Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 14:18
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:14:
[...]
Ik weet het.. ik heb gewoon zo n schrik dat hij teruggaat bij zijn ex.. dat kom ik niet te boven..
Kom op, niet te dramatisch. Je hebt een pracht kind en daar ga je voor. Achteraf gezien had je dit kunnen zien aankomen maar helaas. Goede les voor de volgende keer.
Ja ook jij zal heus weer een liefdevolle man tegenkomen die van jou zal houden en van je kind. Dus zet er een streep onder, deze man wil jou gewoon niet. en je verdient beter. Niet normaal wat hij flikt. Oke, jij bent ook fout geweest maar jij hebt nu voor een kind te zorgen. Maak je daar drukker om dan om hem.
[...]
Ik weet het.. ik heb gewoon zo n schrik dat hij teruggaat bij zijn ex.. dat kom ik niet te boven..
Kom op, niet te dramatisch. Je hebt een pracht kind en daar ga je voor. Achteraf gezien had je dit kunnen zien aankomen maar helaas. Goede les voor de volgende keer.
Ja ook jij zal heus weer een liefdevolle man tegenkomen die van jou zal houden en van je kind. Dus zet er een streep onder, deze man wil jou gewoon niet. en je verdient beter. Niet normaal wat hij flikt. Oke, jij bent ook fout geweest maar jij hebt nu voor een kind te zorgen. Maak je daar drukker om dan om hem.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:19
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:15:
[...]
Inderdaad!! Boontje komt om zijn loontje.. ik was er nooit opnieuw aan begonnen (al is dat heel dubbel want heb nu wel een prachtige dochter)
Maak het dan zo dat je er ondanks het verdriet toch blij mee bent, met hoe het is gelopen. Wees blij met je dochter en bouw een goed leven op voor jullie samen .
Je houdt hem niet tegen en dat moet je ook niet willen. Hij hoort daar veel meer dan bij jou, hoe lullig dat ook is voor je dochter. Ze zal denk ik altijd veel meer van jou zijn gevoelsmatig dan van hem gezien de situatie. Focus je erop dat het dus voor een groot deel jouw verantwoordelijkheid gaat zijn hoe ze opgroeit.
[...]
Inderdaad!! Boontje komt om zijn loontje.. ik was er nooit opnieuw aan begonnen (al is dat heel dubbel want heb nu wel een prachtige dochter)
Maak het dan zo dat je er ondanks het verdriet toch blij mee bent, met hoe het is gelopen. Wees blij met je dochter en bouw een goed leven op voor jullie samen .
Je houdt hem niet tegen en dat moet je ook niet willen. Hij hoort daar veel meer dan bij jou, hoe lullig dat ook is voor je dochter. Ze zal denk ik altijd veel meer van jou zijn gevoelsmatig dan van hem gezien de situatie. Focus je erop dat het dus voor een groot deel jouw verantwoordelijkheid gaat zijn hoe ze opgroeit.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:21
zaterdag 10 juli 2010 om 14:22
zaterdag 10 juli 2010 om 14:23
TO, je had naar die man moeten luisteren toen hij zei dat hij geen kind wilde. In plaats daarvan heb jij je zin doorgedreven. Enkel om deze man aan jou te binden, zodat hij niet terug zou gaan naar zijn ex.
Tsss, en nu hij jou en je dochter niet mee wil, vind jij je kind opeens ook niet meer leuk.
Wie zijn billen brandt...
Ik heb medelijden met je dochtertje. Grow up.
Tsss, en nu hij jou en je dochter niet mee wil, vind jij je kind opeens ook niet meer leuk.
Wie zijn billen brandt...
Ik heb medelijden met je dochtertje. Grow up.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:25
quote:Notebook schreef op 10 juli 2010 @ 14:23:
TO, je had naar die man moeten luisteren toen hij zei dat hij geen kind wilde. In plaats daarvan heb jij je zin doorgedreven. Enkel om deze man aan jou te binden, zodat hij niet terug zou gaan naar zijn ex.
Tsss, en nu hij jou en je dochter niet mee wil, vind jij je kind opeens ook niet meer leuk.
Wie zijn billen brandt...
Ik heb medelijden met je dochtertje. Grow up.Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
TO, je had naar die man moeten luisteren toen hij zei dat hij geen kind wilde. In plaats daarvan heb jij je zin doorgedreven. Enkel om deze man aan jou te binden, zodat hij niet terug zou gaan naar zijn ex.
Tsss, en nu hij jou en je dochter niet mee wil, vind jij je kind opeens ook niet meer leuk.
Wie zijn billen brandt...
Ik heb medelijden met je dochtertje. Grow up.Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
zaterdag 10 juli 2010 om 14:28
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:25:
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Ga dan voor jullie samen! Waarom aan een man trekken die jou gewoon niet wilt. Ja ik snap hoe pijn het doet. Maar je ziet dat hij zijn ex en zijn eerste kind wilt. Want hij heeft niet voor jou gekozen.
Wat een ander ook al zei, als je niet zwanger geweest zou zijn had hij je een leuk verzetje gevonden, nu zijn jullie een last.
Geef jezelf en je dochter een pracht leven zonder hem en wie weet wat er op je pad gaat komen voor leuke man. Maak er iets van.
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Ga dan voor jullie samen! Waarom aan een man trekken die jou gewoon niet wilt. Ja ik snap hoe pijn het doet. Maar je ziet dat hij zijn ex en zijn eerste kind wilt. Want hij heeft niet voor jou gekozen.
Wat een ander ook al zei, als je niet zwanger geweest zou zijn had hij je een leuk verzetje gevonden, nu zijn jullie een last.
Geef jezelf en je dochter een pracht leven zonder hem en wie weet wat er op je pad gaat komen voor leuke man. Maak er iets van.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:29
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:25:
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Precies. En dat betekent dat je geen keus hebt ondanks het misschien niet leuk/eng/beangstigend vinden om het alleen te doen, dat je het toch voor een groot deel alleen gaat doen. Daar ontkom je niet aan. Dus daarover piekeren of wensen dat het niet zo is heeft niet zoveel zin.
Krijg voor jezelf helder op een rij hoe je dit gaat doen, wat daar voor nodig is, wat je moet regelen enz.
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Precies. En dat betekent dat je geen keus hebt ondanks het misschien niet leuk/eng/beangstigend vinden om het alleen te doen, dat je het toch voor een groot deel alleen gaat doen. Daar ontkom je niet aan. Dus daarover piekeren of wensen dat het niet zo is heeft niet zoveel zin.
Krijg voor jezelf helder op een rij hoe je dit gaat doen, wat daar voor nodig is, wat je moet regelen enz.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:32
Tjee, wat een beroerde situatie.
Je hebt er nu natuurlijk geen hol meer aan, maar je had hem echt serieus moeten nemen toen hij zei dat hij het kindje niet wilde. Dan had je het waarschijnlijk alsnog wel gehouden, maar dan had je nu niet met al die verwachtingen gezeten die hij niet kan en wil waarmaken.
Ik begrijp heel goed dat hij nogal wat te verwerken heeft.
Dat hij zich schuldig voelt tegenover zijn oudste dochter lijkt me ook logisch.
Dat hij meer voelt voor zijn oudste kind vind ik ook niet zo vreemd. Hij kent haar immers al 6 jaar en jullie kindje is nog een kleine baby. Ik denk dat de kans groot is dat het gevoel naar jullie dochter toe in de toekomst zal groeien.
Ik adviseer om hem wat tijd en ruimte te geven. Die heeft hij nodig om de boel te laten inzinken en te bedenken wat hij wil. Ik vermoed dat je, door aan hem te trekken, hem alleen maar verder bij je vandaan jaagt.
Je hebt er nu natuurlijk geen hol meer aan, maar je had hem echt serieus moeten nemen toen hij zei dat hij het kindje niet wilde. Dan had je het waarschijnlijk alsnog wel gehouden, maar dan had je nu niet met al die verwachtingen gezeten die hij niet kan en wil waarmaken.
Ik begrijp heel goed dat hij nogal wat te verwerken heeft.
Dat hij zich schuldig voelt tegenover zijn oudste dochter lijkt me ook logisch.
Dat hij meer voelt voor zijn oudste kind vind ik ook niet zo vreemd. Hij kent haar immers al 6 jaar en jullie kindje is nog een kleine baby. Ik denk dat de kans groot is dat het gevoel naar jullie dochter toe in de toekomst zal groeien.
Ik adviseer om hem wat tijd en ruimte te geven. Die heeft hij nodig om de boel te laten inzinken en te bedenken wat hij wil. Ik vermoed dat je, door aan hem te trekken, hem alleen maar verder bij je vandaan jaagt.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 14:34
Ik denk dat je een beetje met een roze bril in de zwangerschap bent gestapt: als we een kind hebben, dan worden we een echt gezinnetje, kiest hij echt voor mij enz enz.
Maar bij de beslissing om de zwangerschap door te laten gaan, daar was hij al niet voor.
Je schrijft wel dat jullie er uiteindelijk samen voor kozen, maar schrijft dit ook op een manier waarbij het enthousiasme van zijn kant nou niet echt overduidelijk is (oftewel: hij wilde eigenlijk niet, maar ja, hoe dwing je een vrouw om abortus te plegen? Dat doe je toch ook niet als man zijnde bij iemand waar je wel om geeft?)
Bij het doorzetten van je zwangerschap bij een niet enthousiaste partner, met een heleboel gedoe qua scheiding...... is niet meer dan logisch dat de kans dat je een alleenstaande moeder zou worden erg groot zou zijn.
Blijkbaar had je toch nog erg veel hoop op je droom om een gezinnetje te vormen, maar als je het reëel bekijkt, kón je dat eigenlijk niet verwachten.
Heb je al psychologische hulp gezicht? Deze hele situatie en al die signalen die jij geeft dat je het gevoel hebt het helemaal niet aan te kunnen, dat klinkt als een snelweg richting een post-natale depressie.
Maar bij de beslissing om de zwangerschap door te laten gaan, daar was hij al niet voor.
Je schrijft wel dat jullie er uiteindelijk samen voor kozen, maar schrijft dit ook op een manier waarbij het enthousiasme van zijn kant nou niet echt overduidelijk is (oftewel: hij wilde eigenlijk niet, maar ja, hoe dwing je een vrouw om abortus te plegen? Dat doe je toch ook niet als man zijnde bij iemand waar je wel om geeft?)
Bij het doorzetten van je zwangerschap bij een niet enthousiaste partner, met een heleboel gedoe qua scheiding...... is niet meer dan logisch dat de kans dat je een alleenstaande moeder zou worden erg groot zou zijn.
Blijkbaar had je toch nog erg veel hoop op je droom om een gezinnetje te vormen, maar als je het reëel bekijkt, kón je dat eigenlijk niet verwachten.
Heb je al psychologische hulp gezicht? Deze hele situatie en al die signalen die jij geeft dat je het gevoel hebt het helemaal niet aan te kunnen, dat klinkt als een snelweg richting een post-natale depressie.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:36
ik weet verder trouwens niet goed hoe dit geregeld is financieel technisch ed in een situatie als deze. Dat bedoel ik ook niet. Ik bedoel vooral dat je er op emotioneel vlak alleen voor staat met je kind. Je wil nl niet een ander dwingen om papa te spelen. Je wil niet een man aan zijn haren erbij moeten slepen. Je wil niet telkens een oorwurm in het leven van je kind. Dat is slecht voor je dochter, weten dat je niet gewild was/bent. Zolang zij zich ontzettend gewenst weet door jou en een leuk leven heeft samen met jou, heeft dat nog steeds impact maar wel veel minder. Een vader die niet je vader wil zijn en toch telkens moet opdraven.. dat wrijft dat gevoel er dus wel in.
Pas dus op met wat je wenst. Kies echt voor de beste situatie voor je kind.
Pas dus op met wat je wenst. Kies echt voor de beste situatie voor je kind.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:39
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:25:
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Je zit hier zielig te doen dat alles op jou neerkomt en dat jij het niet trekt als hij teruggaat naar zijn ex. Ik zie hier nergens het belang van jouw kind vooropgesteld worden.
Succes ermee. Ik ben weg.
[...]
Wie zegt dat ik mijn kind niet meer leuk vindt??? ik hou zielsveel van haar!!
Je zit hier zielig te doen dat alles op jou neerkomt en dat jij het niet trekt als hij teruggaat naar zijn ex. Ik zie hier nergens het belang van jouw kind vooropgesteld worden.
Succes ermee. Ik ben weg.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:41
quote:Wintermuts schreef op 10 juli 2010 @ 14:34:
Heb je al psychologische hulp gezicht? Deze hele situatie en al die signalen die jij geeft dat je het gevoel hebt het helemaal niet aan te kunnen, dat klinkt als een snelweg richting een post-natale depressie.Eens, een bezoekje aan de huisarts lijkt me niet verkeerd in dit geval.
Heb je al psychologische hulp gezicht? Deze hele situatie en al die signalen die jij geeft dat je het gevoel hebt het helemaal niet aan te kunnen, dat klinkt als een snelweg richting een post-natale depressie.Eens, een bezoekje aan de huisarts lijkt me niet verkeerd in dit geval.
The time is now
zaterdag 10 juli 2010 om 14:51
zaterdag 10 juli 2010 om 14:56
quote:yasmijn schreef op 10 juli 2010 @ 14:52:
De vrouw van de vader zag met een 6 jarig kind haar leven ook ontsporen. Geheel mee eens. Hoe naar ook voor TO. Maar ze was alleen maar voor de leuk, het serieuze werk met haar en hun kind kiest hij niet voor. Hoe triest ook voor TO. Daarom nogmaals, kies gewoon voor je kind.
De vrouw van de vader zag met een 6 jarig kind haar leven ook ontsporen. Geheel mee eens. Hoe naar ook voor TO. Maar ze was alleen maar voor de leuk, het serieuze werk met haar en hun kind kiest hij niet voor. Hoe triest ook voor TO. Daarom nogmaals, kies gewoon voor je kind.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:58
@ TO volgens mij heb jij zojuist een hele harde levensles geleerd.....
Wat je u moet doen is je verantwoordelijheid nemen ten opzichte van je dochter. Dat betekent wellicht dat jij er inderdaad alleen voor staat en dat het moeilijk wordt, dat is dan helaas niet anders, zo als het nu gaat, gaat het ook niet.
Alleen, zal zij wel opgroeien bij iemand bij wie zij erg gewenst is, m.i. cruciaal voor het zelfvertrouwen en gezonde ontwikkeling van een kind.
Wat je u moet doen is je verantwoordelijheid nemen ten opzichte van je dochter. Dat betekent wellicht dat jij er inderdaad alleen voor staat en dat het moeilijk wordt, dat is dan helaas niet anders, zo als het nu gaat, gaat het ook niet.
Alleen, zal zij wel opgroeien bij iemand bij wie zij erg gewenst is, m.i. cruciaal voor het zelfvertrouwen en gezonde ontwikkeling van een kind.
