Kinderen
alle pijlers
Elke maand weer teleurstelling...
woensdag 16 juni 2010 om 16:51
Ook op dit moment weer...al 3 bezig met het krijgen van kinderen. 2 jaar er rustig mee bezig en vanaf vorig jaar heel bewust.
En elke maand dan weer de teleurstelling als het weer niet gelukt is.
Ik word er zo ontzettend verdrietig van.
Vorig jaar de MM in gegaan, maar werd toch zwanger. Na 6 weken een mk gekregen en toen toch weer zonder ziekenhuis bezoeken weer doorgegaan. Inmiddels zusje zwanger geworden (au!) en gewoon door proberen.
Januari weer zwanger...helemaal happy; vooral na eerste echo! Maar week later weer MK.
Inmiddels zijn we weer half jaar verder. Zaterdag zou ik ongesteld moeten worden, maar er kwam alleen wat bruine afscheiding (tot op dit moment). Ik wilde er niet teveel bij nadenken, want ik had verder geen last van mijn borsten o.i.d. dus ik zou ongetwijfeld niet zwanger zijn.
Tot vandaag dus geen bloed gezien, dus toch weer hoop gekregen....dom dom dom. Test gedaan: weer niet zwanger.
Ik ben echt zo verdrietig. Volgende maand moeten mijn zusje en vriendinnen bevallen en daar zie ik zo tegenop!
Familie en vrienden die maar blijven zeggen: "je moet niet teveel bezig zijn met zwanger...want dan lukt het nooit!", wil ik het liefst slaan
Wat ik wil met dit verhaal? Helemaal niks, gewoon even van me afschrijven! (en stiekem hopen dat er meer mensen zo denken...).
En elke maand dan weer de teleurstelling als het weer niet gelukt is.
Ik word er zo ontzettend verdrietig van.
Vorig jaar de MM in gegaan, maar werd toch zwanger. Na 6 weken een mk gekregen en toen toch weer zonder ziekenhuis bezoeken weer doorgegaan. Inmiddels zusje zwanger geworden (au!) en gewoon door proberen.
Januari weer zwanger...helemaal happy; vooral na eerste echo! Maar week later weer MK.
Inmiddels zijn we weer half jaar verder. Zaterdag zou ik ongesteld moeten worden, maar er kwam alleen wat bruine afscheiding (tot op dit moment). Ik wilde er niet teveel bij nadenken, want ik had verder geen last van mijn borsten o.i.d. dus ik zou ongetwijfeld niet zwanger zijn.
Tot vandaag dus geen bloed gezien, dus toch weer hoop gekregen....dom dom dom. Test gedaan: weer niet zwanger.
Ik ben echt zo verdrietig. Volgende maand moeten mijn zusje en vriendinnen bevallen en daar zie ik zo tegenop!
Familie en vrienden die maar blijven zeggen: "je moet niet teveel bezig zijn met zwanger...want dan lukt het nooit!", wil ik het liefst slaan
Wat ik wil met dit verhaal? Helemaal niks, gewoon even van me afschrijven! (en stiekem hopen dat er meer mensen zo denken...).
woensdag 16 juni 2010 om 16:57
Potatohead,
wat erg, 2 mk..
man en ik zijn zelf ook al meer dan 2 jaar bezig en zitten nu in de mm.
Irritant he die mensen die het zogenaamd beter weten?
Mij n zusje was ook zwanger en is inmiddels al bevallen terwijl wij nog steeds voor de 1e bezig zijn.
En merk dat ik het er nog af en toe moeilijk mee heb, hoewel ik dol op mn nichtje ben hoor.
wat erg, 2 mk..
man en ik zijn zelf ook al meer dan 2 jaar bezig en zitten nu in de mm.
Irritant he die mensen die het zogenaamd beter weten?
Mij n zusje was ook zwanger en is inmiddels al bevallen terwijl wij nog steeds voor de 1e bezig zijn.
En merk dat ik het er nog af en toe moeilijk mee heb, hoewel ik dol op mn nichtje ben hoor.
woensdag 16 juni 2010 om 16:58
quote:Potatohead schreef op 16 juni 2010 @ 16:51:
Familie en vrienden die maar blijven zeggen: "je moet niet teveel bezig zijn met zwanger...want dan lukt het nooit!", wil ik het liefst slaan
Kan ik me heel goed voorstellen, lijkt me ontzettend kwetsend.
Altijd wanneer ik dit soort verhalen lees (ja, er zijn er meer op het forum die zo lang er over doen om zwanger te worden, de beste en hoopvolste voorbeelden zijn wel Yamuna en Kaetje) zou ik willen dat 'de vruchtbaarheid' uitgewisseld zou kunnen worden. Ik bijvoorbeeld, doe er toch niks meer mee. Hoe handig zou het zijn wanneer ik dat kon doorschuiven?
Helaas kan dat niet, wat wél kan is je een hart onder de riem steken, bij deze!
Familie en vrienden die maar blijven zeggen: "je moet niet teveel bezig zijn met zwanger...want dan lukt het nooit!", wil ik het liefst slaan
Kan ik me heel goed voorstellen, lijkt me ontzettend kwetsend.
Altijd wanneer ik dit soort verhalen lees (ja, er zijn er meer op het forum die zo lang er over doen om zwanger te worden, de beste en hoopvolste voorbeelden zijn wel Yamuna en Kaetje) zou ik willen dat 'de vruchtbaarheid' uitgewisseld zou kunnen worden. Ik bijvoorbeeld, doe er toch niks meer mee. Hoe handig zou het zijn wanneer ik dat kon doorschuiven?
Helaas kan dat niet, wat wél kan is je een hart onder de riem steken, bij deze!
woensdag 16 juni 2010 om 17:01
@Potatohead, begrijp heel goed hoe je je voelt. Heb het ook mee gemaakt, zelf maar niet zwanger worden en toen was patsboem mijn schoonzus zwanger...ongelukje! Het is bijna onmogelijk om het niet je leven te laten bepalen. Elke keer dat je ongesteld moet worden, probeer je toch aan je lijf te voelen of je al dan niet zwanger bent. Je probeert het niet te doen, maar er niet mee bezig zijn terwijl je zo graag wil.
Kan je verder helaas niet helpen, behalve met te zeggen, geef niet te snel op. Is er al gekeken waarom je miskramen krijgt? En het is je goed recht hoor om verdrietig te zijn. Lucht je hart op dit forum en praat met mensen er over. Mijn ervaring is dat vooral mensen die soortgelijke dingen hebben mee gemaakt erg fijn zijn om mee te praten. Die begrijpen je gevoelens met een half woord. Even een hart onder de riem, dat het nu niet lukt, wil niks zeggen hoor. Ik heb uiteindelijk maar liefst 4 kinderen gekregen, terwijl we bij de eerste ruim 2,5 hebben geprobeerd om uberhaupt zwanger te worden (ook ivf etc.). Maar hoe diep dat verdriet en die pijn zit, zal ik nooit vergeten en daarom voel ik voor jou.
Kan je verder helaas niet helpen, behalve met te zeggen, geef niet te snel op. Is er al gekeken waarom je miskramen krijgt? En het is je goed recht hoor om verdrietig te zijn. Lucht je hart op dit forum en praat met mensen er over. Mijn ervaring is dat vooral mensen die soortgelijke dingen hebben mee gemaakt erg fijn zijn om mee te praten. Die begrijpen je gevoelens met een half woord. Even een hart onder de riem, dat het nu niet lukt, wil niks zeggen hoor. Ik heb uiteindelijk maar liefst 4 kinderen gekregen, terwijl we bij de eerste ruim 2,5 hebben geprobeerd om uberhaupt zwanger te worden (ook ivf etc.). Maar hoe diep dat verdriet en die pijn zit, zal ik nooit vergeten en daarom voel ik voor jou.
woensdag 16 juni 2010 om 17:09
Ik ken iemand die ook in de MM zat (5 miskramen) en die is daarnaast ook naar een (geregistreerde) homeopaat gegaan en een maand later was ze zwanger.
Ze had een vit B tekort waardoor de innesteling niet lukte.
Ziekenhuis vond het tekort net binnen de grenzen, homeopaat niet.
Ze heeft toen vit B spuitjes gekregen en meteen raak.
Misschien heb je er iets aan.
Ze had een vit B tekort waardoor de innesteling niet lukte.
Ziekenhuis vond het tekort net binnen de grenzen, homeopaat niet.
Ze heeft toen vit B spuitjes gekregen en meteen raak.
Misschien heb je er iets aan.
woensdag 16 juni 2010 om 17:23
Bedankt voor jullie snelle reacties. Het voelt goed om even virtuele harten (?) onder de riem te krijgen!
Ik ga morgen het ZH gelijk weer bellen om toch maar weer de mm in te gaan. Bedankt voor de tip over het tekort aan vit. B; ik houd het in mijn achterhoofd.
Ik gun iedereen kinderen, maar soms is het gewoon (naar mijn mening...en die is natuurlijk wel een beetje objectief) zo scheef! Meiden van 16/17 jaar die het 1 keer zonder voorbehoedsmiddel doen zijn patsboem zwanger...en mensen die er zo ontzettend mee bezig zijn en het zou graag zouden willen worden maar niet zwanger.
Ik ben in ieder gevoel blij dat ik niet de enige ben die lichtelijk gefrustreerd raakt!
Ik ga morgen het ZH gelijk weer bellen om toch maar weer de mm in te gaan. Bedankt voor de tip over het tekort aan vit. B; ik houd het in mijn achterhoofd.
Ik gun iedereen kinderen, maar soms is het gewoon (naar mijn mening...en die is natuurlijk wel een beetje objectief) zo scheef! Meiden van 16/17 jaar die het 1 keer zonder voorbehoedsmiddel doen zijn patsboem zwanger...en mensen die er zo ontzettend mee bezig zijn en het zou graag zouden willen worden maar niet zwanger.
Ik ben in ieder gevoel blij dat ik niet de enige ben die lichtelijk gefrustreerd raakt!
woensdag 16 juni 2010 om 17:31
Herkenbaar. Ben ook bekend met de MM en iedere keer dat iemand uit onze omgeving een zwangerschap aankondigde was ik een paar dagen van slag. Natuurlijk gun je het iedereen en ben je blij dat de pijn en het verdriet van de MM de meeste stellen bespaard blijft, maar uiteindelijk gun je het jezelf het meest. Dat is helemaal niet erg.
'Je moet er niet zo veel mee bezig zijn, dan lukt het vast wel', heb ik ook vaak gehoord. Alsof dat er ook maar iets mee te maken heeft! Bijna iedereen in de MM is er ontzettend veel mee bezig, vooral in die (verlengde) wachtweken en toch worden er stellen zwanger. Onzin dus.
Veel sterkte, ik hoop dat je wens uit mag komen!!
'Je moet er niet zo veel mee bezig zijn, dan lukt het vast wel', heb ik ook vaak gehoord. Alsof dat er ook maar iets mee te maken heeft! Bijna iedereen in de MM is er ontzettend veel mee bezig, vooral in die (verlengde) wachtweken en toch worden er stellen zwanger. Onzin dus.
Veel sterkte, ik hoop dat je wens uit mag komen!!
woensdag 16 juni 2010 om 17:41
Hi Potatohead, hier hetzelfde verhaal al 4 keer een MK gehad, ik was zwanger voordat mijn zus dat was en haar kindje is nu bijna 1. ik vind het heerlijk om haar kleintje te zien, maar soms denk ik; wij hadden ook een kindje kunnen hebben, het is zo moeilijk! Ik durf het nu niet aan om weer zwanger te worden, voordat ik echt weet waardoor het steeds misgaat.
Begin dit jaar is vastgesteld dat ik sticky platelet syndrome heb, hiermee heb je een grote kans op herhaalde miskramen, daarna ben ik begonnen met bloedverdunners, maar is het weer 2x mis gegaan en nu nog steeds in de MM.
Vrijdag weer naar het ziekenhuis, omdat de arts nu denk dat mijn eicellen niet genoeg gerijpt zijn met de eisprong, waardoor het steeds heel vroeg misgaat.
Wij zijn 2 jaar bezig, ik was gelijk zwanger de eerste maand, maar na 7 weken een miskraam. Het laatste half jaar proberen we niet meer. Ik hoop binnenkort antwoorden en moed te hebben om weer verder te gaan. Op zich is het wel even rustig zo, niet elke maand de hoop en angst om zwanger te zijn, maar ben ook zo verdrietig
Wat voor onderzoeken heb jij gehad? Ik ben nu meer dan een half jaar bezig met onderzoeken en ben het zo zat!
Is je progesteron ook gemeten? Dit kan van invloed zijn op de innestelling.
Begin dit jaar is vastgesteld dat ik sticky platelet syndrome heb, hiermee heb je een grote kans op herhaalde miskramen, daarna ben ik begonnen met bloedverdunners, maar is het weer 2x mis gegaan en nu nog steeds in de MM.
Vrijdag weer naar het ziekenhuis, omdat de arts nu denk dat mijn eicellen niet genoeg gerijpt zijn met de eisprong, waardoor het steeds heel vroeg misgaat.
Wij zijn 2 jaar bezig, ik was gelijk zwanger de eerste maand, maar na 7 weken een miskraam. Het laatste half jaar proberen we niet meer. Ik hoop binnenkort antwoorden en moed te hebben om weer verder te gaan. Op zich is het wel even rustig zo, niet elke maand de hoop en angst om zwanger te zijn, maar ben ook zo verdrietig
Wat voor onderzoeken heb jij gehad? Ik ben nu meer dan een half jaar bezig met onderzoeken en ben het zo zat!
Is je progesteron ook gemeten? Dit kan van invloed zijn op de innestelling.
woensdag 16 juni 2010 om 17:51
ik vind het trouwens niet heel erg dat ik zie dat het bij anderen wel lukt om zwanger te raken, het geeft me ook wel hoop op een of andere manier en omdat ik weet hoe het is om graag kinderen te willen gun ik het iedereen van harte. Wat ik wel moeilijk vind is dat vriendinnen wel eens vragen of ik al zwanger ben, of er wordt naar mijn buik gekeken.
woensdag 16 juni 2010 om 17:52
@babado: Ik heb 2 onderzoeken gehad vorig jaar augustus; inwendige controle echo(?) en er werd gekeken naar mijn eisprong. De volgende stap zou het doorspoelen van de eileiders worden, maar toen werd ik dus zwanger...
Morgen ga ik gelijk weer contact opnemen met de gyn.
Ik ben blij dat er meer mensen zijn die jaloezie voelen.
Ik heb dat erg sterk met mijn zusje; ik kan gewoon zo moeilijk blij voor haar zijn. En achteraf voel ik me dan zo'n egoïstische trut!
Ik merk inderdaad wel dat anderen niet begrijpen hoe moeilijk het kan zijn. Na mijn mk na 10 weken heeft praktisch niemand uit mijn familie gevraagd hoe het ging...dat heeft mij ook zo ontzettend gekwetst.
Eerst maar even eten nu!
Morgen ga ik gelijk weer contact opnemen met de gyn.
Ik ben blij dat er meer mensen zijn die jaloezie voelen.
Ik heb dat erg sterk met mijn zusje; ik kan gewoon zo moeilijk blij voor haar zijn. En achteraf voel ik me dan zo'n egoïstische trut!
Ik merk inderdaad wel dat anderen niet begrijpen hoe moeilijk het kan zijn. Na mijn mk na 10 weken heeft praktisch niemand uit mijn familie gevraagd hoe het ging...dat heeft mij ook zo ontzettend gekwetst.
Eerst maar even eten nu!
woensdag 16 juni 2010 om 18:02
woensdag 16 juni 2010 om 18:04
quote:babado schreef op 16 juni 2010 @ 17:51:
ik vind het trouwens niet heel erg dat ik zie dat het bij anderen wel lukt om zwanger te raken, het geeft me ook wel hoop op een of andere manier en omdat ik weet hoe het is om graag kinderen te willen gun ik het iedereen van harte. Wat ik wel moeilijk vind is dat vriendinnen wel eens vragen of ik al zwanger ben, of er wordt naar mijn buik gekeken. Of als je een keertje niet drinkt, krijg je meteen ook al vragen en blikken.. Had ik afgelopen zaterdag op een feestje, maar ik dronk niet ivm antibitioca. had maadag een hysteroscopie om een restje placentaweefsel van een miskraam in jan 2010 (!) weg te laten halen.. Dat is best zuur hoor..
ik vind het trouwens niet heel erg dat ik zie dat het bij anderen wel lukt om zwanger te raken, het geeft me ook wel hoop op een of andere manier en omdat ik weet hoe het is om graag kinderen te willen gun ik het iedereen van harte. Wat ik wel moeilijk vind is dat vriendinnen wel eens vragen of ik al zwanger ben, of er wordt naar mijn buik gekeken. Of als je een keertje niet drinkt, krijg je meteen ook al vragen en blikken.. Had ik afgelopen zaterdag op een feestje, maar ik dronk niet ivm antibitioca. had maadag een hysteroscopie om een restje placentaweefsel van een miskraam in jan 2010 (!) weg te laten halen.. Dat is best zuur hoor..
woensdag 16 juni 2010 om 18:30
voor jou TO.
Helaas weet ik maar al te goed hoe je je voelt, hier inmiddels al zon 2,5 jaar bezig, waarvan 4 maanden in de MM.
Ik ken het erg goed, die teleurstelling elke maand, en ook al ben je al zoo lang bezig, denk je weer elke maand, oh ik voel nu dit, zou het dan nu? etc.
Ik kan soms ook erg jaloers zijn, haat het van mezelf maar ja..
Mijn zus heeft haar eerste kindje gekregen toen wij net probeerden zwanger te worden, en haar tweede is inmiddels ook al geboren, dat was wel even heel erg zuur voor mij, maar ja, je doet er niks aan.
Wat bij mij erg helpt is niet meer doemdenken, had hier het laatste jaar erg last van, denken dat het voor ons vast nooit zou gaan lukken, dat ik nooit zwanger zou raken enzovoorts..
Nu denk ik (bijna) alleen nog maar positief, geniet van elke keer seks en ga met plezier naar de afspraken bij de fertiliteitspoli.
Ik kan me ook ontzettend ergeren aan mensen die uitspraken doen als 'je bent er veel te veel mee bezig', 'ga maar eens lekker op vakantie, dan kom je zeker weten zwanger thuis'. Zoals mijn fertiliteitsarts zegt; als een vakantie zou helpen, zou ik wel een reisbureau zijn begonnen'. Niks van aantrekken, die mensen weten niet beter!
Heel veel succes!
Helaas weet ik maar al te goed hoe je je voelt, hier inmiddels al zon 2,5 jaar bezig, waarvan 4 maanden in de MM.
Ik ken het erg goed, die teleurstelling elke maand, en ook al ben je al zoo lang bezig, denk je weer elke maand, oh ik voel nu dit, zou het dan nu? etc.
Ik kan soms ook erg jaloers zijn, haat het van mezelf maar ja..
Mijn zus heeft haar eerste kindje gekregen toen wij net probeerden zwanger te worden, en haar tweede is inmiddels ook al geboren, dat was wel even heel erg zuur voor mij, maar ja, je doet er niks aan.
Wat bij mij erg helpt is niet meer doemdenken, had hier het laatste jaar erg last van, denken dat het voor ons vast nooit zou gaan lukken, dat ik nooit zwanger zou raken enzovoorts..
Nu denk ik (bijna) alleen nog maar positief, geniet van elke keer seks en ga met plezier naar de afspraken bij de fertiliteitspoli.
Ik kan me ook ontzettend ergeren aan mensen die uitspraken doen als 'je bent er veel te veel mee bezig', 'ga maar eens lekker op vakantie, dan kom je zeker weten zwanger thuis'. Zoals mijn fertiliteitsarts zegt; als een vakantie zou helpen, zou ik wel een reisbureau zijn begonnen'. Niks van aantrekken, die mensen weten niet beter!
Heel veel succes!
woensdag 16 juni 2010 om 19:19
Lief aardappeltje,
Bij ons heeft het ook 2 jaar geduurd voordat ik zwanger was. De opmerkingen waren inderdaad erg naar. We waren net getrouwd en toen waren ze niet te stoppen. Soms hoorde ik ze met tranen in mijn ogen aan, soms ging ik er op in en soms liep ik gewoon weg. Mensen die echt niet weten wat het is om ongewenst kinderloos te zijn, die horen het ook echt niet als je verteld hoeveel verdriet het je doet om dat soort opmerkingen te horen. Alsof er een kwartje niet valt.
Inmiddels ligt er een wolk van een zoon te slapen in zijn bedje en zijn we alle ellende vergeten. Helaas is er bij ons nooit een reden uitgekomen waarom het niet lukte. Hierdoor weten we dus niet of het bij een 2e weer zo moeizaam gaat.
Ik wil je graag even een digi-knuffel geven. Het is gewoon af en toe (of heel vaak, en dat mag ook best) echt enorm klote en daar zijn wij voor om je hart bij uit te sorten.
Dikke kus,
Barbabella
Bij ons heeft het ook 2 jaar geduurd voordat ik zwanger was. De opmerkingen waren inderdaad erg naar. We waren net getrouwd en toen waren ze niet te stoppen. Soms hoorde ik ze met tranen in mijn ogen aan, soms ging ik er op in en soms liep ik gewoon weg. Mensen die echt niet weten wat het is om ongewenst kinderloos te zijn, die horen het ook echt niet als je verteld hoeveel verdriet het je doet om dat soort opmerkingen te horen. Alsof er een kwartje niet valt.
Inmiddels ligt er een wolk van een zoon te slapen in zijn bedje en zijn we alle ellende vergeten. Helaas is er bij ons nooit een reden uitgekomen waarom het niet lukte. Hierdoor weten we dus niet of het bij een 2e weer zo moeizaam gaat.
Ik wil je graag even een digi-knuffel geven. Het is gewoon af en toe (of heel vaak, en dat mag ook best) echt enorm klote en daar zijn wij voor om je hart bij uit te sorten.
Dikke kus,
Barbabella
"ik ben het, Barbabelladingdong"
woensdag 16 juni 2010 om 19:23
Je bent van harte welkom bij Kaetje en de prikbitches. Daar zitten meiden in allerlei fases van de medische molen, er zijn er een paar in bijde verwachting , ook zijn er zijn trotse moeders die ook heel wat hebben moeten doorstaan.
We hebben het niet alleen over het medische maar vaak ook even een lolletje tussendoor!
Succes en sterkte ermee!
groetjes van een trotse moeder van een tweeling van 8 maanden die na bijna 4 jaar via ivf ter wereld kwam!
We hebben het niet alleen over het medische maar vaak ook even een lolletje tussendoor!
Succes en sterkte ermee!
groetjes van een trotse moeder van een tweeling van 8 maanden die na bijna 4 jaar via ivf ter wereld kwam!
woensdag 16 juni 2010 om 19:28
Lieve Potatohead, allereerst een dikke .
Weet helaas heel goed hoe het voelt. Heb zelf drie jaar in de MM gezeten, 5 ICSI pogingen gedaan, waarvan er drie zijn mislukt (heel erg zuur na 3 maanden stress en hormonen per keer), één in eerste instantie was gelukt (blij!!!!) maar helaas met 16 weken een vroeggeboorte (vreselijk om mee te maken). Wat wil ik hier nu mee zeggen? Eigenlijk gewoon dat je moet blijven proberen hoop te houden, hoe moeilijk ook. Onze 5e poging is gelukt en inmiddels ben ik 20 wkn zwanger van een tweeling. Zwangerschap gaat niet vlekkeloos maar dat maakt op zo'n moment helemaal niks meer uit. Wil je dus een hart onder de riem steken, ik heb ook heel veel momenten gehad dat ik dacht dat het nooit meer zou gaan lukken.
Wat je vertelt over jaloezie ten opzichte van anderen kan iedereen in dit zelfde schuitje denk ik wel beamen in meer of mindere mate. Ik had in het begin weinig moeite hiermee, maar toen vriendinnen van mij 'gingen voor een tweede' en ook hierbij weer binnen drie maanden zwanger waren, vond ik het heel moeilijk om happy te reageren. Blijf hier gewoon eerlijk over! Pas als mensen weten wat je er moeilijk aan vindt, kunnen ze je steunen.
Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd, en hoop dat ook voor jullie de zon binnenkort gaat schijnen!
Liefs, Soezie
Weet helaas heel goed hoe het voelt. Heb zelf drie jaar in de MM gezeten, 5 ICSI pogingen gedaan, waarvan er drie zijn mislukt (heel erg zuur na 3 maanden stress en hormonen per keer), één in eerste instantie was gelukt (blij!!!!) maar helaas met 16 weken een vroeggeboorte (vreselijk om mee te maken). Wat wil ik hier nu mee zeggen? Eigenlijk gewoon dat je moet blijven proberen hoop te houden, hoe moeilijk ook. Onze 5e poging is gelukt en inmiddels ben ik 20 wkn zwanger van een tweeling. Zwangerschap gaat niet vlekkeloos maar dat maakt op zo'n moment helemaal niks meer uit. Wil je dus een hart onder de riem steken, ik heb ook heel veel momenten gehad dat ik dacht dat het nooit meer zou gaan lukken.
Wat je vertelt over jaloezie ten opzichte van anderen kan iedereen in dit zelfde schuitje denk ik wel beamen in meer of mindere mate. Ik had in het begin weinig moeite hiermee, maar toen vriendinnen van mij 'gingen voor een tweede' en ook hierbij weer binnen drie maanden zwanger waren, vond ik het heel moeilijk om happy te reageren. Blijf hier gewoon eerlijk over! Pas als mensen weten wat je er moeilijk aan vindt, kunnen ze je steunen.
Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd, en hoop dat ook voor jullie de zon binnenkort gaat schijnen!
Liefs, Soezie
Alle dieren -behalve de mens- weten dat het leven in de eerste plaats bedoeld is om ervan te genieten. ~Samuel Butler~
woensdag 16 juni 2010 om 21:04
quote:jessie75 schreef op 16 juni 2010 @ 18:02:
@ babado; wat een nare situatie ook de jouwe. Mag ik vragen hoe ze het sticky platelet syndrome vaststellen?
Ik heb zelf ook 4 miskramen gehad, en vraag me af wat voor soort onderzoeken ik nog meer zou kunnen laten doen. (stollingsonderzoek en chromosoom matching is gedaan, kwam niets uit.)
hi Jessie, Waarschijnlijk ben je op Sticky Platelet getest, dat heeft te maken met bloedstolling. Vraag het aan je arts volgende keer. Het is ook bekend als APS: anti fosfolipiden syndroom.
Ik vond het heel eng om het na 2 MK weer te proberen, maar ik dacht toen dat de bloedverdunners zouden helpen, het blijkt dat er waarschijnlijk meer aan de hand is. Maar met het sticky platelet syndroom alleen kan het soms ook erg moeilijk zijn zwanger te blijven, ook heb je meer kans op vroeggeboorte en trombose.
Ze hebben 2 weken geleden mijn progesteron% getest, 1 week voor en 1 week na de eisprong, dan is er een piek die nodig is voor de innestelling. Dit was in orde, maar vrijdag heb ik een afspraak tijdens mijn eisprong om te kijken of de eicellen genoeg gerijpt zijn. Ik wist niet dat er zoveel testen gedaan konden worden. Elke keer bloedafnemen en echo's.
Chromosoon matching hebben wij overigens nog niet gedaan.
@ babado; wat een nare situatie ook de jouwe. Mag ik vragen hoe ze het sticky platelet syndrome vaststellen?
Ik heb zelf ook 4 miskramen gehad, en vraag me af wat voor soort onderzoeken ik nog meer zou kunnen laten doen. (stollingsonderzoek en chromosoom matching is gedaan, kwam niets uit.)
hi Jessie, Waarschijnlijk ben je op Sticky Platelet getest, dat heeft te maken met bloedstolling. Vraag het aan je arts volgende keer. Het is ook bekend als APS: anti fosfolipiden syndroom.
Ik vond het heel eng om het na 2 MK weer te proberen, maar ik dacht toen dat de bloedverdunners zouden helpen, het blijkt dat er waarschijnlijk meer aan de hand is. Maar met het sticky platelet syndroom alleen kan het soms ook erg moeilijk zijn zwanger te blijven, ook heb je meer kans op vroeggeboorte en trombose.
Ze hebben 2 weken geleden mijn progesteron% getest, 1 week voor en 1 week na de eisprong, dan is er een piek die nodig is voor de innestelling. Dit was in orde, maar vrijdag heb ik een afspraak tijdens mijn eisprong om te kijken of de eicellen genoeg gerijpt zijn. Ik wist niet dat er zoveel testen gedaan konden worden. Elke keer bloedafnemen en echo's.
Chromosoon matching hebben wij overigens nog niet gedaan.
woensdag 16 juni 2010 om 21:15
woensdag 16 juni 2010 om 21:22
ooohw Hiro, vreselijk heh die opmerkingen!!! Als je een kind krijgt dan weet je ook dat je vruchtbaar bent, daar hoef je geen miskraam voor te krijgen. Mijn huisarts en een vriendin zeiden het ook! Tegen mij zeggen mensen ook weleens; 'je bent nog jong' ik ben 36, dat is helemaal niet jong om aan kinderen te beginnen.
Het vervelende is dat mensen wel vragen of ik zwanger ben oid, maar nooit hoe het nou met me gaat, na de miskramen en nu met alle onderzoeken, hoe zit dat bij jullie kunnen jullie er met vriendinnen over praten? ik vind het erg moeilijk want mijn vriendinnen zijn helemaal niet bezig om zwanger te worden of zijn al 10 jaar moeder. Gelukkig is mijn man wel superlief!
Het vervelende is dat mensen wel vragen of ik zwanger ben oid, maar nooit hoe het nou met me gaat, na de miskramen en nu met alle onderzoeken, hoe zit dat bij jullie kunnen jullie er met vriendinnen over praten? ik vind het erg moeilijk want mijn vriendinnen zijn helemaal niet bezig om zwanger te worden of zijn al 10 jaar moeder. Gelukkig is mijn man wel superlief!
woensdag 16 juni 2010 om 21:30
quote:babado schreef op 16 juni 2010 @ 21:22:
ooohw Hiro, vreselijk heh die opmerkingen!!! Als je een kind krijgt dan weet je ook dat je vruchtbaar bent, daar hoef je geen miskraam voor te krijgen. Mijn huisarts en een vriendin zeiden het ook! Tegen mij zeggen mensen ook weleens; 'je bent nog jong' ik ben 36, dat is helemaal niet jong om aan kinderen te beginnen.
Het vervelende is dat mensen wel vragen of ik zwanger ben oid, maar nooit hoe het nou met me gaat, na de miskramen en nu met alle onderzoeken, hoe zit dat bij jullie kunnen jullie er met vriendinnen over praten? ik vind het erg moeilijk want mijn vriendinnen zijn helemaal niet bezig om zwanger te worden of zijn al 10 jaar moeder. Gelukkig is mijn man wel superlief!
Vind het ook wel heel lastig om met vriendinnen over te praten, meeste vriendinnen kennen alleen maar mensen bij wie het lang duurt en bij hun was het toevallig binnen 2 maanden raak. Jaloers!
Fijn dat je steun hebt aan je vriend. Merk dat mijn vriend met name in het hele miskraamverhaal heel anders staat dan ik, voor mannen toch minder tastbaar denk ik.
ooohw Hiro, vreselijk heh die opmerkingen!!! Als je een kind krijgt dan weet je ook dat je vruchtbaar bent, daar hoef je geen miskraam voor te krijgen. Mijn huisarts en een vriendin zeiden het ook! Tegen mij zeggen mensen ook weleens; 'je bent nog jong' ik ben 36, dat is helemaal niet jong om aan kinderen te beginnen.
Het vervelende is dat mensen wel vragen of ik zwanger ben oid, maar nooit hoe het nou met me gaat, na de miskramen en nu met alle onderzoeken, hoe zit dat bij jullie kunnen jullie er met vriendinnen over praten? ik vind het erg moeilijk want mijn vriendinnen zijn helemaal niet bezig om zwanger te worden of zijn al 10 jaar moeder. Gelukkig is mijn man wel superlief!
Vind het ook wel heel lastig om met vriendinnen over te praten, meeste vriendinnen kennen alleen maar mensen bij wie het lang duurt en bij hun was het toevallig binnen 2 maanden raak. Jaloers!
Fijn dat je steun hebt aan je vriend. Merk dat mijn vriend met name in het hele miskraamverhaal heel anders staat dan ik, voor mannen toch minder tastbaar denk ik.
woensdag 16 juni 2010 om 21:44
quote:Soezie81 schreef op 16 juni 2010 @ 19:28:
Lieve Potatohead, allereerst een dikke .
Wat je vertelt over jaloezie ten opzichte van anderen kan iedereen in dit zelfde schuitje denk ik wel beamen in meer of mindere mate. Ik had in het begin weinig moeite hiermee, maar toen vriendinnen van mij 'gingen voor een tweede' en ook hierbij weer binnen drie maanden zwanger waren, vond ik het heel moeilijk om happy te reageren. Blijf hier gewoon eerlijk over! Pas als mensen weten wat je er moeilijk aan vindt, kunnen ze je steunen.
Liefs, SoezieGoed advies. Mensen kunnen meer rekening met je houden als ze weten waar je mee zit en wat je moeilijk vindt. Wij hebben het op een gegeven moment ook aan onze directe omgeving verteld. Dat luchtte wel op.
Lieve Potatohead, allereerst een dikke .
Wat je vertelt over jaloezie ten opzichte van anderen kan iedereen in dit zelfde schuitje denk ik wel beamen in meer of mindere mate. Ik had in het begin weinig moeite hiermee, maar toen vriendinnen van mij 'gingen voor een tweede' en ook hierbij weer binnen drie maanden zwanger waren, vond ik het heel moeilijk om happy te reageren. Blijf hier gewoon eerlijk over! Pas als mensen weten wat je er moeilijk aan vindt, kunnen ze je steunen.
Liefs, SoezieGoed advies. Mensen kunnen meer rekening met je houden als ze weten waar je mee zit en wat je moeilijk vindt. Wij hebben het op een gegeven moment ook aan onze directe omgeving verteld. Dat luchtte wel op.
