vivalalisa

jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde



ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem



hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis

daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland





in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar





nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem



ik heb niks gemerkt, niks niks niks



en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...



en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.



vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!





ik snap het niet



ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar



hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil





ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...



sorry als er veel taalfouten in staan ,

chameleon bedankt voor je mooie bericht, zo had ik het nog niet gezien,

kleintjecool muchas en meds, dankjewel voor jullie trouwe reacties en dat jullie blijven lezen..



ik heb hem gesproken afgelopen week.

het begon maandag..

hij had beloofd mij te bellen zoals jullie weten als hij terug kwam van daar, anderhalve week wist ik al dat hij terug was. en met de dag werd ik bozer en bozer..

ik werd zo koud en kil tegen mensen om mij heen..

maandag had ik er genoeg van en heb ik hem gebeld.

hij klonk hele normaal, maar ik was zo boos aan te telefoon. heb van alles gezegd. heb lopen dreigen... alhoewel ik het geen dreigement noemde maar een belofte.

ik heb lopen tieren niet normaal over hem en zijn vrouw..

ik moest met respect over zijn vrouw praten vond hij

. ik zei ook, ik heb geen respect voor jouw dus ook niet voor haar!

hij zei dat ik het verleden moest laten rusten en door moest gaan net zoals hij, en hij nu gelukkig is. 10 min later in het gesprek zei hij weer dat hij het nu ook moeilijkhad... hmm hoezo tegen strijdig??

uiteindelijk na dat ik hem voor alle soorten stront heb uitgemaakt ben ik toch rustig geworden en hebben we opgehangen. de afspraak was ik krijg mijn spullen en nog een belangrijke kabel van hem.

Hij vroeg of ik de spullen van de week al kwam halen en de kabel die ik nog krijg over een paar weken.

ik heb gezegd geen behoefte te hebben hem 2 x te zien, dus dat ik wel wacht tot de kabel binnen is, dan zijn we er in 1 x van af.

2 dagen later kreeg ik een lege sms van hem. en stuurde dit terug:

ik ga door met mijn leven en zal nu dit hoofdstuk sluiten... ik zal alleen maar aan mijzelf denken voorlopig... en zal er voor zorgen dat er in de toekomst nooit met mij gespeeld gaat worden zoals jij dat een jaar hebt gedaan...

ik verdien meer, en weet dat ik het geluk ook wel weer zal vinden. en nog veel meer

misschien kan ik in de toekomst weer de leuke dingen herinneren van ons, maar nu zijn die er niet..

ik wil en kan jouw niet meer zien of horen, dat is nodig om mijzelf gelukkig te krijgen, want daar gaat het om.



hij stuurde terug: dankjewel voor je sms, je hebt dingen altijd al goed kunnen verwoorden.. hopelijk kom je de spullen nog wel halen

hierop reageerde ik:

ik weet niet of ik de spullen wel of niet kom halen. je WAS altijd mijn nummer 1, en jouw zien zal lastig zijn... ik wil het gewoon niet.

maar ik kan nu niet beslissen hoe dat over een paar weken voelt. mocht ik ze niet op komen halen dan laat ik iemand het halen..

dat is het mooie, overal zijn oplossingen voor

hij stuurde terug:

misschien is het handiger anders buiten huis af te spreken, dan kunnen we misschien nog ontspannen wandeling maken in het bos.

mijn reactie:

ik heb geen behoefte je te zien dus al helemaal niet in een ontspannen wandeling



zijn reactie; hoop dat je je over een paar weken beter voelt en we elkaar gewoon even kunnen zien..



mijn reactie:

denk je nou dat we normaal vverder kunnen en rienden kunnen zijn??? rienden hebben respect voor elkaar en die heb ik niet van jouw gekregen.





het luchte voor mijz o erg op door niet meer alleen maar ja en amen te zeggen, maar om voor mezelf op te komen.. het voelde zo sterk deze dingen te zeggen/sturen... een ware opluchting.. ik voel dat ik hem heb afgesloten op de manier van, ik ren en vlieg niet meer voor hem wil hem absolutt niet terug of als vriend

maar tevens door het afsluiten voel ik mij zo leeg en alleen



ook dat alleen zijn moet weer een plekje krijgen

Ik was al een paar DEN erg verkouden , Sinds vandaag mijn stem terug. Ik klonk verschrikkelijk. Hoest nog erg wel maa dat was niet genoeg. Ongeluk gehad en rib geroken en 2 andere gekneusd... Het hoesten komt dus niet zo goed uit nu hahah en lachen ook niet... Gelukkig heb ik alleen dit, kan altijd erger hè!! Het weer is ook heerlijk geniet er echt van!!!

Ik was al een paar dagen erg verkouden , Sinds vandaag mijn stem terug. Ik klonk verschrikkelijk. Hoest nog erg wel maar dat was niet genoeg. Ongeluk gehad en rib geroken en 2 andere gekneusd... Het hoesten komt dus niet zo goed uit nu hahah en lachen ook niet... Gelukkig heb ik alleen dit, kan altijd erger hè!! Het weer is ook heerlijk geniet er echt van!!!

Zit nu in de wachtkamer bij psych krijg zo te horen of ik bij der Mag blijven of door wordt verwezen. Het eten gaat nog niet lekker, voel me er niet goe bij.. Gewicht staat wel al tijdje stabiel op 51.5



Meds ja heb hem zeker door, ook door telefoon gesprek hoe hij het BIJNA voor elkaar krijgt dat ik me schuldig ga voelen. En vervolgens smst hij dat hij mij wel hoopt te Zien. Ja daggg





Laat jullie weten hoe bij psych ging x

Dat laat ik hem zeker krijgen!!!!





Gesprek ging Oké mag bij haar blijven. Ze zegt weet dat je moeilijk vind open te stellen en dat e niet na ander wilt. Maar meer afvallen mag niet anders moet ze mij wel door sturen. Of er mee stoppen. Voor rest weer even hart kunnen luchten over afgelopen week. Merk dat ik steeds minder behoefte heb na haar toe te gaan, wordt moe van mijn eigen verhaal en situatie hoe ik mij voel, wil het er gewoon niet meer over hebben.



De erge woede die in mij zat is al stukken minder. Voel me rustiger , het lege gevoel blijft wel en weinigzin om dingen te ondernemen. Maar zie wel in dat het steeds stape beter gaat

quote:Kleintjecool schreef op 29 juni 2010 @ 21:39:

KLinkt best goed Vieflies! Mooi dat iemand dicht op je eten zit. Hopelijk kanje dat rustige gevoel vasthouden. Nog effies en jij bent gewoon de wereld aan het rondreizen en trek jij een lange neus naar iedereen en vooral je ex die nu waarschijnlijk in een zwaar keurslijf zit, is nogal een verantwoordelijkheid wat hij is aangegaan...



mijn psych heeft vandaag gebeld. ze zegt dat ze mij met het eten niet kan helpen. dus heeft ze voorgesteld dat ik bij huisarts wekelijksop controle ga voor gewicht. zodat ze zich op mij kan richten kwa emotioneel gebied.. ook heeft ze dietiste voor gesteld zodat langzaam weer kan beginnen het juiste pad te bewandelen.



hele verantwoordelijkheid waar hij in zit. hij zoekt het maar uit. al die pijn die ik voel , ik wil niet dat hij dat ziet of weet.. gun ik hem niet.





quote:Spinster schreef op 30 juni 2010 @ 08:23:

Toch nog maar wel naar die psych blijven gaan hoor Vivalisa. Ook tegenzin hoort bij het proces. Zorg dat je het proces dit keer écht helemaal doorloopt en voor jezelf afrondt.



Sommige processen van jezelf kosten nu eenmaal jaren van groei. Maar dan heb je ook wat. Het is een investering die niet verloren gaat, het is de beste investering die je kan doen.

Investeer in jezelf. En blijf investeren in jezelf.het is zeker een inverstering, en kom er wel beter uit.... maar soms voelt het alsof praten geen zin meer heeft..

Hi dames... Lief van jullie wou zowiezo vandaag wa sturen, moet zo na psych en de huisarts toe.. Heb ex gezien voor mijn spullen. Ik kwam onaangekondigd langs. Voelde mij namelijk goed en zag er wel aardig bij, Schoonmoeder was er ook. Hij durfde mij niet aan te kijken en gi erg snel... Later belde hij dat hij moeilijk vond mij te zien en dat hij begreep het mij rrdriet deed en dat de m graaaag nog x wil zien



ik even duidelijk geweest dat geen verdriet meer heb, ja wel woede maar ik hem niet terug wil nooit meer en blij ben dat het over is.. Ik heb niet wil zien, mijn behoefte weg is, en het mij totaal geen verdriet deed hem te zien.. Ik wenste hem succes met tipiwan en zijn kind.. Hij begon droevig te doen. Ik zei wat verwacht je nou? Jij hebt het hier na gemaakt eigen schuld. Je bent geen vriendschap waard..





Oja hij zei ook je zag er zo goed uit hahah daar koop ik toch niks voor!! Zal later dit bericht ff wat bij werken en update

Ik ben van de week bij de psycholoog geweest.. En huisarts om bloed ed te testen... Ik denk er heel erg over na te stoppen..



De psycholoog zegt dat als ik teveel nog afval dat ze ervoor kan zorgen dat ik niet op reis ga. Omdat dan gevaar voor mezelf ben.. Ik weet dat ik niet vel zal afvallen meer maar dat er op die manier tegen mij gesproken wordt vind ik heel erg... Die reis daar leef ik na toe mijn houvast en het idee dat Ze dat af wil pakken vind ik erg! Voel erge weerstand.. Ook stond ze erop dat ik mijn pa mee neem na haar maar als mijn vader alles te horen krijgt over het eten en alle verdriet wat ik nog heb wordt hij boos.. Hij kan mijn eetprobleem niet begrijpen. Dat weet ik van vroeger, het praten met haar en mijn hart luchten voelde veilig, dat ze wil dat ik dat ga delen met me pa staat mij ook tegen...



Ik zie ik dat ik te weinig eet maar zie wel in dat ik me dwing toch iets te eten...



Deze dingen bij elkaar maken het voor mij moeilijk mij nog op mijn gemak te voelen bij psycholoog. En denk dat ik ermee moet kappen...





Mijn beste vriendin heeft mijn Fiets gehaald bij hem, die had ik over en mocht ze hebben... Hij vertelde dat bruiloft mooi was dat er zeker 400 mensen waren en dat dat in NL erg duur zou zijn...maar dat daar mee valt.. hij met zijn geld altijd. Ze volgt een privé cursus over paar maanden uitgerekend.. Ook deed hij even Moeilijk over die fiets...

Ze is redelijk snel weg gegaan, hij heeft ook niet na mij gevraagd..



Wat een klootzak hè, gun het hem niet dat hij zo makkelijk door kan gaan

quote:Kleintjecool schreef op 10 juli 2010 @ 02:41:

Wel naar psycholoog blijven gaan hoor Vievlies! Is misschien nu confronterend maar ze ziet het wel goed toch, van dat eten?

Niet weglopen als het te lastig wordt. En op reis ga je toch? Kan niemand je afnemen hoor.

ALs het voor jou niet goed voelt om je vader mee te nemen moet je het niet doen maar snap haar denkwijze wel een beetje.



En wat betreft je ex, wat een eikel. Maar ga maar lekker achterover leunen wat dat betreft...what goes around, comes around. Al zin in de reis?





je hebt gelijk dat ze het van het eten goed ziet, maar voel mij heel erg bedreigd erdoor. door het feit dat ze zegt mijn reis tegen te kunnen houden als ik een gevaar voor mezelf ben... waarom moet dat op zo een harde manier?

en dat ze zegt dat ze er eigenlijk op staat dat me pa mee gaat, voelt gewoon allebei erg onveilig... ik kom bij haar om 100% eerlijk te kunnen zijn... en dan wilt ze dat ik dat allemaal ga delen met mijn vader erbij??



weetje als ze gaat zeggen ik kan je reis tegen houden, gaan alle haren overeind staan van mij...(heb ik wel vaker de laatste tijd haha)





ik ben gister avond mijn eerste 5 blz terug wezen lezen,... heel apart om te zien... wat ben ik kapot geweest van verdriet ,

ik zie in die berichten een meisje die zo erg zichzelf kwijt was, wat ze ook al die tijd met der ex al was.. nu kom ik na boven en soms is dat confronterend, soms is dat eng heel eng, en soms voelt het heerlijk..



mijn ex pff die komt overal nog wel achter gelukkig!!



ik droomde vanacht dat mijn kies eruit viel, ik voelde het afbrokkelen en viel steeds in mijn hand, en zag er zilver van vulling tussen zitten, en dacht bel morgen de tandarts wel.. ik ging met mijn tong langs mijn kies en proefde gewoon die vulling... heeeel apart die droom, denk er steeds aan

Kun je niet met haar afspreken wat jullie wél en wat jullie niet met je vader gaan bespreken? Misschien is je psych wel in staat om wél begrijp bij je vader te kweken voor je problemen. Ik denk dat je alle hulp kunt gebruiken en juist van iemand als je vader, die je verder heel na staat, lijkt het me goed als hij wél weet hoe alles zit. En dan misschien niet in álle details, dat moet je dan met haar bepalen.



ik heb gevraagd wat ze wou bespreken, en of echt alles moest.. ja alles was haar antwoord..

en dat gaat dus echt niet gebeuren





Heel verstandig van die psycholoog, als je zoveel bent afgevallen en je eet nog steeds niet goed dan ben je niet in staat om te reizen.

als ik niet ga reizen, dan kan ze mij pas wegdragen.. die reis gaat er hoe dan ook komen, en dat gaat ze niet tegen houden... ik ben echt wel in staat te reizen. ik eet net genoeg me lichaam draaiende te houden. en ja dat is ongezond ik weet het..





Zij wil dat er mensen zijn die je in de gaten gaan houden. Ik kan niet voor haar denken maar het lijkt erop dat ze zich erge zorgen maakt over je fysieke toestand. Wat weeg je nu?



ik woog vanochtend 50,2 kilo, het valt allemaal nog wel mee dus..





Het is voor je eigen bestwil En ik vind het heel zorgelijk dat je dat niet ziet, dat zegt wel dat je niet goed voor jezelf zorgt. Je moet echt het gesprek met je vader aan. En natuurlijk begrijpt hij het niet. NIemand begrijpt het als iemand zichzelf langzaam uithongert.



ik begrijp het zelf ook niet.. voelt als controle, en iets waar ik wel goed in ben.. iets wat ik wel vast kan houden.

. het slaat nergens op... want ik wil gezond zijn en normaal zijn, maar er is ietrs in mijn hoofd wat vele male sterker is...

ik ben erg controle gevoelig... als ik op een dag iets teveel eet(wat nog te weinig is, kan ik zo boos worden op mezelf.. het lijkt alsof ik mij hier in vast klamp om niet aan andere dingen te hoeven denken..



maar ik zal zorgen dat ik op reis kan en dat ik daar fysiek toe in staat ben... als die reis niet door gaat dan kan je me naast me moeder leggen hoor, dus zal er ook aan werken die reis te maken..





ik ben alsnog van mening te willen stoppen bij haar... mischien is het voor mij beter me door te verwijzen na praatgroep, of na iemand die daar over gespecialiseerd is..



dankjewel voor jullie reacties



heeft tijd geduurd maar kan probleem nu ook zeker in zien. ontkennen heeft geen zin meer