Relaties
alle pijlers
Wat verstaan jullie onder vriendschap?
donderdag 22 april 2010 om 11:40
Ik lig momenteel een beetje in de klinch met een van mijn vriendinnetjes en vraag me af of ik niet te hoge verwachtingen heb van een vriendschap.
Voor mij is de basis van vriendschap:
Gezelligheid en humor.
Er zijn als de ander je nodig heeft.
Elkaar accepteren en respecteren.
Niet op alles wat de ander doet kritiek hebben.
En de ander zijn/haar geluk gunnen zonder dat je het daar mee eens hoeft te zijn.
Wat vinden jullie?
Voor mij is de basis van vriendschap:
Gezelligheid en humor.
Er zijn als de ander je nodig heeft.
Elkaar accepteren en respecteren.
Niet op alles wat de ander doet kritiek hebben.
En de ander zijn/haar geluk gunnen zonder dat je het daar mee eens hoeft te zijn.
Wat vinden jullie?
donderdag 22 april 2010 om 11:50
Wat ik nog mis in jou beschrijving is het feit dat vriendinnen er ook voor jou zijn als dat nodig is. Daar is het bij mij in het verleden vaak mis gegaan. Ik ben altijd erg loyaal aan vriendinnen, maar als ik een keer in de put zat, waren ze er niet voor mij.
Vriendschap moet altijd van twee kanten komen...
Vriendschap moet altijd van twee kanten komen...
donderdag 22 april 2010 om 11:59
Brute eerlijkheid, liefdevol zwijgen, trouw, loyaliteit en vergevingsgezindheid.
Gezelligheid en humor zorgen er voor mij wel voor dat ik graag met iemand bevriend wil zijn of raken, maar zijn op zichzelf geen ingrediënt van vriendschap. Iemand anders zijn of haar geluk gunnen zonder dat ik het daar noodzakelijkerwijs mee eens ben dat doe ik eigenlijk ook bij mensen waar ik een hekel aan heb.
Gezelligheid en humor zorgen er voor mij wel voor dat ik graag met iemand bevriend wil zijn of raken, maar zijn op zichzelf geen ingrediënt van vriendschap. Iemand anders zijn of haar geluk gunnen zonder dat ik het daar noodzakelijkerwijs mee eens ben dat doe ik eigenlijk ook bij mensen waar ik een hekel aan heb.
donderdag 22 april 2010 om 12:05
Ik heb dus 1 vriendinnetje die de laatste tijd alleen maar kritiek heeft op mij, op mijn vriend enz. En laten we het zo zeggen dat het haar ongezouten mening is, niks geen tact of wat dan ook. En tijdens die gesprekken probeer ik juist altijd zo tactisch mogelijk een goed onderbouwd antwoord terug te geven.
Zij vraagt dan altijd: dat mag ik toch wel zeggen? Tuurlijk mag ze dat zeggen, ik zal haar nooit verbieden om haar hart te luchten en eerlijk te zijn. Maar voor mij is er ook een grens. Je kunt ook blij voor iemand zijn dat zij gelukkig is en je hoeft niet alles te bekritiseren wat de ander doet. Mij accepteren en respecteren is er naar mijn gevoel niet bij dus. Ik heb haar ook verteld wat mijn verwachting van vriendschap is maar het lijkt wel of dat haar ene oor in en het andere weer uit gaat.
Ik ben hier klaar mee. Het enige issue is dat we met 5 vriendinnetjes zijn en ik wil het de anderen niet moeilijk maken. Ter info: zij vertoont dit gedrag alleen tegen mij, dat vinden mijn andere vriendinnen dus ook.
Zij vraagt dan altijd: dat mag ik toch wel zeggen? Tuurlijk mag ze dat zeggen, ik zal haar nooit verbieden om haar hart te luchten en eerlijk te zijn. Maar voor mij is er ook een grens. Je kunt ook blij voor iemand zijn dat zij gelukkig is en je hoeft niet alles te bekritiseren wat de ander doet. Mij accepteren en respecteren is er naar mijn gevoel niet bij dus. Ik heb haar ook verteld wat mijn verwachting van vriendschap is maar het lijkt wel of dat haar ene oor in en het andere weer uit gaat.
Ik ben hier klaar mee. Het enige issue is dat we met 5 vriendinnetjes zijn en ik wil het de anderen niet moeilijk maken. Ter info: zij vertoont dit gedrag alleen tegen mij, dat vinden mijn andere vriendinnen dus ook.
donderdag 22 april 2010 om 12:12
quote:Kapara schreef op 22 april 2010 @ 12:05:
Ik heb dus 1 vriendinnetje die de laatste tijd alleen maar kritiek heeft op mij, op mijn vriend enz. En laten we het zo zeggen dat het haar ongezouten mening is, niks geen tact of wat dan ook. En tijdens die gesprekken probeer ik juist altijd zo tactisch mogelijk een goed onderbouwd antwoord terug te geven.
Zij vraagt dan altijd: dat mag ik toch wel zeggen? Tuurlijk mag ze dat zeggen, ik zal haar nooit verbieden om haar hart te luchten en eerlijk te zijn. Maar voor mij is er ook een grens. Je kunt ook blij voor iemand zijn dat zij gelukkig is en je hoeft niet alles te bekritiseren wat de ander doet. Mij accepteren en respecteren is er naar mijn gevoel niet bij dus. Ik heb haar ook verteld wat mijn verwachting van vriendschap is maar het lijkt wel of dat haar ene oor in en het andere weer uit gaat.
Ik ben hier klaar mee. Het enige issue is dat we met 5 vriendinnetjes zijn en ik wil het de anderen niet moeilijk maken. Ter info: zij vertoont dit gedrag alleen tegen mij, dat vinden mijn andere vriendinnen dus ook.
Je wilt graag respect en acceptatie voor wie je bent, wat je doet en hoe je dat doet. Dat geef je haar niet terug. Ze mag vanalles vinden, maar niet alles. Ze mag je bekritiseren maar op jouw voorwaarden. Ze mag alles zeggen maar alleen zoals jij het wilt.
Ga praten en vertel haar wat je dwars zit. Vertel haar dat de manier waarop ze dingen soms zegt bij jou anders overkomen dan zij ze bedoelt. Ze heeft het beste met je voor anders was ze niet je vriendin, toch?
En laat de andere vriendinnen erbuiten. Zodra jullie een pact vormen tegen haar kun je voor je gevoel alle gelijk van de wereld krijgen, jij bent goed en zij is slecht. Is wel einde vriendschap.
Succes!
Ik heb dus 1 vriendinnetje die de laatste tijd alleen maar kritiek heeft op mij, op mijn vriend enz. En laten we het zo zeggen dat het haar ongezouten mening is, niks geen tact of wat dan ook. En tijdens die gesprekken probeer ik juist altijd zo tactisch mogelijk een goed onderbouwd antwoord terug te geven.
Zij vraagt dan altijd: dat mag ik toch wel zeggen? Tuurlijk mag ze dat zeggen, ik zal haar nooit verbieden om haar hart te luchten en eerlijk te zijn. Maar voor mij is er ook een grens. Je kunt ook blij voor iemand zijn dat zij gelukkig is en je hoeft niet alles te bekritiseren wat de ander doet. Mij accepteren en respecteren is er naar mijn gevoel niet bij dus. Ik heb haar ook verteld wat mijn verwachting van vriendschap is maar het lijkt wel of dat haar ene oor in en het andere weer uit gaat.
Ik ben hier klaar mee. Het enige issue is dat we met 5 vriendinnetjes zijn en ik wil het de anderen niet moeilijk maken. Ter info: zij vertoont dit gedrag alleen tegen mij, dat vinden mijn andere vriendinnen dus ook.
Je wilt graag respect en acceptatie voor wie je bent, wat je doet en hoe je dat doet. Dat geef je haar niet terug. Ze mag vanalles vinden, maar niet alles. Ze mag je bekritiseren maar op jouw voorwaarden. Ze mag alles zeggen maar alleen zoals jij het wilt.
Ga praten en vertel haar wat je dwars zit. Vertel haar dat de manier waarop ze dingen soms zegt bij jou anders overkomen dan zij ze bedoelt. Ze heeft het beste met je voor anders was ze niet je vriendin, toch?
En laat de andere vriendinnen erbuiten. Zodra jullie een pact vormen tegen haar kun je voor je gevoel alle gelijk van de wereld krijgen, jij bent goed en zij is slecht. Is wel einde vriendschap.
Succes!
donderdag 22 april 2010 om 12:24
Daar heb je gelijk in Dani, de vriendinnen blijven er verder ook buiten. Ik heb alleen laten weten dat het wat mij betreft wel klaar is maar dat ik haar niet wil laten voor wat het is omdat ik de anderen er dan ook bij betrek.
En natuurlijk mag zij alles zeggen tot mijn grens. Het lijkt me logisch dat er bij iedereen, bij iedere vriendschap een grens is tot wat je wel en niet tegen elkaar zegt. Of als je iets zegt dat je dat met een bepaalde tact brengt.
Het issue is dat ik hier al met haar over gesproken heb. Zij geeft dan aan dat het inderdaad niet zo bot bedoeld was als ze het zei. Dat ze soms een flapuit is. Dan is het ook weer goed tussen ons. Maar de keer erna begint ze er weer over. Best wel hard leers zeg maar. En dat gaat nu al zo'n 1,5 jaar zo. Zij geeft haar ongezouten mening, ik beheers me als we met zijn allen zijn want ik wil de sfeer niet verpesten. Daarna spreken we apart af, hebben we het er over. Ze heeft er spijt van, het is weer oke tussen ons en dan de volgende keer weer precies het zelfde.
Dus misschien accepteren we elkaar dan wel niet. Zij accepteert niet dat ik niet meer zit te wachten op haar ongezouten mening en ik accepteer niet dat zij haar ongezouten mening te pas en te onpas verkondigd.
En natuurlijk mag zij alles zeggen tot mijn grens. Het lijkt me logisch dat er bij iedereen, bij iedere vriendschap een grens is tot wat je wel en niet tegen elkaar zegt. Of als je iets zegt dat je dat met een bepaalde tact brengt.
Het issue is dat ik hier al met haar over gesproken heb. Zij geeft dan aan dat het inderdaad niet zo bot bedoeld was als ze het zei. Dat ze soms een flapuit is. Dan is het ook weer goed tussen ons. Maar de keer erna begint ze er weer over. Best wel hard leers zeg maar. En dat gaat nu al zo'n 1,5 jaar zo. Zij geeft haar ongezouten mening, ik beheers me als we met zijn allen zijn want ik wil de sfeer niet verpesten. Daarna spreken we apart af, hebben we het er over. Ze heeft er spijt van, het is weer oke tussen ons en dan de volgende keer weer precies het zelfde.
Dus misschien accepteren we elkaar dan wel niet. Zij accepteert niet dat ik niet meer zit te wachten op haar ongezouten mening en ik accepteer niet dat zij haar ongezouten mening te pas en te onpas verkondigd.
donderdag 22 april 2010 om 12:33
Hmmm, lastige situatie. Hoe hecht is je vriendinnengroep? Wat mij lastig lijkt, is dat je de ene keer het accepteert als zijnde okay, het vervolgens met haar bespreekt omdat je er van baalt en het dan weer accepteert als ze het weer doet. Is het een optie om het haar direct aan te geven als je het moeilijk hebt met een opmerking van haar? En in hoeverre vindt zij dat ze wat ze doet eigenlijk niet zou moeten doen? Wat vindt ze er er eigenlijk van?
donderdag 22 april 2010 om 12:41
Wat de kritiek betreft: juist van vrienden of vriendinnen kan ik die wél goed hebben. Omdat ik weet dat die gegeven wordt uit liefde en respect.
Als een vriendin alleen nog maar kritiek uit en als mij dat dwars zit, dan is het voor mij juist een teken van vriendschap dat je dat aankaart bij elkaar. De vriendschap (liefde, respect, acceptatie) is immers de basis van jullie contact. Vanuit die vriendschappelijke houding luister ik ook naar de kritiek. En vanuit die vriendschappelijke houding geef ik dus ook feedback als ik merk dat de kritiek bij mij verkeerd valt. Juist omdat ik er vanuit ga dat de kritiek óók vanuit een vriendschappelijke houding gegeven wordt.
Als jij de kritiek ervaart als in de grond trappen, dan kan het zijn dat zij onhandig formuleert, maar het kan ook zijn dat jij het met teveel ruis hoort. Er zit hoe dan ook storing op de lijn en die moet eraf.
Het kan ook zijn dat dit allemaal niet van toepassing is op jullie situatie, maar in dat geval vraag ik me af in hoeverre je daadwerkelijk vrienden bent met haar...
Als een vriendin alleen nog maar kritiek uit en als mij dat dwars zit, dan is het voor mij juist een teken van vriendschap dat je dat aankaart bij elkaar. De vriendschap (liefde, respect, acceptatie) is immers de basis van jullie contact. Vanuit die vriendschappelijke houding luister ik ook naar de kritiek. En vanuit die vriendschappelijke houding geef ik dus ook feedback als ik merk dat de kritiek bij mij verkeerd valt. Juist omdat ik er vanuit ga dat de kritiek óók vanuit een vriendschappelijke houding gegeven wordt.
Als jij de kritiek ervaart als in de grond trappen, dan kan het zijn dat zij onhandig formuleert, maar het kan ook zijn dat jij het met teveel ruis hoort. Er zit hoe dan ook storing op de lijn en die moet eraf.
Het kan ook zijn dat dit allemaal niet van toepassing is op jullie situatie, maar in dat geval vraag ik me af in hoeverre je daadwerkelijk vrienden bent met haar...
donderdag 22 april 2010 om 12:45
Het probleem met het accepteren dat ze het weer doet is dat ze het altijd doet als we met zijn allen zijn. Ik wil dan de sfeer niet verzieken dus blijf ik rustig. Ik ben 1x tot ontploffing gekomen toen we met zijn allen op vakantie waren en dat heeft de hele week tot spanningen geleid.
Ik zeg op dat moment ook "het is nu wel genoeg" "jouw mening is nu duidelijk" "zullen we het over iets anders hebben" om er 2 uur later weer over te beginnen.
Ze zegt dan later wel dat ze doordraafde en zegt sorry (waar ik helemaal niet op zit te wachten, maar goed) om vervolgens niets met ons gesprek te doen en de volgende keer weer over mijn grens heen walst.
Ik zeg op dat moment ook "het is nu wel genoeg" "jouw mening is nu duidelijk" "zullen we het over iets anders hebben" om er 2 uur later weer over te beginnen.
Ze zegt dan later wel dat ze doordraafde en zegt sorry (waar ik helemaal niet op zit te wachten, maar goed) om vervolgens niets met ons gesprek te doen en de volgende keer weer over mijn grens heen walst.
donderdag 22 april 2010 om 12:45
quote:Kapara schreef op 22 april 2010 @ 12:24:
En natuurlijk mag zij alles zeggen tot mijn grens. Het lijkt me logisch dat er bij iedereen, bij iedere vriendschap een grens is tot wat je wel en niet tegen elkaar zegt. Of als je iets zegt dat je dat met een bepaalde tact brengt.
Het issue is dat ik hier al met haar over gesproken heb. Zij geeft dan aan dat het inderdaad niet zo bot bedoeld was als ze het zei. Dat ze soms een flapuit is. Dan is het ook weer goed tussen ons. Maar de keer erna begint ze er weer over. Best wel hard leers zeg maar.
Nee, ze is niet hardleers, ze is hoe ze ís. Direct dus. En het ontbeert haar wat aan tact. Dat kun je heel erg vinden en daar kun je heel zwaar aan tillen, maar je kunt ook - als dit immers je vriendin is, van wie je houdt- besluiten om van haar te houden hoe ze ís. En dat is bot en tactloos.
In mijn ogen draait het bij houden van (en dat doe je toch, van je vriendinnen?) om houden van een totaalplaatje. Iederéén heeft kanten die je wat minder goed liggen en dit zijn die kanten bij haar. Ik zou zeggen: richt je op het goede en adem eens wat vaker in en uit. En vraag jezelf eens af hoe JIJ in deze vriendschap staat. Want als jij alleen maar focust op haar botheid en haar gebrek aan tact, dan is dat natuurlijk ook geen eerlijke beoordeling van haar (en van je vriendschap met haar).
En natuurlijk mag zij alles zeggen tot mijn grens. Het lijkt me logisch dat er bij iedereen, bij iedere vriendschap een grens is tot wat je wel en niet tegen elkaar zegt. Of als je iets zegt dat je dat met een bepaalde tact brengt.
Het issue is dat ik hier al met haar over gesproken heb. Zij geeft dan aan dat het inderdaad niet zo bot bedoeld was als ze het zei. Dat ze soms een flapuit is. Dan is het ook weer goed tussen ons. Maar de keer erna begint ze er weer over. Best wel hard leers zeg maar.
Nee, ze is niet hardleers, ze is hoe ze ís. Direct dus. En het ontbeert haar wat aan tact. Dat kun je heel erg vinden en daar kun je heel zwaar aan tillen, maar je kunt ook - als dit immers je vriendin is, van wie je houdt- besluiten om van haar te houden hoe ze ís. En dat is bot en tactloos.
In mijn ogen draait het bij houden van (en dat doe je toch, van je vriendinnen?) om houden van een totaalplaatje. Iederéén heeft kanten die je wat minder goed liggen en dit zijn die kanten bij haar. Ik zou zeggen: richt je op het goede en adem eens wat vaker in en uit. En vraag jezelf eens af hoe JIJ in deze vriendschap staat. Want als jij alleen maar focust op haar botheid en haar gebrek aan tact, dan is dat natuurlijk ook geen eerlijke beoordeling van haar (en van je vriendschap met haar).
donderdag 22 april 2010 om 12:48
quote:Kapara schreef op 22 april 2010 @ 12:45:
Het probleem met het accepteren dat ze het weer doet is dat ze het altijd doet als we met zijn allen zijn. Ik wil dan de sfeer niet verzieken dus blijf ik rustig. Ik ben 1x tot ontploffing gekomen toen we met zijn allen op vakantie waren en dat heeft de hele week tot spanningen geleid.
Ik zeg op dat moment ook "het is nu wel genoeg" "jouw mening is nu duidelijk" "zullen we het over iets anders hebben" om er 2 uur later weer over te beginnen.
Ze zegt dan later wel dat ze doordraafde en zegt sorry (waar ik helemaal niet op zit te wachten, maar goed) om vervolgens niets met ons gesprek te doen en de volgende keer weer over mijn grens heen walst.
Maar ze is wél voor rede vatbaar!
Dan kun je toch gewoon met haar afspreken dat als jij zegt dat het genoeg is, zij dan ook echt stopt? En jouw inspanning zou dan kunnen zijn dat je dat "het is genoeg" vanuit liefde zegt in plaats van vanuit ergernis. Of dat je de kritiek wel ontvangt voor je haar de mond snoert. Dat kan al heel simpel door te zeggen dat je hoort dat je zegt, dat je het zo 1-2-3 niet herkent, maar dat je er even rustig over na wilt denken en er op een later moment graag op terugkomt.
Het probleem met het accepteren dat ze het weer doet is dat ze het altijd doet als we met zijn allen zijn. Ik wil dan de sfeer niet verzieken dus blijf ik rustig. Ik ben 1x tot ontploffing gekomen toen we met zijn allen op vakantie waren en dat heeft de hele week tot spanningen geleid.
Ik zeg op dat moment ook "het is nu wel genoeg" "jouw mening is nu duidelijk" "zullen we het over iets anders hebben" om er 2 uur later weer over te beginnen.
Ze zegt dan later wel dat ze doordraafde en zegt sorry (waar ik helemaal niet op zit te wachten, maar goed) om vervolgens niets met ons gesprek te doen en de volgende keer weer over mijn grens heen walst.
Maar ze is wél voor rede vatbaar!
Dan kun je toch gewoon met haar afspreken dat als jij zegt dat het genoeg is, zij dan ook echt stopt? En jouw inspanning zou dan kunnen zijn dat je dat "het is genoeg" vanuit liefde zegt in plaats van vanuit ergernis. Of dat je de kritiek wel ontvangt voor je haar de mond snoert. Dat kan al heel simpel door te zeggen dat je hoort dat je zegt, dat je het zo 1-2-3 niet herkent, maar dat je er even rustig over na wilt denken en er op een later moment graag op terugkomt.
donderdag 22 april 2010 om 12:52
Ik ben het niet helemaal met Q eens, want eerlijkheid en directheid wordt helaas vaak verward met onbeschoftheid en wat deze vriendin doet vind ik toch redelijk onbeschoft. Niet iedereen zit altijd op haar ongezouten mening te wachten. Ze moet ook leren deze te verpakken of gewoon eens voor zich te houden.
Verder vind ik in een vrouwenvriendschap vooral ook lol heel belangrijk, want vaak verzandt het na een tijdje helaas in een zeurvriendschap, waarin er alleen nog maar over problemen gepraat wordt.
Verder vind ik in een vrouwenvriendschap vooral ook lol heel belangrijk, want vaak verzandt het na een tijdje helaas in een zeurvriendschap, waarin er alleen nog maar over problemen gepraat wordt.
donderdag 22 april 2010 om 12:58
Ik luister altijd naar haar kritiek en wat ik eerder ook zei: Ik probeer haar ook een zo onderbouwd mogelijk antwoord te geven. Erken dat ze zich zo mag voelen, deze mening mag hebben. Zij is een erg gevoelig persoon en wil bij haar nooit in de aanval gaan. Het gevolg is wel dat ik het gevoel heb op mijn tenen te moeten lopen.
