Relaties
alle pijlers
Kan ik het alleen?
dinsdag 11 mei 2010 om 13:30
Dag allemaal,
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
dinsdag 11 mei 2010 om 14:29
Het is ook verschrikkelijk verdrietig en ik begrijp je wanhoop.
Ik hoop dan ook voor je dat er inderdaad geen sprake van een ander is, al zou het me niet verbazen als dat mettertijd toch aan de hand blijkt te zijn.
Hoe dan ook, sterkte meid.
Waar is hij nu dan?
Hij is al weggegaan? En ben jij met de kinderen in het huis?
Hoe moet ik dat zien.
Kan jij in het huis blijven? Kan jij hem uitkopen, hoe sta je er financieel voor.
Spreken jullie elkaar dagelijks, heb je mensen in je omgeving waar je je ei kwijt kan?
Heb je een vangnet?
Nu je ene voet voor de andere, adem in adem uit.
Het doet zeer, meer zeer dan je ooit kon vermoeden maar jawel, je kan het wel alleen, natuurlijk wel.
Maar ook dat is een proces, vallen en opstaan, uithuilen en weer doorgaan. Je kan het wel, zeker weten!
En als je wilt huilen, janken, klagen of wat dan ook, dan plemp je dat gewoon hier neer.
Ik hoop dan ook voor je dat er inderdaad geen sprake van een ander is, al zou het me niet verbazen als dat mettertijd toch aan de hand blijkt te zijn.
Hoe dan ook, sterkte meid.
Waar is hij nu dan?
Hij is al weggegaan? En ben jij met de kinderen in het huis?
Hoe moet ik dat zien.
Kan jij in het huis blijven? Kan jij hem uitkopen, hoe sta je er financieel voor.
Spreken jullie elkaar dagelijks, heb je mensen in je omgeving waar je je ei kwijt kan?
Heb je een vangnet?
Nu je ene voet voor de andere, adem in adem uit.
Het doet zeer, meer zeer dan je ooit kon vermoeden maar jawel, je kan het wel alleen, natuurlijk wel.
Maar ook dat is een proces, vallen en opstaan, uithuilen en weer doorgaan. Je kan het wel, zeker weten!
En als je wilt huilen, janken, klagen of wat dan ook, dan plemp je dat gewoon hier neer.
dinsdag 11 mei 2010 om 14:46
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 13:41:
Noah, advocaat wachten we nog even mee.
Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Kattija, ik heb exact in dezelfde situatie gezeten, alleen wist ik niet dat het eraan zaten te komen. Grond onder je voeten vandaan het allemaal niet meer weten enzovoort.
Waarom ik dit stukje van je quote? Omdat wat je zegt niet kan. Echt niet misschien geen advocaat maar een mediator alhoewel een eigen zaak misschien te gecompliceerd om zonder een (gezamenlijke) advocaat te regelen. Maar je kunt niet verder met je leven voordat je de zakelijke dingen hebt geregeld. Pas dan krijg je de boel weer op de rit en komt de emotionele verwerking pas echt goed op gang.
Een stappenplan:
* Beslis niets voordat je enigzins helder kunt nadenken.
* Zoek iemand die je kan helpen, iemand op wiens objectieve, zakelijke oordeel je kunt vertrouwen en waar je ook een goede emotionele band mee hebt (ouder, broer, zus, etc.). Deze persoon kun je hard nodig hebben om te controleren of je nog steeds zinnige beslissingen neemt.
* Regel voor de korte termijn de basics: Woonruimte, levensonderhoud (geld dus) en voorlopige omgangsregeling met de kinderen.
* Dan regel je de juridische kant, dus zorg dat je een scheiding uitgesproken krijgt door de rechter.
En doe dit allemaal zo snel mogelijk. Hoe langer het duurt hoe langer de pijn die je voelt aanhoudt, hoe langer je ongelukkig zult zijn. Dat verdien jij niet, dat verdienen je kinderen niet.
Heel veel sterkte.
Noah, advocaat wachten we nog even mee.
Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Kattija, ik heb exact in dezelfde situatie gezeten, alleen wist ik niet dat het eraan zaten te komen. Grond onder je voeten vandaan het allemaal niet meer weten enzovoort.
Waarom ik dit stukje van je quote? Omdat wat je zegt niet kan. Echt niet misschien geen advocaat maar een mediator alhoewel een eigen zaak misschien te gecompliceerd om zonder een (gezamenlijke) advocaat te regelen. Maar je kunt niet verder met je leven voordat je de zakelijke dingen hebt geregeld. Pas dan krijg je de boel weer op de rit en komt de emotionele verwerking pas echt goed op gang.
Een stappenplan:
* Beslis niets voordat je enigzins helder kunt nadenken.
* Zoek iemand die je kan helpen, iemand op wiens objectieve, zakelijke oordeel je kunt vertrouwen en waar je ook een goede emotionele band mee hebt (ouder, broer, zus, etc.). Deze persoon kun je hard nodig hebben om te controleren of je nog steeds zinnige beslissingen neemt.
* Regel voor de korte termijn de basics: Woonruimte, levensonderhoud (geld dus) en voorlopige omgangsregeling met de kinderen.
* Dan regel je de juridische kant, dus zorg dat je een scheiding uitgesproken krijgt door de rechter.
En doe dit allemaal zo snel mogelijk. Hoe langer het duurt hoe langer de pijn die je voelt aanhoudt, hoe langer je ongelukkig zult zijn. Dat verdien jij niet, dat verdienen je kinderen niet.
Heel veel sterkte.
dinsdag 11 mei 2010 om 15:04
quote:dreamer schreef op 11 mei 2010 @ 14:27:
HIJ is al jaren aan 't voorbereiden op deze stap, voor jou komt het onverwachts. Hij is dus bewust of onbewust hier al naar toe aan 't groeien en heeft misschien oplossingen bedacht, die achteraf helemaal niet goed voor jou zijn.
Allereerst heel veel sterkte. Zoals Dreamer ook al opmerkte is hij hier dus al een tijd mee bezig. Hij heeft eerst gezorgd dat hij "zijn schaapjes op het droge heeft". Nu de zaak (voor hem) rond is gaat hij bij je weg. Een vooropgezet plan dus. Heb je daar echt niets van gemerkt?
Geen tips van mijn kant, alleen sterkte toegewenst.
En zorg goed voor jezelf en je kids natuurlijk.
Sterke en groet van Dave
HIJ is al jaren aan 't voorbereiden op deze stap, voor jou komt het onverwachts. Hij is dus bewust of onbewust hier al naar toe aan 't groeien en heeft misschien oplossingen bedacht, die achteraf helemaal niet goed voor jou zijn.
Allereerst heel veel sterkte. Zoals Dreamer ook al opmerkte is hij hier dus al een tijd mee bezig. Hij heeft eerst gezorgd dat hij "zijn schaapjes op het droge heeft". Nu de zaak (voor hem) rond is gaat hij bij je weg. Een vooropgezet plan dus. Heb je daar echt niets van gemerkt?
Geen tips van mijn kant, alleen sterkte toegewenst.
En zorg goed voor jezelf en je kids natuurlijk.
Sterke en groet van Dave
dinsdag 11 mei 2010 om 15:56
Kattija, allereerst heel veel sterkte!!! Dit is ieders nachtmerrie en het is vreselijk om doorheen te moeten.
Hier ook een tip: ga niet bij de pakken neerzitten! Pep jezelf op, want je kunt het absoluut wel alleen!!! Ookal is het niet jouw keuze, het is toch knap dat iemand deze definitieve beslissing kan maken. VELEN hangen er tegenaan/twijfelen en worden eigenlijk nooit meer echt happy.
Jij kunt dat wel! Je hebt namelijk ook een hele uitdagende tijd voor je. Je kunt alles doen wat je wilt met je leven! Ook zonder hem! Haal uit deze ellende zo veel mogelijk positiefs! Ga iets doen, wat je altijd al hebt willen doen. Ga met je kinderen een weekeindje weg, verf je haar, koop nieuwe kleren, ga op tangoles, of whatever. Huil uit bij je vriendinnen (niet bij hem!). Zet een Bob Marley cd op ("everiting's gonna be all right'!).
Of ben ik iets te voorbarig met deze pep-post? Anders moet je'm over een maandje nog maar eens lezen...
Heus: het lijkt misschien onmogelijk nu, maar het komt echt goed! Heel veel sterkte!!
Hier ook een tip: ga niet bij de pakken neerzitten! Pep jezelf op, want je kunt het absoluut wel alleen!!! Ookal is het niet jouw keuze, het is toch knap dat iemand deze definitieve beslissing kan maken. VELEN hangen er tegenaan/twijfelen en worden eigenlijk nooit meer echt happy.
Jij kunt dat wel! Je hebt namelijk ook een hele uitdagende tijd voor je. Je kunt alles doen wat je wilt met je leven! Ook zonder hem! Haal uit deze ellende zo veel mogelijk positiefs! Ga iets doen, wat je altijd al hebt willen doen. Ga met je kinderen een weekeindje weg, verf je haar, koop nieuwe kleren, ga op tangoles, of whatever. Huil uit bij je vriendinnen (niet bij hem!). Zet een Bob Marley cd op ("everiting's gonna be all right'!).
Of ben ik iets te voorbarig met deze pep-post? Anders moet je'm over een maandje nog maar eens lezen...
Heus: het lijkt misschien onmogelijk nu, maar het komt echt goed! Heel veel sterkte!!
dinsdag 11 mei 2010 om 16:02
quote:Dave890 schreef op 11 mei 2010 @ 15:04:
[...]
Allereerst heel veel sterkte. Zoals Dreamer ook al opmerkte is hij hier dus al een tijd mee bezig. Hij heeft eerst gezorgd dat hij "zijn schaapjes op het droge heeft". Nu de zaak (voor hem) rond is gaat hij bij je weg. Een vooropgezet plan dus. Heb je daar echt niets van gemerkt?
Hier staat een goed punt vind ik.
Want hoe lief en begripvol je nu ook bent naar hem toe, jullie hebben blijkbaar niet meer dezelfde belangen.
Zijn eigen belang weegt voor hem zwaarder dan het jouwe of die van de kinderen. Hij wil scheiden, en dat is nooit goed voor een
kind en dat zou hij moeten weten.
En dat je schrijft dat hij graag wil dat het jullie goed gaat, prima. Maar vergis je niet, hij geefft voorrang aan zijn eigen belang. Hij zal je ongetwijfeld gunstig willen stemmen.
Maar hij gaat niet ovor jou of de kinderen, dan had hij wel therapie willen proberen.
(en ik blijf terug komen bij de vraag warom hij nu ineens weg wil, wat is de reden dat het niet meer gaat)
Hij gaat voor zichzelf, ga jij dat ook doen meid, want hij doet het duidelijk niet.
[...]
Allereerst heel veel sterkte. Zoals Dreamer ook al opmerkte is hij hier dus al een tijd mee bezig. Hij heeft eerst gezorgd dat hij "zijn schaapjes op het droge heeft". Nu de zaak (voor hem) rond is gaat hij bij je weg. Een vooropgezet plan dus. Heb je daar echt niets van gemerkt?
Hier staat een goed punt vind ik.
Want hoe lief en begripvol je nu ook bent naar hem toe, jullie hebben blijkbaar niet meer dezelfde belangen.
Zijn eigen belang weegt voor hem zwaarder dan het jouwe of die van de kinderen. Hij wil scheiden, en dat is nooit goed voor een
kind en dat zou hij moeten weten.
En dat je schrijft dat hij graag wil dat het jullie goed gaat, prima. Maar vergis je niet, hij geefft voorrang aan zijn eigen belang. Hij zal je ongetwijfeld gunstig willen stemmen.
Maar hij gaat niet ovor jou of de kinderen, dan had hij wel therapie willen proberen.
(en ik blijf terug komen bij de vraag warom hij nu ineens weg wil, wat is de reden dat het niet meer gaat)
Hij gaat voor zichzelf, ga jij dat ook doen meid, want hij doet het duidelijk niet.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:15
dinsdag 11 mei 2010 om 16:18
@ NewWoman Ben het idd deels wel met je eens. Zeker dat haar ex-man het lekker egoistisch wel zelf allemaal voor elkaar heeft. Maar dat scheiden nooit goed is voor kinderen, ben ik niet met je eens! Het enige aan scheiden wat voor kinderen vreselijk is, is wanneer de ouders elkaar het licht niet meer in de ogen gunnen. Niet dat ze niet meer van elkaar houden, maar als ze erg ruzie hebben, lelijk doen tegen elkaar en helemaal uit den boze is het opzetten van de kinderen tegen de andere ouder. Schande! Daar moet elke gescheiden ouder zich voor behoeden.
Wat gewoon heel erg in het belang is van de kinderen, is dat de ouder happy is/wordt. Dus vandaar mijn vorige pep-post. Wat er ook is voorgevallen tussen de ouders, het is verschrikkelijk om 1 te zien wegkwijnen. En ook niet nodig, want je hebt zelf de touwtjes in de hand!
Zoals gezegd: De man lijkt idd voor zichzelf te gaan, dus Kattija moet dat absoluut ook doen!
Wat gewoon heel erg in het belang is van de kinderen, is dat de ouder happy is/wordt. Dus vandaar mijn vorige pep-post. Wat er ook is voorgevallen tussen de ouders, het is verschrikkelijk om 1 te zien wegkwijnen. En ook niet nodig, want je hebt zelf de touwtjes in de hand!
Zoals gezegd: De man lijkt idd voor zichzelf te gaan, dus Kattija moet dat absoluut ook doen!
dinsdag 11 mei 2010 om 16:24
quote:NewWoman schreef op 11 mei 2010 @ 14:29:
Waar is hij nu dan? In een vakantiehuisje
Hij is al weggegaan? Al 5 weken geleden En ben jij met de kinderen in het huis?Ja, ik woon gewoon thuis met de kids
Hoe moet ik dat zien. zie boven
Kan jij in het huis blijven?Hij zegt van wel. Kan jij hem uitkopen, hoe sta je er financieel voor.Nee zaak zou gedeeld moeten worden en huis ook. Dus voor hem om het een of ander. Dus hij wil graag de zaak en ik het huis. Volgens hem zijn waarde ongeveer gelijk.Spreken jullie elkaar dagelijks ja. , heb je mensen in je omgeving waar je je ei kwijt kan? Een vriendin en mijn broerHeb je een vangnet? Deze snap ik even niet wat bedoel je.
Nu je ene voet voor de andere, adem in adem uit.
Het doet zeer, meer zeer dan je ooit kon vermoeden maar jawel, je kan het wel alleen, natuurlijk wel.
Maar ook dat is een proces, vallen en opstaan, uithuilen en weer doorgaan. Je kan het wel, zeker weten!
En als je wilt huilen, janken, klagen of wat dan ook, dan plemp je dat gewoon hier neer.
Waar is hij nu dan? In een vakantiehuisje
Hij is al weggegaan? Al 5 weken geleden En ben jij met de kinderen in het huis?Ja, ik woon gewoon thuis met de kids
Hoe moet ik dat zien. zie boven
Kan jij in het huis blijven?Hij zegt van wel. Kan jij hem uitkopen, hoe sta je er financieel voor.Nee zaak zou gedeeld moeten worden en huis ook. Dus voor hem om het een of ander. Dus hij wil graag de zaak en ik het huis. Volgens hem zijn waarde ongeveer gelijk.Spreken jullie elkaar dagelijks ja. , heb je mensen in je omgeving waar je je ei kwijt kan? Een vriendin en mijn broerHeb je een vangnet? Deze snap ik even niet wat bedoel je.
Nu je ene voet voor de andere, adem in adem uit.
Het doet zeer, meer zeer dan je ooit kon vermoeden maar jawel, je kan het wel alleen, natuurlijk wel.
Maar ook dat is een proces, vallen en opstaan, uithuilen en weer doorgaan. Je kan het wel, zeker weten!
En als je wilt huilen, janken, klagen of wat dan ook, dan plemp je dat gewoon hier neer.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:28
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 16:15:
Ik vraag vanavond nogmaals waarom hij geen therapie overweegt.
Hij zei, dit niet nodig te hebben.
Hij gaat het letterlijk ver"werken".
.
Ik geloof er geen reet van Kattija, sorry.
Als hij in therapie gaat moet hij bij zichzelf naar binnen kijken, dan wordt er wat van hem gevraagd, dan moet hij met de billen bloot en daar heeft hij geen trek ik.
Nee, hij gaat het ver'werken', goed plan (not) want daar is de ellende mee begonnen toch? Hij was er toch nooit?
Sorry dat ik het weer zeg Kattija, maar het zal wel komen door een andere topictitel hier namelijk "Minnaar weg bij vrouw.. en nu...?"
Als jullie gan praten vanavond zou ik inderdaad willen weten waarom geen therapie en waarom wil hij nu ineens weg.
Hij is niet eerlijk tegen je, ik geloof er niks van, het spijt me zeer. Ik heb dit soort verhalen de laatste tijd tevaak gehoord, nee hoor, er is geen ander, en dan komt de aap alsnog uit de mouw.'
Ik vraag vanavond nogmaals waarom hij geen therapie overweegt.
Hij zei, dit niet nodig te hebben.
Hij gaat het letterlijk ver"werken".
.
Ik geloof er geen reet van Kattija, sorry.
Als hij in therapie gaat moet hij bij zichzelf naar binnen kijken, dan wordt er wat van hem gevraagd, dan moet hij met de billen bloot en daar heeft hij geen trek ik.
Nee, hij gaat het ver'werken', goed plan (not) want daar is de ellende mee begonnen toch? Hij was er toch nooit?
Sorry dat ik het weer zeg Kattija, maar het zal wel komen door een andere topictitel hier namelijk "Minnaar weg bij vrouw.. en nu...?"
Als jullie gan praten vanavond zou ik inderdaad willen weten waarom geen therapie en waarom wil hij nu ineens weg.
Hij is niet eerlijk tegen je, ik geloof er niks van, het spijt me zeer. Ik heb dit soort verhalen de laatste tijd tevaak gehoord, nee hoor, er is geen ander, en dan komt de aap alsnog uit de mouw.'
dinsdag 11 mei 2010 om 16:34
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 16:20:
Maar hoe ga je voor jezelf??????
Ik ben met 20 getrouwd en heb nooit op eigen benen gestaan.
Ik ben nu 44 en zie mezelf al als eenzame alleenstaande moeder het leven tegmoet gaan.
Lieverd, dat is ook vreselijk moeilijk.
Het is in ieder geval iets als jij het huis kan krijgen. Ik weet niet of dat in verhouding staat tot 'de zaak'.. maar het zou een goed begin kunnen zijn.
En jouw inkomen dan?
Je werkt bij hem, op de loonlijst? Of is de zaak ook van jullie samen?
Voor jezelf gaan, wat is dat?
Meid ik ben 43 en ik was ook nooit alleen geweest, maar nu ben ik ook een alleenstaande moeder van twee kinderen, ook nooit verwacht.
Het gaat erom dat je een plek hebt om te wonen en dat je jezelf kunt bedruipen.
Dat je een goede regeling hebt over de kinderen en dat je op redelijk korte termijn de scheiding en de zakelijke verdeling regelt.
Het is niet makkelijk, zeker niet en ik heb vaak gedacht dat ik niet meer verder kon, maar ja, ik heb kinderen dus opgeven is geen optie.
En inmiddels betrap ik me er geregeld op dat ik eigenlijk best gelukkig ben.
Maar hoe ga je voor jezelf??????
Ik ben met 20 getrouwd en heb nooit op eigen benen gestaan.
Ik ben nu 44 en zie mezelf al als eenzame alleenstaande moeder het leven tegmoet gaan.
Lieverd, dat is ook vreselijk moeilijk.
Het is in ieder geval iets als jij het huis kan krijgen. Ik weet niet of dat in verhouding staat tot 'de zaak'.. maar het zou een goed begin kunnen zijn.
En jouw inkomen dan?
Je werkt bij hem, op de loonlijst? Of is de zaak ook van jullie samen?
Voor jezelf gaan, wat is dat?
Meid ik ben 43 en ik was ook nooit alleen geweest, maar nu ben ik ook een alleenstaande moeder van twee kinderen, ook nooit verwacht.
Het gaat erom dat je een plek hebt om te wonen en dat je jezelf kunt bedruipen.
Dat je een goede regeling hebt over de kinderen en dat je op redelijk korte termijn de scheiding en de zakelijke verdeling regelt.
Het is niet makkelijk, zeker niet en ik heb vaak gedacht dat ik niet meer verder kon, maar ja, ik heb kinderen dus opgeven is geen optie.
En inmiddels betrap ik me er geregeld op dat ik eigenlijk best gelukkig ben.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:40
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 16:34:
Newwoman,
je posting doet me al pijn.
Stel dat je gelijk hebt.
Nog een dreun erbij.
Ik hoop het ook van niet, maar als er dan toch gescheiden moet worden is het wel zo eerlijk om de feiten op tafel te gooien, niet?
Dan weet jij ook wat voor vlees je in de kuip hebt.
Ik ben gewoon erg benieuwd wat zijn beweegreden kan zijn om jou zo oneindig veel verdriet te doen, waarom doet hij dat dan? Waarom kan hij dat? Ik snap het niet, jij wel dan?
Newwoman,
je posting doet me al pijn.
Stel dat je gelijk hebt.
Nog een dreun erbij.
Ik hoop het ook van niet, maar als er dan toch gescheiden moet worden is het wel zo eerlijk om de feiten op tafel te gooien, niet?
Dan weet jij ook wat voor vlees je in de kuip hebt.
Ik ben gewoon erg benieuwd wat zijn beweegreden kan zijn om jou zo oneindig veel verdriet te doen, waarom doet hij dat dan? Waarom kan hij dat? Ik snap het niet, jij wel dan?
dinsdag 11 mei 2010 om 16:42
Kattija, je zegt dat hij vaak weg is, dus je doet al veel alleen.
Nu zet je een streep onder je leven met hem, en gaat verder met je leven van jezelf en je kinderen. Ben het wel eens met NewWoman, helaas, dat ook ik in de omgeving heb meegemaakt dat er uiteindelijk toch een anderen partij was. Maar dat staat volledig los van de situatie waarin jij je bevindt!
Een alleenstaande moeder is niet per definitie zielig en eenzaam, hoe wel dat in het begin wel zo zal voelen.
Nu zet je een streep onder je leven met hem, en gaat verder met je leven van jezelf en je kinderen. Ben het wel eens met NewWoman, helaas, dat ook ik in de omgeving heb meegemaakt dat er uiteindelijk toch een anderen partij was. Maar dat staat volledig los van de situatie waarin jij je bevindt!
Een alleenstaande moeder is niet per definitie zielig en eenzaam, hoe wel dat in het begin wel zo zal voelen.
Later is nu
dinsdag 11 mei 2010 om 16:43
In augustus twee jaar.. en ik heb gedacht dat ik dood ging, dat ik verzoop, dat ik gek werd..
Binnen de kortste keren woonde die teef bij hem in, in mijn huis... ik moet er niet teveel aan denken want ik word weer kwaad, god wat ben ik kwaad geweest, wat heb ik gehaat, en nog wel, af en toe...
Maar toch leef ik nog en redt ik me best met mijn kinderen. Heb een eigen huis, leuk werk, goede regeling over de kinderen, en zelfs een nieuwe liefde, en dat laatste had ik nooit verwacht.
Niet dat dat de pijn wegneemt van mijn scheiding, maar ja, ik ben er nog en ik ben best vaak gewoon weer gelukkig
Binnen de kortste keren woonde die teef bij hem in, in mijn huis... ik moet er niet teveel aan denken want ik word weer kwaad, god wat ben ik kwaad geweest, wat heb ik gehaat, en nog wel, af en toe...
Maar toch leef ik nog en redt ik me best met mijn kinderen. Heb een eigen huis, leuk werk, goede regeling over de kinderen, en zelfs een nieuwe liefde, en dat laatste had ik nooit verwacht.
Niet dat dat de pijn wegneemt van mijn scheiding, maar ja, ik ben er nog en ik ben best vaak gewoon weer gelukkig
dinsdag 11 mei 2010 om 16:44
dinsdag 11 mei 2010 om 16:49
Eerst heel veel sterkte,wat een rotstreek is jou geleverd zeg!!
Hij al een hele tijd aan de gang met afscheid nemen en jij hoort het nu pas,
Ook ik lig in echtscheiding ,alleen ben ik degene die hem heeft aangevraagd,sja ik ben klaar met die man die ik niet meer herken na 22 jar huwlijk en de jaren van verkering.
Ik wil je een advies geven, ga aub naar een eigen advocaat !!
iedereen wil als vrienden uit elkaar,maar stelt die vriendschap nu eigenlijk nog voor? nu dat jij moet vernemen dat hij al een lange tijd afscheid aan het nemen is hij zelfs zo klaar met je is dat hij geen therapie meer overweegt.
Ook juist omdat je een bedrijf hebt,zoek iemand en echt doen die verstand heeft van bedrijfsrecht en wel voor jou en jou alleen.
Ik geloof niet in vriendschappelijk uit elkaar op deze manier.zeker niet omdat jij hem nu nog terug wilt,en jij geneigd bent om met dingen akoord te gaan om de lieve vrede en omdat je nog zo gek op hem bent,en dat is de verkeerde instelling!!! voor je het weet heb je iets getekend waar je later spijt van hebt,speel het zakelijk laat de emotie thuis.
Ik wens je oprecht heel veel sterkte,en hoop dat er geen skeletten uit de kast gaan komen van hem.
En dat het waar is wat je nu (nog) denkt van hem,dat hij een fatsoenlijk mens is
Hij al een hele tijd aan de gang met afscheid nemen en jij hoort het nu pas,
Ook ik lig in echtscheiding ,alleen ben ik degene die hem heeft aangevraagd,sja ik ben klaar met die man die ik niet meer herken na 22 jar huwlijk en de jaren van verkering.
Ik wil je een advies geven, ga aub naar een eigen advocaat !!
iedereen wil als vrienden uit elkaar,maar stelt die vriendschap nu eigenlijk nog voor? nu dat jij moet vernemen dat hij al een lange tijd afscheid aan het nemen is hij zelfs zo klaar met je is dat hij geen therapie meer overweegt.
Ook juist omdat je een bedrijf hebt,zoek iemand en echt doen die verstand heeft van bedrijfsrecht en wel voor jou en jou alleen.
Ik geloof niet in vriendschappelijk uit elkaar op deze manier.zeker niet omdat jij hem nu nog terug wilt,en jij geneigd bent om met dingen akoord te gaan om de lieve vrede en omdat je nog zo gek op hem bent,en dat is de verkeerde instelling!!! voor je het weet heb je iets getekend waar je later spijt van hebt,speel het zakelijk laat de emotie thuis.
Ik wens je oprecht heel veel sterkte,en hoop dat er geen skeletten uit de kast gaan komen van hem.
En dat het waar is wat je nu (nog) denkt van hem,dat hij een fatsoenlijk mens is
dinsdag 11 mei 2010 om 16:51
Kattija, ik hoop ook voor jou dat er geen ander in het spel is. Maar ik moet toch zeggen dat het zelden gebeurt dat een partner - zeker als er kinderen zijn - de ander verlaat als hij geen ander heeft (behalve als er voortdurend ruzie in tussen hen is of als er andere zware zaken spelen: alcoholverslaving, gokken...).
Mijn man heeft het ook meegemaakt: toen zijn toenmalige vrouw van hem wou scheiden, zwoer zij ook dure eden dat er geen andere man in het spel was. Achteraf bleek dat wel het geval.
Je vroeg om lichtpuntjes.
Toen ik aan het scheiden was, werd me gezegd: er is leven na de dood. En nu kan ik dat volmondig bevestigen. Voor mij is het echte leven, het beste leven, pas na de scheiding begonnen. En mijn man zegt precies hetzelfde. Nu denk je dat je nooit meer gelukkig zult zijn, maar dat is niet zo! Bij de een duurt het langer dan bij de ander, maar veel mensen worden na een scheiding weer gelukkig, en sommigen zelfs gelukkiger dan ooit.
Sterkte!
Mijn man heeft het ook meegemaakt: toen zijn toenmalige vrouw van hem wou scheiden, zwoer zij ook dure eden dat er geen andere man in het spel was. Achteraf bleek dat wel het geval.
Je vroeg om lichtpuntjes.
Toen ik aan het scheiden was, werd me gezegd: er is leven na de dood. En nu kan ik dat volmondig bevestigen. Voor mij is het echte leven, het beste leven, pas na de scheiding begonnen. En mijn man zegt precies hetzelfde. Nu denk je dat je nooit meer gelukkig zult zijn, maar dat is niet zo! Bij de een duurt het langer dan bij de ander, maar veel mensen worden na een scheiding weer gelukkig, en sommigen zelfs gelukkiger dan ooit.
Sterkte!
dinsdag 11 mei 2010 om 16:51
Kattija, eerst een dikke knuffel voor jou.
Jee meid wat een ellende, en wij hier ( veel van ons) snappen echt hoe je je voelt.
Bij mij was het "maar" 7 jaar maar wat een verdriet, frustratie pijn en machteloosheid.
Nu zo'n week of 8 verder, kijk ik er toch weer helemaal anders tegenaan.
Ik weet dat het voor iedereen anders is maar de pijn is hetzelfde
Meid je kan het alleen, wij kunnen het dus jij ook, echt waar ook al zal je dat nu nog niet geloven.
Schrijf hier lekker alles van je af en op een gegeven moment kom je erachter dat dat oplucht en dat er eigenlijk zoveel vrouwen zijn met hetzelde probleem en verdriet en die je ook echt begrijpen en goede adviezen geven. ( ik ben ze dankbaar)
Jee meid wat een ellende, en wij hier ( veel van ons) snappen echt hoe je je voelt.
Bij mij was het "maar" 7 jaar maar wat een verdriet, frustratie pijn en machteloosheid.
Nu zo'n week of 8 verder, kijk ik er toch weer helemaal anders tegenaan.
Ik weet dat het voor iedereen anders is maar de pijn is hetzelfde
Meid je kan het alleen, wij kunnen het dus jij ook, echt waar ook al zal je dat nu nog niet geloven.
Schrijf hier lekker alles van je af en op een gegeven moment kom je erachter dat dat oplucht en dat er eigenlijk zoveel vrouwen zijn met hetzelde probleem en verdriet en die je ook echt begrijpen en goede adviezen geven. ( ik ben ze dankbaar)
dinsdag 11 mei 2010 om 16:53
ja jij kan dit alleen! ik weet dat je nu denkt dat je dat niet kunt , dacht ik ook, maar ik kon het jij kan het net zo goed als al die andere die jou en mij al voor zijn gegaan!
alleen moet je wel eerst dwars door je verdriet heen,huilen schreeuwen enz maar laat het toe! Daarna komt de verwerking pas, en zul je merken dat je je boos op hem zal zijn, ook dat besef doet zeer maar is wel terecht.
Dat ga jij samen met je psych doen gelukkig, die je handvaten zal geven om alles op de juiste manier te zien.. en jou te leren er mee om te gaan!
Maar voor nu , ga geen verdried uit de weg dat heb je nodig om bij het punt accepteren en verwerken te komen!
En vergeet niet dat jij zelf verantwoordelijk bent voor JOU geluk! enne juni das nog ver weg, geef je zelf de tijd om tzt te beslissen wat je doet!
sterkte
alleen moet je wel eerst dwars door je verdriet heen,huilen schreeuwen enz maar laat het toe! Daarna komt de verwerking pas, en zul je merken dat je je boos op hem zal zijn, ook dat besef doet zeer maar is wel terecht.
Dat ga jij samen met je psych doen gelukkig, die je handvaten zal geven om alles op de juiste manier te zien.. en jou te leren er mee om te gaan!
Maar voor nu , ga geen verdried uit de weg dat heb je nodig om bij het punt accepteren en verwerken te komen!
En vergeet niet dat jij zelf verantwoordelijk bent voor JOU geluk! enne juni das nog ver weg, geef je zelf de tijd om tzt te beslissen wat je doet!
sterkte
dinsdag 11 mei 2010 om 16:53
Wat ik gezien heb ik m'n directe omgeving: zodra de vrouw er achter kwam dat haar ex al een tijdje een nieuwe vriendin had, werd ze gelijk een stuk zakelijker met haar eisen.
En wilde ze ook meer eisen stellen!
Als het alleen nog is van "ik voel niet meer genoeg voor je' en "we zijn uit elkaar gegroeid" is hij ook bijna een slachtoffer en ben je misschien geneigd voor de lieve vrede (en je kinderen) toe te geven op punten, waar je - als je kwaad bent en echt voor jezelf en je kinderen kieest - nooit op toe gegeven had. Waak daarvoor!
Wat nu vastgelegd wordt, is volgens mij niet zo makkelijk meer terug te draaien.
En wilde ze ook meer eisen stellen!
Als het alleen nog is van "ik voel niet meer genoeg voor je' en "we zijn uit elkaar gegroeid" is hij ook bijna een slachtoffer en ben je misschien geneigd voor de lieve vrede (en je kinderen) toe te geven op punten, waar je - als je kwaad bent en echt voor jezelf en je kinderen kieest - nooit op toe gegeven had. Waak daarvoor!
Wat nu vastgelegd wordt, is volgens mij niet zo makkelijk meer terug te draaien.
Later is nu
