Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
dinsdag 27 juli 2010 om 17:26
Nee Moon, ik voel me er niet eenzaam mee.
Ik ben nu zeker aan de beterende hand en kan ook genieten van eten.
Als ik goed in mijn vel zit denk ik er niet meer bij na.
Zit ik wat minder kan ik de hele tijd gaan zitten nadenken over het eten in mijn buik. Ik voel het dan letterlijk in de zitten, en dat móét eruit. Nu spuug ik niet meer gelukkig maar op slechte dagen ga ik wel compenseren. Ik sport dan overmatig of ga een paar dagen vasten.
De afgelopen weken is het slecht gegaan, dat hing samen met alle gebeurtenissen. Ik eet dan vrijwel niet, ik kan rustig een week zonder eten en voel dan ook geen honger.
Sinds vorige week gaat het weer beter, ik ben weer regelmatig gaan eten. Na een tijd vasten komt dat er meteen bij op de weegschaal maar dat is logisch. De afgelopen tijd ben ik 2 kilo aangekomen, op dit moment kan ik daar niet mee zitten. Volgende week kan dat echter weer heel anders zijn. Gek he..
@Frizzy: eigenlijk krijg ik nooit opmerkingen over mijn lijf. Misschien heb ik alleen maar aardige mensen in mijn omgeving ?
Ik ben nu zeker aan de beterende hand en kan ook genieten van eten.
Als ik goed in mijn vel zit denk ik er niet meer bij na.
Zit ik wat minder kan ik de hele tijd gaan zitten nadenken over het eten in mijn buik. Ik voel het dan letterlijk in de zitten, en dat móét eruit. Nu spuug ik niet meer gelukkig maar op slechte dagen ga ik wel compenseren. Ik sport dan overmatig of ga een paar dagen vasten.
De afgelopen weken is het slecht gegaan, dat hing samen met alle gebeurtenissen. Ik eet dan vrijwel niet, ik kan rustig een week zonder eten en voel dan ook geen honger.
Sinds vorige week gaat het weer beter, ik ben weer regelmatig gaan eten. Na een tijd vasten komt dat er meteen bij op de weegschaal maar dat is logisch. De afgelopen tijd ben ik 2 kilo aangekomen, op dit moment kan ik daar niet mee zitten. Volgende week kan dat echter weer heel anders zijn. Gek he..
@Frizzy: eigenlijk krijg ik nooit opmerkingen over mijn lijf. Misschien heb ik alleen maar aardige mensen in mijn omgeving ?
dinsdag 27 juli 2010 om 17:27
Noah, ja structuur en ritme is wel belangrijk.
Maar ik ben er ook een beetje bang voor. Als ik werk heb waarvoor ik vroeg mijn bed uit moet (en dus niet kan uitslapen) ben ik bang dat ik te weinig rust kan nemen en oververmoeid raak etc.
Daar moet ik dus aan werken. Een manier vinden dat ik wel nuttig bezig ben maar ook rust kan nemen.
Ja ik kan er redelijk mee leven, al schrok ik wel dat ik laatst al-weeer depressief werd. t Is gewoon kut dat dat terug blijft komen. Maakt ook dat ik het moeilijk vind nieuwe stappen te zetten 'want wat als ik weer depressief word'.
Ik voel me in normale toestand redelijk gelukkig, maar ik mis wel dingen. Een eigen huisje zou fijn zijn en vrienden die wat dichter bij me zouden staan (dan moet ik ze dus wel toelaten). En iets te doen waar ik trots op kan zijn.
Zo thuis bij mijn familie (en zeker buiten, in de grote tuin) voel ik me best gelukkig maar dit is niet iets wat eeuwig zo moet blijven uiteraard.
(Ik hoef aan de hand van deze post geen adviezen ofzo, daar sta ik nu even niet voor open)
Maar ik ben er ook een beetje bang voor. Als ik werk heb waarvoor ik vroeg mijn bed uit moet (en dus niet kan uitslapen) ben ik bang dat ik te weinig rust kan nemen en oververmoeid raak etc.
Daar moet ik dus aan werken. Een manier vinden dat ik wel nuttig bezig ben maar ook rust kan nemen.
Ja ik kan er redelijk mee leven, al schrok ik wel dat ik laatst al-weeer depressief werd. t Is gewoon kut dat dat terug blijft komen. Maakt ook dat ik het moeilijk vind nieuwe stappen te zetten 'want wat als ik weer depressief word'.
Ik voel me in normale toestand redelijk gelukkig, maar ik mis wel dingen. Een eigen huisje zou fijn zijn en vrienden die wat dichter bij me zouden staan (dan moet ik ze dus wel toelaten). En iets te doen waar ik trots op kan zijn.
Zo thuis bij mijn familie (en zeker buiten, in de grote tuin) voel ik me best gelukkig maar dit is niet iets wat eeuwig zo moet blijven uiteraard.
(Ik hoef aan de hand van deze post geen adviezen ofzo, daar sta ik nu even niet voor open)
dinsdag 27 juli 2010 om 17:32
quote:Moonlight82 schreef op 27 juli 2010 @ 17:21:
Ik ben gewoon niet zo dik
Ik weet niet van wie je opmerkingen krijgt? Bedoel je nu van mannen?
Een oude scharrel noemde mijn buik eens zijn kussen en dat vond ik nog wel schattig.
Van mensen in het algemeen (geen bedpartners dus) krijg ik eerder te horen dat ik dun ben dan dik. Misschien ga jij met lompe mensen om??
Ook gelezen in de Viva. Wat vond je er slecht aan?
Ik ging steeds automatisch die irritante stem van Nina er bij bedenken. 'Nee hoor het kan over gaan, kijk maar naar mij'.
Nee ik ga vooral met mensen om die denken dat ze iets liefs/leuks zeggen (inderdaad vrij vaak domme mannen: bijvoorbeeld kennissen of clienten) als ze refereren aan mijn lijf. Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat ze me zo echt 'lekker' vinden en dat ik niet moet afvallen want ze mannen houden namelijk van vrouwen met een beetje vlees. Thanks man...
Overigens reageer ik altijd wel relaxt, omdat de mening van een ander me eigenlijk niet zoveel kan schelen. Ik denk dat men al gauw de koppen dicht zou houden als ik ook iemand 2 tanden eruiit had geslagen.
Ik vond het inhoudelijk gewoon niks, dat interview. Zo oppervlakkig en nietszeggend. Jij niet?
Ik ben gewoon niet zo dik
Ik weet niet van wie je opmerkingen krijgt? Bedoel je nu van mannen?
Een oude scharrel noemde mijn buik eens zijn kussen en dat vond ik nog wel schattig.
Van mensen in het algemeen (geen bedpartners dus) krijg ik eerder te horen dat ik dun ben dan dik. Misschien ga jij met lompe mensen om??
Ook gelezen in de Viva. Wat vond je er slecht aan?
Ik ging steeds automatisch die irritante stem van Nina er bij bedenken. 'Nee hoor het kan over gaan, kijk maar naar mij'.
Nee ik ga vooral met mensen om die denken dat ze iets liefs/leuks zeggen (inderdaad vrij vaak domme mannen: bijvoorbeeld kennissen of clienten) als ze refereren aan mijn lijf. Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat ze me zo echt 'lekker' vinden en dat ik niet moet afvallen want ze mannen houden namelijk van vrouwen met een beetje vlees. Thanks man...
Overigens reageer ik altijd wel relaxt, omdat de mening van een ander me eigenlijk niet zoveel kan schelen. Ik denk dat men al gauw de koppen dicht zou houden als ik ook iemand 2 tanden eruiit had geslagen.
Ik vond het inhoudelijk gewoon niks, dat interview. Zo oppervlakkig en nietszeggend. Jij niet?
dinsdag 27 juli 2010 om 17:38
quote:frizzy schreef op 27 juli 2010 @ 17:32:
Ik vond het inhoudelijk gewoon niks, dat interview. Zo oppervlakkig en nietszeggend. Jij niet?
Ik weet het niet meer. Was heel moe toen ik het las dus het is nauwelijks doorgedrongen.
Heb iig niet het idee dat ik de persoon achter Nina heb leren kennen.
Maar om te zeggen wat ik van het interview vind, moet ik t nog eens lezen.
Ik vond het inhoudelijk gewoon niks, dat interview. Zo oppervlakkig en nietszeggend. Jij niet?
Ik weet het niet meer. Was heel moe toen ik het las dus het is nauwelijks doorgedrongen.
Heb iig niet het idee dat ik de persoon achter Nina heb leren kennen.
Maar om te zeggen wat ik van het interview vind, moet ik t nog eens lezen.
dinsdag 27 juli 2010 om 17:39
Ja Moon, dat begrijp ik wel.
Structuur brengt ook verplichtingen en afspraken met zich mee en dat kan voelen als moeten..
Maar hoe kun je iets moeten als je het even niet aankunt?
Zelf vind ik het heel moeilijk om iets te "moeten". Soms kan ik me er gewoon niet toe zetten, uitleggen kan ik het niet maar het gaat simpelweg niet..
Nou Moon, je bent hartstikke goed bezig.
Je hebt doelen en je streeft naar dingen, dat geeft kracht om door te gaan.
Ookal is het een 20jarenplan, boeiend. Alles op z'n tijd.
Structuur brengt ook verplichtingen en afspraken met zich mee en dat kan voelen als moeten..
Maar hoe kun je iets moeten als je het even niet aankunt?
Zelf vind ik het heel moeilijk om iets te "moeten". Soms kan ik me er gewoon niet toe zetten, uitleggen kan ik het niet maar het gaat simpelweg niet..
Nou Moon, je bent hartstikke goed bezig.
Je hebt doelen en je streeft naar dingen, dat geeft kracht om door te gaan.
Ookal is het een 20jarenplan, boeiend. Alles op z'n tijd.
dinsdag 27 juli 2010 om 17:41
Ik kan me meestal wel tot dingen zetten als het echt 'moet'. En dat zijn dan dingen die met andere mensen te maken hebben, afspraken.
Als ik 'moet' koken voor mezelf dan doe ik het soms gewoon niet. Dan ben ik niet gedisciplineerd genoeg om mezelf te dwingen het wel te doen.
Maar andere dingen die 'moeten' doe ik wel, ook als ik daarmee over mijn grens ga. En dat is best lastig. Het blijft moeilijk die grens in de gaten te houden.
Bedankt
Als ik 'moet' koken voor mezelf dan doe ik het soms gewoon niet. Dan ben ik niet gedisciplineerd genoeg om mezelf te dwingen het wel te doen.
Maar andere dingen die 'moeten' doe ik wel, ook als ik daarmee over mijn grens ga. En dat is best lastig. Het blijft moeilijk die grens in de gaten te houden.
Bedankt
dinsdag 27 juli 2010 om 17:43
quote:Moonlight82 schreef op 27 juli 2010 @ 17:38:
[...]
Ik weet het niet meer. Was heel moe toen ik het las dus het is nauwelijks doorgedrongen.
Heb iig niet het idee dat ik de persoon achter Nina heb leren kennen.
Maar om te zeggen wat ik van het interview vind, moet ik t nog eens lezen.
Dat niet, en ik heb er eigenlijk ook niet echt iets 'nieuws' of persoonlijks in gelezen over anorexia. Vond het een kwestie van een beetje jammer.
En eehhh... ik kan ook heul slecht tegen moeten. Kan al slecht tegen vaste afspraken, daar ga ik dan tegenop zien. Daarom doe ik liever alles spontaan, en hou ik dingen open. Als ik dan zin heb (en dat is meestal het geval), dan is het omdat ik wilde, en niet omdat het moest.
[...]
Ik weet het niet meer. Was heel moe toen ik het las dus het is nauwelijks doorgedrongen.
Heb iig niet het idee dat ik de persoon achter Nina heb leren kennen.
Maar om te zeggen wat ik van het interview vind, moet ik t nog eens lezen.
Dat niet, en ik heb er eigenlijk ook niet echt iets 'nieuws' of persoonlijks in gelezen over anorexia. Vond het een kwestie van een beetje jammer.
En eehhh... ik kan ook heul slecht tegen moeten. Kan al slecht tegen vaste afspraken, daar ga ik dan tegenop zien. Daarom doe ik liever alles spontaan, en hou ik dingen open. Als ik dan zin heb (en dat is meestal het geval), dan is het omdat ik wilde, en niet omdat het moest.
dinsdag 27 juli 2010 om 18:56
woensdag 28 juli 2010 om 11:31
Goedemorgen allemaal!
Heb jullie gesprekken gelezen. Wat ontzettend inspirerend! Ik vind het ongelooflijk knap hoe jullie omgaan met de mening van anderen. Heel sterk zijn jullie.
Tsja, de paniekaanval was rot. Veel meer kan ik er niet van maken. Het vervelende is dat je daarna helemaal uitgeput bent, of nou ja, je lichaam is uitgeput. Je hebt dan al je adrenaline verbruikt en krijgt geen nieuwe meer, omdat de klieren die adrenaline produceren gewoon leeg zijn. Dus na zo'n aanval (of eigenlijk al tijdens) ben je gewoon geradbraakt. Helemaal slap, moe, alsof je dagen niet geslapen hebt. Ergens vind ik dat nog vervelender dan de aanval zelf, omdat ik dan na zo'n aanval niet gewoon 'door' kan gaan.
Heb gisteren ook van 8 tot vanochtend half 11 geslapen.
Ooit leer ik er vast wel mee omgaan. Maar nu baal ik gewoon heel erg. Ben heel bang dat ze zo vaak terug blijven komen en dat ik niet terug naar school kan.
Maar genoeg gezeur over mij! Hoe gaat het vandaag met jullie? Ik hoop dat jullie allemaal een heel fijne dag hebben!
Heb jullie gesprekken gelezen. Wat ontzettend inspirerend! Ik vind het ongelooflijk knap hoe jullie omgaan met de mening van anderen. Heel sterk zijn jullie.
Tsja, de paniekaanval was rot. Veel meer kan ik er niet van maken. Het vervelende is dat je daarna helemaal uitgeput bent, of nou ja, je lichaam is uitgeput. Je hebt dan al je adrenaline verbruikt en krijgt geen nieuwe meer, omdat de klieren die adrenaline produceren gewoon leeg zijn. Dus na zo'n aanval (of eigenlijk al tijdens) ben je gewoon geradbraakt. Helemaal slap, moe, alsof je dagen niet geslapen hebt. Ergens vind ik dat nog vervelender dan de aanval zelf, omdat ik dan na zo'n aanval niet gewoon 'door' kan gaan.
Heb gisteren ook van 8 tot vanochtend half 11 geslapen.
Ooit leer ik er vast wel mee omgaan. Maar nu baal ik gewoon heel erg. Ben heel bang dat ze zo vaak terug blijven komen en dat ik niet terug naar school kan.
Maar genoeg gezeur over mij! Hoe gaat het vandaag met jullie? Ik hoop dat jullie allemaal een heel fijne dag hebben!
woensdag 28 juli 2010 om 14:28
Lieve meisjes/vrouwen/dames/forumvriendinnetjes..
Ik zit eventjes heeuul hard te huilen.
Wat zijn jullie ontzettend lief.
De pakjesman kwam net zuchtend en steunend aanstrompelen met een hele grote doos.
Van jullie! Met allemaal boodschappen, lekkere dingetjes en spulletjes voor Minino ("Plopkoekjes!!").
Ik ben er helemaal emotioneel van, wat ontzettend attent, liefdevol en schattig is dit van jullie. En het is zo véél, er zaten zelfs luiertjes in.
Dit geld natuurlijk ook voor Snjo, die ookal zoiets liefs heeft gedaan.
Ik denk niet dat ik ooit zo'n lief gebaar heb gezien en dat ik ooit zo blij ben geweest met het bestaan van het internet.
Ik ben heel dankbaar dat ik jullie heb mogen leren kennen en het is moeilijk uit te leggen hoe waardevol dit topic en jullie voor me zijn geworden.
Allemaal, ontzettend bedankt
Jullie hebben me een ontzettende oppepper gegeven en me laten zien dat er toch nog goeds bestaat in de wereld. Dat klinkt wel heeel sentimenteel maar soms twijfel ik daaraan.
Nou, traantjes weg en weer door.
Jullie zijn allemaal topvrouwen en ik kan niet wachten tot de meet zodat ik jullie ook persoonlijk kan bedanken
14.26 (bijna een half uur over de post gedaan, soms is het moeilijk om woorden te vinden)
Ik zit eventjes heeuul hard te huilen.
Wat zijn jullie ontzettend lief.
De pakjesman kwam net zuchtend en steunend aanstrompelen met een hele grote doos.
Van jullie! Met allemaal boodschappen, lekkere dingetjes en spulletjes voor Minino ("Plopkoekjes!!").
Ik ben er helemaal emotioneel van, wat ontzettend attent, liefdevol en schattig is dit van jullie. En het is zo véél, er zaten zelfs luiertjes in.
Dit geld natuurlijk ook voor Snjo, die ookal zoiets liefs heeft gedaan.
Ik denk niet dat ik ooit zo'n lief gebaar heb gezien en dat ik ooit zo blij ben geweest met het bestaan van het internet.
Ik ben heel dankbaar dat ik jullie heb mogen leren kennen en het is moeilijk uit te leggen hoe waardevol dit topic en jullie voor me zijn geworden.
Allemaal, ontzettend bedankt
Jullie hebben me een ontzettende oppepper gegeven en me laten zien dat er toch nog goeds bestaat in de wereld. Dat klinkt wel heeel sentimenteel maar soms twijfel ik daaraan.
Nou, traantjes weg en weer door.
Jullie zijn allemaal topvrouwen en ik kan niet wachten tot de meet zodat ik jullie ook persoonlijk kan bedanken
14.26 (bijna een half uur over de post gedaan, soms is het moeilijk om woorden te vinden)
woensdag 28 juli 2010 om 14:29
