keer aan
vriend gevraagd wat ie nou wilde, en of die me
een kans wilde geven anders moest ik het contact
verbreken (ik hoopte tegen beter weten in dat ie
toch voor me zou kiezen) maar dat doet ie niet.
Dus dit is beter, voor jou ook. Het is niet makkelijk
maar het brengt wel rust! Bewaak wel je eigen
standpunt uit je brief, dus niet in het gesprek je
laten ompraten (ik weet niet in hoeverre je ex daar
een type voor is)
Sterkte in ieder gevan
En sann leuk dat je iig komt vertellen hoe het was.
Hoop zeker dat een nieuwe generatie dan is
opgestaan en wij een nieuw topic kunnen openen
Heb het dus ook vandaag gedaan. Het contact verbreken.
Het is heel eng, als ik eraan denk dat ik hem dus
nu heb gezegd dat ik hem iig een paar maanden
niet wil zien breekt het angst en paniekzweet me uit.
Maar het is het beste! Dan heb je rust en kan je
pas beginnen met het verwerken. Ik heb tig keer aan
vriend gevraagd wat ie nou wilde, en of die me
een kans wilde geven anders moest ik het contact
verbreken (ik hoopte tegen beter weten in dat ie
toch voor me zou kiezen) maar dat doet ie niet.
Dus dit is beter, voor jou ook. Het is niet makkelijk
maar het brengt wel rust! Bewaak wel je eigen
standpunt uit je brief, dus niet in het gesprek je
laten ompraten (ik weet niet in hoeverre je ex daar
een type voor is)
Sterkte in ieder gevan
En sann leuk dat je iig komt vertellen hoe het was.
Hoop zeker dat een nieuwe generatie dan is
opgestaan en wij een nieuw topic kunnen openen
woensdag 10 maart 2010 om 16:11
Hey meiden,
Ik ben weer even terug van weg geweest, volgens mij nog van voor iedereen die hier nu in dit topic zit. Maar goed, lang verhaal kort: gisteravond voor de derde (!) keer uitgemaakt. En nu ook gezegd dat hij me niet meer mag bellen, niet meer sms-en, totaal geen contact meer en definitief. Ik ben uit de band gestapt waar hij ook in zat, heb alle lijnen verbroken (nummer gewist, internetlinkjes zoals Linkedin gewist, emailadres weggegooid).
Ik begrijp dus denk ik hoe je je voelt Sloopthard. wanneer je aan de toekomst denkt en al die dingen die je niet meer kan delen. Het vrienden blijven geeft natuurlijk ook een soort rust van 'oohh, maar ik zie hem nog wel'. Maar als jij meer wil, gaat dat hoe dan ook kneiterpijn doen. Ik heb ook zo gehoopt dat hij helemaal voor mij zou gaan. Maar dat doet hij niet (of hij het nou niet kan of wil, is eigenlijk niet relevant). En dan móet je uit zelfbescherming stoppen. Ik zie het zo: ik ben verslaafd en moet afkicken. En dat kan niet als we vrienden blijven. Ik ben te verliefd op deze man om vrienden te blijven.
Ik ben weer even terug van weg geweest, volgens mij nog van voor iedereen die hier nu in dit topic zit. Maar goed, lang verhaal kort: gisteravond voor de derde (!) keer uitgemaakt. En nu ook gezegd dat hij me niet meer mag bellen, niet meer sms-en, totaal geen contact meer en definitief. Ik ben uit de band gestapt waar hij ook in zat, heb alle lijnen verbroken (nummer gewist, internetlinkjes zoals Linkedin gewist, emailadres weggegooid).
Ik begrijp dus denk ik hoe je je voelt Sloopthard. wanneer je aan de toekomst denkt en al die dingen die je niet meer kan delen. Het vrienden blijven geeft natuurlijk ook een soort rust van 'oohh, maar ik zie hem nog wel'. Maar als jij meer wil, gaat dat hoe dan ook kneiterpijn doen. Ik heb ook zo gehoopt dat hij helemaal voor mij zou gaan. Maar dat doet hij niet (of hij het nou niet kan of wil, is eigenlijk niet relevant). En dan móet je uit zelfbescherming stoppen. Ik zie het zo: ik ben verslaafd en moet afkicken. En dat kan niet als we vrienden blijven. Ik ben te verliefd op deze man om vrienden te blijven.
woensdag 10 maart 2010 om 16:25
@ evenaar: hoe pijnlijk herkenbaar!! Ik heb ook al
een paar keer bedacht dat ik eigenlijk een verslaving
heb.. Ik wil nu geen vrienden blijven, maar heb wel
de hoop dat we dat misschien over een halfjaar
of jaar kunnen zijn. (De gedachte alleen al dat
ik hem nooit meer zie is te erg namelijk) maar
heb zeker besloten dat ik een halfjaar geen contact
wil en als het dan beter gaat we'll see..
Jeetje je verhaal is wel een eye opener. Hij zal denk
ik ook nooit zo voor mij vechten zoals ik nodig heb!
Wat naar dat je terug bij af bent! Maar ontzettend
goed dat je al die stappen hebt genomen om het
definitief af te kappen. Ik ken je verhaal niet,
ik schreef hier toen nog niet, maar kom hier
schrijven als je boos verdrietig bent of alles
van je af te schrijven want we zijn er nog steeds
om elkaar doorheen te slepen!
een paar keer bedacht dat ik eigenlijk een verslaving
heb.. Ik wil nu geen vrienden blijven, maar heb wel
de hoop dat we dat misschien over een halfjaar
of jaar kunnen zijn. (De gedachte alleen al dat
ik hem nooit meer zie is te erg namelijk) maar
heb zeker besloten dat ik een halfjaar geen contact
wil en als het dan beter gaat we'll see..
Jeetje je verhaal is wel een eye opener. Hij zal denk
ik ook nooit zo voor mij vechten zoals ik nodig heb!
Wat naar dat je terug bij af bent! Maar ontzettend
goed dat je al die stappen hebt genomen om het
definitief af te kappen. Ik ken je verhaal niet,
ik schreef hier toen nog niet, maar kom hier
schrijven als je boos verdrietig bent of alles
van je af te schrijven want we zijn er nog steeds
om elkaar doorheen te slepen!
woensdag 10 maart 2010 om 17:21
O meiden het is zo zwaar, geldt voor iedereen ook ongeveer hetzelfde lees ik wel. Ik wil heel graag vrienden blijven met ex, maar betrap mezelf erop dat ik wel erg blij ben als ik weet dat ik hem weer ga zien, dus ik hou gewoon nog teveel van hem. En als je dus niet loslaat, sta je niet open voor een nieuw leven zonder hem, ik weet het, maar het is zo verdomde moeilijk...
Knuffel voor iedereen X
Knuffel voor iedereen X
woensdag 10 maart 2010 om 17:29
Oh ergens toch wel fijn zoveel van dezelfde verhalen... Stiekem toch altijd wel gehoopt dat hij nog in mn leven zou blijven ookal riep ik zo hard van niet. Echt gedacht na maanden komen we elkaar weer tegen en dan is het weer ouderwets leuk. De klik nog wel, maar niet meer de liefde.
En nu is alle hoop daarop voorbij. Dat besef is blegh, maar hopelijk het betere voor de toekomst. Maar dit definitieve voelt nu echt nog niet fijn. Ieh ik val in herhaling...
En nu is alle hoop daarop voorbij. Dat besef is blegh, maar hopelijk het betere voor de toekomst. Maar dit definitieve voelt nu echt nog niet fijn. Ieh ik val in herhaling...
woensdag 10 maart 2010 om 17:33
@ Sloopthard: Ik hoop echt voor je dat je kunt doorzetten en geen contact meer zoekt. Of reageert op het contact dat hij zal zoeken. Want volgens mij gaat hij dat doen (omdat je zegt dat hij alle opties open houdt)... Wees sterkt meid! Geen contact is echt het beste (zei ze uit ervaring...)
@ Ruby: voor jou geldt hetzelfde: doe het niet! Als je zeker weet dat het beter is, reageer dan niet, zoek geen contact! Zo kom je idd niet los! Sterkte!
@ Diay: Wat als hij zegt dat hij voor je wil gaan? Van plan is te veranderen? Geloof je dat? Denk je dat hij dat echt kan? Denk goed na... De brief is moedig en verstandig! Succes!
En @ iedereen: knuffel! Denk aan jezelf...
@ Ruby: voor jou geldt hetzelfde: doe het niet! Als je zeker weet dat het beter is, reageer dan niet, zoek geen contact! Zo kom je idd niet los! Sterkte!
@ Diay: Wat als hij zegt dat hij voor je wil gaan? Van plan is te veranderen? Geloof je dat? Denk je dat hij dat echt kan? Denk goed na... De brief is moedig en verstandig! Succes!
En @ iedereen: knuffel! Denk aan jezelf...
woensdag 10 maart 2010 om 17:35
Ohhh ik heb net een hele dramatische afscheids sms
gestuurd... Ruby en brocoli ik voel hetzelfde, ik
wil niet zonder hem. Maar als we vrienden blijven
koester ik zoveel hoop en kom ik dus nooit los
van hem. Maar kan gewoon niet geloven dat het
definitief over is!
Oke vanaf nu weer een nieuwe poging; geen contact!
gestuurd... Ruby en brocoli ik voel hetzelfde, ik
wil niet zonder hem. Maar als we vrienden blijven
koester ik zoveel hoop en kom ik dus nooit los
van hem. Maar kan gewoon niet geloven dat het
definitief over is!
Oke vanaf nu weer een nieuwe poging; geen contact!
woensdag 10 maart 2010 om 17:41
woensdag 10 maart 2010 om 17:47
Maar is dat eerlijk tegenover jou alle mogelijkheden open houden? Gelden de redenen dat het uit is nog steeds? Is het realistisch om te denken dat jullie ooit weer op normale voet verder kunnen gaan? Is daarvoor ondertussen niet teveel gebeurd?
Vind het een hele dappere keuze en denk ook de goede.
En Diay ik zal aan je denken vanavond!! Succes.
Vind het een hele dappere keuze en denk ook de goede.
En Diay ik zal aan je denken vanavond!! Succes.
woensdag 10 maart 2010 om 17:56
@brocoli; nee het is niet eerlijk om alles open te
houden. En doordat hij me niet genoeg zekerheid
kon bieden of hij van me hield ging het steeds
slechter tussen ons en ging ik me steeds raarder
gedragen (in januari grote ruzie gehad en daarna
mocht ik hem niet meer mn vriendje noemen want
dat wilde die niet, terwijl we alles deden als daarvoor)
Het was juist veel leuker dan de periode daarvoor.
En als k nu terugga wil die denk ik al helemaal
geen vriendje meer zijn. En ik word daar zo
onzeker van..
Mm dit lucht op. Wat een gestoorde ben ik ook dat
ik hier zo lang mee door ben gegaan..
Diay; succes zo!
houden. En doordat hij me niet genoeg zekerheid
kon bieden of hij van me hield ging het steeds
slechter tussen ons en ging ik me steeds raarder
gedragen (in januari grote ruzie gehad en daarna
mocht ik hem niet meer mn vriendje noemen want
dat wilde die niet, terwijl we alles deden als daarvoor)
Het was juist veel leuker dan de periode daarvoor.
En als k nu terugga wil die denk ik al helemaal
geen vriendje meer zijn. En ik word daar zo
onzeker van..
Mm dit lucht op. Wat een gestoorde ben ik ook dat
ik hier zo lang mee door ben gegaan..
Diay; succes zo!
woensdag 10 maart 2010 om 18:13
woensdag 10 maart 2010 om 18:36
met mij gaat het best wel goed.
maar zit dan ook in een ietwat andere positie dan jullie.
ik heb zeg maar de touwen in handen.
door het uit te maken, zijn z'n ogen geopend (zegt hij)
we hebben ook nog dagelijks contact. gisteren hebben we zelfs 2 uur zitten bellen (!)
het is nooit zo'n prater geweest, maar op zo'n momenten kan hij het dus wel.
heel verhaal wat hij zegt van dat hij er nu wel voor gaat en inziet dat het belangrijk is enzo. dat hij het eerst ook wel wist, maar het nog niet belangrijk genoeg vond om er iets aan te doen.
het uitmaken heeft hem dus wakker geschopt. hopelijk doet hij er ook iets mee. ach, de keuze is aan hem. zo niet, dan niet.
en het is ook wel moeilijk om jezelf te veranderen, maar in feite is het bij hem iets wat ook echt moet gebeuren.
als je jarenlang verslaafd ben geweest, dan ben je jezelf kwijt en weet je op een gegeven moment niet meer wie je echt bent. en als je daar dan uit komt, dan moet je weer jezelf zien terug te vinden. hij is er nu dus uit, heeft die stap gezet, hij moet alleen het nog afmaken. zijn eigen identiteit terug vinden en zo weer zichzelf worden en dus ook gelukkig worden + houden van jezelf.
hij heeft dus al die tijd met mij eigenlijk in een identiteitscrisis gezeten. dus ik hoop dat hij erin geloofd en zichzelf aanpakt.
als ik z'n woorden enzo moet geloven dat geloof ik wel dat hij het ook echt wilt, nu alleen nog maar laten zien dat hij het kan!
tis wel een hele klus, maar wel iets wat nodig is, om zijn leven compleet opnieuw op te pakken, met een nieuwe start.
maar zit dan ook in een ietwat andere positie dan jullie.
ik heb zeg maar de touwen in handen.
door het uit te maken, zijn z'n ogen geopend (zegt hij)
we hebben ook nog dagelijks contact. gisteren hebben we zelfs 2 uur zitten bellen (!)
het is nooit zo'n prater geweest, maar op zo'n momenten kan hij het dus wel.
heel verhaal wat hij zegt van dat hij er nu wel voor gaat en inziet dat het belangrijk is enzo. dat hij het eerst ook wel wist, maar het nog niet belangrijk genoeg vond om er iets aan te doen.
het uitmaken heeft hem dus wakker geschopt. hopelijk doet hij er ook iets mee. ach, de keuze is aan hem. zo niet, dan niet.
en het is ook wel moeilijk om jezelf te veranderen, maar in feite is het bij hem iets wat ook echt moet gebeuren.
als je jarenlang verslaafd ben geweest, dan ben je jezelf kwijt en weet je op een gegeven moment niet meer wie je echt bent. en als je daar dan uit komt, dan moet je weer jezelf zien terug te vinden. hij is er nu dus uit, heeft die stap gezet, hij moet alleen het nog afmaken. zijn eigen identiteit terug vinden en zo weer zichzelf worden en dus ook gelukkig worden + houden van jezelf.
hij heeft dus al die tijd met mij eigenlijk in een identiteitscrisis gezeten. dus ik hoop dat hij erin geloofd en zichzelf aanpakt.
als ik z'n woorden enzo moet geloven dat geloof ik wel dat hij het ook echt wilt, nu alleen nog maar laten zien dat hij het kan!
tis wel een hele klus, maar wel iets wat nodig is, om zijn leven compleet opnieuw op te pakken, met een nieuwe start.
woensdag 10 maart 2010 om 18:39
Nou, ex zou komen eten. Hij is alweer weg..
Ff korte update..
Ik ben duidelijk geweest, ik wil geen hoop meer, hij is niet meer welkom, geen seks meer enzenz. Viel niet in goede aarde want hij is weg.. Groetjes.houdoe, niet meer terug komen. Heb nieteens het fatsoen gehad om hem uit te laten, ben gewoon aan tafel blijven zitten. Ik ben d'r klaar mee..
Ff korte update..
Ik ben duidelijk geweest, ik wil geen hoop meer, hij is niet meer welkom, geen seks meer enzenz. Viel niet in goede aarde want hij is weg.. Groetjes.houdoe, niet meer terug komen. Heb nieteens het fatsoen gehad om hem uit te laten, ben gewoon aan tafel blijven zitten. Ik ben d'r klaar mee..
woensdag 10 maart 2010 om 18:45
Wow noahtb wat goed ben trots op je!
Girlie: maar wil je hem nou ook terug? Zie je kansen voor jullie of wil je eerst zien dat hij ook door dat hele proces heengaat?
Vogelbekdier: hou vol; hij is niet goed voor je! Je doet het goed!
Nou hier smste ex terug op dat zn deur altijd voor me open staat en dat als ik het moeilijk heb of iets leuks te vertellen heb dat hij er altijd voor me zal zijn. Dat ie verder niet nu kan zeggen of die het met mij wil proberen, maar dat ie hoopt dat ik ooit weer zin heb om iets met hem te doen
ik heb teruggestuurd dat ik hem wil slaan (ben zo boos en teleurgesteld dat ik heel veel agressie voel).. Blegh ik wil niet zonder hem.. Zit ik alweer te huilen (dit is al de vierde dag achter elkaar!)
Girlie: maar wil je hem nou ook terug? Zie je kansen voor jullie of wil je eerst zien dat hij ook door dat hele proces heengaat?
Vogelbekdier: hou vol; hij is niet goed voor je! Je doet het goed!
Nou hier smste ex terug op dat zn deur altijd voor me open staat en dat als ik het moeilijk heb of iets leuks te vertellen heb dat hij er altijd voor me zal zijn. Dat ie verder niet nu kan zeggen of die het met mij wil proberen, maar dat ie hoopt dat ik ooit weer zin heb om iets met hem te doen
ik heb teruggestuurd dat ik hem wil slaan (ben zo boos en teleurgesteld dat ik heel veel agressie voel).. Blegh ik wil niet zonder hem.. Zit ik alweer te huilen (dit is al de vierde dag achter elkaar!)
woensdag 10 maart 2010 om 18:48
nee, ik neem hem nou nog niet terug.
hij moet zichzelf eerst bewijzen. en kan ikzelf ook even rustig aan doen.
nee, het zal best lang duren, want hoe doe je zoiets? hoe verander je? lijkt me het moeilijkste wat er is en zal ook niet 1, 2, 3 anders zijn.
en tot die tijd blijft het gewoon uit. hij heeft me wel gevraagd of ik hem een kans wil geven om te laten zien dat hij is veranderd. die wil ik hem best geven. maar zodra ik merk dat er niks veranderd of als het slechter met hem gaat, dan kap ik het meteen af. vind hij ook niet meer dan logisch. en met een kans geven bedoel ik af en toe eens in de paar weken wat met elkaar doen. zo ga ik dan volgende week bij hem langs om te eten. maar meer ook niet.
ik wil dus eerst zien dat hij veranderd.
laat maar zien dat hij zijn mooie woorden waar kan maken. eerder gebeurd er niks.
hij moet zichzelf eerst bewijzen. en kan ikzelf ook even rustig aan doen.
nee, het zal best lang duren, want hoe doe je zoiets? hoe verander je? lijkt me het moeilijkste wat er is en zal ook niet 1, 2, 3 anders zijn.
en tot die tijd blijft het gewoon uit. hij heeft me wel gevraagd of ik hem een kans wil geven om te laten zien dat hij is veranderd. die wil ik hem best geven. maar zodra ik merk dat er niks veranderd of als het slechter met hem gaat, dan kap ik het meteen af. vind hij ook niet meer dan logisch. en met een kans geven bedoel ik af en toe eens in de paar weken wat met elkaar doen. zo ga ik dan volgende week bij hem langs om te eten. maar meer ook niet.
ik wil dus eerst zien dat hij veranderd.
laat maar zien dat hij zijn mooie woorden waar kan maken. eerder gebeurd er niks.
woensdag 10 maart 2010 om 18:53
Thx Sloopthard! bah wat is het soms moeilijk om iemand los te laten! Ook al weetje dat die persoon je niet gelukkig kan maken.
Ik denk dat de meeste hier ook wel weten dat de mannen die in onze levens zijn geweest, niet de mannen zijn die ons gelukkig kunnen maken. Probeer zelf ook zo realistisch te zijn, maar denk dan weer terug aan de lieve dingen. Pfff, waarom kan liefdesverdriet gewoon niet makkelijk zijn.
Ik denk dat de meeste hier ook wel weten dat de mannen die in onze levens zijn geweest, niet de mannen zijn die ons gelukkig kunnen maken. Probeer zelf ook zo realistisch te zijn, maar denk dan weer terug aan de lieve dingen. Pfff, waarom kan liefdesverdriet gewoon niet makkelijk zijn.
woensdag 10 maart 2010 om 18:59
@noathb: lekker ik kom eraan... Heb nog niks gegeten dus graag! Zat mezelf zo zielig te vinden dat ik ook geen zin had om te koken, dus een prima oplossing
@vogelbekdier, ach zonder diepe dalen in je leven ken je ook geen hoge pieken
En liefdesverdriet bewijst wel dat je in staat bent geweest van iemand te houden, om jezelf te geven. Dat is een goede emotie..
Ik denk ook veel te vaak aan de lieve dingen.. Maar dat moet ik niet doen..
@vogelbekdier, ach zonder diepe dalen in je leven ken je ook geen hoge pieken
En liefdesverdriet bewijst wel dat je in staat bent geweest van iemand te houden, om jezelf te geven. Dat is een goede emotie..Ik denk ook veel te vaak aan de lieve dingen.. Maar dat moet ik niet doen..
woensdag 10 maart 2010 om 19:03
Haha, nee hij heeft niet gegeten.. Is nog geen uurtje geweest, heeft de hele tijd met z'n aansteker zitten spelen en ongeinteresseerd zitten doen. Kreeg gewoon zin om 'm een schop te verkopen. "
Hij mistte me, was nog niet over me heen, en was nog niet toe aan vriendschap. BOEHOE... Had ie me niet moeten dumpen..
Haha, t gaat nu de oven in. Kunnen jullie binnen een half uurtje in brabant zijn?
Hij mistte me, was nog niet over me heen, en was nog niet toe aan vriendschap. BOEHOE... Had ie me niet moeten dumpen..
Haha, t gaat nu de oven in. Kunnen jullie binnen een half uurtje in brabant zijn?
woensdag 10 maart 2010 om 19:04
quote:vogelbekdier schreef op 10 maart 2010 @ 18:53:
Thx Sloopthard! bah wat is het soms moeilijk om iemand los te laten! Ook al weetje dat die persoon je niet gelukkig kan maken.
Ik denk dat de meeste hier ook wel weten dat de mannen die in onze levens zijn geweest, niet de mannen zijn die ons gelukkig kunnen maken. Probeer zelf ook zo realistisch te zijn, maar denk dan weer terug aan de lieve dingen. Pfff, waarom kan liefdesverdriet gewoon niet makkelijk zijn.
Dat is het oneerlijke he! Je hoofd weet dat het met hem nooit gaat werken, maar dan zegt ie weer iets of doet hij iets en maakt eigenlijk niet uit of het goed of slecht is, want alles doet zeer. Hij leeft verder zonder jou en jij moet ook door. En het is rete oneerlijk, want eerst deel je alles en nu ineens niets. Meer dan niets. Niet een vriendschap die verwaterd, maar ineens helemaal niets meer. Blegh.
@ noahtb. Eet smakelijk! Ben benieuwd naar het hele verhaal. Maar klinkt heerlijk resoluut!
@girlie22. Hoop echt voor je dat het allemaal goed komt. Maar wees alsjeblieft voorzichtig met je gevoelens. Mensen veranderen nooit helemaal compleet en wie weet hoe lang het duurt. Wil je daar op wachten? En wat als hij 'klaar' is met veranderen en jij je leven ondertussen op pauze hebt gezet en hij dan besluit dat zijn nieuwe ik niet bij jou past. Dan ben je nog verder van huis. Hoop echt voor je dat het een van die verhalen is dat het met tijd allemaal goed komt, maar zet je leven niet on hold voor hem. Hij is nog steeds een aanvulling en niet de invulling.
Ik voel me nog steeds . Ik ga zo naar een vriendin een filmpje kijken. Hopelijk lucht dat op. Nooit geweten dat het zoon pijn kan doen als iemand op die manier over je denkt. Zeker hij!
Thx Sloopthard! bah wat is het soms moeilijk om iemand los te laten! Ook al weetje dat die persoon je niet gelukkig kan maken.
Ik denk dat de meeste hier ook wel weten dat de mannen die in onze levens zijn geweest, niet de mannen zijn die ons gelukkig kunnen maken. Probeer zelf ook zo realistisch te zijn, maar denk dan weer terug aan de lieve dingen. Pfff, waarom kan liefdesverdriet gewoon niet makkelijk zijn.
Dat is het oneerlijke he! Je hoofd weet dat het met hem nooit gaat werken, maar dan zegt ie weer iets of doet hij iets en maakt eigenlijk niet uit of het goed of slecht is, want alles doet zeer. Hij leeft verder zonder jou en jij moet ook door. En het is rete oneerlijk, want eerst deel je alles en nu ineens niets. Meer dan niets. Niet een vriendschap die verwaterd, maar ineens helemaal niets meer. Blegh.
@ noahtb. Eet smakelijk! Ben benieuwd naar het hele verhaal. Maar klinkt heerlijk resoluut!
@girlie22. Hoop echt voor je dat het allemaal goed komt. Maar wees alsjeblieft voorzichtig met je gevoelens. Mensen veranderen nooit helemaal compleet en wie weet hoe lang het duurt. Wil je daar op wachten? En wat als hij 'klaar' is met veranderen en jij je leven ondertussen op pauze hebt gezet en hij dan besluit dat zijn nieuwe ik niet bij jou past. Dan ben je nog verder van huis. Hoop echt voor je dat het een van die verhalen is dat het met tijd allemaal goed komt, maar zet je leven niet on hold voor hem. Hij is nog steeds een aanvulling en niet de invulling.
Ik voel me nog steeds . Ik ga zo naar een vriendin een filmpje kijken. Hopelijk lucht dat op. Nooit geweten dat het zoon pijn kan doen als iemand op die manier over je denkt. Zeker hij!
