Werk & Studie
alle pijlers
Help! Kind ziek, dreig ontslagen te worden!
donderdag 10 juni 2010 om 08:09
Beste medeforummers,
Zit nu in een Noodsituatie en krijg geen instantie te pakken.
Mijn contract word niet verlengd en heb een uitwerkperiode tot 30 juni, dit weet ik al 1.5 week.
Nu is mijn zoon ziek, krijg net een sms van mijn bedrijfsleidster als ik niet kom, dat ik kan worden ontslagen.
Heb ik geen recht op ouderschapsverlof? Of vervalt dat recht in uitwerkperiode?
Help!
Groetjes Femke
Zit nu in een Noodsituatie en krijg geen instantie te pakken.
Mijn contract word niet verlengd en heb een uitwerkperiode tot 30 juni, dit weet ik al 1.5 week.
Nu is mijn zoon ziek, krijg net een sms van mijn bedrijfsleidster als ik niet kom, dat ik kan worden ontslagen.
Heb ik geen recht op ouderschapsverlof? Of vervalt dat recht in uitwerkperiode?
Help!
Groetjes Femke
donderdag 10 juni 2010 om 11:06
Nou Traincha, je zegt al, soms heeft je man ook afspraken. Dat kan , maar waarom zou jij het vangnet moeten zijn als je eigenlijk zou moeten werken en je man een afspraak heeft. Verdeel die taak en je bent al een stukje verder.
Daarnaast, als een kind echt ziek ziek is, dan is het overmacht. Maar wat verhoging en wat keelpijn ( en ondertussen lekker op de WII) vind ik niet ziek genoeg om geen opvang te regelen bij een oppas oid. Een paracetamolletje doet wonderen, en misschien ben ik wel een hele nare rotmoeder ,maar als mijn kind verkouden is gaat het gewoon naar school. Pas als ze koorts hebben blijven ze thuis.
Daarnaast, als een kind echt ziek ziek is, dan is het overmacht. Maar wat verhoging en wat keelpijn ( en ondertussen lekker op de WII) vind ik niet ziek genoeg om geen opvang te regelen bij een oppas oid. Een paracetamolletje doet wonderen, en misschien ben ik wel een hele nare rotmoeder ,maar als mijn kind verkouden is gaat het gewoon naar school. Pas als ze koorts hebben blijven ze thuis.
donderdag 10 juni 2010 om 11:07
Nousch.
Helaas is er in het werk wat ik doe totaal geen begrip voor calamiteiten. Als ik geboekt word door een klant ( nee ik ben geen prostitué ) dan heb ik te gaan. De klant maakt namelijk op voorhand al kosten ( advertenties, foldermateriaal, hapjes en drankjes voor de gasten) en als ik het dan op het laatste moment laat afweten heb ik een heel groot probleem
Helaas is er in het werk wat ik doe totaal geen begrip voor calamiteiten. Als ik geboekt word door een klant ( nee ik ben geen prostitué ) dan heb ik te gaan. De klant maakt namelijk op voorhand al kosten ( advertenties, foldermateriaal, hapjes en drankjes voor de gasten) en als ik het dan op het laatste moment laat afweten heb ik een heel groot probleem
donderdag 10 juni 2010 om 11:09
quote:dangeensuus schreef op 10 juni 2010 @ 11:06:
Nou Traincha, je zegt al, soms heeft je man ook afspraken. Dat kan , maar waarom zou jij het vangnet moeten zijn als je eigenlijk zou moeten werken en je man een afspraak heeft. Verdeel die taak en je bent al een stukje verder.
Nou niet soms afspraken hoor.....doorlopend afspraken, vergaderingen en presentaties. Mijn man heeft dus zo'n baan die zich er niet voor leent om die parttime te doen.
Nou Traincha, je zegt al, soms heeft je man ook afspraken. Dat kan , maar waarom zou jij het vangnet moeten zijn als je eigenlijk zou moeten werken en je man een afspraak heeft. Verdeel die taak en je bent al een stukje verder.
Nou niet soms afspraken hoor.....doorlopend afspraken, vergaderingen en presentaties. Mijn man heeft dus zo'n baan die zich er niet voor leent om die parttime te doen.
donderdag 10 juni 2010 om 11:11
Oh DGS bij ons blijven ze ook zeker niet voor elke dwarse scheet thuis hoor en over het algemeen hebben we mazzel met de creche. Voor een beetje verhoging krijgen ze paracetamol en 9 van de 10 keer is dat genoeg.
Maar ons "netwerk" bestaat uit Vent en mij. Punt.
Geen familie hier en geen vrienden/kennissen die zelf niet ook werken (en we werken beiden fulltime). Dus áls er dan projectile vomiting (mag ik mag ik? :puke: ) voorkomt, dan is een van ons het haasje.
Maar ons "netwerk" bestaat uit Vent en mij. Punt.
Geen familie hier en geen vrienden/kennissen die zelf niet ook werken (en we werken beiden fulltime). Dus áls er dan projectile vomiting (mag ik mag ik? :puke: ) voorkomt, dan is een van ons het haasje.
donderdag 10 juni 2010 om 11:54
quote:schouderklopje schreef op 10 juni 2010 @ 10:45:
Los van de hele situatie vraag ik me toch af wat het is met werk, dat het altijd megacrisis moet zijn, vooraleer je niet een beetje flexibiliteit van elkaar kan verwachten (over en weer). Vaak is het moeten werken ook gewoon een principe kwestie en heeft het zelden met noodzaak te maken. Als je de uren op een ander moment kunt inhalen of anderszins kunt compenseren, vind ik het meestal moeilijk doen om het moeilijk doen hoor...Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.
Los van de hele situatie vraag ik me toch af wat het is met werk, dat het altijd megacrisis moet zijn, vooraleer je niet een beetje flexibiliteit van elkaar kan verwachten (over en weer). Vaak is het moeten werken ook gewoon een principe kwestie en heeft het zelden met noodzaak te maken. Als je de uren op een ander moment kunt inhalen of anderszins kunt compenseren, vind ik het meestal moeilijk doen om het moeilijk doen hoor...Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.
donderdag 10 juni 2010 om 12:03
quote:Pien252 schreef op 10 juni 2010 @ 11:54:
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Huh? Maar hoe moet je dit dan oplossen met je kind? Als er oma's en opa's of andere familieleden kunnen oppassen is het natuurlijk zo opgelost. Maar wat als dit niet zo is? Een beetje flexibiliteit in zulke gevallen vind ik eigenlijk wel zo normaal. En ik ga er vanuit dat dit dan niet zo vaak gebeurd natuurlijk.
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Huh? Maar hoe moet je dit dan oplossen met je kind? Als er oma's en opa's of andere familieleden kunnen oppassen is het natuurlijk zo opgelost. Maar wat als dit niet zo is? Een beetje flexibiliteit in zulke gevallen vind ik eigenlijk wel zo normaal. En ik ga er vanuit dat dit dan niet zo vaak gebeurd natuurlijk.
donderdag 10 juni 2010 om 12:05
quote:schouderklopje schreef op 10 juni 2010 @ 10:45:
Los van de hele situatie vraag ik me toch af wat het is met werk, dat het altijd megacrisis moet zijn, vooraleer je niet een beetje flexibiliteit van elkaar kan verwachten (over en weer). Vaak is het moeten werken ook gewoon een principe kwestie en heeft het zelden met noodzaak te maken. Als je de uren op een ander moment kunt inhalen of anderszins kunt compenseren, vind ik het meestal moeilijk doen om het moeilijk doen hoor...
Er zijn zat banen waarin het echt heel vervelend is als een werknemer niet kan komen.
Als ik niet kom, moet mijn hele spreekuur worden afgebeld.
Als mijn man niet komt, kan een televisie-opname niet doorgaan.
(tenzij er natuurlijk een collega te vinden is, maar bij ons allebei zijn de collega's meestal ook maximaal ingezet).
Gelukkig heb ik een goed vangnet, mazzel.
Los van de hele situatie vraag ik me toch af wat het is met werk, dat het altijd megacrisis moet zijn, vooraleer je niet een beetje flexibiliteit van elkaar kan verwachten (over en weer). Vaak is het moeten werken ook gewoon een principe kwestie en heeft het zelden met noodzaak te maken. Als je de uren op een ander moment kunt inhalen of anderszins kunt compenseren, vind ik het meestal moeilijk doen om het moeilijk doen hoor...
Er zijn zat banen waarin het echt heel vervelend is als een werknemer niet kan komen.
Als ik niet kom, moet mijn hele spreekuur worden afgebeld.
Als mijn man niet komt, kan een televisie-opname niet doorgaan.
(tenzij er natuurlijk een collega te vinden is, maar bij ons allebei zijn de collega's meestal ook maximaal ingezet).
Gelukkig heb ik een goed vangnet, mazzel.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
donderdag 10 juni 2010 om 12:40
quote:Pien252 schreef op 10 juni 2010 @ 11:54:
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Maar collega's hebben er toch ook last van als jij ziek wordt? Of blijf jij met 40 graden koorts gewoon lekker doorwerken?
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Maar collega's hebben er toch ook last van als jij ziek wordt? Of blijf jij met 40 graden koorts gewoon lekker doorwerken?
donderdag 10 juni 2010 om 13:54
quote:Pien252 schreef op 10 juni 2010 @ 11:54:
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Pien, ik heb ook gewerkt als verpleegkundige (nu niet meer), dus ik weet wat dat soort werk inhoudt en dat patienten wat anders zijn dan iets uitwerken wat ook morgen kan. En het is mijn team wel voorgekomen dat er werd ziekgemeld vanwege zieke kinderen. Je moet je collega's ook vertrouwen gunnen dat ze je heus niet opschepen met hun probleem. Als je al zo wantrouwend in collegiaal contact staat, lijkt het met eerder dat er sprake is van een verziekte teamsfeer.
[...]
Gaat nogal moeilijk als je werkt als bijvoorbeeld verpleegkundige. Kan het me ook niet herinneren dat één van mijn collega's het ooit heeft gepresteerd zich af te melden vanwege een ziek kind. Zou er ook niet blij van worden, vind het oncollegiaal. Ik vind dat collega's er geen 'last' van moeten hebben als het kind van een ander ziek is.Pien, ik heb ook gewerkt als verpleegkundige (nu niet meer), dus ik weet wat dat soort werk inhoudt en dat patienten wat anders zijn dan iets uitwerken wat ook morgen kan. En het is mijn team wel voorgekomen dat er werd ziekgemeld vanwege zieke kinderen. Je moet je collega's ook vertrouwen gunnen dat ze je heus niet opschepen met hun probleem. Als je al zo wantrouwend in collegiaal contact staat, lijkt het met eerder dat er sprake is van een verziekte teamsfeer.
donderdag 10 juni 2010 om 13:58
quote:Broedkippetje schreef op 10 juni 2010 @ 12:05:
[...]
Er zijn zat banen waarin het echt heel vervelend is als een werknemer niet kan komen.
Tuurlijk is het vervelend. Dat onderken ik ook niet. Maar overmacht is overmacht. Punt. Ook als je zelf ziek bent/been breekt/vliegtuig niet terug kan pakken vanwege uitbarstingen, etc.
Ik vind dreigen met ontslag eigenlijk schandalig! En het onsportief of oncollegiaal noemen net zo schandalig. Je zadelt iemand met een complex op die net zo goed collegiaal opgepakt kan worden (er even vanuit gaande dat je verder een prettige collega hebt).
[...]
Er zijn zat banen waarin het echt heel vervelend is als een werknemer niet kan komen.
Tuurlijk is het vervelend. Dat onderken ik ook niet. Maar overmacht is overmacht. Punt. Ook als je zelf ziek bent/been breekt/vliegtuig niet terug kan pakken vanwege uitbarstingen, etc.
Ik vind dreigen met ontslag eigenlijk schandalig! En het onsportief of oncollegiaal noemen net zo schandalig. Je zadelt iemand met een complex op die net zo goed collegiaal opgepakt kan worden (er even vanuit gaande dat je verder een prettige collega hebt).
donderdag 10 juni 2010 om 14:00
quote:Broedkippetje schreef op 10 juni 2010 @ 12:05:
[...]
Als ik niet kom, moet mijn hele spreekuur worden afgebeld.
In jouw geval zal je misschien spoedeisende zaken afhandelen en 1 uur spreekuur draaien en gauw weer terug naar huis. Of inderdaad een goed vangnet hebben. Maar niet iedereen heeft dat of kan dat dan maar kopen (oppas inkopen) op moment dat het hen uitkomt.
[...]
Als ik niet kom, moet mijn hele spreekuur worden afgebeld.
In jouw geval zal je misschien spoedeisende zaken afhandelen en 1 uur spreekuur draaien en gauw weer terug naar huis. Of inderdaad een goed vangnet hebben. Maar niet iedereen heeft dat of kan dat dan maar kopen (oppas inkopen) op moment dat het hen uitkomt.
donderdag 10 juni 2010 om 14:29
quote:schouderklopje schreef op 10 juni 2010 @ 13:58:
[...]
Tuurlijk is het vervelend. Dat onderken ik ook niet. Maar overmacht is overmacht. Punt. Ook als je zelf ziek bent/been breekt/vliegtuig niet terug kan pakken vanwege uitbarstingen, etc.
Ik vind dreigen met ontslag eigenlijk schandalig! En het onsportief of oncollegiaal noemen net zo schandalig. Je zadelt iemand met een complex op die net zo goed collegiaal opgepakt kan worden (er even vanuit gaande dat je verder een prettige collega hebt).
Dat ben ik helemaal met je eens, hoor.
Overmacht is overmacht en ik vind dat de collega's en werkgever er dan niet over kunnen klagen.
Maar tegelijk vind ik ook dat je je uiterste best moet doen om dit te voorkomen. Heb je dat gedaan (zoals TO) en er is geen andere oplossing, dan is het zoals het is en daarvoor is dat calamiteitenverlof.
In mijn geval wordt het spreekuur dan dus afgebeld.
(Overigens koop ik geen oppas in voor dit soort calamiteiten, hoor. Ik heb gelukkig een goed net van opa's/oma's/tantes/ooms/vrienden. Maar dat is wel mazzel hebben).
[...]
Tuurlijk is het vervelend. Dat onderken ik ook niet. Maar overmacht is overmacht. Punt. Ook als je zelf ziek bent/been breekt/vliegtuig niet terug kan pakken vanwege uitbarstingen, etc.
Ik vind dreigen met ontslag eigenlijk schandalig! En het onsportief of oncollegiaal noemen net zo schandalig. Je zadelt iemand met een complex op die net zo goed collegiaal opgepakt kan worden (er even vanuit gaande dat je verder een prettige collega hebt).
Dat ben ik helemaal met je eens, hoor.
Overmacht is overmacht en ik vind dat de collega's en werkgever er dan niet over kunnen klagen.
Maar tegelijk vind ik ook dat je je uiterste best moet doen om dit te voorkomen. Heb je dat gedaan (zoals TO) en er is geen andere oplossing, dan is het zoals het is en daarvoor is dat calamiteitenverlof.
In mijn geval wordt het spreekuur dan dus afgebeld.
(Overigens koop ik geen oppas in voor dit soort calamiteiten, hoor. Ik heb gelukkig een goed net van opa's/oma's/tantes/ooms/vrienden. Maar dat is wel mazzel hebben).
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
