Overig
alle pijlers
3000+ knalt deel 56 in
zaterdag 10 juli 2010 om 22:34
Met de regen en het onweer op de achtergrond knallen we 'm erin!
Vanaf oktober 2009 delen wij lief en leed met elkaar en we gaan gezellig verder in deel 56!
Denk er om:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
Veel plezier
Vanaf oktober 2009 delen wij lief en leed met elkaar en we gaan gezellig verder in deel 56!
Denk er om:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
Veel plezier
zaterdag 17 juli 2010 om 02:26
zaterdag 17 juli 2010 om 09:35
Ik ben bijgelezen... en eerst even voor iedereen een
Gisteren is uitgedraaid op een topdag! Echt een topdag!
Eerst zijn we richting de ouwe camping van mn moeder gereden (80 km naar het zuiden). De camping bestaat niet meer en ik had gehoord dat er op die plek 3 hoge hoteltorens waren gebouwd. Ik wist dat daarnaast een berg(je) was die in zee stak, en die berg wilden we dus gaan zoeken.
We zijn eerst naar het centrum van Villajoyosa gereden, daar wat gedronken en even herinneringen opgesnoven en georienteerd waar de camping zou moeten hebben gelegen, het was echt superveranderd en ik herkende de wegen en afslagen echt niet meer (was er 12 jaar geleden voor t laatst geweest).
Wij op (mijn normaal gesproken sterk afwezige) richtingsgevoel gaan rijden en een afslag genomen waarvan ik dacht dat dat in de buurt moest zijn. Toen zag ik al een mooie berg met een soort stenen monument bovenop. Doorgereden en doorgereden en op een gegeven moment uit de auto gegaan om over de rand te kunnen kijken. Ik schrok me te pletter!! Beneden was DE baai waar DE camping was geweest. Ik begon gelijk te janken omdat het zo herkenbaar was, en er gelukkig in die baai geen torenhoge flats waren gebouwd, maar een soort park was aangelegd.
En we waren al een eind op de berg met de stenenstapel. Dit moest gewoon de plek worden! Een stukje verder naar de top gelopen (gewapend met urn, hamer en schroevendraaier) en bij de stenen nog even goed om me heen gekeken. Uitzicht op zee, uitzicht op de baai van de camping waar ze zo ontzettend veel mooie jaren heeft doorgebracht met stiefvader, en na zijn overlijden heel stoer in haar uppie.
De stenenstapel was ongeveer 2 meter hoog, 1 meter breed en in een punt, echt monumentachtig. Dus daar de urn opengemaakt en eigenlijk was het helemaal niet eng. Ik heb haar uitgestrooid, heerlijk de tranen laten stromen! En goed gelet op de windrichting want ik had niet zoveul zin in as tussen mijn teenslippers
Veel foto's gemaakt en voor broer en mezelf een stuk steen wat daar omheen lag meegenomen. En broer, vader en stiefmoeder natuurlijk sms gestuurd dat we een perfecte plek hadden gevonden en dat het nu ging gebeuren.
Daarna nog wat dorpjes doorgereden en heerlijk herinneringen geproefd!
..... lang bericht.... ik ga even in de volgende verder
zaterdag 17 juli 2010 om 09:39
....
vroeger op mn moeders verjaardag waren we altijd in Italie, gingen we s avonds barbequen, gooiden aan het eind van de avond de slingers op de bbq en daarna aan het Gardameer vuurwerk afsteken.
Gisteravond zijn we naar het dorp hier gewandeld, er was een parade aan de gang, met heel veel bloemen en een soort praal-draag-ding- met Maria. En aan het eind van de avond (nadat we lekker aan het strand hadden gegeven, paella en sangria) was er vuurwerk aan het strand!
Plaatje compleet dus... en het stenenmonument is zeker een plek om nog eens terug te gaan. Ik denk zelfs dat mn broer er langs gaat fietsen bij zn eerstvolgende fietstocht in augustus.
Jullie allemaal hartstikke bedankt voor jullie lieve woorden en sterkte-wensen.
Ik heb nu het laatste stukje afgesloten met een enorm goed gevoel, in bijzijn van Bianco, zoon en stiefzoon. En ze waren zo lief en respectvol, echt super!!! Veel met zoon over oma zitten praten en gelachen.
Zometeen naar het strand... mensenkinderen wat een rotleven
voor iedereen!!
vroeger op mn moeders verjaardag waren we altijd in Italie, gingen we s avonds barbequen, gooiden aan het eind van de avond de slingers op de bbq en daarna aan het Gardameer vuurwerk afsteken.
Gisteravond zijn we naar het dorp hier gewandeld, er was een parade aan de gang, met heel veel bloemen en een soort praal-draag-ding- met Maria. En aan het eind van de avond (nadat we lekker aan het strand hadden gegeven, paella en sangria) was er vuurwerk aan het strand!
Plaatje compleet dus... en het stenenmonument is zeker een plek om nog eens terug te gaan. Ik denk zelfs dat mn broer er langs gaat fietsen bij zn eerstvolgende fietstocht in augustus.
Jullie allemaal hartstikke bedankt voor jullie lieve woorden en sterkte-wensen.
Ik heb nu het laatste stukje afgesloten met een enorm goed gevoel, in bijzijn van Bianco, zoon en stiefzoon. En ze waren zo lief en respectvol, echt super!!! Veel met zoon over oma zitten praten en gelachen.
Zometeen naar het strand... mensenkinderen wat een rotleven
voor iedereen!!