Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
maandag 1 maart 2010 om 13:43
Zow ik heb ook ff het topic in 1 keer uitgelezen...
Wat betreft zijn 'out of controle' actie in de sportschool en de sauna controle...Tja zoiets zet je wel op scherp. Maar je hoeft hem er idd niet om af te maken. Jullie nemen blijkbaar beide iets mee uit je vorige relaties en moeten nog vertrouwen in elkaar krijgen. Dat moet groeien... Give it time Als het verder goed voelt dan moet je het gewoon een kans geven!
Maar goed ik zou het dan ook NIET tof vinden als mijn vriend naar een gemengde sauna zou gaan. Want ik ben ook jaloersig aangelegd
Lastig dat je nu in die sportschool sport.... Lijkt me namelijk niet handig. Denk dat hij minder de neiging zou hebben om je te controleren als je ergens anders zou gaan sporten. Maar goed dat zou je eens samen kunnen bespreken?
Wat betreft zijn 'out of controle' actie in de sportschool en de sauna controle...Tja zoiets zet je wel op scherp. Maar je hoeft hem er idd niet om af te maken. Jullie nemen blijkbaar beide iets mee uit je vorige relaties en moeten nog vertrouwen in elkaar krijgen. Dat moet groeien... Give it time Als het verder goed voelt dan moet je het gewoon een kans geven!
Maar goed ik zou het dan ook NIET tof vinden als mijn vriend naar een gemengde sauna zou gaan. Want ik ben ook jaloersig aangelegd
Lastig dat je nu in die sportschool sport.... Lijkt me namelijk niet handig. Denk dat hij minder de neiging zou hebben om je te controleren als je ergens anders zou gaan sporten. Maar goed dat zou je eens samen kunnen bespreken?
zaterdag 6 maart 2010 om 10:21
zaterdag 6 maart 2010 om 10:25
Ik ben verder benieuwd hoe het nu met je gaat?
Ik vind het ook lachwekkend wanneer andere dames aandacht vragen op een dergelijke manier van P.T met een ring om, hahaha. Het hoort bij het werk en in de sportschool wordt er vaak geflirt...Been there.
Ik vind het ook lachwekkend wanneer andere dames aandacht vragen op een dergelijke manier van P.T met een ring om, hahaha. Het hoort bij het werk en in de sportschool wordt er vaak geflirt...Been there.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 7 maart 2010 om 22:45
Hehe eindelijk weer tijd om te reageren! Het ging helemaal fout op een afdeling van het bedrijf waar ik werk en ik moest het op zien te lossen... in Parijs. Eerst zou ik maximaal 2 dagen heen en weer moeten maar uiteindelijk zat ik er de hele week.. pfff. Vanaf de tweede dag was ik zo gestresst, ik heb constant een triloog gehad! Het leek me altijd leuk om soms naar het buitenland te moeten voor het bedrijf maar op deze manier hoeft het voor mij dus Echt Niet. Sorry ff m'n ei kwijt hoor, wat een paniek, stress en puinhoop.
Maar goed snel weer ontopic. Bij de verjaardag ging het op zich wel prima, PT kletste gezellig met iedereen en ik had het idee dat hij zich goed vermaakte. Toen we daarna naar mijn huis gingen merkte ik eigenlijk wel dat hij een beetje een schijn op had gehouden want zijn humeur was ineens een stuk minder. Toen ik vroeg wat hij van mijn vrienden vond zei hij dat hij ze soms wat vreemd vond en dat hij niet echt snapte hoe ik daartussen paste, dat ik een heel ander type ben
Nouja goed de dag daarna ging ik dus stel op sprong naar frankrijk in de avond. Ik sprak hem elke dag en de gesprekken waren hartstikke schattig, ik mis je enzo. Maar op donderdag werd hij wel een beetje vervelend, voor mijn gevoel zeurde hij, ik weet niet of het aan mij lag misschien door de stress ofzo. Maar hij belde me 's ochtends al met: kom je vandaag nou terug? Dus ik: nee, dat weet je toch? (had hem de avond ervoor namelijk al gesproken). Hij: jaja, maar ik dacht misschien wel, anders zou ik je op kunnen halen, het is saai zonder jou bla bla bla. En daarna vroeg hij weer.. wanneer kom je dan terug. En 's avonds weer bellen en weer vragen wanneer ik terug kwam. Het kwam zo zeurderig over, hoe vaak moet ik het zeggen! Als ik erop terugkijk was het misschien ook de stress die meespeelde maar dat wist hij ook! Dat ik zo gestresst was en dan zo doorzagen gadverdegadver
Hmnouja goed gisteravond teruggekomen, heeft hij mij opgehaald bij het station en thuis gebracht. Hij is wel blijven slapen maar ik was geen goed gezelschap (op z'n zachtst gezegd). Voel me nu wel schuldig, hij doet ook alleen maar z'n best en ik heb hem ook gemist toen ik weg was.
Nu lekker terug in ieder geval, lekker uitrusten en morgen meteen even met mijn leidinggevende praten.
En extra lief doen tegen PT Door het te typen en opnieuw te lezen voel ik me echt een bitch!
Maar goed snel weer ontopic. Bij de verjaardag ging het op zich wel prima, PT kletste gezellig met iedereen en ik had het idee dat hij zich goed vermaakte. Toen we daarna naar mijn huis gingen merkte ik eigenlijk wel dat hij een beetje een schijn op had gehouden want zijn humeur was ineens een stuk minder. Toen ik vroeg wat hij van mijn vrienden vond zei hij dat hij ze soms wat vreemd vond en dat hij niet echt snapte hoe ik daartussen paste, dat ik een heel ander type ben
Nouja goed de dag daarna ging ik dus stel op sprong naar frankrijk in de avond. Ik sprak hem elke dag en de gesprekken waren hartstikke schattig, ik mis je enzo. Maar op donderdag werd hij wel een beetje vervelend, voor mijn gevoel zeurde hij, ik weet niet of het aan mij lag misschien door de stress ofzo. Maar hij belde me 's ochtends al met: kom je vandaag nou terug? Dus ik: nee, dat weet je toch? (had hem de avond ervoor namelijk al gesproken). Hij: jaja, maar ik dacht misschien wel, anders zou ik je op kunnen halen, het is saai zonder jou bla bla bla. En daarna vroeg hij weer.. wanneer kom je dan terug. En 's avonds weer bellen en weer vragen wanneer ik terug kwam. Het kwam zo zeurderig over, hoe vaak moet ik het zeggen! Als ik erop terugkijk was het misschien ook de stress die meespeelde maar dat wist hij ook! Dat ik zo gestresst was en dan zo doorzagen gadverdegadver
Hmnouja goed gisteravond teruggekomen, heeft hij mij opgehaald bij het station en thuis gebracht. Hij is wel blijven slapen maar ik was geen goed gezelschap (op z'n zachtst gezegd). Voel me nu wel schuldig, hij doet ook alleen maar z'n best en ik heb hem ook gemist toen ik weg was.
Nu lekker terug in ieder geval, lekker uitrusten en morgen meteen even met mijn leidinggevende praten.
En extra lief doen tegen PT Door het te typen en opnieuw te lezen voel ik me echt een bitch!
zondag 7 maart 2010 om 23:59
Marla, als ik even heel eerlijk mag zijn, ik vind dit niet goed klinken hoor.
Hij kraakt je vrienden af, belt je twee keer op een dag en loopt dan nog te drammen ook.
Hij wist dat je super druk was.
Tel alles eens bij elkaar op, jullie lopen nog niet eens zo lang met elkaar.
Ik heb nu drie jaar een relatie en dit soort dingen zijn bij ons nog nooit voorgekomen.
Als zoiets een keer gebeurd, goed dat kan, maar dit is erg veel.
Goed, wat ik wil zeggen, pas goed op jezelf.
Echt doen hoor!
Hij kraakt je vrienden af, belt je twee keer op een dag en loopt dan nog te drammen ook.
Hij wist dat je super druk was.
Tel alles eens bij elkaar op, jullie lopen nog niet eens zo lang met elkaar.
Ik heb nu drie jaar een relatie en dit soort dingen zijn bij ons nog nooit voorgekomen.
Als zoiets een keer gebeurd, goed dat kan, maar dit is erg veel.
Goed, wat ik wil zeggen, pas goed op jezelf.
Echt doen hoor!
maandag 8 maart 2010 om 05:57
MS ik heb dit hele topic achter elkaar gelezen en het was een heerlijk verhaal om wakker te blijven in een nachtdienst! Wel een beetje jammer van zijn gedram overigens. Ik vraag me af hoe erg zijn control-gedrag is of nog gaat worden maar ik denk wel dat je reeel genoeg bent om zelf te bepalen wat voor jou nog oke is.
maandag 8 maart 2010 om 12:12
Tja toch nu helaas eens met mijn voorgangers...
Klinkt niet best, dat gedram van hem. En dat hij geen goed woord voor je vrienden over heeft vind ik bedroevend... Als hij een beetje fatsoen in zijn sodemieter had gehad dan kraak je ze niet af na één ontmoeting...
Het is een beetje too much. Take care!
Klinkt niet best, dat gedram van hem. En dat hij geen goed woord voor je vrienden over heeft vind ik bedroevend... Als hij een beetje fatsoen in zijn sodemieter had gehad dan kraak je ze niet af na één ontmoeting...
Het is een beetje too much. Take care!
maandag 8 maart 2010 om 17:03
maandag 8 maart 2010 om 17:39
Hmmm, ga nou niet aan jezelf twijfelen. Ik herken dit gedrag van een voormalig scharrel en ik vond het vreselijk benauwend. Onzekerheid van zijn kant, en op zich vond ik die onzekerheid niet zo erg, maar het gedrag erbij wel. Alsof we naar een maand al bijna dertig jaar getrouwd waren. Brrrr. En iemand die 'jou niet bij je vrienden vindt passen'- ik vraag me af of hij jou wel wil kennen zoals je echt bent (onder andere de persoon die je met vrienden bent) in plaats van de persoon die hij heeft geconstrueerd. Beetje kort door de bocht, maar dat is helaas wel wat je laatste verhaal bij me oproept!
maandag 8 maart 2010 om 20:02
Blech, lijkt me heel irritant als iemand op zo'n verjaardag de schijn ophoudt en dan later beetje gaat lopen chagrijnen.
In mijn ogen is andersom beter: dat je ziet dat hij de verjaardag mee gaat om jou te plezieren (wel een beetje zijn best doet uiteraard maar niet gaat doen alsof t superleuk is en dan achteraf wat anders zeggen). En als de verjaardag voorbij is, is t weer voorbij en hebben jullie lekker tijd met zijn tweeen.
Beetje debiel dat hij jullie tijd samen dan verpest door over je vrienden te gaan zeuren.
En dat gezeik over wel of niet dezelfde types... wat een kinderachtige opmerking.
(rest vind ik ook debiel, dat van Frankrijk)
In mijn ogen is andersom beter: dat je ziet dat hij de verjaardag mee gaat om jou te plezieren (wel een beetje zijn best doet uiteraard maar niet gaat doen alsof t superleuk is en dan achteraf wat anders zeggen). En als de verjaardag voorbij is, is t weer voorbij en hebben jullie lekker tijd met zijn tweeen.
Beetje debiel dat hij jullie tijd samen dan verpest door over je vrienden te gaan zeuren.
En dat gezeik over wel of niet dezelfde types... wat een kinderachtige opmerking.
(rest vind ik ook debiel, dat van Frankrijk)
maandag 8 maart 2010 om 20:09
Marla ik vrees dat dit gedrag van hem jou gaat opbreken.
Hij komt mij onzeker over en hij projecteert het op jou.
Ga jij je aanpassen qua werk voor hem of puur voor jezelf?
Mijn gevoel zegt dat jij zelf ook voelt dat dit niet gezond/normaal is (zijn gedrag). Ik hoop dat ik het mis heb wantik gun je alle liefde van de wereld. Sterkte!
Hij komt mij onzeker over en hij projecteert het op jou.
Ga jij je aanpassen qua werk voor hem of puur voor jezelf?
Mijn gevoel zegt dat jij zelf ook voelt dat dit niet gezond/normaal is (zijn gedrag). Ik hoop dat ik het mis heb wantik gun je alle liefde van de wereld. Sterkte!
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
maandag 8 maart 2010 om 20:14
Ik vind PT eigenlijk gewoon niet zo leuk. Hij heeft teveel trekjes die net niet kloppen (of gewoon simpelweg echt niet oké zijn). Dat is natuurlijk helemaal niet leuk om te horen maar sorry Marla.... het is wel wat ik denk.
Hij zou blij moeten zijn voor je dat je een uitdaging hebt in Parijs en als het daar gestresst is dan hoort je vriendje je te steunen/op te beuren/moed in te spreken (al is het maar via de telefoon) en niet het verwende kind uithangen met wanneer je weer thuiskomt.
En over je vrienden? Vorig weekend ontmoette mijn vriend een stel van mijn vrienden voor het eerst (hij kent er al een hoop maar deze had hij nog nooit gezien). Zijn reactie na afloop was: Leuk stel mensen, je kiest je vrienden goed uit! Dat is een reactie waar je wat mee kunt. Niet het nu al afkraken van jouw leven (want dat is wel wat hij doet door je vrienden af te kraken).
Iemand stelde hiervoor een goede vraag: Is er eigenlijk meer tussen jullie dan fysieke aantrekkingskracht? Vind je hem als persoon ook echt leuk?
Hij zou blij moeten zijn voor je dat je een uitdaging hebt in Parijs en als het daar gestresst is dan hoort je vriendje je te steunen/op te beuren/moed in te spreken (al is het maar via de telefoon) en niet het verwende kind uithangen met wanneer je weer thuiskomt.
En over je vrienden? Vorig weekend ontmoette mijn vriend een stel van mijn vrienden voor het eerst (hij kent er al een hoop maar deze had hij nog nooit gezien). Zijn reactie na afloop was: Leuk stel mensen, je kiest je vrienden goed uit! Dat is een reactie waar je wat mee kunt. Niet het nu al afkraken van jouw leven (want dat is wel wat hij doet door je vrienden af te kraken).
Iemand stelde hiervoor een goede vraag: Is er eigenlijk meer tussen jullie dan fysieke aantrekkingskracht? Vind je hem als persoon ook echt leuk?
maandag 8 maart 2010 om 20:51
Ik volg de reacties al de hele dag en het klopt dat ik ook merk dat een aantal dingen niet oké is. Ik merk bijv. dat ik 'rekening ga houden' met hem, gek voorbeeld: net had ik een van m'n vrienden van de middelbare school aan de telefoon. Op de middelbare school ging ik altijd om met 4 jongens en 1 meisje, m'n vaste pauzegroep. Omdat we nu in allemaal andere plaatsen wonen zoeken we elkaar weleens op met de hele groep om wat te doen + blijven logeren. Maar nu is die vriendin een tijdje weg, we willen toch afspreken maar dat betekend dat er 4 mannen bij mij zouden komen slapen. En ik betrapte mezelf erop dat ik even dacht .. 'denk niet dat PT dat leuk gaat vinden'. Sterker nog, ik denk dat zijn nekharen recht overeind gaan staan.
Wat ik ook eng vind, dat gedrag van die verjaardag ik herken het zo. Mijn vader deed dat namelijk ook. Hij had een gruwelijke hekel aan visite en andere mensen bezoeken. Maar als de visite er was of we hadden hem eindelijk zo ver om ergens heen te gaan zou je het niet zeggen. Hij was supersociaal tegen andere mensen maar ervoor en vooral erná als we thuis waren was hij niet te genieten en verweet hij ons vanalles en verzocht hij m'n moeder om niet meer naar 'die achterlijke mensen' te gaan. Vreselijk vond ik dat altijd en eigenlijk zag ik dat in een mildere vorm bij PT.
Dus ik merk dat ik nu momenten heb waarop ik denk: snel, de stekker eruit. Ik moet mezelf ook in bescherming nemen, door het gedrag van mijn vader vroeger heb ik heel snel de neiging om me aan te passen tot in het extreme aan andere mensen, vooral als ze op een bepaalde manier te werk gaan. Ben hier ook voor in therapie geweest. Maar goed dat is verder niet van belang, mijn verstand zegt misschien kan je er beter mee stoppen.
Maar als ik heel eerlijk ben, met het gevaar om flink dom over te komen, weet ik niet of ik dat wel wil. Ik heb het namelijk wel leuk met hem. Als we bij elkaar zijn is alles heel gezellig.
Qua uiterlijk vind ik hem echt onweerstaanbaar en hij is ook erg charmant. In bed heb ik nog nooit met iemand zo goed geklikt, als jullie begrijpen wat ik bedoel
Ikzelf vind het niet oppervlakkig, we praten veel en ik heb het gevoel dat we alles tegen elkaar kunnen zeggen en we hebben dezelfde humor. Natuurlijk hebben we verschillen maar dat hoort er ook bij?
Kort samengevat, ik zie wat jullie neerzetten en ik waardeer jullie eerlijkheid en raad. Logischerwijs ben ik het wel met jullie eens maar op het gebied van gevoelens voor hem is het nog zo heftig..
Ik weet het even niet meer zo goed hoe ik dit ga aanpakken.
Wat ik ook eng vind, dat gedrag van die verjaardag ik herken het zo. Mijn vader deed dat namelijk ook. Hij had een gruwelijke hekel aan visite en andere mensen bezoeken. Maar als de visite er was of we hadden hem eindelijk zo ver om ergens heen te gaan zou je het niet zeggen. Hij was supersociaal tegen andere mensen maar ervoor en vooral erná als we thuis waren was hij niet te genieten en verweet hij ons vanalles en verzocht hij m'n moeder om niet meer naar 'die achterlijke mensen' te gaan. Vreselijk vond ik dat altijd en eigenlijk zag ik dat in een mildere vorm bij PT.
Dus ik merk dat ik nu momenten heb waarop ik denk: snel, de stekker eruit. Ik moet mezelf ook in bescherming nemen, door het gedrag van mijn vader vroeger heb ik heel snel de neiging om me aan te passen tot in het extreme aan andere mensen, vooral als ze op een bepaalde manier te werk gaan. Ben hier ook voor in therapie geweest. Maar goed dat is verder niet van belang, mijn verstand zegt misschien kan je er beter mee stoppen.
Maar als ik heel eerlijk ben, met het gevaar om flink dom over te komen, weet ik niet of ik dat wel wil. Ik heb het namelijk wel leuk met hem. Als we bij elkaar zijn is alles heel gezellig.
Qua uiterlijk vind ik hem echt onweerstaanbaar en hij is ook erg charmant. In bed heb ik nog nooit met iemand zo goed geklikt, als jullie begrijpen wat ik bedoel
Ikzelf vind het niet oppervlakkig, we praten veel en ik heb het gevoel dat we alles tegen elkaar kunnen zeggen en we hebben dezelfde humor. Natuurlijk hebben we verschillen maar dat hoort er ook bij?
Kort samengevat, ik zie wat jullie neerzetten en ik waardeer jullie eerlijkheid en raad. Logischerwijs ben ik het wel met jullie eens maar op het gebied van gevoelens voor hem is het nog zo heftig..
Ik weet het even niet meer zo goed hoe ik dit ga aanpakken.
maandag 8 maart 2010 om 21:07
quote:MarlaSinger schreef op 08 maart 2010 @ 20:51:
Kort samengevat, ik zie wat jullie neerzetten en ik waardeer jullie eerlijkheid en raad. Logischerwijs ben ik het wel met jullie eens maar op het gebied van gevoelens voor hem is het nog zo heftig..
Ik weet het even niet meer zo goed hoe ik dit ga aanpakken.
Uiteindelijk ben jij natuurlijk die hem kent. Die jezelf kent. Als je maar zijn gedrag in ieder geval niet gaat vergoeielijken. Niet naar jezelf maar ook niet naar hem toe. Je had er best reden toe om gister even niet zulk goed gezelschap te zijn. Om dat nu te vergoeielijken door extra lief voor hem te zijn dan geef je hem een vrijbriefje. Hij moet heel goed weten waar jouw grenzen liggen. En die grenzen moet jij bewaken en niet verleggen. Je neigt er nu al toe om dat wel te doen. Je ziet dat je het doet dus dan kun je er ook voor kiezen om het niet te doen
Blijf je heel bewust van wie jij bent en wat jij belangrijk vind (je vrienden, je werk, de sauna op de sportschool etc etc).
Kort samengevat, ik zie wat jullie neerzetten en ik waardeer jullie eerlijkheid en raad. Logischerwijs ben ik het wel met jullie eens maar op het gebied van gevoelens voor hem is het nog zo heftig..
Ik weet het even niet meer zo goed hoe ik dit ga aanpakken.
Uiteindelijk ben jij natuurlijk die hem kent. Die jezelf kent. Als je maar zijn gedrag in ieder geval niet gaat vergoeielijken. Niet naar jezelf maar ook niet naar hem toe. Je had er best reden toe om gister even niet zulk goed gezelschap te zijn. Om dat nu te vergoeielijken door extra lief voor hem te zijn dan geef je hem een vrijbriefje. Hij moet heel goed weten waar jouw grenzen liggen. En die grenzen moet jij bewaken en niet verleggen. Je neigt er nu al toe om dat wel te doen. Je ziet dat je het doet dus dan kun je er ook voor kiezen om het niet te doen
Blijf je heel bewust van wie jij bent en wat jij belangrijk vind (je vrienden, je werk, de sauna op de sportschool etc etc).
maandag 8 maart 2010 om 21:12
Marla, ik begrijp je dilemma.
Cijfer jezelf alleen niet weg want dan is het eind zoek. Wil je naar Parijs, ga naar Parijs, wil je je mannelijke vrienden ontvangen, ontvang ze.
PT moet je nemen zoals je bent en nog belangrijker is dat hij je moet vertrouwen.Stel jezelf niet op een lager/ander plan om PT te behagen. Wees jezelf en vraag je af of je op deze manier oud wil worden met hem.
En door de jaren heen heb je jezelf bewezen dat je te vertrouwen bent en laat je dat gevoel niet afnemen door iemand die jou kort kent. Strekte!
Cijfer jezelf alleen niet weg want dan is het eind zoek. Wil je naar Parijs, ga naar Parijs, wil je je mannelijke vrienden ontvangen, ontvang ze.
PT moet je nemen zoals je bent en nog belangrijker is dat hij je moet vertrouwen.Stel jezelf niet op een lager/ander plan om PT te behagen. Wees jezelf en vraag je af of je op deze manier oud wil worden met hem.
En door de jaren heen heb je jezelf bewezen dat je te vertrouwen bent en laat je dat gevoel niet afnemen door iemand die jou kort kent. Strekte!
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
