Overig
alle pijlers
Autistenhumor
vrijdag 9 april 2010 om 22:07
Af en toe lees ik een droge opmerking door een autist die ontzettend lollig is. Dus bij deze een topic.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
MILF in the making 
zaterdag 10 april 2010 om 09:33
quote:hans66 schreef op 10 april 2010 @ 09:25:
[...]
Ik krijg weinig hulp van de begeleiding, en ze zien het wel zitten dat ik zelfstandig ga wonen. Ik kan erg veel dingen zelf, maar dat zijn nogal concrete dingen: schoonmaken, koken, zelfstandig reizen. Op het sociale vlak is het wat minder, maar beslist niet slecht. Aan het gedrag van anderen kan ik i.h.a. opmaken dat mijn sociale vaardigheden (of het gebrek eraan) acceptabel zijn.
Hans, heb jij dan hiervoor niet zelfstandig gewoond? Het lastige bij Muizelientje van MCDD is dat haar sociale vaardigheden redelijk goed zijn, "beter" dan van gemiddeld klassiek autisme, maar het is net zo goed aangeleerd, overigens. Maar het is minder zichtbaar waardoor het bij MCDD-ers lang duurt voordat je een diagnose krijgt. Maar hoewel Muizelientje erg jong nog is, merk ik dat bijv. die zelfstandigheid een drama is. Je moet letterlijk elke dag zeggen dat ontbijt niet uit chips bestaat, dat ze om haar persoonlijke hygiene moet denken etc.
Hans hoe ging dat bij jou en hoe ervaren anderen dat op dit topic?
[...]
Ik krijg weinig hulp van de begeleiding, en ze zien het wel zitten dat ik zelfstandig ga wonen. Ik kan erg veel dingen zelf, maar dat zijn nogal concrete dingen: schoonmaken, koken, zelfstandig reizen. Op het sociale vlak is het wat minder, maar beslist niet slecht. Aan het gedrag van anderen kan ik i.h.a. opmaken dat mijn sociale vaardigheden (of het gebrek eraan) acceptabel zijn.
Hans, heb jij dan hiervoor niet zelfstandig gewoond? Het lastige bij Muizelientje van MCDD is dat haar sociale vaardigheden redelijk goed zijn, "beter" dan van gemiddeld klassiek autisme, maar het is net zo goed aangeleerd, overigens. Maar het is minder zichtbaar waardoor het bij MCDD-ers lang duurt voordat je een diagnose krijgt. Maar hoewel Muizelientje erg jong nog is, merk ik dat bijv. die zelfstandigheid een drama is. Je moet letterlijk elke dag zeggen dat ontbijt niet uit chips bestaat, dat ze om haar persoonlijke hygiene moet denken etc.
Hans hoe ging dat bij jou en hoe ervaren anderen dat op dit topic?
zaterdag 10 april 2010 om 09:38
quote:Solomio schreef op 10 april 2010 @ 09:31:
[...]
doet mij tegenwoordig echt pijn. Want mijn oudste iig die merkt heel goed dat zijn gedrag niet 'normaal' is en hij heeft er veel verdriet van dat hij niet begrijpt wat ie fout doet.
Muizelientje weet dat ze MCDD heeft. Er is een boekje dat heet 'Alle katten hebben Asperger". Dat heb ik voor haar gekocht - ze is dol op katten dus dat legt een link - en hoewel het voor Asperger is, zijn er wel een aantal overeenkomstige punten. Er is ook een Alle Honden Hebben ADHD variant. Muizelientje krijgt ook een autipas van mij. Zij vind het heel moeilijk als ze weer een boos-bui heeft gehad. Omdat ze weet dat ze dan lelijke woorden zegt (echt met 'k' schelden enzo) en de halve huisraad weer vliegles krijgt.
Het "voordeel" wat ik heb is dat ik Muizelientje altidj overal mee naar toe heb genomen waardoor ze redelijk met prikkels om kan gaan, al merk ik nu ze in de puberteit komt, dat ik daar meer rekening mee moet houden - wat ik dan ook doe.
[...]
doet mij tegenwoordig echt pijn. Want mijn oudste iig die merkt heel goed dat zijn gedrag niet 'normaal' is en hij heeft er veel verdriet van dat hij niet begrijpt wat ie fout doet.
Muizelientje weet dat ze MCDD heeft. Er is een boekje dat heet 'Alle katten hebben Asperger". Dat heb ik voor haar gekocht - ze is dol op katten dus dat legt een link - en hoewel het voor Asperger is, zijn er wel een aantal overeenkomstige punten. Er is ook een Alle Honden Hebben ADHD variant. Muizelientje krijgt ook een autipas van mij. Zij vind het heel moeilijk als ze weer een boos-bui heeft gehad. Omdat ze weet dat ze dan lelijke woorden zegt (echt met 'k' schelden enzo) en de halve huisraad weer vliegles krijgt.
Het "voordeel" wat ik heb is dat ik Muizelientje altidj overal mee naar toe heb genomen waardoor ze redelijk met prikkels om kan gaan, al merk ik nu ze in de puberteit komt, dat ik daar meer rekening mee moet houden - wat ik dan ook doe.
zaterdag 10 april 2010 om 09:38
Muis, de zelfstandigheid van mijn oudste is om te huilen. En omdat hij zo slim is blijf ik het soms onbegrijpelijk vinden dat hij bepaalde dingen maar niet schijnt te kunnen aanleren.
Hij is momenteel opgenomen in een kinderkliniek en nu, na een half jaar, wordt het behandelteam eigenlijk steeds somberder over zijn mogelijkheden.
Hans schrijft dat hij zelfstandig kan reizen. Mijn oudste is slim genoeg om hem te gaan leren hoe hij van A naar B moet, maar er zijn onderweg zoveel situaties die zich kunnen voordoen, waar hij absoluut niet mee overweg kan, dat er toch grote twijfels zijn of hij ooit zelfstandig zal kunnen reizen. Volgend jaar gaat hij naar de middelbare school, ver van huis, en hij zal dus iedere dag gebracht en gehaald moeten worden.
Hij is momenteel opgenomen in een kinderkliniek en nu, na een half jaar, wordt het behandelteam eigenlijk steeds somberder over zijn mogelijkheden.
Hans schrijft dat hij zelfstandig kan reizen. Mijn oudste is slim genoeg om hem te gaan leren hoe hij van A naar B moet, maar er zijn onderweg zoveel situaties die zich kunnen voordoen, waar hij absoluut niet mee overweg kan, dat er toch grote twijfels zijn of hij ooit zelfstandig zal kunnen reizen. Volgend jaar gaat hij naar de middelbare school, ver van huis, en hij zal dus iedere dag gebracht en gehaald moeten worden.
Everything will be fine in the end. If not... well, you failed again.
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 10 april 2010 om 09:42
quote:Muis66 schreef op 10 april 2010 @ 09:33:
Hans, heb jij dan hiervoor niet zelfstandig gewoond?
Ik woonde voorheen bij mijn ouders.
quote:Hans hoe ging dat bij jou en hoe ervaren anderen dat op dit topic?
Het zelfstandig worden? Bepaalde vaardigheden leerde ik gedeeltelijk van mijn moeder, zoals stofzuigen, boodschappen doen en afdrogen. Koken, dweilen, WC schoonmaken leerde ik op de woonvorm.
Op sommige punten ben ik behoorlijk ver: ik kan zelf een vliegreis regelen, en hoe het op een vliegveld eraan toegaat. En dan niet alleen op Schiphol, maar ook in het buitenland. Ik ben ook erg handig met het openbaar vervoer in bijv. Parijs of Berlijn. Anderen zeggen dat ik heel wat durf op dit gebied. Ook de papieren kan ik goed regelen, bijv. een visum voor een vreemd land.
En apparaten heb ik erg snel door. Mijn medebewoner heeft erg veel moeite om apparaten te gebruiken. Er zijn dus vaardigheden waarmee sommige autisten erg veel moeite hebben (waarin zij een duidelijke handicap ervaren), maar waarin andere autisten juist veel sterker zijn dan een gemiddelde niet-autist.
Hans, heb jij dan hiervoor niet zelfstandig gewoond?
Ik woonde voorheen bij mijn ouders.
quote:Hans hoe ging dat bij jou en hoe ervaren anderen dat op dit topic?
Het zelfstandig worden? Bepaalde vaardigheden leerde ik gedeeltelijk van mijn moeder, zoals stofzuigen, boodschappen doen en afdrogen. Koken, dweilen, WC schoonmaken leerde ik op de woonvorm.
Op sommige punten ben ik behoorlijk ver: ik kan zelf een vliegreis regelen, en hoe het op een vliegveld eraan toegaat. En dan niet alleen op Schiphol, maar ook in het buitenland. Ik ben ook erg handig met het openbaar vervoer in bijv. Parijs of Berlijn. Anderen zeggen dat ik heel wat durf op dit gebied. Ook de papieren kan ik goed regelen, bijv. een visum voor een vreemd land.
En apparaten heb ik erg snel door. Mijn medebewoner heeft erg veel moeite om apparaten te gebruiken. Er zijn dus vaardigheden waarmee sommige autisten erg veel moeite hebben (waarin zij een duidelijke handicap ervaren), maar waarin andere autisten juist veel sterker zijn dan een gemiddelde niet-autist.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 10 april 2010 om 09:48
Ik ben zorgcoördinator op een middelbare school en ook personal coach van een jongen van 12 met asperger.
Laatst in de gymles was hij boos geworden en hij zei tegen de docent "ik ga naar huis!" Waarop de docent antwoorde "ja, moet je vooral doen!"
Je raad het al, hij is naar huis gegaan. En uiteraard toen ik het voorval met hem besprak, begreep hij echt niet wat hij fout had gedaan. "Hij zei toch dat ik naar huis mocht gaan!" Hij heeft ook geen straf gehad nadat het aan de docent uitgelegd was,
Laatst in de gymles was hij boos geworden en hij zei tegen de docent "ik ga naar huis!" Waarop de docent antwoorde "ja, moet je vooral doen!"
Je raad het al, hij is naar huis gegaan. En uiteraard toen ik het voorval met hem besprak, begreep hij echt niet wat hij fout had gedaan. "Hij zei toch dat ik naar huis mocht gaan!" Hij heeft ook geen straf gehad nadat het aan de docent uitgelegd was,
zaterdag 10 april 2010 om 09:48
quote:Solomio schreef op 10 april 2010 @ 09:38:
Muis, de zelfstandigheid van mijn oudste is om te huilen. En omdat hij zo slim is blijf ik het soms onbegrijpelijk vinden dat hij bepaalde dingen maar niet schijnt te kunnen aanleren.
Hij is momenteel opgenomen in een kinderkliniek en nu, na een half jaar, wordt het behandelteam eigenlijk steeds somberder over zijn mogelijkheden.
Hans schrijft dat hij zelfstandig kan reizen. Mijn oudste is slim genoeg om hem te gaan leren hoe hij van A naar B moet, maar er zijn onderweg zoveel situaties die zich kunnen voordoen, waar hij absoluut niet mee overweg kan, dat er toch grote twijfels zijn of hij ooit zelfstandig zal kunnen reizen. Volgend jaar gaat hij naar de middelbare school, ver van huis, en hij zal dus iedere dag gebracht en gehaald moeten worden.
Ik heb Muizelientje geleerd om met de bus naar school te gaan (lo). Dat is 200 meter naar de bushalte, 7 haltes, dan uitstappen en 300 meter lopen. Om haar dat aan te leren ben ik een half jaar bezig geweest - enkele reis. Bij haar was het vooral het vertrouwen krijgen dat ze het kon. Weten waar ze er in en er uit moet, en het busnummer is geen probleem, het is het vertrouwen. Mensen staan je dan aan te staren: een half jaar???? Ja, want het is echt per paar decamater opbouwen en afbouwen. Op hoekjes staan, steeds verder weg staan etc.
Ik vond het wel moeilijk, ik reisde zelf op mijn 10de al met het OV en zelfs met de trein - moet ik zeggen dat dat toen ook wel kon, meer dan nu, en ik reisde probleemloos de wereld over. Ik moe(s)t echt mijn zevenmijlslaarzen uitdoen.
Muis, de zelfstandigheid van mijn oudste is om te huilen. En omdat hij zo slim is blijf ik het soms onbegrijpelijk vinden dat hij bepaalde dingen maar niet schijnt te kunnen aanleren.
Hij is momenteel opgenomen in een kinderkliniek en nu, na een half jaar, wordt het behandelteam eigenlijk steeds somberder over zijn mogelijkheden.
Hans schrijft dat hij zelfstandig kan reizen. Mijn oudste is slim genoeg om hem te gaan leren hoe hij van A naar B moet, maar er zijn onderweg zoveel situaties die zich kunnen voordoen, waar hij absoluut niet mee overweg kan, dat er toch grote twijfels zijn of hij ooit zelfstandig zal kunnen reizen. Volgend jaar gaat hij naar de middelbare school, ver van huis, en hij zal dus iedere dag gebracht en gehaald moeten worden.
Ik heb Muizelientje geleerd om met de bus naar school te gaan (lo). Dat is 200 meter naar de bushalte, 7 haltes, dan uitstappen en 300 meter lopen. Om haar dat aan te leren ben ik een half jaar bezig geweest - enkele reis. Bij haar was het vooral het vertrouwen krijgen dat ze het kon. Weten waar ze er in en er uit moet, en het busnummer is geen probleem, het is het vertrouwen. Mensen staan je dan aan te staren: een half jaar???? Ja, want het is echt per paar decamater opbouwen en afbouwen. Op hoekjes staan, steeds verder weg staan etc.
Ik vond het wel moeilijk, ik reisde zelf op mijn 10de al met het OV en zelfs met de trein - moet ik zeggen dat dat toen ook wel kon, meer dan nu, en ik reisde probleemloos de wereld over. Ik moe(s)t echt mijn zevenmijlslaarzen uitdoen.
zaterdag 10 april 2010 om 10:02
quote:Muis66 schreef op 10 april 2010 @ 09:48:
Ik vond het wel moeilijk, ik reisde zelf op mijn 10de al met het OV en zelfs met de trein - moet ik zeggen dat dat toen ook wel kon, meer dan nu, en ik reisde probleemloos de wereld over. Ik moe(s)t echt mijn zevenmijlslaarzen uitdoen.
Daarover kan ik nog wel interessants vertellen. Ik was een jaar of 10 en mijn moeder bracht me geregeld naar de oogarts in Zwolle. We liepen naar het station en toen riep ik: "Ik kan alleen met de trein reizen."
Zij: "O ja?"
Ik: "Ja."
Zij: "Okay, dan speel ik even medereiziger."
Er kwam een soort rollenspel.
Ik liep naar een vertrekstaat.
Ik: "We moet dat spoor hebben." Ik keek rond op het station en liep naar het juiste perron.
De trein kwam eraan en we stappen erin.
Ik: "Ik weet bij welk station we eruit moeten."
Zij: "O ja?"
Op een gegeven moment kwamen we op het station in Zwolle.
Ik: "Hier moeten we eruit!"
Zij keek naar buiten om te kijken in welke plaats we zijn.
Zij: "Ja, dat klopt inderdaad, Hans!"
Ik vond het wel moeilijk, ik reisde zelf op mijn 10de al met het OV en zelfs met de trein - moet ik zeggen dat dat toen ook wel kon, meer dan nu, en ik reisde probleemloos de wereld over. Ik moe(s)t echt mijn zevenmijlslaarzen uitdoen.
Daarover kan ik nog wel interessants vertellen. Ik was een jaar of 10 en mijn moeder bracht me geregeld naar de oogarts in Zwolle. We liepen naar het station en toen riep ik: "Ik kan alleen met de trein reizen."
Zij: "O ja?"
Ik: "Ja."
Zij: "Okay, dan speel ik even medereiziger."
Er kwam een soort rollenspel.
Ik liep naar een vertrekstaat.
Ik: "We moet dat spoor hebben." Ik keek rond op het station en liep naar het juiste perron.
De trein kwam eraan en we stappen erin.
Ik: "Ik weet bij welk station we eruit moeten."
Zij: "O ja?"
Op een gegeven moment kwamen we op het station in Zwolle.
Ik: "Hier moeten we eruit!"
Zij keek naar buiten om te kijken in welke plaats we zijn.
Zij: "Ja, dat klopt inderdaad, Hans!"
World of Warcraft: Legion
zaterdag 10 april 2010 om 10:04
zaterdag 10 april 2010 om 10:16
Ik reis momenteel iedere week op zondag met mijn oudste naar de kliniek en op vrijdag weer naar huis. En ik probeer hem te laten zien welke stappen ik dan allemaal neem om zo'n reis te maken. Maar het komt niet bij hem aan lijkt wel. Deels omdat ik niet in staat ben om de stapjes zo klein te maken als nodig is, en deels omdat hij toch niet van plan is om alleen te gaan reizen, dus hoeft hij dat allemaal niet te weten.
Everything will be fine in the end. If not... well, you failed again.
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 10 april 2010 om 10:17
Zoon van vriendin is autist.
Toen hij nog klein was en in bad zat zei ze :" V, geen waterballet maken he?"
Na aantal keer zei hij nogal pissig:"maham je denkt toch niet dat ik ballet sta te doen in de badkamer he?"
Nog een situatie.
Vriendin en gezin gaan op vakantie, van te voren al besproken hoe en wat, en ook dat ze zouden gaan vliegen.
V helemaal in de stress en huilen...jawel hoor hij kon niet mee want..hij kon immers niet vliegen!!
Toen hij nog klein was en in bad zat zei ze :" V, geen waterballet maken he?"
Na aantal keer zei hij nogal pissig:"maham je denkt toch niet dat ik ballet sta te doen in de badkamer he?"
Nog een situatie.
Vriendin en gezin gaan op vakantie, van te voren al besproken hoe en wat, en ook dat ze zouden gaan vliegen.
V helemaal in de stress en huilen...jawel hoor hij kon niet mee want..hij kon immers niet vliegen!!
zaterdag 10 april 2010 om 10:21
quote:Lilith75 schreef op 10 april 2010 @ 10:17:
Zoon van vriendin is autist.
Toen hij nog klein was en in bad zat zei ze :" V, geen waterballet maken he?"
Na aantal keer zei hij nogal pissig:"maham je denkt toch niet dat ik ballet sta te doen in de badkamer he?"Ik wist eerst niet wat daarmee bedoeld werd. Ik dacht in eerste instantie aan ondiep water waar ballet is te zien... met waterballerina's!"
Zoon van vriendin is autist.
Toen hij nog klein was en in bad zat zei ze :" V, geen waterballet maken he?"
Na aantal keer zei hij nogal pissig:"maham je denkt toch niet dat ik ballet sta te doen in de badkamer he?"Ik wist eerst niet wat daarmee bedoeld werd. Ik dacht in eerste instantie aan ondiep water waar ballet is te zien... met waterballerina's!"
World of Warcraft: Legion
zaterdag 10 april 2010 om 10:21
Herinner me ineens dat ik voor het eerst een spijkerbroek voor mijn oudste had gekocht. Hij wilde em niet aan, maakte echt een enorm drama. Bij doorvragen bleek hij bang te zijn voor de spijkers in de broek.
Everything will be fine in the end. If not... well, you failed again.
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 27 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 10 april 2010 om 10:56
Nog een voorbeeld van Suske en Wiske:
Een grondsteward op een vliegveld vraagt aan een jongetje: "Hou je van vliegen?"
Jongetje: "Nou en of!"
Steward: "Zal ik er dan eentje voor je vangen?"
Dezelfde soort humor als het tweede voorbeeld van Lilith, alleen in haar geval is de woordspeling minder groot, gaat het nog steeds om het werkwoord "vliegen".
Een grondsteward op een vliegveld vraagt aan een jongetje: "Hou je van vliegen?"
Jongetje: "Nou en of!"
Steward: "Zal ik er dan eentje voor je vangen?"
Dezelfde soort humor als het tweede voorbeeld van Lilith, alleen in haar geval is de woordspeling minder groot, gaat het nog steeds om het werkwoord "vliegen".
World of Warcraft: Legion
zaterdag 10 april 2010 om 11:03
"zet je bord maar achter neer" ( andere woorden voor de keuken)
Waarop hij verdwaasd om zich heen kijkt, en zijn bord achter zich op de grond neer zet.
En natuurlijk (maar die kennen de meeste van jullie al ) :
"Waarom heet een zandbak: Zandbak? En niet gewoon: "hele kleine steentjes bak ?"
Waarop hij verdwaasd om zich heen kijkt, en zijn bord achter zich op de grond neer zet.
En natuurlijk (maar die kennen de meeste van jullie al ) :
"Waarom heet een zandbak: Zandbak? En niet gewoon: "hele kleine steentjes bak ?"
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zaterdag 10 april 2010 om 11:13
quote:lemoos schreef op 09 april 2010 @ 22:45:
[...]
Ik was al blij dat ik geen bloemetjes en bijtjes verhaal hoefde af te steken . Moeders geinformeerd, en zij kwam niet meer bij.
Ja letterlijk nemen is populair: 'het is zo warm dat de mussen van het dak vallen' (leerling kijkt naar buiten en roept: 'd'r zijn helemaal geen mussen!').Dat hadden we vorig jaar met A ook idd.
[...]
Ik was al blij dat ik geen bloemetjes en bijtjes verhaal hoefde af te steken . Moeders geinformeerd, en zij kwam niet meer bij.
Ja letterlijk nemen is populair: 'het is zo warm dat de mussen van het dak vallen' (leerling kijkt naar buiten en roept: 'd'r zijn helemaal geen mussen!').Dat hadden we vorig jaar met A ook idd.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zaterdag 10 april 2010 om 11:35
Ik heb een broer met een vorm van autisme. Welke vorm precies is nooit uitgekomen, de onderzoeken waren ongeveer 20 jaar geleden nog niet zo heel erg ver denk ik. Hij is in ieder geval 'te autistisch' om in een gewoon bedrijf te werken (te hoge werkdruk) maar ook net 'te niet-autistisch' om helemaal te kunnen aarden op de sociale werkplaats.
Maar hij is bijvoorbeeld nooit emotioneel op momenten dat je het zou verwachten (buiten de woede-aanvallen om, maar die komen altijd onverwachts
) en sociaal gezien ook niet echt vaardig.
Toen oma overleed bijvoorbeeld, bleven onze ouders dus 's nachts bij opa. Ik vertel aan broer dat oma is overleden en dat ouders de dag erna komen. Hij reageert met een 'Oh. Wie smeert dan morgen mijn brood? Dan moet ik er eerder uit hoor. Of smeer jij mijn brood? Of moet ik het nu smeren?' en verder geen woord over overleden oma.
Of, toen ie jonger was, knikkeren op straat. Kind begint te huilen omdat zijn knikkers kwijt zijn, waarop mijn broer enthousiast een handje zand geeft. 'Ja want glas is eigenlijk zand, dus als je gewoon een handje zand neemt heb je heel veel knikkers'.
Of vissen uitzoeken voor mijn moeder haar verjaardag, voor in de vijver. Man van tuincentrum werd ietwat ongeduldig toen mijn broer uit die bak met heel veel vissen na ongeveer een half uur zijn keuze had gemaakt wélke het moesten worden. De man van tuincentrum dacht gewoon 'ik schep er een paar uit, ziet ie toch niet'. Wel dus. 'Nee iets meer naar links. Daar. Ja die ja, met die twee kleine vlekjes aan de linkerkant. En die andere, met dat rechtervinnetje iets langer dan de linker. Dan die iets lichtere oranje. Nee niet die. Die íets lichtere.' En maar enthousiast aan mij vragen of ik ook denk dat mam die vissen het mooiste vindt.
Ik weet niet beter dan dat hij zo is en wacht rustig een uur op de uitgekozen vissen of luister naar de uitleg over glas dat zand is en hoe dat dan gemaakt wordt. Maar soms heb ik er stiekem ook geen geduld voor, slecht he?
Maar hij is bijvoorbeeld nooit emotioneel op momenten dat je het zou verwachten (buiten de woede-aanvallen om, maar die komen altijd onverwachts
) en sociaal gezien ook niet echt vaardig. Toen oma overleed bijvoorbeeld, bleven onze ouders dus 's nachts bij opa. Ik vertel aan broer dat oma is overleden en dat ouders de dag erna komen. Hij reageert met een 'Oh. Wie smeert dan morgen mijn brood? Dan moet ik er eerder uit hoor. Of smeer jij mijn brood? Of moet ik het nu smeren?' en verder geen woord over overleden oma.
Of, toen ie jonger was, knikkeren op straat. Kind begint te huilen omdat zijn knikkers kwijt zijn, waarop mijn broer enthousiast een handje zand geeft. 'Ja want glas is eigenlijk zand, dus als je gewoon een handje zand neemt heb je heel veel knikkers'.
Of vissen uitzoeken voor mijn moeder haar verjaardag, voor in de vijver. Man van tuincentrum werd ietwat ongeduldig toen mijn broer uit die bak met heel veel vissen na ongeveer een half uur zijn keuze had gemaakt wélke het moesten worden. De man van tuincentrum dacht gewoon 'ik schep er een paar uit, ziet ie toch niet'. Wel dus. 'Nee iets meer naar links. Daar. Ja die ja, met die twee kleine vlekjes aan de linkerkant. En die andere, met dat rechtervinnetje iets langer dan de linker. Dan die iets lichtere oranje. Nee niet die. Die íets lichtere.' En maar enthousiast aan mij vragen of ik ook denk dat mam die vissen het mooiste vindt.
Ik weet niet beter dan dat hij zo is en wacht rustig een uur op de uitgekozen vissen of luister naar de uitleg over glas dat zand is en hoe dat dan gemaakt wordt. Maar soms heb ik er stiekem ook geen geduld voor, slecht he?
zaterdag 10 april 2010 om 11:53
quote:hans66 schreef op 10 april 2010 @ 09:29:
Ik vind mijn sociale vaardigheden op bepaalde punten nog steeds onvoldoende.Hans, ik heb je ontmoet op de viva-meet in Den Haag en wil je een compliment geven: ik vind jou wel sociaal vaardig. Je bent aardig, respectvol naar mensen toe en maakt leuke grapjes.
Ik vind mijn sociale vaardigheden op bepaalde punten nog steeds onvoldoende.Hans, ik heb je ontmoet op de viva-meet in Den Haag en wil je een compliment geven: ik vind jou wel sociaal vaardig. Je bent aardig, respectvol naar mensen toe en maakt leuke grapjes.