Relaties
alle pijlers
Minnaar gaat scheiden
vrijdag 13 augustus 2010 om 17:33
Ik ben geschokt, mijn minnaar gaat scheiden en dat heeft niets (??) met mij te maken ?!??
Mijn beste vriendje en minnaar in 1 waar ik al 8 jaar lief en leed mee deel (met ingebouwde emotionele afstand en praktische beperkingen, want allebei getrouwd) heeft me verteld dat hij gaat scheiden. Ik was de 1e die het hoorde, dat wel, maar wel een paar maanden nadat de beslissing in zijn hoofd gemaakt was. Ook zag hij in eerste instantie niet in dat dit iets voor onze relatie zou betekenen, hij dacht dat dat gewoon zo door zou gaan. Bizar is nog wel dat hij altijd doodsbang was dat eea uit zou komen want hij wilde echt NOOIT scheiden.
Wat moet ik hier nou uit concluderen? Ik voel me op afstand gehouden want niet betrokken bij zijn emotionele overpeinzingen. Ook was ik even bang dat hij nu achter mij aan zou gaan, maar tegelijk ben ik ook wel beledigd dat dat niet zo is. Raar hoe iemand die je zo lang zo na aan je hart voelt, opeens een vreemde kan lijken doordat hij er heel anders in lijkt te zitten.
Ik vind het lastig er nu over te beginnen, want hij heeft het zwaar vanwege de scheiding, en heeft natuurlijk geen behoefte aan nog meer sores maar tegelijk voelt het niet goed. Ik twijfel tussen op de spits drijven, dan heb ik snel duidelijkheid, en afwachten tot eea in rustiger vaarwater is.
Mijn beste vriendje en minnaar in 1 waar ik al 8 jaar lief en leed mee deel (met ingebouwde emotionele afstand en praktische beperkingen, want allebei getrouwd) heeft me verteld dat hij gaat scheiden. Ik was de 1e die het hoorde, dat wel, maar wel een paar maanden nadat de beslissing in zijn hoofd gemaakt was. Ook zag hij in eerste instantie niet in dat dit iets voor onze relatie zou betekenen, hij dacht dat dat gewoon zo door zou gaan. Bizar is nog wel dat hij altijd doodsbang was dat eea uit zou komen want hij wilde echt NOOIT scheiden.
Wat moet ik hier nou uit concluderen? Ik voel me op afstand gehouden want niet betrokken bij zijn emotionele overpeinzingen. Ook was ik even bang dat hij nu achter mij aan zou gaan, maar tegelijk ben ik ook wel beledigd dat dat niet zo is. Raar hoe iemand die je zo lang zo na aan je hart voelt, opeens een vreemde kan lijken doordat hij er heel anders in lijkt te zitten.
Ik vind het lastig er nu over te beginnen, want hij heeft het zwaar vanwege de scheiding, en heeft natuurlijk geen behoefte aan nog meer sores maar tegelijk voelt het niet goed. Ik twijfel tussen op de spits drijven, dan heb ik snel duidelijkheid, en afwachten tot eea in rustiger vaarwater is.
vrijdag 13 augustus 2010 om 20:31
Klinkt alsof hij voor zichzelf kiest. Het feit dat hij het pas zo laat aan jou verteld heeft en dat hij zich niet gelijk aan je voeten heeft geworpen laat mij zomaar denken dat hij dat ook niet gaat doen.
In ieder geval niet om een diepgaande relatie aan te gaan.
Dat is slikken (of juist niet dus), want de kans dat er aan jullie relatie nu een eind gaat komen lijkt me heel groot.....
In ieder geval niet om een diepgaande relatie aan te gaan.
Dat is slikken (of juist niet dus), want de kans dat er aan jullie relatie nu een eind gaat komen lijkt me heel groot.....
vrijdag 13 augustus 2010 om 20:40
Ik begrijp ze niet. Van die mensen die al jaren buiten de deur scharrelen maar wel gewoon bij hun man (of vrouw) blijven. Vanwege financiële zekerheid? Bang zijn om (toch) alleen te komen staan? De kinderen? Het is een ander verhaal als het een open huwelijk is trouwens.. Maar goed. Dit verhaal roept bij mij alleen maar irritatie en verbazing op. Vanwege het verhaal, maar ook vanwege haar onnozelheid..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:28
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:31
quote:Soyli schreef op 13 augustus 2010 @ 20:40:
Ik begrijp ze niet. Van die mensen die al jaren buiten de deur scharrelen maar wel gewoon bij hun man (of vrouw) blijven. Vanwege financiële zekerheid? Bang zijn om (toch) alleen te komen staan? De kinderen? Het is een ander verhaal als het een open huwelijk is trouwens.. Maar goed. Dit verhaal roept bij mij alleen maar irritatie en verbazing op. Vanwege het verhaal, maar ook vanwege haar onnozelheid..Welnee, dat zijn gewoon smoezen waarvan is gebleken dat ze effectief zijn. Meer niet.
Ik begrijp ze niet. Van die mensen die al jaren buiten de deur scharrelen maar wel gewoon bij hun man (of vrouw) blijven. Vanwege financiële zekerheid? Bang zijn om (toch) alleen te komen staan? De kinderen? Het is een ander verhaal als het een open huwelijk is trouwens.. Maar goed. Dit verhaal roept bij mij alleen maar irritatie en verbazing op. Vanwege het verhaal, maar ook vanwege haar onnozelheid..Welnee, dat zijn gewoon smoezen waarvan is gebleken dat ze effectief zijn. Meer niet.
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:38
quote:Enn schreef op 13 augustus 2010 @ 17:48:
Zo zie je maar weer dat je dus niet degene bent met wie hij dit deelt. Het zou misschien een teken voor je kunnen zijn. Ik kan me wel voorstellen dat het zeer doet en dát is echt naar voor je echter ik denk dat je dit toch wel had kunnen weten óndanks dat je gevoel voor hem groot is ziet hij jou dus al 8 jaar lang anders.Ja dankje voor je reactie. Ik ga hem volgende week zien en het hierover hebben, Het is ook een persoonlijk iets, wat ik wel van hem ken en ook mannelijk vlg mij om eerst voor jezelf iets uit te zoeken en dan pas te delen met dierbaren. Of ik het had kunnen weten, misschien wel, ik moet erover nadenken.
Zo zie je maar weer dat je dus niet degene bent met wie hij dit deelt. Het zou misschien een teken voor je kunnen zijn. Ik kan me wel voorstellen dat het zeer doet en dát is echt naar voor je echter ik denk dat je dit toch wel had kunnen weten óndanks dat je gevoel voor hem groot is ziet hij jou dus al 8 jaar lang anders.Ja dankje voor je reactie. Ik ga hem volgende week zien en het hierover hebben, Het is ook een persoonlijk iets, wat ik wel van hem ken en ook mannelijk vlg mij om eerst voor jezelf iets uit te zoeken en dan pas te delen met dierbaren. Of ik het had kunnen weten, misschien wel, ik moet erover nadenken.
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:42
quote:emmab schreef op 13 augustus 2010 @ 17:52:
Ik kan me ergens wel voorstellen hoe je je daarbij voelt, maar toch, de roze wolk waar je 8 jaar op zat, en die je enige "zekerheid bood", is vervangen door onzekerheid. Zoals Enn zegt, hij ziet jullie toch blijkbaar anders dan jij had gedacht.
Je staat weer met beide voeten op de grond denk ik, en dat is niet slecht.Ja klopt, zolang er een soort stabiele situatie is kan zoiets heel lang doorgaan terwijl je je niet zoveel afvraagt, dit is een goed moment om belangen af te wegen. Dank je voor je reactie.
Ik kan me ergens wel voorstellen hoe je je daarbij voelt, maar toch, de roze wolk waar je 8 jaar op zat, en die je enige "zekerheid bood", is vervangen door onzekerheid. Zoals Enn zegt, hij ziet jullie toch blijkbaar anders dan jij had gedacht.
Je staat weer met beide voeten op de grond denk ik, en dat is niet slecht.Ja klopt, zolang er een soort stabiele situatie is kan zoiets heel lang doorgaan terwijl je je niet zoveel afvraagt, dit is een goed moment om belangen af te wegen. Dank je voor je reactie.
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:44
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:45
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:49
@forreal
Ik begrijp wel dat de mensen hier zo reageren maar ik zou graag voordat ik oordeel willen vragen hoe de situatie zit. Een vriendin van mij heeft namelijk met medeweten van haar man al heel lang een tweede relatie. Iedereen weet ervan en iedereen is er tevreden mee.
Hoe zit het bij jullie? Weet je man ervan en zijn vrouw?
Ik begrijp wel dat je in shock bent. Zoals het nu gaat, ben jij gelukkig, je weet waar hij is wanneer hij niet bij jou is. Dat is straks allemaal voorbij. Hij zou inderdaad iemand anders kunnen tegenkomen en met een schone lei willen beginnen en dat zal dan voor jou heel verdrietig zijn.
Ik veroordeel vreemd gaan ook, zoals hierboven stond wat je wil dat jou niet .....
Maar misschien ligt het bij jullie wat genuanceerder.
Ik begrijp wel dat de mensen hier zo reageren maar ik zou graag voordat ik oordeel willen vragen hoe de situatie zit. Een vriendin van mij heeft namelijk met medeweten van haar man al heel lang een tweede relatie. Iedereen weet ervan en iedereen is er tevreden mee.
Hoe zit het bij jullie? Weet je man ervan en zijn vrouw?
Ik begrijp wel dat je in shock bent. Zoals het nu gaat, ben jij gelukkig, je weet waar hij is wanneer hij niet bij jou is. Dat is straks allemaal voorbij. Hij zou inderdaad iemand anders kunnen tegenkomen en met een schone lei willen beginnen en dat zal dan voor jou heel verdrietig zijn.
Ik veroordeel vreemd gaan ook, zoals hierboven stond wat je wil dat jou niet .....
Maar misschien ligt het bij jullie wat genuanceerder.
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:18
Beste allemaal,
Dankje voor al jullie reacties, ook degene die nogal eendimensionaal zijn. Tuurlijk als je er zelf niet inzit, kun je makkelijk oordelen. Jaren terug heb ik mijn man verteld van gevoelens voor een ander, maar hij is iemand die zich daarvoor afsluit en de confrontatie zoekt in de zin van eindeloze verwijten, zelfbeklag en niet open staan voor communicatie. Na een jaar ben je dat wel zat. Verder is het een man als elke andere, met mindere kanten en in de dagelijkse omgang aangenaam en niets mis mee. Het probleem is alleen dat ik iemand anders ben tegengekomen waarmee ik ook mijn leven had kunnen delen, als de omstandigheden anders waren geweest. En die op andere manieren bij mij aansluit. Goed, tot zover de rechtvaardiging voor de verhouding. Als je het meegemaakt hebt, oordeel je minder gauw, dat geldt voor alles.
Met vriend/minnaar had ik jaren een sexloos contact, dus er is meer, namelijk een warme vriendschap, waarbij je elkaars klankbord bent en elkaar scherp houdt. Ik hoop dat in elk geval te behouden.
Verder heb ik hem geschetst dat alle scenarios voor mij tot verdriet leiden:
1) Hij wil wel meer met mij, maar dat brengt mij in een onmogelijke positie, want ik wil mijn gezin niet opblazen
2) Hiij wil helemaal niets meer met mij dan nu, dus hij was zelf de beperkende factor al die tijd, ook al leek het of het getrouwd zijn dat was
3) Hij wordt verliefd op iemand anders en vergeet mij
4) Hij vindt iemand anders maar wil daarnaast met mij verder
5) Hij geniet van zijn vrijheid, wat ik hem gun, maar ik kan daar niet mee omgaan en moet afstand nemen.
Dus hoe dan ook gaat het niet verder zoals het was en dat is moeilijk. Tegelijk is het ook zoals sommigen van jullie aangeven, goed om met je voeten op de vloer te komen.
Afgelopen vakantie met de kinderen en mijn man was gewoon goed en had ik ook momenten dat ik zeker wist dat ik mijn man niet kwijt wil, dus wat iemand zei, tijd om mijn huwelijk onder de loep te nemen en verbetering te zoeken daarbinnen.
Dankje voor al jullie reacties, ook degene die nogal eendimensionaal zijn. Tuurlijk als je er zelf niet inzit, kun je makkelijk oordelen. Jaren terug heb ik mijn man verteld van gevoelens voor een ander, maar hij is iemand die zich daarvoor afsluit en de confrontatie zoekt in de zin van eindeloze verwijten, zelfbeklag en niet open staan voor communicatie. Na een jaar ben je dat wel zat. Verder is het een man als elke andere, met mindere kanten en in de dagelijkse omgang aangenaam en niets mis mee. Het probleem is alleen dat ik iemand anders ben tegengekomen waarmee ik ook mijn leven had kunnen delen, als de omstandigheden anders waren geweest. En die op andere manieren bij mij aansluit. Goed, tot zover de rechtvaardiging voor de verhouding. Als je het meegemaakt hebt, oordeel je minder gauw, dat geldt voor alles.
Met vriend/minnaar had ik jaren een sexloos contact, dus er is meer, namelijk een warme vriendschap, waarbij je elkaars klankbord bent en elkaar scherp houdt. Ik hoop dat in elk geval te behouden.
Verder heb ik hem geschetst dat alle scenarios voor mij tot verdriet leiden:
1) Hij wil wel meer met mij, maar dat brengt mij in een onmogelijke positie, want ik wil mijn gezin niet opblazen
2) Hiij wil helemaal niets meer met mij dan nu, dus hij was zelf de beperkende factor al die tijd, ook al leek het of het getrouwd zijn dat was
3) Hij wordt verliefd op iemand anders en vergeet mij
4) Hij vindt iemand anders maar wil daarnaast met mij verder
5) Hij geniet van zijn vrijheid, wat ik hem gun, maar ik kan daar niet mee omgaan en moet afstand nemen.
Dus hoe dan ook gaat het niet verder zoals het was en dat is moeilijk. Tegelijk is het ook zoals sommigen van jullie aangeven, goed om met je voeten op de vloer te komen.
Afgelopen vakantie met de kinderen en mijn man was gewoon goed en had ik ook momenten dat ik zeker wist dat ik mijn man niet kwijt wil, dus wat iemand zei, tijd om mijn huwelijk onder de loep te nemen en verbetering te zoeken daarbinnen.
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:26
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:34
quote:forreal schreef op 13 augustus 2010 @ 22:18:
Beste allemaal,
Dankje voor al jullie reacties, ook degene die nogal eendimensionaal zijn. Tuurlijk als je er zelf niet inzit, kun je makkelijk oordelen. Jaren terug heb ik mijn man verteld van gevoelens voor een ander, maar hij is iemand die zich daarvoor afsluit en de confrontatie zoekt in de zin van eindeloze verwijten, zelfbeklag en niet open staan voor communicatie. Na een jaar ben je dat wel zat. Verder is het een man als elke andere, met mindere kanten en in de dagelijkse omgang aangenaam en niets mis mee. Het probleem is alleen dat ik iemand anders ben tegengekomen waarmee ik ook mijn leven had kunnen delen, als de omstandigheden anders waren geweest. En die op andere manieren bij mij aansluit. Goed, tot zover de rechtvaardiging voor de verhouding. Als je het meegemaakt hebt, oordeel je minder gauw, dat geldt voor alles.
Met vriend/minnaar had ik jaren een sexloos contact, dus er is meer, namelijk een warme vriendschap, waarbij je elkaars klankbord bent en elkaar scherp houdt. Ik hoop dat in elk geval te behouden.
Verder heb ik hem geschetst dat alle scenarios voor mij tot verdriet leiden:
1) Hij wil wel meer met mij, maar dat brengt mij in een onmogelijke positie, want ik wil mijn gezin niet opblazen
2) Hiij wil helemaal niets meer met mij dan nu, dus hij was zelf de beperkende factor al die tijd, ook al leek het of het getrouwd zijn dat was
3) Hij wordt verliefd op iemand anders en vergeet mij
4) Hij vindt iemand anders maar wil daarnaast met mij verder
5) Hij geniet van zijn vrijheid, wat ik hem gun, maar ik kan daar niet mee omgaan en moet afstand nemen.
Dus hoe dan ook gaat het niet verder zoals het was en dat is moeilijk. Tegelijk is het ook zoals sommigen van jullie aangeven, goed om met je voeten op de vloer te komen.
Afgelopen vakantie met de kinderen en mijn man was gewoon goed en had ik ook momenten dat ik zeker wist dat ik mijn man niet kwijt wil, dus wat iemand zei, tijd om mijn huwelijk onder de loep te nemen en verbetering te zoeken daarbinnen.
Je bent een opportunist, je wilt het onderste uit de kan.
Daarnaast weet jij helemaal niet hoe de mensen die hier reageren in het leven staan dus om op voorhand te zeggen dat de reacties eendimensionaal zijn vind ik kortzichtig.
Er wordt hier de moeite genomen om te reageren op jouw situatie.
Beste allemaal,
Dankje voor al jullie reacties, ook degene die nogal eendimensionaal zijn. Tuurlijk als je er zelf niet inzit, kun je makkelijk oordelen. Jaren terug heb ik mijn man verteld van gevoelens voor een ander, maar hij is iemand die zich daarvoor afsluit en de confrontatie zoekt in de zin van eindeloze verwijten, zelfbeklag en niet open staan voor communicatie. Na een jaar ben je dat wel zat. Verder is het een man als elke andere, met mindere kanten en in de dagelijkse omgang aangenaam en niets mis mee. Het probleem is alleen dat ik iemand anders ben tegengekomen waarmee ik ook mijn leven had kunnen delen, als de omstandigheden anders waren geweest. En die op andere manieren bij mij aansluit. Goed, tot zover de rechtvaardiging voor de verhouding. Als je het meegemaakt hebt, oordeel je minder gauw, dat geldt voor alles.
Met vriend/minnaar had ik jaren een sexloos contact, dus er is meer, namelijk een warme vriendschap, waarbij je elkaars klankbord bent en elkaar scherp houdt. Ik hoop dat in elk geval te behouden.
Verder heb ik hem geschetst dat alle scenarios voor mij tot verdriet leiden:
1) Hij wil wel meer met mij, maar dat brengt mij in een onmogelijke positie, want ik wil mijn gezin niet opblazen
2) Hiij wil helemaal niets meer met mij dan nu, dus hij was zelf de beperkende factor al die tijd, ook al leek het of het getrouwd zijn dat was
3) Hij wordt verliefd op iemand anders en vergeet mij
4) Hij vindt iemand anders maar wil daarnaast met mij verder
5) Hij geniet van zijn vrijheid, wat ik hem gun, maar ik kan daar niet mee omgaan en moet afstand nemen.
Dus hoe dan ook gaat het niet verder zoals het was en dat is moeilijk. Tegelijk is het ook zoals sommigen van jullie aangeven, goed om met je voeten op de vloer te komen.
Afgelopen vakantie met de kinderen en mijn man was gewoon goed en had ik ook momenten dat ik zeker wist dat ik mijn man niet kwijt wil, dus wat iemand zei, tijd om mijn huwelijk onder de loep te nemen en verbetering te zoeken daarbinnen.
Je bent een opportunist, je wilt het onderste uit de kan.
Daarnaast weet jij helemaal niet hoe de mensen die hier reageren in het leven staan dus om op voorhand te zeggen dat de reacties eendimensionaal zijn vind ik kortzichtig.
Er wordt hier de moeite genomen om te reageren op jouw situatie.
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:36
quote:Madhe schreef op 13 augustus 2010 @ 22:26:
En meen je dat nou? Jij neemt het je man kwalijk dat hij het je verwijt dat je hem niet trouw bent?
Ongelofelijk, het moet niet gekker worden. Wat heb jij voor een plaat voor je kop? Waar kun je die kopen? Is dat niet erg zwaar tillen steeds?
Ik hoop trouwens op optie 3.Dat is wel erg grof, je kan ook een vraag stellen als iets niet duidelijk is. Destijds was ik nog trouw en was er niets gebeurd, we zijn toen trouwens in therapie geweest en de therapeut gaf ons op, hij kon niets betekenen als mijn man zo weinig open stond voor welke communicatie dan ook. Hij zei dat ik met mijn rug tegen de muur stond in deze relatie. En had nog nooit meegemaakt dat hij op moest geven. Dit om aan te geven dat mijn man niet de meest toegankelijke persoon op aarde is...
En meen je dat nou? Jij neemt het je man kwalijk dat hij het je verwijt dat je hem niet trouw bent?
Ongelofelijk, het moet niet gekker worden. Wat heb jij voor een plaat voor je kop? Waar kun je die kopen? Is dat niet erg zwaar tillen steeds?
Ik hoop trouwens op optie 3.Dat is wel erg grof, je kan ook een vraag stellen als iets niet duidelijk is. Destijds was ik nog trouw en was er niets gebeurd, we zijn toen trouwens in therapie geweest en de therapeut gaf ons op, hij kon niets betekenen als mijn man zo weinig open stond voor welke communicatie dan ook. Hij zei dat ik met mijn rug tegen de muur stond in deze relatie. En had nog nooit meegemaakt dat hij op moest geven. Dit om aan te geven dat mijn man niet de meest toegankelijke persoon op aarde is...
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:58
quote:Aubrey schreef op 13 augustus 2010 @ 22:34:
[...]
Je bent een opportunist, je wilt het onderste uit de kan.
Daarnaast weet jij helemaal niet hoe de mensen die hier reageren in het leven staan dus om op voorhand te zeggen dat de reacties eendimensionaal zijn vind ik kortzichtig.
Er wordt hier de moeite genomen om te reageren op jouw situatie.
Ik neem elke reactie ter harte. Je weet best wat ik met eendimensionaal bedoel, het geeft niets als iemand reageert vanuit de overtuiging dat overspel hoe dan ook fout is en daar een ongevoelige opmerking over maakt. In sommige landen word je ervoor gestenigd, gelukkig zijn het hier maar woorden.
Dat soort reacties kan ik verwachten, maar ik mag er ook mijn mening over geven.
Of ik een opportunist ben?, misschien, ondertussen doe ik niemand verdriet.
[...]
Je bent een opportunist, je wilt het onderste uit de kan.
Daarnaast weet jij helemaal niet hoe de mensen die hier reageren in het leven staan dus om op voorhand te zeggen dat de reacties eendimensionaal zijn vind ik kortzichtig.
Er wordt hier de moeite genomen om te reageren op jouw situatie.
Ik neem elke reactie ter harte. Je weet best wat ik met eendimensionaal bedoel, het geeft niets als iemand reageert vanuit de overtuiging dat overspel hoe dan ook fout is en daar een ongevoelige opmerking over maakt. In sommige landen word je ervoor gestenigd, gelukkig zijn het hier maar woorden.
Dat soort reacties kan ik verwachten, maar ik mag er ook mijn mening over geven.
Of ik een opportunist ben?, misschien, ondertussen doe ik niemand verdriet.
vrijdag 13 augustus 2010 om 23:09
quote:elsalinde schreef op 13 augustus 2010 @ 23:02:
[...]
Wat grappig! Ben je toevallig niet met de verkeerde man getrouwd?
Nou zo grappig is het niet.
Maar ik ken mijn man al 30 jaar en we zijn 20 jaar samen. Ik denk dat toen (toen ik veel jonger was) andere overwegingen golden om een relatie aan te gaan, dan nu zouden gelden. Maar omdat we al zo lang samen zijn en kinderen hebben, weegt dat nu ook mee.
[...]
Wat grappig! Ben je toevallig niet met de verkeerde man getrouwd?
Nou zo grappig is het niet.
Maar ik ken mijn man al 30 jaar en we zijn 20 jaar samen. Ik denk dat toen (toen ik veel jonger was) andere overwegingen golden om een relatie aan te gaan, dan nu zouden gelden. Maar omdat we al zo lang samen zijn en kinderen hebben, weegt dat nu ook mee.
