Relatie zit er nu niet, wat nu te doen?

Ik had dit bericht als reactie geplaatst in een ander topic, maar omdat ik het lullig vind dat het dan ineens over mij gaat (het is niet mijn topic) heb ik besloten mn eigen topic aan te maken. Ik kan namelijk wel wat raad gebruiken. Wat is er aan de hand?:



3 maanden geleden een man ontmoet, veelal contact via mail/ sms (heel veel) en na een tijdje gingen we pas afspreken. Ik kwam net uit een relatie, en toen ik hem tegenkwam was ik totaal niet bezig met een andere man. Ik ben flink gekwetst door mn ex, dus was klaar met mannen. Uiteindelijk vond ik het contact met nieuwe man leuk, en toch afgesproken. En er was aantrekkingskracht, hij was ook helemaal weg van me. Maar naarmate we verder gingen met het contact kwamen er discussies, gezeik en zelfs al een ruzie. Dit had te maken met het feit dat hij dingen in mij triggerde die me aan mn ex deden denken..hij deed en zei bijvoorbeeld dingen die mijn ex ook zo deed, waardoor er bij mij boosheid en verdriet weer bovenkwam. Daardoor reageerde ik niet goed op nieuwe man, ik was snel teleurgesteld in hem, kon fel reageren terwijl dat helemaal niet mijn bedoeling was. Het leek vanzelf te gaan. We kwamen in een cirkel...door mijn gedrag reageerde hij weer verkeerd op mij waardoor ik me weer meer geen storen aan hem, en zo kwamen we in een cirkel van discussies, irritaties enz. Zaten ook leuke momenten tussen hoor, maar die cirkel kwamen we niet uit.



Paar dagen geleden goed gesprek gehad. Afgesproken om de druk en verwachtingen weg te halen..geen relatie, maar gewoon ontspannen met elkaar omgaan. Er viel een last van mn schouders, want nu weet ik wel dat de timing totaal niet goed was. Ik leerde hem te vroeg kennen, en hoe leuk ik hem ook vind..mn ex zat/ zit nog in de weg (voornamelijk het gevoel wat ik daaraan over heb gehouden, niet mn ex zelf).

Hij zei ook dat hij me superleuk vind, lief lekker enz...maar dat door alle irritaties en discussies zijn verliefde gevoel is gezakt, zo niet weg want al het gedoe heeft alles overschaduwd. Hij zegt wel gevoelens te hebben voor me, maar een relatie zit er nu niet in, wil hij niet. Door alles wat ik hierboven heb beschreven. Het is niet zo dat ik de enige schuldige ben hierin, zijn we beide!

Nu die druk weg is (want ik was ook veel teveel bezig met 'ik moet dit laten slagen, ik MOET met hem verder) is het relaxter...we hebben zaterdag toen we dit uitgesproken hebben een super leuke avond gehad, zitten lachen, praten, ouwehoeren zoals we dat nog nooit gedaan hadden. Het voelde heel goed, gewoon leuk! Het leek ineens te lukken...we kwamen tot de conclusie dat er nu gewoon geen verwachtingen moeten zijn in de zin van relatie, samen oud worden enz.



Toch vind ik het lastig. Ik ben het ermee eens dat een relatie nu niet werkt, ik moet ook eerst met mezelf aan de slag....maar toen hij zo duidelijk zei geen relatie nu te willen en dat zn verliefdheid weg ging, schrok ik toch wel (ego gekrenkt?). Ik baal er ook van dat het zo gegaan is, want we vinden elkaar zeker echt leuk, dus ik zie ook wel dat ik aandeel heb in al het gedoe en dat vind ik jammer.

Ik had zoiets van, oke geen relatie..dan sluiten we het af! Ik heb namelijk nog gevoel, dus geheel vriendschappelijk vind ik dan toch lastig, hoewel ik hem ook niet 'kwijt' wil.



Hij gaf direct aan contact te willen houden, dat hij niet wil dat ik uit zn leven verdwijn, met me wil afspreken enz. Maar dat wij eerst moeten proberen om ontspannen met elkaar om te kunnen gaan, zonder druk en verwachtingen. We hadden bijv al eens plannen gemaakt samen naar Parijs te gaan, en in de zomer naar Spanje...we zijn toch graag in elkaars gezelschap...hij wil dit nog steeds doen. Wil aankomende week concreet plannen maken met me. Ik vind het leuk, maar weet niet wat ik moet doen! Ik ben bang dat als ik doorga met 'daten' (wat allemaal vanuit zijn initiatief komt) dat ik echt verliefd wordt. Ik ben steeds alles van ons gesprek aan het analyseren, en ik begrijp niet waarom hij nog graag al die dingen met mij wil doen terwijl een relatie er nu niet in zit?

BTW we hebben geen sex, wel keer gehad, maar daar draait het hier helemaal niet om. Hij is ook echt niet daar op uit!



Zal ik doorgaan met afspreken, omdat we elkaar beide leuk vinden, das duidelijk..maar hou ik mezelf dan niet voor de gek?

Aan de andere kant, ik weet hoe gek hij met me was in het begin...en ik weet ook dat alle irriaties en gedoe onze verliefdheid heeft overschaduwd. Hoop ik misschien dat die gevoelens sterker worden weer, tegen beter weten in?

Ik denk soms: als hij niets van me wil dan kapt hij toch alles af? Maar hij zegt me echt leuk te vinden, nog graag te willen afspreken, ik heb heel sterk het gevoel dat er bij hem toch ook nog wel gevoel zit, maar dat de timing nu niet goed is....die timing is voor mij ook idd verkeerd, maar ik vraag me af of het gevoel bij hem weer terug kan komen, en of ik dan juist moet afspreken of dat ik afstand moet nemen en stoppen met alles?

We hebben nu contact, maar veel minder dan eerder...dat is ook prima, die afstand hebben we ook even nodig denk ik, maar vind het stieken ook jammer. Ik wil misschien te graag...



Sorry voor het wellicht warrige verhaal, maar zo is het momenteel ook even in mn hoofd.

Kunnen jullie me zinnige tips geven? Ik wordt beetje gek van het gemaal in mn hoofd.



Alvast bedankt!

Ik vind het leuk om 'te spelen' met hem, het daten vond ik ook erg leuk. Was graag in zijn gezelschap, en zijn aandacht deed me ook goed.

Ik kan best afstand nemen, ik denk dat ik nu ook wel moet toch? Ik ben inderdaad wel gefocussed op hem, want aan de ene kant wil ik hem zo graag! Waarom ik afstand nemen dan toch moeilijk vind is omdat ik bang ben als ik er niet ''bovenop blijf zitten'' dat hij me vergeet en een ander tegenkomt.

Er is echt wel iets tussen ons, en gezien het feit dat hij me niet uit zn leven wil en wil afspreken enz denk ik dat hij me wel echt leuk vind.

Ik ben zo bang om aan het lijntje gehouden te worden...ene keer denk ik afstand en stoppen, maar tegelijkertijd wil ik hem ook niet uit mn leven.

bedankt voor jullie reacties.

Ons contact was in het begin heel veel via sms ja, niet slim natuurlijk..maar het was op dat moment erg leuk. Maar...idd heeft dat een groot aandeel gehad in onze misvattingen, irriaties en vooral aannames. Ik denk dat we toen al beide een verkeerd beeld kregen van elkaar, waardoor het allemaal zo geforceerd werd en niet ontspannen.

Daarentegen hebben we hele leuke dates gehad, dus het is niet zo dat het allemaal niks was.



Ik ben wel over mn ex heen, maar hij heeft me echt pijn gedaan wat ik nooit heb zien aankomen, daardoor ben ik snel achterdochtig, en twijfel ik snel aan een man nu....ligt helemaal in mezelf dat weet ik!



Wat ik nu zo moeilijk vind....ik voel dat er wat is tussen ons, we zijn 2 personen die wel een relatie met elkaar kunnen hebben (door overeenkomsten, karakter, levensvisie enz en daarbij flinke aantrekkingskracht)..het is niet dat ik het zo graag wil, maar het was er echt. Door omstandigheden lukt het dan niet, en das jammer. Wel een teken dat ik aan mezelf moet werken.

Maar wat ik dan zo moeilijk vind, als een man geen interesse in je heeft dan spreekt hij toch niet met je af? En doet hij niet moeite om dingen te plannen met je? Hij gaf zelf ook aan dat de timing niet goed is, maar ik heb altijd een romantisch beeld gehad dat als je de juiste voor elkaar bent dat je dan niet moeilijk doet over vorige relaties of zegt dat je niet toe bent aan een relatie...met de juiste persoon ben je daar toch altijd aan toe?



Ik wil hem dus graag blijven zien, maar ik heb dan de hoop dat het uiteindelijk toch goed komt. Dat kan naief zijn, maar ik weet wel wat er tussen ons was, dat was best heftig en fijn en het feit dat hij niet op sex uit is maar gewoon mij in zn leven wil houden vind ik positief en geeft mij toch het gevoel dat hij het niet aan mij ligt dat hij geen relatie wil nu maar aan alles er omheen, de hele situatie die is ontstaan. Hij blijft ook zeggen me leuk te vinden en gevoel te hebben..maar misschien zie ik het allemaal niet helder momenteel.

quote:Kiekeboow schreef op 31 mei 2010 @ 20:28:

Praat erover met hem.. Leg uit wat je voelt en dat het voor jou moeilijk is om langer met hem om te blijven gaan als er van zijn kant zoiezo geen relatie meer inzit.



Hij zei niet dat een relatie er sowieso niet in zit. Hij zei juist dat de timing niet goed was, maar dat als we ontspannen met elkaar om kunnen gaan dat je dan niet weet hoe het zich ontwikkeld in de toekomst. Hij zei ook dat als ik nu vind dat het nooit meer wat wordt dat we het dan echt moeten afsluiten, maar dat hij dat niet wilde omdat er best nog wel wat mogelijk kan zijn in de toekomst.

Hij smste na dit gesprek ook dat dit misschien wel de oplossing was, eerst maar eens ontspannend met elkaar om kunnen gaan.



Dit is dus de reden dat ik het moeilijk vind om helemaal te kappen, omdat ik voel en uit zijn woorden haal dat hij het toch wel een kans wilt geven, maar met meer tijd...

haha ik ben ook wel een mutsje ja

Maar wat vind jij, toch blijven afspreken? Ik ga niet zitten wachten op hem hoor als een afhankelijk kind, maar ik zou liegen als ik niet hoop dat hij alsnog zwaar verliefd op me wordt als het contact blijft. Hij was zo weg van me, ik geloof niet dat het zo helemaal weg kan zijn.. tenminste dat lijkt me sterk.

Ik hou mezelf voor, als hij niks van me wil dan gaat ie weg! toch?

Dat doet ie niet, hij blijft maar met afstand en even geen relatie, verliefdheid enz. Ik moet dus gewoon doorgaan met mijn leven en het initiatief bij hem laten...onder het mom van 'als hij me echt wil komt ie vanzelf terug?''

oke thanks!

We hebben ook afgesproken om vanaf nu gewoon leuk met elkaar om te gaan, vriendschappelijk...hij zei ook, dan leren we elkaar op een andere manier kennen, niet geforceerd en in die negatieve spiraal, maar ontspannen en gewoon leuk.



Ik hoop dat het werkt. Ik merk dat ik zo op hem gericht ben, want ik wil hem graag en dat ik daardoor hele tijd bezig ben met wat ik moet doen om hem zover te krijgen, idd om iets af te dwingen. Ik ben zo bang dat hij iemand anders tegenkomt waar hij verliefd op wordt zonder het gedoe dat wij hadden.

Kost me veel energie deze situatie, want gaat de hele dag door mn hoofd

quote:wuiles schreef op 31 mei 2010 @ 21:06:

Dit gaat dus niet werken. Hoe langer je jezelf voor de gek houdt, hoe langer het straks weer gaat duren om je leven weer op orde te krijgen. Het is maar waar je zin in hebt.Hoezo hou ik mezelf voor de gek dan?

quote:domnaiefmutsje schreef op 31 mei 2010 @ 21:06:

Als hij iemand anders vindt weet je ook genoeg toch? ja das waar. Maar ik ben een controlfreak, wil alles zelf in de hand houden

quote:wuiles schreef op 31 mei 2010 @ 21:11:

[...]





"omdat ik voel en uit zijn woorden haal dat hij het toch wel een kans wilt geven, maar met meer tijd..."



nou waarom ik dat zeg? Omdat ik het af wilde sluiten, maar hij zegt me niet kwijt te willen, me wil blijven zien, leuke dingen wilt plannen, dus min of meer gewoon daten. Omdat hij zegt dat het zich dan wel kan ontwikkelen, zodra wij niet zo gestressd met elkaar om gaan zoals het tot nu ging.



Trekt een man (of vrouw) niet gewoon definitief de stekker eruit als hij er niks meer in ziet, of als hij mij niet meer leuk zou vinden?

oke ik snap je punt, misschien heb je ook wel gelijk en ben ik gewoon naief.

Ik vind het dan alleen wel raar waarom hij het initiatief neemt om af te spreken, ik doe dat niet want ik neem afstand maar hij blijft pogingen doen om mij te zien en ook echt concrete dingen te plannen.

ja dat zou ook kunnen!

Hij komt vandeweek bij me eten en ik denk dat ik dan alles maar moet zeggen wat ik hier geschreven heb. Dat ik niet alleen leuk gezelschap wil zijn en als hij definitief weet dat het niks meer wordt dan stop ik er helemaal mee.

Ben benieuwd hoe hij erop reageerd..