Relaties
alle pijlers
Verliefd op personal trainer...
dinsdag 12 januari 2010 om 21:00
Hoi allemaal,
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.
Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.
Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.
De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.
Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.
Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.
Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...
Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.
Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!
Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.
Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.
Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.
Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.
Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.
Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!
vrijdag 28 mei 2010 om 12:23
Merk je dat hij de grenzen steeds een beetje verder opschuift? Het valt misschien niet direct op, maar toch gebeurt het waar je bij staat.
Hij gunt je ten eerste duidelijk geen rust en gaat je nu ook al fysiek intimideren (althans, zo zie ik het). Hij heeft je hardhandig beetgepakt en dat is ongeoorloofd gedrag, punt uit. Pas nou op en praat dit niet meer goed voor jezelf. Stel je grenzen en doe dat duidelijk. Zeker naar hem toe. Nu is het een elleboog beetpakken, de volgende keer wordt het misschien grover geschut. Je weet inmiddels dat hij daarvoor niet terugdeinst. Ik ben het eens met Elmervrouw: negeer zijn contactpogingen. Reageer er niet op. Dat is alleen maar olie op het vuur. Wat ik misschien wel zou doen, al lijkt dat nu misschien wat overdreven, is registreren wanneer hij contact zoekt en wat hij precies doet, schrijft of zegt. Het kan misschien nog van pas komen, vrees ik een beetje....
Breng ook liefst wat mensen in je omgeving op de hoogte van wat er aan de hand is, zodat je altijd bij iemand terecht kunt hiermee en je je niet bezwaard of geïsoleerd voelt.
Hij gunt je ten eerste duidelijk geen rust en gaat je nu ook al fysiek intimideren (althans, zo zie ik het). Hij heeft je hardhandig beetgepakt en dat is ongeoorloofd gedrag, punt uit. Pas nou op en praat dit niet meer goed voor jezelf. Stel je grenzen en doe dat duidelijk. Zeker naar hem toe. Nu is het een elleboog beetpakken, de volgende keer wordt het misschien grover geschut. Je weet inmiddels dat hij daarvoor niet terugdeinst. Ik ben het eens met Elmervrouw: negeer zijn contactpogingen. Reageer er niet op. Dat is alleen maar olie op het vuur. Wat ik misschien wel zou doen, al lijkt dat nu misschien wat overdreven, is registreren wanneer hij contact zoekt en wat hij precies doet, schrijft of zegt. Het kan misschien nog van pas komen, vrees ik een beetje....
Breng ook liefst wat mensen in je omgeving op de hoogte van wat er aan de hand is, zodat je altijd bij iemand terecht kunt hiermee en je je niet bezwaard of geïsoleerd voelt.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
vrijdag 28 mei 2010 om 12:49
Bedankt voor jullie snelle reacties elmervrouw en ayla.
Ayla: het valt me inderdaad op dat het steeds verder gaat (en kan gaan). Ik wil nu ook echt de grens trekken en me niet meer laten verleiden om erin mee te gaan. Eerlijk gezegd ben ik ook zo afgeknapt op zijn gedrag van gisteravond dat ik er ook geen behoefte meer aan heb.
Ik had niet eens gedacht aan gewoon negeren. Ik had het idee dat ik hem moest vertellen om nu echt op te houden en dat ik niet meer zou reageren. Of is dat juist weer aanmoediging, omdat ik toch nog contact met hem opneem dan?
Ik ga het inderdaad gewoon negeren, hopen dat het snel overgaat. Ik snap ook niet dat hij er zo mee bezig is, het is een knappe vent die erg veel aandacht krijgt, hij kan makkelijk iemand anders krijgen.
Iemand in mijn omgeving op de hoogte brengen.. een paar vriendinnen weten dat het over is, maar niet van de rare situatie die er nu ontstaan is. Vind het ook best moeilijk om alles te vertellen, ik ben nogal dom geweest in deze en ik denk dat ze dat niet van mij zouden verwachten.
Ayla: het valt me inderdaad op dat het steeds verder gaat (en kan gaan). Ik wil nu ook echt de grens trekken en me niet meer laten verleiden om erin mee te gaan. Eerlijk gezegd ben ik ook zo afgeknapt op zijn gedrag van gisteravond dat ik er ook geen behoefte meer aan heb.
Ik had niet eens gedacht aan gewoon negeren. Ik had het idee dat ik hem moest vertellen om nu echt op te houden en dat ik niet meer zou reageren. Of is dat juist weer aanmoediging, omdat ik toch nog contact met hem opneem dan?
Ik ga het inderdaad gewoon negeren, hopen dat het snel overgaat. Ik snap ook niet dat hij er zo mee bezig is, het is een knappe vent die erg veel aandacht krijgt, hij kan makkelijk iemand anders krijgen.
Iemand in mijn omgeving op de hoogte brengen.. een paar vriendinnen weten dat het over is, maar niet van de rare situatie die er nu ontstaan is. Vind het ook best moeilijk om alles te vertellen, ik ben nogal dom geweest in deze en ik denk dat ze dat niet van mij zouden verwachten.
vrijdag 28 mei 2010 om 12:57
Je bent niet dom geweest, Marla, maar juist heel verstandig. Door uiteindelijk wél gehoor te geven aan de alarmbellen, ook al hoorde je die al een tijdje en had je ze liever genegeerd. Zou het juist aan je vriendinnen vertellen.
Op de een of andere manier oefent dat soort figuren als PT vaak een enorme aantrekkingskracht uit en ik gok zo dat het veel vaker gebeurt dat vrouwen erin meegaan en er dan nauwelijks meer uit komen, dan dat ze op tijd eruit stappen. Je bent juist goed bezig! Mooi ook dat je afknapt op zijn gedrag. Dat zal je helpen niet meer te reageren op hem.
Op de een of andere manier oefent dat soort figuren als PT vaak een enorme aantrekkingskracht uit en ik gok zo dat het veel vaker gebeurt dat vrouwen erin meegaan en er dan nauwelijks meer uit komen, dan dat ze op tijd eruit stappen. Je bent juist goed bezig! Mooi ook dat je afknapt op zijn gedrag. Dat zal je helpen niet meer te reageren op hem.
vrijdag 28 mei 2010 om 13:42
Lieve meid,
Je bent NIET dom geweest. Echt niet, geloof me. Zo mag je ook niet denken, want dan isoleer je jezelf JUIST. Schaam je nergens voor, dat is ZIJN taak indeze. Je was verliefd en zag alles door een roze bril. Dat is normaal en het is velen met jou overkomen en zal nog velen gaan overkomen. En op een dag komt er een ECHT leuke man voorbij en dan zet je die roze bril gewoon weer lekker op je neus en ga je weer genieten.
Ik denk dat je vriendinnen alleen maar blij zullen zijn als je hen in vertrouwen neemt en uiteindelijk zal je dat ook goed doen. Geloof me nou maar. Het kan je ook helpen om de impuls om op hem te reageren, af te laten nemen. In plaats van hem, kun je dan je vriendinnen bellen (of hier schrijven natuurlijk).
Hem gewoon doodzwijgen lijkt me inderdaad het beste. Voor jezelf EN voor hem het duidelijkste signaal dat het wat jou betreft nu klaar is. Negatieve aandacht is ook aandacht. Gun hem dat niet. En nogmaals: als hij contact blijft zoeken, op welke manier dan ook, registreer dat ergens. Wie weet heb je het nog een keer nodig. Dit zeg ik niet om je van streek te maken, maar het lijkt me met dit type man wel het beste. Het is nogal een volhardende weet je nu, dus dek jezelf aan alle kanten in, is mijn oprechte, dringende advies.
Je doet het goed meid, echt waar. Het komt uiteindelijk allemaal heus wel op zijn pootjes terecht voor jou.
Je bent NIET dom geweest. Echt niet, geloof me. Zo mag je ook niet denken, want dan isoleer je jezelf JUIST. Schaam je nergens voor, dat is ZIJN taak indeze. Je was verliefd en zag alles door een roze bril. Dat is normaal en het is velen met jou overkomen en zal nog velen gaan overkomen. En op een dag komt er een ECHT leuke man voorbij en dan zet je die roze bril gewoon weer lekker op je neus en ga je weer genieten.
Ik denk dat je vriendinnen alleen maar blij zullen zijn als je hen in vertrouwen neemt en uiteindelijk zal je dat ook goed doen. Geloof me nou maar. Het kan je ook helpen om de impuls om op hem te reageren, af te laten nemen. In plaats van hem, kun je dan je vriendinnen bellen (of hier schrijven natuurlijk).
Hem gewoon doodzwijgen lijkt me inderdaad het beste. Voor jezelf EN voor hem het duidelijkste signaal dat het wat jou betreft nu klaar is. Negatieve aandacht is ook aandacht. Gun hem dat niet. En nogmaals: als hij contact blijft zoeken, op welke manier dan ook, registreer dat ergens. Wie weet heb je het nog een keer nodig. Dit zeg ik niet om je van streek te maken, maar het lijkt me met dit type man wel het beste. Het is nogal een volhardende weet je nu, dus dek jezelf aan alle kanten in, is mijn oprechte, dringende advies.
Je doet het goed meid, echt waar. Het komt uiteindelijk allemaal heus wel op zijn pootjes terecht voor jou.
anoniem_82004 wijzigde dit bericht op 28-05-2010 13:44
Reden: even aanvulling getypt
Reden: even aanvulling getypt
% gewijzigd
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
zondag 30 mei 2010 om 20:06
Heey Marla....
Ik zag ineens je topic weer en lees nu dat het over is tussen jou en PT?
Ik heb niet alles nagelezen maar wel de grote lijnen en wil je heel veel sterkte wensen. Het blijft moeilijk als iets over is, ook al was je in het begin al wat argwanend wat betreft zijn gedrag.
Ik denk dat het heel verstandig is dat je je gevoel gevolgd hebt.....
Je komt op mij over als een supersterkte meid!
Ik zag ineens je topic weer en lees nu dat het over is tussen jou en PT?
Ik heb niet alles nagelezen maar wel de grote lijnen en wil je heel veel sterkte wensen. Het blijft moeilijk als iets over is, ook al was je in het begin al wat argwanend wat betreft zijn gedrag.
Ik denk dat het heel verstandig is dat je je gevoel gevolgd hebt.....
Je komt op mij over als een supersterkte meid!
zondag 30 mei 2010 om 20:27
zondag 30 mei 2010 om 22:05
Hoi Marla,
Ik wil je heel veel complimenten geven voor hoe je hiermee omgaat. Hoewel hij natuurlijk heel leuk leek in het begin, heel knap, enz., zal hij nooit doorkrijgen hoe hij zich opstelt en wat voor effect dat heeft op iemand anders. Je hoeft dus geen verantwoording naar hem af te leggen dat en waarom je geen contact meer met hem wilt. Zijn karakter zorgt ervoor dat hij als het ware een web om jou heen spint, eerst met een paar draden, je kunt er makkelijk nog uit, er lijkt niks aan de hand, het spinnen van de draden gaat met hele kleine stapjes die je bijna niet door hebt. Maar dan wordt het spinneweb steeds meer bedraad en wordt het steeds lastiger om eruit te komen. Je bevindt je dan in één keer, zonder dat je het eerst door KON hebben, in een vervelende situatie. Het vereist heel veel lef om daar vervolgens uit te stappen. Hoe langer je ermee wacht, hoe moeilijker dat wordt.
Dus als je nu zomaar durft om het ook echt af te kappen, is dat superknap. En helemaal niet stom. Dat jij je stom voelt, heeft te maken met al die kleine stapjes die zijn genomen. Een psychologisch spel waardoor je niet snel uit het web zult stapen. Hij hoeft zelf niet door te hebben dát hij je tot al die stapjes brengt, dat is juist het gevaarlijke. Maar jij hebt het nu wel door, en dat zet je op een voorsprong. Daardoor ben je juist niet dom, maar heel slim. Hij zal het niet snappen, dus uitleg ben je hem niet verschuldigd.
Ik zou adviseren om het contact te verbreken, zijn nummer te wissen, en hier voor jezelf de grens aan te brengen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Je hoeft jezelf bovendien niet te verwijten dat je in deze situatie terecht bent gekomen. Juist door al die kleine stapjes heeft hij ervoor gezorgd dat je je zult schamen om dit aan de buitenwereld te vertellen. Door dit schaamtegevoel blijf je in zijn web, dat is juist de bedoeling. Ook al heeft hij niet bewust door dat hij dit zo veroorzaakt, toch gebeurt dit. Maar jij hoeft je nergens voor te schamen, JUIST NIET!!!! Jij ziet het op tijd, en bent eruit ontsnapt. Je vriendinnen moeten juist trots op je zijn als je ze dit vertelt!! Je zult zien hoe het oplucht als je dit met hen deelt, en hen daarbij betrekt. Ook denk ik dat dan emoties loskomen, die je ook had verstopt door het schaamtegevoel. Jij hoeft je nergens voor te schamen. Zijn gedrag is schaamteloos!! Hij zou zich moeten schamen.
Haha, zo, genoeg gepreek voor op de zondagavond!!
Heel veel sterkte!
Ik wil je heel veel complimenten geven voor hoe je hiermee omgaat. Hoewel hij natuurlijk heel leuk leek in het begin, heel knap, enz., zal hij nooit doorkrijgen hoe hij zich opstelt en wat voor effect dat heeft op iemand anders. Je hoeft dus geen verantwoording naar hem af te leggen dat en waarom je geen contact meer met hem wilt. Zijn karakter zorgt ervoor dat hij als het ware een web om jou heen spint, eerst met een paar draden, je kunt er makkelijk nog uit, er lijkt niks aan de hand, het spinnen van de draden gaat met hele kleine stapjes die je bijna niet door hebt. Maar dan wordt het spinneweb steeds meer bedraad en wordt het steeds lastiger om eruit te komen. Je bevindt je dan in één keer, zonder dat je het eerst door KON hebben, in een vervelende situatie. Het vereist heel veel lef om daar vervolgens uit te stappen. Hoe langer je ermee wacht, hoe moeilijker dat wordt.
Dus als je nu zomaar durft om het ook echt af te kappen, is dat superknap. En helemaal niet stom. Dat jij je stom voelt, heeft te maken met al die kleine stapjes die zijn genomen. Een psychologisch spel waardoor je niet snel uit het web zult stapen. Hij hoeft zelf niet door te hebben dát hij je tot al die stapjes brengt, dat is juist het gevaarlijke. Maar jij hebt het nu wel door, en dat zet je op een voorsprong. Daardoor ben je juist niet dom, maar heel slim. Hij zal het niet snappen, dus uitleg ben je hem niet verschuldigd.
Ik zou adviseren om het contact te verbreken, zijn nummer te wissen, en hier voor jezelf de grens aan te brengen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Je hoeft jezelf bovendien niet te verwijten dat je in deze situatie terecht bent gekomen. Juist door al die kleine stapjes heeft hij ervoor gezorgd dat je je zult schamen om dit aan de buitenwereld te vertellen. Door dit schaamtegevoel blijf je in zijn web, dat is juist de bedoeling. Ook al heeft hij niet bewust door dat hij dit zo veroorzaakt, toch gebeurt dit. Maar jij hoeft je nergens voor te schamen, JUIST NIET!!!! Jij ziet het op tijd, en bent eruit ontsnapt. Je vriendinnen moeten juist trots op je zijn als je ze dit vertelt!! Je zult zien hoe het oplucht als je dit met hen deelt, en hen daarbij betrekt. Ook denk ik dat dan emoties loskomen, die je ook had verstopt door het schaamtegevoel. Jij hoeft je nergens voor te schamen. Zijn gedrag is schaamteloos!! Hij zou zich moeten schamen.
Haha, zo, genoeg gepreek voor op de zondagavond!!
Heel veel sterkte!
maandag 31 mei 2010 om 15:28
Hee Marla, wat een rotsituatie zeg! Maar ik sluit me aan bij de voorgaande schrijfsters: dit ligt niet aan jou, maar aan hem. Hij gaat echt te ver door je vast te pakken en te intimideren, en alleen sorry zeggen achteraf is niet genoeg. Zie dit dus als een bevestiging dat het een goede keuze was om uit deze relatie te stappen, en vanaf nu gewoon negeren. Niet reageren op zijn smsjes, niet bellen, niet afspreken.
Maar het betekent zeker niet dat jij dom bent geweest. Je was verliefd en dat vertekent je beeld. Vanaf het begin heb je wel wat signalen gezien, maar dat is toch moeilijk te beoordelen. Het was een goede keuze om te stoppen en een normale man accepteert dat. Jij hebt niets om je voor te schamen, dus vertel dit vooral aan vriendinnen. Hopelijk begrijpt PT de boodschap, maar het klinkt toch alsof het fijn is als er anderen op de hoogte zijn...
Heel veel sterkte, en we blijven nog steeds graag meelezen zoals je merkt.
Maar het betekent zeker niet dat jij dom bent geweest. Je was verliefd en dat vertekent je beeld. Vanaf het begin heb je wel wat signalen gezien, maar dat is toch moeilijk te beoordelen. Het was een goede keuze om te stoppen en een normale man accepteert dat. Jij hebt niets om je voor te schamen, dus vertel dit vooral aan vriendinnen. Hopelijk begrijpt PT de boodschap, maar het klinkt toch alsof het fijn is als er anderen op de hoogte zijn...
Heel veel sterkte, en we blijven nog steeds graag meelezen zoals je merkt.
maandag 31 mei 2010 om 21:35
Wauw wat een mooie woorden krijg ik toch van jullie. Ik vind het zo fijn dat er mensen zijn die de moeite nemen om iemand die ze totaal niet kennen te voorzien van zo veel wijs advies. En ik kan het ook echt goed gebruiken. Ik voel me gesterkt door jullie posts, ik kan mezelf zo verliezen in negatieve gedachten en het is fijn om de mening van een objectieve 'buitenstaander' te horen.
Vanavond heb ik een vriendin op de hoogte gebracht en zij was blij dat ik haar in vertrouwen nam en vond het belangrijk dat iemand ervan weet, voor het geval dat.
Ik probeer dit soort dingen nog steeds te nuanceren, er is immers niks heel ernstigs gebeurd.
Nu heb ik trouwens nog een probleem, veroorzaakt/verbonden hiermee maar misschien niet helemaal toepasselijk voor dit subforum.
Ik ben dus als een malle aangekomen, ook iets waar ik me voor schaam. Ik sportte in de tijd voor het gerommel met PT echt intensief, bijna dagelijks en dat had ik ook wel nodig. Ik ben nogal voluptueus zeg maar en als ik blijf sporten en op mijn eten let is dat wel mooi. Maar de afgelopen weken heb ik me zo verward en gestresst gevoeld dat ik dit suste door heel slecht te eten. Daarbij sportte ik helemaal niet! Ik stortte me op mijn werk en ging daarna thuis helemaal verrot achter de tv hangen.
Dit, afgewisseld met weekenden die vooral in het teken van alcohol en junkfood stonden, zorgt ervoor dat mijn vrouwelijke figuur de spuigaten uit begint te lopen om het maar even zo te zeggen.
En ik neem me dus al 2 weken voor om weer te beginnen, vandaag weer en uiteindelijk zit ik weer hier. Achter de tv, moe van het werken en mijn eerdere gesprek met m'n vriendin.
Ik vind het zo erg dat ik eindelijk goed bezig was en dat helemaal heb verpest, zonde!
Nouja ik weet eigenlijk niet wat ik vraag, misschien iemand die tips heeft?
Al weet ik de belangrijkste tip zelf wel: stoppen met het zelfmedelijden en troostvreten en gewoon gaan!
Vanavond heb ik een vriendin op de hoogte gebracht en zij was blij dat ik haar in vertrouwen nam en vond het belangrijk dat iemand ervan weet, voor het geval dat.
Ik probeer dit soort dingen nog steeds te nuanceren, er is immers niks heel ernstigs gebeurd.
Nu heb ik trouwens nog een probleem, veroorzaakt/verbonden hiermee maar misschien niet helemaal toepasselijk voor dit subforum.
Ik ben dus als een malle aangekomen, ook iets waar ik me voor schaam. Ik sportte in de tijd voor het gerommel met PT echt intensief, bijna dagelijks en dat had ik ook wel nodig. Ik ben nogal voluptueus zeg maar en als ik blijf sporten en op mijn eten let is dat wel mooi. Maar de afgelopen weken heb ik me zo verward en gestresst gevoeld dat ik dit suste door heel slecht te eten. Daarbij sportte ik helemaal niet! Ik stortte me op mijn werk en ging daarna thuis helemaal verrot achter de tv hangen.
Dit, afgewisseld met weekenden die vooral in het teken van alcohol en junkfood stonden, zorgt ervoor dat mijn vrouwelijke figuur de spuigaten uit begint te lopen om het maar even zo te zeggen.
En ik neem me dus al 2 weken voor om weer te beginnen, vandaag weer en uiteindelijk zit ik weer hier. Achter de tv, moe van het werken en mijn eerdere gesprek met m'n vriendin.
Ik vind het zo erg dat ik eindelijk goed bezig was en dat helemaal heb verpest, zonde!
Nouja ik weet eigenlijk niet wat ik vraag, misschien iemand die tips heeft?
Al weet ik de belangrijkste tip zelf wel: stoppen met het zelfmedelijden en troostvreten en gewoon gaan!
maandag 31 mei 2010 om 22:42
Eerst even tien punten voor het feit dat het je lukt hem te negeren! Ik vind het nogal meevallen met je zelfmedelijden hoor! Best heftig, dit allemaal in een korte periode. Die kilo's die eraan gekomen zijn zullen in de ogen van anderen ook wel meevallen toch? Maar ik snap je probleem. Kun je je er überhaupt niet toe zetten te gaan sporten of wil je hem niet tegen komen? Ik zou ook absoluut geen zin hebben om daar te gaan sporten na de ontmoeting op het feest. Hoe lang loopt je abonnement daar nog?!
dinsdag 1 juni 2010 om 06:54
Jouw motivatie om niet te gaan sporten, ligt op een heel begrijpelijk vlak. Is het echt geen optie om naar een andere sportschool te gaan? Er zijn tegenwoordig heel veel sportscholen met een overname-service als het om abonnementen gaat. Dit doen ze om de concurrentie te vergroten, omdat het jou als klant makkelijker maakt om over te stappen. En hey, als die sportschool iets verder weg ligt... ga je fietsen. Heb je je eerste beweging al gehad
Het sporten kan ook een mooie uitlaatklep voor je zijn. Toen mijn ex mijn ex werd, was ik ineens dol op de lessen waar een boksbal in voorkwam en zie mij nu: inmiddels heb ik alweer een paar jaar een heerlijke relatie.
Oh en top joh, dat je een vriendin in vertrouwen hebt genomen. Zie je nou dat ze alleen maar blij was dat je het verteld had? En zo zal het met je andere vriendinnen vast ook zijn. Maar in ieder geval eentje weet het nu en dat is een mooie stap meid! Goed gedaan!
Het sporten kan ook een mooie uitlaatklep voor je zijn. Toen mijn ex mijn ex werd, was ik ineens dol op de lessen waar een boksbal in voorkwam en zie mij nu: inmiddels heb ik alweer een paar jaar een heerlijke relatie.
Oh en top joh, dat je een vriendin in vertrouwen hebt genomen. Zie je nou dat ze alleen maar blij was dat je het verteld had? En zo zal het met je andere vriendinnen vast ook zijn. Maar in ieder geval eentje weet het nu en dat is een mooie stap meid! Goed gedaan!
anoniem_82004 wijzigde dit bericht op 10-06-2010 13:51
Reden: stukje weggehaald i.v.m. gebleken herkenbaarheid. Sorry!
Reden: stukje weggehaald i.v.m. gebleken herkenbaarheid. Sorry!
% gewijzigd
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
dinsdag 1 juni 2010 om 22:07
Marla, voorkom zoveel mogelijk dat je je frustraties probeert weg te 'eten'. Ga i.p.v eten gewoon sporten. Uit je frustraties bijvoorbeeld met Zumba o.i.d.
Maar doe iets om P.T te vergeten.
En idd, de meeste sportscholen hebben idd een overnameservice.
Maar doe iets om P.T te vergeten.
En idd, de meeste sportscholen hebben idd een overnameservice.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
woensdag 2 juni 2010 om 18:31
MS, compliment voor je standvastigheid. Heel sterk van je.
Ik heb geen idee hoe het gaat met sportschool-abonnementen, maar ik zie hier al iets staan over overname-service. Oh ja, tip. Misschien een goed idee om een boksbal te kopen. Ik heb er eentje in de garage hangen. Zeer goed afreageer-middel!
Ik heb geen idee hoe het gaat met sportschool-abonnementen, maar ik zie hier al iets staan over overname-service. Oh ja, tip. Misschien een goed idee om een boksbal te kopen. Ik heb er eentje in de garage hangen. Zeer goed afreageer-middel!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 2 juni 2010 om 19:31
Marla, nog even terugkomend op een eerdere opmerking. Jij bent niet dom, wist jij veel dat het zo zou lopen in jullie relatie?
Wat betreft het sporten/aankomen, ik zou nu echt op zoek gaan naar een andere sportschool. Deze werkt nu gewoon even niet, PT is daar en je moet hem negeren. En als jij je lekkerder gaat voelen als er een paar kilo's af zijn, dan ga je gewoon lekker sporten in een andere sportschool.
Wat betreft het sporten/aankomen, ik zou nu echt op zoek gaan naar een andere sportschool. Deze werkt nu gewoon even niet, PT is daar en je moet hem negeren. En als jij je lekkerder gaat voelen als er een paar kilo's af zijn, dan ga je gewoon lekker sporten in een andere sportschool.
vrijdag 4 juni 2010 om 14:13
Hup Marla, schop onder je kont Van veel en vet eten word je niet gelukkiger, al is de reactie natuurlijk wel begrijpelijk. Maar het is mooi weer, ga lekker naar buiten voor een wandeling of fietstocht. Eet lekkere lichte salades en fruit ipv junkfood, daar voel je je uiteindelijk veel beter bij. En ik kan me voorstellen dat je je vaste sportschool nu even niet zo ziet zitten, maar misschien kan je toch gaan op momenten dat je weet dat PT er niet is, of zoek inderdaad een andere sportschool, zelfs al is die misschien iets minder fijn. Want op je hoede zijn in je eigen sportschool is ook niet fijn.
Goed dat je het een vriendin verteld hebt, heus niet omdat er allemaal verselijks gaat gebeuren, maar gewoon just in case. Is er geen vriendin die zin heeft om samen te gaan sporten? Als je afspreekt heb je een goede stok achter de deur. En pin je niet vast op een sportschool: je kan ook gaan hardlopen, zwemmen, bij een sportvereniging gaan (waar je misschien wel een leuke nieuwe jongen tegenkomt). Kortom, zelfmedelijden is begrijpelijk, maar blijf er niet in zwelgen. Als je jezelf weer bij elkaar raapt ga je je vanzelf beter voelen, al zal je best nog af en toe een dipje hebben. Kom op hè, hij is het echt niet waard dat je nu van je eigen lichaam gaat balen!
Goed dat je het een vriendin verteld hebt, heus niet omdat er allemaal verselijks gaat gebeuren, maar gewoon just in case. Is er geen vriendin die zin heeft om samen te gaan sporten? Als je afspreekt heb je een goede stok achter de deur. En pin je niet vast op een sportschool: je kan ook gaan hardlopen, zwemmen, bij een sportvereniging gaan (waar je misschien wel een leuke nieuwe jongen tegenkomt). Kortom, zelfmedelijden is begrijpelijk, maar blijf er niet in zwelgen. Als je jezelf weer bij elkaar raapt ga je je vanzelf beter voelen, al zal je best nog af en toe een dipje hebben. Kom op hè, hij is het echt niet waard dat je nu van je eigen lichaam gaat balen!
zondag 6 juni 2010 om 22:07
Ik ben ondertussen weer naar de sportschool geweest, door het sporten voelde ik me echt lekker maar inderdaad, ik voelde me daar niet op mijn gemak. Steeds aan het rondkijken of hij niet toch binnen zou komen. En natuurlijk vroeg ik me ook af wat hij eventueel aan zijn collega's erover zou hebben verteld en wat die nu allemaal denken. Kortom, geen relaxte sfeer. Ik heb na het sporten dan ook maar opgezegd. Morgen ga ik bij die andere sportschool langs om eens rond te kijken en met het lekkere weer ben ik inderdaad lekker gaan rolschaatsen (hou niet van hardlopen ).
En inderdaad, ik voel me steeds beter in mijn vel zitten! Ik krijg nog steeds wel eens smsjes van hem, meestal iets in de trant van: hoe gaat het? met mij goed/slecht/vreselijk want...
Ik reageer nog steeds niet en nog steeds voel ik me daar een beetje raar bij, ik vind het zo onbeleefd eigenlijk om een verder normaal smsje volledig te negeren. Maar ik weet waar ik het voor doe, zodat het smsen eindelijk stopt. Elke keer als ik in de verleiding kom om te antwoorden denk ik aan die enge ontmoeting bij dat feest. En lees ik nog vaak de wijze woorden in dit topic door
En inderdaad, ik voel me steeds beter in mijn vel zitten! Ik krijg nog steeds wel eens smsjes van hem, meestal iets in de trant van: hoe gaat het? met mij goed/slecht/vreselijk want...
Ik reageer nog steeds niet en nog steeds voel ik me daar een beetje raar bij, ik vind het zo onbeleefd eigenlijk om een verder normaal smsje volledig te negeren. Maar ik weet waar ik het voor doe, zodat het smsen eindelijk stopt. Elke keer als ik in de verleiding kom om te antwoorden denk ik aan die enge ontmoeting bij dat feest. En lees ik nog vaak de wijze woorden in dit topic door
