Verliefd op homo
vrijdag 28 mei 2010 om 20:45
Ik vroeg mij af of er meer vrouwen zijn die verliefd waren of zijn op een man, die homo is. Hoe ga je daar mee om? In mijn situatie ging de desbetreffende man er relaxed mee om en nu zijn we goede vrienden. In de periode dat ik hem heeeel leuk vond, was hij voor de buitenwereld hetero, maar zelf wist hij toen al een paar jaar dat hij op mannen valt. Het was zo leuk om verliefd op hem te zijn en het was zo teleurstelling dat hij zo onbereikbaar was. Ik ben heel blij met onze vriendschap, maar soms denk ik wat jammer dat het hier bij blijft...
vrijdag 28 mei 2010 om 21:08
vrijdag 28 mei 2010 om 22:17
Katylief,
Het lijkt me best lastig als toch nog steeds gevoelens voor hem hebt. Ga je nog erg vaak met hem om? En begrijp ik dat je sindsdien geen relatie oid hebt gehad met een hetero-man?
Nee, zelf nooit meegemaakt. Wel veel met homo-mannen omgegaan en echt wel eens gedacht 'Goh, dat jij nu op mannen valt! Best jammer voor ons vrouwen..' Dat zei ik dan ook en dat vonden de heren in kwestie best een compliment. Maar dat was altijd op een luchtige manier.
Het lijkt me best lastig als toch nog steeds gevoelens voor hem hebt. Ga je nog erg vaak met hem om? En begrijp ik dat je sindsdien geen relatie oid hebt gehad met een hetero-man?
Nee, zelf nooit meegemaakt. Wel veel met homo-mannen omgegaan en echt wel eens gedacht 'Goh, dat jij nu op mannen valt! Best jammer voor ons vrouwen..' Dat zei ik dan ook en dat vonden de heren in kwestie best een compliment. Maar dat was altijd op een luchtige manier.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 28 mei 2010 om 22:21
quote:Dreamglasses schreef op 28 mei 2010 @ 22:17:
Wel veel met homo-mannen omgegaan en echt wel eens gedacht 'Goh, dat jij nu op mannen valt! Best jammer voor ons vrouwen..' Dat zei ik dan ook en dat vonden de heren in kwestie best een compliment. Maar dat was altijd op een luchtige manier.Dat vind ik nou altijd zo raar om te zeggen. Alsof homomannen geen leuke mannen verdienen...
Wel veel met homo-mannen omgegaan en echt wel eens gedacht 'Goh, dat jij nu op mannen valt! Best jammer voor ons vrouwen..' Dat zei ik dan ook en dat vonden de heren in kwestie best een compliment. Maar dat was altijd op een luchtige manier.Dat vind ik nou altijd zo raar om te zeggen. Alsof homomannen geen leuke mannen verdienen...
vrijdag 28 mei 2010 om 22:23
Is verliefd zijn op een homoseksuele vriend nou heel anders dan een 'gewone' onbeantwoorde liefde? Ik snap dat je nu helemaal geen hoop hebt dat het ooit wat wordt, maar misschien is dat wel duidelijker dan wanneer je verliefd bent op een heteroseksuele vriend die jou alleen als platonische vriendin ziet.
vrijdag 28 mei 2010 om 22:24
quote:Dreamglasses schreef op 28 mei 2010 @ 22:19:
[...]
Maar ben je dan niet te veel gefocust op haar?
Het lijkt me zo vermoeiend voor je.
Van een hetero maak je niet ineens een lesbi en andersom...
Ben inderdaad wel heel erg gefocust op haar, ben me ervan bewust, maar loslaten is heel moeilijk, want ze is m'n alles. Het is inderdaad heeeeeeel vermoeiend en vaak ook heel rot, maar krijg er ook veel goede dingen voor terug en zou haar als beste vriendin (en steun en toeverlaat) niet kunnen missen nu.
Ze weet het ook hoor, kan alles uitspreken erover en ze vindt ook alles prima...
[...]
Maar ben je dan niet te veel gefocust op haar?
Het lijkt me zo vermoeiend voor je.
Van een hetero maak je niet ineens een lesbi en andersom...
Ben inderdaad wel heel erg gefocust op haar, ben me ervan bewust, maar loslaten is heel moeilijk, want ze is m'n alles. Het is inderdaad heeeeeeel vermoeiend en vaak ook heel rot, maar krijg er ook veel goede dingen voor terug en zou haar als beste vriendin (en steun en toeverlaat) niet kunnen missen nu.
Ze weet het ook hoor, kan alles uitspreken erover en ze vindt ook alles prima...
vrijdag 28 mei 2010 om 22:29
quote:evalientje2 schreef op 28 mei 2010 @ 22:21:
[...]
Dat vind ik nou altijd zo raar om te zeggen. Alsof homomannen geen leuke mannen verdienen...Wat een nare reactie,zeg! Zo bedoel ik het helemaal niet. Ga lekker je eigen woorden lopen verdraaien, zeg! De mannen in kwestie deden er tenminste niet zo zuurpruimerig over.
[...]
Dat vind ik nou altijd zo raar om te zeggen. Alsof homomannen geen leuke mannen verdienen...Wat een nare reactie,zeg! Zo bedoel ik het helemaal niet. Ga lekker je eigen woorden lopen verdraaien, zeg! De mannen in kwestie deden er tenminste niet zo zuurpruimerig over.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 28 mei 2010 om 22:36
quote:Dreamglasses schreef op 28 mei 2010 @ 22:29:
[...]
Wat een nare reactie,zeg! Zo bedoel ik het helemaal niet. Ga lekker je eigen woorden lopen verdraaien, zeg! De mannen in kwestie deden er tenminste niet zo zuurpruimerig over.
Hij was helemaal niet naar bedoeld hoor!
Ik heb een homoseksuele vriend die echt altijd heel kwaad wordt als een vrouw dit zegt en ik kan me wel voorstellen dat hij het beledigend ervaart. Dat probeerde ik over te brengen.
[...]
Wat een nare reactie,zeg! Zo bedoel ik het helemaal niet. Ga lekker je eigen woorden lopen verdraaien, zeg! De mannen in kwestie deden er tenminste niet zo zuurpruimerig over.
Hij was helemaal niet naar bedoeld hoor!
Ik heb een homoseksuele vriend die echt altijd heel kwaad wordt als een vrouw dit zegt en ik kan me wel voorstellen dat hij het beledigend ervaart. Dat probeerde ik over te brengen.
vrijdag 28 mei 2010 om 22:37
quote:Oceana244 schreef op 28 mei 2010 @ 22:24:
[...]
Ben inderdaad wel heel erg gefocust op haar, ben me ervan bewust, maar loslaten is heel moeilijk, want ze is m'n alles. Het is inderdaad heeeeeeel vermoeiend en vaak ook heel rot, maar krijg er ook veel goede dingen voor terug en zou haar als beste vriendin (en steun en toeverlaat) niet kunnen missen nu.
Ze weet het ook hoor, kan alles uitspreken erover en ze vindt ook alles prima...
Dus als ze morgen besluit om te gaan emigreren, dan ben je niets meer? Is het niet gezonder om wat meer je eigen leven te hebben dan? Het lijkt misschien prettig dat ze zoveel begrip toont, maar het is ergens ook juist moeilijker lijkt me. Moeilijker om afstand te nemen. Toch begint het afstand nemen wel bij jezelf.
Als zij jouw steun en toeverlaat is, is het misschien zaak om (emotioneel) meer op eigen benen te gaan staan. Niet dat je dan gelijk niet meer verliefd zal zijn, maar het maakt jezelf wel sterker. In je post klinkt het alsof je afhankelijk van haar bent.
[...]
Ben inderdaad wel heel erg gefocust op haar, ben me ervan bewust, maar loslaten is heel moeilijk, want ze is m'n alles. Het is inderdaad heeeeeeel vermoeiend en vaak ook heel rot, maar krijg er ook veel goede dingen voor terug en zou haar als beste vriendin (en steun en toeverlaat) niet kunnen missen nu.
Ze weet het ook hoor, kan alles uitspreken erover en ze vindt ook alles prima...
Dus als ze morgen besluit om te gaan emigreren, dan ben je niets meer? Is het niet gezonder om wat meer je eigen leven te hebben dan? Het lijkt misschien prettig dat ze zoveel begrip toont, maar het is ergens ook juist moeilijker lijkt me. Moeilijker om afstand te nemen. Toch begint het afstand nemen wel bij jezelf.
Als zij jouw steun en toeverlaat is, is het misschien zaak om (emotioneel) meer op eigen benen te gaan staan. Niet dat je dan gelijk niet meer verliefd zal zijn, maar het maakt jezelf wel sterker. In je post klinkt het alsof je afhankelijk van haar bent.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 28 mei 2010 om 22:45
quote:evalientje2 schreef op 28 mei 2010 @ 22:36:
[...]
Hij was helemaal niet naar bedoeld hoor!
Ik heb een homoseksuele vriend die echt altijd heel kwaad wordt als een vrouw dit zegt en ik kan me wel voorstellen dat hij het beledigend ervaart. Dat probeerde ik over te brengen.Dat is dan projectie van jouw vriend en ik kan daar eigenlijk niks mee. Heb heel anderer ervaringen, maar het is al goed hoor..
[...]
Hij was helemaal niet naar bedoeld hoor!
Ik heb een homoseksuele vriend die echt altijd heel kwaad wordt als een vrouw dit zegt en ik kan me wel voorstellen dat hij het beledigend ervaart. Dat probeerde ik over te brengen.Dat is dan projectie van jouw vriend en ik kan daar eigenlijk niks mee. Heb heel anderer ervaringen, maar het is al goed hoor..
Only dead fish go with the flow
vrijdag 28 mei 2010 om 22:50
Absoluut niet herkenbaar en dat terwijl ik al 9 jaar bevriend ben met een architect die homo is. Deze vriendschap is zooo puur en zo mooi we weten allebei dat we op een platonische manier elkaars soulmates zijn. Dit is een vriendschap die voor altijd zal blijven bestaan. Maar ik heb nooit gevoelens voor hem gehad ook niet toen ie nog niet uit de kast was gekomen. Maar veel naïeve meisjes zijn wel verliefd op hem geweest, een wilde hem zelfs bekeren tot hetero.....en dat vonden we allebei zooo hilarisch 
Elke keer kwam ze helemaal opgetut in de mooiste jurken bij hem op kantoor hahah!
Als ie hetero was geweest dan zou ik nu de gelukkigste vrouw op aarde zijn en zou ik op mn 23e al met m getrouwd zijn en inmiddels al een relatie van bijna 10 jaar hebben hahaha
Ik wil gewoon een vriend met zijn karakter en eigenschappen. PUNT.
Elke keer kwam ze helemaal opgetut in de mooiste jurken bij hem op kantoor hahah!
Als ie hetero was geweest dan zou ik nu de gelukkigste vrouw op aarde zijn en zou ik op mn 23e al met m getrouwd zijn en inmiddels al een relatie van bijna 10 jaar hebben hahaha
Ik wil gewoon een vriend met zijn karakter en eigenschappen. PUNT.
vrijdag 28 mei 2010 om 23:04
quote:Dreamglasses schreef op 28 mei 2010 @ 22:37:
[...]
Dus als ze morgen besluit om te gaan emigreren, dan ben je niets meer? Is het niet gezonder om wat meer je eigen leven te hebben dan? Het lijkt misschien prettig dat ze zoveel begrip toont, maar het is ergens ook juist moeilijker lijkt me. Moeilijker om afstand te nemen. Toch begint het afstand nemen wel bij jezelf.
Als zij jouw steun en toeverlaat is, is het misschien zaak om (emotioneel) meer op eigen benen te gaan staan. Niet dat je dan gelijk niet meer verliefd zal zijn, maar het maakt jezelf wel sterker. In je post klinkt het alsof je afhankelijk van haar bent.
Het is ook geen gezonde situatie, ik weet het, ik praat erover, denk erover na, maar het veranderd niet echt. Het hele verhaal is veel te ingewikkeld om hier zo even neer te zetten, maar ze is nu gewoon mijn alles en voorlopig is dat meer dan ik ooit had, dus ik vind het nu nog wel best. We hebben het leuk zoals het is en leuk is al heel wat voor mij. Ik vertrouw erop dat de tijd alles wel recht zal trekken. Ik bedoel, als zij een relatie zal krijgen zal het ook al anders zijn.
Heb overigens ook wel andere vriendinnen naast haar, een drukke baan en een stapclubje, maar zij blijft mijn stabiele factor, gelukkig.
[...]
Dus als ze morgen besluit om te gaan emigreren, dan ben je niets meer? Is het niet gezonder om wat meer je eigen leven te hebben dan? Het lijkt misschien prettig dat ze zoveel begrip toont, maar het is ergens ook juist moeilijker lijkt me. Moeilijker om afstand te nemen. Toch begint het afstand nemen wel bij jezelf.
Als zij jouw steun en toeverlaat is, is het misschien zaak om (emotioneel) meer op eigen benen te gaan staan. Niet dat je dan gelijk niet meer verliefd zal zijn, maar het maakt jezelf wel sterker. In je post klinkt het alsof je afhankelijk van haar bent.
Het is ook geen gezonde situatie, ik weet het, ik praat erover, denk erover na, maar het veranderd niet echt. Het hele verhaal is veel te ingewikkeld om hier zo even neer te zetten, maar ze is nu gewoon mijn alles en voorlopig is dat meer dan ik ooit had, dus ik vind het nu nog wel best. We hebben het leuk zoals het is en leuk is al heel wat voor mij. Ik vertrouw erop dat de tijd alles wel recht zal trekken. Ik bedoel, als zij een relatie zal krijgen zal het ook al anders zijn.
Heb overigens ook wel andere vriendinnen naast haar, een drukke baan en een stapclubje, maar zij blijft mijn stabiele factor, gelukkig.
zaterdag 29 mei 2010 om 21:18
Bedankt voor alle reacties,
@Dreamglasses, ik ga idd nog veel met hem om. Dat maakt het ook best moeilijk. Er is een deel in mij dat helemaal blij is met dit contact, maar een ander deel in mij moet tegelijkertijd het blauwtje verwerken. Hoe je het ook wendt of keert, het is een teleurstelling als degene waarvoor je valt dat gevoel niet voor jou heeft. Dus de aan de ene kant groeit er een vriendschapsband en aan de andere kant moet je afstand nemen van de hoop op een relatie. Best verwarrend dus!
@Evenlientje2. Ik weet niet of het anders is, dit was de eerste dat ik zo veel voelde. Toen hij uit de kast kwam, was het voor mij natuurlijk wel duidelijk dat het tussen ons niets zou worden. Toen hij dat mij vertelde, kon je aan alles zien en merken dat dit zijn ding was. Op dat moment voelde ik wel dat ik niet met lege handen stond en dat er nog perspectief was op meer dan het oppervlakkige contact wat we toen hadden. Dus dat je met een homo meer kans hebt op een vriendschap dan met een hetero-man. Het is kortom heel duidelijk dat hij op mannen valt, niet eens een beetje bi, echt een homo. Hij heeft verder ook geen vriendinnen, het is niet echt een vrouwen-man.
@Grapefruity: "op een platonische manier elkaars soulmates zijn", dat herken ik wel. Het is een heel makkelijk , vanzelfsprekend contact. Wat bedoel je met de laatste alinea? Want ik denk dat als mijn homo hetero zou zijn, hij niet meer is zoals hij nu is. Ik ben ook verliefd op hem geworden in de periode dat de buitenwereld dacht dat hij hetero was, terwijl hij zelf als wist dat hij homo was.
@Groll: Spreek je uit ervaring??
@Dreamglasses, ik ga idd nog veel met hem om. Dat maakt het ook best moeilijk. Er is een deel in mij dat helemaal blij is met dit contact, maar een ander deel in mij moet tegelijkertijd het blauwtje verwerken. Hoe je het ook wendt of keert, het is een teleurstelling als degene waarvoor je valt dat gevoel niet voor jou heeft. Dus de aan de ene kant groeit er een vriendschapsband en aan de andere kant moet je afstand nemen van de hoop op een relatie. Best verwarrend dus!
@Evenlientje2. Ik weet niet of het anders is, dit was de eerste dat ik zo veel voelde. Toen hij uit de kast kwam, was het voor mij natuurlijk wel duidelijk dat het tussen ons niets zou worden. Toen hij dat mij vertelde, kon je aan alles zien en merken dat dit zijn ding was. Op dat moment voelde ik wel dat ik niet met lege handen stond en dat er nog perspectief was op meer dan het oppervlakkige contact wat we toen hadden. Dus dat je met een homo meer kans hebt op een vriendschap dan met een hetero-man. Het is kortom heel duidelijk dat hij op mannen valt, niet eens een beetje bi, echt een homo. Hij heeft verder ook geen vriendinnen, het is niet echt een vrouwen-man.
@Grapefruity: "op een platonische manier elkaars soulmates zijn", dat herken ik wel. Het is een heel makkelijk , vanzelfsprekend contact. Wat bedoel je met de laatste alinea? Want ik denk dat als mijn homo hetero zou zijn, hij niet meer is zoals hij nu is. Ik ben ook verliefd op hem geworden in de periode dat de buitenwereld dacht dat hij hetero was, terwijl hij zelf als wist dat hij homo was.
@Groll: Spreek je uit ervaring??