Kinderen
alle pijlers
Even delen
woensdag 21 juli 2010 om 12:48
Een tijdje geleden opende ik hier een topic over mijn zoontje en de second opinion die ik wilde aanvragen voor hem.
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 21:32
maandag 26 juli 2010 om 22:34
quote:vlinder1987 schreef op 26 juli 2010 @ 10:34:
gaat het nog steeds goed crini?
Nou op 't moment heeft hij een keelontsteking. Helemaal opgezette klieren en slikken doet pijn, hij heeft zich deze week al 2 keren ernstig verslikt in een soepstengel, dus dat geven we even niet nu.
Eet dus geen harde dingen en drinkt ook minder.
Maar hij eet wel kwark, yoghurt, vla, fruit en soep. We zijn er achter gekomen dat hij gek op soep is en dat is nu met keelpijn een prima alternatief.
Voorheen stopte hij altijd met alles (fles, want eten deed hij al niet of nauwelijks) als hij ziek was, dus ik vind dit al heel iets!
Ik heb wel goede hoop voor de toekomst nu en hij is al bijna een kilo aangekomen nu, sinds eind juni (operatie). Voor het eerst krijgt hij spekkies
gaat het nog steeds goed crini?
Nou op 't moment heeft hij een keelontsteking. Helemaal opgezette klieren en slikken doet pijn, hij heeft zich deze week al 2 keren ernstig verslikt in een soepstengel, dus dat geven we even niet nu.
Eet dus geen harde dingen en drinkt ook minder.
Maar hij eet wel kwark, yoghurt, vla, fruit en soep. We zijn er achter gekomen dat hij gek op soep is en dat is nu met keelpijn een prima alternatief.
Voorheen stopte hij altijd met alles (fles, want eten deed hij al niet of nauwelijks) als hij ziek was, dus ik vind dit al heel iets!
Ik heb wel goede hoop voor de toekomst nu en hij is al bijna een kilo aangekomen nu, sinds eind juni (operatie). Voor het eerst krijgt hij spekkies
Whatever, I do what I want
