Pubermoeder. Ben ik te bezorgd?
dinsdag 20 april 2010 om 15:21
Hallo.
Ik ben moeder van 2 puberzonen. Een tweeling van ruim 14 jaar. We wonen in een dorp in Drenthe. Verleden jaar zijn de jongens met vrienden van hun naar het bevrijdingsfestival in de omgeving geweest (Zwolle). Ze gingen met de bus en een moeder van één van hun vrienden was ook mee.
Nu hebben de heren het plan opgevat om met elkaar naar Wageningen te gaan. Met de bus en trein. Zonder ouder erbij. Ze zijn dan met een groepje van ongeveer 6 jongens in de leeftijd van 14/16 jaar. Van hun vader mogen ze. Maar ik heb hier wel heel veel problemen mee. Ze zijn nog maar 14, denk ik dan. Ben ik nu zo overdreven bezorgd???
Wat vinden jullie?
Ik ben moeder van 2 puberzonen. Een tweeling van ruim 14 jaar. We wonen in een dorp in Drenthe. Verleden jaar zijn de jongens met vrienden van hun naar het bevrijdingsfestival in de omgeving geweest (Zwolle). Ze gingen met de bus en een moeder van één van hun vrienden was ook mee.
Nu hebben de heren het plan opgevat om met elkaar naar Wageningen te gaan. Met de bus en trein. Zonder ouder erbij. Ze zijn dan met een groepje van ongeveer 6 jongens in de leeftijd van 14/16 jaar. Van hun vader mogen ze. Maar ik heb hier wel heel veel problemen mee. Ze zijn nog maar 14, denk ik dan. Ben ik nu zo overdreven bezorgd???
Wat vinden jullie?
dinsdag 20 april 2010 om 17:07
Mijn zoon (15 pdd-nos) is laatst voor het eerst naar de andere kant van het land geweest met diverse treinen en bussen.
Hij mocht, maar onder voorwaarde dat hij het op een dag zou doen dat ik vrij was en hem kon komen "redden" als er iets mis zou gaan qua vervoer ofzo. Mobieltje mee en gaan met die banaan.....laat lossssssss
Hij mocht, maar onder voorwaarde dat hij het op een dag zou doen dat ik vrij was en hem kon komen "redden" als er iets mis zou gaan qua vervoer ofzo. Mobieltje mee en gaan met die banaan.....laat lossssssss
dinsdag 20 april 2010 om 17:25
dinsdag 20 april 2010 om 17:27
dinsdag 20 april 2010 om 17:33
Haagje, ik ben veel overbezorgder dan jij hoor!
Mijn zoon, bijna 14, zou dit dus echt nog niet mogen. Wij wonen op het platteland. Hij mag wel met z'n vrienden naar een (kleine) stad waar één van z'n vrienden woont, en waar hij de weg goed kent, en als hij voor het donker thuis is (of thuis bij z'n vrienden). Ik ben niet zozeer bang dat hij zichzelf in de nesten werkt want het is een verantwoordelijk type voor z'n leeftijd, maar wat wel meespeelt is dat hij een buitenlands uiterlijk heeft waardoor hij wel eens op een vervelende manier wordt aangesproken.
Als hij weggaat naar iets waar ik wat ongerust over ben, stelt het mij altijd gerust als ik hem een aantal vragen stel die beginnen met: 'wat zou je doen als...'. Dus wat zou je doen als je de weg kwijt raakt, je wordt uitgedaagd door een groepje grotere jongens, je je vrienden niet meer ziet, etc. etc. etc. Geeft hij daarop verstandige antwoorden, dan ga ik er vanuit dat hij ook op het moment dat zoiets daadwerkelijk zou gebeuren verstandig kan handelen. Misschien een tip?
Mijn zoon, bijna 14, zou dit dus echt nog niet mogen. Wij wonen op het platteland. Hij mag wel met z'n vrienden naar een (kleine) stad waar één van z'n vrienden woont, en waar hij de weg goed kent, en als hij voor het donker thuis is (of thuis bij z'n vrienden). Ik ben niet zozeer bang dat hij zichzelf in de nesten werkt want het is een verantwoordelijk type voor z'n leeftijd, maar wat wel meespeelt is dat hij een buitenlands uiterlijk heeft waardoor hij wel eens op een vervelende manier wordt aangesproken.
Als hij weggaat naar iets waar ik wat ongerust over ben, stelt het mij altijd gerust als ik hem een aantal vragen stel die beginnen met: 'wat zou je doen als...'. Dus wat zou je doen als je de weg kwijt raakt, je wordt uitgedaagd door een groepje grotere jongens, je je vrienden niet meer ziet, etc. etc. etc. Geeft hij daarop verstandige antwoorden, dan ga ik er vanuit dat hij ook op het moment dat zoiets daadwerkelijk zou gebeuren verstandig kan handelen. Misschien een tip?
dinsdag 20 april 2010 om 22:32
[quote]Lemmy schreef op 20 april 2010 @ 17:33:
Haagje, ik ben veel overbezorgder dan jij hoor!
Mijn zoon, bijna 14, zou dit dus echt nog niet mogen. Wij wonen op het platteland. Hij mag wel met z'n vrienden naar een (kleine) stad waar één van z'n vrienden woont, en waar hij de weg goed kent, en als hij voor het donker thuis is (of thuis bij z'n vrienden). Ik ben niet zozeer bang dat hij zichzelf in de nesten werkt want het is een verantwoordelijk type voor z'n leeftijd, maar wat wel meespeelt is dat hij een buitenlands uiterlijk heeft waardoor hij wel eens op een vervelende manier wordt aangesproken.
Als hij weggaat naar iets waar ik wat ongerust over ben, stelt het mij altijd gerust als ik hem een aantal vragen stel die beginnen met: 'wat zou je doen als...'. Dus wat zou je doen als je de weg kwijt raakt, je wordt uitgedaagd door een groepje grotere jongens, je je vrienden niet meer ziet, etc. etc. etc. Geeft hij daarop verstandige antwoorden, dan ga ik er vanuit dat hij ook op het moment dat zoiets daadwerkelijk zou gebeuren verstandig kan handelen. Misschien een tip?[/quote]
Nou zo wordt het ook een onbezorgde jongen. Ga je dat elke keer vragen? En dan moet hij de juiste antwoorden geven voor jouw gemoedsrust? Ik vind dit niet zo'n goede tip. Geef m een mobiel en als er wat is hoor je hem wel, of kan jij hem bereiken.
Haagje, ik ben veel overbezorgder dan jij hoor!
Mijn zoon, bijna 14, zou dit dus echt nog niet mogen. Wij wonen op het platteland. Hij mag wel met z'n vrienden naar een (kleine) stad waar één van z'n vrienden woont, en waar hij de weg goed kent, en als hij voor het donker thuis is (of thuis bij z'n vrienden). Ik ben niet zozeer bang dat hij zichzelf in de nesten werkt want het is een verantwoordelijk type voor z'n leeftijd, maar wat wel meespeelt is dat hij een buitenlands uiterlijk heeft waardoor hij wel eens op een vervelende manier wordt aangesproken.
Als hij weggaat naar iets waar ik wat ongerust over ben, stelt het mij altijd gerust als ik hem een aantal vragen stel die beginnen met: 'wat zou je doen als...'. Dus wat zou je doen als je de weg kwijt raakt, je wordt uitgedaagd door een groepje grotere jongens, je je vrienden niet meer ziet, etc. etc. etc. Geeft hij daarop verstandige antwoorden, dan ga ik er vanuit dat hij ook op het moment dat zoiets daadwerkelijk zou gebeuren verstandig kan handelen. Misschien een tip?[/quote]
Nou zo wordt het ook een onbezorgde jongen. Ga je dat elke keer vragen? En dan moet hij de juiste antwoorden geven voor jouw gemoedsrust? Ik vind dit niet zo'n goede tip. Geef m een mobiel en als er wat is hoor je hem wel, of kan jij hem bereiken.
woensdag 21 april 2010 om 08:23
quote:Immaculata schreef op 20 april 2010 @ 15:48:
[...]
Anders kun je bijvoorbeeld zeggen dat je óók naar Wageningen gaat, met de auto of in een andere coupé in de trein, daar een beetje gaat winkelen etc. .Ook naar Wageningen gaan vind ik een goed idee, maar denk maar niet dat je kunt winkelen. Op 5 mei is Wageningen zó vreselijk druk en bovendien zijn alle winkels dicht.
[...]
Anders kun je bijvoorbeeld zeggen dat je óók naar Wageningen gaat, met de auto of in een andere coupé in de trein, daar een beetje gaat winkelen etc. .Ook naar Wageningen gaan vind ik een goed idee, maar denk maar niet dat je kunt winkelen. Op 5 mei is Wageningen zó vreselijk druk en bovendien zijn alle winkels dicht.
Het is zoals het is
woensdag 21 april 2010 om 08:30
Ik vind wat Lemmy zegt juist wel een goed idee. Je hoeft er geen derdergraads verhoor van te maken, maar het is best goed om er eens over te praten hoe je bepaalde situaties op kunt lossen. Júist bij een jongen met Asperger, want grote kans dat hij die dingen heel goed kan onthouden en niet zo goed is in spontane oplossingen.
En bespreek dan inderdaad meteen ook het drinken: mogen ze dat, ja/nee (nee denk ik, met 14 jaar), hoeveel dan, hoe te reageren als ze wat aangeboden krijgen wat ze niet mogen/willen.
Trouwens, ik vind het goed dat je broer niet altijd met de verantwoordelijkheid wil opzadelen! Zal niet altijd lukken, maar het is goed dat je daar over na denkt.
En bespreek dan inderdaad meteen ook het drinken: mogen ze dat, ja/nee (nee denk ik, met 14 jaar), hoeveel dan, hoe te reageren als ze wat aangeboden krijgen wat ze niet mogen/willen.
Trouwens, ik vind het goed dat je broer niet altijd met de verantwoordelijkheid wil opzadelen! Zal niet altijd lukken, maar het is goed dat je daar over na denkt.
Het is zoals het is
woensdag 21 april 2010 om 08:35
quote:madamemicmac schreef op 20 april 2010 @ 22:32:
[quote]:
[/quote][/b]
Nou zo wordt het ook een onbezorgde jongen. Ga je dat elke keer vragen? En dan moet hij de juiste antwoorden geven voor jouw gemoedsrust? Ik vind dit niet zo'n goede tip. Geef m een mobiel en als er wat is hoor je hem wel, of kan jij hem bereiken.Zo vaak gebeurt het niet hoor, dat hij ergens naartoe gaat waar ik een beetje ongerust over ben. Maar als dat gebeurt, ja, dan stel ik hem elke keer dit soort vragen. En ik vind het niet zo erg dat mijn zoon dan niet zo'n onbezorgde jongen is misschien (hoewel dat volgens mij hartstikke meevalt hoor, hij heeft gewoon lekker plezier als hij ergens is met z'n vrienden). Ik heb liever dat hij wat minder onbezorgd is dan dat hij niet weet wat hij moet doen als hij in de problemen komt. Hij heeft ook een mobiel mee, maar ik vind dat een mobiel niet in alle omstandigheden de oplossing is. Als je bijvoorbeeld wordt aangesproken door een groepje vervelende jongens, heb je er meer aan als je weet wat je moet doen om escalaties te voorkomen, dan wanneer je op zo'n moment je mobiel gaat pakken om je moeder te bellen. Ik noem maar een voorbeeld.
[quote]:
[/quote][/b]
Nou zo wordt het ook een onbezorgde jongen. Ga je dat elke keer vragen? En dan moet hij de juiste antwoorden geven voor jouw gemoedsrust? Ik vind dit niet zo'n goede tip. Geef m een mobiel en als er wat is hoor je hem wel, of kan jij hem bereiken.Zo vaak gebeurt het niet hoor, dat hij ergens naartoe gaat waar ik een beetje ongerust over ben. Maar als dat gebeurt, ja, dan stel ik hem elke keer dit soort vragen. En ik vind het niet zo erg dat mijn zoon dan niet zo'n onbezorgde jongen is misschien (hoewel dat volgens mij hartstikke meevalt hoor, hij heeft gewoon lekker plezier als hij ergens is met z'n vrienden). Ik heb liever dat hij wat minder onbezorgd is dan dat hij niet weet wat hij moet doen als hij in de problemen komt. Hij heeft ook een mobiel mee, maar ik vind dat een mobiel niet in alle omstandigheden de oplossing is. Als je bijvoorbeeld wordt aangesproken door een groepje vervelende jongens, heb je er meer aan als je weet wat je moet doen om escalaties te voorkomen, dan wanneer je op zo'n moment je mobiel gaat pakken om je moeder te bellen. Ik noem maar een voorbeeld.
woensdag 21 april 2010 om 15:47
Ja, dat laatste snap ik wel. Dan moet je juist níet je mobiel pakken.
Bij mijn zoons merk ik dat het averechts uitpakt. Jahaa mam, krijg je dan en een zucht...ze zijn wel ouder nu hoor, dus het is anders.
Wat ik ook heb gemerkt is dat als ze in een vervelende situatie komen het altijd anders uitpakt dan dat wat je van te voren heb bedacht.
Maar goed, wat ik zei, je houdt zorgen...
Bij mijn zoons merk ik dat het averechts uitpakt. Jahaa mam, krijg je dan en een zucht...ze zijn wel ouder nu hoor, dus het is anders.
Wat ik ook heb gemerkt is dat als ze in een vervelende situatie komen het altijd anders uitpakt dan dat wat je van te voren heb bedacht.
Maar goed, wat ik zei, je houdt zorgen...