Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
woensdag 28 april 2010 om 13:13
hm, maar hij gaat toch merken dat je hem uit de weg gaat, oa bij de sportschool. Je hebt je nu over verschillende dingen naar hem uitgesproken, dan lijkt het me goed dit ook te doen. Misschien wel even iemand inseinen als hij zo onberekenbaar is? Ik heb er gelukkig geen ervaring mee, maar vind het wel wat beangstigend klinken.
woensdag 28 april 2010 om 13:31
quote:noahtb schreef op 19 april 2010 @ 01:04:
Hey Marla,
Fijn om weet iets van je te lezen..
Hmm, veel gebeurd dus de laatste tijd. Wat anderen cq. vrienden over hem menen boeit niet, het gaat erom wat jij ervan vindt en hoe hij jou behandelt.
Persoonlijk zou ik degene met wie in m'n partner in bed vind ook van het balkon donderen, en waarschijnlijk zullen veel mensen dat doen. Bovendien is dat vroeger voorgevallen, zulke dingen hoeven zich niet te herhalen. Jij gedraagt je in deze relatie vast ook anders dan in de voorgaande.
Concessies doen in relaties vind ik ook niet heel vreemd. De meeste mensen zien hun vrienden de eerste tijd wat minder omdat ze zo opgaan in hun nieuwe liefde, dat moet kunnen. Dingen die ik met mijn mannelijke vrienden doe als ik vrijgezel ben pas ik toch wel aan tijdens een relatie. Uit respect voor mijn vriend ga ik niet uitgebreid (aangeschoten bijv.) staan knuffelen.
Maargoed, in PT's geval liggen de dingen toch anders.
Als jij je zo onprettig voelt rondom deze dingen moet je er met hem over praten, of er een eind aan maken.
Van wat ik zo gelezen over PT is hij nog vrij jong, onzeker, jaloers en liggen gebeurtenissen uit het verleden nog vers in zijn geheugen. Hij moet blijkbaar nog veel leren en de vraag is of jij daar bij wilt zijn.
Je moet absoluut niet aarzelen om hem aan de kant te zetten omdat je bang bent dat hij "uit z'n stekker" gaat. Ik denk dat hij je fysiek niet zo snel iets zal aandoen als ik het zo lees.Als het je echt niet lekker zit spreek je af op een publieke plek of zet je iemand op de uitkijk. Je kunt het ook thuis doen en bijvoorbeeld boven iemand op wacht laten staan. Desnoods komen ik en de forumdames wel boksen
Wat jij wilt Marla, en waar jij je goed bij voelt. Alles hoeft ook niet meteen he..Jong, onzeker en jaloers -> alle reden om "spierversterkers/vergroters" te gebruiken in combi met fitness.
Laten zien aan de dames dat je nog in de markt zit voor zijn echo.
--------------------------------------------
QUOTE MARLA:
Ik heb met PT gepraat voor het weekend. Ik vroeg hem wat er gebeurd was met z'n ex vriendin en hij heeft het verhaal verteld, hij had het al eerder erover gehad maar nu weet ik de details van toen hij haar daadwerkelijk betrapte. Hij heeft haar huis en die jongen helemaal kort en klein geslagen. Hij vertelde dat hij eigenlijk haar een klap wilde verkopen maar dat uiteindelijk afreageerde op haar huis. Terwijl zijn vriend mij vertelde dat hij haar wel heeft geslagen en zelfs hoe, want hij stond erbij.
Toen PT erover vertelde werd hij helemaal rood, echt, het vuur stond in z'n ogen.
Ik snap dat je ontzettend boos wordt als je zo verraden wordt maar dat het zo erg wordt dat je jezelf niet meer in de hand hebt? Volgens mij heeft lang niet iedereen dat. Ik zei hem dat ook en dat ik niet wist hoe ik met die kant van hem om moest gaan. Waarop hij zei: 'Dan moet je zorgen dat die kant niet naar boven komt he?'. Ik vond dat zo ontzettend lomp! En ook aardig triest want hij neemt dus geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Hij vroeg me ook hoe ik er eigenlijk op kwam en ik vertelde dat het in een gesprek met z'n vriend naar boven was gekomen. Daar was hij ook al niet vrolijk over, ik zal de details maar besparen. Uiteindelijk kwam het gesprek erop neer dat hij er genoeg van had dat ik elke keer maar twijfelde of het allemaal wel goed zou komen. Ik gaf hem wel gelijk... voor mij was het ook verre van ideaal om altijd maar *dingen in mijn achterhoofd* te houden.
Hij zei dat ik er helemaal voor moest gaan of helemaal niet, maar niet half/half en met twijfels en vanwege de twijfels rustig aan doen. Ik heb eerlijk gezegd dat ik niet wist of ik dat wel kon en hij is weggegaan
. Dus ik heb heel het weekend zitten sippen en eigenlijk wilde ik hem constant bellen (er was een vriendin bij me die ervoor zorgde dat ik dat niet deed). Nu mis ik hem echt heel erg maar ik doe er niks mee. Als ik denk aan zijn blik toen hij vertelde over zijn ex, liegen over of hij haar geslagen heeft, geen verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen gedrag, dan denk ik dat ik wel beter af ben.
Oke dit zijn grote praatjes en ik zet dit allemaal wel zo leuk neer maar ik voel me wel goed rot erover .
Maar oke, ik laat het gewoon zo.
Een van de symptonen van een "gebruiker".
------------------------------------
Meid, trek je eigen plan. Laat je je niet beperken in je vrijheid. Spreek af met vriendinnen. Ga es keertje met hun sporten i.p.v met PT.
Ga lekker slenteren met koninginnedag. Of plan wat anders.Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn humeur, je hebt er enkel invloed op.
Hey Marla,
Fijn om weet iets van je te lezen..
Hmm, veel gebeurd dus de laatste tijd. Wat anderen cq. vrienden over hem menen boeit niet, het gaat erom wat jij ervan vindt en hoe hij jou behandelt.
Persoonlijk zou ik degene met wie in m'n partner in bed vind ook van het balkon donderen, en waarschijnlijk zullen veel mensen dat doen. Bovendien is dat vroeger voorgevallen, zulke dingen hoeven zich niet te herhalen. Jij gedraagt je in deze relatie vast ook anders dan in de voorgaande.
Concessies doen in relaties vind ik ook niet heel vreemd. De meeste mensen zien hun vrienden de eerste tijd wat minder omdat ze zo opgaan in hun nieuwe liefde, dat moet kunnen. Dingen die ik met mijn mannelijke vrienden doe als ik vrijgezel ben pas ik toch wel aan tijdens een relatie. Uit respect voor mijn vriend ga ik niet uitgebreid (aangeschoten bijv.) staan knuffelen.
Maargoed, in PT's geval liggen de dingen toch anders.
Als jij je zo onprettig voelt rondom deze dingen moet je er met hem over praten, of er een eind aan maken.
Van wat ik zo gelezen over PT is hij nog vrij jong, onzeker, jaloers en liggen gebeurtenissen uit het verleden nog vers in zijn geheugen. Hij moet blijkbaar nog veel leren en de vraag is of jij daar bij wilt zijn.
Je moet absoluut niet aarzelen om hem aan de kant te zetten omdat je bang bent dat hij "uit z'n stekker" gaat. Ik denk dat hij je fysiek niet zo snel iets zal aandoen als ik het zo lees.Als het je echt niet lekker zit spreek je af op een publieke plek of zet je iemand op de uitkijk. Je kunt het ook thuis doen en bijvoorbeeld boven iemand op wacht laten staan. Desnoods komen ik en de forumdames wel boksen
Wat jij wilt Marla, en waar jij je goed bij voelt. Alles hoeft ook niet meteen he..Jong, onzeker en jaloers -> alle reden om "spierversterkers/vergroters" te gebruiken in combi met fitness.
Laten zien aan de dames dat je nog in de markt zit voor zijn echo.
--------------------------------------------
QUOTE MARLA:
Ik heb met PT gepraat voor het weekend. Ik vroeg hem wat er gebeurd was met z'n ex vriendin en hij heeft het verhaal verteld, hij had het al eerder erover gehad maar nu weet ik de details van toen hij haar daadwerkelijk betrapte. Hij heeft haar huis en die jongen helemaal kort en klein geslagen. Hij vertelde dat hij eigenlijk haar een klap wilde verkopen maar dat uiteindelijk afreageerde op haar huis. Terwijl zijn vriend mij vertelde dat hij haar wel heeft geslagen en zelfs hoe, want hij stond erbij.
Toen PT erover vertelde werd hij helemaal rood, echt, het vuur stond in z'n ogen.
Ik snap dat je ontzettend boos wordt als je zo verraden wordt maar dat het zo erg wordt dat je jezelf niet meer in de hand hebt? Volgens mij heeft lang niet iedereen dat. Ik zei hem dat ook en dat ik niet wist hoe ik met die kant van hem om moest gaan. Waarop hij zei: 'Dan moet je zorgen dat die kant niet naar boven komt he?'. Ik vond dat zo ontzettend lomp! En ook aardig triest want hij neemt dus geen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Hij vroeg me ook hoe ik er eigenlijk op kwam en ik vertelde dat het in een gesprek met z'n vriend naar boven was gekomen. Daar was hij ook al niet vrolijk over, ik zal de details maar besparen. Uiteindelijk kwam het gesprek erop neer dat hij er genoeg van had dat ik elke keer maar twijfelde of het allemaal wel goed zou komen. Ik gaf hem wel gelijk... voor mij was het ook verre van ideaal om altijd maar *dingen in mijn achterhoofd* te houden.
Hij zei dat ik er helemaal voor moest gaan of helemaal niet, maar niet half/half en met twijfels en vanwege de twijfels rustig aan doen. Ik heb eerlijk gezegd dat ik niet wist of ik dat wel kon en hij is weggegaan
. Dus ik heb heel het weekend zitten sippen en eigenlijk wilde ik hem constant bellen (er was een vriendin bij me die ervoor zorgde dat ik dat niet deed). Nu mis ik hem echt heel erg maar ik doe er niks mee. Als ik denk aan zijn blik toen hij vertelde over zijn ex, liegen over of hij haar geslagen heeft, geen verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen gedrag, dan denk ik dat ik wel beter af ben. Oke dit zijn grote praatjes en ik zet dit allemaal wel zo leuk neer maar ik voel me wel goed rot erover .
Maar oke, ik laat het gewoon zo.
Een van de symptonen van een "gebruiker".
------------------------------------
Meid, trek je eigen plan. Laat je je niet beperken in je vrijheid. Spreek af met vriendinnen. Ga es keertje met hun sporten i.p.v met PT.
Ga lekker slenteren met koninginnedag. Of plan wat anders.Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn humeur, je hebt er enkel invloed op.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
donderdag 29 april 2010 om 09:39
quote:Ayla520 schreef op 28 april 2010 @ 11:44:
[...]
Kunnen we jou niet ergens nomineren voor "forummer met de meeste mooie, respectvolle en zinvolle posts" of zo? Jeetje vrouw, wat weet jij de dingen toch altijd mooi te verwoorden. Ik lees je graag.
Sorry voor de offtopic MarlaS, maar ik moest dit heel even kwijt. Voor jou nog maar weer even een dikke omdat ik echt oprecht rot voor je vind dat je nu in deze situatie zit.Wat lief gezegd, ik krijg er een kleur van!
[...]
Kunnen we jou niet ergens nomineren voor "forummer met de meeste mooie, respectvolle en zinvolle posts" of zo? Jeetje vrouw, wat weet jij de dingen toch altijd mooi te verwoorden. Ik lees je graag.
Sorry voor de offtopic MarlaS, maar ik moest dit heel even kwijt. Voor jou nog maar weer even een dikke omdat ik echt oprecht rot voor je vind dat je nu in deze situatie zit.Wat lief gezegd, ik krijg er een kleur van!
donderdag 29 april 2010 om 11:00
dinsdag 4 mei 2010 om 14:45
Hee Marla,
Hier nog een . De breuk komt niet echt als een verrassing na alles wat je schreef, voor jezelf ook niet denk ik, maar toch blijft het natuurlijk gewoon klote. Zoek afleiding, lekker met vriendinnen naar buiten, gewoon afspreken met vrienden zonder dat je over PT na hoeft te denken, lekker sporten. Ik zou proberen naar je eigen sportschool te blijven gaan als een andere zo ver weg is, maar wel bij voorkeur als hij er niet is. En ga misschien eens hardlopen of zo, het is mooi weer, makkelijk vanuit huis en je hoeft niet meteen bij een andere sportschool lid te worden.
Hou je ons op de hoogte? Er zullen nog best lastige momenten komen, als je hem per ongeluk toch tegenkomt in de sportschool enzo. Wel goed dat je niet op zijn uitnodiging voor een terrasje bent ingegaan.
Hou vast aan jezelf, daar ben je sterk genoeg voor ook al is het niet altijd makkelijk. Sterkte!
Hier nog een . De breuk komt niet echt als een verrassing na alles wat je schreef, voor jezelf ook niet denk ik, maar toch blijft het natuurlijk gewoon klote. Zoek afleiding, lekker met vriendinnen naar buiten, gewoon afspreken met vrienden zonder dat je over PT na hoeft te denken, lekker sporten. Ik zou proberen naar je eigen sportschool te blijven gaan als een andere zo ver weg is, maar wel bij voorkeur als hij er niet is. En ga misschien eens hardlopen of zo, het is mooi weer, makkelijk vanuit huis en je hoeft niet meteen bij een andere sportschool lid te worden.
Hou je ons op de hoogte? Er zullen nog best lastige momenten komen, als je hem per ongeluk toch tegenkomt in de sportschool enzo. Wel goed dat je niet op zijn uitnodiging voor een terrasje bent ingegaan.
Hou vast aan jezelf, daar ben je sterk genoeg voor ook al is het niet altijd makkelijk. Sterkte!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:25
Geen tijd om alles te lezen, maar wel het stukje dat het uit ging gelezen.
Toen ik zag dat het topic weer actueel is, dacht ik al: misschien is het uit.
Joh, wat kut. Maar wat verstandig dat je de twijfels meteen hebt uigesproken, nog voordat er iets mis gegaan is.
Mijn eerste reactie was: als zij vreemd gegaan is, zít ze toch ook fout. Maar toen had ik nog niet gelezen dat er twee mensen verwond waren en een huis kort en klein geslagen... dat is teveel.
Nogmaals, goed van je dat je het beëindigt heb. Ik kan me goed voorstellen dat je je helemaal niet goed voelt nu. Je hebt gewoon liefdesverdriet en dat kan heel naar zijn. Bovendien hebben jullie -denk ik- alleen nog maar leuke dingen gedaan en hadden jullie nog geen problemen in de relatie.
Sterkte komende tijd
Toen ik zag dat het topic weer actueel is, dacht ik al: misschien is het uit.
Joh, wat kut. Maar wat verstandig dat je de twijfels meteen hebt uigesproken, nog voordat er iets mis gegaan is.
Mijn eerste reactie was: als zij vreemd gegaan is, zít ze toch ook fout. Maar toen had ik nog niet gelezen dat er twee mensen verwond waren en een huis kort en klein geslagen... dat is teveel.
Nogmaals, goed van je dat je het beëindigt heb. Ik kan me goed voorstellen dat je je helemaal niet goed voelt nu. Je hebt gewoon liefdesverdriet en dat kan heel naar zijn. Bovendien hebben jullie -denk ik- alleen nog maar leuke dingen gedaan en hadden jullie nog geen problemen in de relatie.
Sterkte komende tijd
woensdag 5 mei 2010 om 21:56
Hey,
Met mij gaat het aardig. Ik probeer eigenlijk nog steeds zo veel mogelijk bezig te zijn. Mijn inzet op het werk is veel groter geworden en daarbuiten probeer ik me ook bezig te houden.
Ik voel me wel steeds beter en ben eigenlijk ook wel opgelucht. Aan de andere kant vind ik het ook wel jammer.
Iets wat ik wel heel stom vind is dat ik nog niet naar de sportschool ben gegaan! Steeds zet ik weer mijn tas klaar en uiteindelijk verzin ik een smoes voor mezelf, meestal is dat dat ik thuis nog wat werk moet doen of dat ik weg moet en dan ga ik niet. Maar ik weet wel waarom ik niet ga natuurlijk.
En daar voel ik me niet prettig bij, toch mijn eigen sportschoolervaring voor mezelf een beetje verpest.
Het is aardig stil van zijn kant, hij heeft een paar keer gesmst en ik reageerde niet, op een gegeven moment heb ik een sms gestuurd om te vragen of hij me de ruimte wilde geven. Sindsdien niks meer.
Over eventueel steroidengebruik, dat zou ik eerlijk gezegd niet weten. Het zou zijn gedrag verklaren maar ik heb bijvoorbeeld geen acne gezien op zijn lichaam, weet niet of dat altijd voorkomt.
Bedankt voor jullie reacties, vind het erg fijn
Met mij gaat het aardig. Ik probeer eigenlijk nog steeds zo veel mogelijk bezig te zijn. Mijn inzet op het werk is veel groter geworden en daarbuiten probeer ik me ook bezig te houden.
Ik voel me wel steeds beter en ben eigenlijk ook wel opgelucht. Aan de andere kant vind ik het ook wel jammer.
Iets wat ik wel heel stom vind is dat ik nog niet naar de sportschool ben gegaan! Steeds zet ik weer mijn tas klaar en uiteindelijk verzin ik een smoes voor mezelf, meestal is dat dat ik thuis nog wat werk moet doen of dat ik weg moet en dan ga ik niet. Maar ik weet wel waarom ik niet ga natuurlijk.
En daar voel ik me niet prettig bij, toch mijn eigen sportschoolervaring voor mezelf een beetje verpest.
Het is aardig stil van zijn kant, hij heeft een paar keer gesmst en ik reageerde niet, op een gegeven moment heb ik een sms gestuurd om te vragen of hij me de ruimte wilde geven. Sindsdien niks meer.
Over eventueel steroidengebruik, dat zou ik eerlijk gezegd niet weten. Het zou zijn gedrag verklaren maar ik heb bijvoorbeeld geen acne gezien op zijn lichaam, weet niet of dat altijd voorkomt.
Bedankt voor jullie reacties, vind het erg fijn
woensdag 5 mei 2010 om 22:18
Ah meissie... Begrijp dat het je zwaar valt.
Ten eerste: Ik vind het onzettend goed van je dat je je grenzen hebt aangegeven door het smsje. Erg fijn dat hij dit ook respecteert.
De sportschool: Hij werkt er toch maar 1 dag per week? Waarom ga je gewoon niet als hij niet werkt, dat is al een stuk eenvoudiger. Wel pech als die stomme collega er wel is...
Eigenlijk mag je dingen pas opgeven als je het geprobeerd hebt he .
Leuk dat je hier nog steeds post. Na al die tijd te hebben meegeleefd voelt het toch een beetje alsof ik je ken. Heel grappig.
Alle geluk voor de toekomst gewenst Marla.
Ten eerste: Ik vind het onzettend goed van je dat je je grenzen hebt aangegeven door het smsje. Erg fijn dat hij dit ook respecteert.
De sportschool: Hij werkt er toch maar 1 dag per week? Waarom ga je gewoon niet als hij niet werkt, dat is al een stuk eenvoudiger. Wel pech als die stomme collega er wel is...
Eigenlijk mag je dingen pas opgeven als je het geprobeerd hebt he .
Leuk dat je hier nog steeds post. Na al die tijd te hebben meegeleefd voelt het toch een beetje alsof ik je ken. Heel grappig.
Alle geluk voor de toekomst gewenst Marla.
woensdag 5 mei 2010 om 22:25
Haha ja ik heb dat ook, echt het gevoel alsof ik eens in de zoveel tijd bijpraat met vriendinnen. Alleen jammer dat ik van jullie niet zo heel veel weet eigenlijk, best een egoïstische vriendschap!
Ik vind het fijn om toch hier nog weleens te posten, ik heb vaak veel aan jullie reacties en kan lekker m'n ei kwijt. Voelde me in het begin wel een beetje lullig, ondanks de vele waarschuwingen toch ervoor gegaan en ook op m'n bek gegaan en dat toe moeten geven... brrr .
Hij werkt er inderdaad maar 1 dag per week, maar is wel vrijwel elke dag een paar uur aanwezig, ik weet wel ongeveer welke tijden dat over het algemeen zijn. Dus het moet inderdaad wel te vermijden zijn maar inderdaad heb ik ook geen zin in eventuele blikken van collega's.
Ik vind het fijn om toch hier nog weleens te posten, ik heb vaak veel aan jullie reacties en kan lekker m'n ei kwijt. Voelde me in het begin wel een beetje lullig, ondanks de vele waarschuwingen toch ervoor gegaan en ook op m'n bek gegaan en dat toe moeten geven... brrr .
Hij werkt er inderdaad maar 1 dag per week, maar is wel vrijwel elke dag een paar uur aanwezig, ik weet wel ongeveer welke tijden dat over het algemeen zijn. Dus het moet inderdaad wel te vermijden zijn maar inderdaad heb ik ook geen zin in eventuele blikken van collega's.
donderdag 6 mei 2010 om 01:17
Kan me goed voorstellen dat je geen zin hebt om naar de sportschool te gaan. Maar het is de gok waard dat hij er niet is toch?
Voel je niet lullig tegenover de lezeressen! Een forum als dit is er om je verhaal te kunnen doen. En soms moet je op je bek gaan voordat je écht weet hoe een vent in elkaar steekt denk ik....
succes! xxx
Voel je niet lullig tegenover de lezeressen! Een forum als dit is er om je verhaal te kunnen doen. En soms moet je op je bek gaan voordat je écht weet hoe een vent in elkaar steekt denk ik....
succes! xxx
vrijdag 21 mei 2010 om 10:17
Hooi weer even een berichtje van mij, het gaat wel aardig.
Ik heb nog steeeeds een behoorlijke behoefte aan contact met PT. Hij smst me nog vrijwel dagelijks. En nouja als ik eerlijk ben sms ik ook wel eens terug. Ik vind het niet helemaal correct van mezelf want zo zorg ik ervoor dat hij hoop blijft koesteren. Ik ben zelf ook zo in dubio, aan de ene kant heb ik behoefte aan contact met hem en geniet ik er ook van maar aan de andere kant wil ik geen relatie meer met hem, zo ver ben ik dan ook wel.
Maar steeds vaker hinten zijn smsjes naar afspreken, 'gewoon voor de gezelligheid, er hoeft niks te gebeuren'... maar ik ken dat . Wederom, eerlijk gezegd heb ik geen hekel aan het idee.
Zoals ik het zie heb ik twee opties: stoppen met smsen of met hem afspreken.
En voor de verandering weet ik het weer eens niet.
Ik heb nog steeeeds een behoorlijke behoefte aan contact met PT. Hij smst me nog vrijwel dagelijks. En nouja als ik eerlijk ben sms ik ook wel eens terug. Ik vind het niet helemaal correct van mezelf want zo zorg ik ervoor dat hij hoop blijft koesteren. Ik ben zelf ook zo in dubio, aan de ene kant heb ik behoefte aan contact met hem en geniet ik er ook van maar aan de andere kant wil ik geen relatie meer met hem, zo ver ben ik dan ook wel.
Maar steeds vaker hinten zijn smsjes naar afspreken, 'gewoon voor de gezelligheid, er hoeft niks te gebeuren'... maar ik ken dat . Wederom, eerlijk gezegd heb ik geen hekel aan het idee.
Zoals ik het zie heb ik twee opties: stoppen met smsen of met hem afspreken.
En voor de verandering weet ik het weer eens niet.
vrijdag 21 mei 2010 om 11:07
Begrijp het wel. De aandacht werkt egostrelend. Je denkt nu vast dat hij het doet, omdat ie zo ontzettend veel om je geeft en je mist. In werkelijkheid kan het echter ook zo zijn, dat het hem gaat om het feit dat jij het hebt uitgemaakt. Hij is de macht kwijt. Ik zeg er bewust bij "kan", omdat ik natuurlijk ook de wijsheid niet in pacht heb en het natuurlijk ook anders kan liggen. Ik herken echter een bepaald patroon hierin en dat baart me wat zorgen.
Bedenk je goed in wat voor wespennest je jezelf mogelijk steekt als je er toch weer instapt. Hij zal nu wellicht extra op scherp staan, omdat hij al een keer is afgewezen door je en iemand die op scherp staat, is makkelijk getriggerd. Het feit dat hij contact blijft zoeken, toont al aan dat hij de grip op de situatie en op jou niet wil verliezen. Hij toont mijns inziens nog steeds een sterk staaltje "controlfreak"-gedrag. Bedenk je ook dat hij je waarschijnlijk regelmatig zal "wantrouwen", want tja, je hebt het al eerder af laten weten in zijn ogen dus ALLE reden natuurlijk om je goed in de gaten te houden en bij alles wat je zegt zijn twijfels te mogen hebben. Zeer waarschijnlijk zal hij je ook nog strakker proberen te beteugelen als het gaat om contacten met (mannelijke) vrienden en zo. Trap daar niet in meid, echt, doe het niet. Helaas weet ik een beetje waar ik over praat. Zorg dat je niets doet waar je later spijt van krijgt.
Bedenk je goed in wat voor wespennest je jezelf mogelijk steekt als je er toch weer instapt. Hij zal nu wellicht extra op scherp staan, omdat hij al een keer is afgewezen door je en iemand die op scherp staat, is makkelijk getriggerd. Het feit dat hij contact blijft zoeken, toont al aan dat hij de grip op de situatie en op jou niet wil verliezen. Hij toont mijns inziens nog steeds een sterk staaltje "controlfreak"-gedrag. Bedenk je ook dat hij je waarschijnlijk regelmatig zal "wantrouwen", want tja, je hebt het al eerder af laten weten in zijn ogen dus ALLE reden natuurlijk om je goed in de gaten te houden en bij alles wat je zegt zijn twijfels te mogen hebben. Zeer waarschijnlijk zal hij je ook nog strakker proberen te beteugelen als het gaat om contacten met (mannelijke) vrienden en zo. Trap daar niet in meid, echt, doe het niet. Helaas weet ik een beetje waar ik over praat. Zorg dat je niets doet waar je later spijt van krijgt.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
vrijdag 28 mei 2010 om 11:22
Nou, gisteravond was er een feest in de buurt van waar ik woon. De afgelopen jaren heb ik steeds geholpen met de organisatie, dit jaar had ik het te druk maar ik ben wel geweest. PT was er ook (eerlijk gezegd vermoed ik dat hij er was omdat hij wist dat ik zou gaan). Het was echt geen prettige ervaring, ongemakkelijk en nouja bah. Ben nog steeds niet naar de sportschool geweest dus het was de eerste keer dat ik hem weer zag (was ook niet op z'n voorstellen ingegaan).
De hele manier waarop hij me al aansprak, ik liep naar de bar en ineens pakte hij me bij m'n arm. Ik vind dat echt zo'n nare manier van iemands aandacht trekken, zo'n strakke hand om je elleboog zeg maar. Het gesprek wat daarop volgde was ook ronduit naar. Het is zo raar want over de sms stuurt hij allerlei lieve, leuke dingen. Ik denk dat het extra hard aankwam doordat ik niet verwachtte dat hij zo zou doen.
En vanochtend natuurlijk weer een sms: 'Sorry van gister, was toch moeilijk om je weer te zien zonder samen te zijn, ik ben nog steeds verliefd... laat je wat van je horen ajb?'
En nog steeds betrap ik mezelf er dan weer op dat ik het ook wel weer wil verzachten en goedpraten. Dit is echt zo idioot en ik ben er nu ook echt klaar mee! Hoe zorg ik ervoor dat hij geen contact meer opneemt? Sms? Bellen? Face to face (na gisteravond niet echt veel zin in)?
De hele manier waarop hij me al aansprak, ik liep naar de bar en ineens pakte hij me bij m'n arm. Ik vind dat echt zo'n nare manier van iemands aandacht trekken, zo'n strakke hand om je elleboog zeg maar. Het gesprek wat daarop volgde was ook ronduit naar. Het is zo raar want over de sms stuurt hij allerlei lieve, leuke dingen. Ik denk dat het extra hard aankwam doordat ik niet verwachtte dat hij zo zou doen.
En vanochtend natuurlijk weer een sms: 'Sorry van gister, was toch moeilijk om je weer te zien zonder samen te zijn, ik ben nog steeds verliefd... laat je wat van je horen ajb?'
En nog steeds betrap ik mezelf er dan weer op dat ik het ook wel weer wil verzachten en goedpraten. Dit is echt zo idioot en ik ben er nu ook echt klaar mee! Hoe zorg ik ervoor dat hij geen contact meer opneemt? Sms? Bellen? Face to face (na gisteravond niet echt veel zin in)?
