Liefdes Verdriet
zaterdag 14 augustus 2010 om 18:12
Hallo Allemaal,
Mijn relatie van 5,5 jaar is 2/3 weken beindigt. De laatste week is de klap bij mij goed gevallen.
Een korte samenvatting van onze minderheden van onze relatie:
De laatste 3 jaar van de 5 ging het steeds minder..we waren trouwens 19 toen we met elkaar gingen en we stopten toen daarna beiden met school omdat we heel graag
samen wilden wonen. Dit leek zo makkelijk maar dat was het absoluut niet. Vaste baan was/is heeel moeilijk te krijgen.
Het waren altijd de van die tijdelijke banen. Waardoor onze droom eigenlijk onrealistisch was.
Na 2 jaar begon die onbewust geestelijk op ons te werken. We hebben heeel veel liefde voor elkaar en nog steeds. maar daarmee krijgen we geen goede financiele
stabiliteit.
We begonnen vaker ruzie te krijgen en de ruzies begonnen wekelijks te worden. We irriteerde ons aan alles. maar nog steeds was de liefde sterker dan al dat gestress.
Ik merkte dat hij ongelukkig was en ik ook maar als je ziet dat je partner ongelukkig wordt dan brengt dat een enorme onzekerheid met je mee.
Ik ben gedurende de relaties behoorlijk jaloers geweest en bang dat hij me zou belazeren.
Vooral met alle gestress en gekibbel werd ik onzeker. Het leek alsof ik niks goeds kon doen. Toch was zijn liefde onvoorwaardelijk.
Ik klink nu heel naief maar dat onze liefde zo sterk is geweest is de reden dat we het beiden zo vol konden houden.
Anyway, vast werk vinden lukte niet. Hij zei me ooit dat door nze stress hij vaak niet genoot om naar zn werk te gaan. iets wat mij onwijs raakte.
Natuurlijk is ruzie maken niet goed en gezond. Maar ik heb hem ondanks dat altijd gesteunt. Mijn laatste geld wat ik soms had gaf ik aan hem om naar zn werk te gaan.
of om een broodje te kopen ( iets waar zijn moeder niet naar om keek) Nee bij haar moet hij betalen betalen en alles voor haar doen.
Zijn thuis situatie is ook een grote dwarsdoener van zijn break. Hij moet zich altijd bewijzen en hij moet altijd dingen voor zn moeder doen.
Ookal stond hij op het punt om net eindelijk iets leuks te doen. Zijn salaris ging altijd voor bijna de helft naar zn mams omdat ze vond dat hij mee moest betalen. ( wat normaal is)
maar ze verzon voor de kleinste dingens om geld in te winnen van hem.
Er is altjd veel liefde geweest...en zelfs nu nog steeds.
Hij maakte het uit omdat hij nu met een studie gaat beginnen en ook een bijbaantje heeft. Ik heb deze week ook een baantje gekregen.
En dit is een kleine stap naar een goede begin voor ons zelf.
Hij wil tijd voorzichzelf en wil nu niet meer met mij gaan omdat hij bang is dat hij of wij weer terug vallen en dat zn studie eronder leidt.
Iets wat ik wel begrijp.
Gister zag ik hem na 1.5 maand..en het was emotioneel en zwaar want ik wil hem niet kwijt..hij zei me dat ik de liefde van zijn leven ben en dat hij nog heel veel van me houd.
Alles kwa gevoel is er..maar kan nu niet met mij gaan
Hij wil wel vrienden blijven en nog heel graaag contact houden.
Wij beiden hebben veel gehuild toen we elkaar zagen. Iets wat ik van hem niet verwacht had.
Dit is voor mij ondraagelijk bijna: Omdat ik zoveel van hem houd en graag samen oud wil worden..en kinderen mee wil.
2 mensen die zoveel van elkaar houden...en toch uit elkaar ''moeten gaan'' dat is zo pijnlijk.
Ik maakte dit berichtje aan om mijn verhaal/haar te luchten.
En misschien dat andere mensen mijn advies of tips kunnen geven. Aangezien ik een beetje er doorheen zit en niet helemaal luchter na kan denken.
reageer maar als je wil.
alvast bedankt voor het lezen.
Mijn relatie van 5,5 jaar is 2/3 weken beindigt. De laatste week is de klap bij mij goed gevallen.
Een korte samenvatting van onze minderheden van onze relatie:
De laatste 3 jaar van de 5 ging het steeds minder..we waren trouwens 19 toen we met elkaar gingen en we stopten toen daarna beiden met school omdat we heel graag
samen wilden wonen. Dit leek zo makkelijk maar dat was het absoluut niet. Vaste baan was/is heeel moeilijk te krijgen.
Het waren altijd de van die tijdelijke banen. Waardoor onze droom eigenlijk onrealistisch was.
Na 2 jaar begon die onbewust geestelijk op ons te werken. We hebben heeel veel liefde voor elkaar en nog steeds. maar daarmee krijgen we geen goede financiele
stabiliteit.
We begonnen vaker ruzie te krijgen en de ruzies begonnen wekelijks te worden. We irriteerde ons aan alles. maar nog steeds was de liefde sterker dan al dat gestress.
Ik merkte dat hij ongelukkig was en ik ook maar als je ziet dat je partner ongelukkig wordt dan brengt dat een enorme onzekerheid met je mee.
Ik ben gedurende de relaties behoorlijk jaloers geweest en bang dat hij me zou belazeren.
Vooral met alle gestress en gekibbel werd ik onzeker. Het leek alsof ik niks goeds kon doen. Toch was zijn liefde onvoorwaardelijk.
Ik klink nu heel naief maar dat onze liefde zo sterk is geweest is de reden dat we het beiden zo vol konden houden.
Anyway, vast werk vinden lukte niet. Hij zei me ooit dat door nze stress hij vaak niet genoot om naar zn werk te gaan. iets wat mij onwijs raakte.
Natuurlijk is ruzie maken niet goed en gezond. Maar ik heb hem ondanks dat altijd gesteunt. Mijn laatste geld wat ik soms had gaf ik aan hem om naar zn werk te gaan.
of om een broodje te kopen ( iets waar zijn moeder niet naar om keek) Nee bij haar moet hij betalen betalen en alles voor haar doen.
Zijn thuis situatie is ook een grote dwarsdoener van zijn break. Hij moet zich altijd bewijzen en hij moet altijd dingen voor zn moeder doen.
Ookal stond hij op het punt om net eindelijk iets leuks te doen. Zijn salaris ging altijd voor bijna de helft naar zn mams omdat ze vond dat hij mee moest betalen. ( wat normaal is)
maar ze verzon voor de kleinste dingens om geld in te winnen van hem.
Er is altjd veel liefde geweest...en zelfs nu nog steeds.
Hij maakte het uit omdat hij nu met een studie gaat beginnen en ook een bijbaantje heeft. Ik heb deze week ook een baantje gekregen.
En dit is een kleine stap naar een goede begin voor ons zelf.
Hij wil tijd voorzichzelf en wil nu niet meer met mij gaan omdat hij bang is dat hij of wij weer terug vallen en dat zn studie eronder leidt.
Iets wat ik wel begrijp.
Gister zag ik hem na 1.5 maand..en het was emotioneel en zwaar want ik wil hem niet kwijt..hij zei me dat ik de liefde van zijn leven ben en dat hij nog heel veel van me houd.
Alles kwa gevoel is er..maar kan nu niet met mij gaan
Wij beiden hebben veel gehuild toen we elkaar zagen. Iets wat ik van hem niet verwacht had.
Dit is voor mij ondraagelijk bijna: Omdat ik zoveel van hem houd en graag samen oud wil worden..en kinderen mee wil.
2 mensen die zoveel van elkaar houden...en toch uit elkaar ''moeten gaan'' dat is zo pijnlijk.
Ik maakte dit berichtje aan om mijn verhaal/haar te luchten.
En misschien dat andere mensen mijn advies of tips kunnen geven. Aangezien ik een beetje er doorheen zit en niet helemaal luchter na kan denken.
reageer maar als je wil.
alvast bedankt voor het lezen.
zaterdag 14 augustus 2010 om 18:34
Ik begrijp je helmaal dus allereerst een hele dikke hug!
Ik zit zelf in precies dezelfde situatie, vriend en ik zijn uit elkaar en ik ben echt in de rouw..
Hou zoveel van hem en hij ook van mij maar we begrijpen elkaar maar steeds niet...
Ik moet door met mijn eigen leven maar voel alleen maar een constant gemis; hij is niet meer bij me!!!
Ik weet zelf ook niet hoe ik verder moet zonder hem dus kan je geen advies geven alleen maar wat iedereen om me heen tegen me zegt: Ga voor jezelf, maak plezier en over een tijdje kijk je er heel anders tegenaan....
Pfffff ik kan daar ook niks mee maar het schijnt zo te gaan.. STerkte!
Ik zit zelf in precies dezelfde situatie, vriend en ik zijn uit elkaar en ik ben echt in de rouw..
Hou zoveel van hem en hij ook van mij maar we begrijpen elkaar maar steeds niet...
Ik moet door met mijn eigen leven maar voel alleen maar een constant gemis; hij is niet meer bij me!!!
Ik weet zelf ook niet hoe ik verder moet zonder hem dus kan je geen advies geven alleen maar wat iedereen om me heen tegen me zegt: Ga voor jezelf, maak plezier en over een tijdje kijk je er heel anders tegenaan....
Pfffff ik kan daar ook niks mee maar het schijnt zo te gaan.. STerkte!
zaterdag 14 augustus 2010 om 20:29
Ik snap het niet zo goed.
Als je echt bij elkaar wil zijn dan maakt het volgens mij geen verschil of hij nu net begonnen is aan een studie..
Maar hoe dan ook, het werkt op dit moment niet tussen jullie en je hebt er verdriet van.. Dikke knuffel!!
If its meant to be, dan komt het wel weer goed. Probeer afleiding te zoeken..
Sterkte!
Xx
Als je echt bij elkaar wil zijn dan maakt het volgens mij geen verschil of hij nu net begonnen is aan een studie..
Maar hoe dan ook, het werkt op dit moment niet tussen jullie en je hebt er verdriet van.. Dikke knuffel!!
If its meant to be, dan komt het wel weer goed. Probeer afleiding te zoeken..
Sterkte!
Xx