Kinderen
alle pijlers
GEEN rammelende eierstokken
donderdag 29 juli 2010 om 10:06
Lieve medeforummers
Nooit heb ik iets gehad met kinderen, trouwen en al dat soort zaken. Ik dacht altijd, als het mijn tijd is gaat er wel wat rammelen....
Echter ik ben nu bijna 30 en er rammelt niets, en nog steeds heb ik niets met kinderen. Echter ik lees wel veel dat als ik nog kinderen zou willen dat ik nu wel zou moeten gaan beginnen (ivm tanende vruchtbaarheid, eventueel lang traject overhalen partner, niet in 1 keer lukken etc).
Hoe vaak komt het voor dat die dingen te laat gaan rammelen? Of kan ik er nu vanuit gaan dat ik inderdaad geen mama-materiaal ben?
Wat is jullie ervaring?
Nooit heb ik iets gehad met kinderen, trouwen en al dat soort zaken. Ik dacht altijd, als het mijn tijd is gaat er wel wat rammelen....
Echter ik ben nu bijna 30 en er rammelt niets, en nog steeds heb ik niets met kinderen. Echter ik lees wel veel dat als ik nog kinderen zou willen dat ik nu wel zou moeten gaan beginnen (ivm tanende vruchtbaarheid, eventueel lang traject overhalen partner, niet in 1 keer lukken etc).
Hoe vaak komt het voor dat die dingen te laat gaan rammelen? Of kan ik er nu vanuit gaan dat ik inderdaad geen mama-materiaal ben?
Wat is jullie ervaring?
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 10:14
donderdag 29 juli 2010 om 10:18
donderdag 29 juli 2010 om 10:21
Ehm Helicopter, een blijvende beslissing op je 30e? Ik kwam met 35 pas de juiste man tegen, toen nog jaren proberen en ben met 38 en 39 mama geworden. En nu ben ik 41 en wil niet meer, maar zou er zomaar nog 3 kunnen krijgen hoor.
Echt, maak je niet druk. Leef je leven en laat komen wat komt.
En als je wel kinderen wil, ga ervoor. Wil je er geen, ga voor de anti-conceptie
Echt, maak je niet druk. Leef je leven en laat komen wat komt.
En als je wel kinderen wil, ga ervoor. Wil je er geen, ga voor de anti-conceptie
donderdag 29 juli 2010 om 10:34
donderdag 29 juli 2010 om 10:42
quote:Spijker schreef op 29 juli 2010 @ 10:08:
Als je geen kinderen wilt, waarom wil je dan rammelen?quote:Vl43inder schreef op 29 juli 2010 @ 10:09:
Je kunt ook voor kinderen gaan zonder te rammelen, het is niet verplicht ofzo.
Wat zij zeggen! Hier nooit rammelende dingen gehad. Toch ben ik 29 en heb 2 kinderen (en ben er blij mee )
Wil je geen kinderen? Prima toch? Wil je ze wel, dan kan je ook met je verstand voor kinderen kiezen ipv met je eierstokken.
Als je geen kinderen wilt, waarom wil je dan rammelen?quote:Vl43inder schreef op 29 juli 2010 @ 10:09:
Je kunt ook voor kinderen gaan zonder te rammelen, het is niet verplicht ofzo.
Wat zij zeggen! Hier nooit rammelende dingen gehad. Toch ben ik 29 en heb 2 kinderen (en ben er blij mee )
Wil je geen kinderen? Prima toch? Wil je ze wel, dan kan je ook met je verstand voor kinderen kiezen ipv met je eierstokken.
donderdag 29 juli 2010 om 10:47
quote:mimama schreef op 29 juli 2010 @ 10:11:
Kom je veel in aanraking met kinderen? Zoiets moet ook een beetje groeien. Ik heb niets met baby's, maar wel met kleine kinderen. En het moet natuurlijk ook in je leven passen.
Wat een onzin. Ik heb kinderen in mijn omgeving, doe leuke dingen met ze, kijk bevallingsprogramma's zonder braakneigingen te krijgen en ga mee naar de verloskundige met zwangere vriendinnen, omdat ik het wél interessant vind.
Maar er is nooit wat 'gaan groeien' en ik heb ook nog nooit getwijfeld over mijn kindvrije bestaan.
Kom je veel in aanraking met kinderen? Zoiets moet ook een beetje groeien. Ik heb niets met baby's, maar wel met kleine kinderen. En het moet natuurlijk ook in je leven passen.
Wat een onzin. Ik heb kinderen in mijn omgeving, doe leuke dingen met ze, kijk bevallingsprogramma's zonder braakneigingen te krijgen en ga mee naar de verloskundige met zwangere vriendinnen, omdat ik het wél interessant vind.
Maar er is nooit wat 'gaan groeien' en ik heb ook nog nooit getwijfeld over mijn kindvrije bestaan.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 29 juli 2010 om 11:00
het nemen van een beslissing maakt het leven weer wat overzichtelijker....
nu draal ik maar een beetje en maak ik geen echte plannen of beslissingen (overweeg een mirena te plaatsen maar heb het nog steeds niet gedaan, stel dat ik er over een jaar anders over denk?)
aan kinderen beginnen omdat het nu eenmaal verwacht wordt of om te kijken of ik dan ineens wel moedergevoelens krijg zie ik niet zitten, heb je dadelijk spijt dat je een kind hebt gekregen! je kunt ze immers niet meer terugstoppen, dus ja een blijvende beslissing vind ik het wel
en spijt dat je er niet vroeg genoeg aan begonnen bent hebben heel veel vrouwen, dus ik vind dat ik hier bewust mee moet omgaan, omdat ik juist wel de keuze heb
nu draal ik maar een beetje en maak ik geen echte plannen of beslissingen (overweeg een mirena te plaatsen maar heb het nog steeds niet gedaan, stel dat ik er over een jaar anders over denk?)
aan kinderen beginnen omdat het nu eenmaal verwacht wordt of om te kijken of ik dan ineens wel moedergevoelens krijg zie ik niet zitten, heb je dadelijk spijt dat je een kind hebt gekregen! je kunt ze immers niet meer terugstoppen, dus ja een blijvende beslissing vind ik het wel
en spijt dat je er niet vroeg genoeg aan begonnen bent hebben heel veel vrouwen, dus ik vind dat ik hier bewust mee moet omgaan, omdat ik juist wel de keuze heb
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 11:02
donderdag 29 juli 2010 om 11:02
Heb verschillende relaties gehad en nooit iets gevoeld. Totdat ik lief tegenkwam. Nu rammelen ze er lustig op los.
Maar: het is geen must hoor. Je hoeft niet. Dat idee bestaat een beetje in onze maatschappij, maar is natuurlijk je reinste flauwekul. Ik zou me er niet te druk over maken. Niet nu al peinzen over dingen die je toch niet kunt sturen.
Overigens vind ik je reden van "partner overhalen" een beetje apart: als mijn lief niet zou willen dan kan ik hem toch niet dwingen?
Maar: het is geen must hoor. Je hoeft niet. Dat idee bestaat een beetje in onze maatschappij, maar is natuurlijk je reinste flauwekul. Ik zou me er niet te druk over maken. Niet nu al peinzen over dingen die je toch niet kunt sturen.
Overigens vind ik je reden van "partner overhalen" een beetje apart: als mijn lief niet zou willen dan kan ik hem toch niet dwingen?
donderdag 29 juli 2010 om 11:07
Jouw argumenten snijden voor mij niet helemaal hout, maar dat komt mogelijk omdat ik nu inmiddels aan de verkeerde kant van de dertig zit .
Ten eerste: rammelen is geen verplicht voorspel om kinderen te willen. Nooit gerammeld, wel het idee gehad dat Dalman en ik leuke ouders zouden kunnen zijn. En hoewel ik het nu met Timanni van 8 maanden leuk heb, vind ik het soms ook pittig. Mijn beslissing om aan kinderen te beginnen had niets met rammelen te maken maar alles met mijn leeftijd en vooral het idee dat ik graag een gezin zou willen hebben straks.
Ten tweede: je hoeft niets te beslissen. Go with the flow. Als de omstandigheden daar zijn, weet je wel of je wilt of niet. Ik kwam Dalman in mijn prille dertigersjaren tegen, en ook toen dacht ik absoluut niet gelijk: en nou mot het. Sterker nog, ik heb er ernstig over nagedacht, was bang dat ik hetgeen ik nu eindelijk had (een fijne, veilige relatie) dusdanig zou veranderen met kinderen dat ik het kwijt zou raken. En langzamerhand groeide ik in mijn besef dat ik wél graag een kind wilde. Twee maanden later was ik zwanger van Timanni.
Ten derde: een Mirena spiraal kan weliswaar 5 jaar blijven zitten, maar dat wil niet zeggen dat je dus 5 jaar onvruchtbaar bent. Na het verwijderen ervan ben je net zo snel (of langzaam) zwanger als een pilgebruikster. (En ook door de Mirena heen kun je zwanger worden, maar dat terzijde).
Ik heb geen spijt dat ik er niet vroeger aan ben begonnen. Het loopt zoals het loopt, op een andere manier was het nooit zo (goed) gelopen als het nu is, en vooral: as is verbrande turf en jij bent nog niet eens dertig. Nog láng niet te oud.
Ten eerste: rammelen is geen verplicht voorspel om kinderen te willen. Nooit gerammeld, wel het idee gehad dat Dalman en ik leuke ouders zouden kunnen zijn. En hoewel ik het nu met Timanni van 8 maanden leuk heb, vind ik het soms ook pittig. Mijn beslissing om aan kinderen te beginnen had niets met rammelen te maken maar alles met mijn leeftijd en vooral het idee dat ik graag een gezin zou willen hebben straks.
Ten tweede: je hoeft niets te beslissen. Go with the flow. Als de omstandigheden daar zijn, weet je wel of je wilt of niet. Ik kwam Dalman in mijn prille dertigersjaren tegen, en ook toen dacht ik absoluut niet gelijk: en nou mot het. Sterker nog, ik heb er ernstig over nagedacht, was bang dat ik hetgeen ik nu eindelijk had (een fijne, veilige relatie) dusdanig zou veranderen met kinderen dat ik het kwijt zou raken. En langzamerhand groeide ik in mijn besef dat ik wél graag een kind wilde. Twee maanden later was ik zwanger van Timanni.
Ten derde: een Mirena spiraal kan weliswaar 5 jaar blijven zitten, maar dat wil niet zeggen dat je dus 5 jaar onvruchtbaar bent. Na het verwijderen ervan ben je net zo snel (of langzaam) zwanger als een pilgebruikster. (En ook door de Mirena heen kun je zwanger worden, maar dat terzijde).
Ik heb geen spijt dat ik er niet vroeger aan ben begonnen. Het loopt zoals het loopt, op een andere manier was het nooit zo (goed) gelopen als het nu is, en vooral: as is verbrande turf en jij bent nog niet eens dertig. Nog láng niet te oud.
donderdag 29 juli 2010 om 11:08
quote:Helicopter schreef op 29 juli 2010 @ 11:00:
aan kinderen beginnen omdat het nu eenmaal verwacht wordt of om te kijken of ik dan ineens wel moedergevoelens krijg zie ik niet zitten, heb je dadelijk spijt dat je een kind hebt gekregen! je kunt ze immers niet meer terugstoppen, dus ja een blijvende beslissing vind ik het welDoor wie?
aan kinderen beginnen omdat het nu eenmaal verwacht wordt of om te kijken of ik dan ineens wel moedergevoelens krijg zie ik niet zitten, heb je dadelijk spijt dat je een kind hebt gekregen! je kunt ze immers niet meer terugstoppen, dus ja een blijvende beslissing vind ik het welDoor wie?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 29 juli 2010 om 11:14
quote:Pelikaan schreef op 29 juli 2010 @ 11:02:
Overigens vind ik je reden van "partner overhalen" een beetje apart: als mijn lief niet zou willen dan kan ik hem toch niet dwingen?
Nee, dat is iets dat ik hier op het forum zie, dat partners van dames die graag willen iets langer moeten wennen aan het idee dan de moeders in spe ( soort koudwatervrees).
Het is niet gezond om je lief te dwingen lijkt mij, maar het is praktisch wel mogelijk.
@Sarah Scot, ja eigenlijk is dat ook gewoon waar, maar gezien de normale gebruiksduur van dat ding (geloof 3 -5 jaar) zet het je gewoon aan het denken (ben eerlijk gezegd ook een beetje bang voor de plaatsing an sich)
Overigens vind ik je reden van "partner overhalen" een beetje apart: als mijn lief niet zou willen dan kan ik hem toch niet dwingen?
Nee, dat is iets dat ik hier op het forum zie, dat partners van dames die graag willen iets langer moeten wennen aan het idee dan de moeders in spe ( soort koudwatervrees).
Het is niet gezond om je lief te dwingen lijkt mij, maar het is praktisch wel mogelijk.
@Sarah Scot, ja eigenlijk is dat ook gewoon waar, maar gezien de normale gebruiksduur van dat ding (geloof 3 -5 jaar) zet het je gewoon aan het denken (ben eerlijk gezegd ook een beetje bang voor de plaatsing an sich)
Noblesse oblige
donderdag 29 juli 2010 om 11:14
Ach ja, zomer 2008. Ik was 37 jaar en zag een baby. Ineens wilde ik ook. Daarvoor altijd overtuigd geweest van onze (gelukkig voor beiden) bewust kinderloze relatie. En nu ligt er een 16 maanden oude ventje te slapen boven. Binnen een maand zwanger namelijk...
Hopla, van niets naar zoiets. Geweldig! En het blijft er bij 1. Was onze bewust kinderloze relatie voor velen al niet te vatten, dat we het bij 1 kind laten is voor velen ook weer onbegrijpelijk.
Kortom, doe wat jij wil, het is jouw leven...
Monique
Hopla, van niets naar zoiets. Geweldig! En het blijft er bij 1. Was onze bewust kinderloze relatie voor velen al niet te vatten, dat we het bij 1 kind laten is voor velen ook weer onbegrijpelijk.
Kortom, doe wat jij wil, het is jouw leven...
Monique
