Kinderen
alle pijlers
Pasgeborene slaapt slecht in eigen bed?
zondag 11 juli 2010 om 18:27
Ik ben voor het eerst moeder en loop nu met mijn 2,5 weken oude zoontje tegen een klein probleempje aan.
Zo slaapt hij ontzettend makkelijk, zolang het maar niet in zijn eigen bed is.
Overdag laten we hem gewoonlijk eerst indommelen bij ons op schoot, op de buik, in de armen of ergens bij ons (ik of de vader) in de buurt. Dit gaat dan ook uitstekend. Pas daarna kunnen we hem in zijn bedje laten slapen.
Het probleem is dus vooral snachts, hij wordt nu zo rond 4 uur en 7 uur wakker, drinkt lekker, wordt verschoont, drinkt weer (dan dut hij ook in), maar zodra ik hem dan in bed wil leggen, begint het 'gevecht'.
We laten hem nu 1,5 week, na advies van het cb, zichzelf in slaap huilen. Maar heb eigenlijk niet het idee dat het beter wordt, en bovendien is het voor mij ook een vreselijk gevoel om hem daar maar te laten liggen.
Muziek hebben we geprobeert, werkte 2 keer, nu ook niet meer.
Overdag in bed leggen terwijl hij nog niet helemaal slaapt en dan zichzelf in slaap laten huilen werkt al helemaal niet. (dan blijkt hij oppeens 2 uur lang wakker te kunnen blijven).
Badderen voor het slapen gaan word hij juist actief van.
En wandelen voor het slapen gaan werkt voor hem dan wel, maar dat ga ik niet om 4 uur snachts doen...
Wat mis ik....? Of toch consequent vol blijven houden?
Zo slaapt hij ontzettend makkelijk, zolang het maar niet in zijn eigen bed is.
Overdag laten we hem gewoonlijk eerst indommelen bij ons op schoot, op de buik, in de armen of ergens bij ons (ik of de vader) in de buurt. Dit gaat dan ook uitstekend. Pas daarna kunnen we hem in zijn bedje laten slapen.
Het probleem is dus vooral snachts, hij wordt nu zo rond 4 uur en 7 uur wakker, drinkt lekker, wordt verschoont, drinkt weer (dan dut hij ook in), maar zodra ik hem dan in bed wil leggen, begint het 'gevecht'.
We laten hem nu 1,5 week, na advies van het cb, zichzelf in slaap huilen. Maar heb eigenlijk niet het idee dat het beter wordt, en bovendien is het voor mij ook een vreselijk gevoel om hem daar maar te laten liggen.
Muziek hebben we geprobeert, werkte 2 keer, nu ook niet meer.
Overdag in bed leggen terwijl hij nog niet helemaal slaapt en dan zichzelf in slaap laten huilen werkt al helemaal niet. (dan blijkt hij oppeens 2 uur lang wakker te kunnen blijven).
Badderen voor het slapen gaan word hij juist actief van.
En wandelen voor het slapen gaan werkt voor hem dan wel, maar dat ga ik niet om 4 uur snachts doen...
Wat mis ik....? Of toch consequent vol blijven houden?
Je kunt alles positief bekijken.
maandag 12 juli 2010 om 13:58
Wat een belachelijk advies van het cb.
Mijn eigen kinderen hebben beiden vanaf dag 1 in hun eigen bed geslapen, maar als ze dan ontroostbaar hadden gehuild had ik het dus echt anders opgelost.
Volg gewoon je gevoel, als je je kind nu bij je laat slapen hoeft dat echt niet te betekenen dat hij dat totdat hij twee is blijft doen (en dan nog, als je daar allemaal tevreden bij bent is dat je eigen zaak...),
Mijn eigen kinderen hebben beiden vanaf dag 1 in hun eigen bed geslapen, maar als ze dan ontroostbaar hadden gehuild had ik het dus echt anders opgelost.
Volg gewoon je gevoel, als je je kind nu bij je laat slapen hoeft dat echt niet te betekenen dat hij dat totdat hij twee is blijft doen (en dan nog, als je daar allemaal tevreden bij bent is dat je eigen zaak...),
dinsdag 13 juli 2010 om 11:28
Slaapt je kindje overdag wel makkelijker in? Misschien komt dat omdat je kindje het dagritme nog niet door heeft. Je baby heeft in je buik vaak een omgekeerd ritme gehad ( de baby wordt actief op het moment dat jij vaak gaat slapen en wordt in slaap gewiegd door jouw bewegingen overdag).
Wij hebben onze baby overdag gewoon in de box gelegd en we zijn toen gewoon onze alledaagse dingen gaan doen: tv kijken, stofzuigen.
's Avonds duidelijk onderscheid gemaakt in geluiden (heel zacht of stil) en licht (dimlicht of donker) Daardoor sliep de baby wel 's nachts beter in na een voeding en bleef het overdag nog wel eens wakker.
Wij hebben onze baby overdag gewoon in de box gelegd en we zijn toen gewoon onze alledaagse dingen gaan doen: tv kijken, stofzuigen.
's Avonds duidelijk onderscheid gemaakt in geluiden (heel zacht of stil) en licht (dimlicht of donker) Daardoor sliep de baby wel 's nachts beter in na een voeding en bleef het overdag nog wel eens wakker.
dinsdag 13 juli 2010 om 11:46
Hetzelfde verhaal hier, jochie van 5 weken maar dan nog een graadje erger...
Ik was zo'n pré moeder die voor de geboorte van haar kleine man riep, dat ik hem gewoon in zijn eigen bedje zou laten slapen. Dit omdat ik daar zelf goede herinneringen aan heb van vroeger, mijn eigen veilige omgeving.
Mijn ventje is nu echter 5 weken oud, en de praktijk liep echter anders. Ik heb een kereltje op de wereld geworpen die heel, heel erg van de geborgenheid is. Zodra je hem in de eerste weken weglegde, was het huilen en krijsen!
De eerste nachten heeft ie tussen ons in op inderdaad een waskussen, hoger dan pa en ma geslapen, daarna in een haastig bestelde wieg die we al snel omgetoverd hebben tot eigengemaakte co-sleeper (inderdaad wel zo prettig met bv) en dat gaat nu dus al tot week 5 zo.
Geloof me, je zet je "principes" heel snel overboord als je kind erg dicht bij je wil blijven en dat overduidelijk laat merken. En dan vind ik mezelf geen "tutte"moeder ofzo. Buiten het feit dat je prille moederhart breekt bij zoveel oprecht verdriet, slaap je zelf ook geen minuut in zo'n situatie... En dan doe je alles voor een paar uur slaap.
In de toekomst wil ik er overigens wel graag naar, dat hij in zijn eigen bed slaapt. Ik word van elk prutteltje van meneer wakker, en dat komt mijn eigen nachtrust niet echt ten goede. Meneer wil namelijk niet áltijd als hij geluid maakt, meteen eten
Er zijn meerdere topics hierover met ongeveer dezelfde strekking. Lees ook eens: slapen is gillen bijv.
Ik kom er nu achter dat dit een heel gangbaar probleem is...
En laat het CB het bekijken, tegen mij werd ook na week één gezegd dat hem 3x 10 min moest laten huilen... 2 x gedaan, en een volkomen hysterisch mannetje die slijm kotste verder besloot ik dat zij de boom in konden. Ik ben er inmiddels heilig van overtuigd dat dit in ieder geval al helemaal niet werkt en dat je zo'n kleintje echt niet kan verpesten. Maar lastig is het wel.
Ik was zo'n pré moeder die voor de geboorte van haar kleine man riep, dat ik hem gewoon in zijn eigen bedje zou laten slapen. Dit omdat ik daar zelf goede herinneringen aan heb van vroeger, mijn eigen veilige omgeving.
Mijn ventje is nu echter 5 weken oud, en de praktijk liep echter anders. Ik heb een kereltje op de wereld geworpen die heel, heel erg van de geborgenheid is. Zodra je hem in de eerste weken weglegde, was het huilen en krijsen!
De eerste nachten heeft ie tussen ons in op inderdaad een waskussen, hoger dan pa en ma geslapen, daarna in een haastig bestelde wieg die we al snel omgetoverd hebben tot eigengemaakte co-sleeper (inderdaad wel zo prettig met bv) en dat gaat nu dus al tot week 5 zo.
Geloof me, je zet je "principes" heel snel overboord als je kind erg dicht bij je wil blijven en dat overduidelijk laat merken. En dan vind ik mezelf geen "tutte"moeder ofzo. Buiten het feit dat je prille moederhart breekt bij zoveel oprecht verdriet, slaap je zelf ook geen minuut in zo'n situatie... En dan doe je alles voor een paar uur slaap.
In de toekomst wil ik er overigens wel graag naar, dat hij in zijn eigen bed slaapt. Ik word van elk prutteltje van meneer wakker, en dat komt mijn eigen nachtrust niet echt ten goede. Meneer wil namelijk niet áltijd als hij geluid maakt, meteen eten
Er zijn meerdere topics hierover met ongeveer dezelfde strekking. Lees ook eens: slapen is gillen bijv.
Ik kom er nu achter dat dit een heel gangbaar probleem is...
En laat het CB het bekijken, tegen mij werd ook na week één gezegd dat hem 3x 10 min moest laten huilen... 2 x gedaan, en een volkomen hysterisch mannetje die slijm kotste verder besloot ik dat zij de boom in konden. Ik ben er inmiddels heilig van overtuigd dat dit in ieder geval al helemaal niet werkt en dat je zo'n kleintje echt niet kan verpesten. Maar lastig is het wel.
dinsdag 13 juli 2010 om 11:52
De beste tip die ik tijdens mijn zwangerschap van iemand kreeg is niets aan te trekken van alle tips en mijn eigen gevoel te volgen...
Als laten huilen niet goed voelt: lekker bij je nemen. Hier ook zo gegaan en na een tijdje goed kindje volgen en kijken of het weer goed voelt in eigen bedje te leggen. Lekker bij jou in laten slapen. Sommige kindjes vinden wat omgevingsgeluid juist fijn, dan weten ze dat ze niet alleen zijn. Zo heeft summini de eerste weken overdags in de huiskamer in de wandelwagen gelegen.
Als laten huilen niet goed voelt: lekker bij je nemen. Hier ook zo gegaan en na een tijdje goed kindje volgen en kijken of het weer goed voelt in eigen bedje te leggen. Lekker bij jou in laten slapen. Sommige kindjes vinden wat omgevingsgeluid juist fijn, dan weten ze dat ze niet alleen zijn. Zo heeft summini de eerste weken overdags in de huiskamer in de wandelwagen gelegen.
Computer says nooooo
