Kinderen
alle pijlers
Mijn dochter gaat intern.
woensdag 2 juni 2010 om 23:56
donderdag 3 juni 2010 om 00:01
Hey Lichtbron, wat akelig voor jullie.
Ik spreek vanaf de andere kant, mijn moeder heeft ooit deze keuze voor mij gemaakt. Op mijn 16e heeft ze me intern laten plaatsen. Natuurlijk ben ik destijds heel boos geweest maar achteraf is het de beste keuze die ze heeft kunnen maken. Ik heb er heel veel geleerd, ben zelfstandig geworden en ben erg opgeknapt.
Net als jouw dochter woonde ik een stuk verderop. Voor mij is het heel goed geweest om uit de situatie te worden gehaald, weg bij mijn "vrienden" en een nieuwe start te maken.
Sterkte de komende tijd.
Ik spreek vanaf de andere kant, mijn moeder heeft ooit deze keuze voor mij gemaakt. Op mijn 16e heeft ze me intern laten plaatsen. Natuurlijk ben ik destijds heel boos geweest maar achteraf is het de beste keuze die ze heeft kunnen maken. Ik heb er heel veel geleerd, ben zelfstandig geworden en ben erg opgeknapt.
Net als jouw dochter woonde ik een stuk verderop. Voor mij is het heel goed geweest om uit de situatie te worden gehaald, weg bij mijn "vrienden" en een nieuwe start te maken.
Sterkte de komende tijd.
donderdag 3 juni 2010 om 00:10
quote:lichtbron schreef op 03 juni 2010 @ 00:02:
Oh,Banba,Mijn keel zit gewoon dicht van alle emoties..
Met mijn verstand zeg ik dat het gewoon moet,dat er geen andere oplossing is. Maar mijn gevoel..
De school waar ze in september 2009 was begonnen heeft afgelopen vrijdag definitief de deuren gesloten. Zijn amper een kwartiertje binnengeweest.
De school waar we mee bezig waren/zijn is ze afgelopen woensdag anderhalf uur geweest.Ze had het echt naar haar zin gehad. Hadden de afspraak dat ze vandaag weer zou gaan. Maar M. beslloot om thuis te blijven.Ondertussen kreeg ik dinsdag (gisteren dus) dat de organisatie die daar over gaat de plaatsing afwees..
gebeld met de directeur en die gaf aan dat ze hoe dan ook welkom was om mee te draaien,en die kans grijpt ze dus ook weer niet..
De aanvraag van intern gaan is al de deur uit.Het is nu wachten op de goedkeuring.Ach meisie toch. Ik hoop van harte dat zich hier wat forummers melden die je wel wat meer kunnen vertellen. Ik weet uit ervaring dat het heel veel goed kan doen om met iemand te praten die je gevoelens herkent.
Oh,Banba,Mijn keel zit gewoon dicht van alle emoties..
Met mijn verstand zeg ik dat het gewoon moet,dat er geen andere oplossing is. Maar mijn gevoel..
De school waar ze in september 2009 was begonnen heeft afgelopen vrijdag definitief de deuren gesloten. Zijn amper een kwartiertje binnengeweest.
De school waar we mee bezig waren/zijn is ze afgelopen woensdag anderhalf uur geweest.Ze had het echt naar haar zin gehad. Hadden de afspraak dat ze vandaag weer zou gaan. Maar M. beslloot om thuis te blijven.Ondertussen kreeg ik dinsdag (gisteren dus) dat de organisatie die daar over gaat de plaatsing afwees..
gebeld met de directeur en die gaf aan dat ze hoe dan ook welkom was om mee te draaien,en die kans grijpt ze dus ook weer niet..
De aanvraag van intern gaan is al de deur uit.Het is nu wachten op de goedkeuring.Ach meisie toch. Ik hoop van harte dat zich hier wat forummers melden die je wel wat meer kunnen vertellen. Ik weet uit ervaring dat het heel veel goed kan doen om met iemand te praten die je gevoelens herkent.
The time is now
donderdag 3 juni 2010 om 00:10
Ik heb van mijn zestiende tot mijn achttiende in een begeleidwonen traject gezeten. Daarna ben ik op kamers gegaan.
Gelukkig zat ik niet gesloten dus ik mocht naar huis wanneer ik dat wilde. Daarnaast kreeg ik van mijn ouders een mobieltje waarmee ik naar huis kon bellen.
Volgens mij gaat jouw dochter gesloten he? Dat is heel anders als wat ik gedaan heb. Zeker met een gezinsvoogd verandert de situatie nogal.
Gelukkig zat ik niet gesloten dus ik mocht naar huis wanneer ik dat wilde. Daarnaast kreeg ik van mijn ouders een mobieltje waarmee ik naar huis kon bellen.
Volgens mij gaat jouw dochter gesloten he? Dat is heel anders als wat ik gedaan heb. Zeker met een gezinsvoogd verandert de situatie nogal.
donderdag 3 juni 2010 om 00:13
donderdag 3 juni 2010 om 00:18
Noahtb, ik denk dat ik dan hetzelfde gedaan heb als jij, nl. begeleid wonen (kamertraining). Vanaf mijn 15e eerst thuis (groot huis met grote zolder) onder begeleiding van MW en dit ging niet en later vanaf 16 via jeugdzorg in zo'n traject buitenshuis.
Daarom vroeg ik me af wat TO bedoelt met intern gaan. Ik had nl. wel de vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde, alleen woonde ik daar en moest dus ook terug zijn op afgesproken tijden.
Maar geloof niet dat je dat bedoelt? Want het klinkt als een min of meer gesloten setting. Hoe oud is je dochter dan TO? Want er was wel een andere groep in datzelfde huis waar ik gestart ben en dat waren kinderen tot 16 jaar. Maar dat was dus meer een soort gezinsvervangende situatie en had niks met begeleid zelfstandig wonen te maken. Denk dat het voor je gevoel veel uitmaakt dat je misschien nog een erg jonge dochter hebt?
Daarom vroeg ik me af wat TO bedoelt met intern gaan. Ik had nl. wel de vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde, alleen woonde ik daar en moest dus ook terug zijn op afgesproken tijden.
Maar geloof niet dat je dat bedoelt? Want het klinkt als een min of meer gesloten setting. Hoe oud is je dochter dan TO? Want er was wel een andere groep in datzelfde huis waar ik gestart ben en dat waren kinderen tot 16 jaar. Maar dat was dus meer een soort gezinsvervangende situatie en had niks met begeleid zelfstandig wonen te maken. Denk dat het voor je gevoel veel uitmaakt dat je misschien nog een erg jonge dochter hebt?
donderdag 3 juni 2010 om 00:25
Noahtb,jouw posting doet me goed,dat je daar je eindstage hebt gedaan. en dat je er zo positief over bent.Hé zit hier nu een beetje wazig uit mijn ogen te kijken,huilen dus.. maar ja,het is ook niet niks.
Ik had het zo graag anders gewild voor mijn dochter..
Je mag gerust mee blijven posten hoor..
Schouderklopje,M. is veertien. En ze gaat daar gewoon naar school,maar krijgt ook hulp in haar sociale tekortkomingen en haar angsten en zo.
Ik had het zo graag anders gewild voor mijn dochter..
Je mag gerust mee blijven posten hoor..
Schouderklopje,M. is veertien. En ze gaat daar gewoon naar school,maar krijgt ook hulp in haar sociale tekortkomingen en haar angsten en zo.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
donderdag 3 juni 2010 om 00:27
Banba,ik draai hier ook al een tijdje mee op dit forum,en ik heb ondervonden dat hier echt wel meelevende en behulpzame en raadgevende mensen zitten.Ik hoef alleen maar naar mijn topics te kijken. En ik heb er veel aan... En zeggen sommige mensen het is maar internet..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
donderdag 3 juni 2010 om 00:28
Lichtbron, schrijf anders eens al je vragen op die je hebt. Jullie zullen waarschijnlijk een zeer uitgebreid intake gesprek krijgen en ik kan me goed voorstellen dat begeleiding voor de ouders absoluut onderdeel is van de begeleiding aan je dochter. Dus ook de zorgen en je verdriet zou je daar bespreekbaar moeten mogen maken.
Ik hoop dat je toch nog een beetje de slaap te pakken krijgt vannacht en niet teveel blijft malen en huilen.
Ik hoop dat je toch nog een beetje de slaap te pakken krijgt vannacht en niet teveel blijft malen en huilen.
donderdag 3 juni 2010 om 00:30
pfoe lichtbron, dat is nogal wat! Ik heb je topic vorig jaar gevolgd en had gehoopt dat jullie op de goede weg waren met de begeleiding die je toen had. Wat ontzettend K** dat het nu nog niet beter gaat.
Voor wat betreft de gezinsvoogd: ik kan me voorstellen dat dat heel beangstigend is, maar misschien kan het ook fijn zijn om even níet verantwoordelijk te zijn voor de beslissingen. Even níet te hoeven balanceren tussen er voor je dochter zijn en haar dwingen zich aan afspraken te houden. De impopulaire beslissingen worden voor je genomen, misschien geeft dat jou de rust om er gewoon voor haar te zijn op de momenten dat dat kan en dat ze het toelaat.
Kun je je gevoel met iemand delen? Ik neem aan dat de communicatie met haar vader niet dusdanig is dat jullie hier over kunnen praten samen?
Ik ken (gelukkig) de situatie niet, maar wil je wel heel veel sterkte wensen....
Voor wat betreft de gezinsvoogd: ik kan me voorstellen dat dat heel beangstigend is, maar misschien kan het ook fijn zijn om even níet verantwoordelijk te zijn voor de beslissingen. Even níet te hoeven balanceren tussen er voor je dochter zijn en haar dwingen zich aan afspraken te houden. De impopulaire beslissingen worden voor je genomen, misschien geeft dat jou de rust om er gewoon voor haar te zijn op de momenten dat dat kan en dat ze het toelaat.
Kun je je gevoel met iemand delen? Ik neem aan dat de communicatie met haar vader niet dusdanig is dat jullie hier over kunnen praten samen?
Ik ken (gelukkig) de situatie niet, maar wil je wel heel veel sterkte wensen....
donderdag 3 juni 2010 om 00:37
Lika,ik had ook gehoopt dat we op de goede weg zouden zijn,maar helaas..
En in je tweede alinea schrijf jij hetzelfde als de coach zegt tegen mij.
De communicatie met vader is niet om over naar huis te schrijven,we liggen ook in scheiding,die nog wel even kan gaan duren.
Ik heb gelukkig wel personen/vriendinnen waar ik hier over kan praten en ook mijn ouders zijn een grote steun.
En in je tweede alinea schrijf jij hetzelfde als de coach zegt tegen mij.
De communicatie met vader is niet om over naar huis te schrijven,we liggen ook in scheiding,die nog wel even kan gaan duren.
Ik heb gelukkig wel personen/vriendinnen waar ik hier over kan praten en ook mijn ouders zijn een grote steun.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
donderdag 3 juni 2010 om 00:40
Schouderklopje,het zal inderdaad een heel intake-gesprek worden.maar de coach en nog iemand van de stichting MEE zullen daar ook bij zijn.
Ook krijgen we dan een rondleiding.
En vragen opschrijven ga ik zeker doen.. goeie tip.thanks!!
Ook krijgen we dan een rondleiding.
En vragen opschrijven ga ik zeker doen.. goeie tip.thanks!!
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
donderdag 3 juni 2010 om 00:42
donderdag 3 juni 2010 om 01:51
Hai
Reageer ook even van de andere kant
Ben ook uit huis geplaatst op mijn 14e, besloten instelling (met de deuren op slot, psychiatrie) therapie etc.
Gezinsvoogd heb ik ook gehad (meerdere)
Nouja het heeft mij destijds heel erg goed gedaan om een paar maanden ergens anders te wonen.
Ik mocht volgens mij af en toe bellen en 2 keer per week bezoek ontvangen. Alleen in het begin niet zoveel en niet iedereen.
Heel veel sterkte er mee en als je nog vragen hebt die ik misschien kan beantwoorden hoor ik het wel.
Reageer ook even van de andere kant
Ben ook uit huis geplaatst op mijn 14e, besloten instelling (met de deuren op slot, psychiatrie) therapie etc.
Gezinsvoogd heb ik ook gehad (meerdere)
Nouja het heeft mij destijds heel erg goed gedaan om een paar maanden ergens anders te wonen.
Ik mocht volgens mij af en toe bellen en 2 keer per week bezoek ontvangen. Alleen in het begin niet zoveel en niet iedereen.
Heel veel sterkte er mee en als je nog vragen hebt die ik misschien kan beantwoorden hoor ik het wel.
donderdag 3 juni 2010 om 08:11
Beste Lichtbron ,
Het is alweer ruim anderhalf jaar geleden dat A opgenomen werd in een instelling. En wat hebben we er tegenop gezien, wat was de keus moeilijk.
Sinds maandag is hij overigens overgeplaatst naar een instelling dichterbij ons.
Een hele hoop valt of staat met de mensen ( De groepsleiding en eventueel gezinsbegeleiders ) waar je het meest mee te maken hebt.Wij hebben het geluk gehad dat we ons tot nu toe 2x heel erg "thuis" hebben gevoeld. Nu is het weer even aftasten.
A zal nooit meer thuis kunnen wonen , en dat accepteren is soms nog erg moeilijk. Vooral in de weekenden als het goed gegaan is, dan komt er toch een sprankje hoop.
We hebben ook al jaren ( 5 jaar ) een gezinsvoogd, sinds 3 jaar dezelfde, en dat werkt erg prettig. Zij is er voornamelijk om ervoor te zorgen dat A naar de juiste instellingen wordt verwezen, en voor het contact met zijn bio moeder ( Die heeft een contactverbod, dus alle informatie gaat via haar ).
Ook was ze bijv. afgelopen maandag mee om A weg te brengen, zodat ze weet waar hij terecht gekomen is, en om ons te helpen bij de intake.
Er komt zoveel over je heen, dat je ( ik iig ) nogal snel eea vergat te vragen
A mag elk weekend naar huis ( Zaterdag-ochtend tot zondag middag ) en we hebben 2 bel afspraken per week. 1 bel afspraak wordt door opa en oma gedaan, omdat zij en A dat graag willen. ( En wij niet de slechtste zijn )
( Even posten
)
Het is alweer ruim anderhalf jaar geleden dat A opgenomen werd in een instelling. En wat hebben we er tegenop gezien, wat was de keus moeilijk.
Sinds maandag is hij overigens overgeplaatst naar een instelling dichterbij ons.
Een hele hoop valt of staat met de mensen ( De groepsleiding en eventueel gezinsbegeleiders ) waar je het meest mee te maken hebt.Wij hebben het geluk gehad dat we ons tot nu toe 2x heel erg "thuis" hebben gevoeld. Nu is het weer even aftasten.
A zal nooit meer thuis kunnen wonen , en dat accepteren is soms nog erg moeilijk. Vooral in de weekenden als het goed gegaan is, dan komt er toch een sprankje hoop.
We hebben ook al jaren ( 5 jaar ) een gezinsvoogd, sinds 3 jaar dezelfde, en dat werkt erg prettig. Zij is er voornamelijk om ervoor te zorgen dat A naar de juiste instellingen wordt verwezen, en voor het contact met zijn bio moeder ( Die heeft een contactverbod, dus alle informatie gaat via haar ).
Ook was ze bijv. afgelopen maandag mee om A weg te brengen, zodat ze weet waar hij terecht gekomen is, en om ons te helpen bij de intake.
Er komt zoveel over je heen, dat je ( ik iig ) nogal snel eea vergat te vragen
A mag elk weekend naar huis ( Zaterdag-ochtend tot zondag middag ) en we hebben 2 bel afspraken per week. 1 bel afspraak wordt door opa en oma gedaan, omdat zij en A dat graag willen. ( En wij niet de slechtste zijn )
( Even posten
)
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 3 juni 2010 om 08:13
Mijn zoon van 11 zit op dit moment in een kinderkliniek, maar komt wel ieder weekend thuis. Hij is daar geplaatst op mijn eigen verzoek en ik heb er vanaf dag 1 'vrede' mee, sterker nog, ik vind het heerlijk dat hij door de week niet thuis is. Hier geen gezinsvoogd o.i.d., dat lijkt me namelijk wel heel lastig.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
