Relaties
alle pijlers
Kan ik het alleen?
dinsdag 11 mei 2010 om 13:30
Dag allemaal,
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
donderdag 13 mei 2010 om 16:40
quote:NewWoman schreef op 11 mei 2010 @ 16:43:
In augustus twee jaar.. en ik heb gedacht dat ik dood ging, dat ik verzoop, dat ik gek werd..
Binnen de kortste keren woonde die teef bij hem in, in mijn huis... ik moet er niet teveel aan denken want ik word weer kwaad, god wat ben ik kwaad geweest, wat heb ik gehaat, en nog wel, af en toe...
Teef?
Dit geeft al aan dat je het niet hebt verwerkt.
Sowieso ben je zeer negatief in al je posts.
Maar toch leef ik nog en redt ik me best met mijn kinderen. Heb een eigen huis, leuk werk, goede regeling over de kinderen, en zelfs een nieuwe liefde, en dat laatste had ik nooit verwacht.
Niet dat dat de pijn wegneemt van mijn scheiding, maar ja, ik ben er nog en ik ben best vaak gewoon weer gelukkig
In augustus twee jaar.. en ik heb gedacht dat ik dood ging, dat ik verzoop, dat ik gek werd..
Binnen de kortste keren woonde die teef bij hem in, in mijn huis... ik moet er niet teveel aan denken want ik word weer kwaad, god wat ben ik kwaad geweest, wat heb ik gehaat, en nog wel, af en toe...
Teef?
Dit geeft al aan dat je het niet hebt verwerkt.
Sowieso ben je zeer negatief in al je posts.
Maar toch leef ik nog en redt ik me best met mijn kinderen. Heb een eigen huis, leuk werk, goede regeling over de kinderen, en zelfs een nieuwe liefde, en dat laatste had ik nooit verwacht.
Niet dat dat de pijn wegneemt van mijn scheiding, maar ja, ik ben er nog en ik ben best vaak gewoon weer gelukkig
donderdag 13 mei 2010 om 16:51
Even heel nuchter alles op een rijtje:
- je man was er amper, dus feitelijk zorgde je al zelf voor de kinderen
- je kan - zoals je man zegt - in het huis blijven wonen
- je blijft - zoals je man zegt - financieel hetzelfde staan als nu
Dus in je dagelijkse leven zal er niet gelijk veel veranderen, behalve natuurlijk het feit dat hij s avonds niet thuiskomt. Dat dat keihard en heel moeilijk is kan ik volledig begrijpen.
Probeer even zo nuchter te denken aan de dingen die ik hierboven schrijf. Je leven staat niet gelijk op zn kop, je krijgt alle tijd om aan de nieuwe situatie te wennen.. stapje voor stapje
- je man was er amper, dus feitelijk zorgde je al zelf voor de kinderen
- je kan - zoals je man zegt - in het huis blijven wonen
- je blijft - zoals je man zegt - financieel hetzelfde staan als nu
Dus in je dagelijkse leven zal er niet gelijk veel veranderen, behalve natuurlijk het feit dat hij s avonds niet thuiskomt. Dat dat keihard en heel moeilijk is kan ik volledig begrijpen.
Probeer even zo nuchter te denken aan de dingen die ik hierboven schrijf. Je leven staat niet gelijk op zn kop, je krijgt alle tijd om aan de nieuwe situatie te wennen.. stapje voor stapje
donderdag 13 mei 2010 om 17:31
Kattija heel veel sterkte in de rollercoaster waarin je terecht bent gekomen. Ik heb in middels heel veel verhalen gelezen en veelal zeggen deze vrouwen en mannen hetzelfde als de julllie nu:
============================================
Jij:
-Knokken, ja ik wil het wel.
-In geloof in de oprechtheid van mijn man.
-Hij laat mij zeker niet vallen en wil er altijd voor me zijn.
-Ik geloof hem daarin.
- Hij was ook zeer zeker geen slechte vader. Alleen bar weinig aanwezig.
Jouw angst zegt jou nu: Maar hoe ga je voor jezelf??????
Ik ben met 20 getrouwd en heb nooit op eigen benen gestaan.
Ik ben nu 44 en zie mezelf al als eenzame alleenstaande moeder het leven tegmoet gaan en de advocaat wachten we nog even mee. Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Hij:
-Hij zegt ik ben de liefde van zijn leven en zal daarom nooit meer een andere vrouw willen en al zeker niet trouwen.
-Hij kan mij nu niet zeggen wat hij over wellicht een jaar of misschien meer zal voelen.
-Hij ook niet echt helemaal duidelijk kan zegen dat ie niet meer van me houd blijft.
-Hij zei, dit (therapie)niet nodig te hebben
-Hij wil me ook zo goed mogelijk begeleiden om mijn leven weer op orde te krijgen.
===========================================
Zoals ik het lees wil jij het jij het bij het gewone houden en is hij niet bereid in zichzelf te keren om jullie relatie een kans te geven.Hij wil namelijk geen therapie en zegt kan jou wél te kunnen begeleiden om jouw leven op orde te krijgen.Hij wil wel zorgen dat jullie standaard van leven hetzelfde blijft.
Nobele en vooral gevoelige strevens echter niet reeel. En het lukt hem jou hiervan te overtuigen omdat jij nog met hem getrouwd bent gevoelsmatig echter (zoals ik het hier lees), hij niet meer met jou. Hij is bezig wellicht zichzelf en zeker jou met uitspraken rust te bieden zodat hij zijn stappen kan afronden.
Je klinkt in sterke mate afhankelijk van een man die aangeeft geen zin meer in jou te hebben, geen zin heeft om zich voor "jullie" in te zetten, wel wil zorgen dat jij geen (wellicht voor hem, zijn kinderen?) rare bokkesprongen maakt , zijn zaak eruit wil hebben (denk aan broodwinning) Ow en natuurlijk voor jou gaat zorgen.
Ik denk dat het tijd is voor jou om wakker te worden.
-Jij wilt knokken voor iemand die bovenstaande aangeeft?
-Jij bent overtuigd van zijn oprechtheid. Oprechtheid is mooi echter hij heeft geen zoals ik het hier lees enkele moeite te hebben gedaan in al die jaren (waardoor hij nu op dit punt is gekomen) om zijn gevoel of ideeen over jullie relatie te delen... hoe oprecht kan je dit noemen?Zijn oprechtheid gaat jou dus "redden en ondersteunen" in de op hande zijnde scheiding (die hij wil) ?
Ik weet niet wat slim is om te doen ik heb alleen een advies :
Laat deze man het liefst nu met rust. Contact over de kinderen en zakelijke aspecten ja. Voor de rest absolute windstilte naar hem toe. Laat je zsm goed informeren over je rechtspositionele situatie.
Geef niet jouw broodwinning zomaar op(ik lees dat je in de zaak werkt) . Hoe moeilijk ook raap jezelf bij elkaar (rug recht neus fier en voorwaarts) zéker in zijn buurt. Heb geen emotionele gesprekken meer met hem. Hij wil niet en het geeft je gelijk een kans om te zien (wanneer jij je emotioneel terug trekt) óf hij dat idd prettig ervaart.
Werk aan je eigen leven. Van uur tot uur wellicht in het begin. Huil schreeuw bij degenen die om je geven (nee ik bedoel nu niet hem.) Doe het hier (ik lees je) . Wees de 44 jarige die je nu voor jezelf en je kinderen moet zijn. De tijd dat je alleen in paniek kon raken en wellicht hij er als rots was is overduidelijk verleden tijd.
Of jullie nu wel of niet definitieve stappen gaan zetten.
============================================
Jij:
-Knokken, ja ik wil het wel.
-In geloof in de oprechtheid van mijn man.
-Hij laat mij zeker niet vallen en wil er altijd voor me zijn.
-Ik geloof hem daarin.
- Hij was ook zeer zeker geen slechte vader. Alleen bar weinig aanwezig.
Jouw angst zegt jou nu: Maar hoe ga je voor jezelf??????
Ik ben met 20 getrouwd en heb nooit op eigen benen gestaan.
Ik ben nu 44 en zie mezelf al als eenzame alleenstaande moeder het leven tegmoet gaan en de advocaat wachten we nog even mee. Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Hij:
-Hij zegt ik ben de liefde van zijn leven en zal daarom nooit meer een andere vrouw willen en al zeker niet trouwen.
-Hij kan mij nu niet zeggen wat hij over wellicht een jaar of misschien meer zal voelen.
-Hij ook niet echt helemaal duidelijk kan zegen dat ie niet meer van me houd blijft.
-Hij zei, dit (therapie)niet nodig te hebben
-Hij wil me ook zo goed mogelijk begeleiden om mijn leven weer op orde te krijgen.
===========================================
Zoals ik het lees wil jij het jij het bij het gewone houden en is hij niet bereid in zichzelf te keren om jullie relatie een kans te geven.Hij wil namelijk geen therapie en zegt kan jou wél te kunnen begeleiden om jouw leven op orde te krijgen.Hij wil wel zorgen dat jullie standaard van leven hetzelfde blijft.
Nobele en vooral gevoelige strevens echter niet reeel. En het lukt hem jou hiervan te overtuigen omdat jij nog met hem getrouwd bent gevoelsmatig echter (zoals ik het hier lees), hij niet meer met jou. Hij is bezig wellicht zichzelf en zeker jou met uitspraken rust te bieden zodat hij zijn stappen kan afronden.
Je klinkt in sterke mate afhankelijk van een man die aangeeft geen zin meer in jou te hebben, geen zin heeft om zich voor "jullie" in te zetten, wel wil zorgen dat jij geen (wellicht voor hem, zijn kinderen?) rare bokkesprongen maakt , zijn zaak eruit wil hebben (denk aan broodwinning) Ow en natuurlijk voor jou gaat zorgen.
Ik denk dat het tijd is voor jou om wakker te worden.
-Jij wilt knokken voor iemand die bovenstaande aangeeft?
-Jij bent overtuigd van zijn oprechtheid. Oprechtheid is mooi echter hij heeft geen zoals ik het hier lees enkele moeite te hebben gedaan in al die jaren (waardoor hij nu op dit punt is gekomen) om zijn gevoel of ideeen over jullie relatie te delen... hoe oprecht kan je dit noemen?Zijn oprechtheid gaat jou dus "redden en ondersteunen" in de op hande zijnde scheiding (die hij wil) ?
Ik weet niet wat slim is om te doen ik heb alleen een advies :
Laat deze man het liefst nu met rust. Contact over de kinderen en zakelijke aspecten ja. Voor de rest absolute windstilte naar hem toe. Laat je zsm goed informeren over je rechtspositionele situatie.
Geef niet jouw broodwinning zomaar op(ik lees dat je in de zaak werkt) . Hoe moeilijk ook raap jezelf bij elkaar (rug recht neus fier en voorwaarts) zéker in zijn buurt. Heb geen emotionele gesprekken meer met hem. Hij wil niet en het geeft je gelijk een kans om te zien (wanneer jij je emotioneel terug trekt) óf hij dat idd prettig ervaart.
Werk aan je eigen leven. Van uur tot uur wellicht in het begin. Huil schreeuw bij degenen die om je geven (nee ik bedoel nu niet hem.) Doe het hier (ik lees je) . Wees de 44 jarige die je nu voor jezelf en je kinderen moet zijn. De tijd dat je alleen in paniek kon raken en wellicht hij er als rots was is overduidelijk verleden tijd.
Of jullie nu wel of niet definitieve stappen gaan zetten.
vrijdag 14 mei 2010 om 09:21
Ik ben het 100% eens met Enneaaa. Dat je in zijn zaak werkt maakt het allemaal niet makkelijker. Als het mogelijk is zou ik uitkijken naar een andere baan, dat geeft afleiding, geeft je het gevoel dat je echt je eigen centen verdient én maakt hem duidelijk dat je dus ook je eigen weg gaat zoeken. En dat dat niet noodzakelijkerwijs de weg is die hij in gedachten heeft. En als je dan voor jezelf gaat kiezen en dingen doet die goed zijn voor joú, dan vrees ik dat het met al die goedwillendheid ook een stuk minder wordt. En laat hem ook voor de kinderen zorgen; mannen hebben óók een verantwoordelijkheid! En ga dingen voor jezelf doen; neem een vriendin mee naar de bios, sauna, winkelen, wandelen (ik heb in het begin uren in mij eentje gewandeld).
vrijdag 14 mei 2010 om 10:06
O zo moeilijk maar o zo waar jou man is al los voor zover het kan.Meis ga niet aan zn been hangen ,dat is trekken aan een doodpaard
Ik voel intens met je mee en het lijkt wel of mijneigen scheiding hier door weer naar boven komt alhoewel ik dacht het wel een plaatsje te hebben gegeven.
Hoehoud je op van iemand te houden dat heb ik me ook de afgelopen tijd afgevraagd??
Dat is zo zwaar en kost tijd,en ik hoop zo dat je tijd voor jezelf neemt en goed voor jezelf zorgt zet jezelf en kids nu op de eerste plaats
En ga nooit akkoord met mondelingen beloftes.
Gun je zelf je huilbuien en daarna orde op zaken
zoek iemand die je kan vertrouwen en je kan helpen hier mee
knuf
Ik voel intens met je mee en het lijkt wel of mijneigen scheiding hier door weer naar boven komt alhoewel ik dacht het wel een plaatsje te hebben gegeven.
Hoehoud je op van iemand te houden dat heb ik me ook de afgelopen tijd afgevraagd??
Dat is zo zwaar en kost tijd,en ik hoop zo dat je tijd voor jezelf neemt en goed voor jezelf zorgt zet jezelf en kids nu op de eerste plaats
En ga nooit akkoord met mondelingen beloftes.
Gun je zelf je huilbuien en daarna orde op zaken
zoek iemand die je kan vertrouwen en je kan helpen hier mee
knuf
vrijdag 14 mei 2010 om 11:50
Wat een ontzettend goede post van Eneaaa, daar heeft ze tijd en zorg aan besteedt.
Lees het Kattija en laat het op je inwerken.
Sommige dingen komen hard aan, ook de dingen die wij schrijven, maar lieve Kattija, we begrijpen heel goed hoe jij je nu voelt en we zeggen het om je te helpen, om je te helpen je ogen te openen en die knop om te gaan zetten.
Er worden hier heel veel zinnige dingen gezegd. en een enkele onzinnige..
En makkelijk is het zeker niet, er komt nu zoveel op je af.
Hoe kan hij niet meer van je houden, en hoe kan jij nou stoppen met van hem te houden?
Ik heb me dat ook zovaak afgevraagd, tot ik er helemaal (letterlijk) ziek van werd.
Maar het heefft tijd nodig, veel tijd.
En zoals BrownEyes zo 'subtiel' zegt, (en meer woorden ga ik daar niet aan vuil maken...) ik heb het nog niet verwerkt maar je komt iedere keer een stapje vooruit, en vaak ook weer een stapje achteruit, maar op de lange duur ga jij het ook redden Kattija.
Net als die vele andere vrouwen die je voor zijn gegaan op dit lange pad waar je niet zelf voor hebt gekozen.
Lees het Kattija en laat het op je inwerken.
Sommige dingen komen hard aan, ook de dingen die wij schrijven, maar lieve Kattija, we begrijpen heel goed hoe jij je nu voelt en we zeggen het om je te helpen, om je te helpen je ogen te openen en die knop om te gaan zetten.
Er worden hier heel veel zinnige dingen gezegd. en een enkele onzinnige..
En makkelijk is het zeker niet, er komt nu zoveel op je af.
Hoe kan hij niet meer van je houden, en hoe kan jij nou stoppen met van hem te houden?
Ik heb me dat ook zovaak afgevraagd, tot ik er helemaal (letterlijk) ziek van werd.
Maar het heefft tijd nodig, veel tijd.
En zoals BrownEyes zo 'subtiel' zegt, (en meer woorden ga ik daar niet aan vuil maken...) ik heb het nog niet verwerkt maar je komt iedere keer een stapje vooruit, en vaak ook weer een stapje achteruit, maar op de lange duur ga jij het ook redden Kattija.
Net als die vele andere vrouwen die je voor zijn gegaan op dit lange pad waar je niet zelf voor hebt gekozen.
vrijdag 14 mei 2010 om 16:34
Veel stof tot nadenken gekregen van jullie dames.
Ik ga het op me laten inwerken.
Ik ga zeker geen overhaaste beslissingen nemen.
God, wat is dit moeilijk.
Vandaag overigens een redelijk goede dag.
Tot nu toe dan.
Maar schijn kan bedriegen.
Misschien voel ik me alleen zo doordat ik valse hoop koester?
Ik weet het niet.
Ik ga het op me laten inwerken.
Ik ga zeker geen overhaaste beslissingen nemen.
God, wat is dit moeilijk.
Vandaag overigens een redelijk goede dag.
Tot nu toe dan.
Maar schijn kan bedriegen.
Misschien voel ik me alleen zo doordat ik valse hoop koester?
Ik weet het niet.
vrijdag 14 mei 2010 om 16:55
quote:kattija schreef op 14 mei 2010 @ 16:34:
Vandaag overigens een redelijk goede dag.
Tot nu toe dan.
Maar schijn kan bedriegen.
Misschien voel ik me alleen zo doordat ik valse hoop koester?
Ik weet het niet.
Lieverd, als dat valse hoop is dan kom je daar vanzelf achter.
Je moet het op je eigen manier doen, je hoeft niks, nee, je moet niks.
Je moet het doen zoals het voor jou goed voelt, je moet je eigen weg volgen. Wij kennen jou en je (ex) partner niet zo goed als jij.
En de tijd zal uitwijzen hoe jouw pad loopt en welke kant het op gaat. Dan kunnen wij wel zus en zo zeggen, en onze ervaringen vertellen, het wil niet zeggen dat het voor jou ook zo werkt.
Je gevoel en je verstand staan nu mijlenver uit elkaar, je verstand weet sommige dingen misschien wel, maar je gevoel niet.
En als jij zegt, ik vertrouw hen daarin, wie ben ik dan om dat tegen te spreken.
En als je eventueel wel op je bek gaat, dan is dat maar zo, dan zal ik de laatste zijn die zegt "zie je wel ik had het je toch gezegd"..
Je mag het op jouw manier doen, je kan ook niet anders.
Je leeft, en je leert.
Nog even als voorbeeld, het kind op het klimrek. Je kan duizend keer waarschuwen, niet te stunten want als je valt doe je je zeer..
Maar je kan het niet voorkomen, en bovendien leer je er meer van als je er een keer keihard afgaat.
En als ze dan valt, niet zeggen... ik had het toch gezegd, Nee.
Dan troosten, het besef komt dan vanzelf, 'dat doe ik niet weer'...
Dergelijke levenslessen komen beter aan als je zelf door schade en schande wijzer wordt.
We kunnen onze ervaringen met je delen, maar hoe jij het doet, dat mag je zelf bepalen, voel je dan ook niet bezwaard om dingen te doen/schrijven hier.
Hier vind je een luisterend oor, en een paar (virtuele) armen om je heen.
En probeer je accu een beetje op te laden als je een redelijke dag hebt. Slaap je wel? en eten?
Veel liefs van NW en een dikke dikke knuffel.
Vandaag overigens een redelijk goede dag.
Tot nu toe dan.
Maar schijn kan bedriegen.
Misschien voel ik me alleen zo doordat ik valse hoop koester?
Ik weet het niet.
Lieverd, als dat valse hoop is dan kom je daar vanzelf achter.
Je moet het op je eigen manier doen, je hoeft niks, nee, je moet niks.
Je moet het doen zoals het voor jou goed voelt, je moet je eigen weg volgen. Wij kennen jou en je (ex) partner niet zo goed als jij.
En de tijd zal uitwijzen hoe jouw pad loopt en welke kant het op gaat. Dan kunnen wij wel zus en zo zeggen, en onze ervaringen vertellen, het wil niet zeggen dat het voor jou ook zo werkt.
Je gevoel en je verstand staan nu mijlenver uit elkaar, je verstand weet sommige dingen misschien wel, maar je gevoel niet.
En als jij zegt, ik vertrouw hen daarin, wie ben ik dan om dat tegen te spreken.
En als je eventueel wel op je bek gaat, dan is dat maar zo, dan zal ik de laatste zijn die zegt "zie je wel ik had het je toch gezegd"..
Je mag het op jouw manier doen, je kan ook niet anders.
Je leeft, en je leert.
Nog even als voorbeeld, het kind op het klimrek. Je kan duizend keer waarschuwen, niet te stunten want als je valt doe je je zeer..
Maar je kan het niet voorkomen, en bovendien leer je er meer van als je er een keer keihard afgaat.
En als ze dan valt, niet zeggen... ik had het toch gezegd, Nee.
Dan troosten, het besef komt dan vanzelf, 'dat doe ik niet weer'...
Dergelijke levenslessen komen beter aan als je zelf door schade en schande wijzer wordt.
We kunnen onze ervaringen met je delen, maar hoe jij het doet, dat mag je zelf bepalen, voel je dan ook niet bezwaard om dingen te doen/schrijven hier.
Hier vind je een luisterend oor, en een paar (virtuele) armen om je heen.
En probeer je accu een beetje op te laden als je een redelijke dag hebt. Slaap je wel? en eten?
Veel liefs van NW en een dikke dikke knuffel.
vrijdag 14 mei 2010 om 17:09
Lieve Kattija,
Weet je, nu lijkt alles zwart en doods. Het gaat weer anders worden, je kunt het alleen. Je zit nu in shock, dat gaat weer over. Dan ga je een rouwperiode in, boosheid, verdriet enz.
Dat kan net zo lang duren als jij dat toelaat.
Mij is het ook overkomen, na een huwelijk van 20 jaar. Hij wilde niet meer. Ik wel. Er was geen ander in het spel. Ik was ook nooit alleen geweest, zovan het ouderlijk huis met hem samenwonen.
Jouw man zegt dat ie je met alles zal steunen. Heeft de mijne ook gedaan, heeft me met alles geholpen totdat ik weer op de rit zat en was er altijd voor me. Nu nog als er wat is, we zien elkaar erg veel, we zijn zelfs overburen.
Inmiddels zijn we 4 jaar verder, ik ben weer getrouwd en mijn exman is mijn beste vriend, ook van mijn man.
Toch voel ik na jouw berichten die pijn weer, die machteloosheid, het verdriet en de woede.
Meid, je gaat dit redden! Velen zijn je voorgegaan en velen komen nog.
Veel liefs en dikke knuffel!
Weet je, nu lijkt alles zwart en doods. Het gaat weer anders worden, je kunt het alleen. Je zit nu in shock, dat gaat weer over. Dan ga je een rouwperiode in, boosheid, verdriet enz.
Dat kan net zo lang duren als jij dat toelaat.
Mij is het ook overkomen, na een huwelijk van 20 jaar. Hij wilde niet meer. Ik wel. Er was geen ander in het spel. Ik was ook nooit alleen geweest, zovan het ouderlijk huis met hem samenwonen.
Jouw man zegt dat ie je met alles zal steunen. Heeft de mijne ook gedaan, heeft me met alles geholpen totdat ik weer op de rit zat en was er altijd voor me. Nu nog als er wat is, we zien elkaar erg veel, we zijn zelfs overburen.
Inmiddels zijn we 4 jaar verder, ik ben weer getrouwd en mijn exman is mijn beste vriend, ook van mijn man.
Toch voel ik na jouw berichten die pijn weer, die machteloosheid, het verdriet en de woede.
Meid, je gaat dit redden! Velen zijn je voorgegaan en velen komen nog.
Veel liefs en dikke knuffel!
vrijdag 14 mei 2010 om 17:15
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 13:30:
Help me aub, ik heb zo veel steun nodig.
Heel veel sterkte, ik hoop dat je een beetje kan
slapen dat helpt in ieder geval iets.
En gewoon janken, dat lucht op.
Zwaar K................ voor je.
Dikke van Hollebolle
Ps. je oproep raakt me.
Help me aub, ik heb zo veel steun nodig.
Heel veel sterkte, ik hoop dat je een beetje kan
slapen dat helpt in ieder geval iets.
En gewoon janken, dat lucht op.
Zwaar K................ voor je.
Dikke van Hollebolle
Ps. je oproep raakt me.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 14 mei 2010 om 19:05
New woman,
Ja ik slaap inmiddels weer wel.
Maar niet op een natuurlijkemanier maar met behulp van een slaaptabletje.
Ik vind dat niet erg want ik weet dat er een dag komt dat ik die niet meer nodig zal hebben. (he, klinkt hoopvol)
En de hele week had ik erg slecht gegeten maar vandaag Weer gewoon gegeten.
Mijn zoon en zizjn meisje hadden gekookt en het was heerlijk.
En ja, ik moet het op mijn manier proberen en wat vind ik het dan fijn om zo'n bericht te lezen van Yas, dat het toch ook echt anders kan.
Uiteraard blijf ik nog steeds stiekum hopen dat ie terugkomt.
Maar ik mag en wil er niet meer op gaan wachten.
Hollebolle, de steun heb ik nog steeds erg hard nodig.
En advies en support dat het allemaal een keer goed gaat komen.
Ja ik slaap inmiddels weer wel.
Maar niet op een natuurlijkemanier maar met behulp van een slaaptabletje.
Ik vind dat niet erg want ik weet dat er een dag komt dat ik die niet meer nodig zal hebben. (he, klinkt hoopvol)
En de hele week had ik erg slecht gegeten maar vandaag Weer gewoon gegeten.
Mijn zoon en zizjn meisje hadden gekookt en het was heerlijk.
En ja, ik moet het op mijn manier proberen en wat vind ik het dan fijn om zo'n bericht te lezen van Yas, dat het toch ook echt anders kan.
Uiteraard blijf ik nog steeds stiekum hopen dat ie terugkomt.
Maar ik mag en wil er niet meer op gaan wachten.
Hollebolle, de steun heb ik nog steeds erg hard nodig.
En advies en support dat het allemaal een keer goed gaat komen.
vrijdag 14 mei 2010 om 20:10
Nee zoals toen zal het nooit meer worden.
Maar wellicht beter.
Ik die me meer onafhankelijk opstel ofzo.
En met dat ik dit typ denk ik, G#@#Domme!!!!!!!! ZOeven belde hij eigenlijk om niets.
Even de dag door gepraat van wat heb jij gedaan en wat jij etc.
Toen stilte.............ongemakkelijke stilte........... Hij vroeg ineens of ik gister nog wat met mijn allerbeste vriendin had besproken over de relatie.
Ik heb hem eerlijk gezegd dat ook zij hoopt dat we weer bij elkaar komen.
Weer even stilte..........
Ik vraag: En jij??? weet je al of je terug wilt komen?
Weer stilte.............
Het antwoord: Zachtjes en gedwee...Ik weet het nog niet.......
Bom!!!!!!!!! Weer tranen bij mij.
Gauw het gesprek afgekapt en stilletjes gaan zitten janken.
Ook dit is zo hard.
steeds weer die; ik weet het niet.
Wat zegt dat: Hij wil mij en de kids niet meer.
Maar wellicht beter.
Ik die me meer onafhankelijk opstel ofzo.
En met dat ik dit typ denk ik, G#@#Domme!!!!!!!! ZOeven belde hij eigenlijk om niets.
Even de dag door gepraat van wat heb jij gedaan en wat jij etc.
Toen stilte.............ongemakkelijke stilte........... Hij vroeg ineens of ik gister nog wat met mijn allerbeste vriendin had besproken over de relatie.
Ik heb hem eerlijk gezegd dat ook zij hoopt dat we weer bij elkaar komen.
Weer even stilte..........
Ik vraag: En jij??? weet je al of je terug wilt komen?
Weer stilte.............
Het antwoord: Zachtjes en gedwee...Ik weet het nog niet.......
Bom!!!!!!!!! Weer tranen bij mij.
Gauw het gesprek afgekapt en stilletjes gaan zitten janken.
Ook dit is zo hard.
steeds weer die; ik weet het niet.
Wat zegt dat: Hij wil mij en de kids niet meer.
vrijdag 14 mei 2010 om 20:36
quote:kattija schreef op 14 mei 2010 @ 20:10:
Nee zoals toen zal het nooit meer worden.
Maar wellicht beter.
Ik denk echt dat jij het niet snapt of niet wilt snappen.
Nu beter worden?
Hij wil niet met je zijn, hoe kan dat beter worden?
Ik die me meer onafhankelijk opstel ofzo.
En met dat ik dit typ denk ik, G#@#Domme!!!!!!!! ZOeven belde hij eigenlijk om niets.
Even de dag door gepraat van wat heb jij gedaan en wat jij etc.
Toen stilte.............ongemakkelijke stilte........... Hij vroeg ineens of ik gister nog wat met mijn allerbeste vriendin had besproken over de relatie.
Ik heb hem eerlijk gezegd dat ook zij hoopt dat we weer bij elkaar komen.
Weer even stilte..........
Ik vraag: En jij??? weet je al of je terug wilt komen?
Weer stilte.............
Het antwoord: Zachtjes en gedwee...Ik weet het nog niet.......
Bom!!!!!!!!! Weer tranen bij mij.
Gauw het gesprek afgekapt en stilletjes gaan zitten janken.
Ook dit is zo hard.
steeds weer die; ik weet het niet.
Wat zegt dat: Hij wil mij en de kids niet meer.
Nee zoals toen zal het nooit meer worden.
Maar wellicht beter.
Ik denk echt dat jij het niet snapt of niet wilt snappen.
Nu beter worden?
Hij wil niet met je zijn, hoe kan dat beter worden?
Ik die me meer onafhankelijk opstel ofzo.
En met dat ik dit typ denk ik, G#@#Domme!!!!!!!! ZOeven belde hij eigenlijk om niets.
Even de dag door gepraat van wat heb jij gedaan en wat jij etc.
Toen stilte.............ongemakkelijke stilte........... Hij vroeg ineens of ik gister nog wat met mijn allerbeste vriendin had besproken over de relatie.
Ik heb hem eerlijk gezegd dat ook zij hoopt dat we weer bij elkaar komen.
Weer even stilte..........
Ik vraag: En jij??? weet je al of je terug wilt komen?
Weer stilte.............
Het antwoord: Zachtjes en gedwee...Ik weet het nog niet.......
Bom!!!!!!!!! Weer tranen bij mij.
Gauw het gesprek afgekapt en stilletjes gaan zitten janken.
Ook dit is zo hard.
steeds weer die; ik weet het niet.
Wat zegt dat: Hij wil mij en de kids niet meer.
vrijdag 14 mei 2010 om 20:46
BE, je bedoelt het goed, dat geloof ik, maar kanje je voorstellen dat je na een relatie van 23 jaar, kinderen en een gezamenlijk bedrijf niet meteen roept.. Oke, dan niet!
Jij beredeneert vanuit het verstand, maar dit is geen kwestie van uitsluitend verstandelijk redeneren, Kattija zit nog volop in de fase van totaal ongeloof en ontreddering.
Je stelt het echt te simpel nu.
Het is zoveel gecompliceerder dan dat.
Jij beredeneert vanuit het verstand, maar dit is geen kwestie van uitsluitend verstandelijk redeneren, Kattija zit nog volop in de fase van totaal ongeloof en ontreddering.
Je stelt het echt te simpel nu.
Het is zoveel gecompliceerder dan dat.
vrijdag 14 mei 2010 om 21:25
Katija, even een knuffel van mij.
Het is ook zwaar k*t
het is ook diep verdrietig
en het is shit en alles wat je maar kan bedenken.
Maar je moet er door heen. Ik heb ook gehoopt, gesmeekt, gebeden(bij wijze van dan) hem tijd gegeven, nog meer gehoopt, geloofd, vertrouwd en nog veel meer gehoopt.
En ja het kan dat hij terug komt en ja natuurlijk wil je dan weer geloven dat je samen verder kunt.
Kon je maar even een paar maanden overslaan he, een winter of zomerslaap houden en als je wakker wordt is alles weer goed en beter. Meis ik kan niet anders zeggen dat je er doorheen komt. Maar ik weet helaas hoe diep het dal is. Ik dacht ook dat ik nooit meer zou lachen, nooit meer zou kunnen genieten maar echt het komt terug. Heel langzaam, met vallen en opstaan. Ik weet dat het niet te bevatten is, je hele leven staat op zn kop en de bodem is even onder je bestaan weg. Huil maar, schreeuw maar en begraaf je vanacht diep onder je dekens. Maar morgen is de eerste dag van de rest van je nieuwe leven ook al zal dat je nu geen bal uitmaken.
Ik wens je ongelofelijk veel sterkte en weet uit ervaring dat wij meisjes die ten onder dreigen te gaan aan een scheiding er toch weer bovenop komen. En ja, ook jij kan het alleen!!
Een dikke
Het is ook zwaar k*t
het is ook diep verdrietig
en het is shit en alles wat je maar kan bedenken.
Maar je moet er door heen. Ik heb ook gehoopt, gesmeekt, gebeden(bij wijze van dan) hem tijd gegeven, nog meer gehoopt, geloofd, vertrouwd en nog veel meer gehoopt.
En ja het kan dat hij terug komt en ja natuurlijk wil je dan weer geloven dat je samen verder kunt.
Kon je maar even een paar maanden overslaan he, een winter of zomerslaap houden en als je wakker wordt is alles weer goed en beter. Meis ik kan niet anders zeggen dat je er doorheen komt. Maar ik weet helaas hoe diep het dal is. Ik dacht ook dat ik nooit meer zou lachen, nooit meer zou kunnen genieten maar echt het komt terug. Heel langzaam, met vallen en opstaan. Ik weet dat het niet te bevatten is, je hele leven staat op zn kop en de bodem is even onder je bestaan weg. Huil maar, schreeuw maar en begraaf je vanacht diep onder je dekens. Maar morgen is de eerste dag van de rest van je nieuwe leven ook al zal dat je nu geen bal uitmaken.
Ik wens je ongelofelijk veel sterkte en weet uit ervaring dat wij meisjes die ten onder dreigen te gaan aan een scheiding er toch weer bovenop komen. En ja, ook jij kan het alleen!!
Een dikke
vrijdag 14 mei 2010 om 21:40
Meis, ik snap het en ik voel met je mee
Mijn ex heeft 3 jaar volgehouden dat hij het niet wist en ja heel stom van mij, ik weet het. Maar ik kon en wilde dat laatste beetje hoop niet kwijt. Ik wilde mijn gezin behouden in de vorm die mij het meest lief was.
Die pijn is vreselijk, maar de eenzaamheid die ik voelde toen hij hier nog met dooie ogen op de bank zat was ook heel zwaar. Ga door met ademhalen en zorg goed voor jezelf. Probeer voldoende te slapen en gezond te eten. En praat en schrijf zoveel mogelijk van je af.
En wat je vandaag nog niet kan, kan je morgen misschien wel. Laat je door niemand opjagen in jouw proces en blijf dicht bij je eigen gevoel.
Dikke knuffel
Mijn ex heeft 3 jaar volgehouden dat hij het niet wist en ja heel stom van mij, ik weet het. Maar ik kon en wilde dat laatste beetje hoop niet kwijt. Ik wilde mijn gezin behouden in de vorm die mij het meest lief was.
Die pijn is vreselijk, maar de eenzaamheid die ik voelde toen hij hier nog met dooie ogen op de bank zat was ook heel zwaar. Ga door met ademhalen en zorg goed voor jezelf. Probeer voldoende te slapen en gezond te eten. En praat en schrijf zoveel mogelijk van je af.
En wat je vandaag nog niet kan, kan je morgen misschien wel. Laat je door niemand opjagen in jouw proces en blijf dicht bij je eigen gevoel.
Dikke knuffel