Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
woensdag 14 april 2010 om 18:46
woensdag 14 april 2010 om 20:11
quote:vivalalisa schreef op 14 april 2010 @ 16:25:
hoe ben jij verder gegaan qwerty?
Uithuilen, schouders eronder en dóór. Met het besluit mezelf nooit meer in een afhankelijke of minderwaardige positie te plaatsen ten opzichte van een ander.
Overigens, Robby, wat jij schrijft is helemaal waar hoor, blijven is ook een optie natuurlijk. Maar om te kúnnen blijven en om dit te kúnnen overleven als koppel, is het in mijn ogen noodzakelijk dat je dit als gelijkwaardige partners verwerkt en achter je laat. Voorwaarde daarvoor is dat je goed op je eigen benen staat en afstand neemt, voordat je terug in de relatie stapt. Alle stappen die Vivalalisa nu zet zijn stappen richting zelfstandigheid en stappen richting gelijkwaardigheid. En al die stappen zijn noodzakelijk voor welke uitkomst dan ook. Dat ten eerste.
Ten tweede: wat ik lees in de reactie van Vivalalisa's man op dit moment, is dat hij nadrukkelijk afstand neemt van háár. Feitelijk heeft hij een jaar geleden al afscheid van haar genomen en nu dit uitgekomen is, onttrekt hij zichzelf aan de relatie, blijft hij bij zijn ouders slapen, spoort hij Vivalalisa zelfs aan om te nemen wat van haar is (plus wat extra's in de vorm van de auto die hij voor haar wil kopen). Mocht Vivalalisa al verder willen gaan: het is duidelijk dat HIJ dat op dit moment niet wil.
En dan zijn we weer terug bij het eerste punt. Vivalalisa, in mijn ogen is dat het enige pad dat je kunt gaan op dit moment. Jezelf losmaken uit deze situatie en op eigen benen gaan staan. Tien jaar geleden is je de kans ontnomen om zelfstandig te worden op het moment waarop normale mensen dat doen, dit is je kans om dat in te halen. Ik denk dat áls je jezelf al een doel wilt stellen, dat het beste doel is. Gewoon uitgaan van jezelf: jouw doel op dit moment is op eigen benen leren staan. Dat staat helemaal los van alle keuzes die je vanuit die positie (alsnog) kunt maken. Want als jij op eigen benen kunt staan en je besluit dán om terug naar deze man te gaan, dan vervallen jullie niet in de fouten die jullie nu maken. Maar misschien wil je wel helemaal niet terug naar deze man, als je eenmaal op eigen benen staat.
Toen mijn relatie verbroken was, was mijn gevoel na dat eerste verdriet "maar als ik er dan tóch alleen voor sta en als ik dan tóch gewoon kan doen wat ik zelf wil, dán ga ik ook [vul maar in]". In jouw geval kun je daar alle dingen invullen die te maken hebben met zelfstandigheid en zelfvertrouwen ontwikkelen op basis van wat je werkelijk waard bent.
hoe ben jij verder gegaan qwerty?
Uithuilen, schouders eronder en dóór. Met het besluit mezelf nooit meer in een afhankelijke of minderwaardige positie te plaatsen ten opzichte van een ander.
Overigens, Robby, wat jij schrijft is helemaal waar hoor, blijven is ook een optie natuurlijk. Maar om te kúnnen blijven en om dit te kúnnen overleven als koppel, is het in mijn ogen noodzakelijk dat je dit als gelijkwaardige partners verwerkt en achter je laat. Voorwaarde daarvoor is dat je goed op je eigen benen staat en afstand neemt, voordat je terug in de relatie stapt. Alle stappen die Vivalalisa nu zet zijn stappen richting zelfstandigheid en stappen richting gelijkwaardigheid. En al die stappen zijn noodzakelijk voor welke uitkomst dan ook. Dat ten eerste.
Ten tweede: wat ik lees in de reactie van Vivalalisa's man op dit moment, is dat hij nadrukkelijk afstand neemt van háár. Feitelijk heeft hij een jaar geleden al afscheid van haar genomen en nu dit uitgekomen is, onttrekt hij zichzelf aan de relatie, blijft hij bij zijn ouders slapen, spoort hij Vivalalisa zelfs aan om te nemen wat van haar is (plus wat extra's in de vorm van de auto die hij voor haar wil kopen). Mocht Vivalalisa al verder willen gaan: het is duidelijk dat HIJ dat op dit moment niet wil.
En dan zijn we weer terug bij het eerste punt. Vivalalisa, in mijn ogen is dat het enige pad dat je kunt gaan op dit moment. Jezelf losmaken uit deze situatie en op eigen benen gaan staan. Tien jaar geleden is je de kans ontnomen om zelfstandig te worden op het moment waarop normale mensen dat doen, dit is je kans om dat in te halen. Ik denk dat áls je jezelf al een doel wilt stellen, dat het beste doel is. Gewoon uitgaan van jezelf: jouw doel op dit moment is op eigen benen leren staan. Dat staat helemaal los van alle keuzes die je vanuit die positie (alsnog) kunt maken. Want als jij op eigen benen kunt staan en je besluit dán om terug naar deze man te gaan, dan vervallen jullie niet in de fouten die jullie nu maken. Maar misschien wil je wel helemaal niet terug naar deze man, als je eenmaal op eigen benen staat.
Toen mijn relatie verbroken was, was mijn gevoel na dat eerste verdriet "maar als ik er dan tóch alleen voor sta en als ik dan tóch gewoon kan doen wat ik zelf wil, dán ga ik ook [vul maar in]". In jouw geval kun je daar alle dingen invullen die te maken hebben met zelfstandigheid en zelfvertrouwen ontwikkelen op basis van wat je werkelijk waard bent.
woensdag 14 april 2010 om 20:20
Jeetje wat een k*tsituatie zit je in zeg. Heb net alles achter elkaar doorgelezen, en ik kan nu al zien dat je steeds wat sterker wordt, goed zo!!
Maar zeg eens eerlijk, wil je echt graag bij hém blijven?? Of is het eerder het totaalplaatje waarvan je niet afwil? Gewoon je leven zoals het was houden?
Het is al eerder gezegd, hij kiest niet voor jou, al heel lang niet meer. En zoals iemand een paar pagina's terug ook al aangaf, de enige manier waarop je interessant kan blijven voor hem is je nóg onderdaniger op te stellen.
Dat zou je kunnen doen door met hem verder te gaan, en als zijn vriendin naar nl komt (of de volgende die hij in de tussentijd heeft opgeduikeld), dit gewoon te accepteren. Wat zeg ik, je kan erbij gaan wonen en een driehoeksrelatie starten. Dan kun jij mooi voor oppas spelen als hij met z'n vriendin op stap gaat.
Is dit jouw toekomstdroom??
Kom op meid, je verdient een leuke kerel die van jou houdt om wie jíj bent, niet omdat hij ervan geniet dat je als een slaafje achter hem aan hobbelt. En dat alleen maar zodat het niet opvalt wat een loser hij zelf wel niet is.
Ik vind het heel moedig van je om alsnog die reis te gaan maken! Weet zeker dat je er als persoon van zal groeien.
Blijf lekker hier op het forum van je afpraten, en heel veel sterkte de komende tijd!
Maar zeg eens eerlijk, wil je echt graag bij hém blijven?? Of is het eerder het totaalplaatje waarvan je niet afwil? Gewoon je leven zoals het was houden?
Het is al eerder gezegd, hij kiest niet voor jou, al heel lang niet meer. En zoals iemand een paar pagina's terug ook al aangaf, de enige manier waarop je interessant kan blijven voor hem is je nóg onderdaniger op te stellen.
Dat zou je kunnen doen door met hem verder te gaan, en als zijn vriendin naar nl komt (of de volgende die hij in de tussentijd heeft opgeduikeld), dit gewoon te accepteren. Wat zeg ik, je kan erbij gaan wonen en een driehoeksrelatie starten. Dan kun jij mooi voor oppas spelen als hij met z'n vriendin op stap gaat.
Is dit jouw toekomstdroom??
Kom op meid, je verdient een leuke kerel die van jou houdt om wie jíj bent, niet omdat hij ervan geniet dat je als een slaafje achter hem aan hobbelt. En dat alleen maar zodat het niet opvalt wat een loser hij zelf wel niet is.
Ik vind het heel moedig van je om alsnog die reis te gaan maken! Weet zeker dat je er als persoon van zal groeien.
Blijf lekker hier op het forum van je afpraten, en heel veel sterkte de komende tijd!
woensdag 14 april 2010 om 20:21
woensdag 14 april 2010 om 21:33
LIsa, ik heb de hele dag aan je gedacht. Wat een verschil met hoe je vanochtend nog schreef en nu, je bent écht de goede weg op aan het gaan. Je kiest voor jezelf en raar genoeg is dat op dit moment moeilijker dan kiezen voor iets anders. Het doet pijn en je voelt je kut. Hopelijk heb je toch iets aan het feit dat hier zo veel mensen met je meeleven en meevoelen. Ik vind je een kanjer en denk echt dat je hier als een sterke en mooie vrouw uit gaat komen!!
woensdag 14 april 2010 om 22:02
heyhey
nou heb me weer eens verlaagd en met hem gesproken en gehuild en weet ik veel wat..
het lijkt wel alsof hoe meer pijn hij mij doet hoe meer hij zijn best doet...
alles draait nog een beetje maar hij heeft zoveel gezegd en ik ook, en kan het gesprek amper terug halen..
hij zei als eerder had geweten hoe lief je was had ik je eerste keer al verteld...
toen zei ik: nou kan je beter zeggen was het nooit gebeurd
hij vertelde dat zijn ouders dachten dat wel goed zat tussen hem en andere meid en er verder niet over praten... izajn moeder gemeen deed tegen zijn vader erover..
dus ik zei ja je bent net zo harteloos als je moeder, en net zo een vreemdgaander als je pa...
ja wat een gevaarlijke combinatie he zei die
over die andere meid heeft die ook gehad en doet allemaal zoveel pijn... ik wil zo ggraag boos zijn maar dan hoor ik zijn stem en voel ik mij weer verloren en weet ik het allemaal weer even niet... we hingen om en ben gaan schreeuwen en wezen slaan tegen muren hier... zo boos zo verdrietig zoveel pijn bahhh
blijft dat steeds zo gaan? sterk voelen en daarna weer terug bij af???
ik heb er echt wat aan aan jullie reacties en tegelijk is zo verwarrend he! ik weet dat jullie gelijk hebben waarom handel ik er niet naar?
nou heb me weer eens verlaagd en met hem gesproken en gehuild en weet ik veel wat..
het lijkt wel alsof hoe meer pijn hij mij doet hoe meer hij zijn best doet...
alles draait nog een beetje maar hij heeft zoveel gezegd en ik ook, en kan het gesprek amper terug halen..
hij zei als eerder had geweten hoe lief je was had ik je eerste keer al verteld...
toen zei ik: nou kan je beter zeggen was het nooit gebeurd
hij vertelde dat zijn ouders dachten dat wel goed zat tussen hem en andere meid en er verder niet over praten... izajn moeder gemeen deed tegen zijn vader erover..
dus ik zei ja je bent net zo harteloos als je moeder, en net zo een vreemdgaander als je pa...
ja wat een gevaarlijke combinatie he zei die
over die andere meid heeft die ook gehad en doet allemaal zoveel pijn... ik wil zo ggraag boos zijn maar dan hoor ik zijn stem en voel ik mij weer verloren en weet ik het allemaal weer even niet... we hingen om en ben gaan schreeuwen en wezen slaan tegen muren hier... zo boos zo verdrietig zoveel pijn bahhh
blijft dat steeds zo gaan? sterk voelen en daarna weer terug bij af???
ik heb er echt wat aan aan jullie reacties en tegelijk is zo verwarrend he! ik weet dat jullie gelijk hebben waarom handel ik er niet naar?
woensdag 14 april 2010 om 22:13
qwerty meerdere mensen zeggen dat, dat die nooit voor mij gekozen heeft.. maar dat wilik niet lezen, dat doet zo veel pijn voel door me hele lichaam... en misschien hang ik daarom zo erg aan hem nog omdat ik niet wil geloven dat hij mij niet heeft gewilt, dat die mij heeft laten vallen
geboortedatumpje 19juni is dit mijn droom, ha nou dit niet, vroeger wel, en nu alles anders dus ook dromen moeten langzaam aan worden bij gesteld.. ook dat komt we goed toch
kastanjes dankjewel voor je woorden, op een dag zal ik alles inzien echt en mij sterk voelen!
geboortedatumpje 19juni is dit mijn droom, ha nou dit niet, vroeger wel, en nu alles anders dus ook dromen moeten langzaam aan worden bij gesteld.. ook dat komt we goed toch
kastanjes dankjewel voor je woorden, op een dag zal ik alles inzien echt en mij sterk voelen!
woensdag 14 april 2010 om 22:16
je hebt zo gelijk en weetje, ik heb het heel duidelijk kunnen zien, alsof ik de toeschouwer was en alles zag gebeuren van boven af wat het met mij deed toen ik hem sprak..
hjad al zeker 2 uur niet gehuild, was in bad gegaan om mij te onspannen en even onder de zonnebank gelegen...
en ik sprak hem en zag mij zo veranderen na dat onderdanige meisje wat er alles aan deed hem duidelijk te maken dat hij voor mij moest gaan!! ik zei zelfs wat wil je liever?? (ik weet dat hij op zijn centen zit en altijd heeft gedaan)
wat wil je liever, dat ze na NL komt en alles moet betalen? want ze werkt niet en kan ook niet, dus verdiend ze niks voor haar familie wat zevroeger wel deed, dus ook dat mag je betalen...je mag alles betalen voor haar ze heeft 0,0 inkomen, je staat garant voor haar dus wat ze ook doet wordt bij jouw gehaald
of wil je een meid die heel veel van je houd eigen inkomen heeft en echte toekomst met je ziet (waar haal ik het vandaan he ????????)
pff ik ben niet goed snik
hjad al zeker 2 uur niet gehuild, was in bad gegaan om mij te onspannen en even onder de zonnebank gelegen...
en ik sprak hem en zag mij zo veranderen na dat onderdanige meisje wat er alles aan deed hem duidelijk te maken dat hij voor mij moest gaan!! ik zei zelfs wat wil je liever?? (ik weet dat hij op zijn centen zit en altijd heeft gedaan)
wat wil je liever, dat ze na NL komt en alles moet betalen? want ze werkt niet en kan ook niet, dus verdiend ze niks voor haar familie wat zevroeger wel deed, dus ook dat mag je betalen...je mag alles betalen voor haar ze heeft 0,0 inkomen, je staat garant voor haar dus wat ze ook doet wordt bij jouw gehaald
of wil je een meid die heel veel van je houd eigen inkomen heeft en echte toekomst met je ziet (waar haal ik het vandaan he ????????)
pff ik ben niet goed snik
woensdag 14 april 2010 om 22:52
quote:vivalalisa schreef op 14 april 2010 @ 22:02:
blijft dat steeds zo gaan? sterk voelen en daarna weer terug bij af???
Ja.
En nee. Want op den duur wordt het minder. Voel je je steeds vaker sterk en steeds minder vaak terug bij af. Tot je er op een bepaald moment achter komt dat je je al een hele tijd gewoon sterk voelt.
blijft dat steeds zo gaan? sterk voelen en daarna weer terug bij af???
Ja.
En nee. Want op den duur wordt het minder. Voel je je steeds vaker sterk en steeds minder vaak terug bij af. Tot je er op een bepaald moment achter komt dat je je al een hele tijd gewoon sterk voelt.
woensdag 14 april 2010 om 23:06
ik wil horen dat hij verder wil,,, waarom geeft mij goed gevoel... wetende dat ik toch belangrijker was!!! nee ik kan niet verder dat gaat niet! maar kan dat nog niet hardop uitspreken
qwerty ik hoop dat je gelijk hebt... jullie zijn zo lieeeef
weet niet hoe ik emoties toe moet voegen, maar wou een hele dikke bos bloemen neer zetten
qwerty ik hoop dat je gelijk hebt... jullie zijn zo lieeeef
weet niet hoe ik emoties toe moet voegen, maar wou een hele dikke bos bloemen neer zetten
woensdag 14 april 2010 om 23:17
quote:vivalalisa schreef op 14 april 2010 @ 23:06:
ik wil horen dat hij verder wil,,, waarom geeft mij goed gevoel... wetende dat ik toch belangrijker was!!! nee ik kan niet verder dat gaat niet! maar kan dat nog niet hardop uitspreken
je zal wel moeten. Waarom zou je niet zonder hem kunnen leven? Hij is er nu toch ook niet? en je ademt en je eet en je leeft. En hij was ook een tijd op reis, en jij leefde en hij is ook heel lang niet in je leven geweest bijv. tijdens je jeugd, ook toen leefde je en was je misschien wel gelukkig.
qwerty ik hoop dat je gelijk hebt... jullie zijn zo lieeeef
weet niet hoe ik emoties toe moet voegen, maar wou een hele dikke bos bloemen neer zetten
ik wil horen dat hij verder wil,,, waarom geeft mij goed gevoel... wetende dat ik toch belangrijker was!!! nee ik kan niet verder dat gaat niet! maar kan dat nog niet hardop uitspreken
je zal wel moeten. Waarom zou je niet zonder hem kunnen leven? Hij is er nu toch ook niet? en je ademt en je eet en je leeft. En hij was ook een tijd op reis, en jij leefde en hij is ook heel lang niet in je leven geweest bijv. tijdens je jeugd, ook toen leefde je en was je misschien wel gelukkig.
qwerty ik hoop dat je gelijk hebt... jullie zijn zo lieeeef
weet niet hoe ik emoties toe moet voegen, maar wou een hele dikke bos bloemen neer zetten
woensdag 14 april 2010 om 23:19
Logisch dat je je helemaal ontwortelt voelt. Bij hem kwam je al jaren thuis. Vanaf je 16 niks anders gewend (16 jaar, dat vind ik echt heel erg fout van hem, al voelde het nog zo echt, dat is niet gelijkwaardig). Dan is het natuurlijk heel logisch dat dit er enorm inhakt. Pak jezelf op, vertel alles aan de huisarts en begin met geloven dat er ooit echt iets veel beters voor je zal zijn! Over een jaartje ben je dankbaar dat je hier vanaf bent!
woensdag 14 april 2010 om 23:29
Wil je echt met hem verder? Waarom?
Eerlijk gezegd...dat vreemdgaan zou voor mij waarschijnlijk al einde verhaal zijn, maar als ie dan ook nog serieus overweegt om zijn kind opzij te schuiven...dat zou de ultieme afknapper zijn. Hij heeft die vrouw zwanger gemaakt, er komt een kind aan. En dat kind kan er niks aan doen.
Dáár zou ik dus niet mee kunnen leven.
Eerlijk gezegd...dat vreemdgaan zou voor mij waarschijnlijk al einde verhaal zijn, maar als ie dan ook nog serieus overweegt om zijn kind opzij te schuiven...dat zou de ultieme afknapper zijn. Hij heeft die vrouw zwanger gemaakt, er komt een kind aan. En dat kind kan er niks aan doen.
Dáár zou ik dus niet mee kunnen leven.
woensdag 14 april 2010 om 23:37
je ik kan het wel ik bedoel ik moet wel toch!!! en dat ik weer wat ga eten komt wel weer... heb vroeger anorexia gehad en weet hoe erg dat is, dus zoiets overkomt mij nooit meer..
tja minny dat ik zo, maar ik ben nu ook egoistisch tuurlijk kan hij die verantwoordleijkheid niet opzij zetten,,, had haar gewoon nooit onveilig moeten neuken !!! hij had verantwoordelijkheid naar zijn vriendin toen, na mij mij schoof hij ook opzij
pfff sorry even woede hahaha ik kan er niet mee leven maar zoals ik al steeds in zie, ik ben wanhopig en maak rare sprongen om hem bij me te houden omdat van hem hou, maar uiteindelijk loopt het dan toch mis
tja minny dat ik zo, maar ik ben nu ook egoistisch tuurlijk kan hij die verantwoordleijkheid niet opzij zetten,,, had haar gewoon nooit onveilig moeten neuken !!! hij had verantwoordelijkheid naar zijn vriendin toen, na mij mij schoof hij ook opzij
pfff sorry even woede hahaha ik kan er niet mee leven maar zoals ik al steeds in zie, ik ben wanhopig en maak rare sprongen om hem bij me te houden omdat van hem hou, maar uiteindelijk loopt het dan toch mis
woensdag 14 april 2010 om 23:50
@ Vivalalisa,
Ik heb voornamelijk jouw comments gelezen en ik krijg het gevoel dat jij het woord liefde niet goed kent. Deze man heeft jou volkomen afhankelijk van hem gemaakt. Ik krijg er sektarische gedachten bij.
Beter ten halve gekeerd als ten hele gedwaald. Over een poosje zal je op een afstand de hele relatie door een andere bril bekijken.
Realiseer dat je zonder een dergelijke man op den duur alleen beter zal worden. Hij heeft je wereld willens en wetens vernietigd omdat hij meer van zichzelf houd als van jou. Zijn harde woorden maar het is de realiteit.
Sterkte en hou je rug recht
Ik heb voornamelijk jouw comments gelezen en ik krijg het gevoel dat jij het woord liefde niet goed kent. Deze man heeft jou volkomen afhankelijk van hem gemaakt. Ik krijg er sektarische gedachten bij.
Beter ten halve gekeerd als ten hele gedwaald. Over een poosje zal je op een afstand de hele relatie door een andere bril bekijken.
Realiseer dat je zonder een dergelijke man op den duur alleen beter zal worden. Hij heeft je wereld willens en wetens vernietigd omdat hij meer van zichzelf houd als van jou. Zijn harde woorden maar het is de realiteit.
Sterkte en hou je rug recht
