Relaties
alle pijlers
Advies gevraagd
donderdag 24 juni 2010 om 13:51
donderdag 24 juni 2010 om 13:55
Ben je wie ik denk dat je bent???
Kijk jezelf aan in de spiegel en vraag jezelf hoe lang je hem nog deze macht over je leven geeft.
Zolang jij bang blijft en niets durft te doen, zal hij de macht die jij hem geeft uit blijven oefenen.
Hij heeft nu geen enkele reden om zich anders te gedragen, jij beloont dit gedrag keer op keer.
Kijk jezelf aan in de spiegel en vraag jezelf hoe lang je hem nog deze macht over je leven geeft.
Zolang jij bang blijft en niets durft te doen, zal hij de macht die jij hem geeft uit blijven oefenen.
Hij heeft nu geen enkele reden om zich anders te gedragen, jij beloont dit gedrag keer op keer.
donderdag 24 juni 2010 om 13:56
quote:dubiootje schreef op 24 juni 2010 @ 13:46:
[...]
Je verhaal is me duidelijk, je schrijfstijl heeft je nogmaals herkenbaar gemaakt. Ik heb je jarenlang, per mail, telefoon en in de vele topics die je hier hebt geopend, geprobeerd te helpen. Ik ben niet verbaasd dat de situatie nu zo escaleert, maar vind het wel choquerend dat je het na alle waarschuwingen zo ver hebt laten komen. En dat je je zoontje nog steeds naar zijn vader laat gaan.
Ik wens jou en vooral je zoontje alle sterkte.
Ik herkende het ook al.
Er zijn hier zoveel vrouwen al geweest, die jarenlang je verhaal volgen, die je raad en advies hebben gegeven, die je hebben gesteund en heel ver zijn gegaan in die steun.
Nu weer een nieuwe nick, hetzelfde verhaal, dat inmiddels echt wel wordt herkend door velen. Wat wil je dan nog uit het forum halen. Alle nieuwe lezers gaan je weer vertellen, wat al 100x eerder aan je is verteld. Wanneer grijp je nou eens echt in, wanneer DOE je er eens wat aan. In plaats van op dit forum steeds weer onder een andere nick je verhaal doen. Begrijp me niet verkeerd, je mag zeker je verhaal doen hier, daar is een forum voor. Maar je draait steeds in hetzelfde cirkeltje, wil je eigenlijk wel ingrijpen en hulp van anderen?
[...]
Je verhaal is me duidelijk, je schrijfstijl heeft je nogmaals herkenbaar gemaakt. Ik heb je jarenlang, per mail, telefoon en in de vele topics die je hier hebt geopend, geprobeerd te helpen. Ik ben niet verbaasd dat de situatie nu zo escaleert, maar vind het wel choquerend dat je het na alle waarschuwingen zo ver hebt laten komen. En dat je je zoontje nog steeds naar zijn vader laat gaan.
Ik wens jou en vooral je zoontje alle sterkte.
Ik herkende het ook al.
Er zijn hier zoveel vrouwen al geweest, die jarenlang je verhaal volgen, die je raad en advies hebben gegeven, die je hebben gesteund en heel ver zijn gegaan in die steun.
Nu weer een nieuwe nick, hetzelfde verhaal, dat inmiddels echt wel wordt herkend door velen. Wat wil je dan nog uit het forum halen. Alle nieuwe lezers gaan je weer vertellen, wat al 100x eerder aan je is verteld. Wanneer grijp je nou eens echt in, wanneer DOE je er eens wat aan. In plaats van op dit forum steeds weer onder een andere nick je verhaal doen. Begrijp me niet verkeerd, je mag zeker je verhaal doen hier, daar is een forum voor. Maar je draait steeds in hetzelfde cirkeltje, wil je eigenlijk wel ingrijpen en hulp van anderen?
donderdag 24 juni 2010 om 13:59
quote:dubiootje schreef op 24 juni 2010 @ 13:46:
[...]
Je verhaal is me duidelijk, je schrijfstijl heeft je nogmaals herkenbaar gemaakt. Ik heb je jarenlang, per mail, telefoon en in de vele topics die je hier hebt geopend, geprobeerd te helpen. Ik ben niet verbaasd dat de situatie nu zo escaleert, maar vind het wel choquerend dat je het na alle waarschuwingen zo ver hebt laten komen. En dat je je zoontje nog steeds naar zijn vader laat gaan.
Ik wens jou en vooral je zoontje alle sterkte.
Als Dubiootje hier gelijk in heeft (en dat geloof ik, ik heb ook je eerdere topic gezien), dan hoop ik dat je deze keer wel actie gaat ondernemen.
Je topic straalt nu alweer een hoog "ik wil wel maar kan niet" gehalte uit. Stap uit die slachtofferpositie en neem je leven terug. Je ex kan zo ver gaan, omdat jij het toestaat. En je verzint 1001 smoesjes om te verklaren waarom hij zover kan gaan, maar je vergeet de belangrijkste: jij! Jij laat hem zover gaan.
Stop met klagen en neem stappen. Voor jou, maar vooral voor je zoon!!!
[...]
Je verhaal is me duidelijk, je schrijfstijl heeft je nogmaals herkenbaar gemaakt. Ik heb je jarenlang, per mail, telefoon en in de vele topics die je hier hebt geopend, geprobeerd te helpen. Ik ben niet verbaasd dat de situatie nu zo escaleert, maar vind het wel choquerend dat je het na alle waarschuwingen zo ver hebt laten komen. En dat je je zoontje nog steeds naar zijn vader laat gaan.
Ik wens jou en vooral je zoontje alle sterkte.
Als Dubiootje hier gelijk in heeft (en dat geloof ik, ik heb ook je eerdere topic gezien), dan hoop ik dat je deze keer wel actie gaat ondernemen.
Je topic straalt nu alweer een hoog "ik wil wel maar kan niet" gehalte uit. Stap uit die slachtofferpositie en neem je leven terug. Je ex kan zo ver gaan, omdat jij het toestaat. En je verzint 1001 smoesjes om te verklaren waarom hij zover kan gaan, maar je vergeet de belangrijkste: jij! Jij laat hem zover gaan.
Stop met klagen en neem stappen. Voor jou, maar vooral voor je zoon!!!
donderdag 24 juni 2010 om 14:01
En "Isis", ik wil nog wel even kwijt dat ik het bijzonder lullig vind dat je onder een andere nick diverse topics opent waar je zo ontzettend dankbaar was voor mijn geweldige reacties waar je zo veel aan had, vervolgens niet meer reageert tot het volgende topic. En dit alles zonder te laten weten dat jij de persoon bent op wie ik had aangegeven niet meer te willen reageren, om eerdergenoemde redenen.
Het staat eenieder vrij om ik weet niet hoeveel topics te openen en ik weet niet hoeveel nicks aan te maken, maar je snapt waarschijnlijk wel dat ik not amused bent dat je mij wederom zo veel tijd en moeite hebt gekost.
Het staat eenieder vrij om ik weet niet hoeveel topics te openen en ik weet niet hoeveel nicks aan te maken, maar je snapt waarschijnlijk wel dat ik not amused bent dat je mij wederom zo veel tijd en moeite hebt gekost.
Ga in therapie!
donderdag 24 juni 2010 om 14:02
Soms walsen mensen als een stoomwals over je heen, ongeacht wat je er tegen doet. Niet iedereen laat zich tegenhouden. Ik vind het nogal kortzichtig om te stellen dat Isis het toelaat. Er zijn mannen...die slaan elke barricade weg en stormen alsnog op je af...daar is helemaal niks tegen te doen. En zeker geen streng gesprek waarin je je grenzen aangeeft, want daar heeft ie schijt aan.
donderdag 24 juni 2010 om 14:02
Ja, ik heb hier meerdere keren mijn verhaal gedaan, ook onder een andere naam. Om verschillende redenen ben ik soms van nick veranderd.
Dat er gedacht wordt dat ik verslaafd ben aan het drama in mijn leven, dat is wellicht een logisch gevolg van mijn gedrag.
Ik kan alleen naar eer en geweten zeggen dat ik dit niet bewust zo voel, zo wil. Ik snap dat het tot boosheid en frustratie kan leiden bij sommigen van jullie.
Wellicht moet ik jullie advies maar ter harte nemen en hier niet meer komen met dit onderwerp. Jullie hebben wel een punt.
Het enige wat ik kan zeggen is dat het geen kwade opzet of onwil van mijn kant is. Het is niets anders dan angst, angst en ngo eens angst. En ja, lafheid denk ik... En ook grotendeels onverantwoord gedrag, zeker richting mijn zoontje.
Dat er gedacht wordt dat ik verslaafd ben aan het drama in mijn leven, dat is wellicht een logisch gevolg van mijn gedrag.
Ik kan alleen naar eer en geweten zeggen dat ik dit niet bewust zo voel, zo wil. Ik snap dat het tot boosheid en frustratie kan leiden bij sommigen van jullie.
Wellicht moet ik jullie advies maar ter harte nemen en hier niet meer komen met dit onderwerp. Jullie hebben wel een punt.
Het enige wat ik kan zeggen is dat het geen kwade opzet of onwil van mijn kant is. Het is niets anders dan angst, angst en ngo eens angst. En ja, lafheid denk ik... En ook grotendeels onverantwoord gedrag, zeker richting mijn zoontje.
donderdag 24 juni 2010 om 14:06
Als je blijft doen wat je altijd doet, zul je krijgen wat je altijd al kreeg.
Kruip nu niet wederom in de slachtoffer rol.
Wat los je op als je hier niet meer post?
Niet de situatie van je zoontje.
Kijk naar hem en vraag je af wat jij anders kunt doen, zodat hij het makkelijker heeft.
En bedenk tevens welk prachtig voorbeeld hij van zijn vader krijgt. De geschiedenis zal zich herhalen bij je schoondochter als je deze cirkel niet doorbreekt.
Ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat hetgeen je moet doen makkkelijk is.
Je zult lef moeten hebben en moeten incasseren. Je zult van je af moeten bijten en sterk zijn.
Doe je dat niet, denk dan alvast na over hetgeen jij je zoon gaat vertellen als hij groter is en dingen gaat begrijpen.
Je zult een erg goed verhaal moeten hebben, anders raak je hem kwijt.
Kruip nu niet wederom in de slachtoffer rol.
Wat los je op als je hier niet meer post?
Niet de situatie van je zoontje.
Kijk naar hem en vraag je af wat jij anders kunt doen, zodat hij het makkelijker heeft.
En bedenk tevens welk prachtig voorbeeld hij van zijn vader krijgt. De geschiedenis zal zich herhalen bij je schoondochter als je deze cirkel niet doorbreekt.
Ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat hetgeen je moet doen makkkelijk is.
Je zult lef moeten hebben en moeten incasseren. Je zult van je af moeten bijten en sterk zijn.
Doe je dat niet, denk dan alvast na over hetgeen jij je zoon gaat vertellen als hij groter is en dingen gaat begrijpen.
Je zult een erg goed verhaal moeten hebben, anders raak je hem kwijt.
donderdag 24 juni 2010 om 14:07
En for what it's worth: excuses richting Dubiootje. De geuite bedank betuigingen over je adviezen waren oprecht en gemeend. Ik was en ben er ook blij mee. De reden waarom ik soms op momenten niet meer reageer omdat ik soms gewoon niet meer weet hoe ik verder moet. Ik lees het, ik laat het bezinken en dan soms.. dan zijn er weer even dagen dat het wat rustiger is en wil ik niets liever dan het 'vergeten' en wil ik alleen maar rust in mijn leven.
Ik val in herhaling door te zeggen dat ik het echt wel weet. Ik kan niet anders dan mijn excuus aanbieden voor degenen die zich gekrenkt voelen. Het was nooit en is nooit mijn bedoeling om mensen te kwetsen. Dat spijt me.
Ik val in herhaling door te zeggen dat ik het echt wel weet. Ik kan niet anders dan mijn excuus aanbieden voor degenen die zich gekrenkt voelen. Het was nooit en is nooit mijn bedoeling om mensen te kwetsen. Dat spijt me.
donderdag 24 juni 2010 om 14:08
Isis, ik ken je niet van eerdere topics. Volgens mij weet je zelf heel goed wat je zou moeten doen. Kun je ook aangeven waarom je het niet doet? Wat zit er achter die angst en lafheid?
Er zijn zoveel stappen die je kunt ondernemen, maar blijkbaar is die drempel te hoog. Misschien moet je daar aan werken, jezelf opbouwen totdat je wel je lot in eigen handen durft te nemen. Ben je ooit by een psych geweest?
Er zijn zoveel stappen die je kunt ondernemen, maar blijkbaar is die drempel te hoog. Misschien moet je daar aan werken, jezelf opbouwen totdat je wel je lot in eigen handen durft te nemen. Ben je ooit by een psych geweest?
mahna mahna tuduuuudududu
donderdag 24 juni 2010 om 14:10
donderdag 24 juni 2010 om 14:11
Ik merk ook dat ik mezelf volstrekt ongeloofwaardig maak. Ik ga door zoveel verschillende emoties en gemoedstoestanden. Ik ben meerdere malen er volkomen van overtuigd geweest, óndanks mijn angst, dat ik nu toch echt aangifte ging doen. Om het dan toch vervolgens niet door te durven zetten. Zoals ik al zei: dan wordt het even wat rustiger, gaat er weer wat tijd overheen en dan durf ik niet meer/wil ik niet meer... noem het hoe je wilt.
Het is géén onwil als ik niet meer reageer hier, het is geen onwil dat ik niets doe. Ik heb soms het idee alsof ik echt gillend gek word. Heb het gevoel dat ik 1001 ballen in de lucht moet houden en probeer uit alle macht om mezelf en mijn zoontje staande te houden. Ik zie ook wel dat mijn ex niet zal stoppen en ik weet óók dat de enige die hier verandering in aan kan brengen, ikzelf ben. Pffff.. soms vraag ik me serieus af of/wat er mis is met mij. Ligt het echt aan mij?
Het is géén onwil als ik niet meer reageer hier, het is geen onwil dat ik niets doe. Ik heb soms het idee alsof ik echt gillend gek word. Heb het gevoel dat ik 1001 ballen in de lucht moet houden en probeer uit alle macht om mezelf en mijn zoontje staande te houden. Ik zie ook wel dat mijn ex niet zal stoppen en ik weet óók dat de enige die hier verandering in aan kan brengen, ikzelf ben. Pffff.. soms vraag ik me serieus af of/wat er mis is met mij. Ligt het echt aan mij?
donderdag 24 juni 2010 om 14:12
ga NU iets doen. Alles wat je zegt onder het mom, mijn zoon houd van hem, is niets waard vergeleken wat jij toelaat te gebeuren.
Je hebt geen rechtsbijstand, je kan er eentje nemen!
je zoon heeft geen goed voorbeeld aan zijn vader maar ook niet aan jou! JIJ moet laten zien aan je ex en aan je zoon dat mama dit niet pikt. Hij zal anders gaan denken da dit de manier is waarop je met vrouwen omgaat.
kom uit je slachtoffer rol, ook al zit je er met recht in, en ga stappen ondernemen. Je bent toch niet levensmoe. je hebt een kind!!!!! En je laat dit allemaal gebeuren. Daarom gebeurt het.
meid, DOE WAT! dan maar naar het blijf van mn lijf huis of idd naar het buitenland, zorg dat jij en je zon veilig zijn.
Je hebt geen rechtsbijstand, je kan er eentje nemen!
je zoon heeft geen goed voorbeeld aan zijn vader maar ook niet aan jou! JIJ moet laten zien aan je ex en aan je zoon dat mama dit niet pikt. Hij zal anders gaan denken da dit de manier is waarop je met vrouwen omgaat.
kom uit je slachtoffer rol, ook al zit je er met recht in, en ga stappen ondernemen. Je bent toch niet levensmoe. je hebt een kind!!!!! En je laat dit allemaal gebeuren. Daarom gebeurt het.
meid, DOE WAT! dan maar naar het blijf van mn lijf huis of idd naar het buitenland, zorg dat jij en je zon veilig zijn.
donderdag 24 juni 2010 om 14:13
quote:minny schreef op 24 juni 2010 @ 14:10:
Op welke manier zou ze aktie kunnen ondernemen vinden jullie? Want ik lees voornamelijk dat zij blijkbaar verantwoordelijk is voor zijn gedrag, hoe apart, maar wát zou zijn dan concreet kunnen doen om iemand te stoppen die overal doorheen stormt?de moeilijkste weg, weg gaan en ergens anders opnieuw beginnen. Aangifte doen en juridische bijstand aan vragen.
Op welke manier zou ze aktie kunnen ondernemen vinden jullie? Want ik lees voornamelijk dat zij blijkbaar verantwoordelijk is voor zijn gedrag, hoe apart, maar wát zou zijn dan concreet kunnen doen om iemand te stoppen die overal doorheen stormt?de moeilijkste weg, weg gaan en ergens anders opnieuw beginnen. Aangifte doen en juridische bijstand aan vragen.
donderdag 24 juni 2010 om 14:14
Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn gedrag, en soms is grenzen aangeven niet genoeg en stormt men er gewoon doorheen. Wat je kan doen is aangifte blijven doen en jezelf indekken. Met een maatschappelijk werker praten kan al helpen, al was het maar qua praktische hulp. En nogmaals, als je kan verhuizen dan zeker doen. Dan heb je nog wel de omgangskwestie, maar eer je daarvoor in de rechtzaal staat en dat is uitgevochten ben je wel een tijd verder hoor, tot die tijd kun je je energie weer opbouwen.
donderdag 24 juni 2010 om 14:16
donderdag 24 juni 2010 om 14:16
Ik heb geen idee of het alleen aan jou ligt. Ik denk wel dat sommige mensen echt heel gevaarlijk zijn en dat instinctieve angst een logische reactie is. Niet alleen angst om de situatie te veranderen maar ook simpelweg omdat je weet dat elke beweging een heel nare reactie teweeg kan brengen.
Ik heb geen idee, ik heb je topics niet gevolgd. Ik weet wel wat ik van zo'n situatie knettergek zou worden van de stress. En ook dat ik dat niet lang trek dus iets zou moeten doen. Als het echt zulke linke soep is, zou ik denk ik proberen te verdwijnen, wat ik al eerder aangaf. Ik zou niet geleefd willen worden door zo'n engerd en door mijn angst.
Ik heb geen idee, ik heb je topics niet gevolgd. Ik weet wel wat ik van zo'n situatie knettergek zou worden van de stress. En ook dat ik dat niet lang trek dus iets zou moeten doen. Als het echt zulke linke soep is, zou ik denk ik proberen te verdwijnen, wat ik al eerder aangaf. Ik zou niet geleefd willen worden door zo'n engerd en door mijn angst.
donderdag 24 juni 2010 om 14:17
Feesie, wat er achter de angst zit? Niets, volgens mij. Het is juist de angst zélf die me vastzet. En ja, ik ben verschillende keren bij psychologen/therapeuten/maatschappelijk werk geweest. En met alle respect, het levert me weinig op. In theorie zie ik het heel scherp, zie ik wat er gebeurt en wat mijn rol hierin is. Ik kan niet anders dan zeggen dat ik niet durf. Ik heb het idee dat vanaf het moment dat ik daadwerkelijk tegengas geef, op welke manier dan ook, dat ik mijn leven niet meer zeker ben. Ik heb diverse keren gehoord hoe hij dan te werk zal gaan, hij spiegelt het me vaak genoeg voor.
En onderduiken, waar naar toe dan ook, dat kan ik niet en wil ik niet. Mijn zoontje heeft hier zijn leven en we hebben al vaak genoeg moeten vluchten. Dat kan niet de oplossing zijn en heeft teveel consequenties voor ons allebei.
En onderduiken, waar naar toe dan ook, dat kan ik niet en wil ik niet. Mijn zoontje heeft hier zijn leven en we hebben al vaak genoeg moeten vluchten. Dat kan niet de oplossing zijn en heeft teveel consequenties voor ons allebei.
donderdag 24 juni 2010 om 14:17
*Oh, te laat alweer.*
Oke, als je het nu niet aankan iets tegen hem te doen... zie je het misschien zitten iets voor jezelf te doen? Bel je huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog, of zoek er zelf een.
Minny: natuurlijk is zij niet verantwoordelijk voor zijn agressie, maar wel voor hoe ze met de situatie omgaat. Qua praktische dingen zou ze dus aangifte kunnen doen, waarmee ze ook nog extra bescherming kan krijgen. Iemand die echt kwaad wil kan dat krijgen. Maar is dat een reden om alle verzet maar te staken?
Oke, als je het nu niet aankan iets tegen hem te doen... zie je het misschien zitten iets voor jezelf te doen? Bel je huisarts en laat je doorverwijzen naar een psycholoog, of zoek er zelf een.
Minny: natuurlijk is zij niet verantwoordelijk voor zijn agressie, maar wel voor hoe ze met de situatie omgaat. Qua praktische dingen zou ze dus aangifte kunnen doen, waarmee ze ook nog extra bescherming kan krijgen. Iemand die echt kwaad wil kan dat krijgen. Maar is dat een reden om alle verzet maar te staken?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
donderdag 24 juni 2010 om 14:21
Stoppen met zeggen wat je niet kunt doen en je richten op de dingen die je WEL kunt doen en daar je energie in stoppen.
Een hoop dingen zijn al tegen je gezegd, je hebt ze echter niet geprobeerd.
Kijk naar je zoon.
Wil je dat hij net zo wordt als zijn vader?
Hij ziet nu dat agressief gedrag loont en zal dit voorbeeld, rolpatroon, zeker volgen als je hem niet weghaalt uit die situatie.
Met de bewijzen die je nu al hebt, zal geen enkele rechter jou dwingen om je zoontje nog met hem omgang te laten hebben.
Herinner jezelf hoe het was toen je weg gegaan bent bij hem.
Hoe was hij toen en hoe is hij nu?
En wie is er inmiddels veranderd?
Hij niet ......
Een hoop dingen zijn al tegen je gezegd, je hebt ze echter niet geprobeerd.
Kijk naar je zoon.
Wil je dat hij net zo wordt als zijn vader?
Hij ziet nu dat agressief gedrag loont en zal dit voorbeeld, rolpatroon, zeker volgen als je hem niet weghaalt uit die situatie.
Met de bewijzen die je nu al hebt, zal geen enkele rechter jou dwingen om je zoontje nog met hem omgang te laten hebben.
Herinner jezelf hoe het was toen je weg gegaan bent bij hem.
Hoe was hij toen en hoe is hij nu?
En wie is er inmiddels veranderd?
Hij niet ......
donderdag 24 juni 2010 om 14:22
Minny, je geeft toch zelf al het antwoord wat iedereen hier geeft?
Aangifte doen, rechtsbijstandverzekering nemen, advocaat raadplegen, bewijs verzamelen, instanties raadplegen, omgangsregeling herzien, enz enz.
Isis, je vraagt je af wat er mis is met jou. Ik denk echt dat je professionele hulp moet zoeken om dit te bespreken. Het lijkt me dat er inderdaad iets mis is als je dit al zolang laat gebeuren en geen stap verder komt. Sorry als dat hard klinkt, het is goed bedoeld.
Aangifte doen, rechtsbijstandverzekering nemen, advocaat raadplegen, bewijs verzamelen, instanties raadplegen, omgangsregeling herzien, enz enz.
Isis, je vraagt je af wat er mis is met jou. Ik denk echt dat je professionele hulp moet zoeken om dit te bespreken. Het lijkt me dat er inderdaad iets mis is als je dit al zolang laat gebeuren en geen stap verder komt. Sorry als dat hard klinkt, het is goed bedoeld.
mahna mahna tuduuuudududu
