Jaloerse ex

Voordat ik begin; sorry voor de lap tekst, en het ontbreken van een samenvatting. Ik heb daar bewust voor gekozen, omdat ik denk dat een samenvatting geen recht doet aan het verhaal.



Ik ben muzikant, en ontmoet zodoende veel vrouwen. Nu lijkt dit leuk, maar het brengt vaak de nodige problemen met zich mee. Afgelopen donderdag bijvoorbeeld; ik liep in de stad, samen met mijn neef, en kwam een meisje tegen dat ik vaag kende - laat ik haar Jennifer noemen. We raakten aan de praat, en ik peilde wat haar plannen waren voor die dag. Die waren er niet, en aangezien ze er aantrekkelijk uitzag, stelde ik voor iets te gaan doen. We maakten een afspraakje voor die avond. Ik kwam te laat (typisch voor mij), en het liep uit op een ruzie. Uiteindelijk wist ik de boel te sussen, en zijn we bij mij nog iets gaan drinken. Dit liep uit op sex.



Nu, tot zover niets aan de hand. De problemen begonnen die zaterdag daarna: ik liep in mijn oude woonplaats, toen ik een een vrouwlijk gestalte zag bij de bushalte. Ik besloot haar van dichterbij te inspecteren, want tja, zo ben ik. Maar oeps - het was een ex. Ze vroeg: hoe gaat het? 'Alles flex', zei ik.



Het grappige was dat ze een beetje haatdragend keek, maar dat er op hetzelfde iets zaadvragends in haar blik zat. Hoewel ik me dit ook verbeeld kan hebben. Ik zei: 'Laat me je helpen met die boodschappen, want ik ken de trappen naar je flat.' Ze zag er mooi uit. 'Je ziet eruit als een bloem,' zei ik. 'Een bloem die water nodig heeft. Van mij, de gieter.'



Ze zei: 'Hee, Peet- nokken.' Ze ging een beetje mokken. Maar tien minuten later liep ik vrolijk op mijn sokken. Ze vroeg of ik bleef eten, dus ik dacht: Dit zit wel pluis. Maar 's avonds zei ze: Hey, je moet nu wel naar huis, dit is niet langer meer je thuis. Ik zei: 'Dat is cool', deed mijn capuchon op, bedankte netjes voor alles en liep naar het station. Maar onderweg dacht ik: mij scotten, dat is bijdehand.'. Dus ik miste expres die laatste trein naar Amsterdam, keerde terug naar haar flat, en bleef meteen tot bam. Ze zei: 'Zo, ben je er weer.' Ik zei: 'Nou en offie.' Maar goed, zij wist ook wel dat ik heus niet op de koffie kwam. Ik zei: 'Die laatste trein was gewoon te vroeg weg.' Ze zei: 'En dat moet ik geloven.' Ik zei: 'Yo, dat is wat ik je zeg.'



Er viel een stilte. Ik zei: 'Dus geen trein, geen bus, want gaan we doen?' Ik dacht: ik geef haar zogenaamd vriendschappelijk een zoen. Maar ze kuste me plotseling in de nek. En opgewonden zei ze: 'Peet je maakt me gek.' Ze gaf me troetelnaampjes. En kuste steeds lager. Ze maakte een opmerking over mijn sportsokken, en dat ik zo'n rokkenjager was. Ze zei ook dat ik altijd met blik van een keurslager naar haar kont keek. Daarna kuste ze nog wat lager, tot onderaan mijn buik. Afijn, je weet wat ik bedoel (schudden voor gebruik.)



Het ging de hele nacht door. Ik hoef het eigenlijk niet uit te leggen; ze ging ervoor. Zwevende in de zevende hemel en ik vergat heel mijn kiespijn. We moeten het iets te ruig gedaan hebben, want de volgende ochtend werd ik gewekt door een liespijn. Ik wilde eigenlijk weg gaan voordat ze wakker werd, maar ze was al wakker, en ik kreeg het op mijn bord. Ze zei: 'Ik zie het wel, ik ben niet achterlijk, je komt alleen voor een ding.' Ik zei: 'We zijn geen siamese tweeling, ik moet echt weg, bedoel je niet te flessen maar mijn fans zijn ongedullig, en ik moet een dorst gaan lessen. Muziek is nu eenmaal waarvoor ik leef, maar dat wil nog niet zeggen dat ik niks om je geef.' Ze zei: 'Maar al die chiks die je er buiten mij op na hield, waarom deed je dat dan?' Ik zei: 'Maar Julio Iglesias dan?

Jammer dat er op deze manier gereageerd wordt. Ik vertelde dit verhaal laatst aan een vriendin, en ook zij maakte een tjoerie alsof ze wilde zeggen: jullie mannen.



Maar dus ook hier geen serieuse reacties.