Kinderen
alle pijlers
Mei 2008
zondag 26 augustus 2007 om 09:59
naamleeftijdbevallenvan deroepnaamgewicht (g) /cmAngela2824-04-20082eSophie3270g /48cmPlevier3430-04-20082eMiko3290g /49cmValdispert3403-05-20082ePablo3470g /51cmBowie03-05-20083eTim3380g /50cmPriek2704-05-20081eJens4400g /52cmSabrina2504-05-20082eNathalie4060g /52cmDurske3709-05-20082eAnnabel4340g /53cmBillybob2812-05-20081eZane3740gLeeuwedraak3113-05-20081eTara3955g /53cmRegina3214-05-20082eElise4500g /52cmMilagro3421-05-20081eIda3570gMelissa3024-05-20081eThierry3610g /50cmMoon2902-06-20082eThomas3600g /48cmCharmant2404-06-20082eYoshua5250g
maandag 8 oktober 2007 om 15:54
Lieve allemaal,
Helaas niet net zulk goed nieuws als bij Jeunot (helemaal top overigens Jeunot, ben erg blij voor je).
Vrijdag dus naar het ziekenhuis geweest voor een echo en mijn angstige voorgevoel bleek jammergenoeg waar te zijn. Er was nauwelijks iets te zien. Alleen een donker rondje. Gelukkig maar, want als ik al armpjes en beentjes ofzo had gezien was ik waarschijnlijk behoorlijk overstuur geraakt. Het vruchtje was met 5 weken gestopt met groeien en ongeveer 17 mm.
Ook al had ik me mentaal op dit nieuws voorbereid (het bloeden was in de loop van de donderdag ook weer erger geworden), toch blijft er altijd dat sprankje hoop dat het misschien toch goed is.
Maar niet dus. Ben er inmiddels wel wat rustiger onder en eigenlijk gaat het best goed met me. Ik baal natuurlijk gigantisch dat nu alles weer anders gaat lopen, maar de acceptatie is al een heel eind. Heel af en toe denk ik er zelfs even niet aan. Als ik dan mijn andere twee lieverdjes zie, maakt dat ook een hoop goed.
Allemaal bedankt voor het duimen en meeleven, was erg goed om te weten en vooral no worries, met de rest komt het vast allemaal goed. Ik blijf gewoon af en toe met jullie mee lezen en hopelijk heb ik over een tijdje gewoon weer goed nieuws te melden aan jullie.
Liefs,
Puck
Helaas niet net zulk goed nieuws als bij Jeunot (helemaal top overigens Jeunot, ben erg blij voor je).
Vrijdag dus naar het ziekenhuis geweest voor een echo en mijn angstige voorgevoel bleek jammergenoeg waar te zijn. Er was nauwelijks iets te zien. Alleen een donker rondje. Gelukkig maar, want als ik al armpjes en beentjes ofzo had gezien was ik waarschijnlijk behoorlijk overstuur geraakt. Het vruchtje was met 5 weken gestopt met groeien en ongeveer 17 mm.
Ook al had ik me mentaal op dit nieuws voorbereid (het bloeden was in de loop van de donderdag ook weer erger geworden), toch blijft er altijd dat sprankje hoop dat het misschien toch goed is.
Maar niet dus. Ben er inmiddels wel wat rustiger onder en eigenlijk gaat het best goed met me. Ik baal natuurlijk gigantisch dat nu alles weer anders gaat lopen, maar de acceptatie is al een heel eind. Heel af en toe denk ik er zelfs even niet aan. Als ik dan mijn andere twee lieverdjes zie, maakt dat ook een hoop goed.
Allemaal bedankt voor het duimen en meeleven, was erg goed om te weten en vooral no worries, met de rest komt het vast allemaal goed. Ik blijf gewoon af en toe met jullie mee lezen en hopelijk heb ik over een tijdje gewoon weer goed nieuws te melden aan jullie.
Liefs,
Puck
maandag 8 oktober 2007 om 18:54
maandag 8 oktober 2007 om 21:57
Hallo allemaal,
Weer een tijd niet geschreven, druk, moe.... Mijn zoontje is anderhalve week geleden alsnog geopereerd aan zijn gebroken arm, mijn schoonouders zijn voor 3 weken op bezoek uit het buitenland, en dan ook nog zwanger!
Maargoed, allereerst Jeunot en Merder, wat ongelooflijk kl*te voor jullie. Ik hoop voor jullie dat jullie het een plekje kunnen geven.
Cafe, een tweeling, wat een schok he! Toen wij het hoorden dat we een tweeling geven wisten we allebei niet of we moesten lachen of huilen. Maar na een paar dagen went het idee al snel, en is het gewoon superleuk. Weten jullie al of het een- of twee eiig is?
Verder alle 'nieuwe' zwangeren, welkom!
Ik heb afgelopen donderdag mijn 2e echo gehad, en alles zag er prima uit. Ik zag zelfs armpjes en beentjes licht bewegen. Ik had tot nu toe nog een beetje afstand gehouden (onbewust), maar toen ik dat op het scherm zag was het ijs gebroken. Mijn uitgerekende datum is trouwens nu 4 mei. Volgende week donderdag heb ik wer een afspraak, dan krijg ik een vlokkentest. Ja, ik ga dus wel prenataal onderzoek laten doen. Dit in verband met mij leeftijd (word in dec. 38) Ik kies hiervoor omdat ik vind dat ik gezien de leeftijd toch een behoorlijk verhoogd risico heb. En natuurlijk, als ik een gehandicapt kindje zou krijgen zonder dat ik het weet zal ik er met alle liefde voor zorgen. Maar stel dat blijkt dat het een afwijking heeft waardoor de levensverwachtingen slecht zijn, en het zal lijden, dan zal ik voor dat kindje besluiten hem/haar dat niet aan te doen, hoe zwaar me dit ook zal vallen.
Maar vooralsnog ga ik er natuurlijk vanuit dat het allemaal goed is, al was het maar dat ik uitgerekend ben op de dag van de crematie van de meisjes. In eerste instantie vond ik dat heel naar, maar nu voelt het als een boodschap van hen, zo van mama, wees maar niet verdrietig.....
Weer een tijd niet geschreven, druk, moe.... Mijn zoontje is anderhalve week geleden alsnog geopereerd aan zijn gebroken arm, mijn schoonouders zijn voor 3 weken op bezoek uit het buitenland, en dan ook nog zwanger!
Maargoed, allereerst Jeunot en Merder, wat ongelooflijk kl*te voor jullie. Ik hoop voor jullie dat jullie het een plekje kunnen geven.
Cafe, een tweeling, wat een schok he! Toen wij het hoorden dat we een tweeling geven wisten we allebei niet of we moesten lachen of huilen. Maar na een paar dagen went het idee al snel, en is het gewoon superleuk. Weten jullie al of het een- of twee eiig is?
Verder alle 'nieuwe' zwangeren, welkom!
Ik heb afgelopen donderdag mijn 2e echo gehad, en alles zag er prima uit. Ik zag zelfs armpjes en beentjes licht bewegen. Ik had tot nu toe nog een beetje afstand gehouden (onbewust), maar toen ik dat op het scherm zag was het ijs gebroken. Mijn uitgerekende datum is trouwens nu 4 mei. Volgende week donderdag heb ik wer een afspraak, dan krijg ik een vlokkentest. Ja, ik ga dus wel prenataal onderzoek laten doen. Dit in verband met mij leeftijd (word in dec. 38) Ik kies hiervoor omdat ik vind dat ik gezien de leeftijd toch een behoorlijk verhoogd risico heb. En natuurlijk, als ik een gehandicapt kindje zou krijgen zonder dat ik het weet zal ik er met alle liefde voor zorgen. Maar stel dat blijkt dat het een afwijking heeft waardoor de levensverwachtingen slecht zijn, en het zal lijden, dan zal ik voor dat kindje besluiten hem/haar dat niet aan te doen, hoe zwaar me dit ook zal vallen.
Maar vooralsnog ga ik er natuurlijk vanuit dat het allemaal goed is, al was het maar dat ik uitgerekend ben op de dag van de crematie van de meisjes. In eerste instantie vond ik dat heel naar, maar nu voelt het als een boodschap van hen, zo van mama, wees maar niet verdrietig.....
maandag 8 oktober 2007 om 22:02
Jeetje puck:wat ontzettend jammer voor je!Had echt gehoopt dat je ook goed nieuws zou komen brengen.Je gaat toch van alles bedenken over hoe het zal zijn met weer een kleintje erbij en dan gaat het mis.Ik wil je heel erg veel sterkte wensen!
Als ik dit dan weer hoor dan krijg ik meteen angstvisioenen voor volgende week woensdag.Ik ben zo bang dat dat bij mij ook zo is.Ik verlies dan wel geen bloed maar ik zag met de echo ook niks.Ik ben nu zo bang dat er bij mij ook niks zit.En ik zie mezelf al helemaal met een kleintje.Ik probeer die gedachtes echt nog even weg te drukken tot ik weet dat alles goed is.Of niet natuurlijk.Je hoort het zo veel.Nou ben ik eindelijk zwanger (na in totaal ruim anderhalf jaar;de buitenbaarmoederlijke zs niet mee gerekend) en dan hoop je toch echt dat je niet nog een keer zoiets hoeft te doorstaan.Ik heb voor dochter ook al twee keer een miskraam gehad met 5,5 week.En dus die buitenbaarmoederlijke zs.Ik weet ook dat er ergere verhalen zijn dus ik hou me maar vast aan het idee dat het altijd erger kan.
Ik wil trouwens ook geen nekplooimeting laten doen.Als ik nou wist dat het kind een hele erge grote kans zou hebben op een erfelijke ziekte waarbij het niet lang te leven zou hebben dan zou ik het wel doen.Maar als er nu een gehandicapt kindje zou komen dan is dat maar zo.Dan moet dat gewoon zo zijn.Ik vind dat ik niet degene mag zijn die beslist over leven en dood.En misschien is de NPM wel niet goed en dan zit je een aantal weken in spanning over hoe of wat.Nee hoor, mij niet gezien.Maar als iemand het wel wil doen is het diegenes goed recht.Dat is idd een beslissing van ieder voor zich.
Heerlijk vind ik het om hier met allemaal medezwangeren te beppen!Kan je toch lekker je ei kwijt en er is altijd wel iemand die het snapt!Ik vind dat we ook al een leuke hechte groep zijn.
Ik zit nu even lekker aan een ijsje (split) en ga zo weer fijn mn bed opzoeken.Het is snel genoeg weer ochtend!
Groetjes allemaal
Als ik dit dan weer hoor dan krijg ik meteen angstvisioenen voor volgende week woensdag.Ik ben zo bang dat dat bij mij ook zo is.Ik verlies dan wel geen bloed maar ik zag met de echo ook niks.Ik ben nu zo bang dat er bij mij ook niks zit.En ik zie mezelf al helemaal met een kleintje.Ik probeer die gedachtes echt nog even weg te drukken tot ik weet dat alles goed is.Of niet natuurlijk.Je hoort het zo veel.Nou ben ik eindelijk zwanger (na in totaal ruim anderhalf jaar;de buitenbaarmoederlijke zs niet mee gerekend) en dan hoop je toch echt dat je niet nog een keer zoiets hoeft te doorstaan.Ik heb voor dochter ook al twee keer een miskraam gehad met 5,5 week.En dus die buitenbaarmoederlijke zs.Ik weet ook dat er ergere verhalen zijn dus ik hou me maar vast aan het idee dat het altijd erger kan.
Ik wil trouwens ook geen nekplooimeting laten doen.Als ik nou wist dat het kind een hele erge grote kans zou hebben op een erfelijke ziekte waarbij het niet lang te leven zou hebben dan zou ik het wel doen.Maar als er nu een gehandicapt kindje zou komen dan is dat maar zo.Dan moet dat gewoon zo zijn.Ik vind dat ik niet degene mag zijn die beslist over leven en dood.En misschien is de NPM wel niet goed en dan zit je een aantal weken in spanning over hoe of wat.Nee hoor, mij niet gezien.Maar als iemand het wel wil doen is het diegenes goed recht.Dat is idd een beslissing van ieder voor zich.
Heerlijk vind ik het om hier met allemaal medezwangeren te beppen!Kan je toch lekker je ei kwijt en er is altijd wel iemand die het snapt!Ik vind dat we ook al een leuke hechte groep zijn.
Ik zit nu even lekker aan een ijsje (split) en ga zo weer fijn mn bed opzoeken.Het is snel genoeg weer ochtend!
Groetjes allemaal
maandag 8 oktober 2007 om 22:57
Hoi allemaal,
Dank jullie voor je felicitaties,
Inmiddels zijn we wel aan het idee van een tweeling gewend en vinden we het erg speciaal.
Ik was een beetje bang dat manlief het niet zo zag zitten, maar ik geloof dat hij zelfs minder bezwaren ziet als ik.
Wel ziet hij net als ik een beetje op tegen de drukte, we hebben ook al een zoon van 2 jr, dus dat geeft ook extra drukte.
Ook moeten we onze verbouwingsplannen nu echt snel uitvoeren, anders is straks die hele family niet te huisvesten.
Wel blijf ik eenbeetje bang dat het alsnog misgaat, ook al heb ik mijn miskraam vorig jr goed verwerkt, nu ik opnieuw zwanger ben is de onbevangenheid er niet en das best jammer, dat was juist zo leuk de eerste keer!
Dus voor Puck: meid ik leef enorm met je mee, ik wens je heel veel sterkte!
Ik heb mijn miskraam vorig jaar een plaats kunnen geven door te accepteren dat er heel in het begin nou eenmaal nog veel mis kan gaan (of al was vanaf het begin) en dat dat erg pijnlijk is maar nou eenmaal bij de natuur hoort.
Ik weet niet of het jou helpt, maar mij wel.
Ik hoop voor jou ook dat nu je weet dat het mis is het snel "afgerond" wordt door je lichaam.
Bij mij was het vruchtje dood bij ongeveer 7 wk (we hoorden het bij 9 wk) en het heeft nog tot de 12e week geduurd voor het toch spontaan eruit kwam (de dag voor de geplande curretage)
Maar dat is vrij ongebruikelijk hoor!
Veel veel sterkte!
Overigens, ik zit nu wel bij het mei 2008 topic, maar doordat het er 2 zijn is de kans groot dat ik al in april beval...maar ik mag wel blijven he?
Volgende week heb ik de eerste afspraak voor controle bij de gyn. (Helaas mag ik nu niet naar mijn leuke VK praktijk, maar met een tweeling wordt je in het zieken huis geontroleerd)
Iedereen groeten en succes met echos etc.
Dank jullie voor je felicitaties,
Inmiddels zijn we wel aan het idee van een tweeling gewend en vinden we het erg speciaal.
Ik was een beetje bang dat manlief het niet zo zag zitten, maar ik geloof dat hij zelfs minder bezwaren ziet als ik.
Wel ziet hij net als ik een beetje op tegen de drukte, we hebben ook al een zoon van 2 jr, dus dat geeft ook extra drukte.
Ook moeten we onze verbouwingsplannen nu echt snel uitvoeren, anders is straks die hele family niet te huisvesten.
Wel blijf ik eenbeetje bang dat het alsnog misgaat, ook al heb ik mijn miskraam vorig jr goed verwerkt, nu ik opnieuw zwanger ben is de onbevangenheid er niet en das best jammer, dat was juist zo leuk de eerste keer!
Dus voor Puck: meid ik leef enorm met je mee, ik wens je heel veel sterkte!
Ik heb mijn miskraam vorig jaar een plaats kunnen geven door te accepteren dat er heel in het begin nou eenmaal nog veel mis kan gaan (of al was vanaf het begin) en dat dat erg pijnlijk is maar nou eenmaal bij de natuur hoort.
Ik weet niet of het jou helpt, maar mij wel.
Ik hoop voor jou ook dat nu je weet dat het mis is het snel "afgerond" wordt door je lichaam.
Bij mij was het vruchtje dood bij ongeveer 7 wk (we hoorden het bij 9 wk) en het heeft nog tot de 12e week geduurd voor het toch spontaan eruit kwam (de dag voor de geplande curretage)
Maar dat is vrij ongebruikelijk hoor!
Veel veel sterkte!
Overigens, ik zit nu wel bij het mei 2008 topic, maar doordat het er 2 zijn is de kans groot dat ik al in april beval...maar ik mag wel blijven he?
Volgende week heb ik de eerste afspraak voor controle bij de gyn. (Helaas mag ik nu niet naar mijn leuke VK praktijk, maar met een tweeling wordt je in het zieken huis geontroleerd)
Iedereen groeten en succes met echos etc.
maandag 8 oktober 2007 om 23:24
Puck, wat ontzettend zonde dat het niet goed bleek te zitten - en je voorgevoel dus klopte. Sterkte meis, hoop dat het snel los komt en jullie ook gauw weer bezig kunnen zijn met iets nieuws. Wat je ook zegt, gelukkig heb je 2 andere lieverdjes die het een beetje goed kunnen maken.
Wat betreft de vragen over de NPM: bij mij is het puur mijn leeftijd (39) die maakt dat ik dit onderzoek wil. Je krijgt het aangeboden vanaf je 36e, maar ik was 35,5 bij de 2e en heb het toen ook gevraagd. Vond het zo stom om die grens bij een verjaardag te trekken! Vind het wel eng allemaal, vandaag bloed laten prikken en dat dan in combi met de NPM over 3 weken resulteert in een kans. Brrrrrr.....,,maar ja, we doen het niet alleen voor onszelf, ook voor de 2 kinderen die er al rondlopen hier.
Bowie
Wat betreft de vragen over de NPM: bij mij is het puur mijn leeftijd (39) die maakt dat ik dit onderzoek wil. Je krijgt het aangeboden vanaf je 36e, maar ik was 35,5 bij de 2e en heb het toen ook gevraagd. Vond het zo stom om die grens bij een verjaardag te trekken! Vind het wel eng allemaal, vandaag bloed laten prikken en dat dan in combi met de NPM over 3 weken resulteert in een kans. Brrrrrr.....,,maar ja, we doen het niet alleen voor onszelf, ook voor de 2 kinderen die er al rondlopen hier.
Bowie
dinsdag 9 oktober 2007 om 11:20
dinsdag 9 oktober 2007 om 12:33
Bowie68: We hebben voor de vlokkentest gekozen omdat deze in de 11e week gedaan wordt en je na een week de uitslag hebt. Als het dan niet goed blijkt kan de zwangerschap afgebroken worden in een relatief vroeg stadium. Vruchtwaterpunctie is met 16 weken, en dan duurt het 3 weken voordat de uitslag bekend is. Als dan de zwangerschap afgebroken moet worden, moet je dus gewoon bevallen met 19/20 weken.
Wat betreft de NPM; dat is alleen een kansberekening, wij hebben voor meer zekerheid gekozen.
Het zijn wel moeilijke dingen vind ik, denk eerst goed na wat je wilt met een eventuele slechte uitslag.
Wat betreft de NPM; dat is alleen een kansberekening, wij hebben voor meer zekerheid gekozen.
Het zijn wel moeilijke dingen vind ik, denk eerst goed na wat je wilt met een eventuele slechte uitslag.
dinsdag 9 oktober 2007 om 14:28
Lieve meiden,
Bedankt voor jullie lieve reacties. Doet me goed om te horen dat jullie meeleven.
Ben inmiddels verhuisd naar een ander forum, waar het ondanks de triestheid van het onderwerp toch erg gezellig is.
Net heerlijk naar de kapper geweest en me een geheel nieuwe look aan laten meten. Vond ik wel passen om deze periode af te sluiten. Zie ik er in ieder geval ook een heel stuk anders uit dan toen ik nog wel zwanger was.
Verder nog geen echt actie in mijn buik. Vrees dat als het zo doorgaat, het toch een curretage wordt, maar dat zie ik dan wel weer. Gaat nog steeds vrij goed met me. Blijven best moeilijke momenten af en toe, maar red me eigenlijk prima. Hoop niet dat de klap later nog zal komen, maar ook dat zie ik dan wel weer.
Dag lieve meiden, hopelijk tot snel met goed nieuws,
Puck
Bedankt voor jullie lieve reacties. Doet me goed om te horen dat jullie meeleven.
Ben inmiddels verhuisd naar een ander forum, waar het ondanks de triestheid van het onderwerp toch erg gezellig is.
Net heerlijk naar de kapper geweest en me een geheel nieuwe look aan laten meten. Vond ik wel passen om deze periode af te sluiten. Zie ik er in ieder geval ook een heel stuk anders uit dan toen ik nog wel zwanger was.
Verder nog geen echt actie in mijn buik. Vrees dat als het zo doorgaat, het toch een curretage wordt, maar dat zie ik dan wel weer. Gaat nog steeds vrij goed met me. Blijven best moeilijke momenten af en toe, maar red me eigenlijk prima. Hoop niet dat de klap later nog zal komen, maar ook dat zie ik dan wel weer.
Dag lieve meiden, hopelijk tot snel met goed nieuws,
Puck
dinsdag 9 oktober 2007 om 14:36
Hayat: mocht je dan meteen voor vlokkentest alleen gaan? Hier werkt het zo dat je toch eerst een bloedtest en NPM krijgt en pas daarna tot verder onderzoek mag besluiten. Ik heb de NPM pas met 13 weken maar daarna zou vlokkentest ook nog kunnen zei de gyn. We zien wel, ik wil ook wel zekerheid maar ben ook bang voor de kans op een miskraam als gevolg van de vlokkentest. Het blijft allemaal spannend, eigenlijk 40 weken lang voor ons allemaal.
Puck: lekker een andere coupe! Heb ik vorig jaar ook laten doen, heeft toch iets verfrissends ofzo he? Verhuisd naar een ander forum.....ja, toch mooi dat er voor alles wel lotgenoten te vinden zijn. Dat hadden onze ouders niet en ik zou het echt niet willen missen.
Ingeding: kom er gezellig bij! Ik ben ook 4 mei uitgerekend zoals je misschien gezien hebt!
Gek trouwens.....gisteren was ik ineens niet meer zo moe. Hele middag bezig geweest en pas om half 11 gaan slapen. Raar he zo'n overgang? Maak me dan meteen een beetje zorgen. Ben ook niet meer zo weeiig. Ik vind die kwaaltjes maar niks, maar als ze dan ineens verdwijnen denk ik ook: kom maar terug!
Doeg allemaal!
Bowie
Puck: lekker een andere coupe! Heb ik vorig jaar ook laten doen, heeft toch iets verfrissends ofzo he? Verhuisd naar een ander forum.....ja, toch mooi dat er voor alles wel lotgenoten te vinden zijn. Dat hadden onze ouders niet en ik zou het echt niet willen missen.
Ingeding: kom er gezellig bij! Ik ben ook 4 mei uitgerekend zoals je misschien gezien hebt!
Gek trouwens.....gisteren was ik ineens niet meer zo moe. Hele middag bezig geweest en pas om half 11 gaan slapen. Raar he zo'n overgang? Maak me dan meteen een beetje zorgen. Ben ook niet meer zo weeiig. Ik vind die kwaaltjes maar niks, maar als ze dan ineens verdwijnen denk ik ook: kom maar terug!
Doeg allemaal!
Bowie
dinsdag 9 oktober 2007 om 14:59
Hey Puck, heel veel sterkte, ook van mij... Ik hoopte na Jeunot's goede nieuws op nog meer goed nieuws, natuurlijk. Veel sterkte de komende tijd met het verwerken, vooral veel geluk voor de toekomst en ik duim dat jij en Merder ons hier goed nieuws kunnen komen melden, nog voordat 'mei 2008' aanbreekt...
Voor Jeunot: Supernieuws. Je klinkt gelijk een stuk vrolijker en ik kan het me voorstellen.
Over de NMP: ik wilde dit niet, ondanks het leeftijdsrisico (ben 37). Voornamelijk omdat het alleen een kansberekening is en de vlokkentest/vruchtwaterpunctie die wel zekerheid zou geven geeft weer risico op 'n miskraam (ong. 1 op 300...-> vind ik wel veel, eigenlijk). Bovendien zijn er zoveel aandoeningen die niet op te sporen zijn en van alle aandoeningen die wel op te sporen zijn, is meestal de ernst niet vantevoren vast te stellen. Daarbij krijg je ook geen garantie dat je kind gezond blijft, als het eenmaal geboren is.
Het was bij ons thuis nog wel een vrij pittige discussie. Wat iemand eerder al zei: het is wel goed om vantevoren te weten wat je met zo'n uitslag wilt doen. Voor ons kwam daar om bovenstaande redenen uit: 'niets', vandaar dat we geen screening gevraagd hebben.
Dat gezegd hebbende: ik had gisteren een hartstikke mooie echo! 3,3 cm groot was het embryootje al, en hij/zij draaide het gezicht naar ons toe en zwaaide! (tja, ach, laat dat ons denken, he?). En de VK zei: ik zie geen verdikte nekplooi.... We hadden dus niet om een meting gevraagd, maar was toch wel blij dat ze dat zei, omdat ik het wel raar had gevonden als zij dingen wist/zag die wij niet zouden weten en natuurlijk ook omdat ik het toch wel goed nieuws vond (ondanks dat het slechts een kans geeft)
O, de 20-weken echo gaan we wel doen, trouwens. Ik ben er niet tegen om zoveel mogelijk te weten. Ik denk dat we dan ook het geslacht wel willen weten. Jullie?
Voor Jeunot: Supernieuws. Je klinkt gelijk een stuk vrolijker en ik kan het me voorstellen.
Over de NMP: ik wilde dit niet, ondanks het leeftijdsrisico (ben 37). Voornamelijk omdat het alleen een kansberekening is en de vlokkentest/vruchtwaterpunctie die wel zekerheid zou geven geeft weer risico op 'n miskraam (ong. 1 op 300...-> vind ik wel veel, eigenlijk). Bovendien zijn er zoveel aandoeningen die niet op te sporen zijn en van alle aandoeningen die wel op te sporen zijn, is meestal de ernst niet vantevoren vast te stellen. Daarbij krijg je ook geen garantie dat je kind gezond blijft, als het eenmaal geboren is.
Het was bij ons thuis nog wel een vrij pittige discussie. Wat iemand eerder al zei: het is wel goed om vantevoren te weten wat je met zo'n uitslag wilt doen. Voor ons kwam daar om bovenstaande redenen uit: 'niets', vandaar dat we geen screening gevraagd hebben.
Dat gezegd hebbende: ik had gisteren een hartstikke mooie echo! 3,3 cm groot was het embryootje al, en hij/zij draaide het gezicht naar ons toe en zwaaide! (tja, ach, laat dat ons denken, he?). En de VK zei: ik zie geen verdikte nekplooi.... We hadden dus niet om een meting gevraagd, maar was toch wel blij dat ze dat zei, omdat ik het wel raar had gevonden als zij dingen wist/zag die wij niet zouden weten en natuurlijk ook omdat ik het toch wel goed nieuws vond (ondanks dat het slechts een kans geeft)
O, de 20-weken echo gaan we wel doen, trouwens. Ik ben er niet tegen om zoveel mogelijk te weten. Ik denk dat we dan ook het geslacht wel willen weten. Jullie?
dinsdag 9 oktober 2007 om 15:14
Jee wat een verhalen allemaal alweer!
Puck, wat balen dat het mis is gegaan. Mijn angst (en waarschijnlijk die van vele anderen) is voor jou uitgekomen. Veel sterkte!!
Cafe, een tweeling, gefeliciteerd!! Maar poeh he, wat een werk. Mijn man zei ook altijd, "een tweeling, lekker makkelijk, zijn we in 1 keer klaar" nou het is niet mijn voorkeur! Maar het belangrijkste is dat het goed gaat en ze gezond zijn!
Regina, wil je mij in de lijst zetten?? 27jr, 1e kind, uitgerekend 13 mei, 10okt 1e afspraak VK.
Ik voel me de laatste dagen echt verschrikkelijk beroerd, enorm misselijk. Als ik 's nachts wakker word omdat ik moet plassen, lig ik daarna gelijk 1,5 uur wakker...Door al die verhalen over windeieren en miskramen, ben ik nu toch echt wel toe aan wat zekerheid. Morgen einde middag eindelijk naar de VK, maar geen idee of we een echo krijgen...hoop van wel, want ik wil het gewoon gaan vertellen. Op mijn werk blijf ik maar lachen terwijl ik me zo beroerd voel. Etentjes met vrienden zeg ik ook maar af, want dat is gewoon niet te doen (mijn vriendinnen geloven me echt niet als ik 'weer' aan de antibiotica ben...)! Aan de andere kant, als ik me zo misselijk voel, moet er toch wel iets bezig zijn daar in mijn buik?? Broeken beginnen ook echt te knellen, ben blij als ik thuis ben en lekker de joggingbroek aan kan!!
Nou ik ga duimen en hopen op een echo morgen en dan natuurlijk wel iets zien!! Kan niet wachten.
Puck, wat balen dat het mis is gegaan. Mijn angst (en waarschijnlijk die van vele anderen) is voor jou uitgekomen. Veel sterkte!!
Cafe, een tweeling, gefeliciteerd!! Maar poeh he, wat een werk. Mijn man zei ook altijd, "een tweeling, lekker makkelijk, zijn we in 1 keer klaar" nou het is niet mijn voorkeur! Maar het belangrijkste is dat het goed gaat en ze gezond zijn!
Regina, wil je mij in de lijst zetten?? 27jr, 1e kind, uitgerekend 13 mei, 10okt 1e afspraak VK.
Ik voel me de laatste dagen echt verschrikkelijk beroerd, enorm misselijk. Als ik 's nachts wakker word omdat ik moet plassen, lig ik daarna gelijk 1,5 uur wakker...Door al die verhalen over windeieren en miskramen, ben ik nu toch echt wel toe aan wat zekerheid. Morgen einde middag eindelijk naar de VK, maar geen idee of we een echo krijgen...hoop van wel, want ik wil het gewoon gaan vertellen. Op mijn werk blijf ik maar lachen terwijl ik me zo beroerd voel. Etentjes met vrienden zeg ik ook maar af, want dat is gewoon niet te doen (mijn vriendinnen geloven me echt niet als ik 'weer' aan de antibiotica ben...)! Aan de andere kant, als ik me zo misselijk voel, moet er toch wel iets bezig zijn daar in mijn buik?? Broeken beginnen ook echt te knellen, ben blij als ik thuis ben en lekker de joggingbroek aan kan!!
Nou ik ga duimen en hopen op een echo morgen en dan natuurlijk wel iets zien!! Kan niet wachten.
dinsdag 9 oktober 2007 om 18:50
Puck, heel veel sterkte! Erg om te horen zeg! Ik hoop met je mee dat het uit zichzelf op gang komt, da's in ieder geval de beste van 2 slechte opties...
Hier eigenlijk weinig nieuws te melden.. Van het weekend uit eten geweest met mn beste vriendin en haar vriend. Heerlijk gegeten, alleen bij goed eten hoort een goed glas wijn he.. alleen niet voor mij dus... 'doe maar een appelsap' klonk toch wat gek uit mijn mond.. Vond mijn vriendin waarschijnlijk ook, maar ze hield wijselijk haar mond, hihi.
Gevoeligheid van de borsten begint trouwens iets af te nemen. Zal dit erbij horen?
Vandaag 8 weken alweer he, gaat toch best snel.Volgende week voor de eerste keer naar vk. ook wel spannend moet ik zeggen, al weet ik dat ze geen echo gaat doen. Toen ze dat vroeg toen ik de eerste keer belde zei ik nog stoer 'nee, doe maar gewoon met 12 weken'. deels ook ingegeven doordat ik nog niet gewend ben aan dat ik 'van onderen' onderzocht wordt, moet ik wel toegeven. Ook mooi dat van de week de brief voor het uitstrijkje op de mat viel, en waarvoor ik nu dus mooi even uitstel voor heb. Ja ik ben geen held wat dat aangaat (eigenlijk wat alles medisch aangaat).
Nou, hoop dat we voorlopig even af zijn van het slechte nieuws zeg!!!
Ga even een hapje eten.. tot snel!
Hier eigenlijk weinig nieuws te melden.. Van het weekend uit eten geweest met mn beste vriendin en haar vriend. Heerlijk gegeten, alleen bij goed eten hoort een goed glas wijn he.. alleen niet voor mij dus... 'doe maar een appelsap' klonk toch wat gek uit mijn mond.. Vond mijn vriendin waarschijnlijk ook, maar ze hield wijselijk haar mond, hihi.
Gevoeligheid van de borsten begint trouwens iets af te nemen. Zal dit erbij horen?
Vandaag 8 weken alweer he, gaat toch best snel.Volgende week voor de eerste keer naar vk. ook wel spannend moet ik zeggen, al weet ik dat ze geen echo gaat doen. Toen ze dat vroeg toen ik de eerste keer belde zei ik nog stoer 'nee, doe maar gewoon met 12 weken'. deels ook ingegeven doordat ik nog niet gewend ben aan dat ik 'van onderen' onderzocht wordt, moet ik wel toegeven. Ook mooi dat van de week de brief voor het uitstrijkje op de mat viel, en waarvoor ik nu dus mooi even uitstel voor heb. Ja ik ben geen held wat dat aangaat (eigenlijk wat alles medisch aangaat).
Nou, hoop dat we voorlopig even af zijn van het slechte nieuws zeg!!!
Ga even een hapje eten.. tot snel!
dinsdag 9 oktober 2007 om 21:25
@ Puck: heel, heel veel sterkte gewenst ook van mijn kant! Bizar: je kent elkaar eigenlijk nauwelijks, maar zo'n slecht nieuws grijpt je toch aan. Ik kreeg echt kippenvel toen ik je berichtje las...
Ik vond het interessant om te lezen hoe verschillend mensen over de combitest en NPM denken. Niet verbazingwekkend overigens, want iedereen is natuurlijk anders. En elke keus is persoonlijk.
Ik vind het heel mooi dat sommigen zo recht uit hun hart, zonder twijfel, kunnen zeggen: ik hoef niet te weten of er misschien iets mis is, ik wil gewoon dit kind. Maar ik zelf ben 34 en ook al val ik dan (bijna) niet in de risicogroep van 36+, ik vind het toch een prettiger idee om wat te kunnen ' checken'. Met zo'n test hoop ik dat we ons toch soort van kunnen voorbereiden, mocht het minder goed nieuws zijn. Natuurlijk weet ik dat het een kansberekening is, maar dan nog. De vorige zwangerschap had ik een uitslag van een KANS van 1 op bijna 8000. Misschien suf (omdat je nog steeds geen garantie hebt), maar ik vond dat toch een heel prettig idee...
Ik weet niet wie het zei, maar ik vind het trouwens ook vreemd dat ze de grens bij 36 leggen, want twee jaar jonger is nog steeds een behoorlijke kans. Uit mijn hoofd is bij 35 jaar de kans 1 op 350, nou, ik ben 1 jaartje jonger... Overigens is ons dit niet aangeboden door de vlos, dat is iets wat niet standaard gebeurt. We moesten er zelf om vragen. Sowieso denk ik dat Nederland vrij terughoudend is in dit soort dingen (ook met echo's bijvoorbeeld, in het buitenland krijg je die volgens mij bij elke controle?). Wat jij schrijft Bowie vind ik ook apart, dus dat je eerst de combitest moet doen en dan eventueel voor de volgende stap mag gaan. Mijn zus was bij beide zwangerschappen 38+ en mocht meteen de vruchtwaterpunctie doen, dus zonder eerst de combitest en NPM. Nouja, het verschilt dus wel per regio...
Wat betreft de vermoeidheid: daar heb ik dus helemaal geen last van (ff afkloppen)! Mijn vorige zwangerschap was ik echt helemaal superfit (nog nooit zoveel energie gehad, geloof ik), ondanks drukke baan, verbouwing en bruiloft. Dus ik hoop dat het dit ook het geval is. Hoewel ik wel ietsie snel moe ben, maar dit heeft volgens mij meer te maken met onze dochter van anderhalf en het feit dat ik sinds haar geboorte niet meer heb kunnen uitslapen (snik!). Zelfs als ze ergens logeerde werd ik automatisch om 6 of 7 uur wakker: grrrr!!
Dan de kleding nog even: ja, misschien ben ik ook wel een zeur op dat gebied... Maarrrr: er gloort hoop aan de horizon: volgende week gaan mijn man en ik namelijk een paar dagen naar New York!! Eens kijken of ze daar een beetje leuke positiekleding hebben
De dollar staat zeer gunstig, dus dat is mooi!!
@ Regina: ook ik wil graag natuurlijk in de tabel staan! Hier mijn ' gegevens': ik ben 34 jaar, 2e kindje, en op 1 mei (net als jij) uitgerekend! Bijzonderheden: 17 oktober de nekplooimeting (+ uitslag combitest) en 6-11 naar de vlos.
Ik vond het interessant om te lezen hoe verschillend mensen over de combitest en NPM denken. Niet verbazingwekkend overigens, want iedereen is natuurlijk anders. En elke keus is persoonlijk.
Ik vind het heel mooi dat sommigen zo recht uit hun hart, zonder twijfel, kunnen zeggen: ik hoef niet te weten of er misschien iets mis is, ik wil gewoon dit kind. Maar ik zelf ben 34 en ook al val ik dan (bijna) niet in de risicogroep van 36+, ik vind het toch een prettiger idee om wat te kunnen ' checken'. Met zo'n test hoop ik dat we ons toch soort van kunnen voorbereiden, mocht het minder goed nieuws zijn. Natuurlijk weet ik dat het een kansberekening is, maar dan nog. De vorige zwangerschap had ik een uitslag van een KANS van 1 op bijna 8000. Misschien suf (omdat je nog steeds geen garantie hebt), maar ik vond dat toch een heel prettig idee...
Ik weet niet wie het zei, maar ik vind het trouwens ook vreemd dat ze de grens bij 36 leggen, want twee jaar jonger is nog steeds een behoorlijke kans. Uit mijn hoofd is bij 35 jaar de kans 1 op 350, nou, ik ben 1 jaartje jonger... Overigens is ons dit niet aangeboden door de vlos, dat is iets wat niet standaard gebeurt. We moesten er zelf om vragen. Sowieso denk ik dat Nederland vrij terughoudend is in dit soort dingen (ook met echo's bijvoorbeeld, in het buitenland krijg je die volgens mij bij elke controle?). Wat jij schrijft Bowie vind ik ook apart, dus dat je eerst de combitest moet doen en dan eventueel voor de volgende stap mag gaan. Mijn zus was bij beide zwangerschappen 38+ en mocht meteen de vruchtwaterpunctie doen, dus zonder eerst de combitest en NPM. Nouja, het verschilt dus wel per regio...
Wat betreft de vermoeidheid: daar heb ik dus helemaal geen last van (ff afkloppen)! Mijn vorige zwangerschap was ik echt helemaal superfit (nog nooit zoveel energie gehad, geloof ik), ondanks drukke baan, verbouwing en bruiloft. Dus ik hoop dat het dit ook het geval is. Hoewel ik wel ietsie snel moe ben, maar dit heeft volgens mij meer te maken met onze dochter van anderhalf en het feit dat ik sinds haar geboorte niet meer heb kunnen uitslapen (snik!). Zelfs als ze ergens logeerde werd ik automatisch om 6 of 7 uur wakker: grrrr!!
Dan de kleding nog even: ja, misschien ben ik ook wel een zeur op dat gebied... Maarrrr: er gloort hoop aan de horizon: volgende week gaan mijn man en ik namelijk een paar dagen naar New York!! Eens kijken of ze daar een beetje leuke positiekleding hebben
De dollar staat zeer gunstig, dus dat is mooi!!@ Regina: ook ik wil graag natuurlijk in de tabel staan! Hier mijn ' gegevens': ik ben 34 jaar, 2e kindje, en op 1 mei (net als jij) uitgerekend! Bijzonderheden: 17 oktober de nekplooimeting (+ uitslag combitest) en 6-11 naar de vlos.
dinsdag 9 oktober 2007 om 22:41
Hoi allemaal,
Ingeding welkom!
En was er nou nog iemand nieuw?
Even ook meepraten over prenataal onderzoek.
Ik heb vorige week, de dag na de echo een gesprek daarover gehad in mijn ziekenhuis.
Als je al zeker weet dat je een vlokkentest of punctie wil doen hoef je niet ook nog een combitest te doen.
Althans, bij mijn ziekenhuis. Maar ik zie ook niet in waarom je dat zou moeten, als je het al zeker weet.
Wij hebben voor mijn 1e zwangerschap gekozen om direct een vruchtwaterpunctie te doen en daar kiezen we nu ook weer voor (ja dat kan inderdaad ook met een tweeling, wist ik niet..)
Onze overwegingen:
-kansberekening combitest geeft mij niet genoeg geruststelling/zekerheid
-combitest kan niet bij tweeling, dan is het alleen de nekplooimeting, zonder de bijbehorende bloedtest, en dus is dat niet een volledige combitest.
-een punctie en geen vloktest omdat daarvoor weer een iets lagere kans op miskraam als gevolg van de punctie,
-bij vlokkentest is er ook een kans dat ze een beetje van jouw weefsel ook meenemen, waardoor ze geen goed beeld krijgen en er nog een keer geprikt moet worden, met weer extra risico
-we gaan ook nog voor de 20 weken echo
Van de vorige keer weet ik wel dat je er niet te licht over met denken...
ik vond de wachttijd op de uitslag bijv. echt lang (bij 18 wk) en al die tijd heb ik reserves gehouden over de zwangerschap omdat we ook rekening hielden met afbreken bij een niet-goede uitslag. En bij 17 wk voelde ik toen het kind voor het eerst schoppen....
Toch willen we het nu weer, ik ben nu (nog) ouder, waardoor de kans op afwijkingen vanwege mijn leeftijd groter zijn en we hebben al een kerngezond kind die je ook belast met een gehandicapt kind. 100% zekerheid op een gezond kind heb je nooit, maar hiermee hebben we in ieder geval die leeftijdfactor gecheckt.
er onstaan vaak enorm emotionele discussies over dit onderwerp, maar iedereen moet voor zich uitmaken wat voor hun het prettigst is.
Wat jeje ook moet bedenken als je nog niet zeker weet of je een test laat doen: wat doe je als de uitslag niet goed is?
Als je daar van te voren niet goed over nadenkt kan dat volgens mij nogal confronterend zijn!
Er is een heel goed boekje over met praktijkverhalen en alle zaken op een rijtje, ik zoek nog wel even op hoe het heet. Ik heb dat destijds gelezen en heb er veel aan gehad om tot de beslissing te komen.
Ingeding welkom!
En was er nou nog iemand nieuw?
Even ook meepraten over prenataal onderzoek.
Ik heb vorige week, de dag na de echo een gesprek daarover gehad in mijn ziekenhuis.
Als je al zeker weet dat je een vlokkentest of punctie wil doen hoef je niet ook nog een combitest te doen.
Althans, bij mijn ziekenhuis. Maar ik zie ook niet in waarom je dat zou moeten, als je het al zeker weet.
Wij hebben voor mijn 1e zwangerschap gekozen om direct een vruchtwaterpunctie te doen en daar kiezen we nu ook weer voor (ja dat kan inderdaad ook met een tweeling, wist ik niet..)
Onze overwegingen:
-kansberekening combitest geeft mij niet genoeg geruststelling/zekerheid
-combitest kan niet bij tweeling, dan is het alleen de nekplooimeting, zonder de bijbehorende bloedtest, en dus is dat niet een volledige combitest.
-een punctie en geen vloktest omdat daarvoor weer een iets lagere kans op miskraam als gevolg van de punctie,
-bij vlokkentest is er ook een kans dat ze een beetje van jouw weefsel ook meenemen, waardoor ze geen goed beeld krijgen en er nog een keer geprikt moet worden, met weer extra risico
-we gaan ook nog voor de 20 weken echo
Van de vorige keer weet ik wel dat je er niet te licht over met denken...
ik vond de wachttijd op de uitslag bijv. echt lang (bij 18 wk) en al die tijd heb ik reserves gehouden over de zwangerschap omdat we ook rekening hielden met afbreken bij een niet-goede uitslag. En bij 17 wk voelde ik toen het kind voor het eerst schoppen....
Toch willen we het nu weer, ik ben nu (nog) ouder, waardoor de kans op afwijkingen vanwege mijn leeftijd groter zijn en we hebben al een kerngezond kind die je ook belast met een gehandicapt kind. 100% zekerheid op een gezond kind heb je nooit, maar hiermee hebben we in ieder geval die leeftijdfactor gecheckt.
er onstaan vaak enorm emotionele discussies over dit onderwerp, maar iedereen moet voor zich uitmaken wat voor hun het prettigst is.
Wat jeje ook moet bedenken als je nog niet zeker weet of je een test laat doen: wat doe je als de uitslag niet goed is?
Als je daar van te voren niet goed over nadenkt kan dat volgens mij nogal confronterend zijn!
Er is een heel goed boekje over met praktijkverhalen en alle zaken op een rijtje, ik zoek nog wel even op hoe het heet. Ik heb dat destijds gelezen en heb er veel aan gehad om tot de beslissing te komen.
dinsdag 9 oktober 2007 om 22:45
In ieder geval is er de website www.prenatalescreening.nl
ik zoek nog even verder naar de titel van dat boekje
ik zoek nog even verder naar de titel van dat boekje
dinsdag 9 oktober 2007 om 23:05
Oja!
Die zwangerschapskleding....aaaarch, daar had ik bij mijn 1e zwangerschap ook al zo´n moeite mee....dat had ik nog effe verdrongen...
Ik had enorme mazzel dat mijn buikje heel lang klein bleef en ik het kon oplossen met elastiekje in mijn knoopsgat en dan gewoon een trui eroverheen.
Maar ja, met 2 van die bengels op komst vrees ik dat ik er al veel eerder aan moet geloven..
Heb echt moeite gehad met wat er toen te koop was, wie weet is het nu beter!
Iemand al leuke dingen (en ook betaalbaar..) gezien?
Die zwangerschapskleding....aaaarch, daar had ik bij mijn 1e zwangerschap ook al zo´n moeite mee....dat had ik nog effe verdrongen...
Ik had enorme mazzel dat mijn buikje heel lang klein bleef en ik het kon oplossen met elastiekje in mijn knoopsgat en dan gewoon een trui eroverheen.
Maar ja, met 2 van die bengels op komst vrees ik dat ik er al veel eerder aan moet geloven..
Heb echt moeite gehad met wat er toen te koop was, wie weet is het nu beter!
Iemand al leuke dingen (en ook betaalbaar..) gezien?
dinsdag 9 oktober 2007 om 23:37
Dank je wel cafe! Eens kijken of ik daar op Aruba ook aan kan komen. Ik dub nog tussen vlokkentest en punctie, om dezelfde redenen als jij boven noemt. Ja vlokkentest want eerder in zwangerschap en nee want grotere kans op miskraam. Andersom geredeneerd ook voor punctie. Weet het dus nog niet. Weet wel dat we het zouden laten afbreken in geval van afwijkingen en ook ik wil de leeftijdsfactor in elk geval zoveel mogelijk uitschakelen.
Bowie
Bowie
woensdag 10 oktober 2007 om 14:49
Hoi meiden...
Gezellig dat ik ook mee mag doen Doet me vaak toch goed om ervaringen van anderen te lezen!
Ik lees dat er hier meer meiden zijn waarbij de kwaaltjes verminderen! Ik heb dat dus ook, mijn borsten lijken minder gespannen, ik ben minder moe...
In eerste instantie vond ik het nog eng ook; dacht gelijk 'dit is niet goed!'.
Het enige waar ik nu nog mee zit is die eeuwige misselijkheid...Brrr...dat zou ik dan liever zien verdwijnen.
Bowie: Wat grappig dat we gelijk lopen! Heb jij al een echo gehad? Ik heb hem met negen weken gehad en het was zo bijzonder (en errug mini). Nu heb ik 30 okt. een nekplooimeting, dus ga ik eens kijken of dat ukkie al wil groeien! Is het bij jouw ook de eerste?
Cafe: Leuk joh een tweeling! Of was je heel erg geschrokken? Het lijkt me heel bijzonder hoor. Enne dubbel zo spannend! Geniet ervan!
En alle overige meiden: Jullie natuurlijk ook geniet ze!! Wat bijzonder he.... met z'n alle bevallen in mei! (In mei leggen alle vogeltjes een ei
)
Ik wens jullie heel veel succes met de kwaaltjes; hopelijk zijn ze gauw over! En dat het maar gauw Mei mag gaan worden...
Liefs, Ingeding
Gezellig dat ik ook mee mag doen Doet me vaak toch goed om ervaringen van anderen te lezen!
Ik lees dat er hier meer meiden zijn waarbij de kwaaltjes verminderen! Ik heb dat dus ook, mijn borsten lijken minder gespannen, ik ben minder moe...
In eerste instantie vond ik het nog eng ook; dacht gelijk 'dit is niet goed!'.
Het enige waar ik nu nog mee zit is die eeuwige misselijkheid...Brrr...dat zou ik dan liever zien verdwijnen.
Bowie: Wat grappig dat we gelijk lopen! Heb jij al een echo gehad? Ik heb hem met negen weken gehad en het was zo bijzonder (en errug mini). Nu heb ik 30 okt. een nekplooimeting, dus ga ik eens kijken of dat ukkie al wil groeien! Is het bij jouw ook de eerste?
Cafe: Leuk joh een tweeling! Of was je heel erg geschrokken? Het lijkt me heel bijzonder hoor. Enne dubbel zo spannend! Geniet ervan!
En alle overige meiden: Jullie natuurlijk ook geniet ze!! Wat bijzonder he.... met z'n alle bevallen in mei! (In mei leggen alle vogeltjes een ei
)Ik wens jullie heel veel succes met de kwaaltjes; hopelijk zijn ze gauw over! En dat het maar gauw Mei mag gaan worden...
Liefs, Ingeding
woensdag 10 oktober 2007 om 16:07
Hoi meiden,
Hier niet zo'n goed nieuws. Een zeer vriendelijke gyn heeft ons zojuist met een enorme trap van onze roze wolk getrapt. Ik zit te janken achter mn pc en wil alleen maar heel hard gillen.
We gingen vanmorgen met vlinders in onze buik voor het eerst naar de verloskundige. Spannend! En direct ook een echo, daar had ik niet op gehoopt. Met de uitwendige echo kwam de conclusie dat mn baarmoeder gedraaid lag en dus een inwendige echo geprobeerd. Helaas, geen vruchtje te zien, maar wel verdikt slijm. Met spoed naar het ziekenhuis en nog geen uur later weer op de stoel. Bloed prikken, bloeddruk, temperatuur, urineonderzoek. Conclusie: een buitenbaarmoedelijke zwangerschap.
De gyn zegt letterlijk dat ik een tijdbom in mn buik heb. We kijken het nog een paar dagen aan of het vruchtje afsterft en er zelf uitkomt. Het alternatief is namelijk opereren en dan gaat ook de eierstok eruit. Bij buikpijn moet ik met spoed komen.
Waarom voel ik me godverdomme zo zwanger? Ik voel me ontroostbaar.
Groet, Bep
ps. meiden geniet aub heel erg van julle zwangerschap, ook een beetje namens mij.
Hier niet zo'n goed nieuws. Een zeer vriendelijke gyn heeft ons zojuist met een enorme trap van onze roze wolk getrapt. Ik zit te janken achter mn pc en wil alleen maar heel hard gillen.
We gingen vanmorgen met vlinders in onze buik voor het eerst naar de verloskundige. Spannend! En direct ook een echo, daar had ik niet op gehoopt. Met de uitwendige echo kwam de conclusie dat mn baarmoeder gedraaid lag en dus een inwendige echo geprobeerd. Helaas, geen vruchtje te zien, maar wel verdikt slijm. Met spoed naar het ziekenhuis en nog geen uur later weer op de stoel. Bloed prikken, bloeddruk, temperatuur, urineonderzoek. Conclusie: een buitenbaarmoedelijke zwangerschap.
De gyn zegt letterlijk dat ik een tijdbom in mn buik heb. We kijken het nog een paar dagen aan of het vruchtje afsterft en er zelf uitkomt. Het alternatief is namelijk opereren en dan gaat ook de eierstok eruit. Bij buikpijn moet ik met spoed komen.
Waarom voel ik me godverdomme zo zwanger? Ik voel me ontroostbaar.
Groet, Bep
ps. meiden geniet aub heel erg van julle zwangerschap, ook een beetje namens mij.
