GEEN rammelende eierstokken
donderdag 29 juli 2010 om 10:06
Lieve medeforummers
Nooit heb ik iets gehad met kinderen, trouwen en al dat soort zaken. Ik dacht altijd, als het mijn tijd is gaat er wel wat rammelen....
Echter ik ben nu bijna 30 en er rammelt niets, en nog steeds heb ik niets met kinderen. Echter ik lees wel veel dat als ik nog kinderen zou willen dat ik nu wel zou moeten gaan beginnen (ivm tanende vruchtbaarheid, eventueel lang traject overhalen partner, niet in 1 keer lukken etc).
Hoe vaak komt het voor dat die dingen te laat gaan rammelen? Of kan ik er nu vanuit gaan dat ik inderdaad geen mama-materiaal ben?
Wat is jullie ervaring?
Nooit heb ik iets gehad met kinderen, trouwen en al dat soort zaken. Ik dacht altijd, als het mijn tijd is gaat er wel wat rammelen....
Echter ik ben nu bijna 30 en er rammelt niets, en nog steeds heb ik niets met kinderen. Echter ik lees wel veel dat als ik nog kinderen zou willen dat ik nu wel zou moeten gaan beginnen (ivm tanende vruchtbaarheid, eventueel lang traject overhalen partner, niet in 1 keer lukken etc).
Hoe vaak komt het voor dat die dingen te laat gaan rammelen? Of kan ik er nu vanuit gaan dat ik inderdaad geen mama-materiaal ben?
Wat is jullie ervaring?
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 11:18
quote:himalaya schreef op 29 juli 2010 @ 11:08:
[...]
Door wie?
Ouders, schoonouders, grootouders, collega's , vriendinnen van vroeger, vriendinnen van nu, sportmaatjes......
Iedereen heeft daar een sterke mening over hoor. Het is gelukkig mijn pakkie an en niet die van hen, maar toch is het wel eens benauwend.
[...]
Door wie?
Ouders, schoonouders, grootouders, collega's , vriendinnen van vroeger, vriendinnen van nu, sportmaatjes......
Iedereen heeft daar een sterke mening over hoor. Het is gelukkig mijn pakkie an en niet die van hen, maar toch is het wel eens benauwend.
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 11:21
Ik zou je niet te druk maken, en vooral niets aantrekken van "hoe het hoort", als jij geen moeder wil zijn lekker niet doen! Het hoort een keuze te zijn geen verplichting!
Ik heb ook geen kinderwens, geen moedergevoelens whatever, juist het tegenovergestelde, en ik ben 27. Ik weet trouwens al mijn hele leven dat ik geen kinderen wil hoor, je weet het onbewust gewoon Kindervrij for life! haha
Ik heb ook geen kinderwens, geen moedergevoelens whatever, juist het tegenovergestelde, en ik ben 27. Ik weet trouwens al mijn hele leven dat ik geen kinderen wil hoor, je weet het onbewust gewoon Kindervrij for life! haha
donderdag 29 juli 2010 om 11:24
Hier 40 jaar, nooit wat gerammeld. En geen spijt. Om me heen zijn er verschillende vrouwen die tegen me zeggen dat ze me benijden. Dat het zoveel tijd kost hadden ze niet verwacht en als ze het over mochten doen geen kinderen hadden genomen.
Ze willen terug naar de tijd dat ze op vakantie konden wanneer ze wilden, en niet alleen binnen Europa tijdens de verplichte vakantie. Geen verre reizen meer, het geld is er niet voor. En moe van het werk en dan nog moeten koken en zorgen. Ze zien er ook heel wat jaartjes ouder uit.
Dus, als er niets rammelt, begin er niet aan. Deze vrouwen dachten ook van: je hoort een kind te krijgen. Niet dus.
Ze willen terug naar de tijd dat ze op vakantie konden wanneer ze wilden, en niet alleen binnen Europa tijdens de verplichte vakantie. Geen verre reizen meer, het geld is er niet voor. En moe van het werk en dan nog moeten koken en zorgen. Ze zien er ook heel wat jaartjes ouder uit.
Dus, als er niets rammelt, begin er niet aan. Deze vrouwen dachten ook van: je hoort een kind te krijgen. Niet dus.
donderdag 29 juli 2010 om 11:26
quote:Helicopter schreef op 29 juli 2010 @ 11:18:
[...]
Ouders, schoonouders, grootouders, collega's , vriendinnen van vroeger, vriendinnen van nu, sportmaatjes......
Iedereen heeft daar een sterke mening over hoor. Het is gelukkig mijn pakkie an en niet die van hen, maar toch is het wel eens benauwend.Ik heb altijd 'n sterke tegengestelde mening. Als mensen vroegen waarom ik geen kind wil, vroeg ik altijd waarom zij wel inclusief 'n opsomming van de nadelen. Werden ze toch meestal stil van.
[...]
Ouders, schoonouders, grootouders, collega's , vriendinnen van vroeger, vriendinnen van nu, sportmaatjes......
Iedereen heeft daar een sterke mening over hoor. Het is gelukkig mijn pakkie an en niet die van hen, maar toch is het wel eens benauwend.Ik heb altijd 'n sterke tegengestelde mening. Als mensen vroegen waarom ik geen kind wil, vroeg ik altijd waarom zij wel inclusief 'n opsomming van de nadelen. Werden ze toch meestal stil van.
donderdag 29 juli 2010 om 11:30
Helicopter,
Gewoon rustig wachten tot je nóg ouder bent, dan houden misplaatste vragen echt wel op. IIn de tussentijd zeggen "Als het ooit zover is, ben jij de eerste die het hoort!!"
En kinderen heb je niet "omdat het zo hoort", dat zal mij (ons) een zorg zijn. Het is een té grote verantwoording om met je ogen dicht de stap te wagen als je er eigenlijk niet op zit te wachten.
Ik heb me tussen m'n 25e/35e wel eens afgevraagd of er soms met mij iets mis was, dat ik niks met baby's/kinderen heb, maar ben tot de ontdekking gekomen dat ik geen ontwikkeld moederinstinct heb, alhoewel ik wél graag voor mensen zorg
, dus het heeft ook niks te maken met "ikke ikke"....
Gewoon rustig wachten tot je nóg ouder bent, dan houden misplaatste vragen echt wel op. IIn de tussentijd zeggen "Als het ooit zover is, ben jij de eerste die het hoort!!"
En kinderen heb je niet "omdat het zo hoort", dat zal mij (ons) een zorg zijn. Het is een té grote verantwoording om met je ogen dicht de stap te wagen als je er eigenlijk niet op zit te wachten.
Ik heb me tussen m'n 25e/35e wel eens afgevraagd of er soms met mij iets mis was, dat ik niks met baby's/kinderen heb, maar ben tot de ontdekking gekomen dat ik geen ontwikkeld moederinstinct heb, alhoewel ik wél graag voor mensen zorg
donderdag 29 juli 2010 om 11:36
quote:elninjoo schreef op 29 juli 2010 @ 11:26:
[...]
Ik heb altijd 'n sterke tegengestelde mening. Als mensen vroegen waarom ik geen kind wil, vroeg ik altijd waarom zij wel inclusief 'n opsomming van de nadelen. Werden ze toch meestal stil van.Ik vraag het ze ook, maar dan zonder de opsomming van de nadelen, en dan werden ze inderdaad stil. En dan leg ik rustig uit dat ik geen zin heb om deze vraag te beantwoorden omdat ik het ook niet aan hen vraag. Ieder zijn ding.
[...]
Ik heb altijd 'n sterke tegengestelde mening. Als mensen vroegen waarom ik geen kind wil, vroeg ik altijd waarom zij wel inclusief 'n opsomming van de nadelen. Werden ze toch meestal stil van.Ik vraag het ze ook, maar dan zonder de opsomming van de nadelen, en dan werden ze inderdaad stil. En dan leg ik rustig uit dat ik geen zin heb om deze vraag te beantwoorden omdat ik het ook niet aan hen vraag. Ieder zijn ding.
donderdag 29 juli 2010 om 11:46
quote:muze schreef op 29 juli 2010 @ 11:30:
Helicopter,
Gewoon rustig wachten tot je nóg ouder bent, dan houden misplaatste vragen echt wel op. IIn de tussentijd zeggen "Als het ooit zover is, ben jij de eerste die het hoort!!" Ik stelde altijd de wedervraag: "waarom is het in jouw ogen 'normaal' als je op je 18e zegt dat je heel graag moeder wilt worden? Ga je dan ook zeggen 'wacht maar, dat verandert nog wel!"?
Helicopter,
Gewoon rustig wachten tot je nóg ouder bent, dan houden misplaatste vragen echt wel op. IIn de tussentijd zeggen "Als het ooit zover is, ben jij de eerste die het hoort!!" Ik stelde altijd de wedervraag: "waarom is het in jouw ogen 'normaal' als je op je 18e zegt dat je heel graag moeder wilt worden? Ga je dan ook zeggen 'wacht maar, dat verandert nog wel!"?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 29 juli 2010 om 11:51
@muze
ik denk dat dat het is, het idee hebben dat je niet klopt omdat je het niet hebt en dat wordt nog eens versterkt door de manier waarop je erop wordt aangesproken
Ik houd juist helemaal niet van zorgen voor mensen, niet dat helicopterman en helicopterhond ondervoed en ongelukkig zijn, maar ik ben niet in de wieg gelegd als huismoeder.
@elninjoo
het maakt wel uit wie je dat vraagt. Je eigen moeder geef je niet de botte bijl en dat doe je ook niet bij een collega waarvan je weet dat ie in een IVF traject zit.
Ik heb ook wel eens aangegeven dat ik best kinderen wil als ik hem op maandagochtend bij betreffende persoon kon dumpen en op zaterdag weer ophalen..
dat hielp, maar voor mij is het geen feit dat ik nooit kinderen wil, ik heb daar zelf twijfels over, en dan zit je iets anders in die opmerkingen
ik denk dat dat het is, het idee hebben dat je niet klopt omdat je het niet hebt en dat wordt nog eens versterkt door de manier waarop je erop wordt aangesproken
Ik houd juist helemaal niet van zorgen voor mensen, niet dat helicopterman en helicopterhond ondervoed en ongelukkig zijn, maar ik ben niet in de wieg gelegd als huismoeder.
@elninjoo
het maakt wel uit wie je dat vraagt. Je eigen moeder geef je niet de botte bijl en dat doe je ook niet bij een collega waarvan je weet dat ie in een IVF traject zit.
Ik heb ook wel eens aangegeven dat ik best kinderen wil als ik hem op maandagochtend bij betreffende persoon kon dumpen en op zaterdag weer ophalen..
dat hielp, maar voor mij is het geen feit dat ik nooit kinderen wil, ik heb daar zelf twijfels over, en dan zit je iets anders in die opmerkingen
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 12:01
Nooit gerammeld, maar ben heel gelukkig met mijn 2 jongens. Het relatie voelde goed, en voor mij was het iest natuurlijks, kinderen hebben. Ik wilde het gewoon meemaken in mijn leven, kinderen hebben. Ik moet zeggen dat ik voelde nooit iets als er een vrienden met de baby langs kwam of zo...ik heb dan niet het gevoel "ik wil ook zo eentje". Dat zijn toch kinderen van iemand anders..
Ik denk dat het is ook een moelijk beslissing, eerste kind, en het wordt moelijker met de leeftijd, je kan het toch niet van tevoren weten, of je het leuk gaat vinden, een kind. Als je voor een 2de of derde kindje gaat, dan weet je tenminste, wat het -voor jou persoonlijk - inhoudt , een kind opvoeden. Ik heb deze jaar voor het eerst in mijn leven het gevoel dat "het rammelt" voor nog een kind, denk dat het ook te maken heeft met mijn leeftijd, een beetje nu of nooit gevoel...
Ik denk dat het is ook een moelijk beslissing, eerste kind, en het wordt moelijker met de leeftijd, je kan het toch niet van tevoren weten, of je het leuk gaat vinden, een kind. Als je voor een 2de of derde kindje gaat, dan weet je tenminste, wat het -voor jou persoonlijk - inhoudt , een kind opvoeden. Ik heb deze jaar voor het eerst in mijn leven het gevoel dat "het rammelt" voor nog een kind, denk dat het ook te maken heeft met mijn leeftijd, een beetje nu of nooit gevoel...
donderdag 29 juli 2010 om 12:12
quote:Helicopter schreef op 29 juli 2010 @ 11:51:
@elninjoo
het maakt wel uit wie je dat vraagt. Je eigen moeder geef je niet de botte bijl en dat doe je ook niet bij een collega waarvan je weet dat ie in een IVF traject zit.
Ik heb ook wel eens aangegeven dat ik best kinderen wil als ik hem op maandagochtend bij betreffende persoon kon dumpen en op zaterdag weer ophalen..
dat hielp, maar voor mij is het geen feit dat ik nooit kinderen wil, ik heb daar zelf twijfels over, en dan zit je iets anders in die opmerkingenAls iemand mij zo'n impertinente vraag zou stellen, zie ik niet in waarom je niet 'de botte bijl' mag geven. Laat staan als ze niet alleen vrágen of en wanneer je kinderen wil, maar ook nog een mening hebben over het feit dat je het níet wil! Als er iets privé en persoonlijk is, dan is het wel de keuze voor wel of geen kind. Daar hebben anderen, incl. je moeder en een collega die bezig is met IVF, niets mee te maken!
@elninjoo
het maakt wel uit wie je dat vraagt. Je eigen moeder geef je niet de botte bijl en dat doe je ook niet bij een collega waarvan je weet dat ie in een IVF traject zit.
Ik heb ook wel eens aangegeven dat ik best kinderen wil als ik hem op maandagochtend bij betreffende persoon kon dumpen en op zaterdag weer ophalen..
dat hielp, maar voor mij is het geen feit dat ik nooit kinderen wil, ik heb daar zelf twijfels over, en dan zit je iets anders in die opmerkingenAls iemand mij zo'n impertinente vraag zou stellen, zie ik niet in waarom je niet 'de botte bijl' mag geven. Laat staan als ze niet alleen vrágen of en wanneer je kinderen wil, maar ook nog een mening hebben over het feit dat je het níet wil! Als er iets privé en persoonlijk is, dan is het wel de keuze voor wel of geen kind. Daar hebben anderen, incl. je moeder en een collega die bezig is met IVF, niets mee te maken!
donderdag 29 juli 2010 om 14:04
Thanks voor jullie reacties.
Het is voor iedereen (gelukkig) anders. Het lijkt mij heerlijk als je heel zeker bent geen kinderen te willen of juist wel, maar blijkbaar moet ik gewoon afgaan op het feit dat ik ze nu niet wil.
Het rammelen kan uitblijven of ineens opkomen, en niet iedereen met kinderen heeft last gehad van gerammel.
De laatste groep kan ik mij nog het slechtste in verplaatsen. Da's iets te veel "go with the flow" voor mij.
Het is voor iedereen (gelukkig) anders. Het lijkt mij heerlijk als je heel zeker bent geen kinderen te willen of juist wel, maar blijkbaar moet ik gewoon afgaan op het feit dat ik ze nu niet wil.
Het rammelen kan uitblijven of ineens opkomen, en niet iedereen met kinderen heeft last gehad van gerammel.
De laatste groep kan ik mij nog het slechtste in verplaatsen. Da's iets te veel "go with the flow" voor mij.
Noblesse oblige
zaterdag 31 juli 2010 om 09:11
quote:himalaya schreef op 29 juli 2010 @ 10:47:
[...]
Wat een onzin. Ik heb kinderen in mijn omgeving, doe leuke dingen met ze, kijk bevallingsprogramma's zonder braakneigingen te krijgen en ga mee naar de verloskundige met zwangere vriendinnen, omdat ik het wél interessant vind.
Maar er is nooit wat 'gaan groeien' en ik heb ook nog nooit getwijfeld over mijn kindvrije bestaan.
Ik zeg ook niet dat als je maar veel in aanraking komt met kinderen je dan automatisch groeit in het besef dat je ze zelf wilt. Wat ik bedoel te zeggen is dat als je erachter wilt komen of je 'rammelt' je misschien veel in aanraking met kinderen moet komen. Als je nauwelijks met kinderen in aanraking komt, dan is het ook veel moeilijker om over de voor- en nadelen na te denken.
Dus veel in aanraking komen met kinderen kan je doen groeien in het besef dat je ze juist wel OF of juist niet wil.
[...]
Wat een onzin. Ik heb kinderen in mijn omgeving, doe leuke dingen met ze, kijk bevallingsprogramma's zonder braakneigingen te krijgen en ga mee naar de verloskundige met zwangere vriendinnen, omdat ik het wél interessant vind.
Maar er is nooit wat 'gaan groeien' en ik heb ook nog nooit getwijfeld over mijn kindvrije bestaan.
Ik zeg ook niet dat als je maar veel in aanraking komt met kinderen je dan automatisch groeit in het besef dat je ze zelf wilt. Wat ik bedoel te zeggen is dat als je erachter wilt komen of je 'rammelt' je misschien veel in aanraking met kinderen moet komen. Als je nauwelijks met kinderen in aanraking komt, dan is het ook veel moeilijker om over de voor- en nadelen na te denken.
Dus veel in aanraking komen met kinderen kan je doen groeien in het besef dat je ze juist wel OF of juist niet wil.
zaterdag 31 juli 2010 om 09:48
Ik vraag ook vaak aan mensen waarom ze nou zo graag wel kinderen willen. Ik kan dat echt niet begrijpen.
Toen ik nog heel jong was riep ik wel eens dat ik baby's zo leuk vind en dat is nog steeds wel zo. Vind het wel leuk om met ze te knuffelen maar om er zelf een te hebben. Nee daar pas ik voor.
Maar ja volgens mijn vriendin krijg ik nog wel eens een hele hoop kinderen. Ik denk van niet.
Het is toch ook niet erg als je ze niet wil/krijgt.
Toen ik nog heel jong was riep ik wel eens dat ik baby's zo leuk vind en dat is nog steeds wel zo. Vind het wel leuk om met ze te knuffelen maar om er zelf een te hebben. Nee daar pas ik voor.
Maar ja volgens mijn vriendin krijg ik nog wel eens een hele hoop kinderen. Ik denk van niet.
Het is toch ook niet erg als je ze niet wil/krijgt.