Overig
alle pijlers
3000+ still going strong! deel 41
zondag 14 maart 2010 om 12:48
14 oktober, een gedenkwaardige dag. De dag waarop de verslaving der verslavingen ontstond. Kon je al niet van het forum wegblijven? Blijf dan hier WEG. Maar als je het wel vermakelijk vindt allemaal, kus dan Floor haar voeten uit dankbaarheid voor het beginnen van de 3000-cyclus. We zijn bij deel 41 intussen en we zijn er nog lang niet klaar mee! Voel je welkom om de volgende 3000 posts te vullen met lief, leed, lach, traan... eigenlijk gewoon met alles wat je maar kwijt wilt. Iedereen mag meedoen, maar denk erom: na 3 posts hoor je erbij!
Regels? 3 maar:
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
2. Toon respect naar elkaar in elke situatie.
3. Verdriet wordt niet vergeleken, elk leed is leed.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 15 maart 2010 om 18:42
Mijn man vind het ook vreemd van zijn moeder en snapt dat ik wil afwachten maar toch teleurgesteld ben in haar.
Ja die medicijnen voel ik ook wel. De woede en onrust die ik de laatste tijd weer had en de vele negatieve gedachten zijn wel veel minder gelukkig maar ben wel erg moe en voel weer minder dingen. Ook de leukere kanten van het leven.
Baal ook enorm van de onrust in dit huis. Niks is af hier. De woonkamer heeft nog geen laminaat en behang, de slaapkamer zijn we beetje bij beetje aan het opbouwen enz. En juist dan word ik nog onrustiger. Ben nu net even gaan vegen in de studeerkamer en mijn bureau op gaan ruimen. Gewoon om de rust te bewaren daar waar mogelijk is.
Ja die medicijnen voel ik ook wel. De woede en onrust die ik de laatste tijd weer had en de vele negatieve gedachten zijn wel veel minder gelukkig maar ben wel erg moe en voel weer minder dingen. Ook de leukere kanten van het leven.
Baal ook enorm van de onrust in dit huis. Niks is af hier. De woonkamer heeft nog geen laminaat en behang, de slaapkamer zijn we beetje bij beetje aan het opbouwen enz. En juist dan word ik nog onrustiger. Ben nu net even gaan vegen in de studeerkamer en mijn bureau op gaan ruimen. Gewoon om de rust te bewaren daar waar mogelijk is.
maandag 15 maart 2010 om 18:46
Ik zit nu aan de koffie en neem nog een sigaretje en ga dan heerlijk in een heet bad liggen en maar duimen dat ontsteking knalt.. anders moet ik morgen onder plaatselijke verdoving en gaat doc het opensnijden... en das nie leuk nie.. dat kan ik jullie wel vertellen
een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
maandag 15 maart 2010 om 18:47
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 15 maart 2010 @ 18:43:
Geen idee Appel of dat nu nog doorwerkt. Het zou kunnen.
Het is heel goed mogelijk. Als je je medicatie niet inneemt merk je daar pas een paar dagen of langer wat van omdat het een opgebouwde spiegel verstoort. Dat ligt aan het soort medicijn wat jij dus hebt.
Dat merk je eigenlijk nooit dezelfde dag of de dag erna.
Dit is een ander verhaal dan pijnstillers of iets dergelijks, die slik je voor een directe werking.
Geen idee Appel of dat nu nog doorwerkt. Het zou kunnen.
Het is heel goed mogelijk. Als je je medicatie niet inneemt merk je daar pas een paar dagen of langer wat van omdat het een opgebouwde spiegel verstoort. Dat ligt aan het soort medicijn wat jij dus hebt.
Dat merk je eigenlijk nooit dezelfde dag of de dag erna.
Dit is een ander verhaal dan pijnstillers of iets dergelijks, die slik je voor een directe werking.
maandag 15 maart 2010 om 18:51
quote:minny schreef op 15 maart 2010 @ 18:46:
Niet lullig bedoelt IBI...maar ehm...is het niet vervelender voor jouw man dan voor jou? Ik bedoel, het is zijn moeder en het lijkt nu alsof het voor jou erger is dat ze niks laat horen...
Is niet lullig hoor maar aangezien ik de enige ben die het contact met haar onderhoud en mijn man dingen rondom haar maar zijdelinks mee krijgt zit ik er idd. meer mee dan mijn man.
Ik ben degene die mee is gegaan naar advocaten, brieven voor haar schreef, conflicten tussen haar en haar kinderen besprak en tussen bemiddelde, degene die eraan dacht dat ze jarig was/sterfdag van haar moeder is/even belt nadat ze een zwaar gesprek heeft gehad of gewoon naar de tandarts is geweest.
Niet lullig bedoelt IBI...maar ehm...is het niet vervelender voor jouw man dan voor jou? Ik bedoel, het is zijn moeder en het lijkt nu alsof het voor jou erger is dat ze niks laat horen...
Is niet lullig hoor maar aangezien ik de enige ben die het contact met haar onderhoud en mijn man dingen rondom haar maar zijdelinks mee krijgt zit ik er idd. meer mee dan mijn man.
Ik ben degene die mee is gegaan naar advocaten, brieven voor haar schreef, conflicten tussen haar en haar kinderen besprak en tussen bemiddelde, degene die eraan dacht dat ze jarig was/sterfdag van haar moeder is/even belt nadat ze een zwaar gesprek heeft gehad of gewoon naar de tandarts is geweest.
