Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld in vriendin
maandag 2 augustus 2010 om 09:21
maandag 2 augustus 2010 om 09:21
quote:Appeltje88 schreef op 02 augustus 2010 @ 08:56:
Met de kraamverzorgster hadden we tijden afgesproken dat we de kraamvisite zouden laten komen (na 15.00, middagslaapje). Vriendin A. vind het prima en zal er om 15.00. Ok, dus jij hebt zelf een tijd vastgezet van tevoren, er is geen sprake van overleg. Dat mag en begrijp ik, maar je kan er niet van uit gaan dat je vriendinnen op dat moment ook kunnen. Vriendin B. begint echter moeilijk te doen. Ze heeft een verjaardag van de oma van haar vriend en ze wil eigelijk eerder komen. Noem je dat moeilijk doen? Ik noem dat overleggen. Jij noemt een tijd, zij kan dan niet. Waarom doet zij dan "moeilijk"? Ik heb uitgelegd waarom dat niet kan. Dan krijg ik de vraag of ze later kan komen. We kregen al visite van vrienden van mijn vriend en dochter moest om 16.00 gevoed worden en de borstvoeding ging niet zo snel dus daar was ik minstens een half uur zoet mee. Ik vroeg dus nog een keer of ze om 15.00 wilde komen en anders moesten we wat anders afspreken, ik wilde haar namelijk wel even rustig kunnen spreken. Ik hoor op de achtergrond een heftig overleg met vriend van B. en het ging allemaal moeizaam maar vooruit ze zou er om 15.00 uur zijn. Als het allemaal zo moeizaam zou gaan dan zou ik voorstellen om het bezoek nog even uit te stellen, waarom persé op die dag?
...
Vijf minuten later komt ze het huis ingestormt. Wij waren rustig boven aan het kijken bij dochter want die lag te slapen en was net wakker aan het worden. Binnen 5 minuten was ze weer weg en zegt ze nog tegen me dat ze van de week nog wel een keer komt kijken. Ze is dus tóch nog gekomen, ondanks dat het haar helemaal niet goed uitkwam en heeft zich rot gehaast om nog bij jou en je dochter langs te komen. Het was dus toch handiger geweest om op een ander moment af te spreken, dan was het voor jullie allebei niet zo'n gedoe geweest. En dat was het laatste wat ik van haar gehoord heb. Ze heeft nooit meer gebeld. En ik ben zwaar teleurgesteld. Ze heeft mijn dochter dus nog maar 5 minuten gezien en ze is ondertussen alweer 6 maanden. Met dit laatste zou ik dus echt niet blij zijn. Hoeveel moeite is het om een keer te bellen en nogmaals een afspraak te maken? Ik begrijp dat je hier teleurgesteld over bent. Als je haar als een goede vriendin beschouwt zou ik haar opbellen, aangeven dat je teleurgesteld bent en het uit wil praten (iedereen verdient een tweede kans en je kent haar kant van het verhaal niet). Als het contact sowieso niet fantastisch was zou ik het laten verwateren.
Met de kraamverzorgster hadden we tijden afgesproken dat we de kraamvisite zouden laten komen (na 15.00, middagslaapje). Vriendin A. vind het prima en zal er om 15.00. Ok, dus jij hebt zelf een tijd vastgezet van tevoren, er is geen sprake van overleg. Dat mag en begrijp ik, maar je kan er niet van uit gaan dat je vriendinnen op dat moment ook kunnen. Vriendin B. begint echter moeilijk te doen. Ze heeft een verjaardag van de oma van haar vriend en ze wil eigelijk eerder komen. Noem je dat moeilijk doen? Ik noem dat overleggen. Jij noemt een tijd, zij kan dan niet. Waarom doet zij dan "moeilijk"? Ik heb uitgelegd waarom dat niet kan. Dan krijg ik de vraag of ze later kan komen. We kregen al visite van vrienden van mijn vriend en dochter moest om 16.00 gevoed worden en de borstvoeding ging niet zo snel dus daar was ik minstens een half uur zoet mee. Ik vroeg dus nog een keer of ze om 15.00 wilde komen en anders moesten we wat anders afspreken, ik wilde haar namelijk wel even rustig kunnen spreken. Ik hoor op de achtergrond een heftig overleg met vriend van B. en het ging allemaal moeizaam maar vooruit ze zou er om 15.00 uur zijn. Als het allemaal zo moeizaam zou gaan dan zou ik voorstellen om het bezoek nog even uit te stellen, waarom persé op die dag?
...
Vijf minuten later komt ze het huis ingestormt. Wij waren rustig boven aan het kijken bij dochter want die lag te slapen en was net wakker aan het worden. Binnen 5 minuten was ze weer weg en zegt ze nog tegen me dat ze van de week nog wel een keer komt kijken. Ze is dus tóch nog gekomen, ondanks dat het haar helemaal niet goed uitkwam en heeft zich rot gehaast om nog bij jou en je dochter langs te komen. Het was dus toch handiger geweest om op een ander moment af te spreken, dan was het voor jullie allebei niet zo'n gedoe geweest. En dat was het laatste wat ik van haar gehoord heb. Ze heeft nooit meer gebeld. En ik ben zwaar teleurgesteld. Ze heeft mijn dochter dus nog maar 5 minuten gezien en ze is ondertussen alweer 6 maanden. Met dit laatste zou ik dus echt niet blij zijn. Hoeveel moeite is het om een keer te bellen en nogmaals een afspraak te maken? Ik begrijp dat je hier teleurgesteld over bent. Als je haar als een goede vriendin beschouwt zou ik haar opbellen, aangeven dat je teleurgesteld bent en het uit wil praten (iedereen verdient een tweede kans en je kent haar kant van het verhaal niet). Als het contact sowieso niet fantastisch was zou ik het laten verwateren.
maandag 2 augustus 2010 om 09:24
Bedankt voor alle reacties! Ik zit het allemaal wel eens goed te overdenken.
Het heeft een beetje twee kanten. Ik wil graag contact maar wil zij nog wel contact? Ik zou haar inderdaad vanavond op kunnen bellen om te vragen of er wat (anders) dwars zit. Maar moet ik dan maar laten rusten wat mij dwars zit? Anders blijven we het naar boven halen. Ik ben daar nou eenmaal teleurgesteld in en dat valt niet meer terug te draaien.
Het heeft een beetje twee kanten. Ik wil graag contact maar wil zij nog wel contact? Ik zou haar inderdaad vanavond op kunnen bellen om te vragen of er wat (anders) dwars zit. Maar moet ik dan maar laten rusten wat mij dwars zit? Anders blijven we het naar boven halen. Ik ben daar nou eenmaal teleurgesteld in en dat valt niet meer terug te draaien.
maandag 2 augustus 2010 om 09:24
Ik kan heel goed begrijpen dat je tijdens je kraamtijd je grenzen aangeeft. Je leven staat op dat moment op z'n kop. Dus wat er toen gebeurd is, de keuzes die je op dat moment hebt gemaakt, het klinkt allemaal logisch. Nu je leven waarschijnlijk weer in een wat rustiger vaarwater is gekomen en je gewend bent aan je nieuwe situatie, zou ik zoals elninjoo beschrijft in haar eerste post, ook vanuit jouw vriendin de situatie bekijken. Het is jammer hoe het gelopen is, maar ik zou niet met vingers gaan wijzen wie er nou gelijk had. Er is allebei wat voor te zeggen. Jullie zitten nu gewoon in verschillende levenfases en dat is soms best lastig combineren. Ik zou een mailtje sturen o.i.d. zonder verwijten, beetje luchtig. Wel denk ik dat de vriendschap wat moeizaam zal verlopen, omdat jullie blijkbaar niet op dezelfde golflengte zitten. Je zult (mijn inziens) luchtiger met deze vriendschap om moeten omgaan, anders botst het te snel en komen er weer irritaties.
maandag 2 augustus 2010 om 09:27
quote:elninjoo schreef op 02 augustus 2010 @ 09:21:
[...]
Weet je zeker dat je kindvrije vriendin daar wél op zat te wachten?Bevallen lijkt mij een behoorlijk ingrijpende gebeurtenis. Kindvrij of niet, natuurlijk wil je zoiets met je vriendinnen delen! Als de details te erg worden zal dat heus wel worden aangegeven.
[...]
Weet je zeker dat je kindvrije vriendin daar wél op zat te wachten?Bevallen lijkt mij een behoorlijk ingrijpende gebeurtenis. Kindvrij of niet, natuurlijk wil je zoiets met je vriendinnen delen! Als de details te erg worden zal dat heus wel worden aangegeven.
maandag 2 augustus 2010 om 09:29
Appeltje, jouw leven is wel radicaal veranderd, maar dat van je vriendin niet. Ik vind na 3 dagen langskomen al best snel (is mij niet bepaald gelukt bij mijn beste vriendinnen) en jij hebt allemaal plannen en verwachtingen en behoeftes die je niet met haar deelt, maar die ze kennelijk wel aan moet voelen (bevallingsverhaal delen en zo). Jij hebt veel meer naar al die momenten toegeleefd dan je vriendin, dus dat het voor jou veel meer impact heeft dan voor haar lijkt me logisch. Ik zou dus ophouden met verwachten dat zij dat allemaal ook zo meemaakt en begrijpt.
Dat jullie nu al 6 maanden geen contact hebben is niet netjes. Als je contact wilt zou ik haar opbellen en uitnodigen en het dan uitpraten.
Dat jullie nu al 6 maanden geen contact hebben is niet netjes. Als je contact wilt zou ik haar opbellen en uitnodigen en het dan uitpraten.
maandag 2 augustus 2010 om 09:32
Oke, dan nog 1 ding betreft die tijden. Dat vond ik namelijk misschien nog wel het vervelendst maar heb ik misschien niet helemaal duidelijk in het verhaal omschreven:
Ik sprak haar ongeveer twee uurtjes voor het bezoek. Zij ging toen uiteindelijk akkoord met 3 uur. Maar ze heeft dus vrij snel hierna vriendin A. gebelt dat A. maar tegen mij moest zeggen dat ze toch later kwam. In mijn ogen had ze dan gewoon niet af moeten spreken, of mij zelf terug moeten bellen dat ze later kwam en dan desnoods een andere afspraak maken.
Omdat we een beetje met die tijden zaten te rommelen (wat natuurlijk kan niet ieder z'n agenda loopt gelijk) vond ik het vreemd dat ze dan afspreekt en dan een ander laat zeggen dat ze later komt.
Maar misschien heb ik dit wel verkeerd opgevat. En hou ik nu op over de tijden en ben ik daar lastig in geweest
Ik sprak haar ongeveer twee uurtjes voor het bezoek. Zij ging toen uiteindelijk akkoord met 3 uur. Maar ze heeft dus vrij snel hierna vriendin A. gebelt dat A. maar tegen mij moest zeggen dat ze toch later kwam. In mijn ogen had ze dan gewoon niet af moeten spreken, of mij zelf terug moeten bellen dat ze later kwam en dan desnoods een andere afspraak maken.
Omdat we een beetje met die tijden zaten te rommelen (wat natuurlijk kan niet ieder z'n agenda loopt gelijk) vond ik het vreemd dat ze dan afspreekt en dan een ander laat zeggen dat ze later komt.
Maar misschien heb ik dit wel verkeerd opgevat. En hou ik nu op over de tijden en ben ik daar lastig in geweest
maandag 2 augustus 2010 om 09:32
quote:Appeltje88 schreef op 02 augustus 2010 @ 09:24:
Bedankt voor alle reacties! Ik zit het allemaal wel eens goed te overdenken.
Het heeft een beetje twee kanten. Ik wil graag contact maar wil zij nog wel contact? Ik zou haar inderdaad vanavond op kunnen bellen om te vragen of er wat (anders) dwars zit. Maar moet ik dan maar laten rusten wat mij dwars zit? Anders blijven we het naar boven halen. Ik ben daar nou eenmaal teleurgesteld in en dat valt niet meer terug te draaien.Of zij nog contact wil weet je alleen als je haar belt...
En houd het bij jezelf. Waarom vragen wat haar dwars zit? Er zit jou iets dwars, spreek je teleurstelling naar haar uit.
Bedankt voor alle reacties! Ik zit het allemaal wel eens goed te overdenken.
Het heeft een beetje twee kanten. Ik wil graag contact maar wil zij nog wel contact? Ik zou haar inderdaad vanavond op kunnen bellen om te vragen of er wat (anders) dwars zit. Maar moet ik dan maar laten rusten wat mij dwars zit? Anders blijven we het naar boven halen. Ik ben daar nou eenmaal teleurgesteld in en dat valt niet meer terug te draaien.Of zij nog contact wil weet je alleen als je haar belt...
En houd het bij jezelf. Waarom vragen wat haar dwars zit? Er zit jou iets dwars, spreek je teleurstelling naar haar uit.
Perfectionisme is niet perfect...
maandag 2 augustus 2010 om 09:33
quote:Appeltje88 schreef op 02 augustus 2010 @ 09:32:
Oke, dan nog 1 ding betreft die tijden. Dat vond ik namelijk misschien nog wel het vervelendst maar heb ik misschien niet helemaal duidelijk in het verhaal omschreven:
Ik sprak haar ongeveer twee uurtjes voor het bezoek. Zij ging toen uiteindelijk akkoord met 3 uur. Maar ze heeft dus vrij snel hierna vriendin A. gebelt dat A. maar tegen mij moest zeggen dat ze toch later kwam. In mijn ogen had ze dan gewoon niet af moeten spreken, of mij zelf terug moeten bellen dat ze later kwam en dan desnoods een andere afspraak maken.
Omdat we een beetje met die tijden zaten te rommelen (wat natuurlijk kan niet ieder z'n agenda loopt gelijk) vond ik het vreemd dat ze dan afspreekt en dan een ander laat zeggen dat ze later komt.
Maar misschien heb ik dit wel verkeerd opgevat. En hou ik nu op over de tijden en ben ik daar lastig in geweest ;)Laat het gaaaaaaaan! Je blijft wel erg hangen in de details en wat er precies is gebeurd. Jeetje zeg..
Oke, dan nog 1 ding betreft die tijden. Dat vond ik namelijk misschien nog wel het vervelendst maar heb ik misschien niet helemaal duidelijk in het verhaal omschreven:
Ik sprak haar ongeveer twee uurtjes voor het bezoek. Zij ging toen uiteindelijk akkoord met 3 uur. Maar ze heeft dus vrij snel hierna vriendin A. gebelt dat A. maar tegen mij moest zeggen dat ze toch later kwam. In mijn ogen had ze dan gewoon niet af moeten spreken, of mij zelf terug moeten bellen dat ze later kwam en dan desnoods een andere afspraak maken.
Omdat we een beetje met die tijden zaten te rommelen (wat natuurlijk kan niet ieder z'n agenda loopt gelijk) vond ik het vreemd dat ze dan afspreekt en dan een ander laat zeggen dat ze later komt.
Maar misschien heb ik dit wel verkeerd opgevat. En hou ik nu op over de tijden en ben ik daar lastig in geweest ;)Laat het gaaaaaaaan! Je blijft wel erg hangen in de details en wat er precies is gebeurd. Jeetje zeg..
Perfectionisme is niet perfect...
maandag 2 augustus 2010 om 09:34
Feit blijft dat iedereeen wel eens andere dingen te doen kan hebben, hoe belangrijk je het zelf ook vindt.
Jij zit nu al een half jaar teleurgesteld te zijn, maar vergeet niet dat zij dat misschien ook is. Wat iemand anders al aanhaalde, jij hebt ook nooit laten weten dat je het tof vond dat ze toch nog even langskwam terwijl ze eigenlijk geen tijd had. En waarom maar 5 minuten? Omdat ze van jou toch om 16 uur weer de deur uitmoest!
Jij zit nu al een half jaar teleurgesteld te zijn, maar vergeet niet dat zij dat misschien ook is. Wat iemand anders al aanhaalde, jij hebt ook nooit laten weten dat je het tof vond dat ze toch nog even langskwam terwijl ze eigenlijk geen tijd had. En waarom maar 5 minuten? Omdat ze van jou toch om 16 uur weer de deur uitmoest!
maandag 2 augustus 2010 om 09:34
maandag 2 augustus 2010 om 09:34
quote:Appeltje88 schreef op 02 augustus 2010 @ 09:17:
[...]
Ja ik had me even kunnen terug trekken, maar zoals ik al eerder zei viel het dan weer samen met het volgende bezoek. Uiteindelijk is het misschien nog niet zo handig van me geweest, maar ik blijf teleurgesteld in het feit dat ze daarna niks meer heeft laten horen.
Misschien is het toch wel een goed idee om de eerste stap te zetten en haar te bellen.
Iemand vroeg of ik haar nog gesproken heb: Met haar verjaardag heb ik haar een smsje gestuurd met van harte gefeliciteerd enz. Daar kreeg ik wel een antwoord op: Dank je. Meer niet.Je hebt met haar verjaardag alleen een sms-je gestuurd? Waarom ben je niet bij haar langs geweest?
[...]
Ja ik had me even kunnen terug trekken, maar zoals ik al eerder zei viel het dan weer samen met het volgende bezoek. Uiteindelijk is het misschien nog niet zo handig van me geweest, maar ik blijf teleurgesteld in het feit dat ze daarna niks meer heeft laten horen.
Misschien is het toch wel een goed idee om de eerste stap te zetten en haar te bellen.
Iemand vroeg of ik haar nog gesproken heb: Met haar verjaardag heb ik haar een smsje gestuurd met van harte gefeliciteerd enz. Daar kreeg ik wel een antwoord op: Dank je. Meer niet.Je hebt met haar verjaardag alleen een sms-je gestuurd? Waarom ben je niet bij haar langs geweest?
maandag 2 augustus 2010 om 09:36
Zou gewoon luchtig mailtje sturen met de mededeling dat je het jammer vind dat je zo lang al niets van haar hebt gehoord. Dan hoor je vanzelf wel een antwoord op niet en kan je daar verder mee. In plaats dat je nu van alles gaat verzinnen en voor haar gaat denken kan je ook gewoon vragen wat er die dag nou mis is gegaan. Waarscbhijnlijk heeft zij daar ook wel een mening over en ruist alles op een misverstand.
maandag 2 augustus 2010 om 09:36
quote:Whiskers schreef op 02 augustus 2010 @ 09:25:
Een kindvrije vriendin maakt maar tijd om het verhaal aan te horen, zeker wanneer je elkaar al 15 kent.
Een bevalling is een heftige gebeurtenis en ik snap heel goed dat je dat wilde delen met je vriendinnen!
'maakt maar tijd'??? Wat, omdat ze geen kind heeft?
Waneer een vriendin van mij bevallen is wil ik maar als te graag hun kindje zo snel mogelijk komen bekijken...Maar als er zo star wordt omgegaan met bezoekuren kunnen ze niet van mij verwachten dat ik maar kan in het uurtje wanneer het hun uitkomt.
Een kindvrije vriendin maakt maar tijd om het verhaal aan te horen, zeker wanneer je elkaar al 15 kent.
Een bevalling is een heftige gebeurtenis en ik snap heel goed dat je dat wilde delen met je vriendinnen!
'maakt maar tijd'??? Wat, omdat ze geen kind heeft?
Waneer een vriendin van mij bevallen is wil ik maar als te graag hun kindje zo snel mogelijk komen bekijken...Maar als er zo star wordt omgegaan met bezoekuren kunnen ze niet van mij verwachten dat ik maar kan in het uurtje wanneer het hun uitkomt.
Perfectionisme is niet perfect...
maandag 2 augustus 2010 om 09:37
quote:vlinder72 schreef op 02 augustus 2010 @ 09:36:
Zou gewoon luchtig mailtje sturen met de mededeling dat je het jammer vind dat je zo lang al niets van haar hebt gehoord. Dan hoor je vanzelf wel een antwoord op niet en kan je daar verder mee. In plaats dat je nu van alles gaat verzinnen en voor haar gaat denken kan je ook gewoon vragen wat er die dag nou mis is gegaan. Waarscbhijnlijk heeft zij daar ook wel een mening over en ruist alles op een misverstand.Waarom per mail? Zo onpersoonlijk en platte tekst kan zo verkeerd worden opgevat..
Zou gewoon luchtig mailtje sturen met de mededeling dat je het jammer vind dat je zo lang al niets van haar hebt gehoord. Dan hoor je vanzelf wel een antwoord op niet en kan je daar verder mee. In plaats dat je nu van alles gaat verzinnen en voor haar gaat denken kan je ook gewoon vragen wat er die dag nou mis is gegaan. Waarscbhijnlijk heeft zij daar ook wel een mening over en ruist alles op een misverstand.Waarom per mail? Zo onpersoonlijk en platte tekst kan zo verkeerd worden opgevat..
Perfectionisme is niet perfect...
