Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
maandag 8 maart 2010 om 21:13
Ik snap wat je bedoeld.
Lastig, ik kan je daarin niet adviseren.
Hij heeft duidelijk twee verschillende kanten, maar wat moet je daar nou mee?
Misschien nog heel even aanzien?
Pas wel goed op jezelf hoor!
Hij komt bij mij, van wat ik lees, een beetje heel erg onvoorspelbaar over en dat vind ik griezelig.
Lastig, ik kan je daarin niet adviseren.
Hij heeft duidelijk twee verschillende kanten, maar wat moet je daar nou mee?
Misschien nog heel even aanzien?
Pas wel goed op jezelf hoor!
Hij komt bij mij, van wat ik lees, een beetje heel erg onvoorspelbaar over en dat vind ik griezelig.
maandag 8 maart 2010 om 23:32
Dat over je vrienden is natuurlijk ook raar. Wat bij mij echter bleef hangen was dat je jezelf schuld in de schoenen schoof: dat je extra lief ging zijn omdat je door de stress niet zo aardig tegen hem was geweest. En dat is inderdaad grenzen verleggen, want je stelde gewoon dat gezeur niet op prijs, daar hoef je geen verantwoording voor af te leggen, integendeel. Succes!
dinsdag 9 maart 2010 om 15:29
Hee Marla,
Ik zoek af en toe dit topic op voor de laatste updates, en je hebt meer fans. Maar als ik alles zo lees is het ook voor jezelf best goed om hier af en toe alles in perspectief te plaatsen. Ik sluit me aan bij de andere posters: blijf opletten en hou je grenzen goed in de gaten. Tuurlijk is het schattig als hij graag wil dat je naar huis komt, maar als je hard aan het werk bent en stress hebt is het fijner als ie je daarin steunt dan als ie gaat drammen dat het niet leuk is dat je weg bent.
Blijf ook gewoon met je vrienden afspreken zoals je dat zonder hem zou doen. Dat moet ie gewoon accepteren, en zo niet dan bereik je ergens toch een grens.
Aan de andere kant snap ik ook dat je er verder van geniet en het (nog) niet wil afbreken. Maar vraag je wel af of dit toekomst heeft en wees daarin ook eerlijk naar PT, je wil hem niet te lang aan het lijntje houden. Je kent het patroon van vroeger zeg je, pas dus goed op jezelf. Maar dat weet je ook wel.
Blijf genieten, maar ook sterkte! Knuffel!
Ik zoek af en toe dit topic op voor de laatste updates, en je hebt meer fans. Maar als ik alles zo lees is het ook voor jezelf best goed om hier af en toe alles in perspectief te plaatsen. Ik sluit me aan bij de andere posters: blijf opletten en hou je grenzen goed in de gaten. Tuurlijk is het schattig als hij graag wil dat je naar huis komt, maar als je hard aan het werk bent en stress hebt is het fijner als ie je daarin steunt dan als ie gaat drammen dat het niet leuk is dat je weg bent.
Blijf ook gewoon met je vrienden afspreken zoals je dat zonder hem zou doen. Dat moet ie gewoon accepteren, en zo niet dan bereik je ergens toch een grens.
Aan de andere kant snap ik ook dat je er verder van geniet en het (nog) niet wil afbreken. Maar vraag je wel af of dit toekomst heeft en wees daarin ook eerlijk naar PT, je wil hem niet te lang aan het lijntje houden. Je kent het patroon van vroeger zeg je, pas dus goed op jezelf. Maar dat weet je ook wel.
Blijf genieten, maar ook sterkte! Knuffel!
woensdag 10 maart 2010 om 19:43
Het schrijven hier geeft me inderdaad weer perspectief, vooral ook door jullie reacties. Ik lees ook vaak terug wat ik zelf heb neergezet en dan kom ik vaak ook nog tot nieuwe inzichten.
Haha apple, ik zou jullie absoluut geen fans noemen.Wijze, eerlijke raadgeefsters of (pro-bono)psychologen eerder .
Ik had gisteravond het plan opgevat om eens met PT te praten, want ik vroeg me toch af hoe het kwam dat hij in plaats van mij te steunen vooral ging drammen. Ja ik was soms gemeen, maar dat neemt niet weg dat hij zich gedroeg als een kleuter (beetje extreem maar goed ).
Zijn verklaring: ik miste je en kon daar niet zo goed mee omgaan, dat hij zich na zijn vorige vriendin had afgesloten voor relaties/gevoelens maar dat het nu zo heftig was voor mij.
Ik vond het wel fijn om te horen dat hij echt wat voor me voelt maar dat er niet mee om kunnen gaan vind ik een soort terugkerend thema bij hem worden. Ik vroeg ook of hij altijd zo zou gaan doen als ik eens weg moest oid (stomme vraag bij nader inzien want je kan dat niet vantevoren zeggen maar goed, heat of the moment). Hij zei dat hij het niet meer zou doen, dat hij gewoon nog even moet 'inkomen' en dat het allemaal wel goed komt met hem. Daarna vroeg hij of ik de volgende keer ook zo'n bitch zou zijn als hij me belde. Ik had niet echt zin om er vol op te reageren dus ik heb maar gezegd dat als hij niet zou zeuren als een klein verwend nest, ik niet tegen hem zou bitchen. Daarmee was het klaar. Het fijne is wel dat het daarna ook echt klaar is, mijn ex had de nare gewoonte om te zeggen dat het klaar was maar dan nog een week te mokken, bah.
Nu even geen gedoe meer, ik wil lekker verliefd zijn en leuke dingen doen hahaha.
Oh en weten jullie nog die collega van hem? Hij is toch maar op haar vraag ingegaan voor het PT'en want voor hem is het extra inkomsten. Hij vertelde dat hij haar vanochtend een oefening liet doen en dat ze toen een keiharde scheet liet. Ze schaamde zich zo erg dat ze naar de kleedkamer is gestormd en niet meer terugkwam. Heeft hij gevraagd of een collega wilde gaan vragen of ze nog kwam, toen die collega terugkwam zei ze dat ze niet meer wilde.
Ik zei nog, misschien was het geen schaamte maar kreeg ze spontaan diarree
Gemeen dat ik daar zo van geniet he, het arme schaap
Haha apple, ik zou jullie absoluut geen fans noemen.Wijze, eerlijke raadgeefsters of (pro-bono)psychologen eerder .
Ik had gisteravond het plan opgevat om eens met PT te praten, want ik vroeg me toch af hoe het kwam dat hij in plaats van mij te steunen vooral ging drammen. Ja ik was soms gemeen, maar dat neemt niet weg dat hij zich gedroeg als een kleuter (beetje extreem maar goed ).
Zijn verklaring: ik miste je en kon daar niet zo goed mee omgaan, dat hij zich na zijn vorige vriendin had afgesloten voor relaties/gevoelens maar dat het nu zo heftig was voor mij.
Ik vond het wel fijn om te horen dat hij echt wat voor me voelt maar dat er niet mee om kunnen gaan vind ik een soort terugkerend thema bij hem worden. Ik vroeg ook of hij altijd zo zou gaan doen als ik eens weg moest oid (stomme vraag bij nader inzien want je kan dat niet vantevoren zeggen maar goed, heat of the moment). Hij zei dat hij het niet meer zou doen, dat hij gewoon nog even moet 'inkomen' en dat het allemaal wel goed komt met hem. Daarna vroeg hij of ik de volgende keer ook zo'n bitch zou zijn als hij me belde. Ik had niet echt zin om er vol op te reageren dus ik heb maar gezegd dat als hij niet zou zeuren als een klein verwend nest, ik niet tegen hem zou bitchen. Daarmee was het klaar. Het fijne is wel dat het daarna ook echt klaar is, mijn ex had de nare gewoonte om te zeggen dat het klaar was maar dan nog een week te mokken, bah.
Nu even geen gedoe meer, ik wil lekker verliefd zijn en leuke dingen doen hahaha.
Oh en weten jullie nog die collega van hem? Hij is toch maar op haar vraag ingegaan voor het PT'en want voor hem is het extra inkomsten. Hij vertelde dat hij haar vanochtend een oefening liet doen en dat ze toen een keiharde scheet liet. Ze schaamde zich zo erg dat ze naar de kleedkamer is gestormd en niet meer terugkwam. Heeft hij gevraagd of een collega wilde gaan vragen of ze nog kwam, toen die collega terugkwam zei ze dat ze niet meer wilde.
Ik zei nog, misschien was het geen schaamte maar kreeg ze spontaan diarree
Gemeen dat ik daar zo van geniet he, het arme schaap
donderdag 11 maart 2010 om 16:51
Wat goed dat je het besproken hebt met hem. Hij weet in ieder geval dat dit voor jou geen normaal geaccepteerd gedrag is. Hij mag ook best de kans krijgen om te leren. En als hij niet leert (dat zou natuurlijk kunnen) dan kan hij niet zeggen dat hij niet gewaarschuwd was.
Sowieso vind ik het echt heel dapper van je dat je dit soort gesprekken met hem hebt. Zo lang zijn jullie tenslotte nog geen 'setje'.
Goed gedaan Marla!
Sowieso vind ik het echt heel dapper van je dat je dit soort gesprekken met hem hebt. Zo lang zijn jullie tenslotte nog geen 'setje'.
Goed gedaan Marla!
donderdag 18 maart 2010 om 12:58
Marla, hoe is het?
Wil PT niet afzeiken, maar vind het een drammerd. Vind het een typje dat jou niet wil delen met andere mensen. Niet met vrienden niet met werk. Dit i.c.m. zijn reactie toen op de sportschool met die andere jongen, maakt dat ik niet zo'n fijn gevoel bij hem heb. Maar goed, jij moet met hem leven en als jij je hier over heen hebt gezet is het natuurlijk goed!
Wil PT niet afzeiken, maar vind het een drammerd. Vind het een typje dat jou niet wil delen met andere mensen. Niet met vrienden niet met werk. Dit i.c.m. zijn reactie toen op de sportschool met die andere jongen, maakt dat ik niet zo'n fijn gevoel bij hem heb. Maar goed, jij moet met hem leven en als jij je hier over heen hebt gezet is het natuurlijk goed!
donderdag 18 maart 2010 om 21:45
Hey! Het gaat goed, ik ben nog steeds verliefd nog erger dan in het begin. We zien elkaar lekker vaak en het is echt heeerlijk . Een beetje lente erbij, echt ik loop over van de kriebels!
Soms raak ik een beetje in paniek over hoe leuk ik hem eigenlijk vind, ik blijf zijn rare acties in mijn achterhoofd houden en steeds als ik denk: man.. wat is hij leuk; denk ik er gelijk achteraan: ho maar nog niet voor de volle 100% gaan want als hij weer wat vreemds uithaalt moet je nog de stekker eruit kunnen trekken.
Misschien houd ik mezelf ook wel een beetje voor de gek hierin, want bij de vorige akkefietjes heb ik de stekker erin gelaten... Dus dat is vooral wat me nu een beetje bezig houdt, er nog meer voor willen gaan maar het eigenlijk niet durven of er nog niet klaar voor zijn.
Dus ja toffifee ik zie wat je neerzet (en vele anderen ook) en het is niet zo dat mijn twijfels weg zijn, ik zet me erover heen maar het is zeker niet vergeten. Maar in hoeverre laat ik dat van invloed zijn op de voortgang?
Beetje vaag geloof ik hmmm
Soms raak ik een beetje in paniek over hoe leuk ik hem eigenlijk vind, ik blijf zijn rare acties in mijn achterhoofd houden en steeds als ik denk: man.. wat is hij leuk; denk ik er gelijk achteraan: ho maar nog niet voor de volle 100% gaan want als hij weer wat vreemds uithaalt moet je nog de stekker eruit kunnen trekken.
Misschien houd ik mezelf ook wel een beetje voor de gek hierin, want bij de vorige akkefietjes heb ik de stekker erin gelaten... Dus dat is vooral wat me nu een beetje bezig houdt, er nog meer voor willen gaan maar het eigenlijk niet durven of er nog niet klaar voor zijn.
Dus ja toffifee ik zie wat je neerzet (en vele anderen ook) en het is niet zo dat mijn twijfels weg zijn, ik zet me erover heen maar het is zeker niet vergeten. Maar in hoeverre laat ik dat van invloed zijn op de voortgang?
Beetje vaag geloof ik hmmm
vrijdag 19 maart 2010 om 08:16
Lieve Marla, je zit er al tot je nek in, anders had je het allang een halt toegeroepen. Dit soort gedrag moet je niet pikken en al helemaal niet van iemand die je (sorry dat ik het zeg) nog nauwelijks kent. Het feit dat je hier geen afstand van doet (of kunt doen) zegt genoeg. Kan je alleen maar sterkte en wijsheid wensen, want dit is geen frisse kerel. Hij probeert je NU AL, terwijl jullie elkaar nog maar net "kennen", in een razendsnel tempo te isoleren van alles wat je lief is (je vrienden, je werk... zelfs op de sportschool waar hij zelf werkt wil hij je het liefst onzichtbaar hebben). En hij doet het zo snel, dat je nog niet eens doorhebt dat het gebeurt. Dat maakt dat ik hem zie als een behoorlijk gehaaide controlefreak die je nog wel eens versteld kan doen staan over waar hij toe in staat is. Wees voorzichtig, voor het je meer kost dan je lief is.
En mocht dit overkomen als een dramapost, so be it. Ik deel slechts de mening van een flink aantal anderen hier dat dit uitkijken geblazen is. Je zegt dat je alle woorden en adviezen leest, maar tussen de woorden ZIEN en ze tot je door laten dringen, zit een groot verschil. Zeker als er een roze bril tussen zit als barriere.
Sterkte.
En mocht dit overkomen als een dramapost, so be it. Ik deel slechts de mening van een flink aantal anderen hier dat dit uitkijken geblazen is. Je zegt dat je alle woorden en adviezen leest, maar tussen de woorden ZIEN en ze tot je door laten dringen, zit een groot verschil. Zeker als er een roze bril tussen zit als barriere.
Sterkte.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
vrijdag 2 april 2010 om 15:04
Hey weer allemaal notificaties ineens in mijn mailbox! Ik zal dan maar snel updaten .
Ik ben nog steeds met PT en het gaat goed. Ik merk wel dat hij wat haast heeft met relationele zaken. Hij heeft het bijna dagelijks over 'hoe leuk het zou zijn als we samen gingen wonen' en dat het geen zin heeft voor hem om iets voor zichzelf te zoeken nu omdat we beter gelijk kunnen gaan hokken.
Hij kan overigens niet bij mij intrekken want mijn stekje is echt heel erg klein. Maar goed, ik ben zelf niet zo van het haasten, vroeger kreeg ik er echt uitslag van maar van hem kan ik het wel beter hebben. Ik heb ook eerlijk gezegd dat ik het nog veel te vroeg vind om daarover na te denken en daar heeft hij wel respect voor aan de ene kant... aan de andere kant is het 2 dagen later weer raak. Bijv. we kijken tv en dan zegt hij ineens: nou als wij samen gaan wonen dan zou ik dat en dat anders doen! En dan draait het gesprek weer uit op wanneer en hoe en waar etc. etc. Dan denk ik wel: jongen, give it a rest.
Of over kinderen praten, dat hij niet zo oud wil zijn als hij vader wordt enz. enz. Terwijl ik eerst goed carrière wil maken en nog een aantal landen wil bezoeken voordat ik aan kinderen begin.
Ik houd de boot gewoon af. Maar ik vind het eerlijk gezegd ook wel leuk dat hij zo serieus bezig is met een gezamenlijke toekomst .
Dat is het wel zo ongeveer in grote lijnen geloof ik. Als ik lees waar ik in eerdere posts nog last van had is dat wel minder geworden. Toch dat drammerige is wel een karaktertrek helaas maar gelukkig maken zijn andere eigenschappen veel goed.
Bedankt voor jullie interesse, ik vind het zo lief!
Ik ben nog steeds met PT en het gaat goed. Ik merk wel dat hij wat haast heeft met relationele zaken. Hij heeft het bijna dagelijks over 'hoe leuk het zou zijn als we samen gingen wonen' en dat het geen zin heeft voor hem om iets voor zichzelf te zoeken nu omdat we beter gelijk kunnen gaan hokken.
Hij kan overigens niet bij mij intrekken want mijn stekje is echt heel erg klein. Maar goed, ik ben zelf niet zo van het haasten, vroeger kreeg ik er echt uitslag van maar van hem kan ik het wel beter hebben. Ik heb ook eerlijk gezegd dat ik het nog veel te vroeg vind om daarover na te denken en daar heeft hij wel respect voor aan de ene kant... aan de andere kant is het 2 dagen later weer raak. Bijv. we kijken tv en dan zegt hij ineens: nou als wij samen gaan wonen dan zou ik dat en dat anders doen! En dan draait het gesprek weer uit op wanneer en hoe en waar etc. etc. Dan denk ik wel: jongen, give it a rest.
Of over kinderen praten, dat hij niet zo oud wil zijn als hij vader wordt enz. enz. Terwijl ik eerst goed carrière wil maken en nog een aantal landen wil bezoeken voordat ik aan kinderen begin.
Ik houd de boot gewoon af. Maar ik vind het eerlijk gezegd ook wel leuk dat hij zo serieus bezig is met een gezamenlijke toekomst .
Dat is het wel zo ongeveer in grote lijnen geloof ik. Als ik lees waar ik in eerdere posts nog last van had is dat wel minder geworden. Toch dat drammerige is wel een karaktertrek helaas maar gelukkig maken zijn andere eigenschappen veel goed.
Bedankt voor jullie interesse, ik vind het zo lief!
vrijdag 2 april 2010 om 20:02
qthee, beproef ik daar een venijnige ondertoon?
Natuurlijk niet alleen in bed. Ik heb ook geen behoefte om er verder op in te gaan eigenlijk als je alleen komt om te sneren
Laura, je hebt inderdaad een punt. Ik probeer er zo open mogelijk over te praten en er heel duidelijk in te zijn. Als hij begint te fantaseren over kinderen maak ik duidelijk wat ik nog allemaal wil doen en hoeveel jaar dat waarschijnlijk in beslag gaat nemen. Mocht hij nu al vinden dat dat te lang is dan neem ik aan dat hij dat aangeeft en/of op zoek gaat naar iemand die wel eerder wil. Het is meer de vraag of hij bereid is om op mij te wachten, tot nu toe wel. Als ik vertel over mijn plannen is hij daar ook positief over dus so far so good.
Natuurlijk niet alleen in bed. Ik heb ook geen behoefte om er verder op in te gaan eigenlijk als je alleen komt om te sneren
Laura, je hebt inderdaad een punt. Ik probeer er zo open mogelijk over te praten en er heel duidelijk in te zijn. Als hij begint te fantaseren over kinderen maak ik duidelijk wat ik nog allemaal wil doen en hoeveel jaar dat waarschijnlijk in beslag gaat nemen. Mocht hij nu al vinden dat dat te lang is dan neem ik aan dat hij dat aangeeft en/of op zoek gaat naar iemand die wel eerder wil. Het is meer de vraag of hij bereid is om op mij te wachten, tot nu toe wel. Als ik vertel over mijn plannen is hij daar ook positief over dus so far so good.
zaterdag 3 april 2010 om 17:27
vrijdag 16 april 2010 om 17:15
Ik heb deze topic bewust weer even opgezocht. Was ook wel weer benieuwd hoe het verder gegaan is. Mede ook omdat ik ooit zelf in een relatie heb gezeten met een bezitterige man.
Jij vind het leuk dat hij met een gezamelijke toekomst bezig is, voor mij komt het meer over dat hij je zo snel mogelijk aan zich wil binden. Maar het is lastig oordelen vanachter mijn laptop en ga enkel af op wat je hier verteld.
Ik hoop dat mijn wantrouwen jegens hem niet terecht is en jullie het leuk hebben met elkaar.
Jij vind het leuk dat hij met een gezamelijke toekomst bezig is, voor mij komt het meer over dat hij je zo snel mogelijk aan zich wil binden. Maar het is lastig oordelen vanachter mijn laptop en ga enkel af op wat je hier verteld.
Ik hoop dat mijn wantrouwen jegens hem niet terecht is en jullie het leuk hebben met elkaar.
zondag 18 april 2010 om 22:33
Hai, ik reageer weer eens. De notificatie herinnerde me eraan en ik had de vorige reactie al gelezen maar niet gelijk gereageerd dus bij deze.
Nou allereerst de stand van zaken nu; ik ben nog steeds samen met PT. Vorig weekend ben ik tijdens het stappen aan de praat geraakt met een van PT's vrienden. Via via kwam het gesprek ook op de vorige relatie van PT en zijn vriend deed wel een boekje open. Kort samengevat, PT was klaar voor huisje-boompje-beestje en zij schijnbaar ook maar op een gegeven moment betrapte hij haar met een ander, op heterdaad... de situatie is toen uit de hand gelopen met als eindresultaat de vreemdganger met een aantal verwondingen. De vriend waar ik mee sprak was gebeld door PT's ex, om de boel te komen sussen. Zijn woorden waren; het is een goede jongen, maar als het fout gaat moet je uitkijken.
Pfff nou goed, ik heb het getypt. Ik wilde het eigenlijk niet neerzetten want ik zit in de ontkenning.
Ik vind het gewoon moeilijk om echt te bevatten, omdat ik het totaal niet zie in hem. Natuurlijk in het begin deed hij weleens raar, maar nu is het zo rustig. En mijn aller-naïefste gedachte tot nu toe was wel: ik ga toch niet vreemd dus ik hoef niet bang te zijn voor dit soort taferelen.
Aan de andere kant wil ik niet uitkomen op 'wie niet luisteren wil, moet maar voelen'.
En als ik heel eerlijk ben doe ik al concessies, zoals op de sportschool niet al te enthousiast met andere mannen praten omdat ik zijn ogen al vanaf de andere kant van de zaal voel prikken. Ik sprak het goed voor mezelf onder het mom van: hij is gekwetst geweest en waarom zou ik hem extra opnaaien op deze manier. Maar het is natuurlijk niet oké. Om ook te antwoorden op de vraag van discus; mijn mannelijke vrienden staan op een laag pitje, afspreken doe ik vooral met vriendinnen.
Ik onderschat altijd het effect van het even neerzetten hier op het forum.. ik denk er zo beter over na. Zo lees ik net mijn post nogmaals en mijn eerste gedachte was kappen hiermee.
Maar ik vraag me direct af, hoe? wanneer? moet ik uitkijken dat hij uit z'n stekker gaat? en wil ik dit wel.. het gaat zo goed??
Nou allereerst de stand van zaken nu; ik ben nog steeds samen met PT. Vorig weekend ben ik tijdens het stappen aan de praat geraakt met een van PT's vrienden. Via via kwam het gesprek ook op de vorige relatie van PT en zijn vriend deed wel een boekje open. Kort samengevat, PT was klaar voor huisje-boompje-beestje en zij schijnbaar ook maar op een gegeven moment betrapte hij haar met een ander, op heterdaad... de situatie is toen uit de hand gelopen met als eindresultaat de vreemdganger met een aantal verwondingen. De vriend waar ik mee sprak was gebeld door PT's ex, om de boel te komen sussen. Zijn woorden waren; het is een goede jongen, maar als het fout gaat moet je uitkijken.
Pfff nou goed, ik heb het getypt. Ik wilde het eigenlijk niet neerzetten want ik zit in de ontkenning.
Ik vind het gewoon moeilijk om echt te bevatten, omdat ik het totaal niet zie in hem. Natuurlijk in het begin deed hij weleens raar, maar nu is het zo rustig. En mijn aller-naïefste gedachte tot nu toe was wel: ik ga toch niet vreemd dus ik hoef niet bang te zijn voor dit soort taferelen.
Aan de andere kant wil ik niet uitkomen op 'wie niet luisteren wil, moet maar voelen'.
En als ik heel eerlijk ben doe ik al concessies, zoals op de sportschool niet al te enthousiast met andere mannen praten omdat ik zijn ogen al vanaf de andere kant van de zaal voel prikken. Ik sprak het goed voor mezelf onder het mom van: hij is gekwetst geweest en waarom zou ik hem extra opnaaien op deze manier. Maar het is natuurlijk niet oké. Om ook te antwoorden op de vraag van discus; mijn mannelijke vrienden staan op een laag pitje, afspreken doe ik vooral met vriendinnen.
Ik onderschat altijd het effect van het even neerzetten hier op het forum.. ik denk er zo beter over na. Zo lees ik net mijn post nogmaals en mijn eerste gedachte was kappen hiermee.
Maar ik vraag me direct af, hoe? wanneer? moet ik uitkijken dat hij uit z'n stekker gaat? en wil ik dit wel.. het gaat zo goed??
