Relaties
alle pijlers
Moet ik blijven vechten?
zondag 16 mei 2010 om 08:40
Ladies, ik ben even volledig de weg kwijt!
Om alles een beetje duidelijk te maken.. Ik vrouw 25, moeder van 2 jonge kids en 8 jaar een relatie.
Vannacht is hier de bom gebarsten, manlief is niet thuisgekomen!
Meneer heeft een hobby, voetbal, allemaal op zich leuk normaal gesproken. Alleen de laatste weken als hij daar vandaan komt hebben we discussies en dat loopt vaak uit op ruzie, waarom? Omdat hij zich een stuk in de kraag zuipt, zijn afspraken met mij en zijn kinderen niet nakomt en ook nog eens in de auto durft te stappen als hij gedronken heeft! Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel, zo onverantwoordelijk.... Stel dat er hier iets thuis gebeurd of hij veroorzaakt een ongeluk of iets dergelijke, ik kan daar dus niet mee omgaan!
Gister was de laatste competiewedstrijd, pokertje leggen en biertje drinken achteraf. Hij zou om 22 uur thuis zijn, ik wachten, maar er kwam niemand. Ik heb hem gebeld, hij gaf aan nog aan het pokeren te zijn, maar als dat afgelopen was zou hij komen. Ik kon al goed horen dat hij alweer te veel gedronken had en zei hem dit ook, waarop hij zei ik laat me wel thuisbrengen. Nou, prima, goeie oplossing. Ik ondertussen naar bed gegaan (heb mijn rust hard genoeg nodig, we hebben vorige week gehoord dat ik borstkanker heb).
Kennelijk ben ik slaap gevallen, want om 2 uur werd ik wakker toen de kleine in z'n bedje aan het huilen was, maar er lag dus niemand naast me!
Toen heb ik helemaal over de rooie naar hem gebeld, bleek hij bij een vriend helemaal voor pampus op de bank te liggen, ik helemaal uit m'n slof geschoten door de telefoon en gezegd dat hij naar huis moest komen! Hij beloofde te komen, nou je ziet hem al aan komen.. Om half 4 was er nog niemand!
Ik hem weer gebeld, gesproken en toen werd hij dus kwaad op mij! Dat ik niet zo moeilijk moest doen, hem z'n pleziertje moest gunnen, blablabla.... Nu is dit niet de eerste keer dat zoiets als dit gebeurd, dus ik was er gewoon klaar mee en dat heb ik hem ook gezegd.. Waarop hij schreeuwend de telefoon erop gooide en daarna gelijk zijn telefoon heeft uit gezet!
Heb in paniek vannacht mijn moeder gebeld, die is gelijk hierheen gekomen om mij rustig te krijgen en met me te praten.
Maar er rest mij nog maar 1 vraag en dat is... Waarom?
Ik snap dit allemaal niet, elke keer weer kwetst hij me en beloofd beterschap, dan gaat het weer een paar weken goed en beginnen we weer van voor af aan.. En nu? Ik weet niet meer of ik kan vechten, ben zelf ziek, komt een zware tijd aan voor mij/ons/de kids..
Hij is nog steeds niet thuis, ben benieuwd of en wanneer die huis komt, zijn telefoon staat nog steeds uit... En ik weet echt niet wat ik moet straks! Help?
Om alles een beetje duidelijk te maken.. Ik vrouw 25, moeder van 2 jonge kids en 8 jaar een relatie.
Vannacht is hier de bom gebarsten, manlief is niet thuisgekomen!
Meneer heeft een hobby, voetbal, allemaal op zich leuk normaal gesproken. Alleen de laatste weken als hij daar vandaan komt hebben we discussies en dat loopt vaak uit op ruzie, waarom? Omdat hij zich een stuk in de kraag zuipt, zijn afspraken met mij en zijn kinderen niet nakomt en ook nog eens in de auto durft te stappen als hij gedronken heeft! Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel, zo onverantwoordelijk.... Stel dat er hier iets thuis gebeurd of hij veroorzaakt een ongeluk of iets dergelijke, ik kan daar dus niet mee omgaan!
Gister was de laatste competiewedstrijd, pokertje leggen en biertje drinken achteraf. Hij zou om 22 uur thuis zijn, ik wachten, maar er kwam niemand. Ik heb hem gebeld, hij gaf aan nog aan het pokeren te zijn, maar als dat afgelopen was zou hij komen. Ik kon al goed horen dat hij alweer te veel gedronken had en zei hem dit ook, waarop hij zei ik laat me wel thuisbrengen. Nou, prima, goeie oplossing. Ik ondertussen naar bed gegaan (heb mijn rust hard genoeg nodig, we hebben vorige week gehoord dat ik borstkanker heb).
Kennelijk ben ik slaap gevallen, want om 2 uur werd ik wakker toen de kleine in z'n bedje aan het huilen was, maar er lag dus niemand naast me!
Toen heb ik helemaal over de rooie naar hem gebeld, bleek hij bij een vriend helemaal voor pampus op de bank te liggen, ik helemaal uit m'n slof geschoten door de telefoon en gezegd dat hij naar huis moest komen! Hij beloofde te komen, nou je ziet hem al aan komen.. Om half 4 was er nog niemand!
Ik hem weer gebeld, gesproken en toen werd hij dus kwaad op mij! Dat ik niet zo moeilijk moest doen, hem z'n pleziertje moest gunnen, blablabla.... Nu is dit niet de eerste keer dat zoiets als dit gebeurd, dus ik was er gewoon klaar mee en dat heb ik hem ook gezegd.. Waarop hij schreeuwend de telefoon erop gooide en daarna gelijk zijn telefoon heeft uit gezet!
Heb in paniek vannacht mijn moeder gebeld, die is gelijk hierheen gekomen om mij rustig te krijgen en met me te praten.
Maar er rest mij nog maar 1 vraag en dat is... Waarom?
Ik snap dit allemaal niet, elke keer weer kwetst hij me en beloofd beterschap, dan gaat het weer een paar weken goed en beginnen we weer van voor af aan.. En nu? Ik weet niet meer of ik kan vechten, ben zelf ziek, komt een zware tijd aan voor mij/ons/de kids..
Hij is nog steeds niet thuis, ben benieuwd of en wanneer die huis komt, zijn telefoon staat nog steeds uit... En ik weet echt niet wat ik moet straks! Help?
zondag 16 mei 2010 om 11:28
Fijn dat hij er is en dat hij direct zijn excuses aan heeft geboden. Ik hoop dat jullie straks een goed gesprek kunnen hebben. Maar vergeet niet om duidelijk te zijn, want ook als hij snapt dat hij verkeerd bezig was, dan nog is het belangrijk dat hij goed snapt dat dit voor jou ook echt onacceptabel is. Ik wens je heel veel sterkte!
zondag 16 mei 2010 om 11:30
quote:nukje schreef op 16 mei 2010 @ 11:13:
Is dat advies dan meteen niks meer waard omdat ik geen kinderen heb?Je advies was verder goed, maar met onderstaande uitspraak ben ik het (in het geval van RebelseMuts) dus niet eens:quote:nukje schreef op 16 mei 2010 @ 10:47:
een tijd afspreken doe je met kinderen, niet met je partner
Is dat advies dan meteen niks meer waard omdat ik geen kinderen heb?Je advies was verder goed, maar met onderstaande uitspraak ben ik het (in het geval van RebelseMuts) dus niet eens:quote:nukje schreef op 16 mei 2010 @ 10:47:
een tijd afspreken doe je met kinderen, niet met je partner
zondag 16 mei 2010 om 11:32
zondag 16 mei 2010 om 11:34
quote:RebelseMuts schreef op 16 mei 2010 @ 11:23:
Manlief is thuis, kwam huilend binnen, met het spijt me..
Hij is nu douchen, ik update later.
En btw: Nergens heb ik gezegd dat hij een hufter is! Dat zou ik ook nooit doen, daarvoor houd ik teveel van hem!Dit heb je toegevoegd. Vrouwen zijn zo gevoelig voor huilende mannen .
Manlief is thuis, kwam huilend binnen, met het spijt me..
Hij is nu douchen, ik update later.
En btw: Nergens heb ik gezegd dat hij een hufter is! Dat zou ik ook nooit doen, daarvoor houd ik teveel van hem!Dit heb je toegevoegd. Vrouwen zijn zo gevoelig voor huilende mannen .
zondag 16 mei 2010 om 11:39
op zich is het niet raar dat je man gaat stappen en dat ie dan laat thuis is, als wij gaan stappen zijn we ook vaak pas om een uur of 4 weer binnen. Ook is het niet raar dat hij dronken is. Het maakt het anders omdat hij elk weekend dronken is en dan ook nog naar huis rijdt.
Ik denk dat je moet geven en nemen in dit verhaal.
Als hij gaat stappen dan hoeft hij geen 'avondklok' het is een volwassen man dus hij mag zelf weten wanneer hij naar huis komt. Jij gaat dan gewoon slapen.
Dat is jouw stuk, hij zal ook een stuk moeten geven nl. minder drinken en nooit meer rijden met drank op.
Ik denk dat je moet geven en nemen in dit verhaal.
Als hij gaat stappen dan hoeft hij geen 'avondklok' het is een volwassen man dus hij mag zelf weten wanneer hij naar huis komt. Jij gaat dan gewoon slapen.
Dat is jouw stuk, hij zal ook een stuk moeten geven nl. minder drinken en nooit meer rijden met drank op.
zondag 16 mei 2010 om 11:51
quote:Spijker schreef op 16 mei 2010 @ 11:39:
Paloma, je kan ook kijken naar wat zinnig is. Is het zinnig een ingewikkeld gesprek te voeren met iemand met een kater? Of is het zinniger de boel te laten bedaren, en dan te praten?Ik zeg niet dat ze nu moeten gaan praten. Ik zeg alleen dat ik het niet nodig vind om man met een aspirientje in bed te stoppen. TO is al vanaf gisteren 11:00 alleen met de kids geweest plus de stress die hier nog eens bij kwam. Man zou TO juist moeten vertroetelen. Misschien wil zij wel even een uurtje bijslapen of even de stad in met haar moeder (ik zeg maar wat). Misschien kan man zijn vrouw en kinderen meenemen voor een wandeling in het bos/op het strand. Gewoon wat quality time.
Paloma, je kan ook kijken naar wat zinnig is. Is het zinnig een ingewikkeld gesprek te voeren met iemand met een kater? Of is het zinniger de boel te laten bedaren, en dan te praten?Ik zeg niet dat ze nu moeten gaan praten. Ik zeg alleen dat ik het niet nodig vind om man met een aspirientje in bed te stoppen. TO is al vanaf gisteren 11:00 alleen met de kids geweest plus de stress die hier nog eens bij kwam. Man zou TO juist moeten vertroetelen. Misschien wil zij wel even een uurtje bijslapen of even de stad in met haar moeder (ik zeg maar wat). Misschien kan man zijn vrouw en kinderen meenemen voor een wandeling in het bos/op het strand. Gewoon wat quality time.
zondag 16 mei 2010 om 11:53
zondag 16 mei 2010 om 11:54
zondag 16 mei 2010 om 11:54
quote:Java schreef op 16 mei 2010 @ 11:44:
[...]
En laat RebelseMuts alsjeblieft óók af en toe wat vrije tijd (zonder de zorg voor de kinderen) van hem krijgen.Nou ja 's avonds en 's nachts slapen de kinderen toch? Ze kan hooguit afspreken dat hij de zat ochtend en zij bijv. de zondagochtend doet, als hij dan vrijdags wil stappen dan is dat dom maar wel zijn probleem
[...]
En laat RebelseMuts alsjeblieft óók af en toe wat vrije tijd (zonder de zorg voor de kinderen) van hem krijgen.Nou ja 's avonds en 's nachts slapen de kinderen toch? Ze kan hooguit afspreken dat hij de zat ochtend en zij bijv. de zondagochtend doet, als hij dan vrijdags wil stappen dan is dat dom maar wel zijn probleem
zondag 16 mei 2010 om 11:55
zondag 16 mei 2010 om 12:01
quote:meds schreef op 16 mei 2010 @ 11:39:
op zich is het niet raar dat je man gaat stappen en dat ie dan laat thuis is, als wij gaan stappen zijn we ook vaak pas om een uur of 4 weer binnen. Ook is het niet raar dat hij dronken is. Het maakt het anders omdat hij elk weekend dronken is en dan ook nog naar huis rijdt.
Ik denk dat je moet geven en nemen in dit verhaal.
Als hij gaat stappen dan hoeft hij geen 'avondklok' het is een volwassen man dus hij mag zelf weten wanneer hij naar huis komt. Jij gaat dan gewoon slapen.
Dat is jouw stuk, hij zal ook een stuk moeten geven nl. minder drinken en nooit meer rijden met drank op.
Man was sinds gisteren 11:00 's ochtends op pad en zou om 22:00 's avonds thuis zijn. Dat geeft hem 11 uur de tijd om te doen en laten wat hij wil. Lijkt mij voldoende en dan hoeft hij nog niet eens klokslag 22:00 de sleutel in de voordeur te steken. TO valt in slaap en wordt om 02:00 's nachts wakker en merkt op dat haar man nog niet thuis is. Blijkt dat hij voor pampus bij een vriend op de bank te liggen. Dat heeft hij haar niet laten weten en TO komt daar achter wanneer ze hem belt. Man zegt toe om naar huis te komen (er rijden taxi's op dat tijdstip) maar om 03:30 's nachts is hij er nog steeds niet. TO belt hem weer en man wordt vervolgens laaiend op TO, smijt de hoorn neer en zet zijn telefoon uit.
Waar zou TO moeten geven en nemen in dit verhaal?
op zich is het niet raar dat je man gaat stappen en dat ie dan laat thuis is, als wij gaan stappen zijn we ook vaak pas om een uur of 4 weer binnen. Ook is het niet raar dat hij dronken is. Het maakt het anders omdat hij elk weekend dronken is en dan ook nog naar huis rijdt.
Ik denk dat je moet geven en nemen in dit verhaal.
Als hij gaat stappen dan hoeft hij geen 'avondklok' het is een volwassen man dus hij mag zelf weten wanneer hij naar huis komt. Jij gaat dan gewoon slapen.
Dat is jouw stuk, hij zal ook een stuk moeten geven nl. minder drinken en nooit meer rijden met drank op.
Man was sinds gisteren 11:00 's ochtends op pad en zou om 22:00 's avonds thuis zijn. Dat geeft hem 11 uur de tijd om te doen en laten wat hij wil. Lijkt mij voldoende en dan hoeft hij nog niet eens klokslag 22:00 de sleutel in de voordeur te steken. TO valt in slaap en wordt om 02:00 's nachts wakker en merkt op dat haar man nog niet thuis is. Blijkt dat hij voor pampus bij een vriend op de bank te liggen. Dat heeft hij haar niet laten weten en TO komt daar achter wanneer ze hem belt. Man zegt toe om naar huis te komen (er rijden taxi's op dat tijdstip) maar om 03:30 's nachts is hij er nog steeds niet. TO belt hem weer en man wordt vervolgens laaiend op TO, smijt de hoorn neer en zet zijn telefoon uit.
Waar zou TO moeten geven en nemen in dit verhaal?
zondag 16 mei 2010 om 12:19
Ik ben het helemaal eens met Paloma.
Ze hebben samen 2 kleine kinderen en de moeder van de kinderen, waar je veel van houd heeft pasgeleden te horen gekregen dat ze borstkanker heeft.
Je bent een enorme zak hooi als je diegene 24 uur lang alleen met de zorg van jullie kinderen,zonder iets te zeggen, je lekker gaat bezatten en boos worden als je hem op zijn afspraken wijst!
Ze hebben samen 2 kleine kinderen en de moeder van de kinderen, waar je veel van houd heeft pasgeleden te horen gekregen dat ze borstkanker heeft.
Je bent een enorme zak hooi als je diegene 24 uur lang alleen met de zorg van jullie kinderen,zonder iets te zeggen, je lekker gaat bezatten en boos worden als je hem op zijn afspraken wijst!
Nee echt?
zondag 16 mei 2010 om 12:22
quote:Courage schreef op 16 mei 2010 @ 12:18:
[...]Paloma, je draaft door. Op meer dan één vlak.
Als je e.e.a. had gevolgd, dan wist je dat de kinderen nu bij moeder (oma) zijn en dat TO en haar man alleen thuis zijn.Gompie, ik draaf door omdat de kinderen nu bij haar moeder zijn zodat hij zijn vrouw en kinderen niet mee kan nemen voor een wandeling? Zucht. Het was maar bij wijze van spreken als een reactie op het idee van iemand dat TO haar man met een aspirientje in bed moest stoppen.
[...]Paloma, je draaft door. Op meer dan één vlak.
Als je e.e.a. had gevolgd, dan wist je dat de kinderen nu bij moeder (oma) zijn en dat TO en haar man alleen thuis zijn.Gompie, ik draaf door omdat de kinderen nu bij haar moeder zijn zodat hij zijn vrouw en kinderen niet mee kan nemen voor een wandeling? Zucht. Het was maar bij wijze van spreken als een reactie op het idee van iemand dat TO haar man met een aspirientje in bed moest stoppen.
