Overig
alle pijlers
Autistenhumor
vrijdag 9 april 2010 om 22:07
Af en toe lees ik een droge opmerking door een autist die ontzettend lollig is. Dus bij deze een topic.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
Zoon (tien jaar) zit op de bank achter zijn DSscherm geplakt. Op TV is er reclame. Het is de reclame van geweld tegen mensen met een publieke taak heb je zelf in de hand. In beeld ene Jan Stork in een rolstoel. Hij kan ergens niet door en wordt geholpen. Voice over zegt dat Jan Stork er meer aan had gehad als hij vorig jaar was geholpen. Toen werd hij tijdens zijn werk als conducteur door drie jongens in elkaar geslagen. Elf mensen zagen het gebeuren en niemand deed iets.
Zonder op te kijken van zijn scherm zegt zoon: Hoezo niemand deed iets? Die drie jongens sloegen hem toch in elkaar? Hij haalt zijn schouders op en speelt verder.
MILF in the making 
zaterdag 10 april 2010 om 22:31
zaterdag 10 april 2010 om 22:32
zaterdag 10 april 2010 om 22:32
zaterdag 10 april 2010 om 22:36
Hallo,
Ik herken zo veel dingen die jullie hier schrijven bij mijn man! Alles letterlijk nemen, niet sociaal zijn (geen vrienden, geen contact met familie), altijd eerlijk zijn en nog veel meer zaken. Hij is 46 en we zijn 10 jaar samen. Er is nooit een diagnose bij hem gesteld want hij is nooit onderzocht en ik weet ondertussen hoe ik met hem en zijn 'gedrag' om moet gaan. Maar ik denk dat zijn leven een stuk eenvoudiger was geweest als zijn ouders hem vroeger wel hadden laten onderzoeken.
Ik herken zo veel dingen die jullie hier schrijven bij mijn man! Alles letterlijk nemen, niet sociaal zijn (geen vrienden, geen contact met familie), altijd eerlijk zijn en nog veel meer zaken. Hij is 46 en we zijn 10 jaar samen. Er is nooit een diagnose bij hem gesteld want hij is nooit onderzocht en ik weet ondertussen hoe ik met hem en zijn 'gedrag' om moet gaan. Maar ik denk dat zijn leven een stuk eenvoudiger was geweest als zijn ouders hem vroeger wel hadden laten onderzoeken.
zaterdag 10 april 2010 om 22:37
quote:DarkRosePrincess schreef op 10 april 2010 @ 21:17:
Oudste is trouwens ook heel lief. Toen hij kleiner was wilde ik eens zijn jas wassen. Greep ik met mijn blote handen vol in een paar levende naaktslakken. Bleeeeegh. Zijn uitleg? Het is winter mam en ze hebben geen huisje, dus mogen ze in mijn jas wonen.Jech... en terwijl ik als 4-jarige ook gefascineerd was van slakken. Maar dat waren slakken met huisjes. Naaktslakken konden me niet boeien.
Oudste is trouwens ook heel lief. Toen hij kleiner was wilde ik eens zijn jas wassen. Greep ik met mijn blote handen vol in een paar levende naaktslakken. Bleeeeegh. Zijn uitleg? Het is winter mam en ze hebben geen huisje, dus mogen ze in mijn jas wonen.Jech... en terwijl ik als 4-jarige ook gefascineerd was van slakken. Maar dat waren slakken met huisjes. Naaktslakken konden me niet boeien.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 10 april 2010 om 22:37
Sjanie, hij kan alsnog getest worden hoor
DRP, ik snap em maar soms is dat voor mij een manier om het verdriet te kunnen dragen. Klinkt gek, maar een van mijn manieren is te bedenken dat het altijd erger kan. En dat geeft mij dan weer dat stukje kracht om toch maar weer door te gaan. Of dat de manier is, ik weet het niet. Ik zou niet weten hoe anders.
DRP, ik snap em maar soms is dat voor mij een manier om het verdriet te kunnen dragen. Klinkt gek, maar een van mijn manieren is te bedenken dat het altijd erger kan. En dat geeft mij dan weer dat stukje kracht om toch maar weer door te gaan. Of dat de manier is, ik weet het niet. Ik zou niet weten hoe anders.
zaterdag 10 april 2010 om 22:38
zaterdag 10 april 2010 om 22:39
mss moet je het je nieuwe motto maken , suus.
: bij boro is het gelukkig altijd net iets erger
( Ik hou van rauwe harde humor, we hebben thuis, als de kinderen in bed lagen uiteraard, al wat harde grappen laten vallen , das mijn manier van dealen. )
: bij boro is het gelukkig altijd net iets erger
( Ik hou van rauwe harde humor, we hebben thuis, als de kinderen in bed lagen uiteraard, al wat harde grappen laten vallen , das mijn manier van dealen. )
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zaterdag 10 april 2010 om 22:42
Roflol Bor,
Ik ben ook van de keiharde. Kwestie van overleven denk ik. Mijn vader was ook zo. Die lag op een bedje van de eerste hulp met zijn handen over zijn buik gevouwen. Zegt die mafketel: lijkt dit wel een beetje? Ik ben vast aan het oefenen.
De arme man ( en wij ook niet ) wisten niet dat hij drie dagen later daadwerkelijk zo in zijn kist zou liggen. Snoei en snoeihard, maar wat hebben we gelachen toen.
Ik ben ook van de keiharde. Kwestie van overleven denk ik. Mijn vader was ook zo. Die lag op een bedje van de eerste hulp met zijn handen over zijn buik gevouwen. Zegt die mafketel: lijkt dit wel een beetje? Ik ben vast aan het oefenen.
De arme man ( en wij ook niet ) wisten niet dat hij drie dagen later daadwerkelijk zo in zijn kist zou liggen. Snoei en snoeihard, maar wat hebben we gelachen toen.
zaterdag 10 april 2010 om 22:43
zaterdag 10 april 2010 om 22:44
suus.
tranen in mijn ogen van het lachen nu
Dat van je vader heb ik onlangs gelezen, moest ik ook zo om lachen, das idd mijn gevoel voor humor.
Toen ik door die hele situatie kapot zat, zei vriend : "ach ja, zo moeder zo dochter he". Je kon me wegdragen. Dat was echt zo'n heerlijk breekpunt. ( Wat door veel mensen -begrijpelijk- niet gewaardeerd kan worden )
tranen in mijn ogen van het lachen nu
Dat van je vader heb ik onlangs gelezen, moest ik ook zo om lachen, das idd mijn gevoel voor humor.
Toen ik door die hele situatie kapot zat, zei vriend : "ach ja, zo moeder zo dochter he". Je kon me wegdragen. Dat was echt zo'n heerlijk breekpunt. ( Wat door veel mensen -begrijpelijk- niet gewaardeerd kan worden )
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zaterdag 10 april 2010 om 22:45
Weet je waar ik altijd schijtziek van word? Die mensen die je dan vertelt dat teleurstellingen zo heftige reacties teweeg brengen. Zoals laatst, wilde Muisjelief naar Het Regent Gehaktballen in 3D. En die was uitverkocht. Dus maar naar een andere film. Maar ja, dan weet je, dan komt de boosheid toch.
Ze moet leren omgaan met teleurstellingen, zeggen 'ze' dan.
Ja dat weet ik.
En het is ook ergens zo. Maar voor een autist werkt het net even wat anders. Hun systeem is gelijk compleet van de leg en aan de rel.
Ik heb het afgeleerd.
Als iemand die stomme opmerkng maakt, zeg ik altijd dat ik bereid ben om het uit te leggen hoe het bij autisten werkt, als zij bereid zijn om dat verhaal van mij aan te nemen. Omdat omgaan met teleurstellingen als: ik trek je motto even onderuit, ook voor HEN geldt.
Ze moet leren omgaan met teleurstellingen, zeggen 'ze' dan.
Ja dat weet ik.
En het is ook ergens zo. Maar voor een autist werkt het net even wat anders. Hun systeem is gelijk compleet van de leg en aan de rel.
Ik heb het afgeleerd.
Als iemand die stomme opmerkng maakt, zeg ik altijd dat ik bereid ben om het uit te leggen hoe het bij autisten werkt, als zij bereid zijn om dat verhaal van mij aan te nemen. Omdat omgaan met teleurstellingen als: ik trek je motto even onderuit, ook voor HEN geldt.
zaterdag 10 april 2010 om 22:47
Dangeensuus, ik heb hem wel eens gevraagd of hij zich niet wil laten testen maar hij is zelf van mening dat het geen toegevoegde waarde heeft. Hij heeft er zelf ook geen last van dat ie is zoals ie is zegt ie.
Inmiddels weet ik hoe ik met hem en z'n 'vreemde' karaktertrekken om moet gaan dus dat gaat nu een stuk beter dan in het begin van onze relatie.
Inmiddels weet ik hoe ik met hem en z'n 'vreemde' karaktertrekken om moet gaan dus dat gaat nu een stuk beter dan in het begin van onze relatie.
zaterdag 10 april 2010 om 22:47