Relaties
alle pijlers
Hoe een te handelen als je tweede prioriteit bent ?
woensdag 14 april 2010 om 11:31
Hoi meiden,
het volgende, ik heb een relatie met een jongen waarvan zijn passie dansen is. Hij heeft mij duidelijk in het begin aangegeven dat dit echt bij hem op de eerste plaats komt en ik toch wel op de tweede dan. Ik heb begrip voor mensen met een passie en die een doel hebben in het leven... hij wilt mij niet kwijt en is echt gek van mij.
Ik begin nu wel de ernst van de zaak in te zien en vind ht erg moeilijk om te beslissen of ik wel een tweede plaats wil zijn/passie. Mijn antwoord is NEE dat wil ik helemaal niet maar ik wil hem ook echt niet kwijt... Soms denk ik, ik kan het makkelijk aan zo zonder jou maar als ik hem dan weer om mij heen heb dan val ik weer als een blok voor hem. Ik kan niet van hem verlangen dat hij zijn passie opzij zet voor mij, zo ben ik niet en hij had deze passie al ver voordat wij wat kregen... maar ook ik wil aandacht en ook ik wil die liefde voelen die het dansen toch wel dagelijks van hem voelt.
Ik weet even niet meer wat ik moet doen of ik moet breken met hem of dat ik zo verder moet gaan en dat we goede afspraken maken samen hierover.. wij praten er samen erg veel over en hij heeft ook erg veel respect voor mij dat ik het zo accepteer maar diep van binnen breekt het met echt!!
Wat zouden jullie doen en hebben jullie misschien en oplossing voor dit probleem?
Ik hoor graag van jullie!
Bedankt!
Bloom26
het volgende, ik heb een relatie met een jongen waarvan zijn passie dansen is. Hij heeft mij duidelijk in het begin aangegeven dat dit echt bij hem op de eerste plaats komt en ik toch wel op de tweede dan. Ik heb begrip voor mensen met een passie en die een doel hebben in het leven... hij wilt mij niet kwijt en is echt gek van mij.
Ik begin nu wel de ernst van de zaak in te zien en vind ht erg moeilijk om te beslissen of ik wel een tweede plaats wil zijn/passie. Mijn antwoord is NEE dat wil ik helemaal niet maar ik wil hem ook echt niet kwijt... Soms denk ik, ik kan het makkelijk aan zo zonder jou maar als ik hem dan weer om mij heen heb dan val ik weer als een blok voor hem. Ik kan niet van hem verlangen dat hij zijn passie opzij zet voor mij, zo ben ik niet en hij had deze passie al ver voordat wij wat kregen... maar ook ik wil aandacht en ook ik wil die liefde voelen die het dansen toch wel dagelijks van hem voelt.
Ik weet even niet meer wat ik moet doen of ik moet breken met hem of dat ik zo verder moet gaan en dat we goede afspraken maken samen hierover.. wij praten er samen erg veel over en hij heeft ook erg veel respect voor mij dat ik het zo accepteer maar diep van binnen breekt het met echt!!
Wat zouden jullie doen en hebben jullie misschien en oplossing voor dit probleem?
Ik hoor graag van jullie!
Bedankt!
Bloom26
woensdag 14 april 2010 om 11:43
Thanks!
Wij ondernemen vaak dingen samen... in het weekend want dan kan hij niet dansen.. bv nu is hij afgelopen maandag de hele avond weg dinsdag de hele avond en vanmiddag wilt hij ook weer gaan om te gaan vrijtrainen. ook geeft hij lessen ... dus in het weekend hebben we onze tijden en zo nu en dan (wanneer het kan van mijn kant ook) komt hij in de avonden hier, als hij bv niet gaat of wilt dansen.
ik werk zelf ook hoor dus overdag mag hij doen want hij doet als hij geen les hoeft te geven ... maar het hoeft toch niet elke avond??
Wij ondernemen vaak dingen samen... in het weekend want dan kan hij niet dansen.. bv nu is hij afgelopen maandag de hele avond weg dinsdag de hele avond en vanmiddag wilt hij ook weer gaan om te gaan vrijtrainen. ook geeft hij lessen ... dus in het weekend hebben we onze tijden en zo nu en dan (wanneer het kan van mijn kant ook) komt hij in de avonden hier, als hij bv niet gaat of wilt dansen.
ik werk zelf ook hoor dus overdag mag hij doen want hij doet als hij geen les hoeft te geven ... maar het hoeft toch niet elke avond??
woensdag 14 april 2010 om 12:03
Beste Bloom26,
Ik begrijp je probleem. Neem aan dat hij topklasse danst in Stijldansen (Ballroom/Latin)? Zelf heb ik ook jaren wedstrijden gedanst in de hogere klassen. Dit met een danspartner waar ik verder geen verkering o.i.d. mee had. Samen waren we erg goed en zijn toendertijd “gekoppeld” door de dansleraar. En het is inderdaad verslavend dat dansen. Maar op een gegeven moment kreeg ik “verkering” met een meisje dat ook op dansles zat maar danstte in de klasse zilver (iets verder dan beginners).
Anderhalf jaar heb ik toen met twee danspartners gedanst. Natuurlijk mijn wedstrijddans partner voor de wedstrijden in Krasnapolsky en Amacitia e.d. maar met mijn “verkering” gewoon op dansles bij de dansschool. Al snel had ik mijn meisje “bijgespijkerd” en na verloop van tijd ben ik van danspartner geruild. En ben met mijn “verkering” wedstrijden gaan dansen.
Natuurlijk was dat vervelend voor mijn wedstrijddans partner, maar die kreeg weer een andere goede danser dus geen probleem. Mijn “meisje” kon wel goed dansen, maar niet zo goed als mijn vroegere wedstrijddans partner. We zijn daarom ook in de wat lagere klasse gaan dansen en zijn nooit meer zo hoog gekomen.
Maar..... We zijn wel gelukkig getrouwd, vormen al jaren een gelukkig paar. En het wedstrijddansen zijn we helemaal mee gestopt. We dansen nu nog recreatief ballroom/Latin en Salsa en af en toe geven we nog dansles.
Wat ik met dit hele verhaal probeer te vertellen is. Als hij echt voor jou gaat zou hij, net als ik heb gedaan, ook met jou samen kunnen gaan dansen. Dus en met zijn wedstrijddanspartner en met jou. Na verloop van tijd zou hij dan ook naar jou over kunnen schakelen. En als je zelf niet gek op dansen bent zou ik het toch eens proberen. Je komt dan dichter naar elkaar. Als ik je vraagstelling lees is het nu zo dat het is: Of hij kiest voor mij. Of hij kiest voor het dansen. Een tussenweg is er volgens jou niet. En dansen is echt zzooooo leuk!!
Is de manier zoals wij het hebben gedaan niets voor jullie? Je kan het in ieder geval proberen.
Sterkte, groet van Dave.
Ik begrijp je probleem. Neem aan dat hij topklasse danst in Stijldansen (Ballroom/Latin)? Zelf heb ik ook jaren wedstrijden gedanst in de hogere klassen. Dit met een danspartner waar ik verder geen verkering o.i.d. mee had. Samen waren we erg goed en zijn toendertijd “gekoppeld” door de dansleraar. En het is inderdaad verslavend dat dansen. Maar op een gegeven moment kreeg ik “verkering” met een meisje dat ook op dansles zat maar danstte in de klasse zilver (iets verder dan beginners).
Anderhalf jaar heb ik toen met twee danspartners gedanst. Natuurlijk mijn wedstrijddans partner voor de wedstrijden in Krasnapolsky en Amacitia e.d. maar met mijn “verkering” gewoon op dansles bij de dansschool. Al snel had ik mijn meisje “bijgespijkerd” en na verloop van tijd ben ik van danspartner geruild. En ben met mijn “verkering” wedstrijden gaan dansen.
Natuurlijk was dat vervelend voor mijn wedstrijddans partner, maar die kreeg weer een andere goede danser dus geen probleem. Mijn “meisje” kon wel goed dansen, maar niet zo goed als mijn vroegere wedstrijddans partner. We zijn daarom ook in de wat lagere klasse gaan dansen en zijn nooit meer zo hoog gekomen.
Maar..... We zijn wel gelukkig getrouwd, vormen al jaren een gelukkig paar. En het wedstrijddansen zijn we helemaal mee gestopt. We dansen nu nog recreatief ballroom/Latin en Salsa en af en toe geven we nog dansles.
Wat ik met dit hele verhaal probeer te vertellen is. Als hij echt voor jou gaat zou hij, net als ik heb gedaan, ook met jou samen kunnen gaan dansen. Dus en met zijn wedstrijddanspartner en met jou. Na verloop van tijd zou hij dan ook naar jou over kunnen schakelen. En als je zelf niet gek op dansen bent zou ik het toch eens proberen. Je komt dan dichter naar elkaar. Als ik je vraagstelling lees is het nu zo dat het is: Of hij kiest voor mij. Of hij kiest voor het dansen. Een tussenweg is er volgens jou niet. En dansen is echt zzooooo leuk!!
Is de manier zoals wij het hebben gedaan niets voor jullie? Je kan het in ieder geval proberen.
Sterkte, groet van Dave.
woensdag 14 april 2010 om 12:23
@ dave, hij is hip hop danser.. ik dans ook maar gewoon voor vermaak 2 x in de avond 2 uurtjes van huis zijn. De gadachte die jij hebt en die jullie ook hebben uitgevoerd is erg leuk en goed.. maar ik zit met een kleine dus het gaat voor mij niet zo op ik kan daar niet de volle aandacht aan geven.
... samenwonen zou ik graag willen alleen wilt hij daar nog even mee wachten!
het is echt wikken en wegen maar wat ik zo graag zou willen zien horen is dat hij ook tijd voor mij kan vrijmaken en dat hij dat wel ten alle tijden dit doet voor zijn passie!
... samenwonen zou ik graag willen alleen wilt hij daar nog even mee wachten!
het is echt wikken en wegen maar wat ik zo graag zou willen zien horen is dat hij ook tijd voor mij kan vrijmaken en dat hij dat wel ten alle tijden dit doet voor zijn passie!
woensdag 14 april 2010 om 12:35
quote:Bloom26 schreef op 14 april 2010 @ 12:23:
@ dave, hij is hip hop danser.. ik dans ook maar gewoon voor vermaak 2 x in de avond 2 uurtjes van huis zijn. De gadachte die jij hebt en die jullie ook hebben uitgevoerd is erg leuk en goed.. maar ik zit met een kleine dus het gaat voor mij niet zo op ik kan daar niet de volle aandacht aan geven.
... samenwonen zou ik graag willen alleen wilt hij daar nog even mee wachten!
het is echt wikken en wegen maar wat ik zo graag zou willen zien horen is dat hij ook tijd voor mij kan vrijmaken en dat hij dat wel ten alle tijden dit doet voor zijn passie!
en dan bloom?
met zijn tweetjes ongelukkig op de bank gaan zitten?
of toch gewoon accepteren dat hij een passie heeft en jij ook
jij stelt je kleine toch ook op de eerste plaats.
Niets mis mee, maar je moet voor jezelf nagaan wat wil jij? Als jij iemand wilt die ten allen tijde beschikbaar is voor jou dan is dit niet dit de man voor je, als die al bestaat overigens.
zoals ik het lees hebben jullie best wel tijd samen alleen wil jij nog meer tijd samen en is hij daar (nog) niet aan toe.
ik zou zeggen geniet gewoon van wat je wel hebt. En gebruik de tijd die je daardoor dus alleen bent lekker voor jezelf.
@ dave, hij is hip hop danser.. ik dans ook maar gewoon voor vermaak 2 x in de avond 2 uurtjes van huis zijn. De gadachte die jij hebt en die jullie ook hebben uitgevoerd is erg leuk en goed.. maar ik zit met een kleine dus het gaat voor mij niet zo op ik kan daar niet de volle aandacht aan geven.
... samenwonen zou ik graag willen alleen wilt hij daar nog even mee wachten!
het is echt wikken en wegen maar wat ik zo graag zou willen zien horen is dat hij ook tijd voor mij kan vrijmaken en dat hij dat wel ten alle tijden dit doet voor zijn passie!
en dan bloom?
met zijn tweetjes ongelukkig op de bank gaan zitten?
of toch gewoon accepteren dat hij een passie heeft en jij ook
jij stelt je kleine toch ook op de eerste plaats.
Niets mis mee, maar je moet voor jezelf nagaan wat wil jij? Als jij iemand wilt die ten allen tijde beschikbaar is voor jou dan is dit niet dit de man voor je, als die al bestaat overigens.
zoals ik het lees hebben jullie best wel tijd samen alleen wil jij nog meer tijd samen en is hij daar (nog) niet aan toe.
ik zou zeggen geniet gewoon van wat je wel hebt. En gebruik de tijd die je daardoor dus alleen bent lekker voor jezelf.
woensdag 14 april 2010 om 12:35
Ik zie het probleem wel.. Niet dat ik vind dat hij teveel weg is, maar ik vind wel dat als jij iemand bent die meer tijd samen door wilt brengen, dat dit niet leuk is voor jou. Het is namelijk simpelweg niet hoe jij het zou willen, ongeacht of dat raar is of niet..
Dus zoals velen hier al zeggen: accepteren of er een punt achter zetten (mits er geen middenweg is natuurlijk..)
Dus zoals velen hier al zeggen: accepteren of er een punt achter zetten (mits er geen middenweg is natuurlijk..)
woensdag 14 april 2010 om 12:41
In mijn beleving is het allemaal wat vaag.....1e en 2e prioriteit, passie, aandacht en liefde willen voelen..........en in mijn beleving reageren mannen meestal toch wat beter op concrete dingen. mijn advies zou dus zijn om te proberen concrete afspraken te maken en concreet te formuleren wat je dan zou willen zodat je je meer geliefd voelt en voldoende aandacht krijgt. Wil je wekelijks samen iets met hem ondernemen, eens per maand uit eten of naar de bios, elke woensdagavond geblokt in zijn agenda, dat ie meegaat naar bepaalde gelegenheden.........het zijn maar voorbeelden, maar je snapt me vast wel.
woensdag 14 april 2010 om 12:58
Elke avond dansen hoeft natuurlijk niet, maar ik ben zelf ook iemand met een passie (aikido). Mijn vriend komt voor mij wel op de eerste plaats, dwz dat hij altijd voor gaat als er iets is of hij me nodig heeft. Met aikido wil ik doorgaan en me blijven ontwikkelen en dat betekent regelmatig 3 avonden per week weg en soms ook een dag in het weekend (of twee dagen).
Gelukkig sport hij ook twee keer per week en kunnen we dat combineren. Die derde keer doe ik de ene week wel en de andere week niet. En als hij bijvoorbeeld weg is voor zijn werk train ik die week meer en dan eromheen minder, om meer tijd samen te hebben. Zo komen wij er goed uit samen. Hij mag het natuurlijk ook altijd aangeven als hij vindt dat ik te veel ermee bezig ben en daardoor te weinig thuis of beschikbaar voor hem. Dus de communicatie hierover is gelukkig open.
Gelukkig sport hij ook twee keer per week en kunnen we dat combineren. Die derde keer doe ik de ene week wel en de andere week niet. En als hij bijvoorbeeld weg is voor zijn werk train ik die week meer en dan eromheen minder, om meer tijd samen te hebben. Zo komen wij er goed uit samen. Hij mag het natuurlijk ook altijd aangeven als hij vindt dat ik te veel ermee bezig ben en daardoor te weinig thuis of beschikbaar voor hem. Dus de communicatie hierover is gelukkig open.
woensdag 14 april 2010 om 13:16
Een passie is een mooi iets om te hebben.
En een partner die je daar je vrije ruimte in gunt is ook iets moois om te hebben.
En als zijn passie zijn werk is, dan kan hij niet altijd tijd maken lijkt mij.
Aan jou de vraag, wat voor soort jongen wil je?
Hoeveel aandacht heb jij nodig?
En kan je daar flexibeler in zijn?
Zo niet, dan heb je je antwoord.
Moeilijk..
En een partner die je daar je vrije ruimte in gunt is ook iets moois om te hebben.
En als zijn passie zijn werk is, dan kan hij niet altijd tijd maken lijkt mij.
Aan jou de vraag, wat voor soort jongen wil je?
Hoeveel aandacht heb jij nodig?
En kan je daar flexibeler in zijn?
Zo niet, dan heb je je antwoord.
Moeilijk..
..popcorn?
woensdag 14 april 2010 om 13:25
Accepteren of weggaan inderdaad. Heel simpel.
Ik word er ook altijd kriegel van als mensen hun partner toch willen claimen ondanks dat ze weten dat hun passie heel erg belangrijk is, het is iets waar ze gelukkig van worden.
Hij is niet van jou, hij houdt van dansen, dat is zijn passie. Jij bent een leuke aanvulling in zijn leven, maar wanneer je gaat zeuren en klagen en claimen is dat natuurlijk snel over.
Dus maak je keus.
Ik word er ook altijd kriegel van als mensen hun partner toch willen claimen ondanks dat ze weten dat hun passie heel erg belangrijk is, het is iets waar ze gelukkig van worden.
Hij is niet van jou, hij houdt van dansen, dat is zijn passie. Jij bent een leuke aanvulling in zijn leven, maar wanneer je gaat zeuren en klagen en claimen is dat natuurlijk snel over.
Dus maak je keus.
woensdag 14 april 2010 om 13:33
@ Bloom26
Heb geduld. Ik heb een een relatie met iemand die zo'n passie heeft en heb hetzelfde gehoord van hem als jij. Maar jullie kennen elkaar nog niet zo lang. Liefde groeit, en uiteindelijk zal jij bovenaan staan, dan al niet samen met zijn passie. Het gaat erom dat het samen kan, de 1 hoeft niet te winnen van de ander. Dansen is geen concurrentie maar deelgenoot. Zolang hij ook tijd maakt voor jou, respect voor je heeft. Er zijn tijden dat dansen even voorgaat (wedstrijd?) en dat jij even voorgaat (geplande vakantie?) En dan is er ook ruimte nodig voor andere zaken, ontspanning, vrienden, ed.
Ik ervaar het uiteindelijk als heel fijn. Ik heb een leven van mezelf en blijf bezig. Ik heb veel vrijheid en toch een heel fijne relatie. We zijn veel samen maar ook periodes helemaal niet.
In het begin had ik het er ook moeilijk mee. Maar na zoveel jaar sta ik absoluut bovenaan en dat voel ik. De keus die je moet maken is of je zo'n leven zou willen.
Heb geduld. Ik heb een een relatie met iemand die zo'n passie heeft en heb hetzelfde gehoord van hem als jij. Maar jullie kennen elkaar nog niet zo lang. Liefde groeit, en uiteindelijk zal jij bovenaan staan, dan al niet samen met zijn passie. Het gaat erom dat het samen kan, de 1 hoeft niet te winnen van de ander. Dansen is geen concurrentie maar deelgenoot. Zolang hij ook tijd maakt voor jou, respect voor je heeft. Er zijn tijden dat dansen even voorgaat (wedstrijd?) en dat jij even voorgaat (geplande vakantie?) En dan is er ook ruimte nodig voor andere zaken, ontspanning, vrienden, ed.
Ik ervaar het uiteindelijk als heel fijn. Ik heb een leven van mezelf en blijf bezig. Ik heb veel vrijheid en toch een heel fijne relatie. We zijn veel samen maar ook periodes helemaal niet.
In het begin had ik het er ook moeilijk mee. Maar na zoveel jaar sta ik absoluut bovenaan en dat voel ik. De keus die je moet maken is of je zo'n leven zou willen.
woensdag 21 april 2010 om 16:33
Hoi hoi!
Ook ik wil even reageren op dit topic.. Ik heb namelijk een vriend die, terwijl ik 2 maanden in argentinie zat (reis was al gepland voor ik hem ontmoette), een stage aangenomen heeft bij een vakantiepark waarbij hij 6/7 dagen per week, 15 uur per dag aan het werk is.. hij geeft zelf ook toe dat dat nu even zijn prioriteit heeft, en ik daardoor op een 'tweede' plaats kom.. Als je het zo wilt zien tenminste, ik zie het als hem de ruimte geven zijn carriere op te bouwen dmv een droombaan. Hij gaf mij ook de kans mijn droomreis te verwezelijken. ALS hij een keer een dagje vrij is (1x per maand ofzo), is die dag voor een groot deel voor mij en doen we iets leuks samen. Ik weet dat dit tijdelijk is, en daarom wacht ik op hem. Ik zie het niet als iets negatiefs, maar als ieder een eigen leven hebben. Een relatie is gebaseerd op geven en nemen, en ik begrijp heel goed hoe jij je voelt, maar besef dat dat dansen zijn grote passie is, waar hij niet zonder kan. Hij kan ook niet zonder jou waarschijnlijk, dus je zult die eerste plaats met het dansen moeten delen. Dat is iets wat je zult moeten leren accepteren of inderdaad, er vandoor te gaan.
Veel sterkte, het is niet makkelijk.
(ik praat vol moed nu, maar ik heb het er ook ontzettend moeilijk mee soms hoor!)
xxxx
Ook ik wil even reageren op dit topic.. Ik heb namelijk een vriend die, terwijl ik 2 maanden in argentinie zat (reis was al gepland voor ik hem ontmoette), een stage aangenomen heeft bij een vakantiepark waarbij hij 6/7 dagen per week, 15 uur per dag aan het werk is.. hij geeft zelf ook toe dat dat nu even zijn prioriteit heeft, en ik daardoor op een 'tweede' plaats kom.. Als je het zo wilt zien tenminste, ik zie het als hem de ruimte geven zijn carriere op te bouwen dmv een droombaan. Hij gaf mij ook de kans mijn droomreis te verwezelijken. ALS hij een keer een dagje vrij is (1x per maand ofzo), is die dag voor een groot deel voor mij en doen we iets leuks samen. Ik weet dat dit tijdelijk is, en daarom wacht ik op hem. Ik zie het niet als iets negatiefs, maar als ieder een eigen leven hebben. Een relatie is gebaseerd op geven en nemen, en ik begrijp heel goed hoe jij je voelt, maar besef dat dat dansen zijn grote passie is, waar hij niet zonder kan. Hij kan ook niet zonder jou waarschijnlijk, dus je zult die eerste plaats met het dansen moeten delen. Dat is iets wat je zult moeten leren accepteren of inderdaad, er vandoor te gaan.
Veel sterkte, het is niet makkelijk.
(ik praat vol moed nu, maar ik heb het er ook ontzettend moeilijk mee soms hoor!)
xxxx
woensdag 21 april 2010 om 17:14
woensdag 21 april 2010 om 17:35
Ik begrijp hem. Maar ja, ik weet wat passie is.
Ik heb datzelfde met paarden. Daar ging bijna al mijn tijd en geld in zitten. Ik heb ook altijd gezegd: ik wil een vriend die zelf ook een passie heeft, of carriere wil maken.
Want dan begrijpt hij het, en laat hij mij vrij met mijn ding.
Dwing nooit iemand te kiezen tussen jou en zijn passie want dan ben je heel egoistisch bezig. Je mag iemand niet iets ontnemen wat zo belangrijk voor hem is. Dan verdien je die persoon niet.
Die passie is deel van hem.
Ik heb datzelfde met paarden. Daar ging bijna al mijn tijd en geld in zitten. Ik heb ook altijd gezegd: ik wil een vriend die zelf ook een passie heeft, of carriere wil maken.
Want dan begrijpt hij het, en laat hij mij vrij met mijn ding.
Dwing nooit iemand te kiezen tussen jou en zijn passie want dan ben je heel egoistisch bezig. Je mag iemand niet iets ontnemen wat zo belangrijk voor hem is. Dan verdien je die persoon niet.
Die passie is deel van hem.
