Relaties
alle pijlers
Pardon, ik doe niets??
zaterdag 5 juni 2010 om 01:51
Hi lezers!
Terwijl ik "hallo lezers": typ, weet ik al welke reacties er komen. Maar toch, misschien leden die met hetzelfde probleem zitten?
Ik ben een Wo studente, 23 jaar en ik heb een dochter van 19,5 maand. Ik heb een voltijd studie, mijn dochter, autorijles, vrijwilligerswerk ( wat ik niet kan en wil laten vallen omdat het iets is waar ik verder in wil, dat is voor mij toch al moeilijk met een dochter qua flexibiliteit) Ik heb een baantje op zaterdag en de komende vakantie, het huishouden en alle administratieve rompslomp.
En je raad het al..volgens mijn vriend doe ik niets. Hij werkt heel hard in een magazijn, er is al een tijd een functie als salesmanager beloofd aan hem.Hij heeft echt capaciteiten maar gewoon geen tijd/ fut om een studie erbij te volgen. Per 1 juli krijgt hij die functie trouwens wel ( zeggen ze, omdat ze nog steeds geen vervanging voor hem hebben )
Maar dat is het allemaal niet; Vooral qua financien. Het blijft erop terug komen dat ik zo weinig inbreng (Dat is niet weinig, 800 stufi +lening) en 230 baantje
Maar daar gaat het weer niet om. Ik weet het, warrige OP, ik ben ook super moe:)
Ik vraag me af hoe andere studerende moeders het regelen qua finacien met een werkende partner?
Terwijl ik "hallo lezers": typ, weet ik al welke reacties er komen. Maar toch, misschien leden die met hetzelfde probleem zitten?
Ik ben een Wo studente, 23 jaar en ik heb een dochter van 19,5 maand. Ik heb een voltijd studie, mijn dochter, autorijles, vrijwilligerswerk ( wat ik niet kan en wil laten vallen omdat het iets is waar ik verder in wil, dat is voor mij toch al moeilijk met een dochter qua flexibiliteit) Ik heb een baantje op zaterdag en de komende vakantie, het huishouden en alle administratieve rompslomp.
En je raad het al..volgens mijn vriend doe ik niets. Hij werkt heel hard in een magazijn, er is al een tijd een functie als salesmanager beloofd aan hem.Hij heeft echt capaciteiten maar gewoon geen tijd/ fut om een studie erbij te volgen. Per 1 juli krijgt hij die functie trouwens wel ( zeggen ze, omdat ze nog steeds geen vervanging voor hem hebben )
Maar dat is het allemaal niet; Vooral qua financien. Het blijft erop terug komen dat ik zo weinig inbreng (Dat is niet weinig, 800 stufi +lening) en 230 baantje
Maar daar gaat het weer niet om. Ik weet het, warrige OP, ik ben ook super moe:)
Ik vraag me af hoe andere studerende moeders het regelen qua finacien met een werkende partner?
zaterdag 5 juni 2010 om 09:51
quote:Sagrera schreef op 05 juni 2010 @ 09:28:
Wat is precies jullie probleem met betrekking tot de financien? Het lijkt mij dat jullie samen toch een behoorlijk inkomen hebben voor een gezin met 1 kind, zelfs als jij een gedeelte van die 1000 euro kwijt bent aan boeken (maar dat kun je zo duur maken als je zelf wilt). Daarbij was je anders mogelijk ook part-time gaan werken i.v.m KDV. Zou je vriend echt willen dat jij kapt met je opleiding zodat jullie evenredig veel geld inbrengen? Lijkt me vervelend.Wat mij betreft hangt dat af van de afspraken die zijn gemaakt. Ik zie niet in waarom een gezonde volwassene minder dan de helft van de gezamenlijke kosten zou financieren. Studie is belangrijk maar niet heilig.
Wat is precies jullie probleem met betrekking tot de financien? Het lijkt mij dat jullie samen toch een behoorlijk inkomen hebben voor een gezin met 1 kind, zelfs als jij een gedeelte van die 1000 euro kwijt bent aan boeken (maar dat kun je zo duur maken als je zelf wilt). Daarbij was je anders mogelijk ook part-time gaan werken i.v.m KDV. Zou je vriend echt willen dat jij kapt met je opleiding zodat jullie evenredig veel geld inbrengen? Lijkt me vervelend.Wat mij betreft hangt dat af van de afspraken die zijn gemaakt. Ik zie niet in waarom een gezonde volwassene minder dan de helft van de gezamenlijke kosten zou financieren. Studie is belangrijk maar niet heilig.
zaterdag 5 juni 2010 om 09:57
Draai het eens om. Misschien gek hoor, maar toen ik las dat je vriend in een magazijn werkte dacht ik, dat is zo anders dat hij misschien wel wil horen van jou dat hij heel hard werkt. Soms mopperen mensen op hun dierbaren, en is dat een projectie van hun eigen twijfels etc. Je zegt dat je vriend niet onzeker is maar juist arrogant. Die twee liggen niet veel uit elkaar. Arrogantie kan heel goed met onzekerheid te maken hebben.
zaterdag 5 juni 2010 om 10:12
quote:wuiles schreef op 05 juni 2010 @ 09:13:
Welke afspraken hebben jullie gemaakt voordat het kind op de wereld werd gezet? Hebben jullie toen afgesproken dat jij minder dan de helft aan inkomen zou brengen en, in verband met studie-uitgaven, meer dan de helft zou uitgeven? Hebben jullie samen afgesproken dat je na deze studie nog de RAIO opleiding gaat doen en weet jouw vriend dat deze jaren gaat duren?
Dat is een hele goede vraag, Wuiles. Ik heb nl. min of meer hetzelfde meegemaakt. Ex en ik werkten fulltime en ik ging na de bevalling van Muizelientje parttime werken (3 dgn). Dat hadden we afgesproken. Ik kreeg toen de kans om via mijn werk een HBO opleiding te doen, waarmee ik op termijn ook thuis kon werken (vertaler). Toen bleek al dat Muizelientje veel aandacht nodig had (maar pas veel later bleek dat ze autisme heeft) en 'leek' het dus ideaal: ik was al een deel thuis en kon werken aan een baan die mij op termijn thuis kon houden en een eigen bedrijf kon laten starten wat ik zelf kon inrichten qua tijd, zodat ik alle doktersbezoeken erom heen kon draaien. Toch kwamen er toen al scheurtjes. Ondanks die 'afspraken' was de realiteit toch anders: de studie en combi van zorgen voor kind maakte dat ik niet alles kon doen in het huishouden, maar ook een beroep moest doen op man, mede ook omdat we een auto-ongeluk hebben gehad, enkele jaren geleden, waardoor ik een whiplash in mijn nek had. Ik kan (en kon) geen zware dingen doen. Dus bijv. stofzuigen of ramen lappen. Het gevolg: de scheuren werden groter: man ergerde zich dat ik 'niets deed' en 'op mijn krent met een boekje zat' en ik ergerde mij dat ik 'me suf rende voor het kind' en 'hij mij niet steunde in de opleiding'.
Afijn goed gesprek gehad. En na de HBO zou ik naar de WO gaan omdat ik toch ook wel deels in loondienst wilde blijven. Ik zou dan docent worden. (Ben ik ook, inmiddels). Dat was het begin van het einde, omdat de situatie ondanks dat gesprek eigenlijk niet veranderde, en zelfs erger werd omdat ik nu qua niveau boven man ging uitstijgen. Hoewel er altijd meerdere redenen zijn om te gaan scheiden, is dit wel een van grootste redenen bij ons geweest.
Met andere woorden: zelfs afspraken kunnen in de praktijk wel niet haalbaar zijn, al zien ze er nog zo goed uit. Patricia, ik denk dat ik jouw situatie wel herken. Jij bent hard aan het werk, want je wilt graag RAIO doen en ik denk dat je dat ook moet doen. Je hebt weliswaar een jong kindje, maar over 5 jaar, of 10 jaar, pak je dit niet meer zo gemakkelijk op.
Ik denk dat jouw vriend het moeilijk vind dat je hard werkt en studeert, en daarmee dus niet alleen een hogere opleiding hebt, maar straks ook een beter betaalde baan hebt. Het is nu eenmaal nog altijd zo dat een man het moeilijk vind om te accepteren dat zijn vrouw hem voorbij streeft. Mijn ex riep altijd: graag, want dan kan ik op mijn lauweren zitten, maar in werkelijkheid vond hij het verschrikkelijk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je naar de kern gaat: is het wel het huishouden, of zit er meer achter? Ik vermoed nl. het laatste.
Welke afspraken hebben jullie gemaakt voordat het kind op de wereld werd gezet? Hebben jullie toen afgesproken dat jij minder dan de helft aan inkomen zou brengen en, in verband met studie-uitgaven, meer dan de helft zou uitgeven? Hebben jullie samen afgesproken dat je na deze studie nog de RAIO opleiding gaat doen en weet jouw vriend dat deze jaren gaat duren?
Dat is een hele goede vraag, Wuiles. Ik heb nl. min of meer hetzelfde meegemaakt. Ex en ik werkten fulltime en ik ging na de bevalling van Muizelientje parttime werken (3 dgn). Dat hadden we afgesproken. Ik kreeg toen de kans om via mijn werk een HBO opleiding te doen, waarmee ik op termijn ook thuis kon werken (vertaler). Toen bleek al dat Muizelientje veel aandacht nodig had (maar pas veel later bleek dat ze autisme heeft) en 'leek' het dus ideaal: ik was al een deel thuis en kon werken aan een baan die mij op termijn thuis kon houden en een eigen bedrijf kon laten starten wat ik zelf kon inrichten qua tijd, zodat ik alle doktersbezoeken erom heen kon draaien. Toch kwamen er toen al scheurtjes. Ondanks die 'afspraken' was de realiteit toch anders: de studie en combi van zorgen voor kind maakte dat ik niet alles kon doen in het huishouden, maar ook een beroep moest doen op man, mede ook omdat we een auto-ongeluk hebben gehad, enkele jaren geleden, waardoor ik een whiplash in mijn nek had. Ik kan (en kon) geen zware dingen doen. Dus bijv. stofzuigen of ramen lappen. Het gevolg: de scheuren werden groter: man ergerde zich dat ik 'niets deed' en 'op mijn krent met een boekje zat' en ik ergerde mij dat ik 'me suf rende voor het kind' en 'hij mij niet steunde in de opleiding'.
Afijn goed gesprek gehad. En na de HBO zou ik naar de WO gaan omdat ik toch ook wel deels in loondienst wilde blijven. Ik zou dan docent worden. (Ben ik ook, inmiddels). Dat was het begin van het einde, omdat de situatie ondanks dat gesprek eigenlijk niet veranderde, en zelfs erger werd omdat ik nu qua niveau boven man ging uitstijgen. Hoewel er altijd meerdere redenen zijn om te gaan scheiden, is dit wel een van grootste redenen bij ons geweest.
Met andere woorden: zelfs afspraken kunnen in de praktijk wel niet haalbaar zijn, al zien ze er nog zo goed uit. Patricia, ik denk dat ik jouw situatie wel herken. Jij bent hard aan het werk, want je wilt graag RAIO doen en ik denk dat je dat ook moet doen. Je hebt weliswaar een jong kindje, maar over 5 jaar, of 10 jaar, pak je dit niet meer zo gemakkelijk op.
Ik denk dat jouw vriend het moeilijk vind dat je hard werkt en studeert, en daarmee dus niet alleen een hogere opleiding hebt, maar straks ook een beter betaalde baan hebt. Het is nu eenmaal nog altijd zo dat een man het moeilijk vind om te accepteren dat zijn vrouw hem voorbij streeft. Mijn ex riep altijd: graag, want dan kan ik op mijn lauweren zitten, maar in werkelijkheid vond hij het verschrikkelijk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je naar de kern gaat: is het wel het huishouden, of zit er meer achter? Ik vermoed nl. het laatste.
zaterdag 5 juni 2010 om 10:18
Is het geen idee dat jij na deze studie even stopt? En dan gaat werken (lijkt me niet als je studeerd dat je een minimumsalaris gaat ontvangen) en dat dan je vriend zich een paar jaar verder kan ontwikkelen? Zal dat niet voor beide wat meer lucht geven? Dan kan je vriend weer doorgroeien in een andere functie waardoor er wellicht weer meer ruimte is voor RAOI studie?
Het is maar een idee.
Het is maar een idee.
zaterdag 5 juni 2010 om 10:26
Ik zou vooral zorgen dat jullie hetzelfde denken over de toekomst, jullie aandeel in het huishouden e.d. Hebben jullie ook al besproken wat jullie doen als jij voor de Raio bijvoorbeeld aan de andere kant van het land wordt geplaatst? Of als je piket hebt als OVJ?
En pin je trouwens niet teveel vast op die Raio, er zijn er maar weinig die na hun studie direct worden toegelaten. Met wat jaartjes werkervaring wil je het dan misschien niet eens meer (zoals ik ).
En pin je trouwens niet teveel vast op die Raio, er zijn er maar weinig die na hun studie direct worden toegelaten. Met wat jaartjes werkervaring wil je het dan misschien niet eens meer (zoals ik ).
zaterdag 5 juni 2010 om 11:10
quote:Muis66 schreef op 05 juni 2010 @ 10:12:
[...]
Ik denk dat jouw vriend het moeilijk vind dat je hard werkt en studeert, en daarmee dus niet alleen een hogere opleiding hebt, maar straks ook een beter betaalde baan hebt. Het is nu eenmaal nog altijd zo dat een man het moeilijk vind om te accepteren dat zijn vrouw hem voorbij streeft. Mijn ex riep altijd: graag, want dan kan ik op mijn lauweren zitten, maar in werkelijkheid vond hij het verschrikkelijk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je naar de kern gaat: is het wel het huishouden, of zit er meer achter? Ik vermoed nl. het laatste.Dat is niet mijn ervaring. Ik ben het wel met je eens dat bij TO waarschijnlijk meer speelt. Ruzies over geld gaan zelden over geld.
[...]
Ik denk dat jouw vriend het moeilijk vind dat je hard werkt en studeert, en daarmee dus niet alleen een hogere opleiding hebt, maar straks ook een beter betaalde baan hebt. Het is nu eenmaal nog altijd zo dat een man het moeilijk vind om te accepteren dat zijn vrouw hem voorbij streeft. Mijn ex riep altijd: graag, want dan kan ik op mijn lauweren zitten, maar in werkelijkheid vond hij het verschrikkelijk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je naar de kern gaat: is het wel het huishouden, of zit er meer achter? Ik vermoed nl. het laatste.Dat is niet mijn ervaring. Ik ben het wel met je eens dat bij TO waarschijnlijk meer speelt. Ruzies over geld gaan zelden over geld.
zaterdag 5 juni 2010 om 11:20
quote:patricia1987 schreef op 05 juni 2010 @ 02:22:
Dit staat voor Rechter in opleiding.
Rechterlijk ambtenaar in opleiding, om precies te zijn
Leidt op tot rechter of officier van justitie.
Overigens zijn cijfers niet eens zo heel relevant voor de toelating tot de opleiding; wat je motivatie is en hoe je betrokkenheid bij de maatschappij blijkt, is belangrijker. Een bijbaantje in de rechtswinkel, terwijl je allemaal 7's haalt, 'scoort' beter dan alleen maar oog voor je studie met 10'en als gevolg.
Realiseer je je wel dat zoals Celeone al zei, er maar weinig direct na hun studie worden toegelaten? Meestal wordt een jaar of 2 werkervaring na je studie wel op prijs gesteld. En onderschat de kans niet dat je aan de andere kant van het land geplaatst wordt... (tenzij je nu al in Almelo of Roermond woont; voor een plek daar is gek genoeg meestal weinig belangstelling )
Maar als financiën kennelijk een punt zijn, waarom heb je dan trouwens rijlessen?
Dit staat voor Rechter in opleiding.
Rechterlijk ambtenaar in opleiding, om precies te zijn
Leidt op tot rechter of officier van justitie.
Overigens zijn cijfers niet eens zo heel relevant voor de toelating tot de opleiding; wat je motivatie is en hoe je betrokkenheid bij de maatschappij blijkt, is belangrijker. Een bijbaantje in de rechtswinkel, terwijl je allemaal 7's haalt, 'scoort' beter dan alleen maar oog voor je studie met 10'en als gevolg.
Realiseer je je wel dat zoals Celeone al zei, er maar weinig direct na hun studie worden toegelaten? Meestal wordt een jaar of 2 werkervaring na je studie wel op prijs gesteld. En onderschat de kans niet dat je aan de andere kant van het land geplaatst wordt... (tenzij je nu al in Almelo of Roermond woont; voor een plek daar is gek genoeg meestal weinig belangstelling )
Maar als financiën kennelijk een punt zijn, waarom heb je dan trouwens rijlessen?
zaterdag 5 juni 2010 om 11:21
@ladybass
Ik denk dat jouw reactie meer zegt over jou dan over alle mensen die in magazijnen werken.
Dat zijn namelijk over het algemeen harde werkers, die de verantwoordelijkheid nemen om voor een eigen inkomen te zorgen en niet te beroerd zijn om daarvoor zwaar lichamelijk werk te verrichten. Bovendien is het niet iedereen gegeven om te studeren, het vermogen om droge stof te stampen zegt niets over je intelligentieniveau. Het vermogen om respect te hebben voor anderen zegt daar trouwens wel iets over...
Ik denk dat jouw reactie meer zegt over jou dan over alle mensen die in magazijnen werken.
Dat zijn namelijk over het algemeen harde werkers, die de verantwoordelijkheid nemen om voor een eigen inkomen te zorgen en niet te beroerd zijn om daarvoor zwaar lichamelijk werk te verrichten. Bovendien is het niet iedereen gegeven om te studeren, het vermogen om droge stof te stampen zegt niets over je intelligentieniveau. Het vermogen om respect te hebben voor anderen zegt daar trouwens wel iets over...
zaterdag 5 juni 2010 om 11:21
zaterdag 5 juni 2010 om 11:23
quote:nummerzoveel schreef op 05 juni 2010 @ 11:21:
@ladybass
Ik denk dat jouw reactie meer zegt over jou dan over alle mensen die in magazijnen werken.
Dat zijn namelijk over het algemeen harde werkers, die de verantwoordelijkheid nemen om voor een eigen inkomen te zorgen en niet te beroerd zijn om daarvoor zwaar lichamelijk werk te verrichten. Bovendien is het niet iedereen gegeven om te studeren, het vermogen om droge stof te stampen zegt niets over je intelligentieniveau. Het vermogen om respect te hebben voor anderen zegt daar trouwens wel iets over...Bovendien is het eigenlijk best slim om de hele dag te kunnen masturberen en daar dan ook nog voor betaald te krijgen. Ik zal het woord 'droombaan' niet snel gebruiken maar in dit geval...
@ladybass
Ik denk dat jouw reactie meer zegt over jou dan over alle mensen die in magazijnen werken.
Dat zijn namelijk over het algemeen harde werkers, die de verantwoordelijkheid nemen om voor een eigen inkomen te zorgen en niet te beroerd zijn om daarvoor zwaar lichamelijk werk te verrichten. Bovendien is het niet iedereen gegeven om te studeren, het vermogen om droge stof te stampen zegt niets over je intelligentieniveau. Het vermogen om respect te hebben voor anderen zegt daar trouwens wel iets over...Bovendien is het eigenlijk best slim om de hele dag te kunnen masturberen en daar dan ook nog voor betaald te krijgen. Ik zal het woord 'droombaan' niet snel gebruiken maar in dit geval...
zaterdag 5 juni 2010 om 11:24
Nee Dhelia, ik ga helemaal voor OVJ en niet enkelvoudig!
TO, ik ben in de laatste ronde van de selectieprocedure afgevallen. Dit was direct na mijn studie. Gemiddelde cijfers, maar ook een bijbaantje bij de rechtbank en later bij het Hof. Ook tegen mij zeiden ze dat ik wat meer werkervaring zou moeten opdoen en dat ze me over een paar jaar graag terug zouden willen zien. Achteraf ben ik er zelfs blij om dat het toen niet is gelukt.
TO, ik ben in de laatste ronde van de selectieprocedure afgevallen. Dit was direct na mijn studie. Gemiddelde cijfers, maar ook een bijbaantje bij de rechtbank en later bij het Hof. Ook tegen mij zeiden ze dat ik wat meer werkervaring zou moeten opdoen en dat ze me over een paar jaar graag terug zouden willen zien. Achteraf ben ik er zelfs blij om dat het toen niet is gelukt.
zaterdag 5 juni 2010 om 11:50
zaterdag 5 juni 2010 om 11:57
quote:Christiane04 schreef op 05 juni 2010 @ 11:50:
Jij bent hard aan het studeren om straks een goed inkomen binnen te kunnen brengen. Hij heeft geen doorzettingsvermogen en werkt in een magazijn. En loopt daarbij nog te klagen ook? Wat een droeftoeter! Als hij niet de vader van je dochter is, zou ik het wel weten. Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
Jij bent hard aan het studeren om straks een goed inkomen binnen te kunnen brengen. Hij heeft geen doorzettingsvermogen en werkt in een magazijn. En loopt daarbij nog te klagen ook? Wat een droeftoeter! Als hij niet de vader van je dochter is, zou ik het wel weten. Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 5 juni 2010 om 12:00
quote:rosanna08 schreef op 05 juni 2010 @ 11:57:
[...]
Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
Ik zeg niet dat hij geen doorzettingsvermogen heeft omdat hij in een magazijn werkt, ik meende te hebben gelezen dat hij TO zegt dat hij geen doorzettingsvermogen heeft als het gaat om zichzelf omhoog te werken. Prima, maar ga dan niet de frustraties die je hebt afreageren op iemand die wel probeert een zo goed mogelijke toekomst te creeeren voor zichzelf en haar kind.
[...]
Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
Ik zeg niet dat hij geen doorzettingsvermogen heeft omdat hij in een magazijn werkt, ik meende te hebben gelezen dat hij TO zegt dat hij geen doorzettingsvermogen heeft als het gaat om zichzelf omhoog te werken. Prima, maar ga dan niet de frustraties die je hebt afreageren op iemand die wel probeert een zo goed mogelijke toekomst te creeeren voor zichzelf en haar kind.
