Relaties
alle pijlers
Moet ik wachten?
woensdag 5 mei 2010 om 11:28
Ik ben eefje en was bijna 15 jaar getrouwd. Vorig jaar op vakantie ben ik er stomtoevallig achtergekomen dat mijn bijna ex een langdurige relatie heeft met een collega (getrouwd met 2 kinderen). Zij is inmiddels ook bezig met een scheiding.Wij zijn nu ook bezig met een scheiding maar ik zou alles nog een tweede kans willen geven. Hebben 3 weken terug de concept akte van de advocaat binnen gekregen. Hij heeft tot nu toe nog steeds niet de advocaat gebeld dat deze akkoord is. Denk dat hij totaal in de knoop zit met zichzelf en momenteel geen weg terug ziet dat hij nu volgt. Heb het idee dat hij mij niet los kan laten want zoekt nog steeds contact met me. Niet alleen voor de kinderen. Heb het idee dat alles een bevlieging is. Denk dat het niet langer dan een jaar gaat duren met zijn nieuwe vriendin. Ik heb zelf ook twee kinderen. Moet ik op hem wachten?
woensdag 5 mei 2010 om 11:30
Nee, dat zou IK niet doen. Ik zou gewoon doorgaan met datgene waar je nu mee bezig bent, namelijk een scheiding. Als het écht een bevlieging is en jullie horen toch bij elkaar, dan komt dat vanzelf. Maar dan zou ik -als ik jóu was- eerst gesprekken aangaan met je man, samen met een relatietherapeut. Om te kijken waar en waarom het tussen júllie mis ging.
En eerst maar eens bij jezelf nagaan of je genoeg van hem houdt, om (weer te kunnen) leven met iemand die jou zo bedrogen heeft.
En eerst maar eens bij jezelf nagaan of je genoeg van hem houdt, om (weer te kunnen) leven met iemand die jou zo bedrogen heeft.
woensdag 5 mei 2010 om 11:32
Nee. Je moet zelf kiezen: wil jij met hem door? Zo ja, dan ga jij daar nu voor knokken. Wil hij dat ook? Dan scheiden jullie niet en verbreekt hij de relatie.
Wil hij met haar door en niet met jou? Dan zet je er een dikke streep onder. Hij is niet zielig, hij ruilt jou in voor iemand anders. Hoe lang en gelukkig ze zullen leven, dat is niet van belang. Jij moet dan ook door met jouw leven en dat lukt nu eenmaal vele malen beter als je niet gaat zitten smachten naar iemand die waarschijnlijk wellicht nooit meer terug komt.
Je bent niet alleen aan jezelf, maar ook aan je kinderen verplicht om het leven opnieuw in te richten en vorm te geven, zonder hem.
Wil hij met haar door en niet met jou? Dan zet je er een dikke streep onder. Hij is niet zielig, hij ruilt jou in voor iemand anders. Hoe lang en gelukkig ze zullen leven, dat is niet van belang. Jij moet dan ook door met jouw leven en dat lukt nu eenmaal vele malen beter als je niet gaat zitten smachten naar iemand die waarschijnlijk wellicht nooit meer terug komt.
Je bent niet alleen aan jezelf, maar ook aan je kinderen verplicht om het leven opnieuw in te richten en vorm te geven, zonder hem.
woensdag 5 mei 2010 om 11:38
quote:Vlammetje1203 schreef op 05 mei 2010 @ 11:32:
Nee. Je moet zelf kiezen: wil jij met hem door? Zo ja, dan ga jij daar nu voor knokken. Wil hij dat ook? Dan scheiden jullie niet en verbreekt hij de relatie.
Wil hij met haar door en niet met jou? Dan zet je er een dikke streep onder. Hij is niet zielig, hij ruilt jou in voor iemand anders. Hoe lang en gelukkig ze zullen leven, dat is niet van belang. Jij moet dan ook door met jouw leven en dat lukt nu eenmaal vele malen beter als je niet gaat zitten smachten naar iemand die waarschijnlijk wellicht nooit meer terug komt.
Je bent niet alleen aan jezelf, maar ook aan je kinderen verplicht om het leven opnieuw in te richten en vorm te geven, zonder hem.
Eens.
En sterkte met alles.
Nee. Je moet zelf kiezen: wil jij met hem door? Zo ja, dan ga jij daar nu voor knokken. Wil hij dat ook? Dan scheiden jullie niet en verbreekt hij de relatie.
Wil hij met haar door en niet met jou? Dan zet je er een dikke streep onder. Hij is niet zielig, hij ruilt jou in voor iemand anders. Hoe lang en gelukkig ze zullen leven, dat is niet van belang. Jij moet dan ook door met jouw leven en dat lukt nu eenmaal vele malen beter als je niet gaat zitten smachten naar iemand die waarschijnlijk wellicht nooit meer terug komt.
Je bent niet alleen aan jezelf, maar ook aan je kinderen verplicht om het leven opnieuw in te richten en vorm te geven, zonder hem.
Eens.
En sterkte met alles.
woensdag 5 mei 2010 om 11:42
woensdag 5 mei 2010 om 11:43
Niet wachten! Lekker je eigen gang gaan, hoe moeilijk dat ook is. Gewoon doorzetten die scheiding. Je redt het wel.
En zit hij met zichzelf in de knoop? Vreemd dat mannen altijd pas in de knoop raken als het vreemdgaan uitkomt. Tijdens het vreemdgaan zitten ze supergoed in hun vel.............Slappe hap.
En zit hij met zichzelf in de knoop? Vreemd dat mannen altijd pas in de knoop raken als het vreemdgaan uitkomt. Tijdens het vreemdgaan zitten ze supergoed in hun vel.............Slappe hap.
woensdag 5 mei 2010 om 11:46
woensdag 5 mei 2010 om 11:55
quote:eefje999 schreef op 05 mei 2010 @ 11:42:
Ik hou heel veel van hem. Ken hem veel te goed en weet nu al dat het niets kan worden. Hij zal straks in een diepe put terecht komen als het stukloopt. Hij ziet zijn kinderen nu al niet veel en die mist hij heel erg. Mijn oudste dochter wil zijn vriendin niet zien.Het is de vraag hoe goed je hem kent en hoe realistisch deze inschatting is. Bovendien zegt het niets over jullie eventuele doorstart als het met zijn vriendin niets zou worden.
Ik hou heel veel van hem. Ken hem veel te goed en weet nu al dat het niets kan worden. Hij zal straks in een diepe put terecht komen als het stukloopt. Hij ziet zijn kinderen nu al niet veel en die mist hij heel erg. Mijn oudste dochter wil zijn vriendin niet zien.Het is de vraag hoe goed je hem kent en hoe realistisch deze inschatting is. Bovendien zegt het niets over jullie eventuele doorstart als het met zijn vriendin niets zou worden.
woensdag 5 mei 2010 om 11:58
Je laat hém toch niet bepalen hoe het verder gaat verlopen? Hoe voel jij je er zelf bij dat je zo belazerd bent. Je maakt het hem nu wel heel makkelijk.
En inderdaad heel typerend dat mannen pas gaan nadenken als het eigenlijk allang te laat is. Meestal is er ook geen sprake van nadenken, maar geen zin om hun natje en droogje kwijt te raken.
En inderdaad heel typerend dat mannen pas gaan nadenken als het eigenlijk allang te laat is. Meestal is er ook geen sprake van nadenken, maar geen zin om hun natje en droogje kwijt te raken.
woensdag 5 mei 2010 om 11:59
Nee, want ik begrijp dat jullie al in scheidng waren, toen het pas uitkwam dat hij vreemdging. Waarom is toen die scheiding in gang gezet dan? Dat zal niet voor niets zijn geweest.
Gewoon doorgaan met jouw leven, ook al houd je veel van hem. Ik zou niet kunnen houden van iemand voor wie ik geen respect heb. En ik heb geen respect voor iemand, die mij willens en wetens bedondert...
Gewoon doorgaan met jouw leven, ook al houd je veel van hem. Ik zou niet kunnen houden van iemand voor wie ik geen respect heb. En ik heb geen respect voor iemand, die mij willens en wetens bedondert...
woensdag 5 mei 2010 om 12:03
Bizar ,als jij denkt dat er een beter leven inzit voor joú je kinderen en je man .Dan praat je toch met hem ,gewoon echt praten ,je kan hem toch zeker ook wel wijsmaken dat je denkt dat scheiden even niet de oplossing is ,maar dat ie dit nooit ,nooit, nooit meer hoeft te flikken.scheiden kan dan altijd nog .
En als jullie uit elkaar gegroeit waren en dat ook "jou schuld"blijkt te zijn ., dan verdien Jij ook een tweede kans!
En als jullie uit elkaar gegroeit waren en dat ook "jou schuld"blijkt te zijn ., dan verdien Jij ook een tweede kans!
woensdag 5 mei 2010 om 12:06
quote:eefje999 schreef op 05 mei 2010 @ 11:42:
Ik hou heel veel van hem.En houdt hij ook van jou? Want dat is wel een voorwaarde, dacht ik zo.quote:Ken hem veel te goed en weet nu al dat het niets kan worden.Dit is jouw overtuiging. Het hele forum staat echter vol met mensen die de ex in kwestie niet eens meer herkennen als hij eenmaal zijn vleugels heeft uitgeslagen. Hij kan een heel andere kant hebben, die jij nog nooit hebt willen zien gezien.quote:Hij zal straks in een diepe put terecht komen als het stukloopt. Als dat zo is, dan is het niet aan jou, maar aan hemzelf om dat op te lossen. Je bent niet zijn moeder of zijn redder, je bent zijn (ex)vrouw. Zorg voor jezelf en laat hem dat vooral ook doen.quote:Hij ziet zijn kinderen nu al niet veel en die mist hij heel erg. Mijn oudste dochter wil zijn vriendin niet zien.
Dat is ook aan hem om op te lossen! Als hij graag zijn kinderen wil zien, dan moet hij daar tijd voor vrijmaken. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn! Als zijn eigen kind zijn nieuwe partner niet wil leren kennen, dan moet hij dat maar even respecteren. Hij weet tenslotte al 2 jaar dat hij een vriendin heeft, hij kan niet verwachten dat zijn kinderen meteen dolenthousiast zijn. Hij kan toch ook zonder vriendin met de kinderen leuke dingen gaan doen? Of wonen ze al samen?
Hoe dan ook, niets van dit alles valt onder jouw verantwoordelijkheden. Jij krijgt al genoeg te verwerken met je eigen verdriet en de klap die je kinderen moeten doorstaan. Je hoeft niet ook nog eens de mama van je exman uit te hangen. Dat is, zoals ik het interpreteer, wel de rol die je je aanmeet, maar geloof me, daar komt hij niet voor terug. Hij zoekt een vrouw, geen moeder. Jij bent zijn vrouw, niet zijn moeder. Gedraag je daarnaar. Je bent wel moeder, maar niet van hem. Zet je kinderen vooraan en laat die man lekker in zijn sop gaarkoken. Hij moet toch zijn eigen fouten maken en verantwoorden. Als hij die keuze al heeft gemaakt (en daar lijkt het toch op), dan wordt het tijd dat jij die accepteert en dat jij je schouders zet onder het nieuwe leven van jou en je kinderen.
Ik hou heel veel van hem.En houdt hij ook van jou? Want dat is wel een voorwaarde, dacht ik zo.quote:Ken hem veel te goed en weet nu al dat het niets kan worden.Dit is jouw overtuiging. Het hele forum staat echter vol met mensen die de ex in kwestie niet eens meer herkennen als hij eenmaal zijn vleugels heeft uitgeslagen. Hij kan een heel andere kant hebben, die jij nog nooit hebt willen zien gezien.quote:Hij zal straks in een diepe put terecht komen als het stukloopt. Als dat zo is, dan is het niet aan jou, maar aan hemzelf om dat op te lossen. Je bent niet zijn moeder of zijn redder, je bent zijn (ex)vrouw. Zorg voor jezelf en laat hem dat vooral ook doen.quote:Hij ziet zijn kinderen nu al niet veel en die mist hij heel erg. Mijn oudste dochter wil zijn vriendin niet zien.
Dat is ook aan hem om op te lossen! Als hij graag zijn kinderen wil zien, dan moet hij daar tijd voor vrijmaken. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn! Als zijn eigen kind zijn nieuwe partner niet wil leren kennen, dan moet hij dat maar even respecteren. Hij weet tenslotte al 2 jaar dat hij een vriendin heeft, hij kan niet verwachten dat zijn kinderen meteen dolenthousiast zijn. Hij kan toch ook zonder vriendin met de kinderen leuke dingen gaan doen? Of wonen ze al samen?
Hoe dan ook, niets van dit alles valt onder jouw verantwoordelijkheden. Jij krijgt al genoeg te verwerken met je eigen verdriet en de klap die je kinderen moeten doorstaan. Je hoeft niet ook nog eens de mama van je exman uit te hangen. Dat is, zoals ik het interpreteer, wel de rol die je je aanmeet, maar geloof me, daar komt hij niet voor terug. Hij zoekt een vrouw, geen moeder. Jij bent zijn vrouw, niet zijn moeder. Gedraag je daarnaar. Je bent wel moeder, maar niet van hem. Zet je kinderen vooraan en laat die man lekker in zijn sop gaarkoken. Hij moet toch zijn eigen fouten maken en verantwoorden. Als hij die keuze al heeft gemaakt (en daar lijkt het toch op), dan wordt het tijd dat jij die accepteert en dat jij je schouders zet onder het nieuwe leven van jou en je kinderen.
woensdag 5 mei 2010 om 12:09
De scheiding is pas dit jaar maart van start gegaan. Na de vakantie heeft hij gekozen voor zijn gezin. Heeft daarna even 3 weken bij zijn moeder gezeten. Verbroken met relatie. Zij wist dat hij bij zijn moeder zat omdat ze ook collega's zijn. Vanaf het moment dat hij bij zijn moeder zat heeft ze weer contact met hem gezocht. Hij ziet momenteel geen weg terug en wil eerst deze weg afmaken die hij ingeslagen is. Denk dat hij op een doodlopende weg zit. Ze verschillen enorm van elkaar. Zit straks in een glazen kooi terwijl hij veel vrijheid gewend is. Hij zegt ook gewoon tegen haar als zei vraagt of hij nog van mij houd ja. Als hij hier komt hebben we ook nog hevige gevoelens voor elkaar
woensdag 5 mei 2010 om 12:17
quote:eefje999 schreef op 05 mei 2010 @ 12:09:
De scheiding is pas dit jaar maart van start gegaan. Na de vakantie heeft hij gekozen voor zijn gezin. Heeft daarna even 3 weken bij zijn moeder gezeten. Verbroken met relatie. Zij wist dat hij bij zijn moeder zat omdat ze ook collega's zijn. Vanaf het moment dat hij bij zijn moeder zat heeft ze weer contact met hem gezocht. Hij ziet momenteel geen weg terug en wil eerst deze weg afmaken die hij ingeslagen is. Denk dat hij op een doodlopende weg zit. Ze verschillen enorm van elkaar. Zit straks in een glazen kooi terwijl hij veel vrijheid gewend is. Hij zegt ook gewoon tegen haar als zei vraagt of hij nog van mij houd ja. Als hij hier komt hebben we ook nog hevige gevoelens voor elkaarWaar blijkt dat uit?
De scheiding is pas dit jaar maart van start gegaan. Na de vakantie heeft hij gekozen voor zijn gezin. Heeft daarna even 3 weken bij zijn moeder gezeten. Verbroken met relatie. Zij wist dat hij bij zijn moeder zat omdat ze ook collega's zijn. Vanaf het moment dat hij bij zijn moeder zat heeft ze weer contact met hem gezocht. Hij ziet momenteel geen weg terug en wil eerst deze weg afmaken die hij ingeslagen is. Denk dat hij op een doodlopende weg zit. Ze verschillen enorm van elkaar. Zit straks in een glazen kooi terwijl hij veel vrijheid gewend is. Hij zegt ook gewoon tegen haar als zei vraagt of hij nog van mij houd ja. Als hij hier komt hebben we ook nog hevige gevoelens voor elkaarWaar blijkt dat uit?
woensdag 5 mei 2010 om 12:23
Dus zij heeft hem weer benaderd en hij is daar voor de 2e keer in mee gegaan? wat een lapzwans... En nu ga jij ook nog bedenken dan hún relatie niet gaat werken en niet goed voor hem is. Volgens mij klopt dit niet hoor.
Hij is geen slachtoffer, hij hóefde niet met haar de koffer in te duiken maar heeft dat wel gedaan.
Jij hebt al een houding van: hij kan mij alles maken zolang hij de magische woorden "ik hou van jou" maar op regelmatige basis uitkraamt. Nou prima, dat accepteer jij dan. En dan ook verder niet zeuren.
eh... wat was de vraag nu ook al weer?
Hij is geen slachtoffer, hij hóefde niet met haar de koffer in te duiken maar heeft dat wel gedaan.
Jij hebt al een houding van: hij kan mij alles maken zolang hij de magische woorden "ik hou van jou" maar op regelmatige basis uitkraamt. Nou prima, dat accepteer jij dan. En dan ook verder niet zeuren.
eh... wat was de vraag nu ook al weer?
woensdag 5 mei 2010 om 12:23
Lieve eefje, staar je aub niet blind op hoe anders hij het bij haar zal hebben dan hij gewend is geweest. Het feit dat hij wil scheiden (ik neem toch aan dat dat zijn initiatief is??), geeft wel aan dat hij in ieder geval iets anders zoekt dan wat hij had.
Dat hij nog van jou houdt lijkt me goed (en ook logisch, gevoelens zijn niet zomaar weg), de vraag is of dat voldoende basis is voor zowel jou als hem, om samen keihard te gaan werken om jullie huwelijk te redden. En dat lees ik niet in je verhaal. 'Geen weg terug' lijkt me een flauwekul opmerking. Hij wil door op het ingeslagen pad, dat is met de nieuwe vriendin?
En nogmaals, het kan jou voor jou een soort ontkenning zijn, of een soort troost bieden, maar jij zelf schiet er niets mee op door je in te beelden dat hij het wellicht minder leuk zal hebben bij zijn nieuwe partner. Wat hij zocht, vond hij blijkbaar niet bij jou. Of heeft hij niet gecommuniceerd. Of misschien was de spanning van het buiten de deur rommelen wel wat er echt aantrekkelijk aan was. Doet er niet toe!!
Als hij weg is of weg wil en niet wil werken aan behoud van jullie huwelijk, dan moet jij hem laten gaan. Er is geen andere mogelijkheid. Nogmaals: hij is niet zielig. hij maakt een keuze, en die keuze is anders dan jij voor hem zou hebben gekozen. Maar het is niet aan jou. Je moet leren om dat los te laten. Je moet leren om niet voor hem te denken. Je moet leren om voor jezelf en je kinderen te gaan. Als hij een fout maakt, dan maakt hij die fout willens en wetens. En als dat mis gaat, dan moet hij dat zelf doorleven. Jij kunt dat niet afwentelen, misschien loopt hij daar zelfs nog veel harder op af als jij hem voorspiegelt dat het niets kan worden? Hij is niet jouw priorteit, JIJ bent jouw prioriteit. En al je postings gaan over hem,, over hoe zielig hij wel is en hoe slecht hij het gaat krijgen. Waar ben jij? Wat gaat er met jou gebeuren? Hoe zit het met jouw leefruimte? Moet jij het huis uit? Waar is jouw pijn, jouw verdriet? Waar zijn je kinderen? Waar is hun gevoel?
Dat hij nog van jou houdt lijkt me goed (en ook logisch, gevoelens zijn niet zomaar weg), de vraag is of dat voldoende basis is voor zowel jou als hem, om samen keihard te gaan werken om jullie huwelijk te redden. En dat lees ik niet in je verhaal. 'Geen weg terug' lijkt me een flauwekul opmerking. Hij wil door op het ingeslagen pad, dat is met de nieuwe vriendin?
En nogmaals, het kan jou voor jou een soort ontkenning zijn, of een soort troost bieden, maar jij zelf schiet er niets mee op door je in te beelden dat hij het wellicht minder leuk zal hebben bij zijn nieuwe partner. Wat hij zocht, vond hij blijkbaar niet bij jou. Of heeft hij niet gecommuniceerd. Of misschien was de spanning van het buiten de deur rommelen wel wat er echt aantrekkelijk aan was. Doet er niet toe!!
Als hij weg is of weg wil en niet wil werken aan behoud van jullie huwelijk, dan moet jij hem laten gaan. Er is geen andere mogelijkheid. Nogmaals: hij is niet zielig. hij maakt een keuze, en die keuze is anders dan jij voor hem zou hebben gekozen. Maar het is niet aan jou. Je moet leren om dat los te laten. Je moet leren om niet voor hem te denken. Je moet leren om voor jezelf en je kinderen te gaan. Als hij een fout maakt, dan maakt hij die fout willens en wetens. En als dat mis gaat, dan moet hij dat zelf doorleven. Jij kunt dat niet afwentelen, misschien loopt hij daar zelfs nog veel harder op af als jij hem voorspiegelt dat het niets kan worden? Hij is niet jouw priorteit, JIJ bent jouw prioriteit. En al je postings gaan over hem,, over hoe zielig hij wel is en hoe slecht hij het gaat krijgen. Waar ben jij? Wat gaat er met jou gebeuren? Hoe zit het met jouw leefruimte? Moet jij het huis uit? Waar is jouw pijn, jouw verdriet? Waar zijn je kinderen? Waar is hun gevoel?
woensdag 5 mei 2010 om 12:24
Nee niet wachten, zo als hier boven al zo vaak is gezegd.
Herkenbaar ja, ik dacht ook die komt wel weer terug, want dat is wat je wil, dat hij voor jou kiest en niet voor haar, maar dan? Denk je echt dat je nog een goede relatie kan hebben met iemand die 2 jaar een verhouding heeft gahad? De fundering onder je relatie is weg, en een huis zonder fundering stort in.
Of hun relatie een kans van slagen heeft weet jij niet. Dat hoop jij en dat snap ik. Dat kan alleen de toekomst maar uitwijzen.
Ik kan alleen maar zeggen, ga door met je eigen leven, kies voor jezelf en je kinderen en bouw samen een nieuwe toekomst op! En heb boven al vertrouwen in je zelf! Heel veel sucses
Herkenbaar ja, ik dacht ook die komt wel weer terug, want dat is wat je wil, dat hij voor jou kiest en niet voor haar, maar dan? Denk je echt dat je nog een goede relatie kan hebben met iemand die 2 jaar een verhouding heeft gahad? De fundering onder je relatie is weg, en een huis zonder fundering stort in.
Of hun relatie een kans van slagen heeft weet jij niet. Dat hoop jij en dat snap ik. Dat kan alleen de toekomst maar uitwijzen.
Ik kan alleen maar zeggen, ga door met je eigen leven, kies voor jezelf en je kinderen en bouw samen een nieuwe toekomst op! En heb boven al vertrouwen in je zelf! Heel veel sucses
woensdag 5 mei 2010 om 13:01
quote:eefje999 schreef op 05 mei 2010 @ 12:35:
Ja moet mijn huis uit. Moet noodgedwongen bij mijn ouders in gaan trekken. Ouders al aardig op leeftijd. En ja hoe weet ik dat hij van mij houd. Hij heeft mij verteld dat hij dit gewoon tegen haar zegt.
Ja, en? Jij gelooft hem nog steeds, na alles wat er is gebeurd en hij je al 2 jaar heeft voorgelogen??
Als hij echt van je hield, dan waren jullie nu samen en hij niet bij haar!
Ja moet mijn huis uit. Moet noodgedwongen bij mijn ouders in gaan trekken. Ouders al aardig op leeftijd. En ja hoe weet ik dat hij van mij houd. Hij heeft mij verteld dat hij dit gewoon tegen haar zegt.
Ja, en? Jij gelooft hem nog steeds, na alles wat er is gebeurd en hij je al 2 jaar heeft voorgelogen??
Als hij echt van je hield, dan waren jullie nu samen en hij niet bij haar!
