Relaties
alle pijlers
Relatie voorbij?
vrijdag 25 juni 2010 om 13:30
Nou, na wat ik dacht dat ruim een jaar fantastisch was, is nu ineens patsboem voorbij.
Mijn vriend heeft me gisteren laten weten dat hij het allemaal niet meer kan. Ik die zo druk ben soms met school, mijn moodswings door al die druk. Drie dagen geleden hadden we nog een romantisch weekend en nu, is het ineens weg.
Ik snap heel goed dat ik niet altijd makkelijk was. Maar die klap die je ineens krijgt, achteraf. En dan geen kans krijgen om eraan te werken. Dat is toch wel behoorlijk pijnlijk
Dat gevoel van iets te willen redden terwijl je weet dat je hem nu met rust moet laten.
Maakt t ook niet veel beter dat hij dan heel koeltjes vertelt dat hij eindelijk aan zichzelf denkt en helder kan kijken. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel goed dat hij dat doet, en dat hij zo eerlijk is.
Maar mijn god wat doet dat pijn
We hadden nooit ruzie. Waren best friends en toen lovers. En nu, weet ik het niet. Hij heeft het uitgemaakt en ik weet niet of dat tijdelijk is, of dat hij er écht geen heil meer in ziet. Hele tijd maar piekeren omdat je niet snapt hoe dit kan, jezelf voor je kop slaan met het idee 'had ik maar zus en zo gedaan'.
Iemand die dit ook heeft meegemaakt? of gewoon fantastische tips heeft?
Mijn vriend heeft me gisteren laten weten dat hij het allemaal niet meer kan. Ik die zo druk ben soms met school, mijn moodswings door al die druk. Drie dagen geleden hadden we nog een romantisch weekend en nu, is het ineens weg.
Ik snap heel goed dat ik niet altijd makkelijk was. Maar die klap die je ineens krijgt, achteraf. En dan geen kans krijgen om eraan te werken. Dat is toch wel behoorlijk pijnlijk
Dat gevoel van iets te willen redden terwijl je weet dat je hem nu met rust moet laten.
Maakt t ook niet veel beter dat hij dan heel koeltjes vertelt dat hij eindelijk aan zichzelf denkt en helder kan kijken. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel goed dat hij dat doet, en dat hij zo eerlijk is.
Maar mijn god wat doet dat pijn
We hadden nooit ruzie. Waren best friends en toen lovers. En nu, weet ik het niet. Hij heeft het uitgemaakt en ik weet niet of dat tijdelijk is, of dat hij er écht geen heil meer in ziet. Hele tijd maar piekeren omdat je niet snapt hoe dit kan, jezelf voor je kop slaan met het idee 'had ik maar zus en zo gedaan'.
Iemand die dit ook heeft meegemaakt? of gewoon fantastische tips heeft?
vrijdag 25 juni 2010 om 13:38
Niet hetzelfde meegemaakt, maar iets soortgelijks denk ik.
Met een vriendin.
Ook ineens patsboem, vlak na een leuk weekend, zonder enig eerder signaal...
Dan voel je je heel leeg.
Teminste dat had ik.
Heel onbegrepen enzo.
Wat voelde ik me dom en stom, wat heb ik me lang afgevraagd of ik blind was of doof, wat ik fout had gedaan.
Diep verdriet.
Het is nog niet over allemaal, mijn verdriet, maar ik zie inmiddels wel in, dat, of vriendin nou al wel of niet al eerder moeilijkheden ondervond met mij,
het heel oneerlijk en respectloos is dat ze dit nooit heeft besproken met mij of anderszins aangegeven.
Dat is gemeen en hard.
Kan je dus niet maken.
Ik denk dat ik (dus) een beetje begrijp hoe het nu voelt voor jou.
Behoud je eigenwaarde!! Is mijn tip...
Met een vriendin.
Ook ineens patsboem, vlak na een leuk weekend, zonder enig eerder signaal...
Dan voel je je heel leeg.
Teminste dat had ik.
Heel onbegrepen enzo.
Wat voelde ik me dom en stom, wat heb ik me lang afgevraagd of ik blind was of doof, wat ik fout had gedaan.
Diep verdriet.
Het is nog niet over allemaal, mijn verdriet, maar ik zie inmiddels wel in, dat, of vriendin nou al wel of niet al eerder moeilijkheden ondervond met mij,
het heel oneerlijk en respectloos is dat ze dit nooit heeft besproken met mij of anderszins aangegeven.
Dat is gemeen en hard.
Kan je dus niet maken.
Ik denk dat ik (dus) een beetje begrijp hoe het nu voelt voor jou.
Behoud je eigenwaarde!! Is mijn tip...
vrijdag 25 juni 2010 om 13:41
Mijn ex ging er ook na een inimini ruzietje vandoor, om vervolgens helemaal nooit meer terug te komen. Terwijl het voor mijn gevoel allemaal helemaal goed zat. Ik snapte er ook helemaal niks van. Maar dat is ook een beetje de 'waas' waar je in zit op het moment dat het uitgaat. Je wil er niet aan dat het echt over is en het roept duizenden vragen op. Met de tijd leer je wel om met iets meer afstand en objectiviteit tegen je relatie aan te kijken en zie je ook wel dat het allemaal misschien niet zo heel goed en geweldig zat als dat je dacht. Maar dat is nu nog heel moeilijk als dat zo eenzijdig besloten wordt.
Tips: Probeer vooral heel lief voor jezelf te zijn nu. Verwen jezelf, vindt jezelf even heel zielig. En daarna opstaan en weer doorgaan en weer leuke dingen gaan doen. Volgens mij is tijd het enige middel wat echt helpt.
Tips: Probeer vooral heel lief voor jezelf te zijn nu. Verwen jezelf, vindt jezelf even heel zielig. En daarna opstaan en weer doorgaan en weer leuke dingen gaan doen. Volgens mij is tijd het enige middel wat echt helpt.
vrijdag 25 juni 2010 om 14:11
Ik begrijp dat het nu heel moeilijk is, maar ik kan je echt aanraden om hem nu met rust te laten.
Zet de boel eerst eens op een rijtje. Woonden jullie samen en zijn jullie daarom 'gedwongen' om elkaar binnenkort weer te zien? Als de boel wat bezonken is en je niet meer zo erg in je emotie zit, (ervaring leert me - van beide kanten gezien - dat degene die het uit maakt niet met de emotie van de ander kan) en dan kun je altijd (na een aantal weken) weer een gesprek aangaan. Als je daar nog behoefte aan zou hebben.
Nu in ieder geval met rust laten en op jezelf richten. Ook afleiding zoeken in de meest simpele dingen. Misschien heb je niet altijd zin om anderen te zien (ivm vragen erover). Doe dat dan ook niet en verwen jezelf een beetje (lekkere hapjes, jezelf goed verzorgen, naar de kapper, etc). En huil en schreeuw het uit als je dat voelt!
Sterkte! Liefdesverdriet sucks!
Zet de boel eerst eens op een rijtje. Woonden jullie samen en zijn jullie daarom 'gedwongen' om elkaar binnenkort weer te zien? Als de boel wat bezonken is en je niet meer zo erg in je emotie zit, (ervaring leert me - van beide kanten gezien - dat degene die het uit maakt niet met de emotie van de ander kan) en dan kun je altijd (na een aantal weken) weer een gesprek aangaan. Als je daar nog behoefte aan zou hebben.
Nu in ieder geval met rust laten en op jezelf richten. Ook afleiding zoeken in de meest simpele dingen. Misschien heb je niet altijd zin om anderen te zien (ivm vragen erover). Doe dat dan ook niet en verwen jezelf een beetje (lekkere hapjes, jezelf goed verzorgen, naar de kapper, etc). En huil en schreeuw het uit als je dat voelt!
Sterkte! Liefdesverdriet sucks!
Only dead fish go with the flow
vrijdag 25 juni 2010 om 15:04
Thanks meiden
Het is altijd wel 'fijn' om te horen dat mensen het begrijpen of in een soortgelijke situatie hebben gezeten.
Ik heb vandaag een paar keer met hem gemaild (hij reageerde op mijn 'laatste' mail en geeft ook aan dat het contact niet hoeft te stoppen op het moment. Maar hij is zo kil en duidelijk (goed voor hem), dat ik het inderdaad even hierbij laat en hem met rust laat.
Reden dat ik die vraagteken erbij zet, is omdat hij niet heel duidelijk is over hoe straks verder. Wel dat het nu uit is, en ik bescherm mezelf door te voelen dat hij er sowieso geen heil meer inziet. Maar hij doet geen uitspraken over of dit tijdelijk is of niet. Hij maakte zelf de vergelijking met het moment dat ik ooit had, na een weekendje weg zonder hem, waarbij ik even twijfelde over ons. Dat was hardstikke tijdelijk..
We woonden niet samen. Waren best friends (hij is de beste vriend van mn broertje en een hoop vrienden van me) en we raakten verliefd.
Onze relatie was in feite écht goed, maar blijkbaar hebben mijn moodswings enzo meer impact op hem gehad dan we allebei ooit zagen...
Ben het idd met jullie eens dat t geen zin heeft om als een idioot achter iemand aan te blijven hangen, zeker als die ruimte nodig heeft.
Pijnlijkste is (en dat herkennen sommigen mss ook wel) dat gevoel van HUH? dat het inééns weg is. Werd ook wakker met het idee dat het een droom (nachtmerrie) was.
Het is altijd wel 'fijn' om te horen dat mensen het begrijpen of in een soortgelijke situatie hebben gezeten.
Ik heb vandaag een paar keer met hem gemaild (hij reageerde op mijn 'laatste' mail en geeft ook aan dat het contact niet hoeft te stoppen op het moment. Maar hij is zo kil en duidelijk (goed voor hem), dat ik het inderdaad even hierbij laat en hem met rust laat.
Reden dat ik die vraagteken erbij zet, is omdat hij niet heel duidelijk is over hoe straks verder. Wel dat het nu uit is, en ik bescherm mezelf door te voelen dat hij er sowieso geen heil meer inziet. Maar hij doet geen uitspraken over of dit tijdelijk is of niet. Hij maakte zelf de vergelijking met het moment dat ik ooit had, na een weekendje weg zonder hem, waarbij ik even twijfelde over ons. Dat was hardstikke tijdelijk..
We woonden niet samen. Waren best friends (hij is de beste vriend van mn broertje en een hoop vrienden van me) en we raakten verliefd.
Onze relatie was in feite écht goed, maar blijkbaar hebben mijn moodswings enzo meer impact op hem gehad dan we allebei ooit zagen...
Ben het idd met jullie eens dat t geen zin heeft om als een idioot achter iemand aan te blijven hangen, zeker als die ruimte nodig heeft.
Pijnlijkste is (en dat herkennen sommigen mss ook wel) dat gevoel van HUH? dat het inééns weg is. Werd ook wakker met het idee dat het een droom (nachtmerrie) was.
vrijdag 25 juni 2010 om 15:49
vrijdag 25 juni 2010 om 15:50
Ja dat plotselinge is heel moeilijk. Dat je niet wist dat jullie laatste nacht de laatste was, de laatste keer seks de laatste etc. Dat je je tot op het moment dat het hoge woord eruit was geen flauw benul had wat er boven je hoofd hing. Ja dat is een rare gedachte. Maar daar moet je daarom ook niet te veel bij stil staan. Probeer wel verder te gaan met je leven en niet te gaan zitten afwachten.
vrijdag 25 juni 2010 om 15:59
Als er nog ergens voor te vechten valt, vecht er dan voor. Zo niet stop er dan mee.
Bij mij is het nu 10 maanden geleden en vannacht heb ik er zo'n slechte droom over gehad dat ik me vandaag 100 stappen terug gezet voel.. Morgen zal het weer beter zijn.
Het komt goed. Ook als het af en toe nog even zwaar is na verloop van tijd.
Uiteindelijk hebben hij en ik elkaar te veel verdriet gedaan.
Voorkom dat je in die situatie komt..
Heel veel liefs voor jou en iedereen die het plots eindigen van een relatie voor hun kiezen hebben gekregen.
xx
Bij mij is het nu 10 maanden geleden en vannacht heb ik er zo'n slechte droom over gehad dat ik me vandaag 100 stappen terug gezet voel.. Morgen zal het weer beter zijn.
Het komt goed. Ook als het af en toe nog even zwaar is na verloop van tijd.
Uiteindelijk hebben hij en ik elkaar te veel verdriet gedaan.
Voorkom dat je in die situatie komt..
Heel veel liefs voor jou en iedereen die het plots eindigen van een relatie voor hun kiezen hebben gekregen.
xx
..popcorn?
vrijdag 25 juni 2010 om 16:18
Dank je Nola. Vreemd hoe dromen zo'n impact op de echte wereld kunnen hebben.
Met mijn vorige relatie was het ook zo pijnlijk, maar dat was zo'n verknipte relatie (voelden we allebei) dat je 'makkelijker' kunt zeggen: ok, ik ga verder, doei.
Er is zeker nog ergens voor te vechten, maar ik denk inderdaad dat er eerst ruimte moet komen, en dat je daarna kunt kijken waar je allebei staat. Dus dat ga ik nu maar proberen
Met mijn vorige relatie was het ook zo pijnlijk, maar dat was zo'n verknipte relatie (voelden we allebei) dat je 'makkelijker' kunt zeggen: ok, ik ga verder, doei.
Er is zeker nog ergens voor te vechten, maar ik denk inderdaad dat er eerst ruimte moet komen, en dat je daarna kunt kijken waar je allebei staat. Dus dat ga ik nu maar proberen
vrijdag 25 juni 2010 om 18:35
Yep, ik zit er op het moment ook middenin.
10 jaar relatie en kinderen, en ineens patsboem weg.
Herken het gevoel dat je , huh? denkt en het totaal niet kan bevatten.
Ook dat je niets meer kan doen, ales wat jij er nog in had willen stoppen is verloren.En daar sta je dan met een heleboel onmacht, pijn en verdriet.
Bij mij overigens niet de eerste keer, ik heb duidelijk met een wegloper te maken.Maar geen enkele keer zag ik het aankomen, al was ik na de tweede keer wel angstig daarvoor.
ik snap je pijn heel goed.
10 jaar relatie en kinderen, en ineens patsboem weg.
Herken het gevoel dat je , huh? denkt en het totaal niet kan bevatten.
Ook dat je niets meer kan doen, ales wat jij er nog in had willen stoppen is verloren.En daar sta je dan met een heleboel onmacht, pijn en verdriet.
Bij mij overigens niet de eerste keer, ik heb duidelijk met een wegloper te maken.Maar geen enkele keer zag ik het aankomen, al was ik na de tweede keer wel angstig daarvoor.
ik snap je pijn heel goed.
zaterdag 26 juni 2010 om 13:05
Thanks Iry. Herken vooral dat gevoel van niks kunnen doen. Verschrikkelijk. Wel willen maar niet kunnen
Hij smste vannacht en vandaag af en toe, gewoon over koetjes en kalfjes en hij was benieuwd wat ik deed. Ik reageer er dan gewoon op, uit automatisme en natuurlijk verleiding. Weet dat t niet slim is, want het koestert hoop en ik moet nu juist de afstand zoeken.
Ook zodat hij echt kan voelen wat het is zonder mij, en of dat echt beter voor hem is. Mijn moeder (ja stiekem zoek je toch altijd een sprankje advies bij mams ) zei ook: als er afstand is, zal hij je gaan missen. Doet hij dit niet, dan weet je dat ook en kun je verder.
@Iry: is die wegloper die je noemt je huidige partner? Lijkt me heel moeilijk, om dat gevoel vaker te moeten ervaren binnen je relatie.
Hij smste vannacht en vandaag af en toe, gewoon over koetjes en kalfjes en hij was benieuwd wat ik deed. Ik reageer er dan gewoon op, uit automatisme en natuurlijk verleiding. Weet dat t niet slim is, want het koestert hoop en ik moet nu juist de afstand zoeken.
Ook zodat hij echt kan voelen wat het is zonder mij, en of dat echt beter voor hem is. Mijn moeder (ja stiekem zoek je toch altijd een sprankje advies bij mams ) zei ook: als er afstand is, zal hij je gaan missen. Doet hij dit niet, dan weet je dat ook en kun je verder.
@Iry: is die wegloper die je noemt je huidige partner? Lijkt me heel moeilijk, om dat gevoel vaker te moeten ervaren binnen je relatie.
zaterdag 26 juni 2010 om 15:00
Nou, even een update:
Ik zei 'm dat ik t moeilijk vond dat hij overkomt alsof hij er happy mee is en al helemaal klaar met alles is.
Zijn reactie:
' maar ik ben wel even 'happy' met hoe het nu is. merk dat het beter is voor mij.
en het is misschien niet helemaal eerlijk, maar dat is waar ik echt heel erg mee bezig ben. wat het beste is voor mezelf.'
Heel eerlijk, heel terecht. Maar wel verdomd pijnlijk en direct.
Zucht.
Ik zei 'm dat ik t moeilijk vond dat hij overkomt alsof hij er happy mee is en al helemaal klaar met alles is.
Zijn reactie:
' maar ik ben wel even 'happy' met hoe het nu is. merk dat het beter is voor mij.
en het is misschien niet helemaal eerlijk, maar dat is waar ik echt heel erg mee bezig ben. wat het beste is voor mezelf.'
Heel eerlijk, heel terecht. Maar wel verdomd pijnlijk en direct.
Zucht.
zaterdag 26 juni 2010 om 15:17
Wat een rot-situatie. Ik weet precies hoe je je voelt, want ik heb dit een jaar geleden ook meegemaakt.
Ik had toen iets langer dan een jaar een relatie en we zouden samen op vakantie gaan en genieten van de zomer na ook een drukke studieperiode waarin we allebei wat prikkelbaarder waren. Maar ineens, pats boem en het was over.
Ik ben er best lang kapot van geweest en kon het in het begin ook niet geloven. Hij was er in z'n hoofd al langer mee bezig dus voor hem was het makkelijker.
Het ergste vind ik dat er nooit over gepraat is, en dat kan ik mezelf misschien ook verwijten. Maar mijn gevoel heeft altijd goed gezeten.
Het is erg direct en pijnlijk en het enige wat je kan doen is nu maar volhouden, want met de tijd komt het vanzelf goed!
En je wilt het misschien nu nog niet horen...
Maar je kunt niet bouwen op iemand die het 'zomaar' uit het niets uitmaakt en niet over dingen wil praten. Dat ben je niet waard!
Ik had toen iets langer dan een jaar een relatie en we zouden samen op vakantie gaan en genieten van de zomer na ook een drukke studieperiode waarin we allebei wat prikkelbaarder waren. Maar ineens, pats boem en het was over.
Ik ben er best lang kapot van geweest en kon het in het begin ook niet geloven. Hij was er in z'n hoofd al langer mee bezig dus voor hem was het makkelijker.
Het ergste vind ik dat er nooit over gepraat is, en dat kan ik mezelf misschien ook verwijten. Maar mijn gevoel heeft altijd goed gezeten.
Het is erg direct en pijnlijk en het enige wat je kan doen is nu maar volhouden, want met de tijd komt het vanzelf goed!
En je wilt het misschien nu nog niet horen...
Maar je kunt niet bouwen op iemand die het 'zomaar' uit het niets uitmaakt en niet over dingen wil praten. Dat ben je niet waard!
zaterdag 26 juni 2010 om 15:21
Ja precies, ook mijn ex was er al heel lang mee bezig en voor die ander voelt het dan niet als patsboem. Dat kun je ze dan ergens ook niet kwalijk nemen. Hij zei dat hij verblind was door liefde. En dat geloof ik wel.
Hij praat juist wel over de dingen. En vroeger ook, maar omdat hij verliefd was, ging hij aan zichzelf voorbij. Dus ik kan niet echt voelen dat ik meer waard ben, omdat ik hem niet zie als slecht en zn daad ook niet.
Maar ik kan me voorstellen dat dat het extra moeilijk maakt, als je niet eens weet hoe het nou echt zit, of dat je ineens zoiets hoort en er nooit iets eerder over gehoord hebt. Aan de andere kant kun je dan mss wel boos op hem zijn, wat soms ook wel helpt bij t proces van verwerking
Hij praat juist wel over de dingen. En vroeger ook, maar omdat hij verliefd was, ging hij aan zichzelf voorbij. Dus ik kan niet echt voelen dat ik meer waard ben, omdat ik hem niet zie als slecht en zn daad ook niet.
Maar ik kan me voorstellen dat dat het extra moeilijk maakt, als je niet eens weet hoe het nou echt zit, of dat je ineens zoiets hoort en er nooit iets eerder over gehoord hebt. Aan de andere kant kun je dan mss wel boos op hem zijn, wat soms ook wel helpt bij t proces van verwerking
zaterdag 26 juni 2010 om 18:07
Mijn relatie van een jaar is van de week ook uitgegaan... Het was mijn eigen schuld. Ik heb met mijn dronken kop iemand gezoend. het erge is dat ik het me nauwelijks kan herinneren. Had dus ook niets te betekenen. Weet niet eens wie het was. Maar ik snap het niet van mezelf dat mijn onbewuste dronken ik dat gedaan heeft, want ik was/ben zo ongelooflijk stapel verliefd op mijn vriend, nu dus ex. Ik zou zo iets nooit doen!! Helemaal niet omdat hij echt DE man voor mij is/was... Hoe heb ik zo stom kunnen zijn, als ik er ook maar enigzins met mijn verstand was bijgeweest zou ik het nooit gedaan hebben... Ik snap dus wel waarom hij mij gedumpt heeft. Maar het gevoel van pijn en ellende en ziek en misselijk en leegte en schuldgevoel en mezelf haten en hem graag willen spreken terwijl ik niks meer van hem hoor.... VRESELIJK!!
@Yellle: ik denk dat het een heel goed teken is dat hij nog steeds contact met jou zoekt. Hij is er blijkbaar nog lang niet klaar mee. Want dan zou hij alles wat met jou te maken heeft afkappen.
@Yellle: ik denk dat het een heel goed teken is dat hij nog steeds contact met jou zoekt. Hij is er blijkbaar nog lang niet klaar mee. Want dan zou hij alles wat met jou te maken heeft afkappen.
maandag 28 juni 2010 om 17:23
Dat gevoel heb ik ook ja. Dat gevoel van Kon ik maar terug in de tijd en het anders doen!
Maar helaas, dat kan niet.
Hij heeft het een paar uur geleden officieel uitgemaakt...
Mijn moeder kwam met de fijne woorden 'heeft hij echt geen ander'? dus ik raakte behoorlijk in paniek. Heb m gemaild en hij stelde me gerust. Maar toch, het knaagt aan je.
Ik voelde me redelijk ok toen we samen uitspraken dat we weer de best friends willen worden die we waren voordat we verliefd werden, en dat lukt ons denk ik ook wel. Maar als je dan denkt aan het idee dat je ex binnenkort mss een ander heeft, pff..
Wat doen vrouwen zichzelf toch aan soms..
Maar helaas, dat kan niet.
Hij heeft het een paar uur geleden officieel uitgemaakt...
Mijn moeder kwam met de fijne woorden 'heeft hij echt geen ander'? dus ik raakte behoorlijk in paniek. Heb m gemaild en hij stelde me gerust. Maar toch, het knaagt aan je.
Ik voelde me redelijk ok toen we samen uitspraken dat we weer de best friends willen worden die we waren voordat we verliefd werden, en dat lukt ons denk ik ook wel. Maar als je dan denkt aan het idee dat je ex binnenkort mss een ander heeft, pff..
Wat doen vrouwen zichzelf toch aan soms..
maandag 28 juni 2010 om 22:40
Sjee, wat vervelend dat het nu dan echt uit is! Wat moet jij je rot voelen! Ik voel ernstig met je mee want voel me ook nog steeds heel erg rot en misselijk en ziek en en enzz... Wel knap hoor als je vrienden kan blijven. Ik denk dat het beter is voor jullie als jullie de eerste maanden helemaal geen contact hebben. Om er overheen te komen. Maar dat moeten jullie natuurlijk zelf bekijken. Ik heb weer een klein beetje mail contact met ex, al krijg ik alleen maar emmers stront over me heen. Maar dat is beter dan helemaal niets.
maandag 28 juni 2010 om 22:46
Ik denk dat je het voor nu met rust moet laten, zeker als hij zegt dat het voor hem het beste is. Dat hij wel contact met je heeft zegt tenminste dat hij er goed over heeft nagedacht.
Verder is het echt helemaal rot dat het over is. Laat je lekker verwennen door vriendinnen, probeer dingen te doen waar je vrolijk van wordt en stort je hart uit in een dagboek oid... dat heeft mij altijd geholpen in elk geval!
Heel veel sterkte!
Verder is het echt helemaal rot dat het over is. Laat je lekker verwennen door vriendinnen, probeer dingen te doen waar je vrolijk van wordt en stort je hart uit in een dagboek oid... dat heeft mij altijd geholpen in elk geval!
Heel veel sterkte!
maandag 28 juni 2010 om 23:33
Jee... het lijkt wel alsof ik het verhaal aan het lezen ben van mij en mijn ex. Ook alles plots en mij daarna behandelen als grof vuil... Erg moeilijk en moet zeggen (het is nu 7 maanden uit) dat ik het eg nog regelmatig moeilijk mee heb.
Vooral omdat hij mij met dit alles erg gekwetst heeft, voelde me depressief door dit alles en mij is nooit duidelijk geworden wat nou de reden is. Ook nooit een kans gehad om iets te doen.
Sinds een paar weken hebben we oppervlakkig contact via msn... nu denkt ie dat ik het wel leuk vindt om met hem te scharrelen... maar daar zit ik dus niet op te wachten.. dat vind ie dan weer vreemd :S Het enige dat ik wil is dat we normaal contact hebben, geen sexcontact...
Maar op een normale manier kan ie niet met mij omgaan... heb het gevoel dat alles wat ik doe of zeg negatief door hem wordt opgevat... ergens voor open staan doet ie niet
En dat is erg jammer.... Maarja idd beter iets dan niets...
Ik geloof er toch al niet meer in dat er ooit nog iemand voor mij komt....
Yellle heeft veel succes hiermee... ik weet wat je doormaakt!! En tis vreselijk moeilijk... maar ook ik voel me steeds weer een beetje beter!
Vooral omdat hij mij met dit alles erg gekwetst heeft, voelde me depressief door dit alles en mij is nooit duidelijk geworden wat nou de reden is. Ook nooit een kans gehad om iets te doen.
Sinds een paar weken hebben we oppervlakkig contact via msn... nu denkt ie dat ik het wel leuk vindt om met hem te scharrelen... maar daar zit ik dus niet op te wachten.. dat vind ie dan weer vreemd :S Het enige dat ik wil is dat we normaal contact hebben, geen sexcontact...
Maar op een normale manier kan ie niet met mij omgaan... heb het gevoel dat alles wat ik doe of zeg negatief door hem wordt opgevat... ergens voor open staan doet ie niet
En dat is erg jammer.... Maarja idd beter iets dan niets...
Ik geloof er toch al niet meer in dat er ooit nog iemand voor mij komt....
Yellle heeft veel succes hiermee... ik weet wat je doormaakt!! En tis vreselijk moeilijk... maar ook ik voel me steeds weer een beetje beter!
dinsdag 29 juni 2010 om 22:58
Mijn relatie voor deze was een beetje zoals jij schrijft marissie. Ook hij behandelde me als stront na het uitgaan. Ook hij kwam toen na een tijd weer bij me aankloppen met rare ideeen. Kleurig, ik weet dus goed hoe het voelt als je na zoiets pijnlijk als een breakup ook nog eens als oud vuil wordt behandeld. Klap op klap! Hoop dat dingen nu een beetje beter voor je zijn.
Verschil met deze ex is dat de jongen waar het nu over gaat, juist heel lief is. Hij wil me juist niet kwetsen en dat maakt het nog moeilijker. Nou ja, moeilijker misschien niet. Maar wel lastiger te accepteren dat het over is. Als je nog echt van elkaar houdt en het leuk kan hebben, zou je er ook voor moeten vechten, zou je denken. Maar goed, dat moet van 2 kanten komen natuurlijk.
Vandaag heb ik veel lieve vrienden om me heen gehad met advies. Iedereen zei, net als jullie, dat ik niet zelf contact moet gaan maken. Dat besloot ik, tot hij zelf ineens mailde. Ben daar luchtig op ingegaan, mede omdat we gewoon vrienden zijn en willen blijven, en ik geen spelletje ga spelen (ik ga je lekker niet terugmailen). Vanmiddag kwam ik hem toevallig tegen en hij wilde meelopen naar mn trein. Dat was allemaal best ok, niet heel ongemakkelijk, wel vreemd omdat het toch zo anders is ineens, en dat binnen slechts 4 dagen. Zo raar!
Hij was vroeger iemand die af en toe met vrienden omging, een beetje playstationde, muziek maakte, enzovoort. Gewoon een gezond sociaal leven. Nu is hij sinds vrijdag elke dag aan het drinken, stappen, enzovoort. Ergens vind ik dat wel ok, omdat ik hoop dat het hem laat zien dat dat ook niet realistisch is. Aan de andere kant moet ik voor nu even de hoop loslaten.
Maar da's niet makkelijk!
Gelukkig helpt dit forum ook wel erg, gewoon even van je af schrijven, fijne (en realistische) woorden horen en ook andermans verhalen. Een beetje relativeren is soms best prettig
Verschil met deze ex is dat de jongen waar het nu over gaat, juist heel lief is. Hij wil me juist niet kwetsen en dat maakt het nog moeilijker. Nou ja, moeilijker misschien niet. Maar wel lastiger te accepteren dat het over is. Als je nog echt van elkaar houdt en het leuk kan hebben, zou je er ook voor moeten vechten, zou je denken. Maar goed, dat moet van 2 kanten komen natuurlijk.
Vandaag heb ik veel lieve vrienden om me heen gehad met advies. Iedereen zei, net als jullie, dat ik niet zelf contact moet gaan maken. Dat besloot ik, tot hij zelf ineens mailde. Ben daar luchtig op ingegaan, mede omdat we gewoon vrienden zijn en willen blijven, en ik geen spelletje ga spelen (ik ga je lekker niet terugmailen). Vanmiddag kwam ik hem toevallig tegen en hij wilde meelopen naar mn trein. Dat was allemaal best ok, niet heel ongemakkelijk, wel vreemd omdat het toch zo anders is ineens, en dat binnen slechts 4 dagen. Zo raar!
Hij was vroeger iemand die af en toe met vrienden omging, een beetje playstationde, muziek maakte, enzovoort. Gewoon een gezond sociaal leven. Nu is hij sinds vrijdag elke dag aan het drinken, stappen, enzovoort. Ergens vind ik dat wel ok, omdat ik hoop dat het hem laat zien dat dat ook niet realistisch is. Aan de andere kant moet ik voor nu even de hoop loslaten.
Maar da's niet makkelijk!
Gelukkig helpt dit forum ook wel erg, gewoon even van je af schrijven, fijne (en realistische) woorden horen en ook andermans verhalen. Een beetje relativeren is soms best prettig
donderdag 1 juli 2010 om 10:36
Loslaten dat is inderdaad het sleutelwoord in deze... Maar oooh zo F***ing moeilijk!!! Juist als je dingen loslaat komen ze naar je toe.. Daar stond laatst ook een stukje over in de flair van dat meisje die niet zwanger kan worden. Ook met mijn exen zie ik dat. Op het moment dat ik ze had losgelaten wilden ze mij terug. (te laat) Ik hoop dat dat nu ook gaat gebeuren, maar misschien is het dan voor mij ook te laat. En zolang ik hoop dat dat gaat gebeuren heb ik het dus nog niet losgelaten.
Dat mannen ons als vuil behandelen is een beschermingsmechanisme. Zij willen afstand nemen en hard zijn tegen ons is voor hun de manier om ons los te laten. Mannen zijn soms ingewikkelde wezens.. Maar goed, wij ook!
Ik kan niet dealen met het schuldgevoel dat ik nu heb omdat ik iemand anders heb gezoend. Het heeft zo iets moois kapot gemaakt! En ik heb hem daar zoveel pijn mee gedaan!! Hoe heb ik zo stom kunnen zijn. Als ik er op dat moment over na kon denken dan had ik het nooit gedaan. Ik hoop dat hij het mij kan vergeven.
Dat mannen ons als vuil behandelen is een beschermingsmechanisme. Zij willen afstand nemen en hard zijn tegen ons is voor hun de manier om ons los te laten. Mannen zijn soms ingewikkelde wezens.. Maar goed, wij ook!
Ik kan niet dealen met het schuldgevoel dat ik nu heb omdat ik iemand anders heb gezoend. Het heeft zo iets moois kapot gemaakt! En ik heb hem daar zoveel pijn mee gedaan!! Hoe heb ik zo stom kunnen zijn. Als ik er op dat moment over na kon denken dan had ik het nooit gedaan. Ik hoop dat hij het mij kan vergeven.
vrijdag 2 juli 2010 om 11:15
Ik heb precies hetzelfde Kleurig. Ook mijn ex kwam na een tijd terugkrabbelen, maar toen was ik al met iemand anders (deze ex) en bovendien was die ex een idioot en dat zag ik toen eindelijk in.
Maar ook nu hoop ik dat er een moment komt dat hij denkt 'hey dit zuipen met collega's en dat meisje dat soms zo lief tegen me doet is het niet voor me'. Maar idd, dat is en blijft hoop en daardoor laat je niet los.
Het is zeker een beschermingsmechanisme, alleen mijn ex behandelt me juist heel goed. Dat maakt het ergens wel lastig, dat je denkt, hoe zit het nou??!
Dat schuldgevoel heb ik ook. Had ik maar anders gedaan. Maar daar maak je jezelf alleen kapot mee. Dát moet je als eerste loslaten. (makkelijk gezegd :S)
Geef hem tijd, zeker als je wil dat hij je vergeeft.
Mijn grootste probleem wb loslaten is 'een ander meisje'. Daar ben ik vooral bang voor.
Maar ook nu hoop ik dat er een moment komt dat hij denkt 'hey dit zuipen met collega's en dat meisje dat soms zo lief tegen me doet is het niet voor me'. Maar idd, dat is en blijft hoop en daardoor laat je niet los.
Het is zeker een beschermingsmechanisme, alleen mijn ex behandelt me juist heel goed. Dat maakt het ergens wel lastig, dat je denkt, hoe zit het nou??!
Dat schuldgevoel heb ik ook. Had ik maar anders gedaan. Maar daar maak je jezelf alleen kapot mee. Dát moet je als eerste loslaten. (makkelijk gezegd :S)
Geef hem tijd, zeker als je wil dat hij je vergeeft.
Mijn grootste probleem wb loslaten is 'een ander meisje'. Daar ben ik vooral bang voor.
vrijdag 2 juli 2010 om 22:19
Alle mannen zijn ook hetzelfde he, ze weten pas wat ze missen als ze het niet meer hebben. En ze komen echt pas als je ze volledig los hebt gelaten.
Ik ken dat.... Bang zijn dat hij een ander tegen komt. Het gevoel hebben dat hij nu iedereen vast heel leuk vind behalve mij. Ik hoopte zelfs dat Nederland zou verliezen zodat hij niet zou gaan feesten in de kroeg. Wat een onzin he, want anders was hij toch ook wel gewoon in de kroeg gebleven.
Ja als je ex je goed behandeld dan is het ook moeilijk loslaten. Dan blijf je continu denken, hij vindt me toch leuk of het is toch gezellig? Waarom wil hij me dan niet?
Ik kan ook helemaal niet genieten van de dingen nu, jij? Ben echt stront sjaggi! En die mannen? Die staan zich lekker te bezatten in de kroeg en hebben de grootste lol. Terwijl ik nu met een grote boog om alle kroegen heen fiets, en dat is vrij lastig in een grote stad. Ik gun mezelf gewoon geen gezelligheid en geen lol. En ik kan het ook niet gezellig hebben. Ben mezelf enorm aan het straffen. Heb jij dat ook?
Ik ken dat.... Bang zijn dat hij een ander tegen komt. Het gevoel hebben dat hij nu iedereen vast heel leuk vind behalve mij. Ik hoopte zelfs dat Nederland zou verliezen zodat hij niet zou gaan feesten in de kroeg. Wat een onzin he, want anders was hij toch ook wel gewoon in de kroeg gebleven.
Ja als je ex je goed behandeld dan is het ook moeilijk loslaten. Dan blijf je continu denken, hij vindt me toch leuk of het is toch gezellig? Waarom wil hij me dan niet?
Ik kan ook helemaal niet genieten van de dingen nu, jij? Ben echt stront sjaggi! En die mannen? Die staan zich lekker te bezatten in de kroeg en hebben de grootste lol. Terwijl ik nu met een grote boog om alle kroegen heen fiets, en dat is vrij lastig in een grote stad. Ik gun mezelf gewoon geen gezelligheid en geen lol. En ik kan het ook niet gezellig hebben. Ben mezelf enorm aan het straffen. Heb jij dat ook?
zaterdag 3 juli 2010 om 12:54
Ik heb gelukkig niet het idee ' hij vind iedereen leuk behalve mij'. Wel is er 1 collega die me niet lekker zit, en door haar voel ik me kut. Als hij zegt dat hij naar het strand gaat en niet reageert als ik vraag met wie, en zijn beste vriend is gewoon online, dan voel ik me behoorlijk kut. Zo belachelijk hoe we onszelf gek kunnen maken..
Ik vul mn dagen gewoon lekker en vind het niet erg dat hij nu steeds aan het zuipen is, want daardoor gaan ze zich echt niet beter voelen. Ik denk dat het slim is om jezelf juist niet te straffen, dat verdien je niet!
Verwen jezelf, doe leuke dingen, wees sociaal, praat met vrienden over hoe je je voelt. Dat zijn voor mij de dingen waardoor ik me af en toe goed voel.
Voelde me gisteren ook goed, heb een leuke avond gehad met een vriend en lekker laat naar bed gegaan. Maar dan open je Hyves en dan ga je weer stressen.
Aan de ene kant wil ik hem verwijderen, aan de andere kant willen we vrienden zijn en blijven en delen we dezelfde vrienden. Ik hoop gewoon dat hij niet liegt over die collega
Ik vul mn dagen gewoon lekker en vind het niet erg dat hij nu steeds aan het zuipen is, want daardoor gaan ze zich echt niet beter voelen. Ik denk dat het slim is om jezelf juist niet te straffen, dat verdien je niet!
Verwen jezelf, doe leuke dingen, wees sociaal, praat met vrienden over hoe je je voelt. Dat zijn voor mij de dingen waardoor ik me af en toe goed voel.
Voelde me gisteren ook goed, heb een leuke avond gehad met een vriend en lekker laat naar bed gegaan. Maar dan open je Hyves en dan ga je weer stressen.
Aan de ene kant wil ik hem verwijderen, aan de andere kant willen we vrienden zijn en blijven en delen we dezelfde vrienden. Ik hoop gewoon dat hij niet liegt over die collega
