Relaties
alle pijlers
Moet ik blijven vechten?
zondag 16 mei 2010 om 08:40
Ladies, ik ben even volledig de weg kwijt!
Om alles een beetje duidelijk te maken.. Ik vrouw 25, moeder van 2 jonge kids en 8 jaar een relatie.
Vannacht is hier de bom gebarsten, manlief is niet thuisgekomen!
Meneer heeft een hobby, voetbal, allemaal op zich leuk normaal gesproken. Alleen de laatste weken als hij daar vandaan komt hebben we discussies en dat loopt vaak uit op ruzie, waarom? Omdat hij zich een stuk in de kraag zuipt, zijn afspraken met mij en zijn kinderen niet nakomt en ook nog eens in de auto durft te stappen als hij gedronken heeft! Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel, zo onverantwoordelijk.... Stel dat er hier iets thuis gebeurd of hij veroorzaakt een ongeluk of iets dergelijke, ik kan daar dus niet mee omgaan!
Gister was de laatste competiewedstrijd, pokertje leggen en biertje drinken achteraf. Hij zou om 22 uur thuis zijn, ik wachten, maar er kwam niemand. Ik heb hem gebeld, hij gaf aan nog aan het pokeren te zijn, maar als dat afgelopen was zou hij komen. Ik kon al goed horen dat hij alweer te veel gedronken had en zei hem dit ook, waarop hij zei ik laat me wel thuisbrengen. Nou, prima, goeie oplossing. Ik ondertussen naar bed gegaan (heb mijn rust hard genoeg nodig, we hebben vorige week gehoord dat ik borstkanker heb).
Kennelijk ben ik slaap gevallen, want om 2 uur werd ik wakker toen de kleine in z'n bedje aan het huilen was, maar er lag dus niemand naast me!
Toen heb ik helemaal over de rooie naar hem gebeld, bleek hij bij een vriend helemaal voor pampus op de bank te liggen, ik helemaal uit m'n slof geschoten door de telefoon en gezegd dat hij naar huis moest komen! Hij beloofde te komen, nou je ziet hem al aan komen.. Om half 4 was er nog niemand!
Ik hem weer gebeld, gesproken en toen werd hij dus kwaad op mij! Dat ik niet zo moeilijk moest doen, hem z'n pleziertje moest gunnen, blablabla.... Nu is dit niet de eerste keer dat zoiets als dit gebeurd, dus ik was er gewoon klaar mee en dat heb ik hem ook gezegd.. Waarop hij schreeuwend de telefoon erop gooide en daarna gelijk zijn telefoon heeft uit gezet!
Heb in paniek vannacht mijn moeder gebeld, die is gelijk hierheen gekomen om mij rustig te krijgen en met me te praten.
Maar er rest mij nog maar 1 vraag en dat is... Waarom?
Ik snap dit allemaal niet, elke keer weer kwetst hij me en beloofd beterschap, dan gaat het weer een paar weken goed en beginnen we weer van voor af aan.. En nu? Ik weet niet meer of ik kan vechten, ben zelf ziek, komt een zware tijd aan voor mij/ons/de kids..
Hij is nog steeds niet thuis, ben benieuwd of en wanneer die huis komt, zijn telefoon staat nog steeds uit... En ik weet echt niet wat ik moet straks! Help?
Om alles een beetje duidelijk te maken.. Ik vrouw 25, moeder van 2 jonge kids en 8 jaar een relatie.
Vannacht is hier de bom gebarsten, manlief is niet thuisgekomen!
Meneer heeft een hobby, voetbal, allemaal op zich leuk normaal gesproken. Alleen de laatste weken als hij daar vandaan komt hebben we discussies en dat loopt vaak uit op ruzie, waarom? Omdat hij zich een stuk in de kraag zuipt, zijn afspraken met mij en zijn kinderen niet nakomt en ook nog eens in de auto durft te stappen als hij gedronken heeft! Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel, zo onverantwoordelijk.... Stel dat er hier iets thuis gebeurd of hij veroorzaakt een ongeluk of iets dergelijke, ik kan daar dus niet mee omgaan!
Gister was de laatste competiewedstrijd, pokertje leggen en biertje drinken achteraf. Hij zou om 22 uur thuis zijn, ik wachten, maar er kwam niemand. Ik heb hem gebeld, hij gaf aan nog aan het pokeren te zijn, maar als dat afgelopen was zou hij komen. Ik kon al goed horen dat hij alweer te veel gedronken had en zei hem dit ook, waarop hij zei ik laat me wel thuisbrengen. Nou, prima, goeie oplossing. Ik ondertussen naar bed gegaan (heb mijn rust hard genoeg nodig, we hebben vorige week gehoord dat ik borstkanker heb).
Kennelijk ben ik slaap gevallen, want om 2 uur werd ik wakker toen de kleine in z'n bedje aan het huilen was, maar er lag dus niemand naast me!
Toen heb ik helemaal over de rooie naar hem gebeld, bleek hij bij een vriend helemaal voor pampus op de bank te liggen, ik helemaal uit m'n slof geschoten door de telefoon en gezegd dat hij naar huis moest komen! Hij beloofde te komen, nou je ziet hem al aan komen.. Om half 4 was er nog niemand!
Ik hem weer gebeld, gesproken en toen werd hij dus kwaad op mij! Dat ik niet zo moeilijk moest doen, hem z'n pleziertje moest gunnen, blablabla.... Nu is dit niet de eerste keer dat zoiets als dit gebeurd, dus ik was er gewoon klaar mee en dat heb ik hem ook gezegd.. Waarop hij schreeuwend de telefoon erop gooide en daarna gelijk zijn telefoon heeft uit gezet!
Heb in paniek vannacht mijn moeder gebeld, die is gelijk hierheen gekomen om mij rustig te krijgen en met me te praten.
Maar er rest mij nog maar 1 vraag en dat is... Waarom?
Ik snap dit allemaal niet, elke keer weer kwetst hij me en beloofd beterschap, dan gaat het weer een paar weken goed en beginnen we weer van voor af aan.. En nu? Ik weet niet meer of ik kan vechten, ben zelf ziek, komt een zware tijd aan voor mij/ons/de kids..
Hij is nog steeds niet thuis, ben benieuwd of en wanneer die huis komt, zijn telefoon staat nog steeds uit... En ik weet echt niet wat ik moet straks! Help?
zondag 16 mei 2010 om 12:48
quote:meds schreef op 16 mei 2010 @ 11:54:
[...]
Nou ja 's avonds en 's nachts slapen de kinderen toch? Ze kan hooguit afspreken dat hij de zat ochtend en zij bijv. de zondagochtend doet, als hij dan vrijdags wil stappen dan is dat dom maar wel zijn probleem
Het gaat niet om de avond en de nacht: De man ging al om 11.00u 's ochtends voetballen en mocht volgens de afspraak de hele zaterdag tot aan 22.00u 's avonds lol maken. Dit schijnt een wekelijks gebruik te zijn, maar nog vindt de man dat blijkbaar niet genoeg.
Daarom zeg ik, hopelijk krijgt TO van haar partner ook af en toe eens een dagje voor zichzelf.
[...]
Nou ja 's avonds en 's nachts slapen de kinderen toch? Ze kan hooguit afspreken dat hij de zat ochtend en zij bijv. de zondagochtend doet, als hij dan vrijdags wil stappen dan is dat dom maar wel zijn probleem
Het gaat niet om de avond en de nacht: De man ging al om 11.00u 's ochtends voetballen en mocht volgens de afspraak de hele zaterdag tot aan 22.00u 's avonds lol maken. Dit schijnt een wekelijks gebruik te zijn, maar nog vindt de man dat blijkbaar niet genoeg.
Daarom zeg ik, hopelijk krijgt TO van haar partner ook af en toe eens een dagje voor zichzelf.
zondag 16 mei 2010 om 15:18
quote:Meintje schreef op 16 mei 2010 @ 14:47:
Al iets gehoord?
Wel geinig om te zien hoe erg de meningen over dit onderwerp kunnen verschillen!
Ik vind het persoonlijk niet netjes van deze man...
Aangezien er over een weer respect wordt verwacht en het ophangen van de telefoon bij de vraag waarom iemand nog niet thuis is zou me zelfs aan het twijfelen brengen..
Stel je eens voor dat ZIJ dit had gedaan. Hoe hadden jullie het dan gevonden? Ik heb nog geen kinderen, ben nog niet getrouwd of meer van die ellende. Maar ik vind dit toch erg triest!
Je kunt namelijk ellendig genoeg blijven houden van de persoon die je pijn en verdriet doet en je slecht of minder goed behandeld. Daar zijn wij vrouwen heel goed in. Ik zeg niet dat ik het beter zou doen en verstandiger zou reageren, want ik ben nog een veel grotere slappeling
maar ik zou hem toch zeer zeker de wacht aan zetten en het allemaal eens op papier zetten zodat hij kan zien waar hij wel niet mee bezig is!Dan zou ik er ook niet aan beginnen als ik jou was.
Al iets gehoord?
Wel geinig om te zien hoe erg de meningen over dit onderwerp kunnen verschillen!
Ik vind het persoonlijk niet netjes van deze man...
Aangezien er over een weer respect wordt verwacht en het ophangen van de telefoon bij de vraag waarom iemand nog niet thuis is zou me zelfs aan het twijfelen brengen..
Stel je eens voor dat ZIJ dit had gedaan. Hoe hadden jullie het dan gevonden? Ik heb nog geen kinderen, ben nog niet getrouwd of meer van die ellende. Maar ik vind dit toch erg triest!
Je kunt namelijk ellendig genoeg blijven houden van de persoon die je pijn en verdriet doet en je slecht of minder goed behandeld. Daar zijn wij vrouwen heel goed in. Ik zeg niet dat ik het beter zou doen en verstandiger zou reageren, want ik ben nog een veel grotere slappeling
maar ik zou hem toch zeer zeker de wacht aan zetten en het allemaal eens op papier zetten zodat hij kan zien waar hij wel niet mee bezig is!Dan zou ik er ook niet aan beginnen als ik jou was.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 16 mei 2010 om 15:23
Ik zou het geen ellende willen noemen want een deurslot is bij mij zo veranderd maar het valt mij wel op hoe coulant heel veel vrouwen zijn (of ieder geval zeggen op dit forum) ten opzichte van een klaploper man die zijn vrouw en kinderen behandelt alsof ze toevallige voorbijgangers zijn. Iedereen moet vooral doen en laten wat hij/zij wilt en het huwelijk is er niet voor om een avondklok of een lijst met regels in te stellen. Maar een gezonde basis respectvol met elkaar omgaan en zich aan de afspraken houden, is toch denk ik wel het minste wat je in elke relatie zou mogen verwachten.
zondag 16 mei 2010 om 15:37
Hier een update, een korte, want ik ga de kinderen halen bij opa en oma.
Gesprek met manlief gehad, details zal ik jullie besparen, maar het was heftig en zeer emotioneel voor beiden! Komt erop neer dat manlief vanaf het moment dat de onderzoeken bij mij begonnen bang was, niet wist hoe hij met mijn verdriet en onzekerheid om moest gaan. Ook speelde zijn eigen angst mee.
En gister kon hij zijn gedachten verzetten, heeft er spijt van dat hij zich door anderen mee heeft laten slepen en zegt dat het niet meer zal gebeuren.
Ik heb heel duidelijk aangegeven wat ik graag zou willen, hoe ik me voel en wat ik verwacht. Hij zegt zich te zullen bewijzen, meer rekening met mij en de kinderen te zullen houden.
Heb hem het voordeel van de twijfel gegeven, al zal ik hem niet snel vergeven dat hij zijn telefoon uit heeft gezet en niet is thuisgekomen, ook heel duidelijk gezegd dat hij dit zal moeten laten zien en dat mijn vertrouwen in hem gewoon een hele grote deuk op heeft gelopen.
Heb ook verteld dat ik het niet erg vind dat hij zijn eigen dingen heeft, dat is prima, maar dat we over bepaalde dingen duidelijke afspraken hebben, zeker omtrent de kinderen en de zware periode die er aan gaat komen voor ons.
En voor degene die vinden dat ik het maar moet accepteren dat hij iets voor zichzelf heeft, zich lam zuipt en gewoon hele nachten weg blijft, sorry hoor, maar als je goed gelezen hebt weet je dat hij 11 uur voor zichzelf heeft gehad gister, ´s avonds zouden we nog even samen zijn, even wat quality time, wat voor mij heel belangrijk is in deze periode. Dus het gaat mij echt niet om het feit dat hij stipt 22 uur thuis moet zijn, maar meer om het feit dat hij zijn voetbal/vrienden/drank verkiest boven tijd met mij!
Gesprek met manlief gehad, details zal ik jullie besparen, maar het was heftig en zeer emotioneel voor beiden! Komt erop neer dat manlief vanaf het moment dat de onderzoeken bij mij begonnen bang was, niet wist hoe hij met mijn verdriet en onzekerheid om moest gaan. Ook speelde zijn eigen angst mee.
En gister kon hij zijn gedachten verzetten, heeft er spijt van dat hij zich door anderen mee heeft laten slepen en zegt dat het niet meer zal gebeuren.
Ik heb heel duidelijk aangegeven wat ik graag zou willen, hoe ik me voel en wat ik verwacht. Hij zegt zich te zullen bewijzen, meer rekening met mij en de kinderen te zullen houden.
Heb hem het voordeel van de twijfel gegeven, al zal ik hem niet snel vergeven dat hij zijn telefoon uit heeft gezet en niet is thuisgekomen, ook heel duidelijk gezegd dat hij dit zal moeten laten zien en dat mijn vertrouwen in hem gewoon een hele grote deuk op heeft gelopen.
Heb ook verteld dat ik het niet erg vind dat hij zijn eigen dingen heeft, dat is prima, maar dat we over bepaalde dingen duidelijke afspraken hebben, zeker omtrent de kinderen en de zware periode die er aan gaat komen voor ons.
En voor degene die vinden dat ik het maar moet accepteren dat hij iets voor zichzelf heeft, zich lam zuipt en gewoon hele nachten weg blijft, sorry hoor, maar als je goed gelezen hebt weet je dat hij 11 uur voor zichzelf heeft gehad gister, ´s avonds zouden we nog even samen zijn, even wat quality time, wat voor mij heel belangrijk is in deze periode. Dus het gaat mij echt niet om het feit dat hij stipt 22 uur thuis moet zijn, maar meer om het feit dat hij zijn voetbal/vrienden/drank verkiest boven tijd met mij!
zondag 16 mei 2010 om 15:53
Hij verkiest de voetballerij natuurlijk helemaal niet boven jou, want hij is maar 1 dag per week bij hen. Bovendien heeft hij geen kindertjes met de voetballerij en zal hij ook niet huilend komen aankruipen als de voetballerij hem boos opbelt.
Ik begrijp dat je hem goed de les hebt gelezen, als een moeder die een kind terecht wijst.....
Ik begrijp dat je hem goed de les hebt gelezen, als een moeder die een kind terecht wijst.....
zondag 16 mei 2010 om 16:56
zondag 16 mei 2010 om 20:39
Paloma heeft wel gelijk,in vele opzichten..klinkt wel cru,maar ik denk dat TO er zelf ook wel zo over denkt.
Goed voor je RM dat er gepraat is!Laat ie het niet nog vaker gaan doen zo!
Dat kun je er nu niet bij hebben.
Tsja...mannen zijn helaas anders en wij vrouwen zijn weer zo dat we sneller begrip tonen en veel accepteren..Het zij zo.
Maar alles is gewoon niet zo zwart-wit wanneer je er zelf inzit.
Goed voor je RM dat er gepraat is!Laat ie het niet nog vaker gaan doen zo!
Dat kun je er nu niet bij hebben.Tsja...mannen zijn helaas anders en wij vrouwen zijn weer zo dat we sneller begrip tonen en veel accepteren..Het zij zo.
Maar alles is gewoon niet zo zwart-wit wanneer je er zelf inzit.
zondag 16 mei 2010 om 21:38
Ik denk dat je op het verkeerde moment verwijten maakte. Hoe terecht ook misschien, maar hij wist het al lang dat ie niet goed bezig was en had geen zin dat elke keer als jij belde, weer uitgespeld te horen. Hij was daar op een gegeven moment zat van, heeft de telefoon uitgezet en had totaal geen zin thuis te komen.
Ik zeg dat niet om hem goed te praten. Ik zeg alleen dat je door de telefoon, als iemand dronken is, alleen maar moet zeggen dat je ongerust bent en hem nodig hebt. Dan kun je, als hij eenmaal thuis is, een rustig moment zoeken, als hij weer wat nuchter is, om dingen uit te praten. En dan zeggen hoe je je erbij voelt. Je bent nu, hoewel echt begrijpelijk, veel te veel in de verwijtende sfeer gegaan. Niemand heeft daar doorlopend zin in. Hij is nu eenmaal. zo te lezen, niet de verantwoordelijkheid zelve, dus iemand die ondanks dat ie overspoeld wordt met verwijten en weet dat als ie thuiskomt dat ook nog eens in de herhaling gaat horen, desondanks vindt dat hij bij vrouw en kids moet zijn. Dat is hij dus NIET. Hij heeft dan heel snel de neiging om weg te vluchten voor zijn problemen, zoals ook al blijkt uit jouw verhaal. Daar heb je hem nu onbedoeld extra toe aangezet.
Je kan dus je verhaal naar hem veel subtieler en op andere momenten brengen, je zou je ook kunnen realiseren dat je met een dergelijk onverantwoordelijk iemand het lastig vindt verder te leven... (ook rijden met drank op is daar een teken van!).
Zo te lezen zou hij ook nog wel eens een drankprobleem kunnen hebben.
Ik zeg dat niet om hem goed te praten. Ik zeg alleen dat je door de telefoon, als iemand dronken is, alleen maar moet zeggen dat je ongerust bent en hem nodig hebt. Dan kun je, als hij eenmaal thuis is, een rustig moment zoeken, als hij weer wat nuchter is, om dingen uit te praten. En dan zeggen hoe je je erbij voelt. Je bent nu, hoewel echt begrijpelijk, veel te veel in de verwijtende sfeer gegaan. Niemand heeft daar doorlopend zin in. Hij is nu eenmaal. zo te lezen, niet de verantwoordelijkheid zelve, dus iemand die ondanks dat ie overspoeld wordt met verwijten en weet dat als ie thuiskomt dat ook nog eens in de herhaling gaat horen, desondanks vindt dat hij bij vrouw en kids moet zijn. Dat is hij dus NIET. Hij heeft dan heel snel de neiging om weg te vluchten voor zijn problemen, zoals ook al blijkt uit jouw verhaal. Daar heb je hem nu onbedoeld extra toe aangezet.
Je kan dus je verhaal naar hem veel subtieler en op andere momenten brengen, je zou je ook kunnen realiseren dat je met een dergelijk onverantwoordelijk iemand het lastig vindt verder te leven... (ook rijden met drank op is daar een teken van!).
Zo te lezen zou hij ook nog wel eens een drankprobleem kunnen hebben.
zondag 16 mei 2010 om 22:13
RebelseMuts - trek je niets van alle negatieve opmerkingen aan en ook niet aan die van mij. Je doet wat jou het beste lijkt onder de omstandigheden en ik denk dat hij nu wel met zijn neus op de feiten is gedrukt. Het is een rare tijd voor jullie beide en je hebt hem -nu meer dan ooit- nodig om de komende maanden extra goed zijn best te doen voor zijn gezin. Het is ook voor hem schrikken geblazen geweest en hij heeft een misser gemaakt, Dat is hem vergeven en nu moet hij laten zien wat hij waard is.
Heel veel sterkte en houd ons op de hoogte .
Heel veel sterkte en houd ons op de hoogte .
zondag 16 mei 2010 om 22:15
Ik snap het respectloze niet zo goed.
Juist in deze moeilijke tijd van TO en haar man is het belangrijk dat ook hij een uitlaatklep heeft. Dat hij dan blijft slapen ipv bezopen achter het stuur te kruipen is verstandig.
Door het verwijt zet hij zijn telefoon uit. Beter hadden ze van te voren geen thuiskomst tijd afgesproken, zodat hij ook niet hoefde na te denken over haar nog even bellen of berichten dat het later werd.
Juist in deze moeilijke tijd van TO en haar man is het belangrijk dat ook hij een uitlaatklep heeft. Dat hij dan blijft slapen ipv bezopen achter het stuur te kruipen is verstandig.
Door het verwijt zet hij zijn telefoon uit. Beter hadden ze van te voren geen thuiskomst tijd afgesproken, zodat hij ook niet hoefde na te denken over haar nog even bellen of berichten dat het later werd.
zondag 16 mei 2010 om 22:19
quote:paloma schreef op 16 mei 2010 @ 10:04:
[...]
Ik zeg niet dat ze een scheiding moet aanvragen. Ik zeg alleen dat ze een ander slot op de deur moet zetten. Gewoon even als ontnuchterende reactie voor zijn zatte kop.
Dat is constructief zeg.
Als mijn partner de sloten van de deur verandert, dan hoef ik daarna ook de sleutel echt niet meer te hebben. Zelfs niet als hij het deed om een punt te maken. Dat punt maakt hij dan maar verbaal in een rustig gesprek met me.
[...]
Ik zeg niet dat ze een scheiding moet aanvragen. Ik zeg alleen dat ze een ander slot op de deur moet zetten. Gewoon even als ontnuchterende reactie voor zijn zatte kop.
Dat is constructief zeg.
Als mijn partner de sloten van de deur verandert, dan hoef ik daarna ook de sleutel echt niet meer te hebben. Zelfs niet als hij het deed om een punt te maken. Dat punt maakt hij dan maar verbaal in een rustig gesprek met me.
zondag 16 mei 2010 om 22:21
OF hij had kunnen denken;Goh,mijn vrouwtje is ziek en waar ik nu mee bezig ben is ook niet helemaal correct..?
Ze gaan allebei een moeilijke tijd door.
Anyway;Overal is wel eens wat hoor,en ik ben blij dat het weer beter gaat!
Maar het is ook net zo logisch dat TO zo reageerde zoals ze deed.
Veel sterkte meiss,dikke knuffel!
Ze gaan allebei een moeilijke tijd door.
Anyway;Overal is wel eens wat hoor,en ik ben blij dat het weer beter gaat!
Maar het is ook net zo logisch dat TO zo reageerde zoals ze deed.
Veel sterkte meiss,dikke knuffel!
