Kinderen
alle pijlers
Rapley methode, tips en ervaringen
maandag 31 mei 2010 om 09:49
Het werd tijd dat de rapley methode een eigen topic kreeg. Hier kun je ervaringen te delen, hoe gingen de eerste hapjes, nieuwe recepten en reacties van je omgeving. En je vragen stellen en twijfels uitspreken.
Een samenvatting van de Rapley methode:Gill Rapley is de Amerikaans kinder diëtiste die het heeft geintroduceerd. In Nederland heeft Stefan Kleintjes er een duidelijk boek over geschreven.
Biedt een kind van ongeveer zes maanden vast voedsel in stukken aan ter grootte van een babyvuistje. Laat het zelf pakken en in zijn mond stoppen en ontdekken. Blijf Borstvoeding/ melk geven op verzoek. Vanzelf zal de hoeveelheid vaste voeding meer worden.
Een kind kan het beste pas na 6 maanden beginnen met vast voedsel ivm de rijping van de darmen én de ontwikkelingen van het kind zelf.
Een baby van zes maanden kan kauwen en het is logisch om die ontwikkeling te stimuleren en het kind dus geen gepureerd voedsel op een lepeltje te geven. Wanneer het kind zelf mag onderzoeken en experimenteren met eten, zal het in zijn eigen tempo op een meer natuurlijke wijze ontwikkelen. Het eten wordt een gezellige activiteit en geen strijd en kinderen genieten meer van het eten. Door het op tijd leren kauwen en echt kennis nemen van het voedsel (het blijft herkenbaar en niet in een gemengde onduidelijke gepureerde pap) zal het kind andere ontwikkelingen ook makkelijker maken. Oog-hand coordinatie, mondspieren (slikken, praten etc.)
Veel Rapley kinderen worden alles eters, omdat ze zelf hebben mogen bepalen wat ze in hun mond stopten en hebben leren proeven. Dit is echter geen garantie.
Wat wel een garantie is, is dat het een kliederboel wordt! Zeiltjes onder de kinderstoel en een flinke slab (met mouwen) wordt aangeraden.
Meer informatie hierover:
Borstvoeding.com/vast-voedsel
bijvoedingsforum
Kindje op komst/ rapley
Voedselintroductieschema
FAQ's van het bijvoedingsforum
Ten slotte nog dit: Rapley wordt vaak geassiocieerd met borstvoeding omdat er uitgegaan wordt van de meest natuurlijke manier en wat het allerbeste is volgens de WHO. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat als je je kindje geen BV (meer) geeft, je geen Rapley kan doen.
Ik ben benieuwd naar alle verhalen!
Cartoon: www.betje.com
Een samenvatting van de Rapley methode:Gill Rapley is de Amerikaans kinder diëtiste die het heeft geintroduceerd. In Nederland heeft Stefan Kleintjes er een duidelijk boek over geschreven.
Biedt een kind van ongeveer zes maanden vast voedsel in stukken aan ter grootte van een babyvuistje. Laat het zelf pakken en in zijn mond stoppen en ontdekken. Blijf Borstvoeding/ melk geven op verzoek. Vanzelf zal de hoeveelheid vaste voeding meer worden.
Een kind kan het beste pas na 6 maanden beginnen met vast voedsel ivm de rijping van de darmen én de ontwikkelingen van het kind zelf.
Een baby van zes maanden kan kauwen en het is logisch om die ontwikkeling te stimuleren en het kind dus geen gepureerd voedsel op een lepeltje te geven. Wanneer het kind zelf mag onderzoeken en experimenteren met eten, zal het in zijn eigen tempo op een meer natuurlijke wijze ontwikkelen. Het eten wordt een gezellige activiteit en geen strijd en kinderen genieten meer van het eten. Door het op tijd leren kauwen en echt kennis nemen van het voedsel (het blijft herkenbaar en niet in een gemengde onduidelijke gepureerde pap) zal het kind andere ontwikkelingen ook makkelijker maken. Oog-hand coordinatie, mondspieren (slikken, praten etc.)
Veel Rapley kinderen worden alles eters, omdat ze zelf hebben mogen bepalen wat ze in hun mond stopten en hebben leren proeven. Dit is echter geen garantie.
Wat wel een garantie is, is dat het een kliederboel wordt! Zeiltjes onder de kinderstoel en een flinke slab (met mouwen) wordt aangeraden.
Meer informatie hierover:
Borstvoeding.com/vast-voedsel
bijvoedingsforum
Kindje op komst/ rapley
Voedselintroductieschema
FAQ's van het bijvoedingsforum
Ten slotte nog dit: Rapley wordt vaak geassiocieerd met borstvoeding omdat er uitgegaan wordt van de meest natuurlijke manier en wat het allerbeste is volgens de WHO. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat als je je kindje geen BV (meer) geeft, je geen Rapley kan doen.
Ik ben benieuwd naar alle verhalen!
Cartoon: www.betje.com
dinsdag 1 juni 2010 om 10:54
quote:mips schreef op 01 juni 2010 @ 10:41:
[...]
Wat een stoer Letje heb je toch AJ! Dochter doet nog niet aan staan, maar kan nu klappen (met geluid, voorheen mepte ze vaak scheef haha..). *Mips ook trots op Dochter..* (ps ze kan ook zitten en erwten oppakken en deze naar de poes gooien... ok..laatste was misschien toeval... ).
Verbaas me trouwens hoe belachelijk blij twee volwassenen (ik en vriend) kunnen worden als Dochter iets nieuws kan. Bellen nog net niet de NOS voor een daverend nieuwsitem van het 20 uur journaal.
Kan me gelukkig beheersen en bel dan gewoon mijn moeder die dan even heerlijk meegaat in het bejubelen van mijn nageslacht. Daarna landen we weer en zijn we normale gesprekspartners voor anderen...
Idd AJ, stoere Letje!
En wbt nieuwe vaardigheden die je doen opstijgen van trots: Check! Ik moet me soms ook echt beheersen om glimmend van trots mijn (allemaal nog kinderloze) vriendinnen op te bellen om ze op de hoogte te brengen van de nieuwste hoogbegaafde actie van dochter. Die, als ik me toch niet kon beheersen reageren met een 'dus ze kan nu zitten in de kinderstoel......... leuk hoor......maar bel je me daar echt voor wakker op zondagochtend'. Toch onbegrijpelijk dat andere mensen de nieuwste vaardigheden van onze offspring niet zo geweldig en belangrijk lijken te vinden als wij zelf.
(Maar eerlijk gezegd had ik van te voren ook niet kunnen bedenken dat ik jubelend van vreugde mijn moeder, en wie het verder maar horen wil, zou opbellen om het nieuwste kunstje te melden)
[...]
Wat een stoer Letje heb je toch AJ! Dochter doet nog niet aan staan, maar kan nu klappen (met geluid, voorheen mepte ze vaak scheef haha..). *Mips ook trots op Dochter..* (ps ze kan ook zitten en erwten oppakken en deze naar de poes gooien... ok..laatste was misschien toeval... ).
Verbaas me trouwens hoe belachelijk blij twee volwassenen (ik en vriend) kunnen worden als Dochter iets nieuws kan. Bellen nog net niet de NOS voor een daverend nieuwsitem van het 20 uur journaal.
Kan me gelukkig beheersen en bel dan gewoon mijn moeder die dan even heerlijk meegaat in het bejubelen van mijn nageslacht. Daarna landen we weer en zijn we normale gesprekspartners voor anderen...
Idd AJ, stoere Letje!
En wbt nieuwe vaardigheden die je doen opstijgen van trots: Check! Ik moet me soms ook echt beheersen om glimmend van trots mijn (allemaal nog kinderloze) vriendinnen op te bellen om ze op de hoogte te brengen van de nieuwste hoogbegaafde actie van dochter. Die, als ik me toch niet kon beheersen reageren met een 'dus ze kan nu zitten in de kinderstoel......... leuk hoor......maar bel je me daar echt voor wakker op zondagochtend'. Toch onbegrijpelijk dat andere mensen de nieuwste vaardigheden van onze offspring niet zo geweldig en belangrijk lijken te vinden als wij zelf.
(Maar eerlijk gezegd had ik van te voren ook niet kunnen bedenken dat ik jubelend van vreugde mijn moeder, en wie het verder maar horen wil, zou opbellen om het nieuwste kunstje te melden)
dinsdag 1 juni 2010 om 10:59
Klappen! Dat is echt stoer! En die erwtjes, wauw! Dat doet Letje nog niet. Ze kan net zitten (hoewel ik er voor de zekerheid een voedingskussen omheen leg, want ze kukelt nog wel eens om en haar koppie klinkt zo hol op de parketvloer ).
Die trots die ken ik ja Mijn familie woont ver weg, dus mijn dochter heeft inmiddels haar eigen Hyves, waar ik al haar nieuwtjes op broadcast - in beeld en geluid
@Fabindia: 9 weken, da's wel vroeg zeg. Dat lijkt me heel gek. Is alles goed met hem?
Die trots die ken ik ja Mijn familie woont ver weg, dus mijn dochter heeft inmiddels haar eigen Hyves, waar ik al haar nieuwtjes op broadcast - in beeld en geluid
@Fabindia: 9 weken, da's wel vroeg zeg. Dat lijkt me heel gek. Is alles goed met hem?
dinsdag 1 juni 2010 om 11:01
quote:Jorina schreef op 01 juni 2010 @ 10:51:
Wááát AJ!? Is Let bezig met staan!?
Dat kind is 7 maanden!
*sorry voor volledig off-topic, maar viel even van mijn stoel...Nja, nou... Jacob heeft wel valsgespeeld. Let kan zelf staan, maar alleen als we haar voor de spijltjes neerzetten. Ze trekt zich nog niet op hoor, wees gerust!
Wááát AJ!? Is Let bezig met staan!?
Dat kind is 7 maanden!
*sorry voor volledig off-topic, maar viel even van mijn stoel...Nja, nou... Jacob heeft wel valsgespeeld. Let kan zelf staan, maar alleen als we haar voor de spijltjes neerzetten. Ze trekt zich nog niet op hoor, wees gerust!
dinsdag 1 juni 2010 om 11:04
voor Letje en Bloemetje, die al zo grote pasgeborenen
Timanni zit hier nog in de wipper overigens, wat kan op enorm grote tafel. Ik heb een Geuther Champ, en ben nog naastig op zoek naar bijbehorend tuigje en zitverkleiner. En dan nog vind ik 'm erg groot (ik overweeg ook die IKEA stoel alvast te kopen, is erg handig en leuk).
Gisteravond ging er tijdens ons avondeten bijna een heel potje wortelen in. Rapley moet ik nog voor het echt mee beginnen, ik moet dat qua boodschappen beter plannen. Vandaag weer een kdv-dag voor Timanni, met soepstengels en fruitprakken.
Loop ik nu eigenlijk achter qua voeding? Wanneer gaat er voor het eerst een boterham in? Ik heb nog niet het idee dat ie dat al gaat zitten eten.
Timanni zit hier nog in de wipper overigens, wat kan op enorm grote tafel. Ik heb een Geuther Champ, en ben nog naastig op zoek naar bijbehorend tuigje en zitverkleiner. En dan nog vind ik 'm erg groot (ik overweeg ook die IKEA stoel alvast te kopen, is erg handig en leuk).
Gisteravond ging er tijdens ons avondeten bijna een heel potje wortelen in. Rapley moet ik nog voor het echt mee beginnen, ik moet dat qua boodschappen beter plannen. Vandaag weer een kdv-dag voor Timanni, met soepstengels en fruitprakken.
Loop ik nu eigenlijk achter qua voeding? Wanneer gaat er voor het eerst een boterham in? Ik heb nog niet het idee dat ie dat al gaat zitten eten.
dinsdag 1 juni 2010 om 11:10
Ik probeer af en toe boterham, op de dagen dat ik thuis ben. Soms vindt ze het heerlijk, en soms pruttelt ze alles weer uit - geen peil op te trekken. Net als al het andere eten eigenlijk: soms eet ze als een bootwerker, en soms eet ze niks.
Je loopt niet achter hoor. Tenminste, niet op mij, ik doe maar wat. Ik probeer haar nu elke dag minstens twee keer iets vasts te geven en verder zie ik wel. Ze heeft nog 5 maanden om te leren eten, dat lukt vast
Je loopt niet achter hoor. Tenminste, niet op mij, ik doe maar wat. Ik probeer haar nu elke dag minstens twee keer iets vasts te geven en verder zie ik wel. Ze heeft nog 5 maanden om te leren eten, dat lukt vast
dinsdag 1 juni 2010 om 11:14
AJ ja, eerste maand in de couveuse, met hem alles goed gelukkig. En waarin hij nu nog achterloopt haalt hij wel weer in. Eerste rompertje was maatje 40, die bewaar ik goed.
(volledig off topic, maar daarom begint hij dus pas over twee weken met Rapley. dan is hij 7,5 maand maar omgerekend 5,5 dus nog vroeg ook)
Ik doe er soms heel grappig over, maar ben wel in therapie en ook dat gaat goed komen.
We zijn al een heel eind gekomen
(volledig off topic, maar daarom begint hij dus pas over twee weken met Rapley. dan is hij 7,5 maand maar omgerekend 5,5 dus nog vroeg ook)
Ik doe er soms heel grappig over, maar ben wel in therapie en ook dat gaat goed komen.
We zijn al een heel eind gekomen
dinsdag 1 juni 2010 om 11:22
dinsdag 1 juni 2010 om 11:37
Fabindia: Heftig verhaal zeg! Ik kende het al wel een beetje omdat ik al een tijd meelees op het dec topic, aangezien dochter ook van december is. Maar wat een klein mannetje was Ralph, en wat heerlijk dat het nu goed met hem gaat en de bv toch nog gelukt is!
Sterkte met het een plekje geven van die heftige tijd!
Sterkte met het een plekje geven van die heftige tijd!
dinsdag 1 juni 2010 om 12:07
Het hakt er wel in ja, maar gelukkig heb ik een lieve man en familie en vrienden waar ik veel steun aan heb en hoef ik pas in augustus weer naar de bedrijfsarts. En niet onbelangrijk: met het kind gaat het gewoon goed! BV geven is ook voor ons een inhaalslag voor wat we gemist hebben samen. Ik doe mijn best hier goed uit te komen, want ik wil geen overbezorgde moeder worden die de navelstreng maar niet door kan knippen!
Dank voor jullie lieve reacties.
Dank voor jullie lieve reacties.
dinsdag 1 juni 2010 om 13:24
dinsdag 1 juni 2010 om 13:45
quote:Klappen! Dat is echt stoer! En die erwtjes, wauw! Dat doet Letje nog niet. Ze kan net zitten (hoewel ik er voor de zekerheid een voedingskussen omheen leg, want ze kukelt nog wel eens om en haar koppie klinkt zo hol op de parketvloer ).
Hihi, ook ik heb valsgespeeld, Dochter kan zitten maar wel met voedingskussen achter haar. Ook haar bol is hol op plankenvloer...
Doe nu vaak spelletjes waar ze iets buiten haar bereik moet pakken of ik loop/kruip om haar heen. Dan draait ze haar hoofd en kukelt ze soms nog om, maar het gaat steeds beter.
quote:Loop ik nu eigenlijk achter qua voeding? Wanneer gaat er voor het eerst een boterham in?
Volgens mij niet hoor. Komt vanzelf, als hij op zijn 26e nog geen brood eet moet je ff ingrijpen. Dochter eet soms veel brood soms wil ze alleen op een korstje sabbelen. Ben niet zo van de vaste hoeveelheden, zelf heb ik ook niet iedere dag evenveel trek in bepaalde dingen.
Dochter geeft wel aan of ze veel of weinig trek heeft en op welk moment. Maar eigenlijk eet ze altijd wel goed, behalve toen ze ziek was. Maar toen vervingen we brood/avondeten gewoon door melk/papflessen en tussendoor sap ivm uitdrogen.
@fabindia: wat een heftige tijd voor jullie is dat geweest. Fijn dat het nu goed gaat met de kleine. Geniet van de tijd die je nu zo intensief met hem kan samen zijn.
Zo'n rompertje in 40 is echt mini. Mijn CB-arts zei bij Dochter (zwom met mager lijfje in haar maatje 44, gelukkig maar kort in couveuse): alles wat ze groeit en bloeit mag (moet) je jezelf echt voor op de schouder kloppen en dit vooral niet vergeten te doen. Je neigt zo snel naar het jezelf wegcijferen want de baby staat centraal (logisch). Kreeg iedere keer dikke pluim van haar (en de CB verpleegkundige), was echt een opkikker op dat moment. Dus bij deze (van een onbekende forummer): dikke pluim voor jou!
Hihi, ook ik heb valsgespeeld, Dochter kan zitten maar wel met voedingskussen achter haar. Ook haar bol is hol op plankenvloer...
Doe nu vaak spelletjes waar ze iets buiten haar bereik moet pakken of ik loop/kruip om haar heen. Dan draait ze haar hoofd en kukelt ze soms nog om, maar het gaat steeds beter.
quote:Loop ik nu eigenlijk achter qua voeding? Wanneer gaat er voor het eerst een boterham in?
Volgens mij niet hoor. Komt vanzelf, als hij op zijn 26e nog geen brood eet moet je ff ingrijpen. Dochter eet soms veel brood soms wil ze alleen op een korstje sabbelen. Ben niet zo van de vaste hoeveelheden, zelf heb ik ook niet iedere dag evenveel trek in bepaalde dingen.
Dochter geeft wel aan of ze veel of weinig trek heeft en op welk moment. Maar eigenlijk eet ze altijd wel goed, behalve toen ze ziek was. Maar toen vervingen we brood/avondeten gewoon door melk/papflessen en tussendoor sap ivm uitdrogen.
@fabindia: wat een heftige tijd voor jullie is dat geweest. Fijn dat het nu goed gaat met de kleine. Geniet van de tijd die je nu zo intensief met hem kan samen zijn.
Zo'n rompertje in 40 is echt mini. Mijn CB-arts zei bij Dochter (zwom met mager lijfje in haar maatje 44, gelukkig maar kort in couveuse): alles wat ze groeit en bloeit mag (moet) je jezelf echt voor op de schouder kloppen en dit vooral niet vergeten te doen. Je neigt zo snel naar het jezelf wegcijferen want de baby staat centraal (logisch). Kreeg iedere keer dikke pluim van haar (en de CB verpleegkundige), was echt een opkikker op dat moment. Dus bij deze (van een onbekende forummer): dikke pluim voor jou!
dinsdag 1 juni 2010 om 16:09
Och Mips, de jouwe was ook heel vroeg toch? Het lijkt me een enorme schok als je opeens al bevalt. Hoe is het met jouw dochter? Helemaal goed gekomen? En met jouzelf? Ben je er al een beetje overheen?
(Ik denk zelf nog regelmatig aan de bevalling, vooral 's nachts, en dan was mijne nog niet eens zo dramatisch. Hoe moet dat voor jullie wel niet zijn?)
(Ik denk zelf nog regelmatig aan de bevalling, vooral 's nachts, en dan was mijne nog niet eens zo dramatisch. Hoe moet dat voor jullie wel niet zijn?)
dinsdag 1 juni 2010 om 16:30
ja mips ook te vroeg? Dankjewel voor je pluim, ik kan nu pas een beetje snappen dat hij idd groeit van mijn melk, maar ik heb er heel lang niet van kunnen genieten laat staan er trots op kunnen zijn. Je begint meteen met achter de feiten aan lopen.
Toen de artsen zeiden dat hij wel met een groentehapje mocht beginnen was ik weer niet voorbereid. Alles gaat veel te snel dus heb ik dankzij een mail van Stefan Kleintjes en een lange discussie op het bv forum besloten om lekker te wachten.
Hoe was dat bij jou mips?
AJ het was ook een enorme schok. Ik krijg er trauma therapie voor.
Toen de artsen zeiden dat hij wel met een groentehapje mocht beginnen was ik weer niet voorbereid. Alles gaat veel te snel dus heb ik dankzij een mail van Stefan Kleintjes en een lange discussie op het bv forum besloten om lekker te wachten.
Hoe was dat bij jou mips?
AJ het was ook een enorme schok. Ik krijg er trauma therapie voor.
dinsdag 1 juni 2010 om 16:38
quote:AlettaJacobs schreef op 01 juni 2010 @ 16:09:
Och Mips, de jouwe was ook heel vroeg toch? Het lijkt me een enorme schok als je opeens al bevalt. Hoe is het met jouw dochter? Helemaal goed gekomen? En met jouzelf? Ben je er al een beetje overheen?
(Ik denk zelf nog regelmatig aan de bevalling, vooral 's nachts, en dan was mijne nog niet eens zo dramatisch. Hoe moet dat voor jullie wel niet zijn?)
Klopt Alette, Dochter was dysmatuur, > 7 wkn groeiachterstand bij 37 wkn. Bevalling was ingeleid ivm volledig groeistagnatie in laatste maand (<100 gram in 4 weken) dus gelukkig niet onverwacht. Protocol is waar mogelijk te rekken tot 37 weken ivm ontwikkeling longen en hersenen. Was ontzettend blij dat ze haar bij 36-6 hebben gehaald (uiteindelijk toch met spoed KS ivm teruglopende hartslag en fragiliteit-kwetsbaarheid Dochter). Dochter bleek een sterke meid met flinke vecht- en eetlust. Dubbel geluk gehad dat ze werkelijk géén complicaties heeft gehad (nog geen verkoudheid) en goed kon drinken (heb gekolfd, ze was niet sterk genoeg om bij mij te drinken). Verder waren hersenen en longen goed ontwikkeld.
Dochter was een mager klein ding (<3,5 pond) met véél los vel en is nu een heerlijke blozende ronde gezonde baby. In mijn geheugen was ze wel klein maar zat laatst foto's te kijken en toen schrok ik zelf haha. Arm bezoek van ons, en maar zeggen dat ze zo schattig was (eerste week zag ze er nog een beetje gek uit hoor, zie ik ook nu pas ).
vooralsnog lijkt ze er niets aan over te hebben gehouden maar dat weet je later pas zeker. Ze is qua ontwikkeling inmiddels "bij", is wel iets kleiner dan gemiddeld (bij > 9 maanden maat 68).
Met mij gaat alles goed, geniet van ons meisje en vind het 1000x mooier dan ooit gedacht (gatsie, alle clichés kloppen! ). Denk niet dat ik er iets aan heb overgehouden, soms wat emotioneel als ik lees/hoor over bevallingen (daar baal ik dan van, schiet soms al vol als ik een zwangere vrouw zie... ).
Wel sta ik vaak stil bij het feit dat alles zo ontzettend goed is afgelopen, ben ik echt super dankbaar voor
Geen angst voor nieuwe zwangerschap, dan sta ik vanaf dag 1 onder controle bij de gyn (erg fijn idee) en beval in het z'huis (met KS, heb ik gyn al verteld, ze deelde mijn enthousiasme niet haha *Mw. Mips het blijft een fikse buikoperatie hoor - Ja lieve Gyn, maar u kunt het zo goed *
Och Mips, de jouwe was ook heel vroeg toch? Het lijkt me een enorme schok als je opeens al bevalt. Hoe is het met jouw dochter? Helemaal goed gekomen? En met jouzelf? Ben je er al een beetje overheen?
(Ik denk zelf nog regelmatig aan de bevalling, vooral 's nachts, en dan was mijne nog niet eens zo dramatisch. Hoe moet dat voor jullie wel niet zijn?)
Klopt Alette, Dochter was dysmatuur, > 7 wkn groeiachterstand bij 37 wkn. Bevalling was ingeleid ivm volledig groeistagnatie in laatste maand (<100 gram in 4 weken) dus gelukkig niet onverwacht. Protocol is waar mogelijk te rekken tot 37 weken ivm ontwikkeling longen en hersenen. Was ontzettend blij dat ze haar bij 36-6 hebben gehaald (uiteindelijk toch met spoed KS ivm teruglopende hartslag en fragiliteit-kwetsbaarheid Dochter). Dochter bleek een sterke meid met flinke vecht- en eetlust. Dubbel geluk gehad dat ze werkelijk géén complicaties heeft gehad (nog geen verkoudheid) en goed kon drinken (heb gekolfd, ze was niet sterk genoeg om bij mij te drinken). Verder waren hersenen en longen goed ontwikkeld.
Dochter was een mager klein ding (<3,5 pond) met véél los vel en is nu een heerlijke blozende ronde gezonde baby. In mijn geheugen was ze wel klein maar zat laatst foto's te kijken en toen schrok ik zelf haha. Arm bezoek van ons, en maar zeggen dat ze zo schattig was (eerste week zag ze er nog een beetje gek uit hoor, zie ik ook nu pas ).
vooralsnog lijkt ze er niets aan over te hebben gehouden maar dat weet je later pas zeker. Ze is qua ontwikkeling inmiddels "bij", is wel iets kleiner dan gemiddeld (bij > 9 maanden maat 68).
Met mij gaat alles goed, geniet van ons meisje en vind het 1000x mooier dan ooit gedacht (gatsie, alle clichés kloppen! ). Denk niet dat ik er iets aan heb overgehouden, soms wat emotioneel als ik lees/hoor over bevallingen (daar baal ik dan van, schiet soms al vol als ik een zwangere vrouw zie... ).
Wel sta ik vaak stil bij het feit dat alles zo ontzettend goed is afgelopen, ben ik echt super dankbaar voor
Geen angst voor nieuwe zwangerschap, dan sta ik vanaf dag 1 onder controle bij de gyn (erg fijn idee) en beval in het z'huis (met KS, heb ik gyn al verteld, ze deelde mijn enthousiasme niet haha *Mw. Mips het blijft een fikse buikoperatie hoor - Ja lieve Gyn, maar u kunt het zo goed *
dinsdag 1 juni 2010 om 16:50
Het is ook erg heftig Fabindia, goed dat je nu zo'n therapie volgt. Het gaat ook ontzettend snel. We waren voorbereid op aantal weken z'huis, en toen mocht ze veel eerder naar huis.
Doodeng vond ik het, kon alleen maar huilen, durfde haar niet mee naar huis te nemen.
Bij ons viel het (vind ik) uiteindelijk erg mee. Ingrijpend maar wij konden het behappen. Ook omdat we het vanaf 30 weken al min of meer een reël scenario was dat steeds duidelijker werd. Wist 4 weken vooraf dat ik uiterlijk aan het begin van de 37e week mijn baby zou vasthouden.
Hierdoor hebben we goed aan dat idee kunnen wennen.
Denk dat het heel belangrijk is dat je nu de tijd neemt om de eerste periode van stress en hectiek "over te doen" en nu te waarderen (en genieten!) wat je hebt en wat jullie (jij, je vriend en jullie kind) al hebben bereikt. En echt niet vergeten dat je toch allemaal al voor elkaar hebt gekregen!
Vond het fijn dat ik (meer dan vriend) snel het zelfvertrouwen vond om Dochters signalen te "lezen". Waarom huilt ze, waarom is ze niet blij, etc. Niet gewerkt met schema's etc maar vooral op gevoel. Proberen en kijken wat werkt. Ze heeft (itt de adviezen van het CB) een periode iedere avond bij ons op schoot geslapen. Behoefte aan contact? Aan warmte? Geen idee, maar ze sliep heerlijk en was tevreden. In haar wiegje niet. Niet moeilijk over gedaan en na een poosje sliep ze ook goed in de wieg.
Doodeng vond ik het, kon alleen maar huilen, durfde haar niet mee naar huis te nemen.
Bij ons viel het (vind ik) uiteindelijk erg mee. Ingrijpend maar wij konden het behappen. Ook omdat we het vanaf 30 weken al min of meer een reël scenario was dat steeds duidelijker werd. Wist 4 weken vooraf dat ik uiterlijk aan het begin van de 37e week mijn baby zou vasthouden.
Hierdoor hebben we goed aan dat idee kunnen wennen.
Denk dat het heel belangrijk is dat je nu de tijd neemt om de eerste periode van stress en hectiek "over te doen" en nu te waarderen (en genieten!) wat je hebt en wat jullie (jij, je vriend en jullie kind) al hebben bereikt. En echt niet vergeten dat je toch allemaal al voor elkaar hebt gekregen!
Vond het fijn dat ik (meer dan vriend) snel het zelfvertrouwen vond om Dochters signalen te "lezen". Waarom huilt ze, waarom is ze niet blij, etc. Niet gewerkt met schema's etc maar vooral op gevoel. Proberen en kijken wat werkt. Ze heeft (itt de adviezen van het CB) een periode iedere avond bij ons op schoot geslapen. Behoefte aan contact? Aan warmte? Geen idee, maar ze sliep heerlijk en was tevreden. In haar wiegje niet. Niet moeilijk over gedaan en na een poosje sliep ze ook goed in de wieg.
