Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
vrijdag 19 maart 2010 om 19:01
Ik had twee keer hetzelfde bericht gepost. Dacht dat je aan eentje ook wel genoeg had
Ik begrijp overigens heel goed wat je schrijft. Ik herken ook het vasthouden aan je nr. 2 en je liefde voor hem (of wat daarvoor moet doorgaan). Ik weet uit ervaring hoe verschrikkelijk moeilijk het is om dat lost te laten. Het is mij redelijk gelukt, maar ik moet mezelf echt beheersen. Het liefste zou ik me per direct in zijn armen storten, maar dat punt zijn we voorbij.
Ik houd wel zielsveel van mijn nr.1 en wil dus niet verder met mijn nr. 2. Eigenlijk vind ik hem een beetje irritant, nogal ruggegraatloos en erg makkelijk. Maar ook ontzettend, waanzinnig intelligent, origineel, geduldig, en iemand die heel goed mensen en dingen kan accepteren zoals ze zijn. Hij kan om zichzelf lachen, en ook om mij.
Mijn nr. 1 vindt hem vooral erg sullig, saai en suf, en dat is hij ook wel een beetje. Ze zijn op ongeveer elk gebied tegenovergesteld aan elkaar, behalve dat mijn nr. 1 ook een intelligente man is en ze zijn allebei geweldig goed in bed.
Ik begrijp overigens heel goed wat je schrijft. Ik herken ook het vasthouden aan je nr. 2 en je liefde voor hem (of wat daarvoor moet doorgaan). Ik weet uit ervaring hoe verschrikkelijk moeilijk het is om dat lost te laten. Het is mij redelijk gelukt, maar ik moet mezelf echt beheersen. Het liefste zou ik me per direct in zijn armen storten, maar dat punt zijn we voorbij.
Ik houd wel zielsveel van mijn nr.1 en wil dus niet verder met mijn nr. 2. Eigenlijk vind ik hem een beetje irritant, nogal ruggegraatloos en erg makkelijk. Maar ook ontzettend, waanzinnig intelligent, origineel, geduldig, en iemand die heel goed mensen en dingen kan accepteren zoals ze zijn. Hij kan om zichzelf lachen, en ook om mij.
Mijn nr. 1 vindt hem vooral erg sullig, saai en suf, en dat is hij ook wel een beetje. Ze zijn op ongeveer elk gebied tegenovergesteld aan elkaar, behalve dat mijn nr. 1 ook een intelligente man is en ze zijn allebei geweldig goed in bed.
vrijdag 19 maart 2010 om 19:13
Bosz je hebt hier zo te zien ook een nr2
Ik kom maar even binnenvallen en ga dan weer hard gillend weg. Wat er namelijk gezegd wordt is zooo waar. En als je dan afstand probeert te nemen, blijf hier dan niet kijken/lezen en posten. Je herkent namelijk iedere keer weer de positieve dingen en iedere keer weer maak je het jezelf moeilijk.
Bij mij ging het een tijd heel goed. En op de een of andere manier wordt ik weer zwak en oooooo ik haat het!!!!!
Verstand weet namelijk dat het het stomste is wat ik ooit kan doen. Heb het nu namelijk helemaal goed voor elkaar, ook in de liefde, en dat wil ik niet verpesten.
Veel sterkte allemaal!
Ik kom maar even binnenvallen en ga dan weer hard gillend weg. Wat er namelijk gezegd wordt is zooo waar. En als je dan afstand probeert te nemen, blijf hier dan niet kijken/lezen en posten. Je herkent namelijk iedere keer weer de positieve dingen en iedere keer weer maak je het jezelf moeilijk.
Bij mij ging het een tijd heel goed. En op de een of andere manier wordt ik weer zwak en oooooo ik haat het!!!!!
Verstand weet namelijk dat het het stomste is wat ik ooit kan doen. Heb het nu namelijk helemaal goed voor elkaar, ook in de liefde, en dat wil ik niet verpesten.
Veel sterkte allemaal!
zaterdag 20 maart 2010 om 00:10
wahaha, 1 nr. 2 is al meer dan genoeg. Ik probeer het aantal nummers 2 drastisch te reduceren nu.
Zoooo herkenbaar wat je schrijft Tanja. Je herkent telkens weer de positieve dingen, zoekt telkens een reden om toch nog contact te zoeken (al is het maar om te zeggen dat je hem NOOIT meer wil zien, waarna de reddingsacties je aan alle kanten om de oren vliegen).
En dan ben je sterk. Maar op een dag denk je: what the fuck. Het kan mij ook allemaal niet schelen, ik wil hem zien/spreken/mailen. NU. Het dan niet doen is het allermoeilijkste. Ik houd nog steeds stand, maar was al bijna weer bezweken.
Tanja, ik begrijp je echt helemaal.
Zoooo herkenbaar wat je schrijft Tanja. Je herkent telkens weer de positieve dingen, zoekt telkens een reden om toch nog contact te zoeken (al is het maar om te zeggen dat je hem NOOIT meer wil zien, waarna de reddingsacties je aan alle kanten om de oren vliegen).
En dan ben je sterk. Maar op een dag denk je: what the fuck. Het kan mij ook allemaal niet schelen, ik wil hem zien/spreken/mailen. NU. Het dan niet doen is het allermoeilijkste. Ik houd nog steeds stand, maar was al bijna weer bezweken.
Tanja, ik begrijp je echt helemaal.
zaterdag 20 maart 2010 om 17:39
quote:olga7 schreef op 20 maart 2010 @ 14:59:
Bosz,
Is het niet lastig dat nr 1 en nr 2 elkaar kennen?
Nee. Ik hoef in ieder geval niet te liegen, al moet ik bekennen dat ik dat heel af en toe wel gedaan heb.
Lijkt me toch zeer ingewikkeld voor jouw. Hoe ga je hiermee om, ziet nr 1 dan niet dat er iets is tussen jullie? ( nr 2 en jouw.)
Wat is wel makkelijk aan een nr 2 te hebben??!!
Ik bedoelde eigenlijk vooral dat mijn nr. 2 nogal een gemakkelijke is. Hij doet gewoon wat hem uitkomt en houdt er niet zo van als het een keer lastig wordt. Dat vindt hij vervelend en gedoe en daar houdt hij niet van.
Bosz,
Is het niet lastig dat nr 1 en nr 2 elkaar kennen?
Nee. Ik hoef in ieder geval niet te liegen, al moet ik bekennen dat ik dat heel af en toe wel gedaan heb.
Lijkt me toch zeer ingewikkeld voor jouw. Hoe ga je hiermee om, ziet nr 1 dan niet dat er iets is tussen jullie? ( nr 2 en jouw.)
Wat is wel makkelijk aan een nr 2 te hebben??!!
Ik bedoelde eigenlijk vooral dat mijn nr. 2 nogal een gemakkelijke is. Hij doet gewoon wat hem uitkomt en houdt er niet zo van als het een keer lastig wordt. Dat vindt hij vervelend en gedoe en daar houdt hij niet van.
woensdag 24 maart 2010 om 17:08
Ik lees nu al een paar weken maanden mee en als ik klaar ben met alle berichtjes lezen, begin ik gewoon weer opnieuw. Wat een herkenning, wat een wijsheden..... Ik ben stapelgek op nr.2 en ik heb voor mijzelf besloten dat ik wegga bij nr.1 Ik denk dat het uiteindelijk wel was gebeurt hoor, de koek is gewoon op, maar door mijn verliefdheid op nr.2 gaat het nu sneller. Ik ben ook 100% overtuigd dat het zo moet en dat mijn leven een nieuwe start maakt met een nieuwe liefde. Maar.....
Nr.2 wil wel....maar kan het nog niet. Ze verteld me dat ze een leven met mij wil, dat haar huwelijk zo goed als voorbij is, maar ze heeft kinderen en die wil ze het verdriet van een scheiding niet aandoen.
Nu moet ik zeggen, daar heb ik alle begrip voor. Ik bedoel, voor een scheiding moet je er "klaar" voor zijn, ik ben het nu, maar zij nog niet.
Maar ik ben zo bang dat het "er klaar voor zijn" bij haar nooit komt. Ze denkt veel te veel na over alles. Zucht, zelf de transformatie van Nr.2 na een Nr.1 is een strijd.......
Nr.2 wil wel....maar kan het nog niet. Ze verteld me dat ze een leven met mij wil, dat haar huwelijk zo goed als voorbij is, maar ze heeft kinderen en die wil ze het verdriet van een scheiding niet aandoen.
Nu moet ik zeggen, daar heb ik alle begrip voor. Ik bedoel, voor een scheiding moet je er "klaar" voor zijn, ik ben het nu, maar zij nog niet.
Maar ik ben zo bang dat het "er klaar voor zijn" bij haar nooit komt. Ze denkt veel te veel na over alles. Zucht, zelf de transformatie van Nr.2 na een Nr.1 is een strijd.......
donderdag 25 maart 2010 om 16:09
zondag 28 maart 2010 om 20:44
Wat een herkenning.......Ik heb nu 3 maanden een relatie met mijn nummer 2. Met mijn nummer 1 ben ik getrouwd en heb ik drie kleine kinderen. Mijn nummer 2 is vrijgezel. Mijn gevoel zegt dat ik met nummer 2 verder wil in het leven, maar mijn verstand zegt dat ik bij mijn nummer 1 en gezin moet blijven. In dat laatste geval, voel ik het alsof ik mezelf en mijn hele leven ga opofferen. Ik wil eigenlijk gelukkig zijn en van mij leven genieten, mezelf weer kunnen zijn, iets wat ik vind bij mijn nummer 2. Mijn hele lichaam en gevoel verlangt er naar om voor altijd bij hem te zijn. Voor mijn nummer 2 valt het ook niet mee, hij houdt van mij, maar weet dat hij er behalve mij ook 3 kleine kinderen bijkrijgt. Kan hij dat aan, wil hij dat wel? Hij wil ook voor mij gaan, maar dat heeft wel eerst zijn tijd nodig, ik wil geen overhaaste beslissingen nemen. Met mijn nummer 1 heb ik een broer-zus relatie, zo wil ik niet oud worden. Maar wat doe ik mijn lieve kindertjes aan als ik ons gezin uit elkaar haal? Ik zou het leven van mijn nummer 1 kapot maken, kan ik leven met zo'n schuldgevoel? En kan ik het financieel alleen redden en hoe vind ik een andere woning? Allemaal vragen die de hele dag door mijn hoofd malen..... Ik houd zielsveel van mijn nummer 2, hij maakt gevoelens in mij los waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Ik ben voor hem zijn eerste liefde. Ik wil met hem verder, maar vind ik de kracht en moed om het mijn nummer 1 te vertellen?
Mijn hart ligt bij nummer 2. Ben onlangs ruim een week met mijn gezin op vakantie geweest, en werd daar gek van eenzaamheid en het gemis van mijn nummer 2. Ik kan echt niet zonder hem! Wat kan de liefde voor een ander toch groot zijn, en wat zet dat je hele leven op zijn kop!
Morgen zie ik mijn nummer 2 weer, ik zet mijn zorgen aan de kant en ga van hem genieten!
Mijn hart ligt bij nummer 2. Ben onlangs ruim een week met mijn gezin op vakantie geweest, en werd daar gek van eenzaamheid en het gemis van mijn nummer 2. Ik kan echt niet zonder hem! Wat kan de liefde voor een ander toch groot zijn, en wat zet dat je hele leven op zijn kop!
Morgen zie ik mijn nummer 2 weer, ik zet mijn zorgen aan de kant en ga van hem genieten!
zondag 28 maart 2010 om 21:12
Haai ladies, ik ben een vrouw met enkel een nummer 1 en zo te lezen (maar dat wist ik zelf ook al) is dat een zeer fijne luxe.
Nu ben ik geen heilige en ben ik ook wel eens verliefd geweest op een ander. Overigens niet in deze relatie, maar in een andere. Eerst een maand of 3 stiekem, inclusief wat geklooi en gezoen. Dat betekende uiteindelijk het einde van de relatie met nummer 1 zogezegd, en ik ging door met de man die je toen nummer 2 zou kunnen noemen. Het was een serieuze verliefdheid die bijna 3 jaar heeft geduurd. Uiteindelijk bleek het gras niet groener.
Maar als ik veel van de berichten hier lees vraag ik me toch 1 ding af: hoe kan het dat je bij nummer 1 blijft terwijl je hart echt volledig bij nummer 2 ligt? Kinderen, wordt vaak als reden genoemd. Tuurlijk is dat een zeer zeer belangrijke reden om érg goed na te denken over wat je doet. Maar merken die kids het uiteindelijk toch niet? En wat doe je je nummer 1 aan door hem jarenlang voor de gek te houden? Stel je voor dat je zelf zo voor de gek wordt gehouden, door de man waar je van houdt. Even voor de duidelijkheid: dit zijn geen moraliserende of verwijtende vragen, maar serieuze belangstellende vragen. Stel, je had geen kinderen met nummer 1 (voor de dames die in zo'n situatie zitten), had je dan voor nummer 2 gekozen? Ik vraag me gewoon af hoe dat werkt.
Nu ben ik geen heilige en ben ik ook wel eens verliefd geweest op een ander. Overigens niet in deze relatie, maar in een andere. Eerst een maand of 3 stiekem, inclusief wat geklooi en gezoen. Dat betekende uiteindelijk het einde van de relatie met nummer 1 zogezegd, en ik ging door met de man die je toen nummer 2 zou kunnen noemen. Het was een serieuze verliefdheid die bijna 3 jaar heeft geduurd. Uiteindelijk bleek het gras niet groener.
Maar als ik veel van de berichten hier lees vraag ik me toch 1 ding af: hoe kan het dat je bij nummer 1 blijft terwijl je hart echt volledig bij nummer 2 ligt? Kinderen, wordt vaak als reden genoemd. Tuurlijk is dat een zeer zeer belangrijke reden om érg goed na te denken over wat je doet. Maar merken die kids het uiteindelijk toch niet? En wat doe je je nummer 1 aan door hem jarenlang voor de gek te houden? Stel je voor dat je zelf zo voor de gek wordt gehouden, door de man waar je van houdt. Even voor de duidelijkheid: dit zijn geen moraliserende of verwijtende vragen, maar serieuze belangstellende vragen. Stel, je had geen kinderen met nummer 1 (voor de dames die in zo'n situatie zitten), had je dan voor nummer 2 gekozen? Ik vraag me gewoon af hoe dat werkt.
maandag 29 maart 2010 om 16:19
Hey Snoek, als ik geen kinderen had gehad, was de keuze inderdaad wel snel gemaakt. Ik ging dan voor een leven met nummer 2! Ik blijf nu nog steeds omwille van de kinderen bij mijn nummer 1, puur omdat ik de verantwoording op me neem en hun leven niet overhoop wil gooien!
Toch denk ik dat er ooit een dag komt, dat ik het niet meer volhoud en misschien toch voor mezelf kies (met mijn kinderen natuurlijk!), want die laat ik nooit in de steek en ze staan bij mij bovenaan.
Toch denk ik dat er ooit een dag komt, dat ik het niet meer volhoud en misschien toch voor mezelf kies (met mijn kinderen natuurlijk!), want die laat ik nooit in de steek en ze staan bij mij bovenaan.
maandag 29 maart 2010 om 21:12
Jeetje, wat me nu toch overkomen is........ik ben helemaal van slag, verdrietig, weet niet meer wat ik moet doen! Vanochtend een heerlijke ochtend gehad met mijn nummer 2, met natuurlijk goddelijke sex. Het was fantastisch.
Vanavond na het eten zoekt mijn nummer 1 toenadering tot mij! Iets wat hij al jaren niet gedaan heeft....Hij begon me te zoenen en zat overal aan mijn lichaam. Daarna wou hij met me naar bed. Ik heb alles tegen mijn zin gedaan, bang dat hij een vermoeden van mijn relatie met nummer 2 zou krijgen als ik zou weigeren.....Ik vond het echt walgelijk, voelde me daarna zo vies en gebruikt! Notabene door mijn eigen man! Ik heb enorm moeten janken.....Mijn god, ik weet nu echt niet meer hoe ik verder moet. Ik wil dit niet met mij nummer 1! Mijn lichaam en de liefde is voor nummer 2! Stel dat mijn nummer 1 weer toenadering zoekt......zo kan ik niet verder. Waarschijnlijk moet ik nu knopen gaan doorhakken. Maak ik mijn relatie met nummer 1 en mijn gezin kapot, of ga ik door in een relatie met mijn man waar ik lichamelijk een enorme afkeer van heb. Ik kan me een leven zonder mijn nummer 2 niet voorstellen.
Mijn nummer 1, kent mijn nummer 2 ook persoonlijk, dat maakt het extra moeilijk. Ik ben soms doodsbang dat hij achter onze heftige en passionele relatie komt. Of moet ik gewoon de stoute schoenen aantrekken en alles opbiechten? Maar mijn arme kindertjes dan? Ik ontneem hun dan hun veilige en stabiele leven.
Help, geef me advies, wat moet ik doen?
Vanavond na het eten zoekt mijn nummer 1 toenadering tot mij! Iets wat hij al jaren niet gedaan heeft....Hij begon me te zoenen en zat overal aan mijn lichaam. Daarna wou hij met me naar bed. Ik heb alles tegen mijn zin gedaan, bang dat hij een vermoeden van mijn relatie met nummer 2 zou krijgen als ik zou weigeren.....Ik vond het echt walgelijk, voelde me daarna zo vies en gebruikt! Notabene door mijn eigen man! Ik heb enorm moeten janken.....Mijn god, ik weet nu echt niet meer hoe ik verder moet. Ik wil dit niet met mij nummer 1! Mijn lichaam en de liefde is voor nummer 2! Stel dat mijn nummer 1 weer toenadering zoekt......zo kan ik niet verder. Waarschijnlijk moet ik nu knopen gaan doorhakken. Maak ik mijn relatie met nummer 1 en mijn gezin kapot, of ga ik door in een relatie met mijn man waar ik lichamelijk een enorme afkeer van heb. Ik kan me een leven zonder mijn nummer 2 niet voorstellen.
Mijn nummer 1, kent mijn nummer 2 ook persoonlijk, dat maakt het extra moeilijk. Ik ben soms doodsbang dat hij achter onze heftige en passionele relatie komt. Of moet ik gewoon de stoute schoenen aantrekken en alles opbiechten? Maar mijn arme kindertjes dan? Ik ontneem hun dan hun veilige en stabiele leven.
Help, geef me advies, wat moet ik doen?
dinsdag 30 maart 2010 om 17:24
Katara, ik denk dat ik het inderdaad even moet laten bezinken! Maar ik ben vandaag nog de hele dag van slag geweest! Ik wil niet nog een keer tegen mijn zin sex hebben met mijn nummer 1. Ik voel me de hele dag al vies en ellendig, alsof ik misbruikt ben! De tranen stromen steeds spontaan over mijn wangen! Ik had inderdaad al heel lang geen sex gehad met mijn nummer 1. Gemiddeld deden we het de laatste 7 jaar, misschien 1x per jaar?
Zijn er vrouwen die sex met hun nummer 1 en nummer 2 kunnen hebben? Hou houd je dat gescheiden van elkaar en hoe kun je nog genieten van je nummer 1? Of houd je dan toch nog veel van je nummer 1? Hoe doen jullie dat?
Zijn er vrouwen die sex met hun nummer 1 en nummer 2 kunnen hebben? Hou houd je dat gescheiden van elkaar en hoe kun je nog genieten van je nummer 1? Of houd je dan toch nog veel van je nummer 1? Hoe doen jullie dat?
woensdag 31 maart 2010 om 09:09
donderdag 1 april 2010 om 14:49
Katara, ik heb nu 3 maanden een nummer 2, het is een man die ik al heel lang ken als goede vriend. Hij woont bij mij in de straat.
Volgens mij is er niet veel meer tussen mij en mijn nummer 1, maar mijn nummer 1 vindt van wel. Hij zegt van me te houden, ik ben het allerbelangrijkste voor hem, en hij wil me niet kwijt.
We hebben hier deze week een lang gesprek over gehad. We kunnen het verder wel goed met elkaar vinden, en hij is goed voor de kinderen. Maar de passie is weg!
Mijn nummer 2, wil niet de oorzaak zijn van een eventuele scheiding, ook weet niet of hij een leven met drie kinderen aan kan. Hij is zijn hele leven vrijgezel geweest, en nu eind 40 jaar. Hij wil dat ik mijn relatie met nummer 1 nog een kans geef.....maar ik wil alleen maar nummer 2!!! Diep in mijn hart weet ik dat ik voor mijn gezin moet kiezen, maar het doet zo'n pijn!!!! Ik kan mijn nummer 2 nog niet loslaten. Niet dat ik hem helemaal kwijt zal raken, ik zal altijd goede vrienden met hem blijven wat er ook gebeurt! Mijn leven ligt nu helemaal overhoop, en zo kan het ook niet verder. Het is best moeilijk om er een dubbelleven op na te houden! Ik wil ook niet meer liegen.......wat is dit moeilijk, wat moet ik doen?
Volgens mij is er niet veel meer tussen mij en mijn nummer 1, maar mijn nummer 1 vindt van wel. Hij zegt van me te houden, ik ben het allerbelangrijkste voor hem, en hij wil me niet kwijt.
We hebben hier deze week een lang gesprek over gehad. We kunnen het verder wel goed met elkaar vinden, en hij is goed voor de kinderen. Maar de passie is weg!
Mijn nummer 2, wil niet de oorzaak zijn van een eventuele scheiding, ook weet niet of hij een leven met drie kinderen aan kan. Hij is zijn hele leven vrijgezel geweest, en nu eind 40 jaar. Hij wil dat ik mijn relatie met nummer 1 nog een kans geef.....maar ik wil alleen maar nummer 2!!! Diep in mijn hart weet ik dat ik voor mijn gezin moet kiezen, maar het doet zo'n pijn!!!! Ik kan mijn nummer 2 nog niet loslaten. Niet dat ik hem helemaal kwijt zal raken, ik zal altijd goede vrienden met hem blijven wat er ook gebeurt! Mijn leven ligt nu helemaal overhoop, en zo kan het ook niet verder. Het is best moeilijk om er een dubbelleven op na te houden! Ik wil ook niet meer liegen.......wat is dit moeilijk, wat moet ik doen?
donderdag 1 april 2010 om 16:14
weet je hopeloos,het is bij jou nog allemaal heel vers.
En nu ook echt nog geen tijd om grote besissingen te nemen,je hebt veel te veel de vlinders in je buik van nr2.
Het is moeilijk maar dit kost wat meer tijd dan je denkt,de ergste verliefdheid moet eerst over zijn wil je weer helder kunnen denken.
Ik zit er al meer dan 2 jaar mee,heb vorig jaar knopen doorgehakt maar heb door het verdriet van nr1 niet doorgezet.
Het kost tijd maar meid je moet het echt zeker weten en niet meer door de roze bril kijken.
En nu ook echt nog geen tijd om grote besissingen te nemen,je hebt veel te veel de vlinders in je buik van nr2.
Het is moeilijk maar dit kost wat meer tijd dan je denkt,de ergste verliefdheid moet eerst over zijn wil je weer helder kunnen denken.
Ik zit er al meer dan 2 jaar mee,heb vorig jaar knopen doorgehakt maar heb door het verdriet van nr1 niet doorgezet.
Het kost tijd maar meid je moet het echt zeker weten en niet meer door de roze bril kijken.
vrijdag 2 april 2010 om 13:12
hoi Hopeloos,
hier nog iemand die al jaren aan het worstelen is met een (vrijgezelle) nr 2. en een nr. 1. Net als katara heb ik vorig jaar bijna een punt achter nr 1 gezet, maar door zijn verdriet en mn kids kan ik het niet over mn hart verkrijgen om eea door te zetten. met nr 2 nog steeds contact, dat zal echt noooit meer overgaan. daarvoor is het al te intensief. we geloven beiden nog steeds dat het ooit mogelijk zal zijn om verder te kunnen, maar tegelijk ben ik daar erg bang voor. Als nr 2 mn nr 1 wordt, zal ook dan op den duur niet een gewenning optreden en zal hij mij zo blijven zien als hij nu doet? We blijven nu speciaal voor elkaar omdat de relatie niet verder wordt verdiept en het blijven speciale momenten, dat realiseer ik me maar al te goed. En als je ooit zou gaan samenwonen, komt er echt een dag dat je denkt was dit het nou allemaal waard? want ook nr 2 zal z'n mindere kanten hebben, die ik nu niet zie. pfffff. het blijft echt supermoeilijk allemaal, en zeker als je er nog maar 3 maanden mee bent geconfronteerd. Heel veel sterkte! En jij ook katara, wat lijken onze verhalen toch op elkaar... mn nr 2 is nu op vak., gelukkig wel erg intensief smsen..
lfs P.
hier nog iemand die al jaren aan het worstelen is met een (vrijgezelle) nr 2. en een nr. 1. Net als katara heb ik vorig jaar bijna een punt achter nr 1 gezet, maar door zijn verdriet en mn kids kan ik het niet over mn hart verkrijgen om eea door te zetten. met nr 2 nog steeds contact, dat zal echt noooit meer overgaan. daarvoor is het al te intensief. we geloven beiden nog steeds dat het ooit mogelijk zal zijn om verder te kunnen, maar tegelijk ben ik daar erg bang voor. Als nr 2 mn nr 1 wordt, zal ook dan op den duur niet een gewenning optreden en zal hij mij zo blijven zien als hij nu doet? We blijven nu speciaal voor elkaar omdat de relatie niet verder wordt verdiept en het blijven speciale momenten, dat realiseer ik me maar al te goed. En als je ooit zou gaan samenwonen, komt er echt een dag dat je denkt was dit het nou allemaal waard? want ook nr 2 zal z'n mindere kanten hebben, die ik nu niet zie. pfffff. het blijft echt supermoeilijk allemaal, en zeker als je er nog maar 3 maanden mee bent geconfronteerd. Heel veel sterkte! En jij ook katara, wat lijken onze verhalen toch op elkaar... mn nr 2 is nu op vak., gelukkig wel erg intensief smsen..
lfs P.
zaterdag 3 april 2010 om 14:14
Hallo allemaal,
Tijd niet geweest hier, dus even een klein update'tje van mijn kant,
Ja, heb al jaren een nr2, met nr1 doorgesukkeld voor de kids,
en besloten dat ik nu ga scheiden, niet voor nr2, meer door nr2, ga eerst een nieuw leven opbouwen met de kids, nr2 blijft bij zijn gezin, prima, ga eerst mijn scheiding verwerken, sta nu onder aan de berg, en laat het weer weten als ik erover heen ben, en ja, nr1 wil ook scheiden,
pinky en katara, heb bewondering voor jullie dat jullie 'blijven' bij nr1 omdat het zo'n verdriet doet, maar wanneer kiezen jullie voor je eigen geluk? Of zijn jullie gelukkig met nr1?
Hier is de koek gewoon op, aan beide kanten gelukkig.
Ga nu eerst proberen alleen gelukkig te kunnen zijn,
Eindelijk geen spanningen meer straks,
sterkte allemaal groetjes Anna
Tijd niet geweest hier, dus even een klein update'tje van mijn kant,
Ja, heb al jaren een nr2, met nr1 doorgesukkeld voor de kids,
en besloten dat ik nu ga scheiden, niet voor nr2, meer door nr2, ga eerst een nieuw leven opbouwen met de kids, nr2 blijft bij zijn gezin, prima, ga eerst mijn scheiding verwerken, sta nu onder aan de berg, en laat het weer weten als ik erover heen ben, en ja, nr1 wil ook scheiden,
pinky en katara, heb bewondering voor jullie dat jullie 'blijven' bij nr1 omdat het zo'n verdriet doet, maar wanneer kiezen jullie voor je eigen geluk? Of zijn jullie gelukkig met nr1?
Hier is de koek gewoon op, aan beide kanten gelukkig.
Ga nu eerst proberen alleen gelukkig te kunnen zijn,
Eindelijk geen spanningen meer straks,
sterkte allemaal groetjes Anna
zondag 4 april 2010 om 14:28
maandag 5 april 2010 om 18:04
Hallo lady's, ik heb gisteren de knoop doorgehakt. Ondanks alle goed adviezen ga ik toch voor mijn geluk. Ik ga verder met nummer 2. Ga eerst met mijn zoontjes en dochtertje alleen wonen. Sta nu ook onder aan de berg, en zal helaas niet meer veel op het forum zijn, omdat ik tijdelijk zonder pc zal zitten.
Ik ga ervoor! Nu nog op zoek naar woonruimte, valt niet mee in deze grote stad.
Ik ga ervoor! Nu nog op zoek naar woonruimte, valt niet mee in deze grote stad.
dinsdag 6 april 2010 om 09:58
Hopeloos, wens je veel sterkte! Ik vind het heel erg moedig van je om een keus te maken! Wou dat ik het lef had.
want hoewel anaianai bewondering voor ons (katara en mij)heeft dat we bij nr. 1 blijven, voel ik me alleen maar een slappe muts die het lef niet heeft om een knoop door te hakken, want echt stoppen met nr. 2 is er dus ook niet bij.. bah! (katara, ik spreek voor mezelf hoor! veroordeel jou zeker niet!)
want hoewel anaianai bewondering voor ons (katara en mij)heeft dat we bij nr. 1 blijven, voel ik me alleen maar een slappe muts die het lef niet heeft om een knoop door te hakken, want echt stoppen met nr. 2 is er dus ook niet bij.. bah! (katara, ik spreek voor mezelf hoor! veroordeel jou zeker niet!)
woensdag 7 april 2010 om 20:56
Hopeloos hoe doe je dat toch om de knoop door te hakken?
Ik loop er al tijden tegen aan te hikken.
Anna,fijn weer wat van je te horen,weet je nr 1 al van je besluit? ik bedoel hoever sta je er al in?
Pinky,Pinky...onze situaties lijken zeker weten veel op elkaar.
Op het moment is er weer veel aan de hand,knopen zijn bijna doorgehakt maar net niet,ik kan elke keer net niet verder.
Schuldgevoel en angst drukken zwaar op me!
(schuldgevoel dat ik de kids hun papa ontneem,als we uit elkaar gaan zal hij namelijk ook echt grotendeels uit hun leven verdwijnen)
Nr 1 geeft ook aan dat hij voelt hoever ik van hem afsta en dat het hem niet lukt om me weer dichterbij te krijgen,hij is veranderd na de schok van vorige keer,hij heeft zich er voor in gezet,maar het lukt me niet om mee te gaan..allemaal door nr 2.Al zou ik nu besluiten met nr1 verder te gaan dan zal dit altijd tussen ons in blijven staan.
Ik weet ook niet of ik zo kan leven met nr1,m'n leven met hem voelt niet compleet en gelukkig,ik voel me nog steeds niet op m'n gemak bij hem,kan niet helemaal mezelf zijn.
Ik ontwijk ruzies en moeilijke gesprekken,stop het liefst m'n hoofd onder de grond op dat soort momenten,kan niet goed met conflicten omgaan.
Contact met nr2 is rustig,ik merk dat we allebei moe worden van dat stiekeme gedoe...we laten het nu op z'n beloop.
Pinky,heel veel sterkte,ik weet dat je het moeilijk hebt,ik denk aan je!!!!!
Liefs Katara
Ik loop er al tijden tegen aan te hikken.
Anna,fijn weer wat van je te horen,weet je nr 1 al van je besluit? ik bedoel hoever sta je er al in?
Pinky,Pinky...onze situaties lijken zeker weten veel op elkaar.
Op het moment is er weer veel aan de hand,knopen zijn bijna doorgehakt maar net niet,ik kan elke keer net niet verder.
Schuldgevoel en angst drukken zwaar op me!
(schuldgevoel dat ik de kids hun papa ontneem,als we uit elkaar gaan zal hij namelijk ook echt grotendeels uit hun leven verdwijnen)
Nr 1 geeft ook aan dat hij voelt hoever ik van hem afsta en dat het hem niet lukt om me weer dichterbij te krijgen,hij is veranderd na de schok van vorige keer,hij heeft zich er voor in gezet,maar het lukt me niet om mee te gaan..allemaal door nr 2.Al zou ik nu besluiten met nr1 verder te gaan dan zal dit altijd tussen ons in blijven staan.
Ik weet ook niet of ik zo kan leven met nr1,m'n leven met hem voelt niet compleet en gelukkig,ik voel me nog steeds niet op m'n gemak bij hem,kan niet helemaal mezelf zijn.
Ik ontwijk ruzies en moeilijke gesprekken,stop het liefst m'n hoofd onder de grond op dat soort momenten,kan niet goed met conflicten omgaan.
Contact met nr2 is rustig,ik merk dat we allebei moe worden van dat stiekeme gedoe...we laten het nu op z'n beloop.
Pinky,heel veel sterkte,ik weet dat je het moeilijk hebt,ik denk aan je!!!!!
Liefs Katara
woensdag 7 april 2010 om 21:02
Oh sorry anna ,ik lees net je berichtje beter en begrijp dat jij en je nr1 alle twee willen scheiden.
Dat is dus hetgeen waarop ik ook zit te wachten,nr1 houdt nog teveel van me om me op te willen geven,en dat doet dus zo'n verdriet.
Ik zou zooo graag willen dat we er allebei achter staan,dat zou alles vergemakkelijken.
Dat is dus hetgeen waarop ik ook zit te wachten,nr1 houdt nog teveel van me om me op te willen geven,en dat doet dus zo'n verdriet.
Ik zou zooo graag willen dat we er allebei achter staan,dat zou alles vergemakkelijken.