Relaties
alle pijlers
Vraag aan kinderen van gescheiden ouders
vrijdag 12 maart 2010 om 10:29
De situatie:
Mijn broer is eind vorig jaar gescheiden, hij had een ander.
In het proces vind ik dat hij niet alles even handig heeft aangepakt, maar hij is en blijft nou eenmaal mijn broer.
Dat het mis zou gaan tussen hem en mijn toen-schoonzus was zo klaar als een klontje, maar dat hij een ander had was nog wel een soort van schok.
Hij heeft 2 kinderen (-bijna-pubers) die hij met veel moeite ziet.
Nu wordt mijn nichtje zondag 16 en dat viert ze morgen. Ze heeft me zélf gebeld. Alleen is mijn broer dus níet welkom.
Hij neemt me kwalijk dat ik ga morgen....
Hoe ging dat bij jullie vroeger? Ik ken alleen maar verhalen van mensen waar papa én mama op de verjaardagen waren. Op die dag telden alleen de kinderen. Zelfs vaders die een ander hadden, waren er die dag (ZONDER nieuwe vriendin uiteraard).
Ik wil mn broer niet kwetsen. Maar ik ga voor mijn nichtje naar die verjaardag...
Vind het echt heel moeilijk.
Mijn broer is eind vorig jaar gescheiden, hij had een ander.
In het proces vind ik dat hij niet alles even handig heeft aangepakt, maar hij is en blijft nou eenmaal mijn broer.
Dat het mis zou gaan tussen hem en mijn toen-schoonzus was zo klaar als een klontje, maar dat hij een ander had was nog wel een soort van schok.
Hij heeft 2 kinderen (-bijna-pubers) die hij met veel moeite ziet.
Nu wordt mijn nichtje zondag 16 en dat viert ze morgen. Ze heeft me zélf gebeld. Alleen is mijn broer dus níet welkom.
Hij neemt me kwalijk dat ik ga morgen....
Hoe ging dat bij jullie vroeger? Ik ken alleen maar verhalen van mensen waar papa én mama op de verjaardagen waren. Op die dag telden alleen de kinderen. Zelfs vaders die een ander hadden, waren er die dag (ZONDER nieuwe vriendin uiteraard).
Ik wil mn broer niet kwetsen. Maar ik ga voor mijn nichtje naar die verjaardag...
Vind het echt heel moeilijk.
vrijdag 12 maart 2010 om 10:31
Geen kind van gescheiden ouders, maar wat zou je doen als het om volwassenen ging??
Als je nichtje zelf jou belt om je uit te nodigen en niet wil dat haar vader komt... Dan lijkt mij het normaal dat je gewoon gaat... Ze wordt 16 en denk dat je haar wens hierin gewoon moet respecteren.
Je broer moet gewoon volwassen worden... beetje gek als hij jou er op aankijkt wanneer jij (op uitnodiging van de jarige) naar de verjaardag gaat.
Als je nichtje zelf jou belt om je uit te nodigen en niet wil dat haar vader komt... Dan lijkt mij het normaal dat je gewoon gaat... Ze wordt 16 en denk dat je haar wens hierin gewoon moet respecteren.
Je broer moet gewoon volwassen worden... beetje gek als hij jou er op aankijkt wanneer jij (op uitnodiging van de jarige) naar de verjaardag gaat.
vrijdag 12 maart 2010 om 10:35
Toen mijn ouders net gescheiden waren (toen was ik 17) was mijn vader ook niet welkom bij mijn moeder thuis. Daar deed hij zelf gelukkig niet moeilijk over.
Met de jaren is dat veranderd en tegenwoordig komen ze gewoon allebei. Zonder problemen, gewoon gezellig.
Dus ik denk, eerlijk gezegd, dat je broer het even de tijd moet geven, hoe vervelend ook. Hij kan misschien op een andere dag iets leuks gaan doen met zijn kinderen?
Met de jaren is dat veranderd en tegenwoordig komen ze gewoon allebei. Zonder problemen, gewoon gezellig.
Dus ik denk, eerlijk gezegd, dat je broer het even de tijd moet geven, hoe vervelend ook. Hij kan misschien op een andere dag iets leuks gaan doen met zijn kinderen?
vrijdag 12 maart 2010 om 10:39
Mijn ouders waren bij elkaar niet bepaald welkom.
Ik zou de wens van je nichtje respecteren en wel komen, ondanks dat haar vader niet is uitgenodigd. Als je broer jou dit verwijt, is dat vervelend voor hem (ongetwijfeld gekwetst dat hij niet op de verjaardag van zijn eigen dochter mag komen). Maar jouw broer heeft iets op te lossen met zijn dochter en niet met jou. Kortom, er is dus werk aan de winkel voor hem!
Ik zou de wens van je nichtje respecteren en wel komen, ondanks dat haar vader niet is uitgenodigd. Als je broer jou dit verwijt, is dat vervelend voor hem (ongetwijfeld gekwetst dat hij niet op de verjaardag van zijn eigen dochter mag komen). Maar jouw broer heeft iets op te lossen met zijn dochter en niet met jou. Kortom, er is dus werk aan de winkel voor hem!
vrijdag 12 maart 2010 om 10:39
vrijdag 12 maart 2010 om 10:41
kinderachtig van je broer.. om dat jou kwalijk te nemen
als nichtje graag wil dat je komt zou ik gewoon gaan denk ik..
overigens kwamen de ouders van mijn man ook nooit bij elkaar over de vloer hoor, zelfs toen man volwassen was vierde hij zijn verjaardag nog 2x..
maar ik vind dat dus heel kinderachtig, ik snap dat nooit zo goed, dat volwassen mensen zich op een gegeven moment er niet overheen kunnen zetten omwille van de kinderen..
als alles nog vers ik, OK, maar daarna..
als nichtje graag wil dat je komt zou ik gewoon gaan denk ik..
overigens kwamen de ouders van mijn man ook nooit bij elkaar over de vloer hoor, zelfs toen man volwassen was vierde hij zijn verjaardag nog 2x..
maar ik vind dat dus heel kinderachtig, ik snap dat nooit zo goed, dat volwassen mensen zich op een gegeven moment er niet overheen kunnen zetten omwille van de kinderen..
als alles nog vers ik, OK, maar daarna..
vrijdag 12 maart 2010 om 10:45
Ik weet dat het bij ons, mijn broer en mij, tijdelijk was. De boosheid op mijn vader bedoel ik. Wij waren ook gekwetst, net als onze moeder. Hij verliet niet alleen haar, maar eigenlijk ook ons. We zagen hoeveel verdriet onze moeder had en wilden haar steunen, door haar kant te kiezen. Toen mijn vader jaren later aankondigde te gaan trouwen, wilden wij niet komen. Ook vanwege loyaliteit naar mijn moeder toe. We zijn wel gegaan (mijn moeder zei dat we moesten).
Verjaardagen waren in het begin moeilijk. Meestal vierden we het bij mijn moeder en dan later in een weekend bij mijn vader. Jaren later (toen de vrouw om wie ze gingen scheiden alweer uit het plaatje was) kwam hij bij ons thuis met verjaardagen. Maar dat was eigenlijk alleen maar moeilijker. Moeder niet op haar gemak, vader niet op z'n gemak, kinderen niet op hun gemak.
Ik zou als ik jou was, gewoon naar de verjaardag gaan. En misschien is het wat om aan je broer te vragen om nog eens apart met z'n kinderen iets te gaan doen voor de verjaardag. Uit eten, naar de film of een taartje eten in de stad, maakt niks uit. Dan weten de kinderen dat hun vader om ze geeft en dan kan de vader toch nogiets speciaals doen voor de verjaardag.
Verjaardagen waren in het begin moeilijk. Meestal vierden we het bij mijn moeder en dan later in een weekend bij mijn vader. Jaren later (toen de vrouw om wie ze gingen scheiden alweer uit het plaatje was) kwam hij bij ons thuis met verjaardagen. Maar dat was eigenlijk alleen maar moeilijker. Moeder niet op haar gemak, vader niet op z'n gemak, kinderen niet op hun gemak.
Ik zou als ik jou was, gewoon naar de verjaardag gaan. En misschien is het wat om aan je broer te vragen om nog eens apart met z'n kinderen iets te gaan doen voor de verjaardag. Uit eten, naar de film of een taartje eten in de stad, maakt niks uit. Dan weten de kinderen dat hun vader om ze geeft en dan kan de vader toch nogiets speciaals doen voor de verjaardag.
vrijdag 12 maart 2010 om 10:49
Ik zou gewoon gaan, je nichtje vraagt je tenslotte persoonlijk.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was (ik ben nu 29) en hebben een periode gehad waarin ze elkaar niet zagen of spraken. Daarna groetten ze elkaar wel op straat of maakten eens een praatje.
Toen ik op mijn 27e trouwde waren ze er allebei, net als toen ik van mijn dochtertje beviel. Op de 1e verjaardag van mijn kind heb ik IEDEREEN (ouders, schoonouders, schoonzus en partner en mijn broer met zijn vriendin en mijn kleine broertje) uitgenodigt voor een pannekoek. Ik was het zat. Ik heb nu een kind dat dol is op al haar grootouders en ik vind ook dat alles opa's en oma's deel van haar leven mogen uitmaken.
Mijn ouders gaan nu wel weer bij elkaar op bezoek, ze gaan weer samen naar familiefeestjes en toen ik vorige week in de lappenmand kwam te liggen kwamen ze ook samen.
Volgende week trouwt mijn broertje en dan komen ze ook gewoon weer allemaal.
Ook mijn moeder en stiefmoeder kunnen goed door één deur. Het heeft even geduurd en er was een kleinkind voor nodig om ze eens wakker te schudden. Het debiele is dat ze praktisch buren zijn, al jaren. Maar toch altijd een soort van moeite met elkaar hadden totdat de oogschellen afgingen.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was (ik ben nu 29) en hebben een periode gehad waarin ze elkaar niet zagen of spraken. Daarna groetten ze elkaar wel op straat of maakten eens een praatje.
Toen ik op mijn 27e trouwde waren ze er allebei, net als toen ik van mijn dochtertje beviel. Op de 1e verjaardag van mijn kind heb ik IEDEREEN (ouders, schoonouders, schoonzus en partner en mijn broer met zijn vriendin en mijn kleine broertje) uitgenodigt voor een pannekoek. Ik was het zat. Ik heb nu een kind dat dol is op al haar grootouders en ik vind ook dat alles opa's en oma's deel van haar leven mogen uitmaken.
Mijn ouders gaan nu wel weer bij elkaar op bezoek, ze gaan weer samen naar familiefeestjes en toen ik vorige week in de lappenmand kwam te liggen kwamen ze ook samen.
Volgende week trouwt mijn broertje en dan komen ze ook gewoon weer allemaal.
Ook mijn moeder en stiefmoeder kunnen goed door één deur. Het heeft even geduurd en er was een kleinkind voor nodig om ze eens wakker te schudden. Het debiele is dat ze praktisch buren zijn, al jaren. Maar toch altijd een soort van moeite met elkaar hadden totdat de oogschellen afgingen.
vrijdag 12 maart 2010 om 10:50
Dank voor jullie snelle antwoorden!
@ Jojo, als mijn nichtje volwassen was, was het veel gemakkelijker. Dan hoefde ik niet naar de verjaardag bij ex-schoonzus. Maar zo liggen de feiten gewoon niet.
@ Liv, het gaat broer er niet om dat hij niet mag komen. Hij zegt letterlijk dat ik een inschattingsfout maak en zijn kínderen er een verkeerd beeld mee geef.
@ Kwarktaart. Ik bedoelde te zeggen dat ik zou kunnen begrijpen dat nieuwe vriendin (nog) niet welkom is. Lijkt me zowel voor kids als ex bijzonder pijnlijk. Sorry als ik me verkeerd uitdrukte.
@ schouderklopje. Hoe werd dit dan opgelost bij verjaardagen? En hoe oud was je toen?
@ Starshine. Wel welkom zijn en niet komen... wat heftig. Mijn broer knokt echt wel voor zijn kinderen. (maar doet dit wat mij betreft niet altijd handig).
@ Jojo, als mijn nichtje volwassen was, was het veel gemakkelijker. Dan hoefde ik niet naar de verjaardag bij ex-schoonzus. Maar zo liggen de feiten gewoon niet.
@ Liv, het gaat broer er niet om dat hij niet mag komen. Hij zegt letterlijk dat ik een inschattingsfout maak en zijn kínderen er een verkeerd beeld mee geef.
@ Kwarktaart. Ik bedoelde te zeggen dat ik zou kunnen begrijpen dat nieuwe vriendin (nog) niet welkom is. Lijkt me zowel voor kids als ex bijzonder pijnlijk. Sorry als ik me verkeerd uitdrukte.
@ schouderklopje. Hoe werd dit dan opgelost bij verjaardagen? En hoe oud was je toen?
@ Starshine. Wel welkom zijn en niet komen... wat heftig. Mijn broer knokt echt wel voor zijn kinderen. (maar doet dit wat mij betreft niet altijd handig).
vrijdag 12 maart 2010 om 10:52
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 19 was, de jongste bij ons thuis was toen 12. Na de scheiding is mijn vader nooit meer bij een verjaardag geweest, dat is niet zo uitgesproken, hij is gewoon niet meer langs geweest. Een aantal keer is de verjaardag van mijn zussen, broer of mijzelf nog wel met een etentje met mijn vader gevierd, maar vaker niet dan wel.
Van mijn vaders kant is er geen familie, dus zaten wij niet met 'het probleem' van hen wel of niet uitnodigen.
In jouw geval zou ik wel naar de verjaardag gaan: je bent er voor uitgenodigd en je nichtje ziet jou graag: het is haar feestje. Probeer dit aan je broer uit te leggen. Wie weet kan in de toekomst de verjaardagen van de kinderen twee keren worden gevierd worden.
Van mijn vaders kant is er geen familie, dus zaten wij niet met 'het probleem' van hen wel of niet uitnodigen.
In jouw geval zou ik wel naar de verjaardag gaan: je bent er voor uitgenodigd en je nichtje ziet jou graag: het is haar feestje. Probeer dit aan je broer uit te leggen. Wie weet kan in de toekomst de verjaardagen van de kinderen twee keren worden gevierd worden.
vrijdag 12 maart 2010 om 10:55
quote:Starshine schreef op 12 maart 2010 @ 10:39:
Mijn vader kwam niet op de verjaardagen. Hij was wel welkom, maar hij kwam gewoon niet. Soms stuurde hij een cadeautje op, maar je kon er niet op rekenen.
Moet ik nog zeggen dat het contact rap achteruit ging en dat ik nu alleen spreek over 'mijn moeder' en nooit over 'mijn vader' of 'mijn ouders'?Hier dus soortgelijk verhaal... met mijn bruiloft afgelopen jaar is hij wel aanwezig geweest bij het officiele deel. Nu ben ik sinds kort zwanger en moet ik dat over een tijdje laten weten... ben heel benieuwd hoe dat zal verlopen. Hoe is dat bij jou gegaan met eventueel trouwen en kinderen?
Mijn vader kwam niet op de verjaardagen. Hij was wel welkom, maar hij kwam gewoon niet. Soms stuurde hij een cadeautje op, maar je kon er niet op rekenen.
Moet ik nog zeggen dat het contact rap achteruit ging en dat ik nu alleen spreek over 'mijn moeder' en nooit over 'mijn vader' of 'mijn ouders'?Hier dus soortgelijk verhaal... met mijn bruiloft afgelopen jaar is hij wel aanwezig geweest bij het officiele deel. Nu ben ik sinds kort zwanger en moet ik dat over een tijdje laten weten... ben heel benieuwd hoe dat zal verlopen. Hoe is dat bij jou gegaan met eventueel trouwen en kinderen?
vrijdag 12 maart 2010 om 10:55
Ik vind dat je wel moet gaan. Toen mijn ouders waren gescheiden kwamen mijn ooms en tantes van vaders kant niet meer op mijn verjaardag en daar heb ik me best door in de steek gelaten gevoelt. Ik had tenslotte niets met die scheiding te maken.
Ik denk dat het juist fijn is voor je nichtje als je komt. Leg dus maar aan je broer uit dat het niets met hem te maken heeft, maar je het echt voor haar doet. Zij hoeft toch niet te boeten voor wat er allemaal gebeurt?
Ik denk dat het juist fijn is voor je nichtje als je komt. Leg dus maar aan je broer uit dat het niets met hem te maken heeft, maar je het echt voor haar doet. Zij hoeft toch niet te boeten voor wat er allemaal gebeurt?
vrijdag 12 maart 2010 om 11:01
Hier een beetje dezelfde situatie als bij keeprunning. Ik was dan alleen wat ouder en niet meer thuiswonend. Jongste thuis ook 12. Mijn vader komt nog gewoon bij de jongsten op de verjaardag tenzij ze toevallig bij hem zijn tijdens hun verjaardag. Andersom heeft mijn moeder er meer moeite mee om naar de verjaardagen te gaan als ze bij mijn vader zijn. Vader woont nog in het huis waar ze gezamenlijk ook woonden. Als het zo uitkomt zijn ze ook tegelijk op andere verjaardagen en dat gaat prima. Af en toe wel wat een gespannen sfeertje maar dat is misschien wel onvermijdelijk. Ik heb ook direct aangegeven dat ik geen lastige situaties wil met verjaardagen. Bijvoorbeeld moeder voor de middag uitnodigen omdat vader 's avonds al komt. Het zijn volwassen mensen en dan gedragen ze zich maar even .
vrijdag 12 maart 2010 om 11:01
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 was maar er was geen nieuwe partner in het spel. Het heeft 9 jaar geduurd voordat m'n vader weer bij ons thuis kwam op de verjaardag van m'n broer.
Het was voor m'n ouders te pijnlijk en te moeilijk om met elkaar te worden geconfronteerd.
Nu gaat het prima op verjaardagen. Mijn vader is 7 jaar geleden hertrouwd. Mijn moeder is op hun huwelijksreceptie geweest om te feliciteren. Mijn stiefmoeder gaat ook mee naar verjaardagen en dat gaat prima. Het is een fijne vrouw.
Het heeft ons jaren gekost dat ze weer 'on speaking terms' zijn gekomen maar nu is iedereen happy met het nieuwe evenwicht.
Je broer mag het jou niet verwijten als jij wel naar die verjaardag gaat. Maak hem duidelijk dat jij geen partij wilt zijn in deze situatie en dat het jou om je nichtje gaat.
Het was voor m'n ouders te pijnlijk en te moeilijk om met elkaar te worden geconfronteerd.
Nu gaat het prima op verjaardagen. Mijn vader is 7 jaar geleden hertrouwd. Mijn moeder is op hun huwelijksreceptie geweest om te feliciteren. Mijn stiefmoeder gaat ook mee naar verjaardagen en dat gaat prima. Het is een fijne vrouw.
Het heeft ons jaren gekost dat ze weer 'on speaking terms' zijn gekomen maar nu is iedereen happy met het nieuwe evenwicht.
Je broer mag het jou niet verwijten als jij wel naar die verjaardag gaat. Maak hem duidelijk dat jij geen partij wilt zijn in deze situatie en dat het jou om je nichtje gaat.
vrijdag 12 maart 2010 om 11:05
quote:MissyT78 schreef op 12 maart 2010 @ 10:50:
@ Liv, het gaat broer er niet om dat hij niet mag komen. Hij zegt letterlijk dat ik een inschattingsfout maak en zijn kínderen er een verkeerd beeld mee geef.
Dus hij vindt het niet erg dat hij niet mag komen, maar vindt dan wél dat jij ook niet moet gaan? Begrijp ik het zo goed?
Maar begrijpt je broer dan niet dat jíj niet de "boosdoener" bent?
Wat voor verkeerd beeld zou een kind van 16 hiervan krijgen dan?
@ Liv, het gaat broer er niet om dat hij niet mag komen. Hij zegt letterlijk dat ik een inschattingsfout maak en zijn kínderen er een verkeerd beeld mee geef.
Dus hij vindt het niet erg dat hij niet mag komen, maar vindt dan wél dat jij ook niet moet gaan? Begrijp ik het zo goed?
Maar begrijpt je broer dan niet dat jíj niet de "boosdoener" bent?
Wat voor verkeerd beeld zou een kind van 16 hiervan krijgen dan?
vrijdag 12 maart 2010 om 11:10
Liv, hij vindt dat ex-schoonzus (incl. complete ex-schoonfamilie) in haar knuistje staat te lachen en ik een soort van haar kant kies ofzo. Terwijl ik nooit naar háár verjaardag zou gaan (zijn 20 jaar lang niet echt vriendinnen geweest en als ik nu naar haar verjaardag zou gaan, zou dat wel enigzins gek zijn).
Maar mijn nichtje en ik... we hebben een speciale band. Zij heeft me uitgenodigd en op basis van haar verzoek heb ik besloten te gaan. Dat viel niet in goede aarde bij broer.
Ik vind het eigenlijk gewoon gemeen dat hij zegt dat ik zn kinderen een schop geef. Hij overviel me ermee terwijl ik nog op mijn werk zat ook. Ik snap ook niet hoe het ziet en al helemaal niet zo goed hoe het allemaal dan wel zou horen.
Ik heb aan de ene kant met hem te doen en aan de andere kant heeft hij er echt wel een zootje van gemaakt...
Kinderen komen niet bij hem (willen ze niet, omdat hij bij nieuwe vriendin woont). Ze bezoeken hem wanneer hij aan het werk is (eigen zaak, ze lopen daar gewoon binnen als ze zin hebben).
Maar mijn nichtje en ik... we hebben een speciale band. Zij heeft me uitgenodigd en op basis van haar verzoek heb ik besloten te gaan. Dat viel niet in goede aarde bij broer.
Ik vind het eigenlijk gewoon gemeen dat hij zegt dat ik zn kinderen een schop geef. Hij overviel me ermee terwijl ik nog op mijn werk zat ook. Ik snap ook niet hoe het ziet en al helemaal niet zo goed hoe het allemaal dan wel zou horen.
Ik heb aan de ene kant met hem te doen en aan de andere kant heeft hij er echt wel een zootje van gemaakt...
Kinderen komen niet bij hem (willen ze niet, omdat hij bij nieuwe vriendin woont). Ze bezoeken hem wanneer hij aan het werk is (eigen zaak, ze lopen daar gewoon binnen als ze zin hebben).
vrijdag 12 maart 2010 om 11:12
Mijn vader is nooit op mijn verjaardagen geweest, en zijn broers wel met enige regelmaat. Tja, zo was het nou eenmaal, en zeker als je nichtje 16 wordt lijkt het mij haar eigen keuze.
Verder tja.. ik heb nog wel sporadisch contact met mijn "vader", maar ik denk niet dat hij welkom zou zijn op mijn bruiloft. Maar ja, ik woon ook al anderhalf jaar samen en hij heeft mijn vriend nog nooit ontmoet en is nog nooit bij mij thuis geweest. Als ik kinderen zou krijgen betwijfel ik zeer of hij ze zou mogen zien.
Verder tja.. ik heb nog wel sporadisch contact met mijn "vader", maar ik denk niet dat hij welkom zou zijn op mijn bruiloft. Maar ja, ik woon ook al anderhalf jaar samen en hij heeft mijn vriend nog nooit ontmoet en is nog nooit bij mij thuis geweest. Als ik kinderen zou krijgen betwijfel ik zeer of hij ze zou mogen zien.
vrijdag 12 maart 2010 om 11:13
Ik hoop zo met heel mijn hart dat het ooit wordt zoals de meesten van jullie beschrijven; dat vader en moeder ooit weer op de verjaardagen zullen zijn. En inderdaad, nichtje gaat misschien wel ooit trouwen. Daar zouden ze toch allebei in goede harmonie bij moeten kunnen zijn.
Zo'n scheiding heeft trouwens ontzettend veel invloed op de hele familie he? Mijn ouders (aardig op leeftijd) hebben het er zo moeilijk mee. Zo zielig.
Zo'n scheiding heeft trouwens ontzettend veel invloed op de hele familie he? Mijn ouders (aardig op leeftijd) hebben het er zo moeilijk mee. Zo zielig.
vrijdag 12 maart 2010 om 11:14
Tja, je broer klinkt eerlijk gezegd behoorlijk egoïstisch en onvolwassen. Ik zou hem lekker in zijn sop gaar laten koken, en tegen hem zeggen (als je dat al niet gedaan hebt) wat je hier tegen ons zegt.
Wat je zelf ook al zegt: hij heeft er een zootje van gemaakt, dus waarom zou jij daar voor moeten "boeten"?
Wat je zelf ook al zegt: hij heeft er een zootje van gemaakt, dus waarom zou jij daar voor moeten "boeten"?
vrijdag 12 maart 2010 om 11:17
quote:MissyT78 schreef op 12 maart 2010 @ 10:29:
Mijn broer is eind vorig jaar gescheiden, hij had een ander.
Wie zijn billen brand moet op de blaren zitten. Mijns inziens heeft hij dit aan zichzelf te danken. Wat er gebeurd is is nog vers. Jouw broer doet er goed aan om iedereen de tijd te geven om te wennen aan de nieuwe situatie. Zijn dochter heeft niks verkeerd gedaan, waarom moet zij dan `gestraft` worden met dat jij niet mag komen op haar verjaardag? Nee ik snap niks van zijn verontwaardiging en ook ik kan alleen maar zeggen: gaan.
Mijn broer is eind vorig jaar gescheiden, hij had een ander.
Wie zijn billen brand moet op de blaren zitten. Mijns inziens heeft hij dit aan zichzelf te danken. Wat er gebeurd is is nog vers. Jouw broer doet er goed aan om iedereen de tijd te geven om te wennen aan de nieuwe situatie. Zijn dochter heeft niks verkeerd gedaan, waarom moet zij dan `gestraft` worden met dat jij niet mag komen op haar verjaardag? Nee ik snap niks van zijn verontwaardiging en ook ik kan alleen maar zeggen: gaan.
vrijdag 12 maart 2010 om 11:18
