Overig
alle pijlers
Als je zelf eens hulp nodig hebt ....
dinsdag 13 juli 2010 om 23:03
... kun je beter een man bellen.
Dat vooroordeel van me werd zondagavond weer bevestigd.
Ik sta zelf bekend als behulpzaam (soms iets té misschien, de bijnaam Gekke Henkie is me niet geheel vreemd) en ik vraag zelfs niet gauw iets van een ander.
Maar soms kan je niet veel anders.
Na de finale was ik gestrand in Amsterdam CS. Overvolle treinen die niet meer konden vertrekken want de deuren konden niet meer dicht vanwege de enorme aantallen mensen die zich in de trein probeerden te proppen. Van 23.45 tot 01.00 heb ik (zo ongeveer tegen beter weten in) gehoopt dat het nog zou lukken. Het werd bepaald grimmig in de trein: bloedheet, overvol en mensen raakten flink geirriteerd omdat iedereen weg wilde en omdat iedereen snapte dat het nooit zou gaan lukken als de deuren niet konden sluiten vanwege de mensenmassa in de trein.
Mijn auto stond op Metro v d Madeweg en er reed geen metro vanaf CS in verband met onderhoud van de tunnelbuis ofzo.
Dus eerst met de trein en dan vanaf station Amstel met de metro verder, was het plan. Maar na 00.30 rijden er in de Wereldstad Amsterdam geen metro's meer dus het begon er somber uit te zien. Taxi's waren ook nergens te vinden want iedereen was op zoek naar vervoer.
Tijd dus om hulp in te schakelen. Ik ken een vriend en een vriendin, beide woonachtig in Amsterdam. Met name voor de vriendin heb ik altijd klaargestaan als ze in de problemen zat.
Toch eerst maar de vriend gebeld. Voicemail. Nog eens geprobeerd, weer voicemail.
Toen de vriendin gebeld. Geprobeerd (door de herrie in de trein heen) het probleem uit te leggen maar ik kreeg wazige antwoorden en de verbinding werd verbroken.
Nog maar eens de vriend gebeld. Die snapte het probleem en zei: geen probleem ik kom je wel halen. HIj was er binnen twintig minuten met de motor, had ook een extra helm bij zich. Om half twee 's nachts had ik dank zij hem dus weer vervoer.
Hij reed me prinsheerlijk naar het metrostation waar mijn auto stond en wilde van geen bedankje weten. "daar ben je toch vrienden voor" .
Mijn vooroordeel blijft dus staan: vriendinnen zijn leuk en onmisbaar maar voor praktische hulp (met name op gekke tijden waarop een normaal mens slaapt) kan je toch beter een vriend bellen. Of zijn jullie ervaringen anders ?
Dat vooroordeel van me werd zondagavond weer bevestigd.
Ik sta zelf bekend als behulpzaam (soms iets té misschien, de bijnaam Gekke Henkie is me niet geheel vreemd) en ik vraag zelfs niet gauw iets van een ander.
Maar soms kan je niet veel anders.
Na de finale was ik gestrand in Amsterdam CS. Overvolle treinen die niet meer konden vertrekken want de deuren konden niet meer dicht vanwege de enorme aantallen mensen die zich in de trein probeerden te proppen. Van 23.45 tot 01.00 heb ik (zo ongeveer tegen beter weten in) gehoopt dat het nog zou lukken. Het werd bepaald grimmig in de trein: bloedheet, overvol en mensen raakten flink geirriteerd omdat iedereen weg wilde en omdat iedereen snapte dat het nooit zou gaan lukken als de deuren niet konden sluiten vanwege de mensenmassa in de trein.
Mijn auto stond op Metro v d Madeweg en er reed geen metro vanaf CS in verband met onderhoud van de tunnelbuis ofzo.
Dus eerst met de trein en dan vanaf station Amstel met de metro verder, was het plan. Maar na 00.30 rijden er in de Wereldstad Amsterdam geen metro's meer dus het begon er somber uit te zien. Taxi's waren ook nergens te vinden want iedereen was op zoek naar vervoer.
Tijd dus om hulp in te schakelen. Ik ken een vriend en een vriendin, beide woonachtig in Amsterdam. Met name voor de vriendin heb ik altijd klaargestaan als ze in de problemen zat.
Toch eerst maar de vriend gebeld. Voicemail. Nog eens geprobeerd, weer voicemail.
Toen de vriendin gebeld. Geprobeerd (door de herrie in de trein heen) het probleem uit te leggen maar ik kreeg wazige antwoorden en de verbinding werd verbroken.
Nog maar eens de vriend gebeld. Die snapte het probleem en zei: geen probleem ik kom je wel halen. HIj was er binnen twintig minuten met de motor, had ook een extra helm bij zich. Om half twee 's nachts had ik dank zij hem dus weer vervoer.
Hij reed me prinsheerlijk naar het metrostation waar mijn auto stond en wilde van geen bedankje weten. "daar ben je toch vrienden voor" .
Mijn vooroordeel blijft dus staan: vriendinnen zijn leuk en onmisbaar maar voor praktische hulp (met name op gekke tijden waarop een normaal mens slaapt) kan je toch beter een vriend bellen. Of zijn jullie ervaringen anders ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
dinsdag 13 juli 2010 om 23:12
Mijn ervaringen zijn eigenlijk min of meer dat als je heel behulpzaam bent, je dan mensen aantrekt die graag gebruik maken van hulp. Dat zijn 'niet noodzakelijkerwijs' ook mensen die graag hulp gèven.
Verder ligt het denk ik aan het soort probleem. Praktische zaken misschien een tikje meer mannen, emotioneel probleem (dus meer nodig dan luisterend oor) by far (!) vrouwen.
Heel eerlijk gezegd vind ik het in jouw voorbeeld ook een beetje dubieus, want wat was je van plan dan, je vriendin in haar eentje in een stad waar de spanning opliep midden in de nacht alleen naar huis laten gaan nadat ze jou bij je auto had gebracht? Vind ik ook niet echt gentlemanlike... (bij mij mag iemand dan in het logeerbed, had je dat ook een oplossing gevonden?).
Verder ligt het denk ik aan het soort probleem. Praktische zaken misschien een tikje meer mannen, emotioneel probleem (dus meer nodig dan luisterend oor) by far (!) vrouwen.
Heel eerlijk gezegd vind ik het in jouw voorbeeld ook een beetje dubieus, want wat was je van plan dan, je vriendin in haar eentje in een stad waar de spanning opliep midden in de nacht alleen naar huis laten gaan nadat ze jou bij je auto had gebracht? Vind ik ook niet echt gentlemanlike... (bij mij mag iemand dan in het logeerbed, had je dat ook een oplossing gevonden?).
dinsdag 13 juli 2010 om 23:16
Ik deel de ervaring ook niet. Toen ik een keer een probleem had en een beroep deed op een vriend, gaf die ook niet thuis aan. Mijn eigen man staat wel altijd klaar voor iedereen, op hem doe je nooit tevergeefs een beroep(is ook weleens een nadeel, want daar ook snel misbruik van gemaakt door sommige lieden). En ik heb ook goede ervaringen met vriendinnen.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
dinsdag 13 juli 2010 om 23:19
quote:twinkeling schreef op 13 juli 2010 @ 23:12:
Heel eerlijk gezegd vind ik het in jouw voorbeeld ook een beetje dubieus, want wat was je van plan dan, je vriendin in haar eentje in een stad waar de spanning opliep midden in de nacht alleen naar huis laten gaan nadat ze jou bij je auto had gebracht? Vind ik ook niet echt gentlemanlike... (bij mij mag iemand dan in het logeerbed, had je dat ook een oplossing gevonden?).
Vriendin woont samen met haar vriend, die had ze van mij ook mee mogen nemen of op pad mogen sturen.
Logeerbed: ook prima.
Punt is: ik vraag niet gauw hulp maar als ik het al een keer doe ontdek ik steeds weer dat je voor praktische hulp beter een man kan vragen. Heb ook al eens met een lege accu gestaan (midden op de dag, in een woonwijk) en drie vrouwen op rij weigerden me te helpen. De eerste de beste man die langs kwam hielp direkt
Ik heb ook weleens zonder brandstof 's nachts langs de snelweg gestaan (reserve lampje bleek defect te zijn). Dan bel ik een vriend en die komt langs met een jerrycan peut, geen probleem.
Vuistregel lijkt inderdaad te zijn:
voor praktische hulp: vraag een man
voor emotionele hulp: vraag een vrouw
Heel eerlijk gezegd vind ik het in jouw voorbeeld ook een beetje dubieus, want wat was je van plan dan, je vriendin in haar eentje in een stad waar de spanning opliep midden in de nacht alleen naar huis laten gaan nadat ze jou bij je auto had gebracht? Vind ik ook niet echt gentlemanlike... (bij mij mag iemand dan in het logeerbed, had je dat ook een oplossing gevonden?).
Vriendin woont samen met haar vriend, die had ze van mij ook mee mogen nemen of op pad mogen sturen.
Logeerbed: ook prima.
Punt is: ik vraag niet gauw hulp maar als ik het al een keer doe ontdek ik steeds weer dat je voor praktische hulp beter een man kan vragen. Heb ook al eens met een lege accu gestaan (midden op de dag, in een woonwijk) en drie vrouwen op rij weigerden me te helpen. De eerste de beste man die langs kwam hielp direkt
Ik heb ook weleens zonder brandstof 's nachts langs de snelweg gestaan (reserve lampje bleek defect te zijn). Dan bel ik een vriend en die komt langs met een jerrycan peut, geen probleem.
Vuistregel lijkt inderdaad te zijn:
voor praktische hulp: vraag een man
voor emotionele hulp: vraag een vrouw
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
dinsdag 13 juli 2010 om 23:20
Jeetje, dat je dat op basis van dit ene feit concludeert. Ik sta ook bekend als 'hulpvaardig' en ben nooit te beroerd om te helpen, maar iedereen kan toch ook een keertje niet kunnen? Ook die ene, lieve, hondsbetrouwbare vriendin? Omdat ze niet thuis is, verplichtingen heeft, haar mobiel niet aan heeft staan, diep in slaap is of weet ik veel wat.
dinsdag 13 juli 2010 om 23:21
DS, dat ben ik van jou niet gewend, zulk soort stellingen
Ik denk eerder dat de dame in kwestie zelf een behoorlijke vorm van aangeschoten was en daardoor niet helemaal helder overkwam
Net als dat eerder gezegd werd....denk dat je uberhaupt mazzel had dat iemand je nog te woord kon staan....
Ik denk eerder dat de dame in kwestie zelf een behoorlijke vorm van aangeschoten was en daardoor niet helemaal helder overkwam
Net als dat eerder gezegd werd....denk dat je uberhaupt mazzel had dat iemand je nog te woord kon staan....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 13 juli 2010 om 23:26
quote:Donkeyshot schreef op 13 juli 2010 @ 23:19:
Vriendin woont samen met haar vriend, die had ze van mij ook mee mogen nemen of op pad mogen sturen.
Ik krijg het idee dat je een beetje in de knel zit met je eigen onvoorwaardelijkheid. Het klinkt allemaal een beetje verongelijkt; ik help aaaaaltijd, en hullie laten mij gewoon in de kou staahaan '. Het is -in mijn ogen- een onrealistisch verwachtingspatroon om te denken in scenario's van vriendinnen die hun vriend midden in de nacht weten te porren om een andere kerel te gaan helpen. Kan je jezelf heel zielig vinden dat mensen dat niet doen, kan je ook gewoon niet doen.
Vriendin woont samen met haar vriend, die had ze van mij ook mee mogen nemen of op pad mogen sturen.
Ik krijg het idee dat je een beetje in de knel zit met je eigen onvoorwaardelijkheid. Het klinkt allemaal een beetje verongelijkt; ik help aaaaaltijd, en hullie laten mij gewoon in de kou staahaan '. Het is -in mijn ogen- een onrealistisch verwachtingspatroon om te denken in scenario's van vriendinnen die hun vriend midden in de nacht weten te porren om een andere kerel te gaan helpen. Kan je jezelf heel zielig vinden dat mensen dat niet doen, kan je ook gewoon niet doen.
dinsdag 13 juli 2010 om 23:29
Laatst had ik een lekke band. Ik vond het echter niet verantwoord om me drie kids in de auto deze op te gaan krikken en ze naast mijn auto aan een drukke auto rond laten rennen zag ik ook niet zitten. Ik kan dus wel een band vervangen; meerdere keren gedaan.
Iemand gebeld (mijn broer) en die kwam. In de tussentijd vroegen twee vrouwen en een man of ze konden helpen. Die man zei er nog bij dat hij er totaal geen verstand van had, maa hij zijn best wel wilde doen. Lief toch! Ik wist dat mijn broer er elk moment aan zou komen en dit heel tof vindt om te doen, dus heb ik het aanbod afgeslagen.
Ik denk dat je de verkeerde vriendin gebeld hebt. Ook met reisafstand van een uur was ik je komen halen in zo'n geval.
Iemand gebeld (mijn broer) en die kwam. In de tussentijd vroegen twee vrouwen en een man of ze konden helpen. Die man zei er nog bij dat hij er totaal geen verstand van had, maa hij zijn best wel wilde doen. Lief toch! Ik wist dat mijn broer er elk moment aan zou komen en dit heel tof vindt om te doen, dus heb ik het aanbod afgeslagen.
Ik denk dat je de verkeerde vriendin gebeld hebt. Ook met reisafstand van een uur was ik je komen halen in zo'n geval.
dinsdag 13 juli 2010 om 23:32
Nee hoor, ik huil niet en ik vind mezelf verre van zielig.
Wel vind ik het tof dat ik vrienden heb die ik als het moet desnoods midden in de nacht kan bellen en die dan gewoon voor me klaarstaan.
Maar ik merk dat het vrienden zijn die ik bel in zo'n situatie, geen vriendinnen. Terwijl vriendinnen mij wél bellen als ze in nood zitten (kapotte c.v. midden in de winter, auto die niet wil starten, dat soort dingen),
Wel vind ik het tof dat ik vrienden heb die ik als het moet desnoods midden in de nacht kan bellen en die dan gewoon voor me klaarstaan.
Maar ik merk dat het vrienden zijn die ik bel in zo'n situatie, geen vriendinnen. Terwijl vriendinnen mij wél bellen als ze in nood zitten (kapotte c.v. midden in de winter, auto die niet wil starten, dat soort dingen),
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
dinsdag 13 juli 2010 om 23:33
quote:Faye_C schreef op 13 juli 2010 @ 23:29:
In de tussentijd vroegen twee vrouwen en een man of ze konden helpen. Die man zei er nog bij dat hij er totaal geen verstand van had, maa hij zijn best wel wilde doen. Lief toch! Denk dat er ook wel een verschil is of een vrouw een probleem heeft of een man. Ik zou een vreemde vrouw eerder hulp aanbieden dan een vreemde man.
In de tussentijd vroegen twee vrouwen en een man of ze konden helpen. Die man zei er nog bij dat hij er totaal geen verstand van had, maa hij zijn best wel wilde doen. Lief toch! Denk dat er ook wel een verschil is of een vrouw een probleem heeft of een man. Ik zou een vreemde vrouw eerder hulp aanbieden dan een vreemde man.
dinsdag 13 juli 2010 om 23:38
Ik heb zowel vrouwen als mannen in mijn omgeving van wie ik weet dat ik er bij terecht kan. Echt terecht kan dus. Ik heb volgens mij ook gemiddeld weinig vrienden (op 1 hand te tellen), maar met die vrienden ben ik ook heel close en vertrouw ik. Verder veel kennissen die ik in zo'n situatie ook niet zou bellen.
