Overig
alle pijlers
Als je zelf eens hulp nodig hebt ....
dinsdag 13 juli 2010 om 23:03
... kun je beter een man bellen.
Dat vooroordeel van me werd zondagavond weer bevestigd.
Ik sta zelf bekend als behulpzaam (soms iets té misschien, de bijnaam Gekke Henkie is me niet geheel vreemd) en ik vraag zelfs niet gauw iets van een ander.
Maar soms kan je niet veel anders.
Na de finale was ik gestrand in Amsterdam CS. Overvolle treinen die niet meer konden vertrekken want de deuren konden niet meer dicht vanwege de enorme aantallen mensen die zich in de trein probeerden te proppen. Van 23.45 tot 01.00 heb ik (zo ongeveer tegen beter weten in) gehoopt dat het nog zou lukken. Het werd bepaald grimmig in de trein: bloedheet, overvol en mensen raakten flink geirriteerd omdat iedereen weg wilde en omdat iedereen snapte dat het nooit zou gaan lukken als de deuren niet konden sluiten vanwege de mensenmassa in de trein.
Mijn auto stond op Metro v d Madeweg en er reed geen metro vanaf CS in verband met onderhoud van de tunnelbuis ofzo.
Dus eerst met de trein en dan vanaf station Amstel met de metro verder, was het plan. Maar na 00.30 rijden er in de Wereldstad Amsterdam geen metro's meer dus het begon er somber uit te zien. Taxi's waren ook nergens te vinden want iedereen was op zoek naar vervoer.
Tijd dus om hulp in te schakelen. Ik ken een vriend en een vriendin, beide woonachtig in Amsterdam. Met name voor de vriendin heb ik altijd klaargestaan als ze in de problemen zat.
Toch eerst maar de vriend gebeld. Voicemail. Nog eens geprobeerd, weer voicemail.
Toen de vriendin gebeld. Geprobeerd (door de herrie in de trein heen) het probleem uit te leggen maar ik kreeg wazige antwoorden en de verbinding werd verbroken.
Nog maar eens de vriend gebeld. Die snapte het probleem en zei: geen probleem ik kom je wel halen. HIj was er binnen twintig minuten met de motor, had ook een extra helm bij zich. Om half twee 's nachts had ik dank zij hem dus weer vervoer.
Hij reed me prinsheerlijk naar het metrostation waar mijn auto stond en wilde van geen bedankje weten. "daar ben je toch vrienden voor" .
Mijn vooroordeel blijft dus staan: vriendinnen zijn leuk en onmisbaar maar voor praktische hulp (met name op gekke tijden waarop een normaal mens slaapt) kan je toch beter een vriend bellen. Of zijn jullie ervaringen anders ?
Dat vooroordeel van me werd zondagavond weer bevestigd.
Ik sta zelf bekend als behulpzaam (soms iets té misschien, de bijnaam Gekke Henkie is me niet geheel vreemd) en ik vraag zelfs niet gauw iets van een ander.
Maar soms kan je niet veel anders.
Na de finale was ik gestrand in Amsterdam CS. Overvolle treinen die niet meer konden vertrekken want de deuren konden niet meer dicht vanwege de enorme aantallen mensen die zich in de trein probeerden te proppen. Van 23.45 tot 01.00 heb ik (zo ongeveer tegen beter weten in) gehoopt dat het nog zou lukken. Het werd bepaald grimmig in de trein: bloedheet, overvol en mensen raakten flink geirriteerd omdat iedereen weg wilde en omdat iedereen snapte dat het nooit zou gaan lukken als de deuren niet konden sluiten vanwege de mensenmassa in de trein.
Mijn auto stond op Metro v d Madeweg en er reed geen metro vanaf CS in verband met onderhoud van de tunnelbuis ofzo.
Dus eerst met de trein en dan vanaf station Amstel met de metro verder, was het plan. Maar na 00.30 rijden er in de Wereldstad Amsterdam geen metro's meer dus het begon er somber uit te zien. Taxi's waren ook nergens te vinden want iedereen was op zoek naar vervoer.
Tijd dus om hulp in te schakelen. Ik ken een vriend en een vriendin, beide woonachtig in Amsterdam. Met name voor de vriendin heb ik altijd klaargestaan als ze in de problemen zat.
Toch eerst maar de vriend gebeld. Voicemail. Nog eens geprobeerd, weer voicemail.
Toen de vriendin gebeld. Geprobeerd (door de herrie in de trein heen) het probleem uit te leggen maar ik kreeg wazige antwoorden en de verbinding werd verbroken.
Nog maar eens de vriend gebeld. Die snapte het probleem en zei: geen probleem ik kom je wel halen. HIj was er binnen twintig minuten met de motor, had ook een extra helm bij zich. Om half twee 's nachts had ik dank zij hem dus weer vervoer.
Hij reed me prinsheerlijk naar het metrostation waar mijn auto stond en wilde van geen bedankje weten. "daar ben je toch vrienden voor" .
Mijn vooroordeel blijft dus staan: vriendinnen zijn leuk en onmisbaar maar voor praktische hulp (met name op gekke tijden waarop een normaal mens slaapt) kan je toch beter een vriend bellen. Of zijn jullie ervaringen anders ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
woensdag 14 juli 2010 om 15:31
quote:Donkeyshot schreef op 14 juli 2010 @ 15:28:
Als het alleen maar onzin was hadden jullie er om gelachen en je schouders opgehaald.
Onzin kan best een keer irriteren, toch?
BTW, ik was eerder in dit topic al benieuwd of je die vriendin nog had gesproken na je mislukte nachtelijke telefoontje en of ze wel doorhad dat jij het was. Heb je het er nog met haar over gehad?
Als het alleen maar onzin was hadden jullie er om gelachen en je schouders opgehaald.
Onzin kan best een keer irriteren, toch?
BTW, ik was eerder in dit topic al benieuwd of je die vriendin nog had gesproken na je mislukte nachtelijke telefoontje en of ze wel doorhad dat jij het was. Heb je het er nog met haar over gehad?
woensdag 14 juli 2010 om 15:34
quote:Donkeyshot schreef op 14 juli 2010 @ 15:28:
En zoals ik al zei: de felheid van de reakties doet me vermoeden dat ik een gevoelig onderwerp heb aangesneden.
Als het alleen maar onzin was hadden jullie er om gelachen en je schouders opgehaald.Ehm... je bent je ervan bewust dat je op een discussieplatform bent hier, toch?
En zoals ik al zei: de felheid van de reakties doet me vermoeden dat ik een gevoelig onderwerp heb aangesneden.
Als het alleen maar onzin was hadden jullie er om gelachen en je schouders opgehaald.Ehm... je bent je ervan bewust dat je op een discussieplatform bent hier, toch?
woensdag 14 juli 2010 om 15:47
Ik heb de laatste jaren gemerkt dat je voor hulp in onverwachte situaties beter bij ouders/partner of, als je ouder bent, bij je kinderen aan kunt kloppen dan bij vriendinnen. Waarom weet ik niet, maar ik heb het zelf ervaren en in mijn omgeving ook zo gezien. Het is niet zo dat vrienden nooit wat voor me gedaan hebben, maar dan was het vaak met tegenzin of belden ze op het laatst af. En als een vriendin een man heeft is dan gaat hij altijd voor ook al gaat het om een futiliteit. De laatste jaren heb ik geaccepteerd dat dit nu eenmaal de realiteit is.
Heb zelf geen ouders meer, (op dit moment) geen partner, geen kinderen, wel vrienden. Op de een of andere manier red ik het. Maar soms denk ik wel eens: wat als ik eens per ongeluk mijn sleutels vergeet ofzo bij wie kan ik dan terecht? Toen ik nog een partner had was het veel makkelijker. Maar om daar nu een relatie voor aan te gaan....
Heb zelf geen ouders meer, (op dit moment) geen partner, geen kinderen, wel vrienden. Op de een of andere manier red ik het. Maar soms denk ik wel eens: wat als ik eens per ongeluk mijn sleutels vergeet ofzo bij wie kan ik dan terecht? Toen ik nog een partner had was het veel makkelijker. Maar om daar nu een relatie voor aan te gaan....
woensdag 14 juli 2010 om 15:49
woensdag 14 juli 2010 om 15:50
Het zal veel te maken hebben met mijn eigen verwachtingen. Voor mij is een vriend o.a. iemand die je midden in de nacht kan bellen (of die jou midden in de nacht kan bellen) als je hulp nodig hebt.
En zelf ben ik inderdaad zo iemand. Mijn mobieltje is mijn wekker dus ik ben altijd dag en nacht bereikbaar. Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen en niet altijd.
Je kan inderdaad allerlei kanttekeningen maken of dit dringend genoeg was, of er geen andere oplossingen waren, of ik niet zelf had moeten voorkomen in die situatie terecht te komen. Points taken.
En zelf ben ik inderdaad zo iemand. Mijn mobieltje is mijn wekker dus ik ben altijd dag en nacht bereikbaar. Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen en niet altijd.
Je kan inderdaad allerlei kanttekeningen maken of dit dringend genoeg was, of er geen andere oplossingen waren, of ik niet zelf had moeten voorkomen in die situatie terecht te komen. Points taken.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
woensdag 14 juli 2010 om 15:51
quote:flower123 schreef op 14 juli 2010 @ 15:47:
Maar soms denk ik wel eens: wat als ik eens per ongeluk mijn sleutels vergeet ofzo bij wie kan ik dan terecht? Bij je buren? Ik heb het echt extreem getroffen met mijn buren dus ik heb wel makkelijk praten. Maar ik vind een burenrelatie echt heel erg de moeite waard om flink in te investeren.
Maar soms denk ik wel eens: wat als ik eens per ongeluk mijn sleutels vergeet ofzo bij wie kan ik dan terecht? Bij je buren? Ik heb het echt extreem getroffen met mijn buren dus ik heb wel makkelijk praten. Maar ik vind een burenrelatie echt heel erg de moeite waard om flink in te investeren.
woensdag 14 juli 2010 om 15:52
quote:Norre schreef op 14 juli 2010 @ 15:49:
[...]
Contradictie in terminus...
Opdelen in hokjes... Hmmm... wie begon daar nou mee...
Ik was bezig mijn vooroordelen te bevestigen (ik heb er vele, en ik koester ze zorgvuldig)
En jij was degene die begon te schelden. Daar zal je mij niet gauw op betrappen.
[...]
Contradictie in terminus...
Opdelen in hokjes... Hmmm... wie begon daar nou mee...
Ik was bezig mijn vooroordelen te bevestigen (ik heb er vele, en ik koester ze zorgvuldig)
En jij was degene die begon te schelden. Daar zal je mij niet gauw op betrappen.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
woensdag 14 juli 2010 om 15:55
quote:Donkeyshot schreef op 14 juli 2010 @ 15:50:
Voor mij is een vriend o.a. iemand die je midden in de nacht kan bellen (of die jou midden in de nacht kan bellen) als je hulp nodig hebt.
En zelf ben ik inderdaad zo iemand. Ik ook (los van dat je mij met een kanon dus nog niet wakker krijgt 's nachts ). Maar ik vind het wel een belangrijke les die hoort bij volwassen worden dat je leert dat geven iets anders is dan rechten opbouwen.
Voor mij is een vriend o.a. iemand die je midden in de nacht kan bellen (of die jou midden in de nacht kan bellen) als je hulp nodig hebt.
En zelf ben ik inderdaad zo iemand. Ik ook (los van dat je mij met een kanon dus nog niet wakker krijgt 's nachts ). Maar ik vind het wel een belangrijke les die hoort bij volwassen worden dat je leert dat geven iets anders is dan rechten opbouwen.
woensdag 14 juli 2010 om 16:07
Tja, ik ga ook niet middenin de nacht door een stad crossen die op stelten staat, hoor. Echt niet. Terwijl ik er best voor m'n vrienden wil zijn in een noodgeval. Maar middenin de nacht door een werkelijk bomvol A'dam karren met alle risico's vandien? No way. Moet er écht iets zijn, een (bijna)sterfgeval ofzo. Niet om iemand op te halen die zonodig naar een happening moest waarbij je vantevoren op je vingers kon natellen dat er problemen zouden ontstaan met OV. Had dan een hotelletje gepakt (en nu niet zeggen: die zaten vol, je had vooraf kunnen boeken toch)
woensdag 14 juli 2010 om 16:20
quote:mastermind schreef op 14 juli 2010 @ 16:07:
Tja, ik ga ook niet middenin de nacht door een stad crossen die op stelten staat, hoor. Echt niet. Terwijl ik er best voor m'n vrienden wil zijn in een noodgeval. Maar middenin de nacht door een werkelijk bomvol A'dam karren met alle risico's vandien? No way. Hear hear. Ik help mijn vrienden met liefde, maar ik ga echt niet 's nachts mijn bed uit om in een massa rellende idioten iemand op te pikken die notabene in die stad eigen vervoer heeft staan. Dan ga je maar fijn een stukje lopen.
Tja, ik ga ook niet middenin de nacht door een stad crossen die op stelten staat, hoor. Echt niet. Terwijl ik er best voor m'n vrienden wil zijn in een noodgeval. Maar middenin de nacht door een werkelijk bomvol A'dam karren met alle risico's vandien? No way. Hear hear. Ik help mijn vrienden met liefde, maar ik ga echt niet 's nachts mijn bed uit om in een massa rellende idioten iemand op te pikken die notabene in die stad eigen vervoer heeft staan. Dan ga je maar fijn een stukje lopen.
woensdag 14 juli 2010 om 16:29
quote:Evidenza schreef op 14 juli 2010 @ 15:30:
[...]
Oh, wat mij betreft niet hoor. Er zijn een hoop dingen waar ik liever mijn mannelijke vrienden voor bel, en een hoop dingen die mijn vriendinnen beter op kunnen lossen. Generaliseren scheelt een hoop gedoe vind ik altijd.
Maar in dit geval is de TO zelf natuurlijk het probleem, en niet welk geslacht hij belt. Ik vind zelfs dat hij het op een typisch vróuwelijke manier heeft aangepakt tijdens het telefoontje. En ook tijdens zijn OP. Een hoop volstrekt nutteloze info geven, gekrenkt zijn omdat hij wel altijd mensen helpt, de schuld bij een ander leggen etc. Vind ik al generaliserend typisch vrouwengedrag. Zeker voor een vent
Grappig, want je zou het ook juist typisch mannelijk kunnen noemen wat hier gebeurt.
Het schijnt namelijk zo te zijn dat mannen bij een probleem eerst de schuld bij een ander leggen, en dat vrouwen juist altijd eerder de schuld bij zichzelf zoeken, als er iets misgaat.
Dus wat dat betreft zou je het ook weer typisch mannengedrag kunnen noemen wat hier gebeurt .
En het schijnt ook dat vrouwen minder oplossingsgericht denken dan mannen, dus in dat licht zou je de reactie van die vriendin ook weer als typisch vrouwelijk kunnen bestempelen.
Oftewel, een generalisatie komt nooit alleen .
[...]
Oh, wat mij betreft niet hoor. Er zijn een hoop dingen waar ik liever mijn mannelijke vrienden voor bel, en een hoop dingen die mijn vriendinnen beter op kunnen lossen. Generaliseren scheelt een hoop gedoe vind ik altijd.
Maar in dit geval is de TO zelf natuurlijk het probleem, en niet welk geslacht hij belt. Ik vind zelfs dat hij het op een typisch vróuwelijke manier heeft aangepakt tijdens het telefoontje. En ook tijdens zijn OP. Een hoop volstrekt nutteloze info geven, gekrenkt zijn omdat hij wel altijd mensen helpt, de schuld bij een ander leggen etc. Vind ik al generaliserend typisch vrouwengedrag. Zeker voor een vent
Grappig, want je zou het ook juist typisch mannelijk kunnen noemen wat hier gebeurt.
Het schijnt namelijk zo te zijn dat mannen bij een probleem eerst de schuld bij een ander leggen, en dat vrouwen juist altijd eerder de schuld bij zichzelf zoeken, als er iets misgaat.
Dus wat dat betreft zou je het ook weer typisch mannengedrag kunnen noemen wat hier gebeurt .
En het schijnt ook dat vrouwen minder oplossingsgericht denken dan mannen, dus in dat licht zou je de reactie van die vriendin ook weer als typisch vrouwelijk kunnen bestempelen.
Oftewel, een generalisatie komt nooit alleen .
woensdag 14 juli 2010 om 16:35
